This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52005PC0398
Proposal for a Council Regulation concerning balancing mechanism applicable to imports from certain countries not members of the European Community
Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή εξισορροπιστικού μηχανισμού στις εισαγωγές από ορισμένες τρίτες χώρες μη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας
Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή εξισορροπιστικού μηχανισμού στις εισαγωγές από ορισμένες τρίτες χώρες μη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας
/* COM/2005/0398 τελικό */
Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή εξισορροπιστικού μηχανισμού στις εισαγωγές από ορισμένες τρίτες χώρες μη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας /* COM/2005/0398 τελικό */
[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ | Βρυξέλλες, 29.8.2005 COM(2005) 398 τελικό Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την εφαρμογή εξισορροπιστικού μηχανισμού στις εισαγωγές από ορισμένες τρίτες χώρες μη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (υποβληθείσα από την Επιτροπή) ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Περιεχόμενο της πρότασης | Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Η παρούσα πρόταση αφορά την ανάγκη που προέκυψε για την αντιμετώπιση των τεχνητών πρακτικών καθορισμού των τιμών, όπως είναι ο καθορισμός διπλής τιμής ή οι εξαγωγικοί φόροι, που παρέχουν αθέμιτο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε ορισμένους οικονομικούς παράγοντες σε τρίτες χώρες. Αυτές οι τεχνητές πρακτικές καθορισμού των τιμών συναντώνται κυρίως μεταξύ χωρών μη μελών του ΠΟΕ. | Γενικό πλαίσιο Η ανταγωνιστική θέση του κοινοτικού κλάδου παραγωγής επηρεάζεται αρνητικά από τις εισαγωγές που αποκομίζουν όφελος από την εν λόγω πρακτική καθορισμού των τιμών ή άλλες πρακτικές που ασκούν ορισμένες κυβερνήσεις και επιχειρήσεις που υπόκεινται σε κρατικό έλεγχο. Το όφελος προέρχεται από πρακτικές καθορισμού των τιμών ή άλλες πρακτικές με τις οποίες ο κλάδος εγχώριας παραγωγής προμηθεύεται ορισμένα προϊόντα σε τιμές πολύ κατώτερες από τις τιμές που εφαρμόζονται στις εξαγωγικές αγορές/ παγκόσμια αγορά, και που κανονικά θα όφειλαν να καταβάλουν κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές. Αυτά τα προϊόντα χρησιμοποιούνται συνήθως για την παραγωγή κατάντη προϊόντων που εξάγονται στη συνέχεια στην Κοινότητα ή σε αγορές τρίτων χωρών, προκαλώντας έτσι ζημία στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής. Το τεχνητό πλεονέκτημα όσον αφορά το κόστος που δημιουργείται με το καθεστώς διπλής τιμής που εφαρμόζουν τρίτες χώρες υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα του κοινοτικού κλάδου παραγωγής με πολλούς τρόπους. Οι εισαγωγές προϊόντων με τεχνητά χαμηλές τιμές από τις εν λόγω χώρες διεισδύουν στην αγορά της ΕΕ και έχουν ήδη καταλάβει σημαντικό εκατοστιαίο ποσοστό της εν λόγω αγοράς. Αυτά τα καθεστώτα διπλής τιμής συνεπάγονται ελκυστικούς επενδυτικούς όρους στις εν λόγω τρίτες χώρες, αλλά επιτυγχάνουν επίσης τη στρέβλωση των ίσων επενδυτικών ευκαιριών όσον αφορά τους εν λόγω εξαιρετικά παγκοσμιοποιημένους τομείς. Για να μη βρίσκονται οι κοινοτικοί παραγωγοί σε μειονεκτική θέση από άποψη ανταγωνισμού και για να μην υφίστανται ζημία, πρέπει επειγόντως, δεδομένης της κρίσιμης κατάστασης που αντιμετωπίζουν οι κοινοτικοί παραγωγοί σε ορισμένους τομείς, να δημιουργηθεί μέσο προστασίας κατά των εισαγωγών στην Κοινότητα που αποκομίζουν οφέλη, άμεσα ή έμμεσα, από την εν λόγω πρακτική καθορισμού των τιμών ή άλλες πρακτικές. | Διατάξεις που ισχύουν για την πρόταση Δεν ισχύουν διατάξεις για την πρόταση | Συνοχή με τις άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης Δεν ισχύει. | διαβουλευσεις των ενδιαφερομένων μερων και αξιολογηση της επιπτωσης | Διαβουλεύσεις των ενδιαφερομένων μερών | Στο πλαίσιο των αρμοδίων εμπορικών επιτροπών η Επιτροπή ενημέρωσε τον κλάδο παραγωγής και τα κράτη μέλη σχετικά με τη διαδικασία κατάρτισης σχεδίου πρότασης και προσάρμοσε το σχέδιο πρότασης σύμφωνα με τα σχόλια και τις συστάσεις που της υποβλήθηκαν. | Συγκέντρωση και χρησιμοποίηση της εμπειρογνωμοσύνης | Δεν υπήρχε ανάγκη για εξωτερική εμπειρογνωμοσύνη. | Αξιολόγηση της επίπτωσης Η πρόταση για τη δημιουργία εξισορροπιστικού μηχανισμού δεν προβλέπει εκτίμηση της γενικής επίπτωσης. Εντούτοις, η πρόταση περιέχει πλήρη κατάλογο των όρων και κριτηρίων που πρέπει να εκτιμηθούν πριν την επιβολή εξισορροπιστικών μέτρων. | Νομικά στοιχεία της πρότασης | Περίληψη των προτεινόμενων ενεργειών Στόχος: Ο εξισορροπιστικός μηχανισμός δημιουργεί δυνατότητα δράσεως κατά των εισαγωγών που αποκομίζουν, άμεσα ή έμμεσα, οφέλη από τον καθορισμό των τιμών ή άλλες πρακτικές (π.χ. διπλή τιμολόγηση, εξαγωγικοί δασμοί) τις οποίες ασκούν οι κυβερνήσεις ή άλλες επιχειρήσεις που υπόκεινται σε κρατικό έλεγχο, και που συνεπάγονται διάφορα επίπεδα τιμών για τους συντελεστές παραγωγής ανάλογα με το κατά πόσον χρησιμοποιούνται ή καταναλώνονται εγχωρίως ή εξάγονται και κατά πόσον οι εν λόγω εισαγωγές προκαλούν ή υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν ζημία στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής. Πεδίο εφαρμογής: Ο μηχανισμός θα εφαρμοστεί στις εισαγωγές από τις χώρες που α) δεν είναι μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ)· ή β) παρόλο που είναι μέλη του ΠΟΕ, το πρωτόκολλο προσχώρησής τους στον ΠΟΕ τους παρέχει το δικαίωμα χρησιμοποίησης αυτού του μηχανισμού. Ο μηχανισμός δεν ισχύει για τις εισαγωγές από μη μέλος του ΠΟΕ εφόσον η χώρα έχει δυμερή συμφωνία με την Κοινότητα στο πλαίσιο της προσχώρησης της εν λόγω χώρας στον ΠΟΕ, η οποία ρυθμίζει ικανοποιητικά την πρακτική τιμών, και εφόσον θεωρείται ότι η εν λόγω χώρα πράγματι καταργεί προοδευτικά τις στρεβλωτικές για το εμπόριο συνέπειες της πρακτικής καθορισμού των τιμών εντός μέγιστης περιόδου πέντε ετών από την ημερομηνία σύναψης της εν λόγω διμερούς συμφωνίας. Ελάχιστες προϋποθέσεις για την έναρξη εφαρμογής: Ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής έχει δικαίωμα να αρχίσει έρευνα βασιζόμενος σε δεόντως τεκμηριωμένη καταγγελία. Επιπλέον, η Επιτροπή μπορεί να ενεργήσει αυτοδικαίως εφόσον κατέχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία. Έρευνα: Η πρόταση παρέχει όλα τα βασικά στοιχεία μιας έρευνας του τύπου που χρησιμοποιείται για τις εμπορευματικές συναλλαγές, αλλά σε απλουστευμένη μορφή, έτσι ώστε να είναι δυνατή η στοχοθετημένη χρησιμοποίηση του εν λόγω μέσου. Οι έρευνες που διεξάγονται στο πλαίσιο του προτεινόμενου εξισορροπιστικού μηχανισμού τηρούν δεόντως τις απαιτούμενους διαδικαστικούς κανόνες, όπως: δημόσια κοινοποίηση της έναρξης, δικαίωμα των ενδιαφερομένων μερών να ζητήσουν ακρόαση, τήρηση εχεμύθειας όσον αφορά τις πληροφορίες που υποβάλλονται, δυνατότητα πρόσβασης των κρατών μελών στις πληροφορίες που σχετίζονται με την υπεράσπιση της υπόθεσής τους, διαβουλεύσεις με κυβερνήσεις τρίτων χωρών, κλπ. Διαδικασία λήψεως απόφασης: Θα ζητείται η γνώμη των κρατών μελών σε κάθε στάδιο της διαδικασίας στο πλαίσιο επιτροπής που προβλέπει η διαδικασία συμβουλευτικής επιτροπολογίας, βάσει της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999. Εξισορροπιστικά μέτρα: Θα επιβληθούν εξισορροπιστικά μέτρα υπό μορφή δασμών, αναλήψεων υποχρεώσεων, ή υπό άλλες κατάλληλες μορφές, στις εισαγωγές που αποκομίζουν, άμεσα ή έμμεσα, όφελος από την πρακτική καθορισμού των τιμών. Το επίπεδο του μέτρου θα υπολογιστεί με βάση α) τη διαφορά μεταξύ της τιμής του συντελεστή παραγωγής στην εγχώρια αγορά και της αντίστοιχης τιμής στις εξαγωγικές αγορές και β) τον βαθμό στον οποίο χρησιμοποιήθηκε/καταναλώθηκε ο συντελεστής παραγωγής στην παραγωγή του υπό εξέταση προϊόντος (κατάντη προϊόν). Το επίπεδο του εξισορροπιστικού μέτρου δεν υπερβαίνει το επίπεδο του διαπιστωθέντος οφέλους. Eπιβάλλονται προσωρινά μέτρα το νωρίτερο 60 ημέρες μετά την έναρξη της διαδικασίας, τα οποία μπορούν να έχουν διάρκεια έξι μηνών. Τα μέτρα μπορούν να αναθεωρηθούν εάν κριθεί σκόπιμο. Όπως ισχύει και για άλλα αμυντικά μέσα, δεν υπάρχουν διατάξεις που να προβλέπουν την είσπραξη των εξισορροπιστικών δασμών. Κανονικά, τα αντισταθμιστικά μέτρα επιβάλλονται σωρευτικά με άλλα μέτρα εμπορικής άμυνας. Ο μηχανισμός θα ακολουθήσει τη συνήθη πρακτική, ήτοι οι δασμοί θα εισπράττονται από τις αρχές των κρατών μελών και θα καταβάλλονται στον κοινοτικό προϋπολογισμό σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τους δασμούς αντιντάμπινγκ και τους αντισταθμιστικούς δασμούς. | Νομική βάση Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 133. | Αρχή της επικουρικότητας Η πρόταση υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας. Συνεπώς δεν ισχύει η αρχή της επικουρικότητας. | Αρχή αναλογικότητας Η πρόταση συμβιβάζεται με την αρχή της αναλογικότητας για τον/τους ακόλουθο/ους λόγο/ους. | Η μορφή δράσεως που παρουσιάζεται στην πρόταση για εξισορροπιστικό μηχανισμό δεν αφήνει περιθώριο για λήψη απόφασης σε εθνικό επίπεδο. | Δεν είναι απαραίτητη η αναφορά σε τρόπους μείωσης του χρηματοοικονομικού και διοικητικού φόρτου που υφίστανται η Κοινότητα, οι εθνικές κυβερνήσεις, οι περιφερειακές και τοπικές αρχές, οι οικονομικοί παράγοντες και οι πολίτες, αναλογικά με τον στόχο της πρότασης. | Επιλογή μέσων | Προτεινόμενα μέσα: Κανονισμός. | Η χρήση άλλων μέσων δεν θα ήταν σκόπιμη για τον/τους ακόλουθο/ους λόγο/ους. Ο προτεινόμενος εξισορροπιστικός μηχανισμός αποτελεί νομική πράξη που θα επιτρέψει την επιβολή αμυντικών εμπορικών μέτρων Η κατάλληλη νομική μορφή για μια τέτοια πράξη είναι ο κανονισμός του Συμβουλίου. | Δημοσιονομικές επιπτώσεις | Η παρούσα πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον κοινοτικό προϋπολογισμό. | 1. Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την εφαρμογή εξισορροπιστικού μηχανισμού στις εισαγωγές από ορισμένες τρίτες χώρες μη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 133, την πρόταση της Επιτροπής[1], Εκτιμώντας τα εξής: (1) Η ανταγωνιστική θέση του κοινοτικού κλάδου παραγωγής μπορεί να επηρεαστεί αρνητικά από τις εισαγωγές που αποκομίζουν οφέλη από πρακτικές καθορισμού των τιμών ή άλλες πρακτικές που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις ή επιχειρήσεις που υπόκεινται σε κρατικό έλεγχο σε τρίτες χώρες. (2) Το εν λόγω όφελος μπορεί να προκύψει από τον καθορισμό των τιμών ή άλλες πολιτικές με ισοδύναμο αποτέλεσμα, όπως η επιβολή ή εφαρμογή εξαγωγικών επιβαρύνσεων από κυβερνήσεις τρίτων χωρών ή επιχειρήσεις που υπόκεινται σε κρατικό έλεγχο, με αποτέλεσμα διαφορετικά επίπεδα τιμών των εμπορευμάτων ανάλογα με το εάν αυτά τα εμπορεύματα προορίζονται για εξαγωγή ή εγχώρια κατανάλωση ή χρήση. (3) Για να μη βρεθούν οι κοινοτικοί παραγωγοί σε μειονεκτική ανταγωνιστική θέση και να μην υποστούν ζημία, είναι αναγκαίο να ληφθούν προστατευτικά μέτρα κατά των εισαγωγών που αποκομίζουν οφέλη, άμεσα ή έμμεσα, από τον εν λόγω καθορισμό τιμών ή άλλες πρακτικές που ασκούν κυβερνήσεις τρίτων χωρών ή επιχειρήσεις που υπόκεινται σε κρατικό έλεγχο μιας χώρας που δεν είναι μέλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, ή χώρας που είναι μεν μέλος του ΠΟΕ, αλλά μια διάταξη του πρωτοκόλλου πρόσβασής της στον ΠΟΕ προβλέπει την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού. Ο μηχανισμός δεν ισχύει για τις εισαγωγές από μη μέλος του ΠΟΕ εφόσον η χώρα έχει διμερή συμφωνία με την Κοινότητα στο πλαίσιο της προσχώρησης της εν λόγω χώρας στον ΠΟΕ, η οποία ρυθμίζει ικανοποιητικά την πρακτική τιμών, και εφόσον θεωρείται ότι η εν λόγω χώρα πράγματι καταργεί προοδευτικά τις στρεβλωτικές για το εμπόριο συνέπειες της πρακτικής καθορισμού των τιμών εντός μέγιστης περιόδου πέντε ετών από την ημερομηνία σύναψης της εν λόγω διμερούς συμφωνίας. (4) Είναι απαραίτητο να καθοριστεί ο εξισορροπιστικός μηχανισμός που θα εφαρμοστεί στις εισαγωγές που αποκομίζουν οφέλη από τον καθορισμό των τιμών ή παρόμοιες πολιτικές. Οι εν λόγω πολιτικές θεωρείται ότι στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό μεταξύ των ενδιαφερομένων οικονομικών παραγόντων και πρέπει να ληφθούν επανορθωτικά μέτρα για την αποκατάσταση των όρων θεμιτού εμπορίου. Ο μηχανισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται χωρίς διακρίσεις. (5) Θα πρέπει εξάλλου να διευκρινιστεί ότι το όφελος θα υπολογίζεται με βάση τα διαφορετικά επίπεδα τιμών για τον συντελεστή παραγωγής, ανάλογα με το αν το προϊόν προορίζεται για εξαγωγή ή για εγχώρια κατανάλωση ή χρήση και αφού ληφθεί υπόψη, εφόσον κριθεί σκόπιμο, ο βαθμός στον οποίο καταναλώνεται ο συντελεστής παραγωγής ή χρησιμοποιείται για την παραγωγή του υπό εξέταση προϊόντος. (6) Είναι βασικό να ορισθούν οι όροι «συντελεστής παραγωγής» και «υπό εξέταση προϊόν». (7) Είναι επίσης σκόπιμο να καταρτισθούν σαφείς και λεπτομερείς κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τους παράγοντες που μπορεί να συμβάλουν στον προσδιορισμό του κατά πόσον ο καθορισμός των τιμών ή άλλες πρακτικές που εφαρμόζει η κυβέρνηση τρίτης χώρας ή επιχείρηση που υπόκειται σε κρατικό έλεγχο προκάλεσαν ζημία ή υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν ζημία· εξάλλου, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η επίπτωση άλλων παραγόντων, καθώς και όλοι οι σχετικοί γνωστοί παράγοντες και οικονομικοί δείκτες που επηρεάζουν την κατάσταση του κοινοτικού κλάδου παραγωγής, και ιδίως οι συνθήκες που επικρατούν στην αγορά της Κοινότητας. (8) Είναι απαραίτητο να διευκρινιστεί ποιος μπορεί να υποβάλει καταγγελία και ποιες πληροφορίες πρέπει να περιέχει η καταγγελία· η καταγγελία μπορεί να απορριφθεί εφόσον δεν υπάρχουν επαρκή αρχικά αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά τον καθορισμό των τιμών ή άλλες πρακτικές, τη ζημία και την αιτιώδη συνάφεια. (9) Είναι σκόπιμο να καταρτισθεί η διαδικασία που θα ακολουθείται κατά την έρευνα για την επιβολή αντισταθμιστικών μέτρων. (10) Είναι απαραίτητο να θεσπιστεί ο τρόπος κατά τον οποίο τα ενδιαφερόμενα μέρη πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με τις πληροφορίες τις οποίες απαιτούν οι αρμόδιες για την έρευνα αρχές· θα πρέπει να παρέχεται κάθε ευκαιρία στα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν όλα τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία και να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους. (11) Είναι επίσης απαραίτητο να καθιερωθούν οι κανόνες και οι διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται κατά τη διάρκεια της έρευνας, ιδίως οι κανόνες βάσει των οποίων τα ενδιαφερόμενα μέρη οφείλουν να αναγγέλλονται, να διατυπώνουν τις απόψεις τους και να υποβάλλουν πληροφοριακά στοιχεία εντός συγκεκριμένων προθεσμιών, προκειμένου οι εν λόγω απόψεις και στοιχεία να λαμβάνονται υπόψη· με την τήρηση πάντα της εμπορικής εχεμύθειας, είναι απαραίτητο να επιτραπεί στα ενδιαφερόμενα μέρη να έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες που αφορούν την έρευνα και που είναι σχετικές με την υπεράσπιση της περίπτωσής τους· είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ότι, όταν τα μέρη δεν συνεργάζονται κατά τρόπο ικανοποιητικό, είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν άλλα στοιχεία προς εξαγωγή συμπερασμάτων και ότι τα στοιχεία αυτά ενδέχεται να είναι λιγότερο ευνοϊκά για τα μέρη από εκείνα που θα υπήρχαν αν τα μέρη είχαν συνεργασθεί· (12) Είναι απαραίτητο να θεσπιστούν οι όροι υπό τους οποίους μπορούν να εφαρμοστούν προσωρινά μέτρα· τα εν λόγω μέτρα είναι δυνατόν να επιβάλλονται σε όλες τις περιπτώσεις από την Επιτροπή μόνο για διάστημα έξι μηνών. (13) Μια έρευνα ή διαδικασία θα πρέπει να τερματίζεται εφόσον δεν είναι αναγκαίο να επιβληθούν μέτρα· μια διαδικασία θα πρέπει να τερματίζεται μόνον αν η απόφαση για την περάτωση συνοδεύεται από σχετική αιτιολογική έκθεση. (14) Το επίπεδο των αντισταθμιστικών μέτρων δεν πρέπει να υπερβαίνει το επίπεδο του οφέλους που διαπιστώνεται, εάν επιβάλλονται μέτρα στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος που αποκομίζει οφέλη από την πρακτική καθορισμού των τιμών λόγω της ζημίας που προκλήθηκε από αυτές τις εισαγωγές. (15) Θα πρέπει να προτιμώνται οι δασμοί όταν πρόκειται για την επιβολή εξισορροπιστικών μέτρων· στις περιπτώσεις που αποδεικνύεται ότι οι δασμοί δεν είναι το κατάλληλο μέτρο, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο θέσπισης άλλων εξισορροπιστικών μέτρων, όπως είναι οι ποσοτικοί περιορισμοί. (16) Τα εξισορροπιστικά μέτρα και τα μέτρα αντιντάμπινγκ και/ή αντισταθμιστικά μέτρα δεν επιβάλλονται σωρευτικά στις εισαγωγές ενός προϊόντος, εκτός εάν διαπιστωθεί ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί η πρακτική ντάμπινγκ ή η χορήγηση επιδοτήσεων ως συνέπεια του καθορισμού των τιμών ή άλλων πρακτικών. (17) Είναι απαραίτητο να διευκρινιστούν οι διαδικασίες αποδοχής των αναλήψεων υποχρεώσεων για την κατάργηση ή την αντιστάθμιση του οφέλους που προκύπτει από τον καθορισμό των τιμών ή άλλες πρακτικές και από τη ζημία που προκαλείται , αντί της επιβολής προσωρινών ή οριστικών μέτρων· συνεπώς είναι σκόπιμο να καθοριστούν οι συνέπειες της αθέτησης ή άρσης της υποχρέωσης που αναλαμβάνεται. (18) Είναι απαραίτητο να προβλεφθεί αναθεώρηση των μέτρων που επιβάλλονται στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν επαρκή στοιχεία για την αλλαγή των περιστάσεων ή καταστάσεις που υποσκάπτουν τα θετικά αποτελέσματα των εξισορροπιστικών μέτρων. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, μπορεί να είναι σκόπιμο να επεκταθούν τα μέτρα που ισχύουν για τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος από άλλες χώρες. (19) Σύμφωνα με το άρθρο 2 της απόφασης 1999/468/EΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[2], τα μέτρα εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να θεσπίζονται με τη διαδικασία της Συμβουλευτικής Επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 3 της εν λόγω απόφασης. (20) Είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί ότι τα εξισορροπιστικά μέτρα που ενδεχομένως λαμβάνονται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού συμφωνούν απόλυτα με το κοινοτικό συμφέρον· η εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος προϋποθέτει τον προσδιορισμό των επιτακτικών λόγων που οδηγούν σαφώς στο συμπέρασμα ότι η λήψη μέτρων δεν θα ήταν προς το γενικό συμφέρον της Κοινότητας. Αυτοί οι επιτακτικοί λόγοι θα μπορούσαν, π.χ., να είναι περιπτώσεις όπου το μειονέκτημα για τους καταναλωτές ή άλλα ενδιαφερόμενα μέρη θα ήταν σαφώς δυσανάλογο με τα πλεονεκτήματα που παρέχονται στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής με την επιβολή μέτρων. (21) Για τους σκοπούς των άρθρων 217 παράγραφος 1 και 218 παράγραφος 2 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα[3], τα προσωρινά και οριστικά εξισορροπιστικά μέτρα θεωρούνται αντίστοιχα ως προσωρινοί και οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ ή αντισταθμιστικοί δασμοί. (22) Η μορφή και το επίπεδο των εξισορροπιστικών μέτρων και η εφαρμογή τους θα πρέπει να εκτεθούν λεπτομερώς σε κανονισμό για την επιβολή των εν λόγω μέτρων, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Αρχές 1. Μπορούν να επιβληθούν εξισορροπιστικά μέτρα στα προϊόντα καταγωγής τρίτων χωρών που αποτελούν αντικείμενο διασάφησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα για την αντιστάθμιση οφέλους που προκύπτει από πρακτικές καθορισμού των τιμών, ή άλλες πρακτικές με ισοδύναμο αποτέλεσμα, τις οποίες ασκεί η κυβέρνηση της ίδιας τρίτης χώρας ή επιχείρηση που υπόκειται σε κρατικό έλεγχο στην επικράτεια της τρίτης χώρας, πρακτικές που συνεπάγονται διαφορετικά επίπεδα τιμών για τους συντελεστές παραγωγής, ανάλογα με το κατά πόσον οι εν λόγω συντελεστές παραγωγής προορίζονται για εξαγωγή ή για εγχώρια κατανάλωση ή χρήση, και εφόσον οι εξαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στην κοινοτική αγορά προκαλούν ζημία στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής. 2. Είναι δυνατόν να επιβληθούν εξισορροπιστικά μέτρα στις εισαγωγές καταγωγής: α) χωρών μη μελών του Διεθνούς Οργανισμού Εμπορίου, ή β) ενός μέλους του ΠΟΕ, εφόσον υπάρχει διάταξη στο πρωτόκολλο προσχώρησης του εν λόγω μέλους του ΠΟΕ που προβλέπει την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού. 3. Ο παρών κανονισμός δεν ισχύει για τις εισαγωγές από μη μέλος του ΠΟΕ εφόσον η χώρα έχει διμερή συμφωνία με την Κοινότητα στο πλαίσιο της προσχώρησης της εν λόγω χώρας στον ΠΟΕ, η οποία ρυθμίζει ικανοποιητικά την πρακτική καθορισμού των τιμών, και εφόσον θεωρείται ότι η εν λόγω χώρα πράγματι καταργεί προοδευτικά τις στρεβλωτικές για το εμπόριο συνέπειες της πρακτικής τιμολόγησης εντός μέγιστης περιόδου πέντε ετών από την ημερομηνία σύναψης της εν λόγω διμερούς συμφωνίας. Άρθρο 2 Ορισμοί Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού: α) ο όρος «ζημία» σημαίνει τη σημαντική ζημία που υφίσταται ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής ή τον κίνδυνο να προκληθεί σημαντική ζημία στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 5· β) ο όρος «κοινοτικός κλάδος παραγωγής» θεωρείται ότι αναφέρεται στους κοινοτικούς παραγωγούς του ομοειδούς προϊόντος· γ) ο όρος "συντελεστής παραγωγής" σημαίνει το προϊόν που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, υπόκειται, άμεσα ή έμμεσα, σε πρακτική καθορισμού της τιμής ή άλλες πρακτικές που αποτελούν αντικείμενο έρευνας σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό· δ) ο όρος «υπό εξέταση προϊόν» θεωρείται ότι σημαίνει το εισαγόμενο προϊόν, του οποίου ο συντελεστής παραγωγής, είτε άμεσα είτε έμμεσα, χρησιμοποιείται ή καταναλώνεται στην παραγωγική διαδικασία· ε) Ο όρος "ομοειδές προϊόν" σημαίνει ένα πανομοιότυπο προϊόν, δηλαδή όμοιο από κάθε άποψη με το εξεταζόμενο προϊόν, ή, αν δεν υπάρχει τέτοιο προϊόν, ένα άλλο προϊόν το οποίο, αν όχι όμοιο από κάθε άποψη, έχει χαρακτηριστικά που παρουσιάζουν στενή ομοιότητα με εκείνα του υπό εξέταση προϊόντος. στ) ο όρος «κυβέρνηση» σημαίνει την κυβέρνηση ή δημόσιο φορέα εντός του εδάφους της τρίτης υπό εξέταση χώρας· ζ) μια επιχείρηση θεωρείται ότι «υπόκειται σε κρατικό έλεγχο» εάν η κυβέρνηση ή άλλος δημόσιος φορέας εντός του εδάφους της ενδιαφερόμενης τρίτης χώρας κατέχει, άμεσα ή έμμεσα, περισσότερο από 50% της συμμετοχής σε αυτή, ή έχει τη δυνατότητα να διορίσει την πλειονότητα των διευθυντών της ή με άλλο τρόπο να ελέγχει νόμιμα ή να κατευθύνει τις ενέργειές της. Άρθρο 3 Πρακτικές καθορισμού των τιμών Θεωρείται ότι υπάρχει όφελος από τις πρακτικές καθορισμού των τιμών ή άλλες πρακτικές με ισοδύναμο αποτέλεσμα που ασκούνται από κυβέρνηση τρίτης χώρας ή κρατικά ελεγχόμενη επιχείρηση, εάν οι εν λόγω πρακτικές έχουν ως αποτέλεσμα διαφορετικά επίπεδα τιμών των προϊόντων, ανάλογα με το εάν αυτά τα προϊόντα προορίζονται για εξαγωγή ή για εγχώρια κατανάλωση ή χρήση. Άρθρο 4 Υπολογισμός του εξισορροπιστικού ποσού του μέτρου 1. Το όφελος υπολογίζεται με βάση τα διάφορα επίπεδα τιμών για τον συντελεστή παραγωγής, ανάλογα με το εάν το προϊόν προορίζεται για εξαγωγή ή για εγχώρια κατανάλωση ή χρήση και αφού ληφθεί υπόψη, εφόσον κριθεί σκόπιμο, ο βαθμός στον οποίο ο συντελεστής παραγωγής, έμμεσα ή άμεσα, καταναλώνεται ή χρησιμοποιείται για την παραγωγή του υπό εξέταση προϊόντος. Αποδίδεται ιδιαίτερη προσοχή στο γεγονός ότι τα επίπεδα τιμών του συντελεστή παραγωγής μπορεί να καθοριστούν με αναφορά σε προϊόντα άλλα από αυτά που προορίζονται για εξαγωγή ή εγχώρια κατανάλωση ή χρήση. Λαμβάνονται επίσης υπόψη οι διαφορές που επηρεάζουν τη δυνατότητα σύγκρισης της τιμής του συντελεστή που προορίζεται για εξαγωγή και της τιμής αυτού που προορίζεται για εγχώρια κατανάλωση ή χρήση. Πραγματοποιούνται προσαρμογές για τις εν λόγω διαφορές για κάθε περίπτωση ξεχωριστά, για παράγοντες για τους οποίους υπάρχουν ισχυρισμοί και αποδείξεις ότι επηρεάζουν τη δυνατότητα σύγκρισης των τιμών, την ποιότητα, τη διαθεσιμότητα, τη μεταφορά και άλλες συνθήκες αγοράς και πώλησης. 2. Ο προσδιορισμός του οφέλους μπορεί να πραγματοποιηθεί με βάση τις γενικά διαθέσιμες πληροφορίες για τον εν λόγω κλάδο παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων των στατιστικών σχετικά με τις τιμές του συντελεστή παραγωγής και του υπό εξέταση προϊόντος, καθώς και τις κατευθυντήριες γραμμές και πρότυπα σχετικά με την έκταση της κατανάλωσης ή χρησιμοποίησης του συντελεστή παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος. 3. Για τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού, το όφελος προσδιορίζεται με βάση τη μέθοδο που αναφέρεται στο παράρτημα, αφού ληφθούν υπόψη, σύμφωνα με την παράγραφο 1, οι διαφορές που επηρεάζουν τη συγκρισιμότητα μεταξύ του συντελεστή παραγωγής που προορίζεται για εξαγωγή και του συντελεστή παραγωγής που προορίζεται για εγχώρια κατανάλωση ή χρήση. Το παράρτημα τροποποιείται δεόντως σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 13 παράγραφος 2. Άρθρο 5 Προσδιορισμός της ζημίας 1. Ο προσδιορισμός της ύπαρξης ζημίας στηρίζεται σε θετικά αποδεικτικά στοιχεία και προϋποθέτει οπωσδήποτε αντικειμενική εξέταση: α) του όγκου και των τιμών των εισαγωγών του υπό εξέταση προϊόντος στην αγορά της Κοινότητας και την επιρροή τους στις τιμές του κοινοτικού κλάδου για το ομοειδές προϊόν· και β) των επακόλουθων συνεπειών των εν λόγω εισαγωγών στον κοινοτικό κλάδο όπως αποδεικνύεται βάσει σειράς οικονομικών δεικτών όπως είναι οι όγκοι των πωλήσεων, η χρησιμοποίηση της ικανότητας, το μερίδιο αγοράς, τα κέρδη και οι ζημίες, η απόδοση των κεφαλαίων, οι επενδύσεις και η απασχόληση. Κανένας από τους ανωτέρω παράγοντες, ούτε άλλοι εκτός από αυτούς δεν έχουν κατ' ανάγκη αποφασιστική σημασία. 2. Με βάση το σύνολο των συναφών αποδεικτικών στοιχείων που υποβάλλονται σε σχέση με την παράγραφο 1, πρέπει να αποδεικνύεται ότι το υπό εξέταση προϊόν προκαλεί ζημία κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού. 3. Εξετάζονται ακόμη τυχόν άλλοι γνωστοί παράγοντες, εκτός από τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος, οι οποίοι προκαλούν κατά τον ίδιο χρόνο ζημία στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής, προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι η ζημία που προκαλείται από αυτούς τους άλλους παράγοντες δεν αποδίδεται στο υπό εξέταση προϊόν. 4. Για να διαπιστωθεί η ύπαρξη κινδύνου πρόκλησης ζημίας, λαμβάνονται υπόψη τα πραγματικά περιστατικά και όχι μόνον τυχόν ισχυρισμοί, εικασίες ή απομακρυσμένες πιθανότητες. Οποιαδήποτε μεταβολή των περιστάσεων, που θα δημιουργούσε κατάσταση υπό την οποία είναι πιθανή η πρόκληση ζημίας από τις πρακτικές καθορισμού των τιμών, πρέπει να είναι δυνατόν να προβλεφθεί με βεβαιότητα και να είναι επικείμενη. Προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη κινδύνου πρόκλησης σοβαρής ζημίας, θα πρέπει να εξετάζονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι παράγοντες: α) ο χαρακτήρας της πρακτικής καθορισμού των τιμών ή άλλων πρακτικών και οι συνέπειες που είναι πιθανόν να προέλθουν από αυτή για το εμπόριο· β) τυχόν αύξηση σε σημαντικό ποσοστό του υπό εξέταση προϊόντος στην κοινοτική αγορά, η οποία αποτελεί ένδειξη για την πιθανότητα αξιόλογης αύξησης των εισαγωγών· γ) η ύπαρξη επαρκούς, ελεύθερα διαθέσιμης ικανότητας του εξαγωγέα του υπό εξέταση προϊόντος ή η επικείμενη σημαντική αύξηση της ικανότητάς του από την οποία προκύπτει ως πιθανή σημαντική αύξηση των εξαγωγών προς την κοινοτική αγορά, λαμβανομένης υπόψη της ύπαρξης άλλων εξαγωγικών αγορών, οι οποίες θα μπορούσαν ενδεχομένως να απορροφήσουν τυχόν πρόσθετες εξαγωγές· δ) το κατά πόσον οι εισαγωγές εισέρχονται στην κοινοτική αγορά σε τιμές που θα είχαν ως αποτέλεσμα τη σημαντική συμπίεση των τιμών ή την παρεμπόδιση σε σημαντικό βαθμό της αύξησης των τιμών και οι οποίες είναι πιθανόν να αυξήσουν τη ζήτηση για νέες εισαγωγές και· και ε) τα αποθέματα του υπό εξέταση προϊόντος. Κανένας από τους ανωτέρω παράγοντες δεν είναι απαραίτητο να θεωρηθεί βαρύνουσας σημασίας για την εξαγωγή συμπερασμάτων, αλλά οι εξεταζόμενοι παράγοντες στο σύνολό τους πρέπει να οδηγούν στο συμπέρασμα ότι επίκειται η πραγματοποίηση περαιτέρω επιδοτούμενων εξαγωγών από τη χώρα ή τις χώρες που συμμετέχουν στον καθορισμό των τιμών ή σε άλλες πρακτικές του υπό εξέταση προϊόντος στην κοινοτική αγορά και ότι πρόκειται να προκληθεί σοβαρή ζημία σε περίπτωση που δεν ληφθούν προστατευτικά μέτρα . Άρθρο 6 Έναρξη διαδικασίας 1. Ύστερα από γραπτή καταγγελία ξεκινά έρευνα βάσει του παρόντος κανονισμού εξ ονόματος του κοινοτικού κλάδου εκ μέρους κάθε φυσικού ή νομικού προσώπου ή οιασδήποτε οργάνωσης, ή κατόπιν πρωτοβουλίας της Επιτροπής, όπου υπάρχουν επαρκείς εκ πρώτης όψεως αποδείξεις σχετικά με την ύπαρξη πρακτικών καθορισμού των τιμών ή άλλων πρακτικών κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, ζημίας και αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των εισαγωγών και της υποτιθέμενης ζημίας. 2. Όταν καθίσταται εμφανές ότι υφίστανται επαρκείς εκ πρώτης όψεως αποδείξεις ώστε να δικαιολογείται η κίνηση διαδικασίας, η Επιτροπή, η οποία ενεργεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 13(2), ξεκινά τη διαδικασία εντός 45 ημερών ύστερα από την υποβολή της καταγγελίας και δημοσιεύει ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε περιπτώσεις στις οποίες δεν έχουν υποβληθεί επαρκείς αποδείξεις, η Επιτροπή, η οποία ενεργεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 13(2), ενημερώνει τον καταγγέλλωντα εντός 45 ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία της υποβλήθηκε η καταγγελία. 3. Η ανακοίνωση για την κίνηση της διαδικασίας αναγγέλλει την έναρξη έρευνας, διευκρινίζει το πεδίο εφαρμογής της έρευνας, το υπό εξέταση προϊόν, τις τρίτες χώρες οι κυβερνήσεις των οποίων υποτίθεται ότι εφαρμόζουν πρακτικές καθορισμού των τιμών, τη φύση της πρακτικής και την προθεσμία εντός της οποίας τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να αναγγελθούν, να γνωστοποιήσουν γραπτώς τις απόψεις τους και να υποβάλουν στοιχεία, προκειμένου οι απόψεις αυτές και τα στοιχεία να ληφθούν υπόψη κατά την έρευνα. Η ανακοίνωση καθορίζει επίσης την προθεσμία εντός της οποίας τα ενδιαφερόμενα μέρη έχουν τη δυνατότητα να ζητήσουν ακρόαση από την Επιτροπή. 4. Η Επιτροπή ενημερώνει τα ενδιαφερόμενα μέρη, τους εξαγωγείς και τους εισαγωγείς του υπό εξέταση προϊόντος, την ενδιαφερόμενη κυβέρνηση της χώρας καταγωγής, τους καταγγέλλοντες και τους υπόλοιπους παραγωγούς της Κοινότητας σχετικά με την έναρξη της διαδικασίας. 5. H Επιτροπή δύναται, πριν ή κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, να καλέσει την κυβέρνηση της ενδιαφερόμενης χώρας καταγωγής να λάβει μέρος σε διαβουλεύσεις με στόχο την αποσαφήνιση της κατάστασης όσον αφορά θέματα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 και την επίτευξη αμοιβαία αποδεκτής λύσης. Άρθρο 7 Έρευνα 1. Ύστερα από την έναρξη της διαδικασίας, η Επιτροπή θα ξεκινήσει έρευνα που θα καλύπτει τόσο τον καθορισμό των τιμών όσο και άλλες πρακτικές και ζημίες. Η έρευνα αυτή θα ολοκληρωθεί κανονικά σε έξι μήνες, ή το πολύ σε δώδεκα μήνες, από την ημερομηνία έναρξης της έρευνας. 2. Τα ενδιαφερόμενα μέρη που αναγγέλθηκαν σύμφωνα με τις προθεσμίες που ορίστηκαν στην ανακοίνωση για την κίνηση της διαδικασίας, θα γίνουν δεκτά σε ακρόαση εφόσον έχουν υποβάλει εγκαίρως αίτηση για ακρόαση που δείχνει ότι είναι ενδιαφερόμενα μέρη που είναι πιθανόν να επηρεαστούν από το αποτέλεσμα της διαδικασίας και ότι υπάρχουν ειδικοί λόγοι για τους οποίους πρέπει να γίνουν δεκτά σε ακρόαση. 3. Όταν ένα ενδιαφερόμενο μέρος αρνείται την πρόσβαση σε απαραίτητες πληροφορίες ή γενικότερα δεν τις παρέχει εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών, ή παρεμποδίζει σημαντικά την έρευνα, επιτρέπεται να συνάγονται προσωρινά ή τελικά συμπεράσματα, είτε καταφατικά είτε αποφατικά, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία. Όταν διαπιστώνεται ότι ένα ενδιαφερόμενο μέρος έχει προσκομίσει ψευδή ή παραπλανητικά στοιχεία, τα εν λόγω στοιχεία δεν λαμβάνονται υπόψη και είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν τα διαθέσιμα στοιχεία. 4. Οι αρχές, όταν υπάρχουν έγκυροι λόγοι, αντιμετωπίζουν ως εμπιστευτικού χαρακτήρα κάθε πληροφορία η οποία από τη φύση της έχει τέτοιο χαρακτήρα ή η οποία έχει υποβληθεί από κάποιο μέρος που μετέχει στην έρευνα, ως εμπιστευτική. Τα ενδιαφερόμενα μέρη που παρέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες είναι υποχρεωμένα να υποβάλλουν μη εμπιστευτικού χαρακτήρα περιλήψεις αυτών. Οι εν λόγω περιλήψεις πρέπει να είναι αρκούντως λεπτομερείς, ώστε να επιτρέπουν τόσο την σε ικανοποιητικό βαθμό κατανόηση της ουσίας των γνωστοποιουμένων πληροφοριών εμπιστευτικού χαρακτήρα όσο και την πρόσβαση των ενδιαφερομένων μερών σε όλα τα στοιχεία της έρευνας που έχουν σημασία για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους. Οι πληροφορίες που λαμβάνονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνον για τους σκοπούς για τους οποίους ζητήθηκαν. Η παρούσα διάταξη δεν αποκλείει την χρήση πληροφοριών που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο μιας έρευνας με σκοπό να κινηθεί άλλη έρευνα εντός της ίδιας διαδικασίας όσον αφορά το οικείο προϊόν. Άρθρο 8 Προσωρινά μέτρα 1. Πρέπει να επιβληθούν προσωρινά μέρα στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος εφόσον καθοριστεί προσωρινά ότι το υπό εξέταση προϊόν ωφελείται από καθορισμό τιμών ή από άλλες πρακτικές και ότι συνεπώς έχει προκληθεί ζημία στον κοινοτικό κλάδο και το κοινοτικό συμφέρον απαιτεί παρέμβαση για την πρόληψη αυτής της ζημίας. Τα μέτρα αυτά θα επιβληθούν βάσει της διαδικασίας του άρθρου 13 παράγραφος 2. 2. Για τα προσωρινά μέτρα παρέχεται ασφάλεια υπό μορφή εγγύησης και η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα του υπό εξέταση προϊόντος καταγωγής στη χώρα που συμμετέχει στον καθορισμό των τιμών ή σε άλλες πρακτικές εξαρτάται από τη σύσταση αυτής της εγγύησης. 3. Τα προσωρινά μέτρα θα επιβληθούν το αργότερο 60 ημέρες από τη έναρξη των διαδικασιών. Τα μέτρα αυτά θα επιβληθούν για μέγιστη περίοδο έξι μηνών. Άρθρο 9 Περάτωση της διαδικασίας χωρίς την επιβολή μέτρων 1. Σε περίπτωση ανάκλησης της καταγγελίας, η διαδικασία είναι δυνατό να περατούται από την Επιτροπή, εκτός αν κρίνεται ότι η περάτωσή της δεν θα ήταν προς το συμφέρον της Κοινότητας. 2. Σε περίπτωση που τα εξισορροπιστικά μέτρα δεν είναι αναγκαία, η διαδικασία περατούται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13(2). Οιαδήποτε απόφαση για την περάτωση μιας διαδικασίας ακολουθείται από δήλωση που εξηγεί τους λόγους στους οποίους οφείλεται η περάτωσή της. Άρθρο 10 Οριστικά μέτρα 1. Όταν από τα πραγματικά περιστατικά, όπως αυτά έχουν εξακριβωθεί οριστικώς, προκύπτει ότι υπάρχει καθορισμός τιμών ή άλλες πρακτικές και ότι εξ αυτών προκαλείται ζημία από εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στην Κοινοτική αγορά και ότι το συμφέρον της Κοινότητας επιβάλλει τη λήψη μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 14, επιβάλλεται οριστικό μέτρο στο υπό εξέταση προϊόν σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 13(2). 2. Το επίπεδο των εξισορροπιστικών μέτρων που επιβάλλονται όπως προβλέπεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου θα λαμβάνει υπόψη τη ζημία στην Κοινότητα ή σε αγορές τρίτων χωρών. Τα μέτρα αυτά λαμβάνουν κατά προτίμηση τη μορφή δασμών, αλλά δύνανται να λάβουν, μεταξύ άλλων, τη μορφή ποσοτικών περιορισμών, σε εισαγωγές οιουδήποτε προϊόντος καταγωγής στη χώρα που συμμετέχει στον καθορισμό ή σε άλλες πρακτικές. 3. Σε περιπτώσεις στις οποίες έχει επιβληθεί προσωρινός εξισορροπιστικός δασμός και όπου ο εξισορροπιστικός δασμός είναι υψηλότερος από τον προσωρινό δασμό, η διαφορά δεν θα εισπράττεται. Σε περίπτωση που ο οριστικός εξισορροπιστικός δασμός είναι χαμηλότερος από τον προσωρινό δασμό, ο προσωρινός δασμός θα υπολογίζεται εκ νέου. Αν ο τελικός προσδιορισμός είναι αποφατικός, ο προσωρινός δασμός δεν επικυρώνεται. 4. Κάθε εξισορροπιστικό μέτρο παραμένει σε ισχύ μόνο για όσο χρόνο και στην έκταση που αυτό είναι αναγκαίο για την εξουδετέρωση των ζημιογόνων συνεπειών του καθορισμού τιμών ή άλλων πρακτικών. Άρθρο 11 Αναλήψεις υποχρεώσεων 1. Η έρευνα είναι δυνατόν να περατωθεί χωρίς την επιβολή προσωρινών ή οριστικών μέτρων σε περίπτωση που προσφέρεται ικανοποιητική οικειοθελής ανάληψη υποχρεώσεων βάσει της οποίας: α) η κυβέρνηση της τρίτης χώρας που εφαρμόζει καθορισμό τιμών ή άλλες πρακτικές συμφωνεί να διακόψει ή να περιορίσει την πρακτική ή λαμβάνει άλλα μέτρα σχετικά τις συνέπειές της· ή β) κάθε εξαγωγέας αναλαμβάνει να αναθεωρήσει τις τιμές του ή να διακόψει τις εξαγωγές στην κοινοτική αγορά εφόσον οι εξαγωγές αυτές επωφελούνται, άμεσα ή έμμεσα, από καθορισμό τιμών ή από άλλες πρακτικές ώστε να εξαλειφθούν οι ζημιογόνες συνέπειες από τον καθορισμό τιμών ή από άλλες πρακτικές. 2. Οι αναλήψεις υποχρέωσης γίνονται δεκτές σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13 παράγραφος 2. 3. Σε περίπτωση παραβίασης ή ανάκλησης μιας ανάληψης υποχρέωσης από οποιοδήποτε μέρος, επιβάλλεται εξισορροπιστικό μέτρο σύμφωνα με το άρθρο 10, με βάση τα πραγματικά περιστατικά που έχουν επιβεβαιωθεί στο πλαίσιο της έρευνας η οποία οδήγησε στην ανάληψη υποχρέωσης. Άρθρο 12 Επανεξετάσεις 1. Η ανάγκη διατήρησης σε ισχύ δεδομένων μέτρων είναι επίσης δυνατόν να επανεξετάζεται, όταν αυτό κρίνεται δικαιολογημένο, με πρωτοβουλία της Επιτροπής, ή, εφόσον έχει παρέλθει εύλογο χρονικό διάστημα, που δεν μπορεί να είναι βραδύτερο του έτους, από την επιβολή του οριστικού μέτρου, μετά από αίτηση κράτους μέλους ή οποιουδήποτε εξαγωγέα ή εισαγωγέα ή των κοινοτικών παραγωγών ή της κυβέρνησης της χώρας καταγωγής. 2. Τις επανεξετάσεις κινεί η Επιτροπή βάσει της διαδικασίας του άρθρου 13 παράγραφος 2. Οι συναφείς διατάξεις των άρθρων 6 και 7 ισχύουν για την επανεξέταση βάσει του άρθρου 1. 3. Η επανεξέταση αξιολογεί τη συνεχιζόμενη ύπαρξη καθορισμού τιμών ή άλλων πρακτικών και/ή ζημίας που έχει προκληθεί εξ αυτών καθώς και τον καθορισμό του εάν το κοινοτικό συμφέρον απαιτεί τη συνεχιζόμενη παρέμβαση. Οι επανεξετάσεις δύνανται επίσης να αξιολογούν καταστάσεις στις οποίες τα επανορθωτικά αποτελέσματα ενός εξισορροπιστικού μέτρου υποσκελίζονται από την καταστρατήγηση των εν ισχύ μέτρων, ή σε περιπτώσεις στις οποίες τα εξιοσορροπιστικά μέτρα έχουν οδηγήσει σε μηδενική ή ανεπαρκή μεταβολή της τιμής μεταπώλησης του εισαγόμενου προϊόντος στην Κοινότητα. 4. Όταν αυτό επιβάλλεται βάσει της επανεξέτασης, τα εξιοσορροπιστικά μέτρα καταργούνται, τροποποιούνται, παρατείνονται ή διατηρούνται, ανάλογα με την περίπτωση σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13(2). Άρθρο 13 Επιτροπή 1. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικουρείται από τη συμβουλευτική επιτροπή που έχει συσταθεί από το άρθρο 25 του κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου αριθ. 2026/97[4]. 2. Όταν γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται η συμβουλευτική διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 3, της συγκεκριμένης απόφασης. Άρθρο 14 Τα συμφέροντα της Κοινότητας Ο καθορισμός, βάσει των άρθρων 8(1), 9(2), 10(1) και 10(3) ως προς το εάν το κοινοτικό συμφέρον απαιτεί παρέμβαση ή εάν τα μέτρα πρέπει να καταργηθούν, να τροποποιηθούν ή να διατηρηθούν, σύμφωνα με το άρθρο 12(4) πρέπει να βασίζεται στη συνολική εκτίμηση όλων των συμφερόντων. Τα μέτρα δύνανται να μην εφαρμοστούν εφόσον συμπεραίνεται σαφώς ότι αυτό αντίκειται προς το συμφέρον της Κοινότητας. Άρθρο 15 Γενικές διατάξεις 1. Τα εξισορροπιστικά μέτρα, προσωρινά ή οριστικά, επιβάλλονται με κανονισμό και επιβάλλονται από τα κράτη μέλη υπό τη μορφή, στο καθορισμένο ύψος και με βάση τις λοιπές προϋποθέσεις που προβλέπει ο κανονισμός με τον οποίον επιβάλλονται. Σε περίπτωση επιβολής μέτρων άλλων από δασμούς, ο κανονισμός θα καθορίσει την ακριβή μορφή των μέτρων σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού. 2. Βάσει του παρόντος κανονισμού είναι δυνατόν να θεσπιστούν ειδικές διατάξεις, ιδίως όσον αφορά τον κοινό ορισμό της έννοιας της καταγωγής, όπως αυτός περιέχεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92[5] του Συμβουλίου. 3. Για τους σκοπούς των άρθρων 217(1) και 218(2) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92[6], του Συμβουλίου, τα προσωρινά και οριστικά εξισορροπιστικά μέτρα θα εξεταστούν αντίστοιχα ως προσωρινοί και οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ ή αντισταθμιστικοί δασμοί. 4. Οι κανονισμοί για την επιβολή προσωρινών ή οριστικών εξισορροπιστικών μέτρων, και οι κανονισμοί ή αποφάσεις για την ανάληψη υποχρεώσεων ή την περάτωση ερευνών ή διαδικασιών δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων . 5. Κανένα προϊόν δεν υπόκειται ταυτόχρονα σε εξισορροπιστικά μέτρα και σε μέτρα αντιντάμπινγκ και/ή αντισταθμιστικά μέτρα για την αντιμετώπιση των συνεπειών μιας και της αυτής κατάστασης η οποία είναι αποτέλεσμα καθορισμού τιμών ή άλλων πρακτικών κατά την έννοια του άρθρου 3 και ντάμπινκ και/ή επιδότησης. 6. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται με την επιφύλαξη και λαμβάνοντας υπόψη, ανάλογα με την περίπτωση, όσους ειδικούς κανόνες έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των Κοινοτήτων και της τρίτης χώρας ή των τρίτων χωρών. Άρθρο 16 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την […] ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης . Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Μέθοδος για τον υπολογισμό του οφέλους όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 Μέθοδος για τον καθορισμό του οφέλους: Ισχύει ο παρακάτω τύπος όπου: W είναι η τιμή του συντελεστή παραγωγής ανά τόνο στην παγκόσμια αγορά κατά το τελευταίο ημερολογιακό έτος Χ είναι η τιμή του προϊόντος αναφοράς ανά τόνο στην παγκόσμια αγορά με την οποία καθορίζεται η τιμή του συντελεστή παραγωγής Y είναι το ποσοστό % έκπτωσης που εφαρμόζεται στην τιμή της διεθνούς αγοράς για το προϊόν αναφοράς όπως προβλέπεται στο νομικό πλαίσιο της ενδιαφερόμενης τρίτης χώρας· Z είναι η αναλογία μονάδων του συντελεστή παραγωγής που καταναλώνεται ή χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενός τόνου του υπό εξέταση προϊόντος (βλ. παρακάτω πίνακα) π.χ. εάν 5 τόνοι συντελεστή παραγωγής χρησιμοποιούνται για την παραγωγή 1 τόνου του υπό εξέταση προϊόντος, τότε Z = 5. Τύπος: [W-(X/100 x (100-Y))] x Z (X x Y%) x Z = όφελος ανά τόνο Ο προαναφερόμενος τύπος θα ισχύει στον υπολογισμό του εξισορροπιστικού ποσού του μέτρου για τα προϊόντα που περιέχονται στον παρακάτω πίνακα. Υπό εξέταση προϊόν | Κωδικός ΣΟ | Αναλογία μονάδων του συντελεστή παραγωγής (Z) | Προπάνιο | Βουτάνια (μίγματα) | Ελαφρά νάφθα | Αιθυλένιο | 2901 21 00 | 2.5 | 3.2 | 3.2 | Προπένιο (προπυλένιο) | 2901 22 00 | 6.3 | 5.3 | 1.0 | Βουτα-1,3-διένιο | 2901 24 10 | - | 6.3 | 2.2 | Κυκλοεξάνιο | 2902 11 00 | - | - | 2.9 | Βενζόλιο | 2902 20 00 | - | - | 3.1 | π-Ξυλόλιο | 2902 43 00 | 0.1 | 0.2 | 3.1 | Στυρόλιο | 2902 50 00 | 0.7 | 1.0 | 1.0 | Αιθυλοβενζόλιο | 2902 60 00 | 0.7 | 0.9 | 0.9 | Παράγωγα μόνο νιτρωμένα ή μόνο νιτροδωμένα | 2904 20 00 | - | - | 2.0 | Αιθυλενογλυκόλη (αιθανοδιόλη) | 2905 31 00 | 1.5 | 1.9 | 1.9 | Προπυλενογλυκόλη (προπανο-1,2-διόλη) | 2905 32 00 | 3.9 | 3.3 | 0.6 | Άκυκλοι αιθέρες και τα αλογονωμένα, σουλφονωμένα, νιτρωμένα ή νιτρωδωμένα παράγωγά τους εκτός του διαιθυλαιθέρα | 2909 19 00 | - | - | 2.0 | 2,2’-Οξυδιαιθανόλη (διαιθυλενογλυκόλη, digol) | 2909 41 00 | 1.8 | 2.3 | 2.3 | Γραμμικό πολυαιθυλένιο ειδικού βάρους μικρότερου από 0,94 | 3901 10 10 | 2.5 | 3.3 | 3.3 | Άλλοι τύποι πολυαιθυλενίου ειδικού βάρους μικρότερου από 0,94 | 3901 10 90 | 2.5 | 3.3 | 3.3 | Πολυαιθυλένιο ειδικού βάρους 0,94 ή μεγαλύτερου | 3901 20 10 3901 20 90 | 2.6 | 3.4 | 3.4 | Πολυπροπυλένιο, πρωτογενές | 3902 10 00 | 6.4 | 5.4 | 1.0 | Πολυστυρόλιο που μπορεί να διογκωθεί | 3903 11 00 | 0.7 | 1.0 | 1.0 | Πολυστυρόλιο | 3903 19 00 | 0.7 | 1.0 | 1.0 | Συμπολυμερή ακρυλονιτριλίου-βουταδιενίου-στυρολίου (ABS), πρωτογενή | 3903 30 00 | - | 4.9 | 1.3 | Συμπολυμερή στυρολίου -ακρυλονιτριλίου (SAN), πρωτογενή | 3903 20 00 | 2.6 | 2.4 | 1.1 | Πολυ(βινυλοχλωρίδιο), μη αναμεμειγμένο με άλλες ουσίες, πρωτογενές | 3904 10 00 | 1.1 | 1.5 | 1.5 | [1] ΕΕ C […] της […], σ. […]. [2] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23. [3] ΕΕ L 302, 19.10.1992, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης του 2003. [4] ΕΕ L 288, της 21.10.1997, σ.1. Κανονισμός, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 461/2004 (ΕΕ L 77, 13.3.2004, σ. 12). [5] ΕΕ L 302, 19.10.1992, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης του 2003. [6] ΕΕ L 302, 19.10.1992, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης του 2003.