52004PC0728(02)

Βρυξέλλες, 29.10.2004

COM(2004) 728 τελικό

2004/0261 (CNS)

2004/0262 (CNS)

.

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

που τροποποιεί την οδηγία 77/388/EOK με σκοπό την απλούστευση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το φόρο προστιθεμένης αξίας

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθεμένης αξίας, που προβλέπεται στην οδηγία 77/388/ΕΟΚ, σε υποκειμένους στο φόρο μη εγκατεστημένους στο έδαφος της χώρας αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1798 /2003 όσον αφορά τη θέσπιση ρυθμίσεων για τη διοικητική συνεργασία στο πλαίσιο του συστήματος «της μίας και μόνης θυρίδας» και της διαδικασίας επιστροφής ποσού για το φόρο προστιθέμενης αξίας

.

(υποβληθείσες από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Εισαγωγή

Τον Οκτώβριο 2003, η Επιτροπή υπέβαλε ανακοίνωση για τον απολογισμό της στρατηγικής για τον ΦΠΑ που άρχισε να εφαρμόζεται τον Ιούνιο 2000 και για τον καθορισμό νέων πρωτοβουλιών που πρέπει να αναληφθούν στο μέλλον στο πλαίσιο της εν λόγω στρατηγικής[1]. Η στρατηγική αυτή προέβλεπε ένα πρόγραμμα δράσης, επικεντρωμένο σε τέσσερις βασικούς στόχους: την απλούστευση, τον εκσυγχρονισμό και την περισσότερο ομοιόμορφη εφαρμογή των υφιστάμενων κανόνων και τη στενότερη διοικητική συνεργασία μεταξύ κρατών μελών για την καταπολέμηση της απάτης.

Στην ανακοίνωση, η απλούστευση των φορολογικών υποχρεώσεων χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους κύριους τομείς για μελλοντική εργασία. Η απλούστευση μπορεί να επιτευχθεί μέσω, ιδίως, εντατικότερης χρησιμοποίησης των ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας μεταξύ των υποκειμένων στο φόρο και των φορολογικών υπηρεσιών και μεταξύ των εθνικών φορολογικών αρχών.

Ο στόχος απλούστευσης των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων στον τομέα του ΦΠΑ συμβαδίζει με το αίτημα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 25ης και 26ης Μαρτίου 2004 για καθορισμό των τομέων απλούστευσης. Ανταποκρινόμενο σε αυτό το αίτημα, το Συμβούλιο Ανταγωνισμού κατέληξε, κατά τη σύνοδό του στις 17 και 18 Μαΐου 2004, σε συμπεράσματα σχετικά με τη θέσπιση καλύτερου ρυθμιστικού πλαισίου.

Σε συνέχεια των συμπερασμάτων αυτών, η ιρλανδική προεδρία καθώς και η ολλανδική προεδρία που ακολούθησε κάλεσαν, τον Ιούλιο 2004, τα άλλα κράτη μέλη να υποβάλουν συγκεκριμένες προτάσεις για την απλούστευση με βάση τη δική τους εμπειρία σε εθνικό επίπεδο. Ορισμένα κράτη μέλη πρότειναν να τροποποιηθεί η έκτη οδηγία για το ΦΠΑ, αποφασίστηκε όμως να μη ληφθεί υπόψη αυτή η πρόταση στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ανταγωνιστικότητας δεδομένου ότι αποτελούσε ήδη μέρος του προγράμματος της Επιτροπής για απλούστευση του ΦΠΑ.

Κατά την έκτακτη συνεδρίαση του ECOFIN στις 11 Σεπτεμβρίου 2004, η ολλανδική προεδρία έθεσε επίσης θέμα σχετικά με την "Ώθηση της ανάπτυξης με μείωση του διοικητικού φόρτου ". Η παρούσα πρόταση εξυπηρετεί απόλυτα το συγκεκριμένο στόχο.

Η προσφάτως δημοσιευθείσα έρευνα για τη φορολογία[2] στην Ευρώπη που διεξήγαγε η Επιτροπή κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2003 επιβεβαίωσε, εξάλλου, ότι οι υποκείμενοι στο φόρο που υπόκεινται σε υποχρεώσεις σχετικά με το ΦΠΑ σε κράτος μέλος στο οποίο δεν είναι εγκατεστημένοι, είναι εκείνοι για τους οποίους παρατηρείται το μεγαλύτερο κόστος συμμόρφωσης. Σημαντικό τμήμα αυτών των υποκειμένων στο φόρο φαίνεται, εξάλλου, ότι αποφεύγει τις δραστηριότητες που υπόκεινται σε ΦΠΑ σε άλλο κράτος μέλος λόγω του υφισταμένου σ’αυτό κόστους συμμόρφωσης προς τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το ΦΠΑ. Αυτό επιβεβαιώνεται από έγγραφο που εξέδωσε το 2003 το European Consumer Center Network (Δίκτυο Ευρωπαϊκού Κέντρου Καταναλωτών) για το ηλεκτρονικό εμπόριο. Η έκθεση αυτή θεωρεί το ισχύον καθεστώς ΦΠΑ ως έναν από τους λόγους για τους οποίους οι επιχειρήσεις αρνούνται να πωλήσουν εμπορεύματα σε καταναλωτές που κατοικούν σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος εγκατάστασης της εταιρείας. Η απλούστευση του καθεστώτος ΦΠΑ θα αποβεί, συνεπώς, προς όφελος των επιχειρήσεων αλλά και των καταναλωτών που θα έχουν πρόσβαση σε μεγαλύτερο φάσμα αγαθών στο σύνολο της εσωτερικής αγοράς.

Επίσης, η ισχύουσα διαδικασία επιστροφής του φόρου δυνάμει της όγδοης οδηγίας ΦΠΑ[3] φαίνεται ότι είναι τόσο επαχθής, ώστε να υπολογίζεται ότι περισσότερο από το 53,5% μεγάλων επιχειρήσεων δεν έχουν ζητήσει επιστροφές που εδικαιούντο λόγω, εν μέρει, αυτών των προβλημάτων.

Ο κύριος στόχος της παρούσας πρότασης συνίσταται, συνεπώς, στη θέσπιση μέτρων απλούστευσης με σκοπό τη μείωση του κόστους συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις ΦΠΑ, που υφίστανται οι υποκείμενοι στο φόρο που δεν είναι εγκατεστημένοι στο κράτος μέλος στο οποίο ασκούν δραστηριότητες.

Η πρόταση περιέχει έξι συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη του στόχου:

- την καθιέρωση μηχανισμού μίας και μόνης θυρίδας για μη εγκατεστημένους υποκειμένους στο φόρο·

- την καθιέρωση μηχανισμού μίας και μόνης θυρίδας για τον εκσυγχρονισμό της διαδικασίας επιστροφής του φόρου της όγδοης οδηγίας·

- την εναρμόνιση του φάσματος αγαθών και υπηρεσιών για τα οποία τα κράτη μέλη δύνανται να εφαρμόζουν περιορισμούς στο δικαίωμα έκπτωσης·

- την επέκταση του μηχανισμού αντιστροφής του υποχρέου σε ορισμένες συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων, που διενεργούνται από μη εγκατεστημένους υποκειμένους στο φόρο·

- την επανεξέταση του ειδικού καθεστώτος για μικρές επιχειρήσεις·

- την απλούστευση του καθεστώτος πωλήσεων εξ αποστάσεως.

Αυτό θα πραγματοποιηθεί μέσω τριών διαφορετικών νομοθετικών προτάσεων: της τροποποίησης της έκτης οδηγίας ΦΠΑ[4], της αντικατάστασης της όγδοης οδηγίας ΦΠΑ και της τροποποίησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα του ΦΠΑ[5].

Η εν λόγω πρωτοβουλία έχει ήδη συζητηθεί εκτενώς με τα κράτη μέλη και αποτελεί το αντικείμενο ευρείας διαδικασίας διαβουλεύσεων στο διαδίκτυο.

2. Καθιέρωση του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας

Σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες, υποκείμενος στο φόρο που πραγματοποιεί φορολογητέες πράξεις για τις οποίες υποχρεούται να καταβάλει το φόρο σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη, οφείλει να τηρεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το ΦΠΑ (εγγραφή στα μητρώα, δηλώσεις, πληρωμή) σε κάθε ένα από αυτά τα κράτη μέλη. Επειδή στα κράτη μέλη παρατηρείται μεγάλη ποικιλία όσον αφορά τον καθορισμό των υποχρεώσεων που απορρέουν από το ΦΠΑ (περιεχόμενο της δήλωσης και συχνότητα υποβολής της), υποκείμενος στο φόρο μπορεί να έλθει αντιμέτωπος με σωρεία διαφορετικών υποχρεώσεων που οφείλει να εκπληρώνει σε ορισμένα κράτη μέλη.

Το ειδικό καθεστώς για μη εγκατεστημένα πρόσωπα που παρέχουν σε μη υποκειμένους στο φόρο ηλεκτρονικές υπηρεσίες, οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 26γ της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, αποτελεί σε αυτό το στάδιο τη μόνη εξαίρεση από την αρχή αυτή. Στην πρότασή της για υπηρεσίες παρεχόμενες με ηλεκτρονικά μέσα (ηλεκτρονικό εμπόριο)[6], η Επιτροπή δήλωσε ότι η συμμόρφωση των μη κοινοτικών επιχειρήσεων που ασκούν ηλεκτρονικό εμπόριο θα πρέπει να καταστεί όσο το δυνατό ευκολότερη και απλούστερη. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή πρότεινε, οι μη κοινοτικές επιχειρήσεις ηλεκτρονικού εμπορίου να υποχρεούνται να εγγράφονται στα μητρώα ΦΠΑ ενός και μόνον κράτους μέλους. Σε αυτή την περίπτωση, θα έχουν τη δυνατότητα να επιβάλλουν το ΦΠΑ με το συντελεστή που ισχύει στο εν λόγω κράτος μέλος και να εκπληρώνουν όλες τις υποχρεώσεις τους έναντι μιας μόνο φορολογικής διοίκησης στην ΕΕ.

Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων στο Συμβούλιο, η πρόταση αυτή τροποποιήθηκε για να εξασφαλιστεί η επιβολή του ΦΠΑ με συντελεστή που ισχύει στο κράτος μέλος όπου κατοικεί ο πελάτης. Ωστόσο, η οδηγία 2002/38/EΚ του Συμβουλίου[7], που εκδόθηκε τον Ιούνιο 2002, διατήρησε την αρχή σύμφωνα με την οποία μη κοινοτικές επιχειρήσεις ηλεκτρονικού εμπορίου οφείλουν να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους έναντι μιας φορολογικής αρχής ΦΠΑ στο κράτος μέλος της επιλογής τους (μηχανισμός μίας και μόνης θυρίδας).

Η Επιτροπή είναι πεπεισμένη ότι ο μηχανισμός της μίας και μόνης θυρίδας θα ήταν δυνατό να απλουστεύσει τις φορολογικές υποχρεώσεις για σημαντικά μεγαλύτερο αριθμό επιχειρήσεων σε σχέση με σήμερα. Βάσει των πληροφοριών που έχει λάβει από τα κράτη μέλη, η Επιτροπή εκτιμά ότι 250.000 περίπου εγγραφές στα μητρώα ΦΠΑ στην Ευρωπαϊκή Ένωση αφορούν επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη. Ιδίως, επιχειρήσεις της ΕΕ που ασκούν διασυνοριακές δραστηριότητες για τις οποίες υποχρεούνται να καταβάλλουν ΦΠΑ σε κράτη μέλη στα οποία δεν διατηρούν φυσική παρουσία, θα ήταν δυνατό να αντλήσουν οφέλη από την εκτενέστερη χρήση ενός τέτοιου συστήματος. Υποκείμενοι στο φόρο στους οποίους εφαρμόζονται οι ρυθμίσεις για τις πωλήσεις εξ αποστάσεως αποτελούν αναμφίβολα μια από τις κύριες κατηγορίες των σχετικών επιχειρήσεων. Ο εν λόγω μηχανισμός θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για άλλες συναλλαγές, ειδικότερα για παραδόσεις αγαθών που έχουν σχέση με τοποθέτηση ή συναρμολόγηση, εργασίες σε ακίνητη περιουσία, μετακομίσεις, πωλήσεις κατά τη διάρκεια εκθέσεων, εμπορικών εκθέσεων ή αγορών, κ.λπ.

Λόγω της προτεινόμενης επέκτασης της εφαρμογής του συστήματος αντιστροφής της επιβάρυνσης σε παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών που έχουν σχέση με τοποθέτηση ή συναρμολόγηση, εργασίες σε ακίνητη περιουσία και υπηρεσίες του άρθρου 9 παράγραφος 2 στοιχείο γ), ο μηχανισμός της μίας και μόνης θυρίδας θα καλύπτει, όσον αφορά τις εν λόγω πράξεις, μόνο τις συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων και καταναλωτών. Οι συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων για τις οποίες δεν εφαρμόζεται η αντιστροφή της επιβάρυνσης θα πρέπει να καλύπτονται από το μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας.

Ως εκ τούτου, όταν επιχείρηση της ΕΕ διενεργεί φορολογητέες πράξεις σε κράτος μέλος όπου δεν είναι εγκατεστημένη:

- είτε ο πελάτης εμπίπτει, όσον αφορά το ΦΠΑ, στο μηχανισμό αντιστροφής της επιβάρυνσης και η μη εγκατεστημένη επιχείρηση δεν υπέχει υποχρέωση για υποβολή δήλωσης στο κράτος μέλος φορολόγησης·

- είτε η μη εγκατεστημένη επιχείρηση αποτελεί πρόσωπο που υποχρεούται να καταβάλει το φόρο και οφείλει να τηρεί την υποχρέωση υποβολής δήλωσης στο πλαίσιο του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας.

Συνεπώς, η εν λόγω επιχείρηση οφείλει να εγγραφεί μόνο στα μητρώα ΦΠΑ του κράτους μέλους εγκατάστασης, εφόσον επιλέξει την υπαγωγή της στο μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας.

Ο εν λόγω μηχανισμός της μίας και μόνης θυρίδας θα πρέπει να αποτελεί εναλλακτική επιλογή για τους υποκειμένους στο φόρο, επειδή ενδέχεται ορισμένες επιχειρήσεις που είναι ήδη εγγεγραμμένες σε κράτος μέλος διαφορετικό από το δικό τους να επιθυμούν να διατηρήσουν αυτή την κατάσταση. Για παράδειγμα, επιχείρηση που οφείλει να υποβάλλει ετήσια δήλωση σε ένα κράτος μέλος στο οποίο δεν είναι εγκατεστημένη μπορεί να μην ενδιαφέρεται να υπαχθεί στο μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας. Από την άλλη πλευρά, επιχείρηση που επιλέγει το ειδικό καθεστώς θα πρέπει να τηρεί ενιαίο και εναρμονισμένο σύνολο υποχρεώσεων που καλύπτει όλες τις παραδόσεις ή παροχές της που φορολογούνται στο κράτος μέλος στο οποίο δεν είναι εγκατεστημένη. Οι υποχρεώσεις αυτές θα πρέπει να εκπληρώνονται με ηλεκτρονικά μέσα, ώστε οι πληροφορίες να διαβιβάζονται εύκολα σε κάθε κράτος μέλος κατανάλωσης.

Αρμόδιο για τον υπολογισμό και τον έλεγχο του φόρου θα εξακολουθήσει να είναι το κράτος μέλος κατανάλωσης, του οποίου η νομοθεσία ΦΠΑ (ιδίως όσον αφορά τους συντελεστές) θα εξακολουθήσει να εφαρμόζεται. Ωστόσο, μη υποκείμενος στο φόρο θα πρέπει να δικαιούται να απευθύνεται (όσον αφορά την εγγραφή στα μητρώα και την υποβολή των δηλώσεων) μόνο στην εθνική του διοίκηση και να εφαρμόζει εναρμονισμένο σύνολο κανόνων (όσον αφορά το έντυπο εγγραφής στα μητρώα, το περιεχόμενο και τη συχνότητα των φορολογικών δηλώσεων και τις ρυθμίσεις για την πληρωμή και την επιστροφή των φόρων).

Αξίζει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι :

- οι μεταφορές μετρητών θα πρέπει να πραγματοποιούνται απευθείας μεταξύ του υποκειμένου στο φόρο και κάθε κράτους μέλους κατανάλωσης. Η εμπειρία από την εφαρμογή του υφισταμένου ειδικού συστήματος ηλεκτρονικού εμπορίου κατέδειξε ότι η διαχείριση της ανακατανομής μετρητών που εισπράττονται από υποκείμενο στο φόρο είναι εξαιρετικά επαχθής για το κράτος μέλος εγγραφής. Η δημιουργία Δημόσιου Ταμείου με λειτουργία σημαντικής εμβέλειας, που απαιτείται για τη διαχείριση του όγκου των ροών μετρητών που θα αποτελούσε χαρακτηριστικό μιας ευρύτερης εφαρμογής, δεν αποτελεί ρεαλιστική επιλογή. Είναι ωστόσο πιθανό, χρηματοοικονομικοί ενδιάμεσοι ή άλλοι αξιόπιστοι φορείς παροχής υπηρεσιών τρίτου μέρους να αναλάβουν τη διαχείριση των πληρωμών για λογαριασμό επιχειρήσεων που υπάγονται στο σύστημα αυτό, απαλλάσσοντας τις εν λόγω επιχειρήσεις από το βάρος των πολλαπλών πληρωμών. Μια τέτοια εμπορική υπηρεσία θα ήταν ιδιαίτερα ελκυστική για τις μικρότερες επιχειρήσεις, αλλά θα πρέπει να βασίζεται στην εμπορική πραγματικότητα.

- οι εθνικές υποχρεώσεις δεν θα πρέπει να αποτελούν μέρος του ειδικού καθεστώτος και θα πρέπει να εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται οι εθνικοί κανόνες συμμόρφωσης (όσον αφορά τις περιόδους υποβολής δήλωσης, την πληρωμή και τις ρυθμίσεις επιστροφής φόρων). Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να ακολουθήσουν αυτήν την πρακτική δύνανται να συμπεριλάβουν τις υποχρεώσεις αυτές στο μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας. Ο λόγος για την εξαίρεση αυτή συνίσταται στο ότι ο μηχανισμός της μίας και μόνης θυρίδας δεν προορίζεται να οδηγήσει σε πλήρη εναρμόνιση των εθνικών υποχρεώσεων, πράγμα το οποίο η Επιτροπή θεωρεί ότι ούτε ρεαλιστικό ούτε αναγκαίο είναι σε αυτό το στάδιο.

Από τις συζητήσεις με τα κράτη μέλη κατέστη σαφές ότι, επειδή ο αριθμός των ενδεχόμενων επιχειρήσεων που υπάγονται στον ενδοκοινοτικό μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερος από τον αριθμό των επιχειρήσεων που καλύπτονται σήμερα από το ειδικό καθεστώς ηλεκτρονικού εμπορίου (ίσως περισσότερες από 200.000 επιχειρήσεις σε σχέση με τις αρκετά λιγότερες από 1.000 επιχειρήσεις που υπάγονται στις ρυθμίσεις για το ηλεκτρονικό εμπόριο), η απλή αντιγραφή αυτού του συστήματος δεν αποτελεί ρεαλιστική επιλογή.

Σύμφωνα με τις ισχύουσες ρυθμίσεις, οι επιχειρήσεις που έχουν υποχρεώσεις σε κράτη μέλη στα οποία δεν είναι εγκατεστημένες υποχρεούνται να πραγματοποιούν απευθείας πληρωμές στα κράτη μέλη όπου οι πράξεις υπόκεινται σε ΦΠΑ. Η κατάσταση αυτή ισχύει τόσο για τις επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στην ΕΕ όσο και για τις επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες εκτός της ΕΕ. Ομοίως, όσον αφορά τις επιστροφές φόρου, τα κράτη μέλη δύνανται είτε να επιστρέφουν είτε να μεταφέρουν το πλεόνασμα στην επόμενη φορολογική περίοδο. Η Επιτροπή κρίνει ότι οι ισχύουσες ρυθμίσεις για την πληρωμή και την επιστροφή του φόρου θα πρέπει να εξακολουθήσουν να ισχύουν για τις επιχειρήσεις που κάνουν χρήση του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας.

Η παροχή ηλεκτρονικών υπηρεσιών από μη εγκατεστημένους υποκειμένους στο φόρο σε μη υποκειμένους στο φόρο αποτελεί εξαίρεση από τη συνήθη αρχή όσον αφορά τις πληρωμές και τις επιστροφές φόρου. Μη εγκατεστημένες επιχειρήσεις που κάνουν χρήση του ειδικού καθεστώτως για υπηρεσίες που παρέχονται με ηλεκτρονικά μέσα πραγματοποιούν μια και μόνη πληρωμή στο κράτος μέλος εγγραφής, το οποίο στη συνέχεια ανακατανέμει το αντίστοιχο ποσό στα κράτη μέλη κατανάλωσης. Υπάρχουν ειδικές ρυθμίσεις για την είσπραξη του φόρου επί των εισροών από μη εγκατεστημένους υποκειμένους στο φόρο που παρέχουν ηλεκτρονικές υπηρεσίες. Η Επιτροπή θεωρεί ότι, σε αυτό το στάδιο, το εν λόγω ειδικό καθεστώς δεν θα πρέπει να επηρεαστεί από την παρούσα πρόταση.

Δυνάμει του άρθρου 5 της οδηγίας 2002/38/ΕΚ του Συμβουλίου, το Συμβούλιο οφείλει να επανεξετάσει, βάσει έκθεσης της Επιτροπής, πριν από τις 30 Ιουνίου 2006 το ισχύον ειδικό καθεστώς για τις υπηρεσίες που παρέχονται με ηλεκτρονικά μέσα. Η σχέση μεταξύ του προτεινόμενου μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας και των ρυθμίσεων για το ηλεκτρονικό εμπόριο και η δυνατότητα ενσωμάτωσης των ρυθμίσεων αυτών στο μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας θα εξεταστούν σε αυτό το πλαίσιο.

3. Αναθεωρηση της Ογδοησ Οδηγιασ ΦΠΑ

Η δυσλειτουργία της διαδικασίας επιστροφής του φόρου της όγδοης οδηγίας δημιούργησε σημαντικά προβλήματα για πολλά χρόνια τόσο στις επιχειρήσεις όσο και στις εθνικές διοικήσεις των κρατών μελών. Έχουν παραληφθεί καταγγελίες εκ μέρους των επιχειρήσεων και των αντιπροσωπευτικών οργανώσεών τους, που αφορούν το μέγεθος της αναμονής για την καταβολή των οφειλόμενων επιστροφών του φόρου.

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή υπέβαλε τον Ιούνιο 1998[8] πρόταση οδηγίας με στόχο την αντικατάσταση της διαδικασίας επιστροφών του ΦΠΑ, που καθορίζεται στην όγδοη οδηγία για το ΦΠΑ, από ένα νέο σύστημα είσπραξης του ΦΠΑ που καταβάλλεται σε άλλο κράτος μέλος. Στο πλαίσιο του προτεινόμενου συστήματος, οι υποκείμενοι στο φόρο ανακτούν το ΦΠΑ απευθείας μέσω δηλώσεων ΦΠΑ που υποβάλλουν στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένοι (πρόκειται για την αποκαλούμενη ‘διασυνοριακή έκπτωση’). Το σύστημα αυτό αναμένεται ότι θα απλουστεύσει σημαντικά την κατάσταση για τις επιχειρήσεις δεδομένου ότι αυτές θα δύνανται να ανακτούν το ΦΠΑ που τους επιβάλλεται σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος κατά τον ίδιο τρόπο που ισχύει για τον εθνικό ΦΠΑ.

Η πρόταση αυτή υποστηρίχθηκε ευρύτατα από τις επιχειρήσεις και έτυχε ευνοϊκής γνώμης εκ μέρους του Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής. Ωστόσο, δεν έχει ακόμη επιτευχθεί συμφωνία στο πλαίσιο του Συμβουλίου για την πρόταση.

Ένα από τα σημαντικά θέματα που εμπόδισαν το Συμβούλιο να συμφωνήσει ήταν το γεγονός ότι στο πλαίσιο του προτεινόμενου συστήματος η επιχείρηση ανακτά το ΦΠΑ σύμφωνα με τους κανόνες έκπτωσης (ειδικότερα τους κανόνες για τον περιορισμό του φόρου) που ισχύουν στο κράτος μέλος εγκατάστασης, ενώ στο πλαίσιο της ισχύουσας διαδικασίας ο ΦΠΑ ανακτάται σύμφωνα με τους κανόνες έκπτωσης του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιούνται οι δαπάνες. Το γεγονός αυτό θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στα έσοδα από ΦΠΑ για τα κράτη μέλη στα οποία καταβάλλεται ο ΦΠΑ και τα οποία εφαρμόζουν σήμερα πιο περιοριστικό καθεστώς έκπτωσης.

Η Επιτροπή εξακολουθεί να είναι σίγουρη ότι η πρόταση του 1998 αποτελεί από πλευράς σύλληψης τον καλύτερο τρόπο για την αναθεώρηση της ισχύουσας διαδικασίας επιστροφής του φόρου. Ωστόσο, οφείλει επίσης να αναγνωρίσει ότι μετά από 6 χρόνια το Συμβούλιο δεν έχει επιτύχει συμφωνία για την πρόταση παρά τις σημαντικές προσπάθειες που κατέβαλαν ορισμένες προεδρίες του Συμβουλίου για την αναζήτηση συμβιβαστικής λύσης. Ως εκ τούτου, οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τη σημερινή μη ικανοποιητική κατάσταση.

Η Επιτροπή προτείνει, συνεπώς, εναλλακτικό τρόπο για τον εκσυγχρονισμό της ισχύουσας διαδικασίας επιστροφής του φόρου που καθορίζεται στην όγδοη οδηγία, χωρίς όμως να αλλάξει τις θεμελιώδεις αρχές της. Σύμφωνα με την προτεινόμενη διαδικασία, το κράτος μέλος στο οποίο καταβάλλεται ο ΦΠΑ θα πρέπει να εξακολουθήσει να διεκπεραιώνει τις αιτήσεις για επιστροφή του φόρου, το επιστρεπτέο ποσό θα πρέπει να καθορίζεται δυνάμει των κανόνων έκπτωσης του κράτος μέλους στο οποίο πραγματοποιήθηκαν οι δαπάνες και οι επιστροφές του φόρου θα πρέπει να πραγματοποιούνται απευθείας από το κράτος μέλος στον υποκείμενο στο φόρο που υποβάλλει την αίτηση.

Οι προτεινόμενες αλλαγές αφορούν καταρχάς τη χρησιμοποίηση της σύγχρονης τεχνολογίας για την υποβολή αιτήσεων προς επιστροφή του φόρου. Κατά παρόμοιο τρόπο με εκείνον που προβλέπεται στο πλαίσιο του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας, υποκείμενος στο φόρο υποβάλλει την αιτησή του για επιστροφή του φόρου με ηλεκτρονικά μέσα χρησιμοποιώντας ιστότοπο που διαχειρίζεται η φορολογική διοίκηση στον τόπο εγκατάστασης του υποκειμένου στο φόρο. Τα πρωτότυπα των τιμολογίων ή των παραστατικών εισαγωγής δεν χρειάζεται πλέον να υποβάλλονται· απαιτείται μόνο η ηλεκτρονική υποβολή των σχετικών πληροφοριών για τα εν λόγω παραστατικά.

Ο εν λόγω ιστότοπος θα πρέπει να διασφαλίζει ότι η αίτηση απευθύνεται στο κράτος μέλος όπου πραγματοποιήθηκαν οι δαπάνες. Το κράτος μέλος εγκατάστασης διεξάγει αρχικό έλεγχο της βάσης δεδομένων του που περιλαμβάνει τους υποκειμένους στο φόρο. Αυτός ο αρχικός έλεγχος αντικαθιστά στην πράξη το σημερινό πιστοποιητικό με το οποίο το κράτος μέλος εγκατάστασης επιβεβαιώνει την ιδιότητα του υποκειμένου στο φόρο. Η διαβίβαση των δεδομένων από το κράτος μέλος εγκατάστασης στο κράτος μέλος επιστροφής του φόρου επιβεβαιώνει ότι η αίτηση υποβάλλεται από εν ενεργεία υποκείμενο στο φόρο.

Η αντικατάσταση της ισχύουσας διαδικασίας από ηλεκτρονική διαδικασία συνεπάγεται λιγότερη εργασία εκ μέρους των κρατών μελών επιστροφής του φόρου και η Επιτροπή θεωρεί ότι κατ’αυτόν τον τρόπο ο χρόνος επεξεργασίας των αιτήσεων μειώνεται από 6 σε 3 μήνες. Κατά το διάστημα αυτό, το κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιήθηκαν οι δαπάνες θα πρέπει να λάβει απόφαση για την αίτηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η απόφαση αυτή θα μπορούσε να συνίσταται σε αίτηση για περαιτέρω πληροφορίες. Σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να ληφθεί οριστική απόφαση για την αίτηση εντός τριών μηνών από την ημερομηνία που παρέχεται η ζητηθείσα πληροφορία.

Για να βελτιωθεί το νομικό καθεστώς των υποκειμένων στο φόρο στο πλαίσιο της διαδικασίας, προβλέπεται επίσης ότι μόλις λήξει η προθεσμία, η αίτηση δεν μπορεί πλέον να απορριφθεί. Τόκος 1%, υπολογιζόμενος επί του ποσού επιστροφής του φόρου, οφείλεται εξάλλου για τις μη καταβληθείσες επιστροφές του φόρου. Ο τόκος αυτός αρχίζει να υπολογίζεται από την ημερομηνία κατά την οποία οφείλεται η επιστροφή μέχρι την ημερομηνία καταβολής του σχετικού ποσού στον υποκείμενο στο φόρο.

4. Εξαίρεσεισ από το δικαιώμα εκπτωσης

Η προαναφερθείσα πρόταση που υποβλήθηκε από την Επιτροπή το 1998 περιέχει, εκτός από το τμήμα σχετικά με την αντικατάσταση της διαδικασίας επιστροφής του φόρου της όγδοης οδηγίας για το ΦΠΑ, ένα τμήμα για τις δαπάνες που δύνανται να αποτελούν αντικείμενο πλήρους έκπτωσης ΦΠΑ. Στόχος ήταν η προσέγγιση των εθνικών κανόνων που παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία στο συγκεκριμένο τομέα. Αυτό αποτελούσε ουσιαστικό προαπαιτούμενο για την πραγματοποίηση εκπτώσεων σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν στο κράτος μέλος εγκατάστασης.

Η Επιτροπή πρότεινε την ευθυγράμμιση των κανόνων σχετικά με τα επιβατικά αυτοκίνητα, τη διαμονή, τα είδη διατροφής και τα ποτά, τα είδη πολυτελείας, διασκέδασης και αναψυχής.

Οι δημοσιονομικές επιπτώσεις της πρότασης της Επιτροπής για ορισμένα κράτη μέλη αποτέλεσαν, ωστόσο, σημαντικό θέμα προς συζήτηση. Ορισμένα κράτη μέλη επέμειναν, στο πλαίσιο του Συμβουλίου, για περισσότερο ευέλικτη προσέγγιση. Όπως προαναφέρθηκε, το Συμβούλιο δεν κατόρθωσε να καταλήξει σε συμφωνία για την πρόταση.

Μια τέτοια προσέγγιση των κανόνων σχετικά με το δικαίωμα έκπτωσης δεν θα ήταν αναγκαία στο πλαίσιο του αναθεωρημένου συστήματος που προωθεί τώρα η Επιτροπή. Για να διευκολυνθεί, ωστόσο, η λειτουργία της προτεινόμενης διαδικασίας επιστροφής του φόρου, θα ήταν σκόπιμο να εναρμονιστεί τουλάχιστον το πεδίο των δαπανών για τις οποίες είναι δυνατό να ισχύουν εξαιρέσεις από το δικαίωμα έκπτωσης.

Ως εκ τούτου, οι επιχειρήσεις που υποβάλλουν αιτήσεις για επιστροφή του φόρου με την προαναφερθείσα διαδικασία γνωρίζουν ακριβώς για ποια αγαθά και ποιες υπηρεσίες ενδέχεται να εφαρμόζονται ειδικοί κανόνες σε κάθε κράτος μέλος. Οι συνήθεις κανόνες για την έκπτωση εφαρμόζονται σε όλα τα αγαθά και τις υπηρεσίες που δεν αναφέρονται ρητώς στην έκτη οδηγία για το ΦΠΑ.

Με βάση αυτή την προσέγγιση, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν εξαιρέσεις από το δικαίωμα έκπτωσης στα εξής:

- οδικά οχήματα με κινητήρα, σκάφη και αεροσκάφη·

- ταξιδια, διαμονή, είδη διατροφής και ποτά·

- είδη πολυτελείας, διασκέδασης και αναψυχής.

Δυνάμει της ρήτρας για αποφυγή λήψης νέων μέτρων (standstill) του άρθρου 17 παράγραφος (6), δεν καθορίζονται τα αγαθά και οι υπηρεσίες στις οποίες κράτος μέλος μπορεί να εφαρμόζει περιορισμούς του δικαιώματος έκπτωσης. Η παρούσα πρόταση υποχρεώνει τα κράτη μέλη να καταργήσουν τους περιορισμούς του δικαιώματος έκπτωσης που εφαρμόζουν σε αγαθά και υπηρεσίες που δεν καθορίζονται στο προτεινόμενο άρθρο 17 α. Για τα αγαθά, εξάλλου, και τις υπηρεσίες που καθορίζονται στο άρθρο 17 α παρέχει στα κράτη μέλη πλήρη ευελιξία για την αναθεώρηση των εθνικών τους περιορισμών, την οποία δεν εξασφαλίζουν οι ισχύοντες κανόνες.

5. Επεκταση της χρησησ του μηχανισμου αντιστροφησ της επιβαρυνσης

Για τις πράξεις μεταξύ επιχειρήσεων που υπόκεινται σε ΦΠΑ στο κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένος ο πελάτης, το να καταστεί η επιχείρηση-πελάτης το υπόχρεο προς καταβολή του φόρου πρόσωπο (μηχανισμός αντιστροφής της επιβάρυνσης) προϋποθέτει ότι η φορολόγηση πραγματοποιείται στον τόπο κατανάλωσης χωρίς να υπόκειται ο προμηθευτής σε φορολογικές υποχρεώσεις στο κράτος μέλος κατανάλωσης.

Για ορισμένες πράξεις, ο μηχανισμός αυτός είναι ήδη υποχρεωτικός. Εξάλλου, όταν η φορολογητέα παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών πραγματοποιείται από μη εγκατεστημένο υποκείμενο στο φόρο, τα κράτη μέλη έχουν την εναλλακτική επιλογή να υπαγάγουν στην εθνική νομοθεσία τους τις πράξεις για τις οποίες θα πρέπει ο μηχανισμός αυτός να χρησιμοποιείται για την καταβολή του ΦΠΑ.

Η Επιτροπή προτείνει τώρα να διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής του υποχρεωτικού μηχανισμού αντιστροφής της επιβάρυνσης σε περιπτώσεις κατά τις οποίες μη εγκατεστημένος φορολογούμενος πραγματοποιεί παραδόσεις αγαθών, τα οποία τοποθετούνται ή συναρμολογούνται από τον προμηθευτή ή για λογαριασμό του, παροχές υπηρεσιών που έχουν σχέση με ακίνητη περιουσία και υπηρεσιών που καλύπτονται από το άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της έκτης οδηγίας για το ΦΠΑ και ο πελάτης αποτελεί υποκείμενο στο φόρο εγγεγραμμένο στα φορολογικά μητρώα.

Η εφαρμογή του μηχανισμού αντιστροφής της επιβάρυνσης απαλλάσσει τη μη εγκατεστημένη επιχείρηση από ορισμένες υποχρεώσεις που απορρέουν από το ΦΠΑ, όπως η υποβολή δηλώσεων ΦΠΑ. Συνεπώς, όταν σ’αυτή την επιχείρηση έχει επιβληθεί ΦΠΑ για δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν στο κράτος μέλος όπου διενεργείται η πράξη, αυτή θα πρέπει να ζητήσει την επιστροφή του ΦΠΑ μέσω της διαδικασίας επιστροφής του φόρου, επειδή δεν μπορεί να επιτύχει έκπτωση του ΦΠΑ επί των εισροών μέσω της δήλωσης ΦΠΑ. Για το λόγο αυτό, το σχετικό τμήμα της πρότασης συνδέεται σαφώς με το τμήμα που αφορά την καθιέρωση του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας για τη διαδικασία επιστροφής του φόρου.

Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες είναι σαφές ότι η μη εγκατεστημένη επιχείρηση θα επιβαρύνεται τακτικά, κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων της, με σημαντικά ποσά για το ΦΠΑ επί των εισροών, η χρησιμοποίηση του μηχανισμού αντιστροφής της επιβάρυνσης συνεπάγεται, ωστόσο, ένα πρόσθετο διοικητικό βάρος για την απαίτηση της επιστροφής του ΦΠΑ επί των εισροών. Αυτό συμβαίνει για παράδειγμα, όταν μη εγκατεστημένοι υποκείμενοι στο φόρο παρεμβάλλονται σε αλυσίδα εγχώριων παραδόσεων αγαθών στο εθνικό έδαφος κράτους μέλους. Αυτά τα είδη πράξεων δεν καλύπτονται, ωστόσο, από την προτεινόμενη από την Επιτροπή επέκταση του μηχανισμού αντιστροφής της επιβάρυνσης.

Το άρθρο 21 της έκτης οδηγίας για το ΦΠΑ επιβάλλεται να τροποποιηθεί αναλόγως.

6. Απλουστευση των υποχρεωσεων που απορρεουν από το ΦΠΑ για τις μικρεσ και μεσαιεσ επιχειρησεισ

Προς το παρόν, η έκτη οδηγία για το ΦΠΑ περιέχει ορισμένες σχετικά αυστηρές ρυθμίσεις βάσει των οποίων τα κράτη μέλη δύνανται να παρέχουν στις μικρές επιχειρήσεις απαλλαγή από το φόρο. Με την ευκαιρία διαδοχικών διευρύνσεων παραχωρήθηκαν πολλές παρεκκλίσεις από τις διατάξεις αυτές, οι οποίες δημιούργησαν μια κατάσταση στο πλαίσιο της οποίας τα κράτη μέλη δεν βρίσκονται στο σύνολό τους στο ίδιο επίπεδο. Επιπλέον, στα κράτη μέλη τα οποία διέθεταν ήδη κατώτερο όριο απαλλαγής υψηλότερο από εκείνο που παρείχε η έκτη οδηγία για το ΦΠΑ επετράπη, κατά τη στιγμή έκδοσης της εν λόγω οδηγίας, να διατηρήσουν τα εν λόγω κατώτατα όρια ή ακόμη και να τα αυξήσουν, ώστε να διαφυλάξουν την αξία τους με πραγματικούς όρους.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαθέτουν μεγαλύτερη ευελιξία για τον καθορισμό του κατώτατου ορίου κάτω από το οποίο δεν επιτρέπεται να παρέχεται απαλλαγή σε υποκειμένους στο φόρο. Ως εκ τούτου, προτείνεται ένα μέγιστο όριο 100.000 ευρώ, το οποίο αναμένεται ότι θα εξασφαλίσει στα κράτη μέλη αυτονομία για τον καθορισμό του καθεστώτος που θεωρούν καταλληλότερο στο πλαίσιο της δομής της εθνικής οικονομίας τους.

Το νέο αυτό κατώτατο όριο δεν θα πρέπει, ωστόσο, να έχει επιπτώσεις στην ισχύουσα μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των συνεισφορών των κρατών μελών στον προϋπολογισμό της Κοινότητας, όσον αφορά τους ιδίους πόρους από το ΦΠΑ.

Θα πρέπει επίσης να διευκρινιστεί στο νομικό κείμενο, ότι τα κράτη μέλη δύνανται να εφαρμόζουν διαφορετικά κατώτατα όρια, ώστε να πραγματοποιούν, για παράδειγμα, διάκριση μεταξύ των υποκειμένων στο φόρο που πραγματοποιούν παραδόσεις αγαθών και εκείνων που πραγματοποιούν παροχές υπηρεσιών. Η διαφοροποίηση αυτή θα πρέπει να εφαρμόζεται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων και χωρίς να δημιουργούνται διακρίσεις.

Το κατώτατο όριο των 100.000 ευρώ θα πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας. Θα μπορούσε να υπάρξει υπέρβαση του εν λόγω ποσού σε μεταγενέστερο στάδιο, αλλά μόνον με στόχο τη διατήρηση της αξίας του με πραγματικούς όρους στα κράτη μέλη.

7. Ρυθμισεισ για τις πωλησεισ εξ αποστασεωσ

Με την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς την 1η Ιανουαρίου 1993, ειδικά καθεστώτα φορολόγησης ενσωματώθηκαν στο κοινό σύστημα ΦΠΑ με αντικείμενο τη φορολόγηση στον τόπο προορισμού για τις ενδοκοινοτικές πωλήσεις καινούργιων μεταφορικών μέσων, τις ενδοκοινοτικές πωλήσεις σε απαλλασσόμενους υποκειμένους στο φόρο ή σε μη υποκείμενα στο φόρο νομικά πρόσωπα, οι πωλήσεις των οποίων υπερβαίνουν κάποιο συγκεκριμένο κατώτατο όριο, καθώς και τις πωλήσεις εξ αποστάσεως σε ιδιώτες καταναλωτές. Είναι σαφές, ότι ο βασικός λόγος που οδήγησε στην καθιέρωση των ειδικών αυτών καθεστώτων το 1993, δηλαδή ο κίνδυνος στρέβλωσης του ανταγωνισμού λόγω ανεπαρκούς εναρμόνισης των συντελεστών, εξακολουθεί να υφίσταται. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν προτείνει την κατάργηση αυτών των καθεστώτων, αλλά την απλούστευση της εφαρμογής τους.

Οι ρυθμίσεις ΦΠΑ που εφαρμόζονται στις πωλήσεις εξ αποστάσεως παρατίθενται στο άρθρο 28 β σημείο (Β) της έκτης οδηγίας για το ΦΠΑ που προβλέπει ένα διττό σύστημα φορολόγησης. Οι πωλήσεις αγαθών εξ αποστάσεως φορολογούνται συνήθως στο κράτος μέλος άφιξης εμπορευμάτων που αποστέλλονται από τον πωλητή. Πραγματοποιείται, ωστόσο, μια εξαίρεση: οι πωλήσεις εξ αποστάσεως εξακολουθούν να φορολογούνται στο κράτος μέλος αναχώρησης, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες δύο προϋποθέσεις:

- η συνολική αξία των παραδόσεων αγαθών στο κράτος μέλος άφιξης κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος δεν υπερέβη τις 100.000 ευρώ, ποσό το οποίο μπορεί να μειωθεί σε 35.000 ευρώ από το κράτος μέλος προορισμού, όταν υπάρχουν υπόνοιες ότι το κατώτατο όριο των 100.000 ευρώ θα μπορούσε να οδηγήσει σε σοβαρές στρεβλώσεις των όρων ανταγωνισμού·

- οι παραδόσεις δεν πρέπει να αφορούν αγαθά υποκείμενα σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Αυτό σημαίνει, ότι οι πωλήσεις εξ αποστάσεως αγαθών που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης φορολογούνται πάντοτε στη χώρα προορισμού χωρίς να εφαρμόζονται τα προαναφερθέντα κατώτατα όρια.

Τα κράτη μέλη οφείλουν, ωστόσο, να επιτρέπουν στους υποκειμένους στο φόρο που πραγματοποιούν πωλήσεις εξ αποστάσεως να επιλέγουν να φορολογούνται στο κράτος μέλος προορισμού όταν δεν επιτυγχάνεται το κατώτατο όριο των 35.000/100.000 ευρώ.

Οι ισχύουσες ρυθμίσεις είναι πολύπλοκες για τους υποκειμένους στο φόρο. Με εξαίρεση την περίπτωση που επιλέγουν να φορολογούνται στο κράτος μέλος προορισμού, οι επιχειρήσεις οφείλουν να παρακολουθούν τον κύκλο εργασιών τους σε κάθε κράτος μέλος, να ενημερώνονται για τα διάφορα ισχύοντα κατώτατα όρια, να γνωρίζουν τον τόπο φορολόγησης των παραδόσεων που πραγματοποιούν. Το ισχύον σύστημα θα μπορούσε, συνεπώς, να απλουστευθεί με εφαρμογή ενιαίου κατώτατου ορίου υπολογιζόμενου συνολικά για όλα τα κράτη μέλη και όχι για κάθε κράτος μέλος χωριστά, όπως συμβαίνει σήμερα.

Το κατώτατο όριο θα πρέπει να καθοριστεί σε επίπεδο που να εξαιρεί τις επιχειρήσεις οι οποίες δεν πραγματοποιούν τακτικά πωλήσεις εξ αποστάσεως. Το κατώτατο όριο, από την άλλη πλευρά, δεν θα πρέπει να αποτελεί απλό πολλαπλάσιο των ισχυόντων κατώτατων ορίων και του αριθμού των κρατών μελών. Η Επιτροπή προτείνει, αντ’αυτού, την καθιέρωση κατώτατου ορίου 150.000 ευρώ με το παρακάτω σκεπτικό:

Ένα κατώτατο όριο καθορισμένο στις 150.000 ευρώ θα πρέπει να εξαιρεί από τις ρυθμίσεις για τις πωλήσεις εξ αποστάσεως τις επιχειρήσεις, οι οποίες μεταφέρουν κατά τρόπο περιστασιακό αγαθά στους πελάτες τους σε άλλο κράτος μέλος. Οι επιχειρήσεις, εξάλλου, που πραγματοποιούν τακτικά πωλήσεις εξ αποστάσεως θα πρέπει να υπόκεινται σε ΦΠΑ στα κράτη μέλη όπου δεν είναι εγκατεστημένες. Χρησιμοποιώντας τον μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας, ο οποίος αποτελεί το κύριο μέρος αυτής της πρότασης, οι επιχειρήσεις αυτές μπορούν να απλουστεύσουν σημαντικά τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το ΦΠΑ και που πρέπει να τηρούνται σε κάθε κράτος μέλος στο οποίο διενεργούν φορολογητέες πράξεις.

Η Επιτροπή θεωρεί, επίσης, ότι ο υποκείμενος στο φόρο θα πρέπει να εξακολουθήσει να έχει τη δυνατότητα να επιλέγει ως τόπο φορολόγησής του το κράτος μέλος προορισμού. Πράγματι, παρά το γεγονός ότι η κατάργηση της δυνατότητας επιλογής ενδέχεται να διευκολύνει το ειδικό καθεστώς από νομικής πλευράς, μπορεί να φέρει τις επιχειρήσεις σε μειονεκτική ανταγωνιστική θέση, ιδίως όταν πρόκειται για προϊόντα που υπόκεινται σε χαμηλό συντελεστή ΦΠΑ στο κράτος μέλος άφιξης των αγαθών.

Η Επιτροπή θεωρεί, ότι ο υποκείμενος στο φόρο θα πρέπει να μπορεί, όπως συμβαίνει σήμερα, να κάνει χρήση της δυνατότητας επιλογής χωριστά για κάθε κράτος μέλος. Εφόσον δεν έχει επιτύχει το προτεινόμενο κατώτατο όριο των 150.000 ευρώ, υποκείμενος στο φόρο μπορεί να επιλέγει τη φορολόγηση των παραδόσεών του σε κράτος μέλος Α, τη στιγμή που οι πράξεις του σε άλλα κράτη μέλη φορολογούνται στο κράτος μέλος εγκατάστασης. Βεβαίως, τόσο οι πωλήσεις εξ αποστάσεως που φορολογούνται στο κράτος μέλος άφιξης (ως αποτέλεσμα της χρήσης της δυνατότητας επιλογής) όσο και οι πωλήσεις εξ αποστάσεως που φορολογούνται στο κράτος μέλος εγκατάστασης θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του κατώτατου ορίου.

8. Τροποποιηση του Κανονισμου (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 για να ενισχυθει η ανταλλαγη πληροφοριων που είναι αναγκαια για την καθιερωση του μηχανισμου της μιασ και μονησ θυριδασ και της διαδικασιασ επιστροφησ του φορου (αναθεωρηση της Ογδοησ Οδηγιασ)

Για να δύνανται οι υποκείμενοι στο φόρο να απευθύνονται σε μία μόνο υπηρεσία για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους που απορρέουν από το ΦΠΑ στο κράτος μέλος εγγραφής (τόσο για το μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας ΦΠΑ όσο και για τη διαδικασία που θα αντικαταστήσει τη διαδικασία επιστροφής του φόρου της όγδοης οδηγίας), είναι αναγκαίο να δημιουργηθεί ένα σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των φορολογικών υπηρεσιών.

Κατά τον ίδιο τρόπο που ισχύει για το ειδικό καθεστώς που έχει θεσπιστεί για τις παραδόσεις στο πλαίσιο του ηλεκτρονικού εμπορίου, η εν λόγω ανταλλαγή πληροφοριών πρέπει να ενταχθεί σε νομικό πλαίσιο για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα του ΦΠΑ (Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 του Συμβουλίου) και να βασιστεί αποκλειστικά στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες.

Αυτό το ηλεκτρονικό σύστημα για τη στήριξη των ανταλλαγών πληροφοριών που απαιτείται στο πλαίσιο του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας και της διαδικασίας που θα αντικαταστήσει την όγδοη οδηγία επιβάλλεται να ενταχθεί σε ένα εκσυγχρονισμένο VIES (Σύστημα ανταλλαγής δεδομένων ΦΠΑ), ώστε να καταστεί δυνατή η διευκόλυνση του έργου των φορολογικών υπηρεσιών. Η Επιτροπή άρχισε στις αρχές του 2004, την εκπόνηση μελέτης σκοπιμότητας για ένα νέο βελτιωμένο VIES (VIES II), το οποίο περιλαμβάνει τα αναγκαία στοιχεία για το μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας. Είναι, ιδίως, ανάγκη να διασφαλιστεί ότι οι πληροφορίες που παρέχονται με ηλεκτρονικά μέσα από τους υποκειμένους στο φόρο στό δικό τους κράτος μέλος θα μπορούν να συγκεντρώνονται και να γίνονται αντικείμενο επεξεργασίας. Οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται κατ’αυτό τον τρόπο θα πρέπει να διαβιβάζονται αυτόματα στο κράτος μέλος όπου πραγματοποιούνται οι παραδόσεις ή ζητούνται οι επιστροφές χωρίς παρέμβαση του κράτους μέλους εγγραφής.

9. Προτεινομενεσ αλλαγεσ

9.1. Τροποποιήσεις της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (απλούστευση των υποχρεώσεων)

9.1.1. Τροποποίηση του άρθρου 17 παράγραφος 4

Το άρθρο 17 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο στοιχείο (α) καταργείται. Η διάταξη αυτή προστίθεται τώρα στο άρθρο 1 της πρότασης οδηγίας για την αναθεώρηση της διαδικασίας επιστροφής του φόρου σε υποκειμένους στο φόρο που δεν είναι εγκατεστημένοι στο έδαφος της χώρας.

9.1.2. Κατάργηση του άρθρου 17 παράγραφος (6)

Το άρθρο 17 παράγραφος (6) καταργείται με αποτέλεσμα να καταργείται η διάταξη βάσει της οποίας τα κράτη μέλη δύνανται να διατηρούν όλες τις εξαιρέσεις που προβλέπονταν από το εθνικό δίκαιο, όταν τέθηκε σε εφαρμογή η έκτη οδηγία.

Ως εκ τούτου, οι συνήθεις κανόνες που καθορίζονται στο άρθρο 17 παράγραφοι (1) έως (5) ισχύουν για όλες τις δαπάνες που δεν αναφέρονται ρητώς στο νέο άρθρο 17 α.

9.1.3. Προσθήκη του άρθρου 17 α

Το παρόν άρθρο παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να εφαρμόζουν πλήρεις ή μερικούς περιορισμούς (για παράδειγμα εκπτώσεις με κατ’αποκοπή συντελεστή) στο δικαίωμα έκπτωσης του φόρου επί των εισροών. Η δυνατότητα αυτή, ωστόσο, περιορίζεται στις δαπάνες που αναφέρονται ειδικά στο άρθρο.

Παρέχεται ορισμός των εννοιών «οδικά οχήματα με κινητήρα» και «δαπάνες για οδικά οχήματα με κινητήρα», ώστε να διασφαλιστεί η εναρμόνιση του πεδίου εφαρμογής των ενδεχομένων περιορισμών που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη.

Το άρθρο απαριθμεί, επίσης, τα οδικά οχήματα με κινητήρα, για τα οποία τα κράτη μέλη δεν δύνανται, λόγω της χρήσης τους, να περιορίσουν το δικαίωμα έκπτωσης.

Εκτός από τα οδικά οχήματα με κινητήρα, το παρόν άρθρο παρέχει επίσης τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να περιορίζουν πλήρως ή εν μέρει το δικαίωμα έκπτωσης για σκάφη και αεροσκάφη, ταξίδια, διαμονή, είδη διατροφής και ποτά, είδη πολυτελείας, διασκέδασης και αναψυχής.

9.1.4. Τροποποίηση του άρθρου 21 παράγραφος 1 στοιχείο (β)

Η τροποποίηση υποχρεώνει όλα τα κράτη μέλη να ορίζουν τον πελάτη ως το πρόσωπο που ευθύνεται για την πληρωμή του φόρου για παραδόσεις αγαθών που τοποθετούνται ή συναρμολογούνται από τον ίδιο τον προμηθευτή ή για λογαριασμό του, για παροχές υπηρεσιών που έχουν σχέση με ακίνητη περιουσία και υπηρεσιών που καλύπτονται από το άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο (γ), όπως εργασιών πραγματοποιούμενων επί ενσώματων κινητών αγαθών, όταν ο προμηθευτής δεν είναι εγκατεστημένος στο έδαφος της χώρας και ο πελάτης είναι εγγεγραμμένος στα φορολογικά μητρώα του κράτους μέλους όπου πραγματοποιείται η παροχή.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι διατηρείται η εναλλακτική λύση που παρέχεται στα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 21 παράγραφος 1 στοιχείο (α), να ζητούν δηλαδή ο πελάτης να υποχρεούται σε καταβολή του φόρου για τις περιπτώσεις που δεν καλύπτονται από το άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχεία (β) και (γ).

9.1.5. Προσθήκη του άρθρου 22 β

Το παρόν άρθρο καθορίζει όλους τους κανόνες που έχουν σχέση με τη λειτουργία του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας.

9.1.5.1. Σημείο Α

Στο σημείο αυτό παρέχεται ορισμός για τις έννοιες «κράτος μέλος εγγραφής» και «κράτος μέλος κατανάλωσης».

9.1.5.2. Σημείο Β

Στο σημείο αυτό, καθορίζεται το πεδίο εφαρμογής του ειδικού καθεστώτος που αφορά υποκειμένους στο φόρο που πραγματοποιούν παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών για τις οποίες υποχρεούνται να καταβάλλουν το φόρο σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη στα οποία δεν είναι εγκατεστημένοι. Εξακολουθεί, ωστόσο, να ισχύει το ειδικό καθεστώς για μη εγκατεστημένες επιχειρήσεις που παρέχουν ηλεκτρονικές υπηρεσίες σε μη υποκειμένους στο φόρο, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 26 γ. Ως εκ τούτου, οι επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν το εν λόγω ειδικό καθεστώς εξαιρούνται από το μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας.

Το καθεστώς είναι προαιρετικό για τους υποκειμένους στο φόρο, οι οποίοι δύνανται να εξακολουθήσουν να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από το ΦΠΑ σύμφωνα με τους συνήθεις κανόνες που καθορίζει κάθε κράτος μέλος, εφόσον κρίνουν ότι, στην περίπτωσή τους, κάτι τέτοιο είναι σκοπιμότερο.

9.1.5.3. Σημείο Γ

Το σημείο αυτό αφορά τη διαδικασία εγγραφής στα φορολογικά μητρώα στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος. Η κύρια αρμοδιότητα για την εγγραφή υποκειμένων στο φόρο στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος ανήκει στο κράτος μέλος εγγραφής κατόπιν αιτήσεως του υποκειμένου στο φόρο.

Στο σημείο αυτό καθορίζονται, επίσης, διαδικασίες για την κοινοποίηση κάθε τροποποίησης των στοιχείων εγγραφής καθώς και για τη διαγραφή από τα μητρώα. Οι διαδικασίες αυτές είναι καθ’ολοκληρία ηλεκτρονικές.

Στο σημείο αυτό καθορίζονται, επίσης, ειδικές διατάξεις για υποκειμένους στο φόρο εγκατεστημένους σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη. Κύριος στόχος είναι να διευκρινιστεί ότι μπορεί να ζητηθεί ξεχωριστή για κάθε εγκατάσταση εγγραφή στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος όσον αφορά τις δικές της παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών.

9.1.5.4. Σημείο Δ

Στο σημείο αυτό καθορίζονται κανόνες, σύμφωνα με τους οποίους τα κράτη μέλη κατανάλωσης δεν καταχωρούν σε φορολογικά μητρώα τους υποκειμένους στο ΦΠΑ που είναι εγγεγραμμένοι στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος και, ως εκ τούτου, δεν τους παρέχουν αριθμούς φορολογικού μητρώου κατά την έννοια του άρθρου 22 παράγραφος 1 στοιχείο (γ).

9.1.5.5. Σημείο Ε

Το σημείο αυτό υποχρεώνει τους υποκειμένους στο φόρο που είναι εγγεγραμμένοι στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος να υποβάλλουν δηλώσεις ΦΠΑ με ηλεκτρονικά μέσα.

Αυτή η δήλωση ΦΠΑ αποτελεί ενιαία δήλωση ΦΠΑ και περιλαμβάνει ειδικό χώρο για κάθε κράτος μέλος κατανάλωσης.

Θεσπίζει, επίσης, ειδικό κανόνα σχετικά με τους ανακεφαλαιωτικούς πίνακες, σύμφωνα με τον οποίο δεν απαιτείται χωριστός αριθμός φορολογικού μητρώου για την υποβολή ανακεφαλαιωτικών πινάκων, όταν οι εν λόγω πίνακες απαιτούνται σε περιπτώσεις όπως η μεταφορά από υποκείμενο σε φόρο των δικών του αγαθών σε άλλο κράτος μέλος. Μη εγκατεστημένος υποκείμενος στο φόρο που χρησιμοποιεί το καθεστώς χρησιμοποιεί τον δικό του αριθμό φορολογικού μητρώου που εκδίδεται στο κράτος μέλος εγκατάστασης και αναγράφει στον ανακεφαλαιωτικό πίνακα τα κράτη μέλη στα οποία μεταφέρθηκαν τα αγαθά.

9.1.5.6. Σημείο ΣΤ

Στο σημείο αυτό καθορίζονται οι κανόνες για τις πληρωμές και τις επιστροφές. Όλες οι μεταφορές μετρητών θα πρέπει να πραγματοποιούνται απευθείας μεταξύ του υποκειμένου στο φόρο και του κράτους μέλους κατανάλωσης.

Όταν για συγκεκριμένη φορολογική περίοδο το ποσό του φόρου που πρέπει να αποτελέσει το αντικείμενο έκπτωσης υπερβαίνει το ποσό του οφειλόμενου φόρου, το κράτος μέλος κατανάλωσης διαχειρίζεται το πλεόνασμα υπό όρους ίδιους με εκείνους που καθόριζονται σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 4 για υποκειμένους στο φόρο που δεν εφαρμόζουν το μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας.

9.1.5.7. Σημείο Ζ

Στο σημείο αυτό καθορίζονται ειδικές διατάξεις για τους υποκειμένους στο φόρο που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που υπάγονται σήμερα στο ειδικό καθεστώς του ηλεκτρονικού εμπορίου).

9.1.6. Τροποποίηση του άρθρου 24

Η τροποποιούμενη παράγραφος 2 καθορίζει το πλαίσιο, εντός του οποίου τα κράτη μέλη δύνανται, εφόσον το επιθυμούν, να εφαρμόζουν καθεστώς απαλλαγής για μικρές επιχειρήσεις.

Οι παράγραφοι 3 και 4 τροποποιούνται, ώστε να διευκρινίζεται ποιες πράξεις πρέπει να εξαιρούνται από την απαλλαγή και ποιες πράξεις πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του κύκλου εργασιών του υποκειμένου στο φόρο. Η τροποποίηση αυτή αφορά περισσότερο τον τύπο και λιγότερο την ουσία.

Οι παράγραφοι 8 και 9 καταργούνται, επειδή θεωρούνται πλέον παρωχημένες.

9.1.7. Κατάργηση του άρθρου 24 α

Το άρθρο 24 α που προβλέπει κατώτατα όρια για τα 10 νέα κράτη μέλη καταργείται και αντικαθίσταται από το νέο άρθρο 24.

9.1.8. Τροποποίηση του άρθρου 28β σημείο (Β) παράγραφος 2

Το άρθρο 28β σημείο (Β) παράγραφος 2 τροποποιείται για να θεσπίσει, στο πλαίσιο των ρυθμίσεων για τις πωλήσεις εξ αποστάσεως, ένα συνολικό κατώτατο όριο που θα εφαρμόζεται στις πωλήσεις σε όλα τα κράτη μέλη εκτός από το κράτος μέλος εγκατάστασης αντί για τα ξεχωριστά για κάθε κράτος μέλος κατώτατα όρια.

9.1.9. Άρθρο 2

Το παρόν άρθρο ορίζει ότι η οδηγία θα τεθεί σε ισχύ μετά την 1η Ιουλίου 2006.

9.2. Νέα οδηγία που αντικαθιστά την όγδοη οδηγία για τις επιστροφές ΦΠΑ

9.2.1. Άρθρο 1

Το παρόν άρθρο καθορίζει το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, το οποίο δεν διαφέρει από εκείνο της ισχύουσας όγδοης οδηγίας.

9.2.2. Άρθρο 2

Το παρόν άρθρο καθορίζει τον υποκείμενο στο φόρο, ο οποίος δικαιούται επιστροφής δυνάμει της παρούσας οδηγίας. Επίσης, εξαιρεί τις πράξεις που απαλλάσσονται ή που θα ήταν δυνατό να απαλλαγούν δυνάμει των άρθρων 15 ή 28 γ (Α). Η εξαίρεση αυτή διασφαλίζει ότι ο ΦΠΑ δεν θα ανακτάται δύο φορές, δηλαδή μία φορά από τον προμηθευτή ως διόρθωση του ΦΠΑ που επιβλήθηκε αρχικά σε κάποια παράδοση που θα ήταν δυνατό να απαλλαγεί από το φόρο και ακόμη μία φορά από τον αγοραστή μέσω της διαδικασίας επιστροφής.

9.2.3. Άρθρο 3

Το παρόν άρθρο καθορίζει ποιες πράξεις είναι δυνατό να δικαιολογούν επιστροφή του φόρου και δεν διαφέρει ουσιαστικά από την πρόταση για το άρθρο 2 της οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ.

9.2.4. Άρθρο 4

Το παρόν άρθρο καθορίζει τους κανόνες για τον προσδιορισμό του επιστρεπτέου ποσού.

Πρώτον, για να έχει ο υποκείμενος στο φόρο δικαίωμα προς επιστροφή του φόρου οφείλει να διενεργεί φορολογητέες πράξεις στο κράτος μέλος εγκατάστασης. Όταν ο υποκείμενος στο φόρο διενεργεί τόσο φορολογητέες όσο και απαλλασσόμενες από το φόρο πράξεις, έχει δικαίωμα για μερική επιστροφή του φόρου όσον αφορά τις φορολογητέες πράξεις.

Δεύτερο, πρέπει να εφαρμόζονται οι κανόνες έκπτωσης και ειδικότερα οι εξαιρέσεις από το δικαίωμα έκπτωσης που καθορίζονται από το κράτος μέλος όπου προέκυψαν οι δαπάνες.

Το παρόν άρθρο περιλαμβάνει σε νομοθετική διάταξη τις αρχές που έχει ήδη διατυπώσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στην υπόθεση C-302/93 (Etienne Debouche) και στην υπόθεση C-136/99 (Société Monte dei Paschi di Siena).

9.2.5. Άρθρο 5

Το άρθρο 5 καθορίζει τη διαδικασία, στο πλαίσιο της οποίας υποκείμενος στο φόρο μπορεί να υποβάλει αίτηση προς επιστροφή του φόρου. Η αίτηση αυτή πρέπει να υποβάλλεται με ηλεκτρονικά μέσα στο κράτος μέλος εγκατάστασης του υποκειμένου στο φόρο.

Το κράτος μέλος εγκατάστασης εξασφαλίζει τη διαβίβαση των δεδομένων στο κράτος μέλος όπου προέκυψαν οι δαπάνες.

Το παρόν άρθρο διευκρινίζει, επίσης, ποιες πληροφορίες οφείλει να παρέχει ο υποκείμενος στο φόρο που υποβάλλει αίτηση.

9.2.6. Άρθρο 6

Το παρόν άρθρο καθορίζει τα διαστήματα κατά τα οποία πρέπει να υποβάλλεται αίτηση επιστροφής του φόρου, καθώς και τις προθεσμίες εντός των οποίων είναι δυνατό να προσκομίζονται τιμολόγια και παραστατικά εισαγωγής με στόχο την επιστροφή του φόρου. Καθορίζει, επίσης, το ελάχιστο ποσό επιστροφής του φόρου που πρέπει να ζητείται.

9.2.7. Άρθρο 7

Το άρθρο αυτό ορίζει ότι οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση επιστροφής του φόρου οφείλουν να ενημερώνουν τον αιτούντα για την απόφασή τους εντός τριών μηνών. Οι επιστροφές του φόρου πραγματοποιούνται εντός της ίδιας περιόδου.

Σε ειδικές περιπτώσεις, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να ζητεί πρόσθετες πληροφορίες. Σε αυτές τις περιπτώσεις, πρέπει να λαμβάνεται απόφαση εντός 3 μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία παρασχέθηκε η ζητηθείσα πληροφορία. Εφόσον παρέλθει το διάστημα των τριών μηνών, δεν είναι πλέον δυνατό να απορριφθεί η αίτηση επιστροφής του φόρου.

9.2.8. Άρθρο 8

Το παρόν άρθρο ορίζει ότι οφείλεται τόκος ύψους 1% μηνιαίως, όταν το κράτος μέλος επιστροφής του φόρου δεν τηρεί τις προθεσμίες που καθορίζονται στο προηγούμενο άρθρο.

9.2.9. Άρθρο 9

Η πρόταση οδηγίας θα πρέπει να αντικαταστήσει την ισχύουσα όγδοη οδηγία. Ως εκ τούτου, η εν λόγω οδηγία θα πρέπει να καταργηθεί.

9.3. Τροποποίηση του κανονισμού 2003/1798 για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα του φόρου προστιθεμένης αξίας

9.3.1. Τροποποίηση του άρθρου 1 παράγραφος 1

Πρόκειται για τεχνικής φύσεως τροποποίηση, με στόχο την επέκταση του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού, ώστε να συμπεριλάβει την ανταλλαγή πληροφοριών που απαιτείται για την ομαλή λειτουργία του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας για το ΦΠΑ.

9.3.2. Νέο κεφάλαιο VIa

Προστίθεται ένα νέο κεφάλαιο, που θα αφορά ειδικά την ανταλλαγή πληροφοριών στο πλαίσιο του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας από την 1η Ιουλίου 2006.

9.3.2.1. Άρθρο 34 α

Το παρόν άρθρο καθορίζει το πεδίο εφαρμογής της ανταλλαγής πληροφοριών δυνάμει του κεφαλαίου VI. Ορίζει επίσης ότι οι ορισμοί που έχουν σχέση με το μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας («κράτος μέλος εγγραφής», «κράτος μέλος κατανάλωσης») και περιλαμβάνονται στις τροποποιήσεις της έκτης οδηγίας για το ΦΠΑ ισχύουν και για τον κανονισμό 1798/2003.

9.3.2.2. Άρθρο 34 β

Το παρόν άρθρο καθορίζει τους κανόνες για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την εγγραφή στα μητρώα (συμπεριλαμβανομένης της τροποποίησης των στοιχείων εγγραφής και διαγραφής από τα μητρώα) υποκειμένων στο φόρο στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος.

Αυτή η ανταλλαγή πληροφοριών πραγματοποιείται χωρίς καθυστέρηση και απαιτεί τη λειτουργία κατάλληλου ηλεκτρονικού συστήματος επικοινωνίας.

Όλα τα κράτη μέλη λαμβάνουν αυτές τις πληροφορίες ακόμη και αν δεν πραγματοποιείται ή δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών στο έδαφός τους.

Το παρόν άρθρο επιβάλλει, εξάλλου, την υποχρέωση στο κράτος μέλος εγκατάστασης να παρακολουθεί την εκ μέρους των υποκειμένων στο φόρο τήρηση των κατώτατων ορίων όσον αφορά τις πωλήσεις εξ αποστάσεως και να ενημερώνει τα λοιπά κράτη μέλη, όταν υπάρχουν ενδείξεις ότι σημειώνεται υπέρβαση του εν λόγω κατώτατου ορίου.

Όλες οι λεπτομέρειες σχετικά με τον ορισμό των τεχνικών μηνυμάτων θα αποφασιστούν στο πλαίσιο της διαδικασίας των επιτροπών.

9.3.2.3. Άρθρο 34 γ

Το παρόν άρθρο επιβάλλει σε κάθε κράτος μέλος την υποχρέωση να τηρεί ενημερωμένη βάση δεδομένων όλων των υποκειμένων στο φόρο που έχουν εγγραφεί στα φορολογικά μητρώα στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος.

9.3.2.4. Άρθρο 34 δ

Το παρόν άρθρο καθορίζει τους κανόνες για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις δηλώσεις ΦΠΑ (συμπεριλαμβανομένης της τροποποίησής τους).

Η εν λόγω ανταλλαγή πληροφοριών πραγματοποιείται, επίσης, χωρίς καθυστερήσεις.

Οι πληροφορίες αποστέλλονται μόνο στα κράτη μέλη για τα οποία δηλώνονται φόροι. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει συνεπώς μόνο το μέρος της δήλωσης που αφορά παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιήθηκαν στην επικράτειά του.

Όλες οι λεπτομέρειες σχετικά με τον ορισμό των τεχνικών μηνυμάτων θα αποφασιστούν στο πλαίσιο της διαδικασίας των επιτροπών.

9.3.2.5. Άρθρο 34 ε

Το παρόν άρθρο επιβάλλει στο κράτος μέλος εγγραφής την υποχρέωση φύλαξης των πληροφοριών που έχουν σχέση με τις φορολογικές δηλώσεις που αποστέλλονται στα άλλα κράτη μέλη.

Οι εν λόγω πληροφορίες θα πρέπει να φυλάσσονται κατά τη διάρκεια ελάχιστης περιόδου που απαιτείται για την τεχνική λειτουργία του συστήματος (για να μπορεί π.χ. το σύστημα να ανακαλύπτει ότι υποκείμενος στο φόρο έχει ήδη υποβάλει φορολογική δήλωση για συγκεκριμένη περίοδο, περίπτωση κατά την οποία είναι δυνατό να πραγματοποιείται μόνο τροποποίηση των σχετικών στοιχείων). Το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα θα πρέπει να καθοριστεί στο πλαίσιο της διαδικασίας των επιτροπών.

Τα κράτη μέλη θα δύνανται, βεβαίως, να αποθηκεύουν αυτές τις πληροφορίες για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, διότι ενδέχεται αυτές να αποτελούν εξαιρετικά χρήσιμη πηγή πληροφοριών για τους δικούς τους ελέγχους στο μέλλον.

9.3.2.6. Άρθρο 34 στ

Το παρόν άρθρο αφορά τις πληροφορίες που θα πρέπει να τίθενται στη διάθεση των υποκειμένων στο φόρο στον ιστότοπο κάθε φορολογικής διοίκησης, ώστε να διευκολύνονται οι επιχειρήσεις κατά την τήρηση των υποχρεώσεών τους.

Οι πληροφορίες θα αφορούν τους κανόνες που διέπουν το μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας καθώς και τους διάφορους εθνικούς κανόνες που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος (όπως κανόνες για τους φορολογικούς συντελεστές).

Η Επιτροπή θα είναι υπεύθυνη για το συντονισμό αυτού του έργου καθώς και για τη μετάφραση. Εμπεριστατωμένοι κανόνες θα θεσπιστούν στο πλαίσιο της διαδικασίας των επιτροπών.

9.3.2.7. Άρθρο 34 ζ

Το παρόν άρθρο καθορίζει ειδικούς κανόνες για τον έλεγχο των υποκειμένων στο φόρο που έχουν εγγραφεί στα μητρώα στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος. Σύμφωνα με τους εν λόγω κανόνες, τα κράτη μέλη κατανάλωσης θα μπορούν να συμμετέχουν σε έλεγχο που διενεργείται στο κράτος μέλος εγγραφής. Το εν λόγω κράτος θα υποχρεούται να ενημερώνει τα κράτη μέλη κατανάλωσης για τους εν λόγω ελέγχους.

Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες τα κράτη μέλη κατανάλωσης επιλέγουν να συμμετάσχουν σε τέτοιο έλεγχο, εφαρμόζονται οι συνήθεις κανόνες του άρθρου 11 (παρουσία φορολογικών υπαλλήλων στο έδαφος άλλου κράτους μέλους).

9.3.3. Νέο κεφάλαιο VIβ

Προστίθεται ένα νέο κεφάλαιο το οποίο αφορά ειδικά την ανταλλαγή πληροφοριών που απαιτούνται για τη λειτουργία του εκσυγχρονισμένου καθεστώτος της όγδοης οδηγίας.

Σύμφωνα με το άρθρο 34 η, το κράτος μέλος εγγραφής διαβιβάζει αμέσως τις αιτήσεις για επιστροφή του φόρου της όγδοης οδηγίας στο κράτος μέλος αγοράς. Οι τεχνικές λεπτομέρειες θα θεσπιστούν, επίσης, στο πλαίσιο της διαδικασίας των επιτροπών.

Το άρθρο 34 θ ορίζει επίσης, ότι οι υποκείμενοι στο φόρο θα πρέπει να ενημερωθούν σχετικά με την πρόταση οδηγίας για τη διαδικασία επιστροφής του φόρου και για συγκεκριμένους εθνικούς κανόνες που έχουν σχέση με τις εν λόγω επιστροφές. Αυτό θα γίνει στο πλαίσιο της διαδικασίας που καθορίζεται στο άρθρο 34 στ.

2004/0261 (CNS)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

που τροποποιεί την οδηγία 77/388/EOK με σκοπό την απλούστευση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το φόρο προστιθεμένης αξίας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93,

την πρόταση της Επιτροπής[9],

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[10],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[11],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Στο πλαίσιο του συνήθους συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ), απαιτείται η απλούστευση των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων, επειδή οι εν λόγω υποχρεώσεις είναι σήμερα δυσανάλογα επαχθείς και θέτουν σε κίνδυνο την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς στερώντας αδικαιολόγητα από τις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να ασκούν οικονομικές δραστηριότητες σε άλλα κράτη μέλη.

(2) Ο κοινός ορισμός των αγαθών και υπηρεσιών στις οποίες τα κράτη μέλη δύνανται να εφαρμόζουν πλήρεις ή μερικούς περιορισμούς του δικαιώματος έκπτωσης θα διευκόλυναν την εκ μέρους των επιχειρήσεων εφαρμογή της διαδικασίας επιστροφής του ΦΠΑ σε κράτη μέλη όπου αυτές δεν είναι εγκατεστημένες.

(3) Όσον αφορά τις πράξεις μεταξύ υποκειμένων στο φόρο στην περίπτωση που το πρόσωπο που παραδίδει τα αγαθά ή παρέχει τις υπηρεσίες δεν είναι εγκατεστημένο στο κράτος μέλος όπου πραγματοποιείται η παράδοση ή η παροχή, η επέκταση των περιπτώσεων στις οποίες ο πελάτης είναι υποχρεωμένος να καταβάλει το φόρο θα διευκόλυνε τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το ΦΠΑ και βαρύνουν τη μη εγκατεστημένη επιχείρηση χωρίς να δημιουργούν πρόσθετες διοικητικές υποχρεώσεις για τον πελάτη.

(4) Οι υποχρεώσεις των υποκειμένων στο φόρο που υποχρεούνται να καταβάλλουν το ΦΠΑ σε κράτη μέλη όπου δεν είναι εγκατεστημένοι θα πρέπει να απλουστευθούν με την παροχή σ’αυτούς της δυνατότητας χρήσης του «μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας», δηλαδή ενός μηχανισμού που επιτρέπει, εφόσον το επιθυμούν, να απευθύνονται με ηλεκτρονικά μέσα σε μια και μόνη υπηρεσία για την εγγραφή τους στα φορολογικά μητρώα και την υποβολή φορολογικών δηλώσεων.

(5) Η χρήση αυτού του μηχανισμού θα πρέπει να επιτρέπεται όχι μόνο σε υποκειμένους στο φόρο που είναι εγκατεστημένοι στην Κοινότητα, αλλά και σε υποκειμένους στο φόρο οι οποίοι, αν και μη εγκατεστημένοι εκεί, ασκούν φορολογητέες δραστηριότητες στο εσωτερικό της Κοινότητας. Ωστόσο, θα ήταν σκόπιμο ο εν λόγω μηχανισμός να μην καλύπτει υποκειμένους στο φόρο που παρέχουν ηλεκτρονικές υπηρεσίες σε μη υποκειμένους στο φόρο και να εξακολουθήσει να εφαρμόζεται σ’αυτούς το καθεστώς που θεσπίστηκε για να διευκολύνει τη συμμόρφωσή τους με φορολογικές υποχρεώσεις.

(6) Δεν θα πρέπει να επιβληθεί υποχρέωση διορισμού φορολογικού αντιπροσώπου σε μη κοινοτικές επιχειρήσεις που έχουν εγγραφεί στα μητρώα στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος, επειδή η υποχρέωση αυτή θα καταργούσε όλα τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από την παρούσα απλούστευση.

(7) Υποκείμενοι στο φόρο που έχουν εγγραφεί στα μητρώα στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος θα πρέπει να τηρούν τις ειδικές υποχρεώσεις που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία.

(8) Μεταφορές μετρητών, με τη μορφή πληρωμών ή επιστροφών του φόρου, θα πρέπει να πραγματοποιούνται απευθείας μεταξύ υποκειμένων στο φόρο και κρατών μελών κατανάλωσης.

(9) Είναι σκόπιμο να παρέχεται στα κράτη μέλη μεγαλύτερη ευελιξία όσον αφορά το κατώτατο όριο κάτω από το οποίο οι μικρές επιχειρήσεις είναι δυνατό να απαλλάσσονται από τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το ΦΠΑ. Η ευελιξία αυτή αναμένεται να επιτρέψει σε κάθε κράτος μέλος να καθορίσει την απαλλαγή, αφού λάβει υπόψη τη διάρθρωση της εθνικής του οικονομίας.

(10) Το ειδικό καθεστώς για τις πωλήσεις εξ αποστάσεως θα πρέπει να απλουστευθεί με τον καθορισμό ενιαίου κατώτατου ορίου για παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών σε όλα τα κράτη μέλη εκτός από το κράτος μέλος εγκατάστασης, αντί για τον καθορισμό χωριστών κατώτατων ορίων για κάθε κράτος μέλος προορισμού.

(11) Επειδή οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς, λόγω της κλίμακας της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας που διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.

(12) Η οδηγία 77/388/ΕΟΚ επιβάλλεται, συνεπώς, να τροποποιηθεί αναλόγως,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Η οδηγία 77/388/EΟΚ τροποποιείται ως εξής:

(1) Το άρθρο 17, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 28 στ, τροποποιείται ως εξής:

(α) Η παράγραφος 4 τροποποιείται ως εξής:

(i) στο πρώτο εδάφιο πρώτη περίπτωση η παραπομπή στην ‘Οδηγία 79/1072/ΕΟΚ’ αντικαθίσταται από ‘Οδηγία του Συμβουλίου xx/xxx/ΕΚ(*)’·

(ii) στο δεύτερο εδάφιο, το στοιχείο (α) καταργείται·

(iii) στο δεύτερο εδάφιο στοιχείο (γ), η παραπομπή στην ‘Οδηγία 79/1072/ΕΟΚ’ αντικαθίσταται από ‘Οδηγία xx/xxx/ΕΚ·

(*) ΕΕ L […], […], σ. […].’

(β) η παράγραφος 6 καταργείται.

(2) Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 17α:

‘Άρθρο 17a Περιορισμοί του δικαιώματος έκπτωσης

1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 17 παράγραφος 5, τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίζουν πλήρως ή μερικώς το δικαίωμα του υποκειμένου στο φόρο να πραγματοποιεί έκπτωση του φόρου προστιθεμένης αξίας που επιβάλλεται για τα ακόλουθα:

(α) δαπάνες για είδη πολυτελείας, διασκέδασης ή αναψυχής·

(β) δαπάνες για ταξίδια, διαμονή, είδη διατροφής και ποτά εκτός εκείνων που πραγματοποιεί ο υποκείμενος στο φόρο στο πλαίσιο της δραστηριότητάς του, όταν παρέχει εξ επαχθούς αιτίας ταξίδια, διαμονή, είδη διατροφής και ποτά·

(γ) δαπάνες για οδικά οχήματα με κινητήρα, εκτός από τα αποθέματα οχημάτων του υποκειμένου στο φόρο και από τα οχήματα που προορίζονται για πώληση στο πλαίσιο άσκησης της δραστηριότητάς του, που χρησιμοποιούνται ως ταξί, ως εκπαιδευτικά από σχολές οδηγών ή προς ενοικίαση ή χρηματοδοτική μίσθωση·

(δ) δαπάνες που έχουν σχέση με σκάφη ή αεροσκάφη εκτός από εκείνες που προορίζονται αποκλειστικά για χρήση στο πλαίσιο εμπορικής μεταφοράς προσώπων ή εμπορευμάτων.

2. Τα κράτη μέλη δύνανται, για την εφαρμογή της παραγράφου 1, να καθορίζουν ένα ποσοστό για ελάχιστη χρήση των οδικών οχημάτων με κινητήρα για επιχειρηματικούς σκοπούς.

3. Οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται σε όλα τα οχήματα με κινητήρα, εκτός από τους ελκυστήρες που χρησιμοποιούνται στο γεωργικό ή δασικό τομέα για τη μεταφορά προσώπων ή εμπορευμάτων οδικώς, με μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα που δεν υπερβαίνει τα 3.500 χιλιόγραμμα και με όχι περισσότερες από οκτώ θέσεις εκτός από τη θέση του οδηγού.

Οι σχετικές δαπάνες πρέπει να καλύπτουν την αγορά του οχήματος, συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεων συναρμολόγησης και συναφών θεμάτων, την κατασκευή, την ενδοκοινοτική απόκτηση, την εισαγωγή, τη χρηματοδοτική μίσθωση ή την ενοικίαση, την τροποποίηση, την επισκευή ή συντήρηση και δαπάνες για τις παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται σε σχέση με οχήματα και με τη χρήση τους.

(3) Στο άρθρο 21, όπως έχει τροποποιηθεί από το άρθρο 28ζ, η παράγραφος 1 στοιχείο (β) αντικαθίσταται από το παρακάτω κείμενο:

'(β) από υποκειμένους στο φόρο προς τους οποίους παρέχονται υπηρεσίες που καλύπτονται από το άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο (ε) ή από πρόσωπα που είναι εγγεγραμμένα στα φορολογικά μητρώα στο εσωτερικό της χώρας, προς τα οποία παραδίδονται αγαθά που υπάγονται στο καθεστώς που καθορίζεται στό άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο (α) δεύτερη πρόταση ή παρέχονται υπηρεσίες που καλύπτονται από το άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχεία (α) και (γ) ή το άρθρο 28 β σημεία Γ, Δ, Ε και ΣΤ, εάν η παράδοση αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών πραγματοποιείται από υποκείμενο στο φόρο μη εγκατεστημένο στο έδαφος της χώρας.

(4) Προστίθεται το ακόλουθο άρθρο 22β:

‘Άρθρο 22β Μηχανισμός της μίας και μόνης θυρίδας για την εκπλήρωση υποχρεώσεων σε κράτη μέλη στα οποία δεν είναι εγκατεστημένος ο υποκείμενος στο φόρο

A. Ορισμοί

Για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου και με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

ως «κράτος μέλος εγγραφής» νοείται το κράτος μέλος, στο οποίο ο εγκατεστημένος στο εσωτερικό της Κοινότητας υποκείμενος στο φόρο έχει εγκαταστήσει την επιχείρησή του ή διατηρεί μόνιμη εγκατάσταση από την οποία παραδίδονται τα αγαθά ή παρέχονται οι υπηρεσίες ή, σε περίπτωση που αυτός είναι εγκατεστημένος εκτός της Κοινότητας, το κράτος μέλος κατανάλωσης το οποίο επιλέγει ο υποκείμενος στο φόρο για να δηλώσει ότι αρχίζει την υποκείμενη σε φόρο δραστηριότητά του στο εσωτερικό της Κοινότητας·

ως “κράτος μέλος κατανάλωσης” νοείται το κράτος μέλος στο οποίο θεωρείται ότι πραγματοποιείται η παράδοση αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών σύμφωνα με τα άρθρα 8, 9 και 28β.

B. Πεδίο εφαρμογής

Τα κράτη μέλη επιτρέπουν σε κάθε υποκείμενο στο φόρο που παραδίδει αγαθά ή παρέχει υπηρεσίες για τις οποίες υποχρεούται να καταβάλλει φόρο προστιθεμένης αξίας σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη κατανάλωσης, στα οποία δεν έχει εγκαταστήσει την επιχείρησή του ούτε διατηρεί μόνιμη εγκατάσταση, να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του κάνοντας χρήση του ειδικού καθεστώτος που προβλέπεται στο παρόν άρθρο, εκτός εάν πρόκειται για μη εγκατεστημένους υποκειμένους στο φόρο που παρέχουν ηλεκτρονικές υπηρεσίες σε μη υποκειμένους στο φόρο που κάνουν χρήση του ειδικού καθεστώτος που προβλέπεται στο άρθρο 26γ.

Γ. Εγγραφή στα μητρώα

1. Κάθε υποκείμενος στο φόρο οφείλει να δηλώνει στο κράτος μέλος εγγραφής πότε επιθυμεί να αρχίσει τη χρήση του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας. Η δήλωση αυτή πραγματοποιείται με ηλεκτρονικά μέσα.

Ο υποκείμενος στο φόρο οφείλει να παρέχει της πληροφορίες που απαιτούνται για την εγγραφή του στα μητρώα του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας. Οφείλει επίσης να δηλώνει εάν είναι ήδη εγγεγραμμένος σε φορολογικά μητρώα σε κράτη μέλη στα οποία δεν είναι εγκατεστημένος ούτε διαθέτει μόνιμη εγκατάσταση και σε περίπτωση που αυτό συμβαίνει, να αναφέρει τον σχετικό αριθμό φορολογικού μητρώου.

2. Το κράτος μέλος εγγραφής εγγράφει στα μητρώα τον υποκείμενο στο φόρο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Για το σκοπό αυτό, το κράτος μέλος χρησιμοποιεί τον ατομικό αριθμό που έχει ήδη δοθεί στους υποκειμένους στο φόρο όσον αφορά τις υποχρεώσεις τους στο πλαίσιο του εσωτερικού συστήματος.

Υποκείμενοι στο φόρο που διατηρούν εγκατάσταση σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη δύνανται να ζητούν την εγγραφή κάθε εγκατάστασης στο πλαίσιο του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας όσον αφορά τις παραδόσεις ή παροχές που πραγματοποιούν σε κράτη μέλη όπου ο υποκείμενος στο φόρο δεν διατηρεί εγκατάσταση.

3. Κάθε υποκείμενος στο φόρο οφείλει να ανακοινώνει στο κράτος μέλος εγγραφής κάθε τροποποίηση των στοιχείων εγγραφής που παρέχονται σύμφωνα με την παράγραφο 1. Η ανακοίνωση αυτή πραγματοποιείται με ηλεκτρονικά μέσα.

4. Κάθε υποκείμενος στο φόρο οφείλει να ενημερώνει το κράτος μέλος εγγραφής όταν επιθυμεί να παύσει να χρησιμοποιεί το μηχανισμό ή όταν η δραστηριότητά του αλλάζει σε τέτοιο βαθμό ώστε αυτός να μη δικαιούται πλέον να υπαχθεί στο μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας. Η ενημέρωση αυτή πραγματοποιείται με ηλεκτρονικά μέσα.

5. Το κράτος μέλος εγγραφής διαγράφει χωρίς καθυστέρηση από το φορολογικό μητρώο κάθε υποκείμενο στο φόρο που δεν πληροί πλέον τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την υπαγωγή του στο μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας.

Ειδικότερα, το κράτος μέλος εγγραφής εξαιρεί υποκειμένους στο φόρο από την υπαγωγή στο μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας στις παρακάτω περιπτώσεις:

(α) εάν ο υποκείμενος στο φόρο ενημερώσει το κράτος μέλος εγγραφής ότι δεν θα παραδίδει πλέον αγαθά ούτε θα παρέχει υπηρεσίες σε οποιοδήποτε κράτος μέλος ή σε κράτη μέλη εκτός του κράτους μέλους εγγραφής·

(β) εάν μπορεί με άλλο τρόπο να συναχθεί το συμπέρασμα ότι έχουν παύσει πλέον οι φορολογητέες δραστηριότητες του υποκειμένου στο φόρο·

(γ) εάν ο υποκείμενος στο φόρο δεν πληροί πλέον τις προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για την υπαγωγή του στο μηχανισμό·

(δ) εάν ο υποκείμενος στο φόρο εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τους κανόνες που διέπουν τη χρήση του μηχανισμού.

Δ. Αριθμός φορολογικού μητρώου

Υποκείμενος στο φόρο που είναι εγγεγραμμένος στα μητρώα στο πλαίσιο του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου κατά την έννοια του άρθρου 22 παράγραφος 1 στοιχείο (γ) μόνο στο κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένος.

E. Δηλώσεις και ανακεφαλαιωτικοί πίνακες

1. Κάθε υποκείμενος στο φόρο εγγεγραμμένος στο πλαίσιο του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας οφείλει να υποβάλλει στο κράτος μέλος εγγραφής δήλωση φόρου προστιθεμένης αξίας για κάθε ημερολογιακό τρίμηνο καθορίζοντας όλες τις παραδόσεις αγαθών και τις παροχές υπηρεσιών για τις οποίες υποχρεούται να καταβάλλει φόρο προστιθεμένης αξίας σε κράτη μέλη στα οποία δεν έχει εγκαταστήσει την επιχείρησή του ούτε διαθέτει μόνιμη εγκατάσταση. Εάν ο υποκείμενος στο φόρο δεν είναι εγκατεστημένος στο εσωτερικό της Κοινότητας, η δήλωση πρέπει να περιέχει, επίσης, τις παραδόσεις ή παροχές που πραγματοποιούνται στο κράτος μέλος εγγραφής.

Η δήλωση η οποία γίνεται με ηλεκτρονικά μέσα, υποβάλλεται εντός 20 ημερών μετά το πέρας της περιόδου στην οποία αναφέρεται.

2. Η δήλωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνει για κάθε κράτος μέλος κατανάλωσης στο οποίο οφείλεται φόρος προστιθεμένης αξίας όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για τον υπολογισμό του απαιτητού ποσού του φόρου και των εκπτώσεων που πρέπει να πραγματοποιηθούν κατά τη διάρκεια της περίοδου που καλύπτει η δήλωση.

3. Η δήλωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 γίνεται σε ευρώ. Τα κράτη μέλη κατανάλωσης που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ δύνανται να απαιτούν το τμήμα της δήλωσης που αφορά παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών στο έδαφός τους να γίνεται στο εθνικό τους νόμισμα.

4. Όταν, σύμφωνα με το άρθρο 28 α παράγραφος 5 στοιχείο (β), υποκείμενος στο φόρο οφείλει να υποβάλλει στοιχεία σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 6 στοιχείο (β), ο αριθμός που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 6 στοιχείο (β) τρίτο εδάφιο δεύτερη περίπτωση είναι ο αριθμός που αναφέρεται στο εν λόγω εδάφιο πρώτη περίπτωση. Ο υποκείμενος στο φόρο οφείλει να αναφέρει σαφώς στον ανακεφαλαιωτικό πίνακα το κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιήθηκε η απόκτηση.

ΣΤ. Πληρωμές και επιστροφές του φόρου

1. Ο υποκείμενος στο φόρο καταβάλλει το φόρο προστιθεμένης αξίας, όταν υποβάλλει τη δήλωση φόρου προστιθεμένης αξίας. Η πληρωμή πραγματοποιείται απευθείας στον τραπεζικό λογαριασμό και στο νόμισμα κάθε ενδιαφερομένου κράτους μέλους κατανάλωσης.

2. Όταν το ποσό του φόρου προστιθεμένης αξίας που πρόκειται να αποτελέσει το αντικείμενο έκπτωσης σε συγκεκριμένο ημερολογιακό τρίμηνο είναι μεγαλύτερο από το ποσό του οφειλόμενου φόρου, τα κράτη μέλη δύνανται είτε να πραγματοποιούν επιστροφή είτε να μεταφέρουν το πλεόνασμα στην επόμενη περίοδο σύμφωνα με τους όρους που έχουν καθορίσει δυνάμει του άρθρου 18 παράγραφος 4.

Ζ. Ειδικές διατάξεις για υποκειμένους στο φόρο εγκατεστημένους εκτός της Κοινότητας

Το κράτος μέλος εγγραφής οφείλει να παρέχει αριθμό φορολογικού μητρώου, κατά την έννοια του άρθρου 21 παράγραφος 1 στοιχείο (γ) σε υποκείμενο στο φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος στο εσωτερικό της Κοινότητας κατά την ανάληψη της δράσης που αναφέρεται στο σημείο Γ παράγραφος 2 του παρόντος άρθρου.

(5) Το άρθρο 24 τροποποιείται ως εξής:

(α) Οι παράγραφοι 2, 3 και 4 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

‘2. Τα κράτη μέλη δύνανται να απαλλάσσουν από το φόρο υποκειμένους στο φόρο των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει ένα κατώτατο όριο, το οποίο δεν μπορεί να οριστεί σε ποσό μεγαλύτερο των 100.000 ευρώ ή του ισόποσου αυτού σε εθνικό νόμισμα με τη συναλλαγματική ισοτιμία της 1ης Ιουλίου 2006. Δύνανται να εφαρμόζουν ένα ή περισσότερα κατώτατα όρια, τα οποία δεν δύνανται σε καμία περίπτωση να υπερβαίνουν τις 100.000 ευρώ ή το ισόποσο σε εθνικό νόμισμα με τη συναλλαγματική ισοτιμία της 1ης Ιουλίου 2006.

Τα κράτη μέλη δύνανται να επανεξετάζουν μία φορά το έτος τα κατώτατα όρια που εφαρμόζουν. Δυνάμει αυτής της ετήσιας επανεξέτασης, το μέγιστο κατώτατο όριο των 100.000 ευρώ ή το ισόποσο σε εθνικό νόμισμα με τη συναλλαγματική ισοτιμία της 1ης Ιουλίου 2006, μπορεί να αυξάνεται μόνον για να διατηρηθεί η αξία των εν λόγω κατώτατων ορίων με πραγματικούς όρους.

Τα κράτη μέλη, τα οποία έκαναν χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στο άρθρο 14 της οδηγίας 67/228/ΕΟΚ του Συμβουλίου και καθιέρωσαν απαλλαγές ή προοδευτικές μειώσεις του φόρου, δύνανται να διατηρήσουν τόσο τις εν λόγω απαλλαγές και μειώσεις όσο και τις διατάξεις εφαρμογής τους, εφόσον αυτές είναι σύμφωνες με το σύστημα του ΦΠΑ.

3. Η απαλλαγή που προβλέπεται στην παράγραφο 2 δεν ισχύει, όταν πρόκειται για τις παρακάτω πράξεις:

(α) πράξεις που πραγματοποιούνται ευκαιριακά και αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3·

(β) παραδόσεις καινουργιων μεταφορικών μέσων που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 28 γ (Α)·

(γ) παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται από υποκείμενο στο φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος στο οποίο οφείλεται ο φόρος προστιθεμένης αξίας.

4. Ο κύκλος εργασιών που λαμβάνεται υπόψη για την εφαρμογή του καθεστώτος που προβλέπεται στην παράγραφο 2 αποτελείται από τα ακόλουθα ποσά, άνευ φόρου προστιθεμένης αξίας:

(α) την αξία αγαθών και υπηρεσιών, εφόσον φορολογούνται, συμπεριλαμβανομένων των πράξεων που απαλλάσσονται από το φόρο με επιστροφή του καταβληθέντος κατά το προηγούμενο στάδιο φόρου προστιθεμένης αξίας σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 2·

(β) την αξία των πράξεων που απαλλάσσονται σύμφωνα με το άρθρο 15·

(γ) την αξία των πράξεων επί ακινήτων, των πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 13 σημείο (Β) στοιχείο δ) και των υπηρεσιών που παρέχουν ασφαλιστικές επιχειρήσεις, εκτός εάν οι πράξεις αυτές είναι παρεπομένου χαρακτήρος.

Εντούτοις, οι μεταβιβάσεις ενσωμάτων ή άυλων επενδυτικών αγαθών της επιχείρησης, δεν λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό του κύκλου εργασιών.»

(β) Οι παράγραφοι 8 και 9 καταργούνται.

(6) Το άρθρο 24α καταργείται.

(7) Το άρθρο 28 β σημείο (Β) παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Η παράγραφος 1 δεν έχει εφαρμογή στις παραδόσεις αγαθών που αποστέλλονται ή μεταφέρονται σε κράτος μέλος εκτός από εκείνο του προμηθευτή, εφόσον πληρούνται οι παρακάτω προϋποθέσεις:

(α) τα παραδιδόμενα αγαθά δεν αποτελούν προϊόντα υποκείμενα σε ειδικό φόρο κατανάλωσης·

(β) το συνολικό ποσό των παραδόσεων, άνευ φόρου προστιθεμένης αξίας, δεν υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ ή το ισόποσό του σε εθνικό νόμισμα, κατά τη διάρκεια ενός ημερολογιακού έτους·

(γ) το συνολικό ποσό, άνευ φόρου προστιθεμένης αξίας, των παραδόσεων αγαθών, εξαιρουμένων των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης δεν υπερέβη, κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος, το ποσό των 150.000 ευρώ ή το ισόποσό του σε εθνικό νόμισμα.

Άρθρο 2

1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν, έως τις 30 Ιουνίου 2006 το αργότερο, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Κοινοποιούν δε, αμέσως, στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων και έναν πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των εν λόγω διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.

Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από την 1η Ιουλίου 2006.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η αναφορά αυτή καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εθνικού δικαίου, τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα ο οποίος διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 3

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την [….] ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 4

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, […]

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθεμένης αξίας, που προβλέπεται στην οδηγία 77/388/ΕΟΚ, σε υποκειμένους στο φόρο μη εγκατεστημένους στο έδαφος της χώρας αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

την οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση[12] και ιδιως το άρθρο 29α αυτής,

την πρόταση της Επιτροπής[13],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα τόσο για τις διοικητικές αρχές των κρατών μελών όσο και για τις επιχειρήσεις από τους κανόνες εφαρμογής της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ που καθορίζονται από την οδηγία 79/1072/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 6ης Δεκεμβρίου 1979 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στο φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας[14].

(2) Οι ρυθμίσεις που περιέχονται στην εν λόγω οδηγία θα πρέπει να τροποποιηθούν, ώστε οι αποφάσεις που αφορούν αιτήσεις για επιστροφή του φόρου να κοινοποιούνται εντός τριών μηνών από την ημερομηνία υποβολής των αιτήσεων και οι επιστροφές να πραγματοποιούνται εντός της ίδιας περιόδου. Για το σκοπό αυτό, η διαδικασία είναι σκόπιμο να απλουστευθεί και να εκσυγχρονιστεί, ώστε να επιτρέπει τη χρήση των νέων τεχνολογιών.

(3) Η νέα διαδικασία εξασφαλίζει μεγαλύτερη νομική ασφάλεια στις επιχειρήσεις, επειδή δεν είναι πλέον δυνατό να απορριφθεί αίτηση για επιστροφή, μετά την πάροδο των προθεσμιών που έχουν ταχθεί.

(4) Η οδηγία 77/388/ΕΟΚ περιείχε διάταξη που αφορούσε την εφαρμογή της οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ. Για λόγους σαφήνειας και καλύτερης κατανόησης, η διάταξη αυτή ενσωματώνεται στην παρούσα οδηγία και διαγράφεται από την οδηγία 77/388/ΕΟΚ.

(5) Επειδή οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς, λόγω της κλίμακας της δράσης να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.

(6) Για λόγους σαφήνειας η οδηγία 79/1072/ΕΟΚ είναι συνεπώς σκόπιμο να αντικατασταθεί.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

1. Η παρούσα οδηγία καθορίζει τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθεμένης αξίας, που προβλέπεται στο άρθρο 17 παράγραφος 3 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 28 στ, σε υποκειμένους στο φόρο, κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 της εν λόγω οδηγίας και υπό τους όρους της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, μη εγκατεστημένους στο έδαφος της χώρας αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος, εφεξής «μη εγκατεστημένοι υποκείμενοι στο φόρο».

2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε κάθε μη εγκατεστημένο υποκείμενο στο φόρο, ο οποίος πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

(α) κατά την περίοδο επιστροφής δεν διατηρούσε στο έδαφος της χώρας, εφεξής "κράτος μέλος επιστροφής", την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας ή μόνιμη εγκατάσταση από την οποία πραγματοποιούσε επιχειρηματικές πράξεις ή, σε περίπτωση που δεν υπήρχε τέτοια έδρα ή μόνιμη εγκατάσταση, την κατοικία ή τον τόπο της συνήθους διαμονής του·

(β) κατά την περίοδο επιστροφής δεν πραγματοποίησε παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών που να θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκε στο κράτος μέλος επιστροφής, με εξαίρεση τις ακόλουθες πράξεις:

(i) υπηρεσίες μεταφοράς και συναφείς προς αυτές υπηρεσίες, που απαλλάσσονται δυνάμει του άρθρου 14 παράγραφος 1 σημείο (i), του άρθρου 15 ή του άρθρου 16 παράγραφος 1 σημεία B, Γ και Δ της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ·

(ii) παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ο φόρος προστιθεμένης αξίας καταβάλλεται αποκλειστικά από το πρόσωπο στο οποίο παρέχονται, σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχεία (α), (β), (γ) και (στ) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ.

Άρθρο 2

Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται σε αγαθά, η παράδοση των οποίων απαλλάσσεται ή μπορεί να απαλλάσσεται δυνάμει του άρθρου 28 γ σημείο (Α) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, όταν τα παραδιδόμενα αγαθά αποστέλλονται ή μεταφέρονται από τον ίδιο τον αποκτώντα ή για λογαριασμό του. Δεν εφαρμόζεται επίσης σε αγαθά, η παράδοση των οποίων απαλλάσσεται ή μπορεί να απαλλάσσεται δυνάμει του άρθρου 15 σημείο 2 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ.

Άρθρο 3

Τα κράτη μέλη επιστρέφουν σε κάθε μη εγκατεστημένο υποκείμενο στο φόρο κάθε φόρο προστιθεμένης αξίας που έχει επιβληθεί σχετικά με αγαθά ή υπηρεσίες που παρασχέθηκαν σε αυτόν από άλλους υποκειμένους στο φόρο στο έδαφός τους ή σχετικά με την εισαγωγή αγαθών στο έδαφός τους, εφόσον αυτά τα αγαθά και οι υπηρεσίες παρέχουν δικαίωμα έκπτωσης στο εν λόγω έδαφος και χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο των παρακάτω πράξεων:

(α) πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 3 στοιχεία (α) και (β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ·

(β) πράξεων κατά τις οποίες ο φόρος προστιθεμένης αξίας καταβάλλεται αποκλειστικά από το πρόσωπο στο οποίο παραδίδονται τα αγαθά ή παρέχονται οι υπηρεσίες, σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχεία (α), (β), (γ) και (στ) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ.

Άρθρο 4

Για να δικαιούται την επιστροφή δυνάμει του άρθρου 3, ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος στο φόρο υποχρεούται να διενεργεί πράξεις που παρέχουν δικαίωμα έκπτωσης στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος.

Όταν μη εγκατεστημένος υποκείμενος στο φόρο διενεργεί στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος τόσο πράξεις που παρέχουν δικαίωμα έκπτωσης όσο και πράξεις που δεν παρέχουν δικαίωμα έκπτωσης, στο κράτος μέλος έκπτωσης είναι δυνατή η επιστροφή μόνο του ποσοστού φόρου προστιθεμένης αξίας που αναλογεί στις πράξεις που παρέχουν δικαίωμα έκπτωσης.

Άρθρο 5

1. Για να επιτύχει επιστροφή δυνάμει του άρθρου 3, ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος στο φόρο υποβάλλει αίτηση για επιστροφή, που εφεξής αναφέρεται ως "η αίτηση", στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος. Η αίτηση αυτή υποβάλλεται με ηλεκτρονικά μέσα.

2. Η αίτηση επιστροφής απαιτείται να περιλαμβάνει για κάθε κράτος μέλος στο οποίο ο υποκείμενος στο φόρο κατέβαλε το φόρο προστιθεμένης αξίας τα παρακάτω στοιχεία:

(α) το όνομα και την πλήρη διεύθυνση του προσώπου που παρέδωσε τα αγαθά ή παρείχε τις υπηρεσίες·

(β) με εξαίρεση την περίπτωση εισαγωγής, τον αριθμό φορολογικού μητρώου του εν λόγω προσώπου ή τον αριθμό φορολογικού μητρώου, όπως καθορίζεται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 9 στοιχείο (ε) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ·

(γ) με εξαίρεση την περίπτωση εισαγωγής, τον κωδικό ISO του κράτους μέλους αγοράς σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1 στοιχείο (δ) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ·

(δ) την ημερομηνία και τον αριθμό του τιμολογίου ή του παραστατικού εισαγωγής·

(ε) τη βάση επιβολής του φόρου και το ποσό του φόρου προστιθεμένης αξίας εκφραζόμενα στο νόμισμα του κράτους μέλους στο οποίο καταβλήθηκε ο φόρος·

(στ) το ποσό του φόρου προστιθεμένης αξίας που αποτελεί αντικείμενο έκπτωσης εκφραζόμενο στο νόμισμα του κράτους μέλους στο οποίο καταβλήθηκε ο φόρος·

(ζ) τη φύση των αποκτώμενων αγαθών και υπηρεσιών σύμφωνα με τον παρακάτω κωδικό:

1. = καύσιμα

2. = διαμονή

3. = υπηρεσίες εστιατορίου

4. = ταξιδιωτικές δαπάνες, όπως αντίτιμο για ταξί, για βραχυπρόθεσμη μίσθωση μεταφορικού μέσου, για ναύλα μέσου μαζικής μεταφοράς·

5. = εμπορικές και άλλες εκθέσεις

6. = χρηματοδοτική μίσθωση μεταφορικών μέσων

7. = ποσά για διόδια και τέλη οδικής χρήσης

8. = λοιπά.

Για τους σκοπούς του κωδικού 8 στο πρώτο εδάφιο στοιχείο (ζ), απαιτείται πλήρης περιγραφή των αγαθών και των υπηρεσιών.

Άρθρο 6

1. Η αίτηση πρέπει να αφορά τιμολογημένες αγορές αγαθών ή υπηρεσιών ή εισαγωγές που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια περιόδου όχι μικρότερης των τριών μηνών και όχι μεγαλύτερης του ενός ημερολογιακού έτους. Η αίτηση μπορεί, ωστόσο, να αφορά περίοδο μικρότερη των τριών μηνών, όταν η περίοδος αυτή ανέρχεται στο υπόλοιπο ενός ημερολογιακού έτους.

Η αίτηση μπορεί, επίσης, να αφορά τιμολόγια ή παραστατικά εισαγωγής που δεν καλύπτονται από προηγούμενες αιτήσεις και αφορούν πράξεις που ολοκληρώθηκαν κατά το εν λόγω ημερολογιακό έτος.

Η αίτηση υποβάλλεται εντός έξι μηνών από το τέλος του ημερολογιακού έτους κατά το οποίο ο φόρος κατέστη απαιτητός.

2. Εάν η αίτηση αφορά περίοδο μικρότερη από ένα ημερολογιακό έτος αλλά όχι μικρότερη από τρεις μήνες, το ποσό της ζητούμενης επιστροφής δεν μπορεί να είναι μικρότερο από 200 ευρώ ή το ισόποσο σε εθνικό νόμισμα.

Εάν η αίτηση αφορά περίοδο ίση με ένα ημερολογιακό έτος ή με το υπόλοιπο ενός ημερολογιακού έτους, το ποσό της επιστροφής δεν μπορεί να είναι μικρότερο από 25 ευρώ ή το ισόποσο σε εθνικό νόμισμα.

Άρθρο 7

1. Το κράτος μέλος στο οποίο καταβλήθηκε ο φόρος προστιθεμένης αξίας κοινοποιεί την απόφασή του σχετικά με την αίτηση για επιστροφή του φόρου στον αιτούντα εντός τριών μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

2. Οι επιστροφές πραγματοποιούνται πριν από το πέρας της τρίμηνης περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

Η επιστροφή πραγματοποιείται στο κράτος μέλος επιστροφής ή, κατόπιν αιτήσεως του αιτούντος, στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο αιτών. Στην τελευταία περίπτωση, το κράτος μέλος επιστροφής αφαιρεί κάθε τραπεζική επιβάρυνση για τη μεταφορά από το ποσό που πρέπει να επιστραφεί στον αιτούντα.

3. Σε περίπτωση που απορρίπτεται η αίτηση, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου καταβλήθηκε ο φόρος κοινοποιούν τους λόγους της απόρριψης στον μη εγκατεστημένο υποκείμενο στο φόρο.

Είναι δυνατό να ασκηθεί προσφυγή κατά της εν λόγω απόρριψης ενώπιον των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους στο οποίο καταβλήθηκε ο φόρος, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν για τον τύπο και τις προθεσμίες που προβλέπονται για τις προσφυγές σχετικά με την επιστροφή του φόρου που ασκούν υποκείμενοι στο φόρο εγκατεστημένοι στο ίδιο κράτος μέλος.

4. Σε ειδικές περιπτώσεις, κράτος μέλος στο οποίο καταβλήθηκε ο φόρος προστιθεμένης αξίας μπορεί να ζητήσει πρόσθετες πληροφορίες εντός τριών μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης. Μετά το πέρας της εν λόγω περιόδου, δεν είναι δυνατό να ζητηθούν πρόσθετες πληροφορίες.

Στις περιπτώσεις αυτές, η απόφαση σχετικά με την αίτηση κοινοποιείται στον αιτούντα εντός τριών μηνών από την ημερομηνία υποβολής των πρόσθετων πληροφοριών. Η επιστροφή του φόρου πραγματοποιείται εντός της ίδιας περιόδου.

5. Σε περίπτωση μη ρητής απόρριψης εντός της ταχθείσας προθεσμίας σύμφωνα με την παράγραφο 2 ή 4, η αίτηση θεωρείται αποδεκτή.

Άρθρο 8

Σε περίπτωση μη ρητής απόρριψης αίτησης για επιστροφή του φόρου, αλλά και μη καταβολής, όπως θα έπρεπε, της επιστροφής πριν από το πέρας της τρίμηνης περιόδου που καθορίζεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο ή στο άρθρο 7 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο, το κράτος μέλος οφείλει να καταβάλει τόκο ύψους 1% το μήνα επί του ποσού της επιστροφής, υπολογιζόμενο από την ημερομηνία κατά την οποία έπρεπε να πραγματοποιηθεί έως την ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η επιστροφή.

Άρθρο 9

Η οδηγία 79/1072/ΕΟΚ καταργείται με ισχύ από 1ης Ιουλίου 2006.

Οι παραπομπές στην εν λόγω οδηγία θεωρούνται ως παραπομπές στην παρούσα οδηγία.

Άρθρο 10

1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν, το αργότερο έως την 1η Ιουλίου 2006, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και τον πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.

Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από την 1η Ιουλίου 2006.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η αναφορά αυτή καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εθνικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα ο οποίος διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 11

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την [….] ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 12

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, […]

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

2004/0262 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1798 /2003 όσον αφορά τη θέσπιση ρυθμίσεων για τη διοικητική συνεργασία στο πλαίσιο του συστήματος «της μίας και μόνης θυρίδας» και της διαδικασίας επιστροφής ποσού για το φόρο προστιθέμενης αξίας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93,

την πρόταση της Επιτροπής[15],

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[16],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[17],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Δυνάμει της οδηγίας 200Y/XX/ΕΚ του Συμβουλίου της ΗΗ/MM/200X που τροποποιεί την οδηγία 77/388/ΕΟΚ με σκοπό την απλούστευση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το φόρο προστιθεμένης αξίας[18], μπορεί να επιτραπεί η υπαγωγή σε μηχανισμό μίας και μόνης θυρίδας όλων των υποκειμένων στο φόρο οι οποίοι βαρύνονται με υποχρεώσεις που απορρέουν από το φόρο προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) σε κράτος μέλος στο οποίο δεν είναι εγκατεστημένοι.

(2) Η οδηγία 200Y/YY/EΚ του Συμβουλίου της ΗΗ/MM/200Y για τη θέσπιση διατάξεων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθεμένης αξίας σε υποκειμένους στο φόρο μη εγκατεστημένους στο έδαφος της χώρας, αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος [19] απλουστεύει τη διαδικασία για την επιστροφή του ΦΠΑ σε κράτος μέλος στο οποίο ο σχετικός υποκείμενος στο φόρο δεν διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου.

(3) Και οι δύο αυτές οδηγίες, ωστόσο, προϋποθέτουν την ανταλλαγή σημαντικού αριθμού πρόσθετων πληροφοριών μεταξύ των διαφόρων ενδιαφερομένων κρατών μελών. Είναι συνεπώς αναγκαίο να τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 του Συμβουλίου της 7ης Οκτωβρίου 2003 για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα του φόρου προστιθεμένης αξίας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 218/92[20]. Η ανταλλαγή των απαιτούμενων πληροφοριών δεν θα πρέπει να δημιουργεί δυσανάλογη διοικητική επιβάρυνση στο σχετικό κράτος μέλος.

(4) Η ανταλλαγή πληροφοριών θα πρέπει να πραγματοποιείται με ηλεκτρονικά μέσα και να βασίζεται στα υφιστάμενα συστήματα ανταλλαγής πληροφοριών.

(5) Είναι ανάγκη να διευκρινιστούν οι αντίστοιχες υποχρεώσεις των κρατών μελών εγγραφής και κατανάλωσης, ιδίως όσον αφορά τις προθεσμίες για τη διαβίβαση των πληροφοριών και τον έλεγχο των υποκειμένων στο φόρο.

(6) Επειδή οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς, λόγω της κλίμακας της δράσης να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων του.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 τροποποιείται ως εξής:

(1) Στο άρθρο 1 παράγραφος 1, προστίθεται το παρακάτω πέμπτο εδάφιο:

‘Ο παρών κανονισμός καθορίζει επίσης κανόνες και διαδικασίες για την ανταλλαγή με ηλεκτρονικά μέσα πληροφοριών για το φόρο προστιθεμένης αξίας που επιβάλλεται σε αγαθά και υπηρεσίες που παρέχονται από υποκειμένους στο φόρο οι οποίοι έχουν επιλέξει την υπαγωγή τους στο ειδικό καθεστώς που προβλέπεται στο άρθρο 22 β της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ ή οι οποίοι κάνουν χρήση της διαδικασίας επιστροφής του ΦΠΑ που προβλέπεται στην οδηγία 200Y/YY/EΚ* του Συμβουλίου, για υποκειμένους στο φόρο μη εγκατεστημένους στο έδαφος της χώρας αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος.

(*) ΕΕ L […], […], σ. […].’

(2) Προστίθενται τα παρακάτω κεφάλαια VIα και VIβ:

‘ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIα

Διατάξεις για την ανταλλαγή και τη φύλαξη πληροφοριών στο πλαίσιο του «μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας» που προβλέπεται στο άρθρο 22β της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ

‘Άρθρο 34a

Οι ορισμοί που περιέχονται στο σημείο Α του άρθρου 22β της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ εφαρμόζονται για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου.

Άρθρο 34β

1. Το κράτος μέλος εγγραφής διαβιβάζει τις παρακάτω πληροφορίες με ηλεκτρονικά μέσα στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών:

(α) όσον αφορά τους υποκειμένους στο φόρο που εγγράφονται στα φορολογικά μητρώα στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος που προβλέπεται στο άρθρο 22β της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, εφεξής “μηχανισμός της μίας και μόνης θυρίδας”, τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 22β σημείο (Γ) παράγραφος 1 της εν λόγω οδηγίας, εντός 10 ημερών από το πέρας του ημερολογιακού μήνα κατά τον οποίο πραγματοποιήθηκε η εγγραφή·

(β) τα λεπτομερή στοιχεία για κάθε τροποποίηση αυτών των πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 22β σημείο (Γ) παράγραφος 3 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ ή για παύση ή αλλαγή δραστηριότητας σύμφωνα με το άρθρο 22 β σημείο (Γ) παράγραφος 4 αυτής, εντός 10 ημερών από τη σχετική γνωστοποίηση·

(γ) τα λεπτομερή στοιχεία κάθε απόφασης που λαμβάνεται δυνάμει του άρθρου 22β σημείο (Γ) παράγραφος 5 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όσον αφορά τη διαγραφή υποκειμένου στο φόρο από το μητρώο των προσώπων που κάνουν χρήση του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας εντός 10 ημερών από το πέρας του ημερολογιακού μήνα κατά τον οποίο λήφθηκε η εν λόγω απόφαση·

(δ) τα λεπτομερή στοιχεία όλων των υποκειμένων στο φόρο στο έδαφός του που έχουν επιλέξει την υπαγωγή τους στο μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας, αλλά πραγματοποιούν παραδόσεις αγαθών οι οποίες σύμφωνα με το άρθρο 28β σημείο (B) παράγραφος 2 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, υπόκεινται σε φόρο προστιθεμένης αξίας σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος εγκατάστασης.

2. Οι τεχνικές λεπτομέρειες σχετικά με την παροχή πληροφοριών σύμφωνα με την παράγραφο 1, ειδικότερα όσον αφορά το περιεχόμενο και τη μορφή των κοινών ηλεκτρονικών μηνυμάτων, καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 2.

Άρθρο 34γ

1. Κάθε κράτος μέλος δημιουργεί και ενημερώνει συνεχώς βάση δεδομένων στην οποία αποθηκεύει τον κατάλογο των υποκειμένων στο φόρο που παραδίδουν αγαθά ή παρέχουν υπηρεσίες σύμφωνα με το μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας.

2. Εφαρμόζεται το άρθρο 22.

Άρθρο 34δ

1. Το κράτος μέλος εγγραφής οφείλει, εντός πέντε ημερών από την ημερομηνία παραλαβής, να διαβιβάζει με ηλεκτρονικά μέσα στις αρμόδιες αρχές των ενδιαφερομένων κρατών μελών τα λεπτομερή στοιχεία που λαμβάνει σύμφωνα με το άρθρο 22β σημείο (Ε) παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, σχετικά με τις τριμηνιαίες δηλώσεις κάθε υποκειμένου στο φόρο εγγεγραμμένου στο πλαίσιο του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας καθώς και κάθε πληροφορία που έχει σχέση με την τροποποίηση των εν λόγω δηλώσεων.

2. Οι τεχνικές λεπτομέρειες σχετικά με την παροχή πληροφοριών σύμφωνα με την παράγραφο 1, ειδικότερα όσον αφορά το περιεχόμενο και τον τύπο των κοινών ηλεκτρονικών μηνυμάτων, καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 2.

Άρθρο 34ε

Το κράτος μέλος εγγραφής οφείλει να φυλάσσει για την ελάχιστη απαιτούμενη περίοδο για τους σκοπούς του ελέγχου τα στοιχεία που συγκεντρώνει σύμφωνα με το άρθρο 22β σημείο (Ε) παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, σχετικά με τις τριμηνιαίες δηλώσεις κάθε προσώπου εγγεγραμμένου στο πλαίσιο του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας. Αυτή η περίοδος καθορίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 44παράγραφος 2.

Άρθρο 34στ

1. Κάθε κράτος μέλος αποθηκεύει σε ιστότοπο λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα παρακάτω:

(α) τη λειτουργία του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας·

(β) του κανόνες εθνικού δικαίου που εφαρμόζονται στις πράξεις που διενεργούνται στα άλλα κράτη μέλη·

(γ) το σχετικό αριθμό τραπεζικού λογαριασμού και τις λογιστικές λεπτομέρειες που πρέπει να υποβάλλουν κατά την πληρωμή που πραγματοποιούν οι υποκείμενοι στο φόρο που κάνουν χρήση του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας.

Η ηλεκτρονική διεύθυνση του ιστότοπου κάθε κράτους μέλους γνωστοποιείται στους υποκειμένους στο φόρο ταυτόχρονα με την εγγραφή τους σύμφωνα με το άρθρο 22β σημείο (Γ) παράγραφος 2 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ.

2. Κάθε κράτος μέλος οφείλει να διαβιβάζει στην Επιτροπή τους κανόνες εθνικού δικαίου που εφαρμόζει στις πράξεις και η Επιτροπή υποχρεούται να παρέχει μετάφραση των πληροφοριών αυτών σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

3. Οι λεπτομέρειες και η μορφή των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 2.

‘Άρθρο 34ζ

1. Ο έλεγχος των υποκειμένων στο φόρο που έχουν επιλέξει τη χρησιμοποίηση του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας συντονίζεται στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό από τα κράτη μέλη.

2. Εάν το κράτος μέλος εγγραφής αποφασίσει να διενεργήσει έλεγχο του υποκειμένου στο φόρο που έχει επιλέξει το μηχανισμό της μίας και μόνης θυρίδας στο έδαφός του, οφείλει να ενημερώσει προηγουμένως τις αρμόδιες αρχές του άλλου ενδιαφερομένου κράτους μέλους.

3. Εάν το κράτος μέλος κατανάλωσης αποφασίσει να διενεργήσει έλεγχο του υποκειμένου στο φόρο που έχει εγγραφεί στα μητρώα στο πλαίσιο του μηχανισμού της μίας και μόνης θυρίδας και έχει πραγματοποιήσει παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών στο έδαφός του, οφείλει να ενημερώσει προηγουμένως τις αρμόδιες αρχές του άλλου ενδιαφερομένου κράτους μέλους.

4. Κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να συμμετέχει σε έλεγχο που διενεργείται από το κράτος μέλος εγγραφής ή κατανάλωσης. Για τον εν λόγω έλεγχο είναι δυνατό να χρησιμοποιούνται οι διαδικασίες που αναφέρονται στα άρθρα 11 και 12.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIβ

Διατάξεις που αφορούν την ανταλλαγή και τη φύλαξη πληροφοριών στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπεται στην οδηγία 200Y/YY/EΚ για την επιστροφή του φόρου προστιθεμένης αξίας σε υποκειμένους στο φόρο μη εγκατεστημένους στο έδαφος της χώρας αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος

Άρθρο 34η

1. Όταν η αρμόδια αρχή κράτους μέλους λαμβάνει αίτηση για επιστροφή του φόρου προστιθεμένης αξίας δυνάμει του άρθρου 3 της οδηγίας 200Y/YY/EΚ, οφείλει, εντός 10 ημερών από το πέρας του ημερολογιακού μήνα κατά τον οποίο παραλήφθηκε η αίτηση, να ενημερώσει με ηλεκτρονικά μέσα τις αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους αγοράς, επιβεβαιώνοντας εάν ο αιτών είναι εγγεγραμμένος στα φορολογικά μητρώα του σχετικού κράτους ή όχι.

2. Οι τεχνικές λεπτομέρειες σχετικά με την παροχή πληροφοριών σύμφωνα με την παράγραφο 1, ειδικότερα όσον αφορά το περιεχόμενο και τον τύπο των κοινών ηλεκτρονικών μηνυμάτων, καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 2.

Άρθρο 34θ

Λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τη λειτουργία της διαδικασίας επιστροφής του φόρου που καθορίζονται στην οδηγία 200Y/YY/EΚ και με τους σχετικούς εθνικούς κανόνες, ειδικότερα όσον αφορά τους περιορισμος του δικαιώματος έκπτωσης που εφαρμόζονται σύμφωνα με το άρθρο 17α της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, περιέχονται στον ιστότοπο που αναφέρεται στο άρθρο 34στ.’

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Θεωρείται ότι ισχύει από την 1η Ιουλίου 2006.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, […]

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

[1] COM(2003) 614 τελικό http://europa.eu.int/comm/taxation_customs/publications/official_doc/com/com.htm

[2] SEC(2004) 1128 τελικό

http://europa.eu.int/comm/taxation_customs/publications/official_doc/com/com.htm

[3] Όγδοη οδηγία 79/1072/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 1979, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στο φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας ΕΕ L 331, 27.12.1979, σ. 11. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από την Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση – Παράρτημα ΙΙ: Κατάσταση που αναφέρεται στο άρθρο 20 της πράξης προσχώρησης – 9. Φορολογία.

[4] Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ.1). Οδηγία όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από την οδηγία 2004/66/ΕΚ (ΕΕ L 168 της 1.5.2004, σ. 35).

[5] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 του Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 2003, για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα του φόρου προστιθεμένης αξίας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 218/92 (ΕΕ L 246 της 15.10.2003, σ. 1). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 885/2004 του Συμβουλίου (ΕΕ L 168 της 1.5.2004, σ. 1).

[6] COM(2000) 349 τελικό.

[7] Οδηγία 2002/38/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 2002, για την τροποποίηση και την προσωρινή τροποποίηση της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όσον αφορά το σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας που εφαρμόζεται στις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες και σε ορισμένες υπηρεσίες που παρέχονται ηλεκτρονικά, ΕΕ L 128, 15.5.2002, σ. 41).

[8] COM(1998) 377 τελικό.

[9] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].

[10] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].

[11] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].

[12] ΕΕ L 145, 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από την οδηγία 2004/66/ΕΚ (ΕΕ L 168 της 1.5.2004, σ. 35).

[13] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].

[14] EE L 331, 27.12.1979, σ. 11. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από την πράξη προσχώρησης του 2003.

[15] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].

[16] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].

[17] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].

[18] ΕΕ L […], […], σ. […].

[19] ΕΕ L […], […], σ. […].

[20] ΕΕ L 264, 15.10.2003, σ. 1.