52004PC0317

Τροποποιημένη πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (υποβληθείσα από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ)

2002/0061 (COD)

Τροποποιημένη πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων

1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Διαβίβαση της πρότασης στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο COM(2002) 119 τελικό - 2002/0061 (COD) Σύμφωνα με το άρθρο 40, το άρθρο 47 παράγραφοι 1 και 2, και το άρθρο 55 της συνθήκης ΕΚ : 7 Μαρτίου 2002.

Γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής : 18 Σεπτεμβρίου 2002 - SOC/113 - CES 724/2002 τελικό ΕΕ C61 της 14.3.2003, σ. 67.

Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - πρώτη ανάγνωση : 11 Φεβρουαρίου 2004 - C5-0113/2002

2. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Ενοποίηση των υφιστάμενων οδηγιών σε θέματα αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων. Ενοποιούνται δεκαπέντε οδηγίες στον τομέα της αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων: τρεις οδηγίες του γενικού συστήματος (89/48/ΕΟΚ, 92/51/ΕΟΚ και 1999/42/ΕΚ, από τις οποίες η τελευταία αφορά ορισμένες βιοτεχνικές, βιομηχανικές και εμπορικές δραστηριότητες) και δώδεκα οδηγίες, οι επονομαζόμενες «τομεακές» για τα επαγγέλματα του ιατρού, του νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη, του οδοντιάτρου, του κτηνιάτρου, της μαίας/του μαιευτή, του φαρμακοποιού και του αρχιτέκτονα.

Συμβολή στην ευελιξία των αγορών εργασίας, ιδίως με τη διευκόλυνση της παροχής υπηρεσιών. Στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισσαβώνας, που προωθεί μια περισσότερο δυναμική και ανταγωνιστική ευρωπαϊκή οικονομία, προτάθηκε η διευκόλυνση της παροχής υπηρεσιών. Η άμεση πρόσβαση στα εν λόγω επαγγέλματα, για τους επαγγελματίες που ασκούν νόμιμα τις δραστηριότητές τους, βάσει του επαγγελματικού τίτλου του κράτους μέλους καταγωγής, είναι ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός. Αυτό αντισταθμίζεται από την εισαγωγή αυξημένων υποχρεώσεων για ενημέρωση μεταξύ των αρχών των κρατών μελών και των πολιτών.

Απλοποίηση των κανόνων που ισχύουν για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, καθώς και για τη διαχείριση του συστήματος αναγνώρισης. Ορισμένοι κανόνες για την αναγνώριση απλοποιήθηκαν, τόσο σε ό,τι αφορά τη σύνταξη όσο και την ουσία τους, προκειμένου να προσαρμοστούν οι εν λόγω διατάξεις στην προοπτική της διεύρυνσης. Πρόκειται μεταξύ άλλων για κανόνες που αφορούν τα επίπεδα προσόντων βάσει του γενικού συστήματος, τον περιορισμό της αναγνώρισης στις ιατρικές ειδικότητες που είναι κοινές για όλα τα κράτη μέλη και την επικουρική εφαρμογή του γενικού συστήματος σε ορισμένες υπολειπόμενες καταστάσεις που δεν καλύπτονται σήμερα ούτε από το «γενικό σύστημα» αναγνώρισης, ούτε από τους κανόνες αυτόματης αναγνώρισης των επονομαζόμενων «τομεακών» οδηγιών. Εξάλλου, η πρόταση εισάγει κοινούς μηχανισμούς οι οποίοι προσβλέπουν στο να διευκολύνουν μια περισσότερο αυτόματη αναγνώριση στο πλαίσιο του γενικού συστήματος. Τέλος, οι κοινοί κανόνες σε διαδικαστικά θέματα αναγνώρισης θα εξασφαλίσουν ευκολότερη διαχείριση του συστήματος σε εθνικό επίπεδο.

Καλύτερη διοίκηση και ενίσχυση της πληροφόρησης και της παροχής συμβουλών στον πολίτη. Οι βελτιωμένοι μηχανισμοί διοικητικής συνεργασίας, καθώς και δομές που προσβλέπουν στην πληροφόρηση και την καθοδήγηση των πολιτών, θα εξασφαλίσουν καλύτερη διαχείριση του συστήματος. Εξάλλου, θα συσταθεί επιτροπή, στο πλαίσιο της επιτροπολογίας, για την επικαιροποίηση ορισμένων τεχνικών διατάξεων της οδηγίας. Επίσης η Επιτροπή θα πρέπει να συγκροτήσει, στο περιθώριο της οδηγίας, μια ομάδα εμπειρογνωμόνων η οποία θα συνδράμει την Επιτροπή και θα αναλάβει κατ' αυτόν τον τρόπο τα καθήκοντα των δύο επιτροπών που υπάρχουν σήμερα. Μια ευέλικτη μέθοδος διαβούλευσης με τις επαγγελματικές ενώσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο και με τα εκπαιδευτικά ιδρύματα θα εξασφαλίσει την αναγκαία τεχνική υποστήριξη για τη διαχείριση του συστήματος. Χάρη στο νέο σύστημα θα καταργηθούν έντεκα επιτροπές και ομάδες που υπάρχουν σήμερα.

3. ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

3.1. Τροπολογίες που γίνονται δεκτές από την Επιτροπή, είτε αυτούσιες είτε αναδιατυπωμένες για τυπικούς εντελώς λόγους, είτε με αναδιατύπωση, εν μέρει ή στην ουσία τους (Τροπολογίες 31, 34, 39, 139, 55, 5, 141, 189, 87, 143, 52, 146, 136, 53, 8, 62, 63, 9, 58, 192, 193, 216, 217, 151, 12, 185, 70, 68, 207, 152, 80, 88, 90, 93, 95, 97, 161, 154, 96, 162, 102, 94, 81, 86, 159, 160, 101, 32, 89, 110, 114, 116, 26, 181, 29)

Η Επιτροπή αποδέχτηκε, είτε αυτούσιες ή αναδιατυπωμένες για λόγους εντελώς τυπικούς, είτε αναδιατυπωμένες εν μέρει ή ως προς την ουσία ή για λόγους προσαρμογής, 55 τροπολογίες από τις 125 που ψήφισε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

3.1.1. Γενικές διατάξεις

Η τροπολογία 31 αποκλείει από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας τα επαγγέλματα που συμμετέχουν, έστω και προσωρινά, στην άσκηση της δημόσιας εξουσίας. Μια παρέκκλιση από την αρχή της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για τα επαγγέλματα που συνεπάγονται άμεση και συγκεκριμένη συμμετοχή στη δημόσια εξουσία προβλέπεται από το άρθρο 45 της συνθήκης ΕΚ, στην οποία αναφέρεται η αιτιολογική σκέψη 31. Σε κάθε περίπτωση, η διατύπωση πρέπει να λαμβάνει υπόψη τους συγκεκριμένους περιορισμούς που τίθενται από τη Συνθήκη. Αιτιολογική σκέψη « (31) Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την εφαρμογή του άρθρου 39 παράγραφος 4 και του άρθρου 45 της Συνθήκης ούτε τα απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση του υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας και των καταναλωτών. Συγκεκριμένα, τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να εφαρμόζουν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας σε δραστηριότητες οι οποίες συνεπάγονται αφ' εαυτές στην επικράτεια των κρατών μελών, έστω και προσωρινά, άμεση και συγκεκριμένη συμμετοχή στην αύξηση της δημόσιας εξουσίας ».

***

Η τροπολογία 34 διευκρινίζει στο άρθρο 2 παράγραφος 2 ότι η αναγνώριση από ένα κράτος μέλος, σύμφωνα με την εθνική του νομοθεσία, διπλώματος που έχει αποκτηθεί σε τρίτη χώρα, δεν συνεπάγεται το δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματος σε άλλο κράτος μέλος.

Η τροπολογία αυτή είναι συνεπής με το άρθρο 3 παράγραφος 3 της πρότασης, σύμφωνα με το οποίο ο κάτοχος διπλώματος που έχει αποκτηθεί σε τρίτη χώρα και έχει αναγνωριστεί από ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επωφεληθεί της οδηγίας παρά μόνον αφού έχει ασκήσει το επάγγελμα επί τρία έτη στο εν λόγω κράτος μέλος. Η Επιτροπή αποδέχεται συνεπώς την τροπολογία.

« Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής

1. Αμετάβλητο.

2. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να επιτρέψει στο έδαφός του, σύμφωνα με τις κανονιστικές ρυθμίσεις του, την άσκηση νομοθετικώς κατοχυρωμένων επαγγελματικών δραστηριοτήτων σε πρόσωπα που είναι κάτοχοι τίτλων εκπαίδευσης οι οποίοι δεν έχουν αποκτηθεί σε κράτος μέλος. Η άδεια αυτή δεν παρέχει το δικαίωμα άσκησης νομοθετικώς κατοχυρωμένης επαγγελματικής δραστηριότητας σε άλλο κράτος μέλος. Όσον αφορά τα επαγγέλματα που εμπίπτουν στον τίτλο ΙΙΙ, κεφάλαιο ΙΙΙ, αυτή η πρώτη αναγνώριση πρέπει να συντελείται στο πλαίσιο των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης που εξετάζονται στο εν λόγω κεφάλαιο. »

***

Με την τροπολογία 39, η οποία αφορά το άρθρο 4, παράγραφος 1, καθώς και με ένα μέρος των τροπολογιών 141 και 189, που αφορούν αντίστοιχα τα άρθρα 5α και 6, επιδιώκεται η υπαγωγή του διακινούμενου επαγγελματία στις ίδιες υποχρεώσεις με αυτές των υπηκόων του κράτους μέλους υποδοχής. Η αιτιολογική σκέψη 3 είναι στο ίδιο πνεύμα, δεδομένου ότι διευκρινίζει ότι οι υποχρεώσεις δεν μπορούν να επιβληθούν στο διακινούμενο επαγγελματία παρά μόνον εφόσον πληρούνται οι όροι που έχουν προσδιοριστεί από το Δικαστήριο (αιτιολόγηση για λόγους γενικού συμφέροντος, καταλληλότητα για την πραγματοποίηση του επιδιωκόμενου στόχου και αναλογικότητα). Η διατύπωση της τροπολογίας θα μπορούσε να συνεπάγεται δυσανάλογους περιορισμούς, ιδίως στο πλαίσιο της παροχής υπηρεσιών. Για να αποφευχθεί σύγκρουση με τη Συνθήκη, όπως ερμηνεύεται από το Δικαστήριο, ενδείκνυται η υιοθέτηση της ορολογίας που υπάρχει στις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ.

Με την τροπολογία 139 διευκρινίζεται ότι, σε περίπτωση μερικής πρόσβασης στο επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής, πρέπει να δίδονται εξηγήσεις σχετικά με τους επαγγελματικούς τίτλους, έτσι ώστε να αποφεύγεται κάθε κίνδυνος σύγχυσης των καταναλωτών. Η Επιτροπή συμμερίζεται την προσέγγιση αυτή. Ωστόσο, μια παρόμοια διάταξη περιέχεται στο άρθρο 48 παράγραφος 1 εδάφιο 2 της πρότασης (βλ. θέση της Επιτροπής για την τροπολογία 112 κατωτέρω), κατά τρόπον ώστε δεν είναι αναγκαία τροποποίηση του άρθρου 4 παράγραφος 3.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τις τροπολογίες 39 και 139, καθώς και το σχετικό μέρος των τροπολογιών 141 και 189 αναδιατυπώνοντας ως εξής το άρθρο 4 παράγραφος 1 της πρότασης:

« Άρθρο 4 Αποτελέσματα της αναγνώρισης

1. Η αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων από το κράτος μέλος υποδοχής παρέχει τη δυνατότητα στο δικαιούχο να αποκτά, στο εν λόγω κράτος μέλος, πρόσβαση στο ίδιο επάγγελμα με εκείνο για το οποίο διαθέτει τα προσόντα στο κράτος μέλος καταγωγής και να το ασκεί με τους ίδιους όρους που ισχύουν και για τους ημεδαπούς.

2. και 3. Αμετάβλητα. »

***

3.1.2. Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών

Η τροπολογία 5 αναφέρεται στο σύστημα που εφαρμόζεται σε περίπτωση μετακίνησης του παρέχοντος υπηρεσίες προς το κράτος μέλος υποδοχής: ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών, προεγγραφή στον αρμόδιο επαγγελματικό φορέα, προσωρινή εγγραφή στον οργανισμό κοινωνικής ασφάλισης του κράτους μέλους υποδοχής. Το προτεινόμενο σύστημα δεν ανταποκρίνεται στο στόχο της διευκόλυνσης της προσωρινής και κατά περίσταση παροχής υπηρεσιών. Δεκτές μπορούν να γίνουν μόνον οι αναφορές στην ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών και στην προεγγραφή στον αρμόδιο επαγγελματικό οργανισμό στο βαθμό που η τελευταία απαίτηση περιορίζεται στα επαγγέλματα του τομέα της υγείας: αιτιολογική σκέψη «(5α) Στο πλαίσιο της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών είναι σκόπιμο, σε περίπτωση μετακίνησης του παρέχοντος υπηρεσίες στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, να προβλεφθεί ένα σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και, για τα επαγγέλματα του τομέα της υγείας, μια ενημέρωση του αρμόδιου οργανισμού του κράτους μέλους υποδοχής καθώς και μια προεγγραφή στην επαγγελματική ένωση ή στον ανάλογο αρμόδιο οργανισμό στο έδαφος του κράτους μέλους υποδοχής».

Η τροπολογία 55, με την οποία εισάγεται το άρθρο 9α, αποκλείει τους νόμιμους ελεγκτές των λογιστικών εγγράφων από τον τίτλο ΙΙ για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών. Το επάγγελμα του νόμιμου ελεγκτή λογιστικών εγγράφων καλύπτεται από την οδηγία 84/253/ΕΚ, η οποία προβλέπει τη χορήγηση άδειας υποχρεωτικά από το κράτος μέλος υποδοχής. Αυτό αποκλείει στην ουσία την παροχή υπηρεσιών χωρίς προηγούμενο έλεγχο των προσόντων. Η Επιτροπή αποδέχεται κατά συνέπεια την τροπολογία αυτή με την επιφύλαξη μιας γενικότερης διατύπωσης του άρθρου 5 η οποία θα επιτρέψει να καλυφθεί το σύνολο των επαγγελμάτων που εμπίπτουν σε ειδική νομοθεσία, καθώς και οι μέλλουσες νομοθετικές εξελίξεις.

Με την τροπολογία 141 επιδιώκεται η ενίσχυση, σ' ένα νέο άρθρο 5α, των προϋποθέσεων που πρέπει να ικανοποιεί ο παρέχων υπηρεσίες. Αφενός, ο παρέχων υπηρεσίες πρέπει να διαθέτει τις απαραίτητες δεξιότητες για την ασφαλή λειτουργία στο σχετικό επαγγελματικό περιβάλλον. Η αναφορά αυτή δεν γίνεται δεκτή, στο βαθμό που ανοίγει το δρόμο για έναν έλεγχο των προσόντων, ο οποίος είναι ασύμβατος με την επιδιωκόμενη διευκόλυνση της παροχής υπηρεσιών βάσει του τίτλου καταγωγής. Η τροπολογία εισάγει επίσης την απαίτηση προεγγραφής για να εξασφαλιστεί η τήρηση των δεοντολογικών κανόνων που εφαρμόζει το κράτος μέλος υποδοχής για τα επαγγέλματα που υπάγονται σε συντονισμό των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης. Μια τέτοια υποχρέωση μπορεί να γίνει δεκτή για τα επαγγέλματα του τομέα της υγείας, λόγω της ιδιαίτερης φύσης του τομέα αυτού.

Με την τροπολογία 189 εισάγεται στο άρθρο 6 η απαίτηση, για όλα τα επαγγέλματα που υπάγονται σε ειδικό καθεστώς επαγγελματικής ευθύνης στο κράτος μέλος υποδοχής, προσωρινής αυτόματης εγγραφής ή προεγγραφής σε μια επαγγελματική ένωση ή έναν επαγγελματικό φορέα του κράτους μέλους υποδοχής, προκειμένου να εξασφαλιστεί η τήρηση των επαγγελματικών και διοικητικών κανόνων που ισχύουν σ' αυτό το κράτος μέλος. Η Επιτροπή μπορεί να δεχθεί μια τέτοια υποχρέωση μόνο για τα επαγγέλματα του τομέα της υγείας και αυτό αποκλειστικά σε περίπτωση μετακίνησης του παρέχοντος υπηρεσίες. Η τροποποίηση εισάγει επίσης την απαίτηση πλήρους καταχώρησης στις «αρμόδιες αρχές» σε περίπτωση που τα εν λόγω επαγγέλματα υπόκεινται σε ειδικό καθεστώς στο κράτος μέλος υποδοχής αλλά όχι και στο κράτος μέλος εγκατάστασης. Το μέρος αυτό της τροπολογίας υπερβαίνει τα αναγκαία για την εξασφάλιση της τήρησης των επαγγελματικών και διοικητικών κανόνων του κράτους μέλους υποδοχής και δεν συμβαδίζει με την επιδίωξη της διευκόλυνσης των όρων παροχής υπηρεσιών.

Με την τροπολογία 87 εισάγονται στο άρθρο 28α, στο πλαίσιο της οδηγίας που αφορά την εγκατάσταση, ειδικές διατάξεις για την παροχή υπηρεσιών από τους ιατρούς. Η Επιτροπή αναγνωρίζει τις ιδιαιτερότητες του τομέα της υγείας και μπορεί, κατά συνέπεια, να δεχτεί το πνεύμα της τροπολογίας 87. Ωστόσο, οι ίδιες διατάξεις δικαιολογούνται και για όλα τα επαγγέλματα του τομέα της υγείας. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή αποδέχεται την προσθήκη ειδικών κανόνων για την παροχή υπηρεσιών για όλα τα επαγγέλματα του τομέα της υγείας και αυτό στο πλαίσιο που αφορά την παροχή υπηρεσιών.

Εξάλλου, με την τροπολογία 143 διευκρινίζεται στο άρθρο 6 ότι οι πληροφορίες που απαιτούνται για την παροχή υπηρεσιών παρέχονται κατά τρόπο απλό και μη γραφειοκρατικό. Αυτό είναι αποδεκτό για την Επιτροπή.

Η Επιτροπή αποδέχεται κατά συνέπεια τις τροπολογίες 55 και 143, εν μέρει τις τροπολογίες 141 και 189, καθώς και το πνεύμα της τροπολογίας 87, και αναδιατυπώνει ως εξής τα άρθρα 5 και 6 της πρότασης :

« Άρθρο 5 Αρχή της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών

1. Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων του κοινοτικού δικαίου, καθώς και των άρθρων 6 και 7 της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη δεν δύνανται να περιορίζουν, για λόγους που αφορούν τα επαγγελματικά προσόντα, την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών σε άλλο κράτος μέλος:

α) εάν ο παρέχων είναι νομίμως εγκατεστημένος σε κράτος μέλος ώστε να ασκεί εκεί την ίδια επαγγελματική δραστηριότητα, και

β) σε περίπτωση μετακίνησης του παρέχοντος υπηρεσίες, εάν άσκησε τη συγκεκριμένη δραστηριότητα επί τουλάχιστον δύο έτη στο κράτος μέλος εγκατάστασης, εφόσον το επάγγελμα δεν ήταν νομοθετικώς κατοχυρωμένο στο εν λόγω κράτος μέλος.

2. και 3. Αμετάβλητα.

4. Σε περίπτωση μετακίνησης του παρέχοντος υπηρεσίες, όταν αυτός ασκεί επάγγελμα στον τομέα της υγείας, υπόκειται στους επαγγελματικούς ή διοικητικούς κανόνες δεοντολογίας, όσον αφορά τα επαγγελματικά προσόντα, που εφαρμόζονται στο κράτος μέλος υποδοχής ».

« Άρθρο 6 Απαλλαγές

Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1, το κράτος μέλος υποδοχής απαλλάσσει τους εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος παρέχοντες υπηρεσίες ιδίως από τις απαιτήσεις που επιβάλλονται στους επαγγελματίες που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός του και οι οποίες αφορούν:

α) την αδειοδότηση, την καταχώριση ή την εγγραφή σε επαγγελματική οργάνωση ή σε επαγγελματικό φορέα. Για να είναι δυνατή η εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με την επαγγελματική δεοντολογία που ισχύουν στο έδαφός τους σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4 της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν είτε την αυτόματη προσωρινή καταχώριση είτε μια προεγγραφή σε επαγγελματική οργάνωση ή φορέα, υπό την προϋπόθεση ότι το μέτρο αυτό δεν καθυστερεί ούτε περιπλέκει με οποιοδήποτε τρόπο την παροχή υπηρεσιών και δεν επιβάλλει πρόσθετα έξοδα για τον παρέχοντα υπηρεσίες.

β) την εγγραφή σε οργανισμό κοινωνικής ασφάλισης δημόσιου δικαίου, ώστε να ρυθμίζονται με ασφαλιστικό φορέα οι λογαριασμοί που σχετίζονται με τις δραστηριότητες που ασκούνται προς όφελος των ασφαλισμένων.

Εν τούτοις, ο παρέχων ενημερώνει τον φορέα που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) πριν ή, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, μετά την εν λόγω παροχή. Η εν λόγω ενημέρωση γίνεται κατά τρόπο απλό και μη γραφειοκρατικό ».

***

Η Επιτροπή έχει εξάλλου δηλώσει ότι είναι έτοιμη να συμπεριλάβει διάταξη που θα αντικαθιστά, για τα επαγγέλματα του τομέα της υγείας, την υποχρέωση ενημέρωσης του σημείου επαφής του κράτους μέλους εγκατάστασης με την υποχρέωση ενημέρωσης της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους υποδοχής. Για το σκοπό αυτό, το άρθρο 7 της πρότασης αναδιατυπώνεται ως εξής :

« Άρθρο 7 Προηγούμενη ενημέρωση σε περίπτωση μετακίνησης του παρέχοντος υπηρεσίες

Εφόσον η παροχή πραγματοποιείται με μετακίνηση του παρέχοντος υπηρεσίες, ο παρέχων ενημερώνει σχετικώς εκ των προτέρων το σημείο επαφής του κράτους μέλους εγκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 53. Ωστόσο, όταν ο παρέχων ασκεί επάγγελμα στον τομέα της υγείας, το κράτος μέλος υποδοχής δύναται να απαιτήσει από αυτόν να ενημερώσει εκ των προτέρων τον φορέα που είναι αρμόδιος για το εν λόγω επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης η ενημέρωση αυτή μπορεί να γίνει το συντομότερο δυνατό μετά την παροχή των υπηρεσιών. »

***

Με την τροπολογία 52 επιδιώκεται να αντικατασταθεί στο άρθρο 8 δεύτερο εδάφιο ο όρος « αρμόδιες αρχές » με τον όρο « αρμόδιοι φορείς » για την ανταλλαγή των πληροφοριών που είναι απαραίτητες στο πλαίσιο της παροχής υπηρεσιών. Η τροπολογία αυτή αφήνει ανοικτή την δυνατότητα και για άλλα όργανα πλην των εθνικών αρχών με τη στενή έννοια (για παράδειγμα επαγγελματική ένωση που ενεργεί βάσει εκχώρησης αρμοδιοτήτων) να αναλάβουν το καθήκον αυτό, κάτι που η Επιτροπή αποδέχεται κατά τρόπο συνεπή με τη θέση της για την τροπολογία 116 (πρβλ. κατωτέρω).

Με την τροπολογία 146 διευκρινίζεται ότι η παροχή των αποδεικτικών στοιχείων που απαιτούνται δυνάμει του άρθρου 8 δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα για την παροχή των υπηρεσιών. Η προσθήκη αυτή εντάσσεται στο πνεύμα της απλοποίησης των όρων παροχής υπηρεσιών και γίνεται συνεπώς δεκτή από την Επιτροπή.

Με την τροπολογία 136 επιδιώκεται η ενίσχυση της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με τη νόμιμη εγκατάσταση του παρέχοντος υπηρεσίες, αφενός, με το να καθίσταται υποχρεωτική η αίτηση των πληροφοριών αυτών από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής και, αφετέρου, επειδή προβλέπεται ότι η υποχρέωση αυτή επιβάλλεται, στο συντομότερο χρονικό διάστημα, στην επαγγελματική ένωση ή τον ανάλογο επαγγελματικό φορέα όταν δεν υπάρχει αρμόδια αρχή. Η Επιτροπή δέχεται το μέρος αυτό της τροπολογίας, στο μέτρο που επιτρέπει να ενισχυθούν οι εγγυήσεις για τον καταναλωτή χωρίς να δημιουργηθούν πρόσθετα εμπόδια στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών. Ενδείκνυται ωστόσο να αναδιατυπωθεί για λόγους συνέπειας με την τροπολογία 52 η οποία αντικαθιστά τον όρο « αρμόδιες αρχές » από τον όρο « αρμόδιοι φορείς ». Η τροπολογία συνεπάγεται επίσης την υποχρέωση για την επαγγελματική ένωση ή άλλον αρμόδιο φορέα να παράσχει την απόδειξη της ικανότητας του παρέχοντος υπηρεσίες. Το μέρος αυτό της τροπολογίας δεν μπορεί να γίνει δεκτό διότι, ανοίγοντας το δρόμο σε έναν πιθανό έλεγχο των προσόντων, δεν ανταποκρίνεται στο στόχο της διευκόλυνσης της παροχής προσωρινών και κατά περίσταση υπηρεσιών, που βασίζεται στην παροχή υπηρεσίας βάσει του τίτλου καταγωγής χωρίς έλεγχο των επαγγελματικών προσόντων. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή αποδέχεται την τροπολογία 146 και εν μέρει τις τροπολογίες 52 και 136 αναδιατυπώνοντας το άρθρο 8 της πρότασης ως εξής :

« Άρθρο 8 Διοικητική συνεργασία

Οι αρμόδιοι φορείς του κράτους μέλους υποδοχής ζητούν από τους αρμόδιους φορείς του κράτους μέλους εγκατάστασης απόδειξη της ιθαγένειας του παρέχοντος υπηρεσίες, καθώς και απόδειξη ότι ασκεί νομίμως τις υπό εξέταση δραστηριότητες στο εν λόγω κράτος μέλος. Οι αρμόδιοι φορείς του κράτους μέλους εγκατάστασης κοινοποιούν τις σχετικές πληροφορίες το συντομότερο δυνατό σύμφωνα με το άρθρο 52.

Επιπροσθέτως, στις περιπτώσεις του άρθρου 5 παράγραφος 1 στοιχείο β) οι αρμόδιοι φορείς του κράτους μέλους υποδοχής δύνανται να ζητήσουν από τον αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους εγκατάστασης την απόδειξη ότι ο παρέχων άσκησε τις υπό εξέταση δραστηριότητες επί τουλάχιστον δύο έτη στο κράτος μέλος εγκατάστασης. Η εν λόγω απόδειξη δύναται να παρασχεθεί με οποιοδήποτε μέσο.

Η γνωστοποίηση των πληροφοριών που προβλέπονται στο παρόν άρθρο δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα για την παροχή υπηρεσιών ».

***

Η τροπολογία 53 ενισχύει τις υποχρεώσεις ενημέρωσης που βαρύνουν τον παρέχοντα υπηρεσίες έναντι των αποδεκτών των υπηρεσιών. Η Επιτροπή αποδέχεται τις απαιτήσεις αυτές στο μέτρο που είναι εξ ίσου χρήσιμες στον καταναλωτή όσο και ανάλογες. Αυτό αφορά τη διευκρίνιση σύμφωνα με την οποία οι πληροφορίες πρέπει να παρέχονται με τρόπο ευκρινή και κατανοητό για όλους τους καταναλωτές, την υποχρέωση ενημέρωσης του καταναλωτή για το ότι το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικώς κατοχυρωμένο στο κράτος μέλος εγκατάστασης καθώς και την υποχρέωση γνωστοποίησης στον καταναλωτή της απόδειξης ότι υπάρχει ασφάλιση για τους επαγγελματικούς κινδύνους, με διαβίβαση της πληροφορίας αυτής από το κράτος μέλος υποδοχής κατόπιν αιτήματος. Αντιθέτως, η υποχρέωση για τον παρέχοντα να γνωστοποιεί στον καταναλωτή τους επαγγελματικούς κανόνες που εφαρμόζονται και στο κράτος μέλος εγκατάστασης και στο κράτος μέλος υποδοχής είναι δυσανάλογη, στο βαθμό που έχει ως αποτέλεσμα σωρεία υποχρεώσεων για το διακινούμενο επαγγελματία και στο βαθμό που ο καταναλωτής μπορεί εύκολα να βρει τις πληροφορίες αυτές. Η Επιτροπή αποδέχεται συνεπώς εν μέρει την τροπολογία 53 αναδιατυπώνοντας ως εξής το άρθρο 9 της πρότασης:

« Άρθρο 9 Πληροφορίες προς τους αποδέκτες της υπηρεσίας

Πέραν των άλλων απαιτήσεων ενημέρωσης που προβλέπονται στο κοινοτικό δίκαιο, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο παρέχων υπηρεσίες να προσκομίζει στον αποδέκτη της υπηρεσίας τις ακόλουθες πληροφορίες, κατά τρόπο ευκρινή και κατανοητό για όλους τους καταναλωτές:

α) σε περίπτωση που ο παρέχων υπηρεσίες είναι εγγεγραμμένος σε εμπορικό μητρώο ή σε άλλο παρόμοιο δημόσιο μητρώο, το εμπορικό μητρώο στο οποίο είναι εγγεγραμμένος και τον αριθμό μητρώου του, ή ισοδύναμα μέσα εξακρίβωσης της ταυτότητας που περιέχονται στο εν λόγω μητρώοω

β) σε περίπτωση που η δραστηριότητα υπόκειται σε καθεστώς αδειοδότησης στο κράτος μέλος εγκατάστασης, τα στοιχεία του αρμόδιου εποπτικού φορέαω

γ) κάθε επαγγελματική ένωση ή ανάλογο φορέα στον οποίο είναι εγγεγραμμένος ο παρέχων υπηρεσίεςω

δ) τον επαγγελματικό τίτλο και το κράτος μέλος στο οποίο χορηγήθηκεω

ε) μνεία των επαγγελματικών κανόνων που εφαρμόζονται στο κράτος μέλος εγκατάστασης και των μέσων πρόσβασης σε αυτούςω

στ) σε περίπτωση που ο παρέχων υπηρεσίες ασκεί δραστηριότητα που υπόκειται στην καταβολή ΦΠΑ, τον αριθμό φορολογικού μητρώου που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου [1]ω

[1] ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά με την οδηγία 1999/85/ΕΚ (ΕΕ L 277 της 28.10.1999, σ. 34).

στα) όπου αρμόζει, το γεγονός ότι το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικώς κατοχυρωμένο στο κράτος μέλος εγκατάστασηςω

στβ) την απόδειξη ότι ο παρέχων είναι ασφαλισμένος για οικονομικούς κινδύνους που αφορούν την πιθανή αμφισβήτηση της επαγγελματικής του ευθύνης, εφόσον αυτή η απαίτηση προβλέπεται στο κράτος μέλος εγκατάστασης ».

***

3.1.3. Ελευθερία εγκατάστασης Γενικό σύστημα αναγνώρισης των τίτλων εκπαίδευσης

Με την τροπολογία 8 εισάγεται η αιτιολογική σκέψη 7α, η οποία αναφέρεται στην ανάγκη να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη των εκπαιδευτικών συστημάτων προς όφελος της αυξημένης κινητικότητας των σπουδαστών. Η τροπολογία αυτή έχει σχέση με την τροπολογία 63, σχετικά με την αναγνώριση των τίτλων εκπαίδευσης που χορηγούνται από εκπαιδευτικά ιδρύματα με τη μέθοδο της δικαιόχρησης και προβάλλει επωφελώς τη συνέχεια μεταξύ της πρότασης και της πολιτικής για την κινητικότητα των σπουδαστών.

Η τροπολογία 62, η οποία εισάγει την παράγραφο 2α στο άρθρο 13, διευκρινίζεται ότι ο διακινούμενος επαγγελματίας δεν μπορεί να υποχρεούται να προσκομίζει άλλα πιστοποιητικά πέραν του τίτλου σπουδών του ως απόδειξη των ακαδημαϊκών προσόντων του. Σκοπός της τροπολογίας είναι συγκεκριμένα να απαγορεύεται στο κράτος μέλος υποδοχής να απαιτεί πιστοποιητικά που να βεβαιώνουν ότι η εκπαίδευση έλαβε χώρα στην έδρα του εκπαιδευτικού ιδρύματος που τη χορήγησε. Παρά το ότι είναι αποδεκτό το πνεύμα της τροπολογίας, η τροπολογία αυτή δεν είναι αναγκαία στο μέτρο που το παράρτημα VII της πρότασης περιέχει πλήρη κατάλογο των εγγράφων που πρέπει να προσκομιστούν.

Με την τροπολογία 63, η οποία εισάγει την παράγραφο 2β στο άρθρο 13, επιδιώκεται να διευκρινιστεί ότι εμπίπτουν επίσης στην οδηγία οι τίτλοι εκπαίδευσης η οποία έχει πραγματοποιηθεί στο έδαφος ενός άλλου κράτους μέλους βάσεις μιας συμφωνίας δικαιόχρησης με το εκπαιδευτικό ίδρυμα που είναι εγκατεστημένο στο κράτος μέλος καταγωγής. Η Επιτροπή συμμερίζεται την προσέγγιση αυτή και μπορεί συνεπώς να δεχθεί την τροπολογία αυτή ως προς το πνεύμα της. Είναι σκόπιμο να υπογραμμιστεί ότι το Δικαστήριο εξέδωσε πρόσφατα απόφαση σύμφωνα με την οποία η άρνηση αναγνώρισης τίτλου σπουδών, με την αιτιολογία ότι η εκπαίδευση πραγματοποιήθηκε εκτός του ιδρύματος που χορήγησε τον τίτλο σπουδών είναι αντίθετη με το άρθρο 43 της συνθήκης ΕΚ [2]. Κρίνεται ωστόσο καταλληλότερη μια διευκρίνιση για το θέμα αυτό σε μια αιτιολογική σκέψη.

[2] Απόφαση της 13.11.2003 στην υπόθεση C-153/02, δεν έχει εκδοθεί ακόμη

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή αποδέχεται τις τροπολογίες 62 και 63 ως προς το πνεύμα τους, καθώς και την τροπολογία 8 με ορισμένες διευκρινίσεις οι οποίες θα δώσουν τη δυνατότητα στο κράτος μέλος καταγωγής να επαληθεύσει την αξία των τίτλων σπουδών που αποκτήθηκαν βάσει εκπαίδευσης που πραγματοποιήθηκε εκτός του ιδρύματος που χορήγησε τους τίτλους σπουδών και να προλαμβάνει κατ' αυτόν τον τρόπο τον κίνδυνο απάτης :

Αιτιολογική σκέψη : « (7α) Είναι ανάγκη να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη των εκπαιδευτικών μεθόδων και η ανάπτυξη προγραμμάτων σπουδών που πραγματοποιούνται σε πολλά κράτη μέλη παράλληλα, ιδίως βάσει συμφωνιών δικαιόχρησης. Όταν οι τίτλοι σπουδών εκδίδονται από ένα κράτος μέλος ύστερα από εκπαίδευση που πραγματοποιήθηκε εξ ολοκλήρου ή εν μέρει στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να επαληθεύει από τον αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους καταγωγής εάν οι τίτλοι αυτοί συνεπάγονται, στο έδαφος αυτού του κράτους μέλους, τα ίδια δικαιώματα με τους τίτλους σπουδών που χορηγούνται βάσει εκπαίδευσης που πραγματοποιείται στο κράτος μέλος καταγωγής ».

***

Με την τροπολογία 9, η οποία εισάγει την αιτιολογική σκέψη 7β, και την τροπολογία 58, η οποία προσθέτει τα εδάφια 2α και 2β στο άρθρο 12, επιδιώκεται να διευκρινιστεί ότι ένας διακινούμενος επαγγελματίας δεν μπορεί να αξιώνει την αναγνώριση μιας απόφασης αναγνώρισης που έχει εκδοθεί από άλλο κράτος μέλος χωρίς να έχει αποκτήσει εκεί τα επαγγελματικά του προσόντα, προκειμένου να απολάβει περισσότερο εκτεταμένων δικαιωμάτων στη χώρα καταγωγής του. Ο αποκλεισμός της πρακτικής αυτής που είναι γνωστή με τον όρο «ζιγκ-ζάγκ» είναι σύμφωνος με την ερμηνεία των υφιστάμενων οδηγιών από την Επιτροπή και μπορεί να αποσαφηνιστεί επωφελώς. Επαρκεί μια αιτιολογική σκέψη η οποία θα αναδιατυπώσει την τροπολογία 9 : αιτιολογική σκέψη « (7β) Ένα πρόσωπο του οποίου τα επαγγελματικά προσόντα αναγνωρίστηκαν δυνάμει της παρούσας οδηγίας δεν μπορεί να βασιστεί στην αναγνώριση αυτή για να αξιώσει, στο κράτος μέλος καταγωγής, δικαιώματα διαφορετικά από εκείνα που απορρέουν από τα επαγγελματικά προσόντα που αποκτήθηκαν σ' αυτό το κράτος μέλος ».

***

Με την τροπολογία 192 επιδιώκεται να διευκρινιστεί στο άρθρο 11 παράγραφος 2 η φύση της εκπαίδευσης που υπόκειται σε βεβαίωση επάρκειας, η οποία αντιστοιχεί στο πρώτο επίπεδο προσόντων όπως ορίζεται για την εφαρμογή του γενικού συστήματος αναγνώρισης. Η διευκρίνιση αυτή είναι επωφελής και σύμφωνη με το κεκτημένο και, κατά συνέπεια, η Επιτροπή την αποδέχεται.

Με την τροπολογία 193 διευκρινίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 η έννοια του πιστοποιητικού με την επανεισαγωγή, στο επίπεδο αυτό, της έννοιας της νομοθετικώς κατοχυρωμένης εκπαίδευσης. Η τροπολογία είναι αποδεκτή στο μέτρο που η διευκρίνιση αυτή επιτρέπει να αποσαφηνιστεί το κείμενο. Εξάλλου, η επανεισαγωγή της έννοιας της νομοθετικώς κατοχυρωμένης εκπαίδευσης στο επίπεδο αυτό είναι σύμφωνη με το κεκτημένο. Ωστόσο, στο μέτρο που το παράρτημα ΙΙΙ της πρότασης δεν προβλέπεται πλέον να ενημερωθεί και που περιέχει μόνο τα είδη της νομοθετικώς κατοχυρωμένης εκπαίδευσης του επιπέδου 3, είναι σκόπιμο να καταργηθεί η αναφορά στο παράρτημα αυτό στο άρθρο 11 παράγραφος 3. Ενδείκνυται εξάλλου να διευκρινιστεί η διάκριση μεταξύ της νομοθετικώς κατοχυρωμένης εκπαίδευσης του επιπέδου 2 και εκείνης του επιπέδου 3. Η Επιτροπή αποδέχεται, κατά συνέπεια, την τροπολογία 193 με αναδιατύπωση.

Στις τροπολογίες 216 και 217 διευκρινίζεται η έννοια του διπλώματος του επιπέδου 4 και του επιπέδου 5 που προβλέπονται στο άρθρο 11 παράγραφος 5 εδάφιο 1 και παράγραφος 6 εδάφιο 1 και γίνεται συγκεκριμένα μνεία στην εκπαίδευση μερικής παρακολούθησης. Για την πιστή συμμόρφωση με το κεκτημένο, ωστόσο, απαιτείται τεχνική προσαρμογή του άρθρου 11 παράγραφος 5 εδάφια 1 και 2 καθώς και του άρθρου 11 παράγραφος 6 εδάφια 1 και 2, σε ό,τι αφορά τη διάρκεια του είδους εκπαίδευσης που προβλέπεται στις δύο αυτές παραγράφους αντίστοιχα.

Η Επιτροπή, επιδιώκοντας να είναι συνεπής, εκτιμά ότι είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί και στο άρθρο 11 παράγραφος 4 ο ορισμός της εκπαίδευσης του επιπέδου 3 σύμφωνα με το κεκτημένο.

« Άρθρο 11 Επίπεδα προσόντων

1. Αμετάβλητο.

2. Το επίπεδο 1 αντιστοιχεί σε βεβαίωση επάρκειας που χορηγείται από αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους καταγωγής με βάση:

a) είτε κύκλο κατάρτισης που δεν αποτελεί τμήμα πιστοποιητικού ή τίτλου σπουδών κατά την έννοια των παραγράφων 3, 4, 5 και 6 του παρόντος άρθρου, είτε ειδική εξέταση χωρίς προηγούμενη εκπαίδευση, είτε άσκηση του επαγγέλματος σε ένα κράτος μέλος με πλήρη απασχόληση επί τρία συναπτά έτη ή επί ισοδύναμο χρονικό διάστημα με μειωμένο ωράριο κατά την τελευταία δεκαετία.

β) ή γενική πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια εκπαίδευση που να πιστοποιεί ότι ο κάτοχός της έχει αποκτήσει γενικές γνώσεις.

3. Το επίπεδο 2 αντιστοιχεί σε πιστοποιητικό που βεβαιώνει την ολοκλήρωση κύκλου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης:

α) είτε γενικού χαρακτήρα που συμπληρώνεται από κύκλο σπουδών ή επαγγελματική εκπαίδευση πλην αυτών που προβλέπονται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου ή/και από την πρακτική άσκηση ή την άσκηση του επαγγέλματος που απαιτείται επιπλέον αυτού του κύκλου σπουδών,

β) είτε τεχνικού ή επαγγελματικού χαρακτήρα που συμπληρώνεται, εφόσον απαιτείται, από κύκλο σπουδών ή επαγγελματική εκπαίδευση, όπως αναφέρεται στο στοιχείο α) ή/και από την πρακτική άσκηση ή την άσκηση του επαγγέλματος που απαιτούνται επιπλέον αυτών των σπουδών.

Εξομοιούται προς την εκπαίδευση του επιπέδου 2 με την έννοια του πρώτου εδαφίου η νομικώς κατοχυρωμένη εκπαίδευση που παρέχει σε αυτόν που την ολοκλήρωσε ανάλογο επίπεδο επαγγελματικής εκπαίδευσης και ανάλογο επίπεδο ευθυνών και καθηκόντων, που είναι άμεσα προσανατολισμένη στην άσκηση συγκεκριμένου επαγγέλματος και συνίσταται σε κύκλο μαθημάτων ο οποίος συμπληρώνεται, όπου αρμόζει, από επαγγελματική εκπαίδευση, πρακτική άσκηση ή άσκηση του επαγγέλματος, των οποίων η διάρθρωση και το επίπεδο ρυθμίζονται από τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του εκάστοτε κράτους μέλους, ή υπόκεινται σε έλεγχο ή έγκριση εκ μέρους του αρμόδιου προς τούτο φορέα.

4. Το επίπεδο 3 αντιστοιχεί σε δίπλωμα που πιστοποιεί

α) μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση πλην αυτής που προβλέπεται στις παραγράφους 5 και 6 του παρόντος άρθρου, ελάχιστης διάρκειας ενός έτους ή ισοδύναμης διάρκειας σε περίπτωση εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης, για την οποία μία από τις προϋποθέσεις πρόσβασης είναι, κατά γενικό κανόνα, η ολοκλήρωση του κύκλου της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που απαιτείται για την πρόσβαση στην πανεπιστημιακή ή τριτοβάθμια εκπαίδευση, καθώς και επαγγελματική εκπαίδευση που ενδεχομένως να απαιτείται πέραν αυτού του κύκλου μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης .

β) ή εκπαίδευση ειδικής διάρθρωσης που εξασφαλίζει ανάλογο επαγγελματικό επίπεδο και προετοιμάζει για ανάλογο επίπεδο ευθυνών και καθηκόντων. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τα ήδη εκπαίδευσης που προβλέπονται στο παράρτημα II.

Εξομοιούται προς την εκπαίδευση του επιπέδου 3, με την έννοια του πρώτου εδαφίου, η νομοθετικώς κατοχυρωμένη εκπαίδευση που παρέχει σε αυτόν που την πραγματοποίησε ανάλογο επίπεδο επαγγελματικής εκπαίδευσης και ανάλογο επίπεδο ευθυνών και καθηκόντων, που είναι άμεσα προσανατολισμένη στην άσκηση συγκεκριμένου επαγγέλματος και συνίσταται σε κύκλο μαθημάτων ο οποίος συμπληρώνεται, όπου αρμόζει, από επαγγελματική εκπαίδευση, πρακτική άσκηση ή άσκηση του επαγγέλματος, των οποίων η διάρθρωση και το επίπεδο ρυθμίζονται από τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του εκάστοτε κράτους μέλους ή υπόκεινται σε έλεγχο ή έγκριση εκ μέρους του αρμόδιου προς τούτο φορέα, Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τα είδη νομοθετικώς κατοχυρωμένης εκπαίδευσης που προβλέπονται στο παράρτημα III.

5. Το επίπεδο 4 αντιστοιχεί σε δίπλωμα που πιστοποιεί την επιτυχή περάτωση κύκλου μεταδευτεροβάθμιων σπουδών ελάχιστης διάρκειας τριών ετών που δεν υπερβαίνει τα τέσσερα έτη, ή ισοδύναμης διάρκειας σε περίπτωση εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης, σε πανεπιστήμιο ή ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ή άλλο ίδρυμα αντίστοιχου επιπέδου και, όπου αρμόζει, τη συμπλήρωσή του με την επιτυχή περάτωση επαγγελματικής εκπαίδευσης που απαιτείται πέραν του κύκλου των μεταδευτεροβάθμιων σπουδών.

Εξομοιούται προς την εκπαίδευση του επιπέδου 4 η νομοθετικώς κατοχυρωμένη εκπαίδευση που είναι άμεσα προσανατολισμένη στην άσκηση συγκεκριμένου επαγγέλματος και συνίστανται σε κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών διάρκειας τριών ετών και η οποία δεν υπερβαίνει τα τέσσερα έτη ή ισοδύναμης διάρκειας σε περίπτωση εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης, που πραγματοποιήθηκε σε πανεπιστήμιο ή ανάλογο εκπαιδευτικό ίδρυμα και ενδεχομένως, σε επαγγελματική εκπαίδευση, πρακτική άσκηση ή άσκηση του επαγγέλματος που απαιτούνται πέραν του κύκλου των μεταδευτεροβάθμιων σπουδών.

Η διάρθρωση και το επίπεδο της επαγγελματικής εκπαίδευσης, της πρακτικής άσκησης ή της άσκησης του επαγγέλματος καθορίζονται από τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του εκάστοτε κράτους μέλους ή υπόκεινται σε έλεγχο ή έγκριση εκ μέρους του αρμόδιου προς τούτο φορέα.

6. Το επίπεδο 5 αντιστοιχεί σε δίπλωμα με το οποίο πιστοποιείται ότι ο κάτοχός του ολοκλήρωσε επιτυχώς κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών διάρκειας ανώτερης των τεσσάρων ετών, ή ισοδύναμης διάρκειας σε περίπτωση μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης, σε πανεπιστήμιο ή ίδρυμα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ή άλλο ίδρυμα αντίστοιχου επιπέδου και, όπου αρμόζει, ότι ολοκλήρωσε επιτυχώς την επαγγελματική εκπαίδευση που απαιτείται επιπλέον αυτού του κύκλου μεταδευτεροβάθμιων σπουδών.

Εξομοιούται προς την εκπαίδευση του επιπέδου 5 η νομοθετικώς κατοχυρωμένη εκπαίδευση που είναι άμεσα προσανατολισμένη στην άσκηση συγκεκριμένου επαγγέλματος και η οποία συνίσταται σε κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών διάρκειας μεγαλύτερης των 4 ετών ή κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών μερικής παρακολούθησης ισοδύναμης διάρκειας, η οποία πραγματοποιήθηκε σε πανεπιστήμιο ή ισοδύναμο εκπαιδευτικό ίδρυμα και, ενδεχομένως, σε επαγγελματική εκπαίδευση, πρακτική άσκηση ή άσκηση του επαγγέλματος που απαιτείται επιπλέον του κύκλου των μεταδευτεροβάθμιων σπουδών.

Η διάρθρωση και το επίπεδο της επαγγελματικής εκπαίδευσης, της πρακτικής άσκησης ή της άσκησης του επαγγέλματος πρέπει να καθορίζονται από τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του εκάστοτε κράτους μέλους ή να υπόκεινται σε έλεγχο ή έγκριση εκ μέρους του αρμόδιου προς τούτο φορέα ».

***

Με την τροπολογία 151 διευκρινίζεται ότι το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να παρεκκλίνει από την επιλογή του διακινούμενου επαγγελματία μεταξύ της πρακτικής άσκησης προσαρμογής και της δοκιμασίας επάρκειας μόνον για βάσιμους και επιτακτικούς λόγους. Με την τροπολογία προβλέπεται επίσης η προσθήκη ενός εδαφίου στο άρθρο 14 της πρότασης, με το οποίο καλούνται τα κράτη μέλη, στο μέτρο του δυνατού, να λαμβάνουν υπόψη τους την προτίμηση του διακινούμενου επαγγελματία για μια από τις δύο δυνατότητες, ακόμη και εάν η Επιτροπή έχει δεχθεί την παρέκκλιση από την επιλογή του διακινούμενου επαγγελματία. Για τα δύο αυτά σημεία, η Επιτροπή μπορεί να δεχθεί την τροπολογία που διευκρινίζει επωφελώς την προαναφερθείσα παρέκκλιση και εισάγει ένα στοιχείο ευελιξίας για το διακινούμενο επαγγελματία, χωρίς όμως να δημιουργεί υποχρεώσεις για τα κράτη μέλη. Τέλος, σε ό,τι αφορά τη διαδικασία με την οποία η Επιτροπή αποφαίνεται για την αίτηση παρέκκλισης από ένα κράτος μέλος, η τροπολογία καταργεί το μηχανισμό σιωπηρής αποδοχής. Η Επιτροπή δεν δέχεται αυτό το μέρος της τροπολογίας, στο βαθμό που η δυνατότητα σιωπηρής αποδοχής από την Επιτροπή της παρέκκλισης συνιστά απλοποίηση της διαδικασίας. Η Επιτροπή δέχεται, συνεπώς, εν μέρει την τροπολογία 151 αναδιατυπώνοντας ως εξής το άρθρο 14 :

« Άρθρο 14 Αντισταθμιστικά μέτρα

1. Αμετάβλητο.

2. Εάν το κράτος μέλος υποδοχής κάνει χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στην παράγραφο 1, οφείλει να παρέχει στον αιτούντα την ευχέρεια επιλογής μεταξύ της πρακτικής άσκησης προσαρμογής και της δοκιμασίας επάρκειας.

Όταν ένα κράτος μέλος εκτιμά ότι, για ένα συγκεκριμένο επάγγελμα, είναι ανάγκη να παρεκκλίνει από την επιλογή που παρέχεται στο διακινούμενο επαγγελματία μεταξύ της πρακτικής άσκησης και της δοκιμασίας επάρκειας δυνάμει του πρώτου εδαφίου, η παρέκκλιση αυτή πρέπει να βασίζεται σε επιτακτικό λόγο δεόντως αιτιολογημένο. Στην περίπτωση αυτή, το εν λόγω κράτος μέλος ενημερώνει σχετικώς εκ των προτέρων τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή, προσκομίζοντας κατάλληλη αιτιολόγηση για την εν λόγω παρέκκλιση.

Εάν η Επιτροπή, αφού λάβει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, θεωρεί ότι η εξεταζόμενη στο δεύτερο εδάφιο παρέκκλιση δεν ενδείκνυται ή δεν συνάδει με την κοινοτική νομοθεσία, ζητεί από το οικείο κράτος μέλος, εντός τριών μηνών, να αρνηθεί να λάβει το εξεταζόμενο μέτρο. Ελλείψει αντίδρασης εκ μέρους της Επιτροπής κατά το πέρας της εν λόγω προθεσμίας, η παρέκκλιση δύναται να εφαρμοστεί.

Εάν η Επιτροπή δεχθεί την παρέκκλιση, τα κράτη μέλη προσπαθούν παρά ταύτα να λάβουν υπόψη την προτίμηση του ενδιαφερομένου για την πρακτική άσκηση προσαρμογής ή τη δοκιμασία επάρκειας.

3. και 4. Αμετάβλητα. »

***

Στην τροπολογία 12, η οποία αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 9, καθορίζονται οι αναγνωρισμένες αντιπροσωπευτικές ενώσεις ή/και οργανώσεις μιας επαγγελματικής τάξης σε ευρωπαϊκό επίπεδο ως τα όργανα που νομιμοποιούνται να υποβάλλουν κοινές επαγγελματικές βάσεις. Είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί ποια είναι τα όργανα που μπορούν να υποβάλλουν κοινές βάσεις στο πλαίσιο της οδηγίας. Ωστόσο, είναι αναγκαία η αναδιατύπωση, διότι οι εν λόγω ενώσεις/οργανώσεις δεν «είναι επιφορτισμένες» αλλά «μπορούν» να διαμορφώνουν κοινές βάσεις. Φυσικά πρόκειται για προαιρετική ενέργεια.

Με την τροπολογία 185 διευκρινίζεται, στην αιτιολογική σκέψη 9α, ότι οι επαγγελματικές ενώσεις/οργανώσεις που συμμετέχουν στις βάσεις πρέπει να είναι δημοκρατικά νομιμοποιημένες σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες. Για το θέμα αυτό, η τροπολογία πρέπει να αναδιατυπωθεί, ιδίως για να αντικατασταθεί ο όρος «δημοκρατική νομιμοποίηση» με τον όρο «αντιπροσωπευτικότητα». Η τροπολογία διευκρινίζει εξάλλου επωφελώς ότι αυτές οι ενώσεις/οργανώσεις δεν διαθέτουν νομοθετική αρμοδιότητα.

Συνεπώς, η Επιτροπή αναδιατυπώνει τις τροπολογίες 12 και 185 σε μία και μόνη αιτιολογική σκέψη : « (9) Για να ενθαρρυνθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, η ελευθερία εγκατάστασης και η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, παράλληλα με τη διασφάλιση κατάλληλου επιπέδου προσόντων, διάφορες επαγγελματικές ενώσεις και οργανώσεις εφάρμοσαν, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κοινές βάσεις, δυνάμει των οποίων οι επαγγελματίες που πληρούν ένα σύνολο κριτηρίων σχετικά με τα επαγγελματικά προσόντα θα απολάβουν του δικαιώματος να χρησιμοποιούν τον επαγγελματικό τίτλο που χορηγείται από τις εν λόγω ενώσεις ή οργανώσεις. Κρίνεται σκόπιμο να ληφθούν υπόψη, υπό ορισμένους όρους και πάντα τηρουμένης της κοινοτικής νομοθεσίας και ιδίως της κοινοτικής νομοθεσίας περί ανταγωνισμού, οι εν λόγω πρωτοβουλίες, ευνοώντας, εντός των συγκεκριμένων ορίων, τον περισσότερο αυτόματο χαρακτήρα της αναγνώρισης στο πλαίσιο του γενικού συστήματος. Οι επαγγελματικές οργανώσεις και ενώσεις που μπορούν να υποβάλλουν κοινές βάσεις πρέπει να είναι αντιπροσωπευτικές του επαγγέλματος. Η δυνατότητα για τις επαγγελματικές αυτές οργανώσεις και ενώσεις να υποβάλλουν κοινές βάσεις δεν συνεπάγεται καμία νομοθετική αρμοδιότητα ».

Με την τροπολογία 70 διευκρινίζεται ότι το άρθρο 15 δεν θίγει τις αρμοδιότητες των κρατών μελών σε θέματα εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης. Η Επιτροπή αποδέχεται την τροπολογία αυτή με τεχνική αναδιατύπωση ώστε να εξασφαλιστεί η συνέπεια μέσα στο κείμενο δεδομένης και της τροπολογίας 68.

Με την τροπολογία 68 επιδιώκεται να αντικατασταθεί ο όρος «επαγγελματικές ενώσεις» με τον όρο «ευρωπαϊκές επαγγελματικές οργανώσεις» για τον προσδιορισμό των οργάνων που νομιμοποιούνται να υποβάλλουν κοινές βάσεις δυνάμει του άρθρου 15 της οδηγίας. Η έννοια αυτή ορίζεται ως «οργανώσεις των εκπροσώπων επαγγελματικών επιμελητηρίων ή ανάλογες οργανώσεις στα κράτη μέλη για ένα ορισμένο επάγγελμα». Η Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί αυτό το πρώτο μέρος της τροπολογίας με αναδιατύπωση. Είναι σκόπιμο πράγματι να επεκταθεί ο ορισμός των «επαγγελματικών οργανώσεων» σε όλες τις αντιπροσωπευτικές οργανώσεις ή ενώσεις του επαγγέλματος, δημόσιες ή ιδιωτικές, προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα συμμετοχής ενώσεων ιδιωτικού δικαίου στα κράτη μέλη που δεν έχουν κατοχυρώσει νομοθετικώς το συγκεκριμένο επάγγελμα. Επί πλέον, δεν ενδείκνυται να περιοριστεί η δυνατότητα υποβολής βάσεων σύμφωνα με το άρθρο 15 της οδηγίας σε επαγγελματικές οργανώσεις ή ενώσεις που έχουν συγκροτηθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο αλλά να επεκταθεί και στις εθνικές οργανώσεις ή ενώσεις που συνάπτουν πολυμερείς συμφωνίες για το σκοπό αυτό.

Η τροπολογία αντικαθιστά εξάλλου τη φράση «η Επιτροπή κοινοποιεί» με τη φράση «η Επιτροπή διαβιβάζει». Αυτή η εναλλακτική διατύπωση δεν τροποποιεί τη διάταξη στην ουσία της και δεν παρουσιάζει δυσκολίες σε νομικό επίπεδο. Γίνεται συνεπώς δεκτή.

Τέλος, η τροπολογία αποκλείει από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 15 τις εθνικές κανονιστικές διατάξεις που ορίζουν νομίμως τα κριτήρια για την άσκηση ενός επαγγέλματος. Με το μέρος αυτό της τροπολογίας επιδιώκεται να διευκρινιστεί ότι η διάταξη αυτή δεν θίγει την αρμοδιότητα των κρατών μελών σε ό,τι αφορά τη νομοθετική κατοχύρωση των επαγγελμάτων στο έδαφός τους. Η Επιτροπή δέχεται αυτό το μέρος της τροπολογίας με αναδιατύπωση.

Συνεπώς, η Επιτροπή αναδιατυπώνει το άρθρο 15 ως εξής :

« Άρθρο 15 Απαλλαγή από αντισταθμιστικά μέτρα λόγω κοινών βάσεων

1. Οι ευρωπαϊκές ή εθνικές επαγγελματικές οργανώσεις και ενώσεις, δημόσιες ή ιδιωτικές, αντιπροσωπευτικές ενός επαγγέλματος, μπορούν να κοινοποιούν στην Επιτροπή τις κοινές βάσεις που καταρτίζουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως κοινή βάση νοείται ένα σύνολο κριτηρίων επαγγελματικών προσόντων που εγγυώνται επίπεδο επαρκές για την άσκηση ορισμένου επαγγέλματος και βάσει των οποίων οι εν λόγω οργανώσεις και ενώσεις προβαίνουν στη διαπίστευση των προσόντων που έχουν αποκτηθεί στα κράτη μέλη.

Εφόσον η Επιτροπή θεωρεί ότι η υπό εξέταση βάση δύναται να διευκολύνει την αμοιβαία αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, τη διαβιβάζει στα κράτη μέλη και λαμβάνει απόφαση σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 54 παράγραφος 2.

2. και 3. Αμετάβλητα.

4. Το παρόν άρθρο δεν θίγει την αρμοδιότητα των κρατών μελών να καθορίζουν τα προσόντα που απαιτούνται για την άσκηση των επαγγελμάτων στο έδαφος τους καθώς και το περιεχόμενο και την οργάνωση των συστημάτων τους εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης ».

***

3.1.4. Ελευθερία εγκατάστασης Αναγνώριση της επαγγελματικής πείρας

Με την τροπολογία 207 επιδιώκεται η τροποποίηση, στο άρθρο 17 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως δ), της διάρκειας της επαγγελματικής πείρας που απαιτείται για την αυτόματη αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων για τις δραστηριότητες που αναφέρονται στον κατάλογο I του παραρτήματος IV της πρότασης οδηγίας. Αφενός, η τροπολογία αυξάνει κατά ένα έτος την ελάχιστη διάρκεια άσκησης των δραστηριοτήτων για τους αυτοαπασχολούμενους ή τους διευθυντές επιχείρησης (από τα 5 στα 6 έτη). Για να διατηρηθεί το κεκτημένο, όπως αυτό απορρέει από την οδηγία 1999/42/ΕΚ, το μέρος της τροπολογίας γίνεται δεκτό μόνο για τις δραστηριότητες που υπόκεινται σήμερα στην απαίτηση αυτή. Η τροπολογία αυτή συνεπάγεται πλήρη αναδιατύπωση με τη χρήση ενός νέου άρθρου, καθώς και τροποποίηση του παραρτήματος IV για τη δημιουργία ενός τρίτου καταλόγου δραστηριοτήτων. Αφετέρου, η τροπολογία προσθέτει μία εναλλακτική δυνατότητα που συνίσταται σε οκτώ έτη επαγγελματικής πείρας για τα στελέχη επιχειρήσεων. Το μέρος αυτό της τροπολογίας δεν γίνεται δεκτό στο μέτρο που δεν ανταποκρίνεται στο στόχο της επιδιωκόμενης απλοποίησης.

Η Επιτροπή δέχεται, συνεπώς, εν μέρει την τροπολογία 207 βάσει αναδιατύπωσης :

« Άρθρο 17 Δραστηριότητες του καταλόγου Ia του παραρτήματος IV

1. Στην περίπτωση των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο Ia του παραρτήματος IV, η προηγούμενη άσκηση της οικείας δραστηριότητας πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί:

α) είτε επί έξι συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης.

β) είτε επί τρία συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι για την εν λόγω δραστηριότητα έχει προηγουμένως λάβει τουλάχιστον τριετή εκπαίδευση, η οποία βεβαιώνεται με πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το κράτος ή κρίνεται απολύτως έγκυρη από αρμόδιο επαγγελματικό φορέα.

γ) είτε επί τέσσερα συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι για την εν λόγω δραστηριότητα έχει προηγουμένως λάβει τουλάχιστον διετή εκπαίδευση, η οποία βεβαιώνεται με πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το κράτος ή κρίνεται απολύτως έγκυρη από αρμόδιο επαγγελματικό φορέα.

δ) είτε επί τρία συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι έχει ασκήσει ως μισθωτός την υπό εξέταση δραστηριότητα επί τουλάχιστον πέντε έτη.

ε) είτε επί πέντε συναπτά έτη σε διευθυντικές θέσεις, από τα οποία τουλάχιστον τρία έτη σε τεχνικές θέσεις που συνεπάγονται ευθύνες για έναν τουλάχιστον τομέα της επιχείρησης, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι, για την υπό εξέταση δραστηριότητα, έχει λάβει προηγουμένως τουλάχιστον τριετή εκπαίδευση, η οποία βεβαιώνεται με πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το κράτος ή κρίνεται απολύτως έγκυρη από αρμόδιο επαγγελματικό φορέα.

2. Στις περιπτώσεις των στοιχείων α) και δ), η εν λόγω δραστηριότητα δεν πρέπει να έχει παύσει να ασκείται για διάστημα μεγαλύτερο των δέκα ετών πριν από την ημερομηνία κατάθεσης του πλήρους φακέλου του ενδιαφερομένου στον αρμόδιο φορέα για τον οποίο γίνεται λόγος στο άρθρο 52.

3. Η παράγραφος 1 στοιχείο ε) δεν εφαρμόζεται στις δραστηριότητες που αναφέρονται στην ομάδα 855 της ονοματολογίας ΟΒΕΚ με την ονομασία « Κομμωτήρια ».

Άρθρο 17α Δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο Iβ του παραρτήματος IV

1. Στην περίπτωση δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο Iβ του παραρτήματος IV, η προηγούμενη άσκηση της οικείας δραστηριότητας πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί:

α) είτε επί πέντε συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης.

β) είτε επί τρία συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι, για την υπό εξέταση δραστηριότητα, έχει λάβει προηγουμένως τουλάχιστον τριετή εκπαίδευση, η οποία βεβαιώνεται με πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το κράτος ή κρίνεται απολύτως έγκυρη από αρμόδιο επαγγελματικό φορέα.

γ) είτε επί τέσσερα συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι έχει λάβει, για την εν λόγω δραστηριότητα, τουλάχιστον διετή εκπαίδευση η οποία βεβαιώνεται με πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το κράτος ή κρίνεται απολύτως έγκυρη από αρμόδιο επαγγελματικό φορέα.

δ) είτε επί τρία συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι έχει ασκήσει ως μισθωτός την υπό εξέταση δραστηριότητα επί τουλάχιστον πέντε έτη.

ε) είτε επί πέντε συναπτά έτη με την ιδιότητα του μισθωτού, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι, για την υπό εξέταση δραστηριότητα, έχει λάβει προηγουμένως τουλάχιστον τριετή εκπαίδευση η οποία βεβαιώνεται με πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το κράτος ή κρίνεται απολύτως έγκυρη από αρμόδιο επαγγελματικό φορέα.

στ) είτε επί έξι συναπτά έτη με την ιδιότητα του μισθωτού, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι, για την υπό εξέταση δραστηριότητα, έχει λάβει προηγουμένως τουλάχιστον διετή εκπαίδευση η οποία βεβαιώνεται με πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το κράτος ή κρίνεται απολύτως έγκυρη από αρμόδιο επαγγελματικό φορέα.

2. Στις περιπτώσεις των στοιχείων a) και δ), η εν λόγω δραστηριότητα δεν πρέπει να έχει παύσει να ασκείται για διάστημα μεγαλύτερο των δέκα ετών πριν από την ημερομηνία κατάθεσης του πλήρους φακέλου του ενδιαφερομένου στον αρμόδιο φορέα για τον οποίο γίνεται λόγος στο άρθρο 52.»

« ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV Δραστηριότητες που σχετίζονται με τις κατηγορίες επαγγελματικής πείρας οι οποίες μνημονεύονται στα άρθρα 17, 17α και 18

Κατάλογος Iα

Κλάσεις που καλύπτονται από την οδηγία 64/427/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 69/77/ΕΟΚ, καθώς και από τις οδηγίες 68/366/ΕΟΚ, 75/368/ΕΟΚ, 75/369/ΕΟΚ, 82/470/ΕΟΚ και 82/489/ΕΟΚ

1

Οδηγία 64/427/ΕΟΚ

(Οδηγία απελευθέρωσης : 64/429/ΕΟΚ)

Ονοματολογία ΟΒΕΚ (που αντιστοιχεί στις κλάσεις 23-40 ΔΤΤΒ)

Κλάση 23 Κλωστοϋφαντουργική βιομηχανία

232 Μεταποίηση κλωστοϋφαντουργικών υλικών από έριο

233 Μεταποίηση κλωστοϋφαντουργικών υλικών από βάμβακα

234 Μεταποίηση κλωστοϋφαντουργικών υλικών από μέταξα

235 Μεταποίηση κλωστοϋφαντουργικών υλικών από λινό και κάνναβη

236 Βιομηχανία άλλων κλωστοϋφαντουργικών ινών (ινδική κάνναβη, σκληρές ίνες κ.λπ.), σχοινοποιία

237 Πιλοποιία

238 Επεξεργασία των υφαντών (φινίρισμα)

239 Άλλες κλωστοϋφαντουργικές βιομηχανίες

Κλάση 24 Κατασκευή υποδημάτων, άλλων ειδών ιματισμού, κλινοσκεπασμάτων

241 Μηχανική κατασκευή υποδημάτων (εξαιρουμένων των υποδημάτων από καουτσούκ και ξύλο)

242 Κατασκευή δια χειρός και επισκευή υποδημάτων

243 Κατασκευή ειδών ιματισμού (εκτός από γούνες)

244 Κατασκευή στρωμάτων και κλινοσκεπασμάτων

245 Βιομηχανίες κατεργασίας δερμάτων και γουναρικών

Κλάση 25 Βιομηχανία ξύλου και φελλού (εκτός των βιομηχανιών ξύλινων επίπλων)

251 Πριόνισμα και βιομηχανική παρασκευή ξύλου

252 Κατασκευή ημι-ετοίμων προϊόντων ξύλου

253 Κατασκευή σειράς ξύλινων οικοδομικών στοιχείων και δαπέδων

254 Κατασκευή ξύλινων συσκευασιών

255 Κατασκευή άλλων έργων από ξύλο (εκτός από έπιπλα)

259 Κατασκευή ειδών από ψάθα, φελλό, κατασκευή καλάθων και βουρτσών

Κλάση 26 260 Βιομηχανία ξύλινων επίπλων

Κλάση 27 Βιομηχανία χάρτου και κατασκευή χάρτινων αντικειμένων

271 Κατασκευή χαρτομάζης, χάρτου και χαρτονιού

272 Κατεργασία χάρτου και χαρτονιού, κατασκευή αντικειμένων εκ χαρτομάζης

Κλάση 28 280 Τυπογραφία, εκδόσεις και παρεπόμενες βιομηχανίες

Κλάση 29 Βιομηχανία δερμάτων

291 Βυρσοδεψία και εγκαταστάσεις επεξεργασίας δέρματος

292 Κατασκευή δερματίνων ειδών και άλλων παρομοίων

Ex Κλάση 30 Βιομηχανία καουτσούκ και πλαστικών υλικών, τεχνητών ή συνθετικών ινών και αμυλωδών προϊόντων

301 Επεξεργασία καουτσούκ και αμιάντου

302 Επεξεργασία πλαστικών υλών

303 Παραγωγή τεχνητών και συνθετικών ινών

Ex Κλάση 31 Χημική Βιομηχανία

311 Κατασκευή βασικών χημικών προϊόντων και κατασκευή με περαιτέρω πλέον ή μη σύνθετη επεξεργασία αυτών των προϊόντων

312 Ειδικευμένη κατασκευή χημικών προϊόντων προοριζομένων κυρίως για βιομηχανική και γεωργική χρήση (περιλαμβάνεται η κατασκευή βιομηχανικών λιπών και ελαίων φυτικής ή ζωικής προελεύσεως η οποία περιλαμβάνεται στην ομάδα 312 ΔΤΤΒ)

313 Ειδικευμένη κατασκευή χημικών προϊόντων προοριζομένων κυρίως για οικιακή και διοικητική χρήση [εκτός από τα ιατρικά και φαρμακευτικά προϊόντα (ex ομάδα 319 ΔΤΤΒ)]

Κλάση 32 320 Βιομηχανία Πετρελαίου

Κλάση 33 Κατασκευή προϊόντων εκ μη μεταλλικών μεταλλευμάτων

331 Κατασκευή υλικών ανοικοδομήσεως εξ οπτής γης

332 Υαλουργία

333 Κατασκευή κεραμικών, πορσελάνης, φαγέντσας και πυρίμαχων υλικών

334 Κατασκευή τσιμέντου, ασβέστου και γύψου

335 Κατασκευή υλικών ανοικοδομήσεως από μπετόν, τσιμέντο και γύψο

339 Επεξεργασία της πέτρας και προϊόντων εκ μη μεταλλικών μεταλλευμάτων

Κλάση 34 Παραγωγή και πρωτογενής επεξεργασία σιδηρούχων και μη σιδηρούχων μετάλλων

341 Σιδηρουργία (κατά τη συνθήκη ΕΚΑΧ περιλαμβανομένων των εγκαταστάσεων παραγωγής οπτάνθρακα εντεταγμένων σε χαλυβουργείο)

342 Κατασκευή ατσάλινων σωλήνων

343 Συρματουργία, ψυχρή έλαση, κατεργασία εν ψυχρώ

344 Παραγωγή και πρωτογενής επεξεργασία μη σιδηρούχων μετάλλων

345 Χυτήρια σιδηρούχων και μη σιδηρούχων μετάλλων

Κλάση 35 Κατασκευή έργων εκ μετάλλου (εκτός από μηχανές και μηχανήματα μεταφορών)

351 Σφυρηλάτηση, αποτύπωση δια μήτρας, βαρεία πίεση

352 Δευτερογενής μεταποίηση, επεξεργασία και επένδυση των μετάλλων

353 Μεταλλικές κατασκευές

354 Κατασκευή λεβήτων δεξαμενών και άλλων ειδών φανοποιίας

355 Κατασκευή εργαλείων και ετοίμων ειδών εκ μετάλλου εκτός ηλεκτρικού εξοπλισμού

359 Βοηθητικές μηχανολογικές δραστηριότητες

Κλάση 36 Κατασκευή μη ηλεκτρικών μηχανημάτων

361 Κατασκευή γεωργικών μηχανημάτων και ελκυστήρων

362 Κατασκευή μηχανών γραφείου

363 Κατασκευή εργαλειομηχανών για την επεξεργασία των μετάλλων, των εργαλείων και των εργαλείων για μηχανές

364 Κατασκευή κλωστοϋφαντουργικών μηχανών και των εξαρτημάτων τους, κατασκευή ραπτομηχανών

365 Κατασκευή μηχανημάτων και εξοπλισμού για τις βιομηχανίες τροφών, για τις χημικές βιομηχανίες και για τις συνδεδεμένες με αυτές

366 Κατασκευή εξοπλισμού για ορυχεία, χυτήρια και χάλυβος, για τη βιομηχανία δομικών κατασκευών. κατασκευή υλικού ανυψώσεως (φορτίου) και διεκπεραιώσεως εμπορευμάτων

367 Κατασκευή οργάνων μεταδόσεως

368 Κατασκευή άλλων ειδικών μηχανημάτων

369 Κατασκευή άλλων ηλεκτρικών μηχανημάτων και εξοπλισμού

Κλάση 37 Κατασκευή ηλεκτρικών μηχανών. ηλεκτρολογικά

371 Κατασκευή ηλεκτρικών συρμάτων και καλωδίων

372 Κατασκευή ηλεκτρικού εξοπλισμού (κινητήρων, γεννητριών, μετασχηματιστών, διακοπτών, συσκευών βιομηχανικής χρήσεως κ.λπ.)

373 Κατασκευή ηλεκτρικού εξοπλισμού για άμεση χρήση

374 Κατασκευή εξοπλισμού τηλεπικοινωνιών, μετρητών και άλλων οργάνων μετρήσεως και ηλεκτροϊατρικού εξοπλισμού

375 Κατασκευή ηλεκτρονικών συσκευών ραδιοφώνων και τηλεοράσεων, ηλεκτρο-ακουστικών ειδών

376 Κατασκευή ηλεκτρικών ειδών οικιακής χρήσεως

377 Κατασκευή λαμπτήρων και φωτιστικών

378 Κατασκευή μπαταριών και συσσωρευτών

379 Επισκευή, συναρμολόγηση και εργασίες τεχνικών εγκαταστάσεων (εγκατάσταση ηλεκτρικών μηχανών)

Ex Κλάση 38 Κατασκευή εξοπλισμού μεταφορών

383 Κατασκευή αυτοκινήτων και ανταλλακτικών

384 Ανεξάρτητα συνεργεία επισκευής αυτοκινήτων, μοτοσικλετών και ποδηλάτων

385 Κατασκευή μοτοσικλετών, ποδηλάτων και των ανταλλακτικών τους

389 Κατασκευή εξοπλισμού μεταφορών μη αλλαχού ταξινομούμενη

Κλάση 39 Διάφορες μεταποιητικές βιομηχανίες

391 Κατασκευή οργάνων ακριβείας, οργάνων μετρήσεως και ελέγχου

392 Κατασκευή ιατροχειρουργικών οργάνων και ορθοπεδικών εφαρμογών (εκτός από ορθοπεδικά παπούτσια)

393 Κατασκευή φωτογραφικού και οπτικού εξοπλισμού

394 Κατασκευή και επισκευή ωρολογίων χειρός και τοίχου

395 Κοσμηματοποιία, χρυσοχοΐα και κατεργασία πολύτιμων λίθων

396 Κατασκευή και επισκευή μουσικών οργάνων

397 Κατασκευή παιγνίων και αθλητικών ειδών

399 Λοιπές μεταποιητικές βιομηχανίες

Κλάση 40 Κτίρια και έργα πολιτικού μηχανικού

400 Οικοδόμηση (μη ειδικευμένη), κατεδάφιση

401 Κατασκευή κτιρίων (κατοικιών και άλλων)

402 Έργα πολιτικού μηχανικού: κατασκευή οδών, γεφυρών, σιδηροτροχιών κ.λπ.

403 Εγκαταστάσεις

404 Διαρρυθμίσεις εσωτερικών χώρων

2

Οδηγία 68/366/ΕΟΚ

(Οδηγία απελευθέρωσης: 68/365/ΕΟΚ)

Ονοματολογία ΟΒΕΚ

Κλάση 20A 200 Βιομηχανίες φυτικών και ζωικών λιπαρών ουσιών

20B Βιομηχανίες τροφίμων (εκτός της βιομηχανίας παρασκευής ποτών)

201 Σφαγή ζώων, προετοιμασία και διατήρηση κρέατος

202 Βιομηχανία γάλακτος

203 Κατασκευή κονσερβών (κονσερβοποιία) φρούτων και λαχανικών

204 Κονσερβοποιία ιχθύων και λοιπών θαλασσίων προϊόντων

205 Επεξεργασία σπόρων

206 Αρτοποιία, ζαχαροπλαστική, εργοστάσια παξιμαδιών και μπισκότων

207 Βιομηχανία ζάχαρης

208 Βιομηχανία κακάο, σοκολάτας και ζαχαρούχων γλυκισμάτων

209 Παρασκευή διαφόρων τροφίμων

Κλάση 21 Βιομηχανία παρασκευής ποτών

211 Βιομηχανία αιθυλικών οινοπνευμάτων ζυμώσεως, μαγιάς και οινοπνευματωδών ποτών

212 Βιομηχανία οίνου και παρόμοιων οινοπνευματωδών χωρίς βύνη

213 Ζυθοπωλείο και εργοστάσιο ζυθοποιίας

214 Βιομηχανία υγιεινών ποτών και αεριούχων υδάτων

Ex 30 Βιομηχανία καουτσούκ, πλαστικών υλών, τεχνητών ή συνθετικών ινών και αμυλώδη προϊόντα

304 Βιομηχανία αμυλωδών προϊόντων

3

Οδηγία 75/368/ΕΟΚ /(δραστηριότητες που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1)

Ονοματολογία ΟΒΕΚ

Ex 04 Αλιεία

043 Αλιεία εντός των εσωτερικών υδάτων

Ex.38 Κατασκευή υλικού μεταφορών

381 Ναυπηγική και επισκευή πλοίων

382 Κατασκευή σιδηροδρομικού υλικού

386 Κατασκευή αεροπλάνων (συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής διαστημικού υλικού)

Ex 71 Βοηθητικές δραστηριότητες μεταφορών και δραστηριότητες διάφορες των μεταφορών που υπάγονται στις ακόλουθες ομάδες

Ex 711 Εκμετάλλευση κλιναμαξών (wagons-lits) και βαγονιών-εστιατορίων (wagons-restaurants). συντήρηση σιδηροδρομικού υλικού εντός εργαστηρίων επισκευής, καθαρισμός βαγονιών

Ex 712 Συντήρηση υλικού αστικής, ημιαστικής και υπεραστικής μεταφοράς ταξιδιωτών

Ex 713 Συντήρηση άλλου υλικού οδικής μεταφοράς ταξιδιωτών (όπως αυτοκίνητα, λεωφορεία κ.λπ.)

Ex 714 Εκμετάλλευση και συντήρηση βοηθητικών έργων οδικών μεταφορών (όπως οδοί, οδικές σήραγγες και οδογέφυρες με διόδια, οδικοί σταθμοί, χώροι σταθμεύσεως, σταθμοί λεωφορείων και τραμ)

Ex 716 Βοηθητικές δραστηριότητες περί εσωτερικής ναυσιπλοΐας (όπως εκμετάλλευση και συντήρηση πλωτών αρτηριών, λιμένων και άλλων εγκαταστάσεων για την εσωτερική ναυσιπλοΐα, ρυμούλκηση και πλοήγηση στους λιμένες, επισήμανση, φόρτωση και εκφόρτωση πλοίων και άλλες ανάλογες δραστηριότητες, όπως διάσωση πλοίων, ρυμούλκηση, εκμετάλλευση αγκυροβολίων για λέμβους)

73 Επικοινωνίες: ταχυδρομεία και τηλεπικοινωνίες

Ex 85 Προσωπικές υπηρεσίες

854 Πλυντήρια, στεγνοκαθαριστήρια, βαφεία

Ex 856 Φωτογραφικά εργαστήρια: προσωπογραφίες και εμπορική φωτογραφία, εκτός της δραστηριότητας του ειδησεογράφου φωτογράφου

Ex 859 Προσωπικές υπηρεσίες μη αλλαχού ταξινομούμενες (μόνο συντήρηση και καθαρισμός ακινήτων ή χώρων)

4

Οδηγία 75/369/ΕΟΚ (άρθρο 6 : όταν η δραστηριότητα θεωρείται βιομηχανική ή βιοτεχνική))

Ονοματολογία ΟΒΕΚ

Άσκηση κατά πλανόδιο τρόπο των ακόλουθων δραστηριοτήτων

α) - αγορά και πώληση εμπορευμάτων από τους πλανόδιους εμπόρους (ex ομάδα 612 ΔΤΤΒ)

- αγορά και πώληση εμπορευμάτων στις στεγασμένες αγορές εκτός των μονίμων στο έδαφος εγκατεστημένων και στις υπαίθριες αγορές.

β) οι δραστηριότητες που αποτελούν το αντικείμενο μεταβατικών μέτρων που έχουν ήδη υιοθετηθεί αλλά που αποκλείουν ρητά την κατά πλανόδιο τρόπο άσκηση των εν λόγω δραστηριοτήτων ή δεν την αναφέρουν

5

Οδηγία 82/470/ΕΟΚ (άρθρο 6 παράγραφος 3)

Ομάδες 718 και 720 της ονοματολογίας ΟΒΕΚ

Οι δραστηριότητες αυτές συνίστανται κυρίως :

- στην οργάνωση, παρουσίαση και πώληση, κατ' αποκοπή ή με προμήθεια, των μεμονωμένων ή συνδυασμένων τμημάτων ενός ταξιδίου ή μιας διαμονής (μεταφορά, παροχή στέγης, τροφή, εκδρομές κλπ.), ανεξαρτήτως της αιτίας της μετακινήσεως [άρθρο 2, σημείο B υπό α)]

6

Οδηγία 82/489/ΕΟΚ

Ονοματολογία ΟΒΕΚ

Ex 855 Κομμωτήρια (εκτός των δραστηριοτήτων ποδοκόμου και των επαγγελματικών σχολών αισθητικής)

Κατάλογος Iβ

Κλάσεις που καλύπτονται από την οδηγία 82/470/ΕΟΚ (άρθρο 6 παράγραφος 1)

Ομάδες 718 και 720 της ονοματολογίας ΟΒΕΚ

Οι δραστηριότητες αυτές συνίστανται κυρίως :

- στη διενέργεια διαμεσολαβητικών πράξεων μεταξύ των ασκούντων επιχειρήσεις παντός είδους μεταφορών και των ατόμων που αποστέλλουν ή δέχονται αποστολές εμπορευμάτων, καθώς και στην πραγματοποίηση διαφόρων συναφών εργασιών :

aa) με τη σύναψη συμβάσεων με τους επιχειρηματίες μεταφορών για λογαριασμό των εντολέων τους

ββ) με την επιλογή του είδους της μεταφοράς, της επιχειρήσεως, και του δρομολογίου, που θεωρούνται οι πλέον συμφέροντες για τον εντολέα

γγ) με την προετοιμασία της μεταφοράς από τεχνική άποψη (π.χ. συσκευασία απαραίτητη για τη μεταφορά), με την πραγματοποίηση διαφόρων δευτερευουσών εργασιών κατά τη διάρκεια της μεταφοράς (π.χ. με την εξασφάλιση του ανεφοδιασμού σε πάγο των ψυκτικών βαγονιών)

δδ) με τη διεκπεραίωση των διατυπώσεων που συνδέονται με τη μεταφορά, όπως η σύνταξη της φορτωτικής. με το συνδυασμό ή το διαχωρισμό των αποστολών

εε) με το συντονισμό των διαφόρων φάσεων μιας μεταφοράς, εξασφαλίζοντας τη διαμετακόμιση, την επαναποστολή, τη μεταφόρτωση και τις διάφορες τερματικές εργασίες

στ) με την παροχή φορτίου στους μεταφορείς και μεταφορικών δυνατοτήτων στα άτομα που αποστέλλουν ή δέχονται αποστολές εμπορευμάτων :

- στον υπολογισμό των μεταφορικών εξόδων, και τον έλεγχο του λογαριασμού των εξόδων

- στην πραγματοποίηση ορισμένων διαβημάτων μόνιμου ή ευκαιριακού χαρακτήρα, εξ ονόματος και για λογαριασμό εφοπλιστή ή θαλάσσιου μεταφορέα (προς τις λιμενικές αρχές, τις επιχειρήσεις ανεφοδιασμού του πλοίου, κλπ.).

- [Δραστηριότητες του άρθρου 2,σημείο A υπό α),β)ή δ)].

Κατάλογος II

Αμετάβλητο. »

***

3.1.5. Ελευθερία εγκατάστασης Αναγνώριση βάσει συντονισμού των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης

Με την τροπολογία 152 επιδιώκεται η αποσαφήνιση της σύνδεσης του άρθρου 20 παράγραφος 1 της πρότασης, σχετικά με την αυτόματη αναγνώριση των τίτλων εκπαίδευσης, με τα συναφή παραρτήματα, χωρίς τροποποίηση ουσίας. Η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η εν λόγω τροπολογία θα πρέπει να διατυπωθεί ως ακολούθως, ώστε να παραμείνει πιστή στη διατύπωση της πρότασης και, όπου αρμόζει, στο κεκτημένο :

« Άρθρο 20 Αρχή της αυτόματης αναγνώρισης

« 1. Κάθε κράτος αναγνωρίζει τους τίτλους εκπαίδευσης

a) ιατρού, που παρέχει πρόσβαση στις επαγγελματικές δραστηριότητες ανειδίκευτου ιατρού, οι οποίοι αναφέρονται στο παράρτημα V, σημείο 5.1.2,

β) ιατρού, που παρέχει πρόσβαση στις επαγγελματικές δραστηριότητες ειδικευμένου ιατρού, οι οποίοι αναφέρονται στο παράρτημα V, σημείο 5.1.3,

γ) νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη, που αναφέρονται στο παράρτημα V, σημείο 5.2.3,

δ) οδοντιάτρου, που αναφέρονται στο παράρτημα V, σημείο 5.3.3,

ε) κτηνιάτρου, που αναφέρονται στο παράρτημα V, σημείο 5.4.3,

στ) φαρμακοποιού, που αναφέρονται στο παράρτημα V, σημείο 5.6.4, και

ζ) αρχιτέκτονα, που αναφέρονται στο παράρτημα V, σημείο 5.7.2,

που πληρούν τους ελάχιστους όρους εκπαίδευσης που προβλέπονται αντιστοίχως στα άρθρα 22, 23, 29, 32, 35, 40 και 42, παρέχοντάς τους, όσον αφορά την ανάληψη και την άσκηση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων, το ίδιο αποτέλεσμα στο έδαφός του με τους τίτλους εκπαίδευσης που χορηγεί το εν λόγω κράτος μέλος.

Οι εν λόγω τίτλοι εκπαίδευσης πρέπει να χορηγούνται από τους αρμόδιους φορείς των κρατών μελών και να συνοδεύονται, ενδεχομένως, από το πιστοποιητικό που αναφέρεται αντιστοίχως

α) στο παράρτημα V, σημείο 5.1.2, για τους ανειδίκευτους ιατρούς,

β) στο παράρτημα V, σημείο 5.1.3, για τους ειδικευμένους ιατρούς,

γ) στο παράρτημα V, σημείο 5.2.3, για τους νοσοκόμους υπεύθυνους για γενική περίθαλψη,

δ) στο παράρτημα V, σημείο 5.3.3, για τους οδοντιάτρους,

ε) στο παράρτημα V, σημείο 5.4.3, για τους κτηνιάτρους,

στ) στο παράρτημα V, σημείο 5.6.4, για τους φαρμακοποιούς, και

ζ) στο παράρτημα V, σημείο 5.7.2, για τους αρχιτέκτονες.

Οι διατάξεις του πρώτου και δεύτερου εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των κεκτημένων δικαιωμάτων για τα οποία γίνεται λόγος στα άρθρα 21, 25, 31, 34 και 45.

2. έως 4. Αμετάβλητα

5. Πρβλ. κατωτέρω

6. Αμετάβλητο. »

***

Οι τροπολογίες 80, 88, 90, 93, 95, 97 και 161 αποβλέπουν στη μεταφορά των καταλόγων των γνώσεων και δεξιοτήτων για τους ανειδίκευτους ιατρούς, τους νοσοκόμους υπεύθυνους για γενική περίθαλψη, τους οδοντιάτρους, τους κτηνιάτρους, τις μαίες/τους μαιευτές και τους φαρμακοποιούς μέσα στο σώμα της πρότασης και, συνεπώς, στην κατάργηση των συναφών παραρτημάτων. Αυτό είναι αποδεκτό στο βαθμό που το περιεχόμενο των καταλόγων γνώσεων και δεξιοτήτων δεν τροποποιείται. Σε κάθε περίπτωση, δεν φαίνεται να είναι αναγκαίο να δημιουργηθούν νέα άρθρα αλλά μόνο να προστεθεί μια νέα παράγραφος στα άρθρα που αφορούν την κατάρτιση κάθε επαγγέλματος. Επί πλέον, η αλλαγή αυτή συνεπάγεται την κατάργηση του παραρτήματος V, σημεία 5.1.1, 5.2.1, 5.3.1, 5.4.1, 5.5.1 και 5.6.1. Τέλος, για να υπάρχει συνέπεια, το άρθρο 42 παράγραφοι 1 και 2 σχετικά με την εκπαίδευση αρχιτεκτόνων πρέπει και αυτό να τροποποιηθεί ώστε μέσα στο άρθρο να συμπεριληφθεί ο κατάλογος γνώσεων και δεξιοτήτων και να καταργηθεί το σημείο 5.7.1 του παραρτήματος V.

Με την τροπολογία 154 επιδιώκεται, για λόγους συνέπειας, η τροποποίηση των παραπομπών του άρθρου 20 παράγραφος 5 στους καταλόγους γνώσεων και δεξιοτήτων. Η τροποποίηση αυτή είναι δεκτή αλλά θα ήταν σκόπιμο να είναι σαφέστερες οι παραπομπές στα άρθρα για λόγους ασφάλειας δικαίου. Επίσης, η τροπολογία αυτή καταργεί από την εν λόγω παράγραφο την παραπομπή στη διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής (επιτροπολογία) για την επικαιροποίηση των γνώσεων και δεξιοτήτων για τα εν λόγω επαγγέλματα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό διότι η διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής εξασφαλίζει απλοποίηση και μεγαλύτερη ευελιξία στο πλαίσιο της επικαιροποίησης των εν λόγω καταλόγων. Επί πλέον, αυτή η εκχώρηση εξουσιών είναι επαρκώς πλαισιωμένη και η κατάργησή της θα ήταν αντίθετη με έναν από τους θεμελιώδεις στόχους της πρότασης.

Στο πλαίσιο αυτό τα προαναφερθέντα άρθρα τροποποιούνται ως εξής :

« Άρθρο 20 Αρχή της αυτόματης αναγνώρισης

1. Πρβλ. ανωτέρω.

2. έως 4. Αμετάβλητα

5. Κάθε κράτος μέλος εξαρτά την ανάληψη και την άσκηση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων ιατρού, νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη, οδοντιάτρου, κτηνιάτρου, μαίας/μαιευτή και φαρμακοποιού από την κατοχή τίτλου εκπαίδευσης που αναφέρεται αντιστοίχως στο παράρτημα V, σημεία 5.1.2, 5.1.3, 5.1.5, 5.2.3, 5.3.3, 5.4.3, 5.5.4 και 5.6., διασφαλίζοντας ότι ο ενδιαφερόμενος έχει, ενδεχομένως, αποκτήσει κατά τη συνολική διάρκεια της εκπαίδευσής του τις γνώσεις και τις δεξιότητες που αναφέρονται στο άρθρο 22 παράγραφος 2β, στο άρθρο 29 παράγραφος 5α, στο άρθρο 32 παράγραφος 2β, στο άρθρο 35 παράγραφος 2β, στο άρθρο 36 παράγραφος 3α και στο άρθρο 40 παράγραφος 2β.

Οι γνώσεις και οι δεξιότητες που αναφέρονται στο άρθρο 22 παράγραφος 2β, στο άρθρο 29 παράγραφος 5α, στο άρθρο 32 παράγραφος 2β, στο άρθρο 35 παράγραφος 2β, στο άρθρο 36 παράγραφος 3α και στο άρθρο 40 παράγραφος 2β δύνανται να τροποποιηθούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 54 παράγραφος 2, προκειμένου να προσαρμοστούν στην επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο.

Η επικαιροποίηση δεν είναι δυνατόν να συνεπάγεται, για κανένα κράτος μέλος, τροποποίηση των νομοθετικών αρχών που ισχύουν για το καθεστώς των επαγγελμάτων όσον αφορά την εκπαίδευση και τους όρους πρόσβασης των φυσικών προσώπων.

6. Αμετάβλητο»

« Άρθρο 22 Βασική ιατρική εκπαίδευση

1. έως 2α. Αμετάβλητα.

2β. Η εκπαίδευση του ανειδίκευτου ιατρού παρέχει την εγγύηση ότι ο ενδιαφερόμενος έχει αποκτήσει τις ακόλουθες γνώσεις και δεξιότητες:

a) Προσήκουσες γνώσεις των επιστημών επί των οποίων βασίζεται η ιατρική, καθώς και επαρκή κατανόηση των επιστημονικών μεθόδων, συμπεριλαμβανομένων των αρχών μετρήσεως των βιολογικών λειτουργιών, της αξιολόγησης των επιστημονικώς διαπιστωμένων γεγονότων και της ανάλυσης των δεδομένων.

β) Προσήκουσες γνώσεις της διάρθρωσης, των λειτουργιών και της συμπεριφοράς του ανθρώπινου οργανισμού υγιούς ή ασθενούς, καθώς και των σχέσεων μεταξύ της κατάστασης της υγείας του ανθρώπου και του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντός του.

γ) Προσήκουσες γνώσεις των κλινικών θεμάτων και της κλινικής πρακτικής που να παρέχουν συνεκτική εικόνα των σωματικών και διανοητικών ασθενειών, της προληπτικής ιατρικής, της διαγνωστικής και της θεραπευτικής ιατρικής, καθώς και της αναπαραγωγής του ανθρώπου.

δ) Προσήκουσα κλινική πείρα υπό κατάλληλη εποπτεία σε νοσοκομεία.

3. Αμετάβλητο.»

« Άρθρο 29 Εκπαίδευση νοσοκόμων υπεύθυνων για γενική περίθαλψη

1. και 2. Αμετάβλητα.

3. Πρβλ. κατωτέρω.

4. και 5. Αμετάβλητα.

5α. Η εκπαίδευση του νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη παρέχει την εγγύηση ότι ο ενδιαφερόμενος έχει αποκτήσει τις ακόλουθες γνώσεις και δεξιότητες:

α) Προσήκουσες γνώσεις των επιστημών στις οποίες βασίζεται η γενική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένης της ικανοποιητικής γνώσεως του οργανισμού, των φυσιολογικών λειτουργιών και της συμπεριφοράς των υγιών και των ασθενών προσώπων, καθώς και των σχέσεων που υφίστανται μεταξύ της κατάστασης της υγείας του ανθρώπου και του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντός του.

β) Ικανοποιητική γνώση της φύσης και της δεοντολογίας του επαγγέλματος και των γενικών αρχών που αφορούν την υγεία και την περίθαλψη.

γ) Προσήκουσα κλινική πείρα, η οποία πρέπει να επιλέγεται για τον εκπαιδευτικό της χαρακτήρα και να έχει αποκτηθεί υπό τον έλεγχο ειδικευμένων νοσοκόμων και σε χώρους όπου ο αριθμός του ειδικευμένου προσωπικού και ο εξοπλισμός είναι κατάλληλοι για την περίθαλψη των ασθενών από νοσοκόμους.

δ) Ικανότητα συμμετοχής στην εκπαίδευση του υγειονομικού προσωπικού και εμπειρία από τη συνεργασία με το προσωπικό αυτό.

ε) Εμπειρία από τη συνεργασία με άλλους επαγγελματίες του υγειονομικού τομέα.

5β. Πρβλ. κατωτέρω »

« Άρθρο 32 Οδοντιατρική εκπαίδευση

1. και 2. Αμετάβλητα.

2α. Πρβλ. κατωτέρω.

2β. Η εκπαίδευση του οδοντιάτρου παρέχει την εγγύηση ότι ο ενδιαφερόμενος έχει αποκτήσει τις ακόλουθες γνώσεις και δεξιότητες:

α) Προσήκουσες γνώσεις των επιστημών στις οποίες βασίζεται η οδοντιατρική τέχνη καθώς και επαρκής κατανόηση των επιστημονικών μεθόδων, συμπεριλαμβανομένων των αρχών μετρήσεως των βιολογικών λειτουργιών, της αξιολόγησης των επιστημονικώς διαπιστωμένων γεγονότων και της ανάλυσης των δεδομένων.

β) Προσήκουσες γνώσεις της διάρθρωσης, της φυσιολογίας και της συμπεριφοράς υγιών και ασθενών, καθώς και της επιρροής του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος στην υγεία του ανθρώπου, κατά το μέτρο που τα στοιχεία αυτά σχετίζονται με την οδοντιατρική.

γ) Προσήκουσες γνώσεις της διάρθρωσης και της λειτουργίας των οδόντων, του στόματος, των σιαγόνων και των γύρω ιστών, ασθενών και υγιών, καθώς και της σχέσης αυτών με τη γενική υγεία και τη φυσική και κοινωνική καλή κατάσταση του ασθενούς.

δ) Προσήκουσες γνώσεις των κλινικών θεμάτων και της κλινικής πρακτικής που να παρέχουν συνεκτική εικόνα των ανωμαλιών, βλαβών και ασθενειών των οδόντων, του στόματος, των σιαγόνων και των γύρω ιστών, υπό το πρίσμα της προληπτικής, διαγνωστικής και θεραπευτικής οδοντολογίας.

ε) Προσήκουσα κλινική πείρα υπό κατάλληλη εποπτεία.

Η εκπαίδευση του οδοντιάτρου παρέχει τα αναγκαία προσόντα για όλες τις προληπτικές, διαγνωστικές και θεραπευτικές δραστηριότητες των ανωμαλιών και ασθενειών των οδόντων, του στόματος, των σιαγόνων και των γύρω ιστών.

2γ. Πρβλ. κατωτέρω.»

« Άρθρο 35 Κτηνιατρική εκπαίδευση

1. και 2. Αμετάβλητα.

2α. Πρβλ. κατωτέρω.

2β. Η εκπαίδευση του κτηνιάτρου παρέχει την εγγύηση ότι ο ενδιαφερόμενος έχει αποκτήσει τις ακόλουθες γνώσεις και δεξιότητες:

α) Προσήκουσες γνώσεις των επιστημών στις οποίες βασίζονται οι δραστηριότητες του κτηνιάτρου.

β) Προσήκουσες γνώσεις του οργανισμού και των λειτουργιών των υγιών ζώων, της εκτροφής τους, της αναπαραγωγής τους, γενικώς της υγιεινής τους καθώς και της διατροφής τους, περιλαμβανομένης της τεχνολογίας που εφαρμόζεται κατά την παρασκευή και τη διατήρηση των τροφών που απαιτούνται για τις ανάγκες τους.

γ) Προσήκουσες γνώσεις στον τομέα της συμπεριφοράς και της προστασίας των ζώων.

δ) Προσήκουσες γνώσεις των αιτιών, της φύσης, της εξέλιξης, των αποτελεσμάτων, των διαγνωστικών μεθόδων και της θεραπείας των ασθενειών των ζώων, είτε μεμονωμένα είτε κατά ομάδες· μεταξύ αυτών, ιδιαίτερη γνώση των ασθενειών που μεταδίδονται στον άνθρωπο.

ε) Προσήκουσες γνώσεις της προληπτικής ιατρικής.

στ) Προσήκουσες γνώσεις της υγιεινής και της τεχνολογίας κατά την παραγωγή, βιομηχανική παραγωγή και θέση σε κυκλοφορία των ζωοτροφών ή ζωικής προελεύσεως τροφίμων που προορίζονται για την ανθρώπινη κατανάλωση.

ζ) Προσήκουσες γνώσεις όσον αφορά τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που σχετίζονται με τα ανωτέρω απαριθμηθέντα θέματα.

η) Προσήκουσα κλινική πείρα και πλήρη πρακτική υπό κατάλληλη εποπτεία.

2γ. Πρβλ. κατωτέρω.»

« Άρθρο 36 Μαιευτική εκπαίδευση

1. και 2. Αμετάβλητα.

3. Πρβλ. κατωτέρω.

3α. Η εκπαίδευση της μαίας/του μαιευτή παρέχει την εγγύηση ότι η/ο ενδιαφερόμενη/ος έχει αποκτήσει τις ακόλουθες γνώσεις και δεξιότητες:

α) Επαρκείς γνώσεις των επιστημών στις οποίες βασίζονται οι δραστηριότητες της μαίας/του μαιευτή, ιδίως της μαιευτικής και της γυναικολογίας.

β) Επαρκείς γνώσεις της επαγγελματικής δεοντολογίας και της νομοθεσίας.

γ) Λεπτομερή γνώση της βιολογικής λειτουργίας, της ανατομίας και της φυσιολογίας στον τομέα της μαιευτικής και του νεογέννητου, καθώς και γνώση των σχέσεων μεταξύ της κατάστασης της υγείας του ανθρώπου και του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντός του και της συμπεριφοράς του.

δ) Επαρκή κλινική πείρα υπό την εποπτεία αναγνωρισμένου εξειδικευμένου προσωπικού στη μαιευτική και σε αναγνωρισμένα ιδρύματα.

ε) Επαρκή γνώση σχετικά με την εκπαίδευση του υγειονομικού προσωπικού και εμπειρία συνεργασίας με το εν λόγω προσωπικό.

3β. Πρβλ. κατωτέρω. »

« Άρθρο 40 Φαρμακευτική εκπαίδευση

1. και 2. Αμετάβλητα.

2α. Πρβλ. κατωτέρω.

2β. Η εκπαίδευση του φαρμακοποιού παρέχει την εγγύηση ότι ο ενδιαφερόμενος έχει αποκτήσει τις ακόλουθες γνώσεις και δεξιότητες:

α) Επαρκή γνώση των φαρμάκων καθώς και των υλών που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή των φαρμάκων.

β) Επαρκή γνώση της φαρμακευτικής τεχνολογίας και του φυσικού, χημικού, βιολογικού και μικροβιολογικού ελέγχου των φαρμάκων.

γ) Επαρκή γνώση του μεταβολισμού και των αποτελεσμάτων των φαρμάκων και της δράσης των τοξικών ουσιών, καθώς και της χρήσης των φαρμάκων.

δ) Επαρκή γνώση η οποία επιτρέπει την αξιολόγηση των επιστημονικών δεδομένων για τα φάρμακα, ώστε βάσει αυτής να μπορεί να παρέχονται οι κατάλληλες πληροφορίες.

ε) Επαρκή γνώση των νόμιμων και άλλων προϋποθέσεων για την άσκηση φαρμακευτικών δραστηριοτήτων.

2γ. Πρβλ. κατωτέρω. »

« Άρθρο 42 Εκπαίδευση αρχιτεκτόνων

1. Συνολικά, η εκπαίδευση αρχιτεκτόνων περιλαμβάνει τουλάχιστον είτε τέσσερα έτη σπουδών πλήρους παρακολούθησης, είτε έξι έτη σπουδών, εκ των οποίων τουλάχιστον τρία έτη πλήρους παρακολούθησης, σε πανεπιστήμιο ή ανάλογο εκπαιδευτικό ίδρυμα και πιστοποιείται με την επιτυχία σε εξέταση πανεπιστημιακού επιπέδου.

Η εν λόγω εκπαίδευση πανεπιστημιακού επιπέδου και της οποίας η αρχιτεκτονική συνιστά το πρωταρχικό στοιχείο, πρέπει να διατηρεί την ισορροπία μεταξύ των θεωρητικών και πρακτικών πτυχών της εκπαίδευσης στον τομέα της αρχιτεκτονικής και να διασφαλίζει την απόκτηση των ακόλουθων γνώσεων και δεξιοτήτων:

α) Ικανότητα σύλληψης αρχιτεκτονικών δημιουργιών που να ικανοποιούν συγχρόνως αισθητικές και τεχνικές απαιτήσεις.

β) Προσήκουσα γνώση της ιστορίας και των θεωριών της αρχιτεκτονικής όπως και των συναφών τεχνών, τεχνολογιών και ανθρωπιστικών επιστημών.

γ) Γνώση των καλών τεχνών ως παραγόντων που είναι δυνατόν να επηρεάσουν την ποιότητα της αρχιτεκτονικής σύλληψης.

δ) Προσήκουσα γνώση της πολεοδομίας, του πολεοδομικού σχεδιασμού και των τεχνικών που εφαρμόζονται στη διαδικασία του πολεοδομικού σχεδιασμού.

ε) Ικανότητα κατανόησης των σχέσεων, αφενός, ανάμεσα στους ανθρώπους και τα αρχιτεκτονικά δημιουργήματα, και αφετέρου, ανάμεσα στα αρχιτεκτονικά δημιουργήματα και το περιβάλλον τους, όπως και ικανότητα κατανόησης της ανάγκης αρμονικού συνδυασμού των αρχιτεκτονικών δημιουργημάτων με τους χώρους, ανάλογα με τις ανάγκες και την ανθρώπινη κλίμακα.

στ) Ικανότητα κατανόησης του επαγγέλματος του αρχιτέκτονα και του ρόλου του στην κοινωνία, ειδικότερα, μέσω της επεξεργασίας σχεδίων στα οποία λαμβάνονται υπόψη οι κοινωνικοί παράγοντες.

ζ) Γνώση των μεθόδων τεκμηρίωσης και προπαρασκευής της οικοδομικής μελέτης.

η) Γνώση των προβλημάτων στατικού σχεδιασμού, οικοδομικής και έργων πολιτικού μηχανικού, τα οποία συνδέονται με το σχεδιασμό των κτιρίων.

θ) Προσήκουσα γνώση των προβλημάτων που έχουν σχέση με τις φυσικές ιδιότητες των κτιρίων, των τεχνολογιών, όπως επίσης και γνώση της λειτουργίας των κατασκευών, ώστε ο αρχιτέκτονας να τις εφοδιάζει με όλα τα στοιχεία εσωτερικής άνεσης και κλιματικής προστασίας.

ι) Τεχνική ικανότητα, χάρη στην οποία ο αρχιτέκτονας θα μπορεί να επινοεί κατασκευές που να ικανοποιούν τις απαιτήσεις αυτών που τις χρησιμοποιούν, σεβόμενος τους οικονομικούς περιορισμούς και τους οικοδομικούς κανονισμούς.

ια) Προσήκουσα γνώση των βιομηχανιών, οργανώσεων, κανονισμών και διαδικασιών, που έχουν σχέση με την υλοποίηση των κτιριακών μελετών και την ένταξη των σχεδίων στο γενικό σχεδιασμό.

2. Αμετάβλητο.

2α και 2β. Πρβλ. κατωτέρω. »

Επομένως, τα σημεία 5.1.1, 5.2.1, 5.3.1, 5.4.1, 5.5.1, 5.6.1 και 5.7.1 του παραρτήματος V καταργούνται. Πρέπει να επαναριθμηθεί το σύνολο του παραρτήματος V και ακολούθως να τροποποιηθούν οι παραπομπές του κειμένου στα εν λόγω σημεία.

***

Με τις τροπολογίες 96 και 162 επιδιώκεται η μεταφορά του καταλόγου επαγγελματικών δραστηριοτήτων των μαιών/μαιευτών και των φαρμακοποιών στα άρθρα 38 και 41 αντιστοίχως και, κατά συνέπεια, η κατάργηση των σχετικών παραρτημάτων και η τροποποίηση των σχετικών παραπομπών. Τούτο είναι αποδεκτό στο μέτρο που το περιεχόμενο των εν λόγω καταλόγων δεν τροποποιείται. Όσον αφορά τους φαρμακοποιούς, κρίνεται άσκοπη η προσθήκη νέας παραγράφου, αφού η απαρίθμηση μπορεί να περιληφθεί στο άρθρο 41 παράγραφος 2. Επί πλέον, καταργούνται τα σημεία 5.5.3 και 5.6.3 του παραρτήματος V. Πρέπει να επαναριθμηθεί το σύνολο του παραρτήματος V και ακολούθως να τροποποιηθούν οι παραπομπές του κειμένου στα εν λόγω σημεία.

Με την τροπολογία 102 τροποποιείται η παραπομπή στους τίτλους της φαρμακευτικής εκπαίδευσης. Η τροπολογία αυτή είναι αποδεκτή κατ' αρχήν, αλλά επειδή η παραπομπή στην παράγραφο 2 δεν είναι ορθή, πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να είναι συνεπής με την επαναρίθμηση των παραρτημάτων. Επί πλέον, με την τροπολογία 162 επανεισάγεται επίσης η παρέκκλιση από την αυτόματη αναγνώριση των τίτλων του φαρμακοποιού που ισχύει σήμερα σε περίπτωση ίδρυσης νέων φαρμακείων. Τούτο δεν είναι αποδεκτό στο μέτρο που αφενός η πρόταση στοχεύει στη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των φαρμακοποιών και αφετέρου η παρέκκλιση, όπως υφίσταται επί του παρόντος, έχει περιορισμένη χρονική ισχύ. Εν πάση περιπτώσει, αυτό το ζήτημα αντιμετωπίζεται με ειδικές διατάξεις στο πλαίσιο των τροπολογιών 18, 104 και 163 (πρβλ. κατωτέρω).

« Άρθρο 38 Άσκηση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων μαίας/μαιευτή

1. Αμετάβλητο.

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι μαίες/μαιευτές έχουν τουλάχιστον την ικανότητα ανάληψης και άσκησης των ακόλουθων δραστηριοτήτων:

α) Παροχή σωστών πληροφοριών και συμβουλών στα θέματα του οικογενειακού προγραμματισμού.

β) Εξακρίβωση της εγκυμοσύνης και στη συνέχεια παρακολούθηση της φυσιολογικής εγκυμοσύνης και εκτέλεση των εξετάσεων που είναι αναγκαίες για τον έλεγχο της εξέλιξης της φυσιολογικής εγκυμοσύνης.

γ) Έγγραφη ή συμβουλευτική υπόδειξη για εκτέλεση των απαραίτητων εξετάσεων με στόχο την όσο γίνεται πιο πρώιμη διάγνωση κάθε επικίνδυνης εγκυμοσύνης.

δ) Κατάρτιση προγράμματος προετοιμασίας των γονέων στο μελλοντικό ρόλο τους, εξασφάλιση της πλήρους προετοιμασίας τους για τον τοκετό και παροχή συμβουλών στον τομέα της υγιεινής και της διατροφής.

ε) Παροχή συνδρομής στην έγκυο κατά τη διάρκεια εξέλιξης του τοκετού και παρακολούθηση της κατάστασης του εμβρύου με τα κατάλληλα κλινικά και τεχνικά μέσα.

στ) Εκτέλεση του φυσιολογικού τοκετού στην περίπτωση που πρόκειται για κεφαλική προβολή περιλαμβανομένης εν ανάγκη και της περινεοτομίας και, σε επείγουσα περίπτωση, διενέργεια τοκετού ισχιακής προβολής.

ζ) Διάγνωση στη μητέρα ή στο νεογνό συμπτωμάτων που φανερώνουν ανωμαλίες οι οποίες απαιτούν την παρέμβαση ιατρού καθώς και παροχή συνδρομής στον τελευταίο σε περίπτωση επέμβασης· λήψη επειγόντων μέτρων που επιβάλλονται σε απουσία ιατρού, ιδίως δακτυλική αποκόλληση του πλακούντα, η οποία ακολουθείται ενδεχομένως από δακτυλική επισκόπηση της μήτρας.

η) Εξέταση και φροντίδα του νεογνού· λήψη όλων των μέτρων που επιβάλλονται σε περίπτωση ανάγκης και εφαρμογή, σε δεδομένη περίπτωση, άμεσης ανανήψεως.

θ) Παρακολούθηση και έλεγχο της λεχώνας και παροχή όλων των απαραίτητων συμβουλών που αποβλέπουν στην ανατροφή του νεογνού με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες.

ι) Εφαρμογή της θεραπείας που ορίζεται από τον ιατρό.

ια) Τήρηση των απαραίτητων εγγράφων ιστορικών και αρχείων.

[...] »

Επομένως, το σημείο 5.5.3 του παραρτήματος V καταργείται.

« Άρθρο 41 Άσκηση των επαγγελματικών φαρμακευτικών δραστηριοτήτων

1. Αμετάβλητο (με την επιφύλαξη της επαναρίθμησης της παραπομπής στο παράρτημα V).

2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι κάτοχοι τίτλου εκπαίδευσης πανεπιστημιακού ή αναγνωρισμένου ως ισοδύναμου επιπέδου στον τομέα της φαρμακευτικής που πληρούν τους όρους του άρθρου 40 να διαθέτουν τουλάχιστον την ικανότητα ανάληψης και άσκησης των ακόλουθων δραστηριοτήτων με την επιφύλαξη, ενδεχομένως, της απαίτησης συμπληρωματικής επαγγελματικής πείρας.

α) Καθορισμός της φαρμακευτικής μορφής των φαρμάκων.

β) Παρασκευή και έλεγχος των φαρμάκων.

γ) Έλεγχος των φαρμάκων σε εργαστήριο ελέγχου φαρμάκων.

δ) Αποθήκευση, διατήρηση και διανομή των φαρμάκων στο στάδιο της χονδρικής πώλησης.

ε) Προετοιμασία, έλεγχος, αποθήκευση και διανομή των φαρμάκων στα φαρμακεία στα οποία έχει πρόσβαση το κοινό.

στ) Προετοιμασία, έλεγχος, αποθήκευση και διάθεση των φαρμάκων στα νοσοκομεία.

ζ) Παροχή πληροφοριών και συμβουλών σχετικά με τα φάρμακα.

3. και 4. Αμετάβλητα. »

Επομένως, το σημείο 5.6.3 του παραρτήματος V καταργείται.

***

Με την τροπολογία 94 επιδιώκεται η κατάργηση της αρχής της εκπαίδευσης με μερική παρακολούθηση για μαίες/μαιευτές, η οποία προβλέπεται κατ' εξαίρεση στο άρθρο 36 παράγραφος 3. Η Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί την τροπολογία αυτή.

Δεδομένου ότι η εκπαίδευση ειδικευμένων ιατρών με μερική παρακολούθηση επιτρέπεται κατ' εξαίρεση, στην τροπολογία 81 αναδιατυπώνεται η αρχή που ορίζεται στο άρθρο 23 παράγραφος 4 της πρότασης. Όσον αφορά τους ιατρούς γενικής ιατρικής, με την τροπολογία 86, η οποία κινείται στο ίδιο πνεύμα, τροποποιούνται και στο άρθρο 26 παράγραφος 4 οι προϋποθέσεις βάσει των οποίων επιτρέπεται η εκπαίδευση με μερική παρακολούθηση. Αντιθέτως, με τις τροπολογίες 159 και 160 που αφορούν το άρθρο 29, επιδιώκεται η κατάργηση του εξαιρετικού χαρακτήρα της αρχής της εκπαίδευσης με μερική παρακολούθηση για νοσοκόμους υπεύθυνους για γενική περίθαλψη. Προστίθεται δε και η υποχρέωση παροχής εύλογης αμοιβής στους εκπαιδευόμενους νοσοκόμους, όπως προβλέπεται και με την τροπολογία 86 για τους εκπαιδευόμενους ιατρούς γενικής ιατρικής. Τέλος, με την τροπολογία 159 εισάγονται οι προϋποθέσεις βάσει των οποίων θα επιτρέπεται η εκπαίδευση με καθεστώς μερικής παρακολούθησης.

Η Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί την κατάργηση της αναφοράς στον εξαιρετικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης με μερική παρακολούθηση, καθώς και την εισαγωγή μιας απλής και ενιαίας διατύπωσης για όλα τα επαγγέλματα για τα οποία ισχύει συντονισμός των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης, σε ευθυγράμμιση με την ισχύουσα νομοθεσία για τους νοσοκόμους υπεύθυνους για γενική περίθαλψη και για τις μαίες/τους μαιευτές.

Όσον αφορά την κατάλληλη αμοιβή των εκπαιδευόμενων ιατρών γενικής ιατρικής και των εκπαιδευόμενων νοσοκόμων υπεύθυνων για γενική περίθαλψη, αυτή συνεπάγεται εμφανείς δημοσιονομικές επιπτώσεις στα κράτη μέλη και θα μπορούσε να επιφέρει τροποποίηση του εκπαιδευτικού συστήματος, για την οποία απαιτείται προκαταρκτική και αναλυτική αξιολόγηση του αντικτύπου που δεν πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο αυτής της ενοποίησης. Άρα η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχθεί αυτό το σημείο.

« Άρθρο 22 Βασική ιατρική εκπαίδευση

1. και 2. Αμετάβλητα.

2α. Τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να επιτρέπουν την εκπαίδευση μερικής παρακολούθησης, υπό όρους αποδεκτούς από τους αρμόδιους εθνικούς φορείς. Η συνολική διάρκεια της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης δεν μπορεί να είναι μικρότερη από εκείνη της εκπαίδευσης πλήρους παρακολούθησης, ενώ το επίπεδό της δεν μπορεί να αλλοιώνεται από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης.

2β. Πρβλ. ανωτέρω.

3. Αμετάβλητο.»

« Άρθρο 23 Εκπαίδευση ειδικευμένων ιατρών

1. έως 3. Αμετάβλητα.

4. Τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να επιτρέπουν την εκπαίδευση μερικής παρακολούθησης, υπό όρους αποδεκτούς από τους αρμόδιους εθνικούς φορείς. Η συνολική διάρκεια της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης δεν μπορεί να είναι μικρότερη από εκείνη της εκπαίδευσης πλήρους παρακολούθησης, ενώ το επίπεδό της δεν μπορεί να αλλοιώνεται από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης.

4α. Πρβλ. κατωτέρω.

5. και 6. Αμετάβλητα.»

« Άρθρο 26 Εκπαίδευση ιατρών γενικής ιατρικής

1. έως 3. Αμετάβλητα.

4. Τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να επιτρέπουν την εκπαίδευση μερικής παρακολούθησης, υπό όρους αποδεκτούς από τους αρμόδιους εθνικούς φορείς. Η συνολική διάρκεια της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης δεν μπορεί να είναι μικρότερη από εκείνη της εκπαίδευσης πλήρους παρακολούθησης, ενώ το επίπεδό της δεν μπορεί να αλλοιώνεται από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης.

4α. Πρβλ. κατωτέρω.

5. και 6. Αμετάβλητα.»

« Άρθρο 29 Εκπαίδευση νοσοκόμων υπεύθυνων για γενική περίθαλψη

1. και 2. Αμετάβλητα.

3. Η εκπαίδευση του νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη περιλαμβάνει τουλάχιστον τριετείς σπουδές ή 4.600 ώρες θεωρητικής και κλινικής διδασκαλίας· η θεωρητική διδασκαλία καλύπτει τουλάχιστον το ένα τρίτο και η κλινική διδασκαλία τουλάχιστον τη μισή ελάχιστη διάρκεια της εκπαίδευσης. Τα κράτη μέλη μπορούν να παραχωρούν μερική εξαίρεση σε πρόσωπα που έχουν λάβει τμήμα της υπό εξέταση εκπαίδευσης στο πλαίσιο άλλης εκπαίδευσης τουλάχιστον ισοδύναμου επιπέδου.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το ίδρυμα που είναι επιφορτισμένο με την εκπαίδευση νοσοκόμου να είναι αρμόδιο για το συντονισμό μεταξύ της θεωρητικής και της κλινικής διδασκαλίας για το σύνολο του προγράμματος σπουδών.

Τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να επιτρέπουν την εκπαίδευση μερικής παρακολούθησης, υπό όρους αποδεκτούς από τους αρμόδιους εθνικούς φορείς. Η συνολική διάρκεια της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης δεν μπορεί να είναι μικρότερη από εκείνη της εκπαίδευσης πλήρους παρακολούθησης, ενώ το επίπεδό της δεν μπορεί να αλλοιώνεται από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης.

4. και 5. Αμετάβλητα.

5α. Πρβλ. ανωτέρω.

5β. Πρβλ. κατωτέρω.»

« Άρθρο 32 Οδοντιατρική εκπαίδευση

1. και 2. Αμετάβλητα.

2α. Τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να επιτρέπουν την εκπαίδευση μερικής παρακολούθησης, υπό όρους αποδεκτούς από τους αρμόδιους εθνικούς φορείς. Η συνολική διάρκεια της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης δεν μπορεί να είναι μικρότερη από εκείνη της εκπαίδευσης πλήρους παρακολούθησης, ενώ το επίπεδό της δεν μπορεί να αλλοιώνεται από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης.

2β. Πρβλ. ανωτέρω.

2γ. Πρβλ. κατωτέρω.»

« Άρθρο 35 Κτηνιατρική εκπαίδευση

1. και 2. Αμετάβλητα.

2α. Τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να επιτρέπουν την εκπαίδευση μερικής παρακολούθησης, υπό όρους αποδεκτούς από τους αρμόδιους εθνικούς φορείς. Η συνολική διάρκεια της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης δεν μπορεί να είναι μικρότερη από εκείνη της εκπαίδευσης πλήρους παρακολούθησης, ενώ το επίπεδό της δεν μπορεί να αλλοιώνεται από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης.

2β. Πρβλ. ανωτέρω.

2γ. Πρβλ. κατωτέρω.»

« Άρθρο 36 Μαιευτική εκπαίδευση

1. και 2. Αμετάβλητα.

3. Τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να επιτρέπουν την εκπαίδευση μερικής παρακολούθησης, υπό όρους αποδεκτούς από τους αρμόδιους εθνικούς φορείς. Η συνολική διάρκεια της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης δεν μπορεί να είναι μικρότερη από εκείνη της εκπαίδευσης πλήρους παρακολούθησης, ενώ το επίπεδό της δεν μπορεί να αλλοιώνεται από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης.

3α. Πρβλ. ανωτέρω.

3β. Πρβλ. κατωτέρω.»

« Άρθρο 40 Φαρμακευτική εκπαίδευση

1. και 2. Αμετάβλητα.

2α. Τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να επιτρέπουν την εκπαίδευση μερικής παρακολούθησης, υπό όρους αποδεκτούς από τους αρμόδιους εθνικούς φορείς. Η συνολική διάρκεια της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης δεν μπορεί να είναι μικρότερη από εκείνη της εκπαίδευσης πλήρους παρακολούθησης, ενώ το επίπεδό της δεν μπορεί να αλλοιώνεται από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης.

2β. Πρβλ. ανωτέρω.

2γ. Πρβλ. κατωτέρω.»

« Άρθρο 42 Εκπαίδευση αρχιτεκτόνων

1. Πρβλ. ανωτέρω.

2α. Τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να επιτρέπουν την εκπαίδευση μερικής παρακολούθησης, υπό όρους αποδεκτούς από τους αρμόδιους εθνικούς φορείς. Η συνολική διάρκεια της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης δεν μπορεί να είναι μικρότερη από εκείνη της εκπαίδευσης πλήρους παρακολούθησης, ενώ το επίπεδό της δεν μπορεί να αλλοιώνεται από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της εκπαίδευσης μερικής παρακολούθησης.

2β. Πρβλ. κατωτέρω.»

***

Με την τροπολογία 101 επιδιώκεται η εισαγωγή, στο άρθρο 40 παράγραφος 2α, μνείας του ρόλου που διαδραματίζει η συνεχής εκπαίδευση στο επάγγελμα του φαρμακοποιού, ανάλογα με τις ρυθμίσεις που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος. Η τροποποίηση αυτή, με την οποία επαναλαμβάνεται η διατύπωση της ισχύουσας νομοθεσίας για τη βασική ιατρική εκπαίδευση, είναι αποδεκτή από την Επιτροπή στο μέτρο που η εν λόγω μνεία γίνεται για όλα τα επαγγέλματα για τα οποία ισχύει συντονισμός των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης.

« Άρθρο 23 Εκπαίδευση ειδικευμένων ιατρών

1. έως 3. Αμετάβλητα.

4. Πρβλ. ανωτέρω.

4α. Η συνεχής εκπαίδευση διασφαλίζει, σύμφωνα με τους όρους που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος, ότι τα πρόσωπα που έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους μπορούν να παρακολουθούν την πρόοδο που συντελείται στον τομέα της ιατρικής ειδικότητας.

5. και 6. Αμετάβλητα.»

« Άρθρο 26 Εκπαίδευση ιατρών γενικής ιατρικής

1. έως 3. Αμετάβλητα.

4. Πρβλ. ανωτέρω.

4α. Η συνεχής εκπαίδευση διασφαλίζει, σύμφωνα με τους όρους που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος, ότι τα πρόσωπα που έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους μπορούν να παρακολουθούν την πρόοδο που συντελείται στον τομέα της γενικής ιατρικής.

5. και 6. Αμετάβλητα.»

« Άρθρο 29 Εκπαίδευση νοσοκόμων υπεύθυνων για γενική περίθαλψη

1. και 2. Αμετάβλητα.

3. Πρβλ. ανωτέρω.

4. και 5. Αμετάβλητα.

5α. Πρβλ. ανωτέρω.

5β. Η συνεχής εκπαίδευση διασφαλίζει, σύμφωνα με τους όρους που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος, ότι τα πρόσωπα που έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους μπορούν να παρακολουθούν την πρόοδο που συντελείται στο επάγγελμα του νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη. »

« Άρθρο 32 Οδοντιατρική εκπαίδευση

1. και 2. Αμετάβλητα.

2α και 2β. Πρβλ. ανωτέρω.

2γ. Η συνεχής εκπαίδευση διασφαλίζει, σύμφωνα με τους όρους που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος, ότι τα πρόσωπα που έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους μπορούν να παρακολουθούν την πρόοδο που συντελείται στον τομέα της οδοντιατρικής. »

« Άρθρο 35 Κτηνιατρική εκπαίδευση

1. και 2. Αμετάβλητα.

2α και 2β. Πρβλ. ανωτέρω.

2γ. Η συνεχής εκπαίδευση διασφαλίζει, σύμφωνα με τους όρους που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος, ότι τα πρόσωπα που έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους μπορούν να παρακολουθούν την πρόοδο που συντελείται στον τομέα της κτηνιατρικής. »

« Άρθρο 36 Μαιευτική εκπαίδευση

1. και 2. Αμετάβλητα.

3. και 3α. Πρβλ. ανωτέρω.

3β. Η συνεχής εκπαίδευση διασφαλίζει, σύμφωνα με τους όρους που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος, ότι τα πρόσωπα που έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους μπορούν να παρακολουθούν την πρόοδο που συντελείται στο επάγγελμα της μαίας/του μαιευτή. »

« Άρθρο 40 Φαρμακευτική εκπαίδευση

1. και 2. Αμετάβλητα.

2α και 2β. Πρβλ. ανωτέρω.

2γ. Η συνεχής εκπαίδευση διασφαλίζει, σύμφωνα με τους όρους που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος, ότι τα πρόσωπα που έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους μπορούν να παρακολουθούν την πρόοδο που συντελείται στον τομέα της φαρμακευτικής. »

« Άρθρο 42 Εκπαίδευση αρχιτεκτόνων

1. Πρβλ. ανωτέρω.

2. Αμετάβλητο.

2α. Πρβλ. ανωτέρω.

2β. Η συνεχής εκπαίδευση διασφαλίζει, σύμφωνα με τους όρους που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος, ότι τα πρόσωπα που έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους μπορούν να παρακολουθούν την πρόοδο που συντελείται στον τομέα της αρχιτεκτονικής. »

***

3.1.6. Ελευθερία εγκατάστασης Κοινές διατάξεις περί εγκατάστασης

Με τις τροπολογίες 32, 89 και 110 επιδιώκεται, στην αιτιολογική σκέψη 31α, στο άρθρο 31α και στο άρθρο 46 παράγραφος 2 αντιστοίχως, η ενίσχυση της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά που έχουν επίπτωση στην άσκηση του επαγγέλματος στο πλαίσιο της ελεύθερης εγκατάστασης. Για το σκοπό αυτό, με τις τροπολογίες 32 και 89 καλείται η Επιτροπή να εξετάσει τη δυνατότητα δημιουργίας βάσης δεδομένων προκειμένου να ανταλλάσσονται πληροφορίες σχετικά με τους επαγγελματίες στον τομέα της υγείας που έχουν διαγραφεί από το οικείο μητρώο ή τους έχει επιβληθεί περιοριστικό μέτρο στο δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματός τους, ενώ η τροπολογία 89 έχει εισαχθεί στο τμήμα που αφορά τους νοσοκόμους υπεύθυνους για γενική περίθαλψη. Η Επιτροπή αποδέχεται την προσέγγιση της τροπολογίας 110, με την οποία εισάγεται στο άρθρο 46, και για όλα τα οικεία επαγγέλματα, γενική διάταξη για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με σοβαρά πραγματικά περιστατικά που συμβαίνουν κατά την εγκατάσταση του ενδιαφερομένου στην επικράτειά τους και ενδέχεται να έχουν επιπτώσεις στην άσκηση της επαγγελματικής δραστηριότητας. Σε κάθε περίπτωση, η εν λόγω ανταλλαγή πληροφοριών πρέπει να διενεργείται τηρώντας την ισχύουσα νομοθεσία περί προστασίας των δεδομένων.

Κατά συνέπεια, η αιτιολογική σκέψη 23 πρέπει να τροποποιηθεί ως εξής: « (23) Κρίνεται σκόπιμο να οργανωθούν οι λεπτομέρειες της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και μεταξύ αυτών και της Επιτροπής, εφόσον η εν λόγω συνεργασία διευκολύνει την εκτέλεση της παρούσας οδηγίας και την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από αυτή. Ειδικότερα, η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ αρμόδιων φορέων σχετικά με σοβαρά και συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που ενδέχεται να επηρεάσουν την άσκηση της επαγγελματικής δραστηριότητας πρέπει να διενεργείται σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία περί προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. »

« Άρθρο 46 Έγγραφα και διατυπώσεις

1. Αμετάβλητο.

2. Στο πλαίσιο της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, οι αρμόδιοι φορείς των κρατών μελών ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με σοβαρά και συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που ενδέχεται να επηρεάσουν την άσκηση της επαγγελματικής δραστηριότητας, σύμφωνα με τις περί προστασίας των δεδομένων διατάξεις των οδηγιών 95/46/ΕΚ και 2002/58/ΕΚ.

3. Αμετάβλητο.»

***

Με την τροπολογία 114 εισάγεται στο άρθρο 49 η δυνατότητα, για τα κράτη μέλη, να απαιτούν από τους διακινούμενους επαγγελματίες να αποδείξουν τις γλωσσικές γνώσεις τους πριν τους χορηγήσουν άδεια άσκησης επαγγέλματος. Η Επιτροπή αποδέχεται την τροπολογία αυτή στο μέτρο που η σχετική διάταξη θα εφαρμόζεται με γνώμονα την αναλογικότητα, αποκλείοντας έτσι την επιβολή συστηματικών γλωσσικών δοκιμασιών πριν από την έναρξη της επαγγελματικής δραστηριότητας. Αυτό πρέπει να διατυπωθεί με σαφήνεια στο κείμενο. Επί πλέον, με την τροπολογία καταργείται η μνεία του ρόλου των κρατών μελών σε θέματα γλωσσικών γνώσεων. Αυτή η διάταξη της πρότασης, με την οποία επαναλαμβάνεται το κεκτημένο των τομεακών οδηγιών, αποτελεί το αναγκαίο αντιστάθμισμα της αναλογικής απαίτησης για γλωσσικές γνώσεις και άρα πρέπει να παραμείνει.

« Άρθρο 49 Γλωσσικές γνώσεις

1. Οι δικαιούχοι της αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων διαθέτουν τις απαιτούμενες γλωσσικές γνώσεις για την άσκηση του επαγγέλματος στο κράτος μέλος υποδοχής. Οι αρμόδιοι φορείς μπορούν να απαιτήσουν από τον αιτούντα να αποδείξει τις γλωσσικές γνώσεις του σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, η οποία αποκλείει ιδίως τη συστηματική εξέταση για το σκοπό αυτό.

2. Αμετάβλητο.»

***

3.1.7. Διοικητική συνεργασία και εκτελεστικές αρμοδιότητες

Με την τροπολογία 116 αντικαθίσταται, στο άρθρο 52, ο όρος «αρμόδιες αρχές» των κρατών μελών με τον όρο «αρμόδιοι φορείς». Η τροποποίηση του εν λόγω όρου είναι αποδεκτή εφόσον με τον όρο «φορέας» νοείται και κάθε οργανισμός που είναι εξουσιοδοτημένος να ασχολείται με θέματα εκπαίδευσης ή/και αναγνώρισης επαγγελματικών προσόντων. Κατά συνέπεια, πρέπει να προστεθεί η αιτιολογική σκέψη 23α προκειμένου να επαναληφθεί η εν λόγω αποσαφήνιση: « (23α) Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, με τον όρο «αρμόδιος φορέας» νοείται κάθε οργανισμός που είναι εξουσιοδοτημένος ιδίως για να χορηγεί ή να παραλαμβάνει τίτλους εκπαίδευσης και άλλα έγγραφα ή πληροφορίες, καθώς και να παραλαμβάνει τις αιτήσεις και να λαμβάνει τις αποφάσεις που αναφέρονται στην παρούσα οδηγία. »

Για λόγους συνοχής, η τροποποίηση αυτή πρέπει να αποτυπωθεί σε όλες τις ενδεδειγμένες διατάξεις της πρότασης.

Επί πλέον, οι προτεινόμενες αρμοδιότητες για τα σημεία επαφής (παροχή πληροφοριών και συνδρομής στους πολίτες) μεταβιβάζονται στους «αρμόδιους φορείς». Σκοπός των σημείων επαφής είναι να διευκολύνουν την πρόσβαση των πολιτών σε πληροφορίες που αφορούν τον τομέα της αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων. Για να τον επιτύχουν, τα σημεία επαφής πρέπει να είναι σαφώς αναγνωρίσιμα σε κάθε κράτος μέλος. Η μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων τους στους «αρμόδιους φορείς» δεν ανταποκρίνεται στην απαίτηση της σαφήνειας και θα οδηγήσει στην απώλεια του επωφελούς χαρακτήρα της προτεινόμενης διάταξης. Κατά συνέπεια, η τροπολογία αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή.

« Άρθρο 52 Αρμόδιοι φορείς

1. Οι αρμόδιοι φορείς του κράτους μέλους υποδοχής και του κράτους μέλους καταγωγής συνεργάζονται στενά και παρέχουν αμοιβαία υποστήριξη με σκοπό την ευχερέστερη εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Οι εν λόγω φορείς διασφαλίζουν τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των πληροφοριών που ανταλλάσσουν.

2. Κάθε κράτος μέλος ορίζει, το αργότερο κατά την εκπνοή της προβλεπόμενης στο άρθρο 58 προθεσμίας, τους αρμόδιους φορείς που είναι εξουσιοδοτημένοι να χορηγούν ή να παραλαμβάνουν τους τίτλους εκπαίδευσης και άλλα έγγραφα ή πληροφορίες, καθώς και τους φορείς που είναι εξουσιοδοτημένοι να παραλαμβάνουν τις αιτήσεις και να λαμβάνουν τις αποφάσεις που αναφέρονται στην παρούσα οδηγία, και ενημερώνει πάραυτα τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή σχετικώς.

3. Κάθε κράτος μέλος ορίζει έναν συντονιστή των δραστηριοτήτων των φορέων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και ενημερώνει σχετικώς τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή.

Οι συντονιστές αναλαμβάνουν τα ακόλουθα καθήκοντα:

α) να προωθούν την ομοιόμορφη εφαρμογή της παρούσας οδηγίας·

β) να συγκεντρώνουν κάθε χρήσιμη πληροφορία για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και ιδίως τις πληροφορίες που αφορούν τους όρους πρόσβασης στα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα στα κράτη μέλη.

Για την επιτέλεση της αποστολής που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο στοιχείο β), οι συντονιστές μπορούν να αποταθούν στα σημεία επαφής που αναφέρονται στο άρθρο 53. »

***

Η τροπολογία 26 προβλέπει σε αιτιολογική σκέψη τη δημοσίευση των διευθύνσεων των σημείων επαφής σε μία και μόνη ιστοσελίδα του δικτυακού τόπου της Επιτροπής, προκειμένου να διασφαλιστεί η διαφάνεια του συστήματος. Η τροπολογία αυτή παρέχει όντως τη δυνατότητα να ενισχυθεί η διαφάνεια. Ωστόσο, με την επιφύλαξη της βούλησης της Επιτροπής για συνεργασία όσον αφορά την κοινοποίηση των πληροφοριών που έχει στη διάθεσή της, η ίδια η Επιτροπή δεν μπορεί να εγγυηθεί για τη συνεχή ενημέρωση των διευθύνσεων επειδή αυτό εξαρτάται από τις πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη. Επομένως, φαίνεται προτιμότερη μια πιο γενική διατύπωση για να γίνει αναφορά στη διαφάνεια. « (23β) Η σύσταση δικτύου σημείων επαφής για την ενημέρωση και την αρωγή των πολιτών στα κράτη μέλη θα διευκολύνει τη διασφάλιση της διαφάνειας του συστήματος αναγνώρισης. Τα εν λόγω σημεία επαφής θα παρέχουν στους ενδιαφερόμενους πολίτες και στην Επιτροπή όλες τις χρήσιμες πληροφορίες και διευθύνσεις για τη διαδικασία αναγνώρισης. »

***

Η τροπολογία 181 αναφέρεται στο ρόλο των επαγγελματικών ενώσεων όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας για τα επαγγέλματα για τα οποία ισχύει ελάχιστος συντονισμός της εκπαίδευσης. Η Επιτροπή μελετά με γενικότερους όρους την εφαρμογή μιας ευέλικτης μεθόδου διαβούλευσης με τις ενδιαφερόμενες επαγγελματικές και εκπαιδευτικές ενώσεις, στο πλαίσιο της εφαρμογής του συστήματος αναγνώρισης. Αυτό δεν αφορά άμεσα την οδηγία, αλλά η Επιτροπή είναι διατεθειμένη να προβεί σε υποδείξεις προς αυτή την κατεύθυνση με σχετική δήλωση.

***

3.1.8. Λοιπές διατάξεις

Με την τροπολογία 29 αποσαφηνίζεται ότι οι διοικητικές ελλείψεις που καταλογίζονται σε κράτος μέλος δεν μπορούν να αποτελούν δικαιολογία για την καθυστέρηση στη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο. Με την προσθήκη αυτή επαναλαμβάνεται μια βασική αρχή του κοινοτικού δικαίου και ίσως είναι χρήσιμο να γίνει η σχετική διευκρίνιση. Αιτιολογική σκέψη « (27) Κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθεί κατάλληλη διαδικασία για την έγκριση προσωρινών μέτρων, σε περίπτωση που η εφαρμογή διάταξης της παρούσας οδηγίας παρουσιάσει σημαντικές δυσχέρειες σε ένα κράτος μέλος. Οι διοικητικές ελλείψεις που καταλογίζονται στο κράτος μέλος δεν μπορούν να αποτελέσουν δικαιολογία για την καθυστέρηση στη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο ».

3.2. Τροπολογίες που δεν έγιναν δεκτές από την Επιτροπή (Τροπολογίες 1, 2, 14, 30, 35, 37, 38, 41, 6, 4, 45, 50, 36, 145, 13, 218, 57, 59, 60, 7, 10, 214, 64, 126, 153, 128, 75, 77, 155, 15, 16, 179,156, 127, 132, 178/αναθ. 2, 133, 215, 158, 157, 134, 135, 92, 19, 98, 18, 104, 163, 212, 112, 113, 115, 117, 118, 119, 120, 27, 180, 182, 83, 183, 122, 23, 188, 186,187, 25, 168, 123, 124)

Η Επιτροπή δεν αποδέχθηκε 70 από τις 125 τροπολογίες που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

3.2.1. Γενικές διατάξεις

Με την τροπολογία 1 εισάγεται αιτιολογική αναφορά όπου γίνεται μνεία του άρθρου 152 της συνθήκης ΕΚ, με το οποίο επιδιώκεται υψηλού επιπέδου προστασία της υγείας του ανθρώπου. Με την τροπολογία 2 εισάγεται αιτιολογική σκέψη όπου γίνεται μνεία των άρθρων 152 και 153 της συνθήκης ΕΚ, με τα οποία επιδιώκεται υψηλού επιπέδου προστασία της υγείας του ανθρώπου και των καταναλωτών. Αυτή καθεαυτή η παραπομπή στα άρθρα 152 και 153 είναι άστοχη από νομική άποψη, επειδή τα άρθρα 47 και 152 της Συνθήκης εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς. Παρ' όλα αυτά, η αιτιολογική σκέψη 31 αναφέρεται ήδη στα αναγκαία μέτρα για την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας και των καταναλωτών.

Με την τροπολογία 14 εισάγεται αιτιολογική σκέψη όπου γίνεται μνεία στις πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί για την προσέγγιση των εθνικών νομοθεσιών σε θέματα εκπαίδευσης και κατάρτισης (διαδικασίες της Μπολόνιας και της Μπριζ) και επιδιώκεται η ενθάρρυνση για συνέχιση των προσπαθειών προς αυτή την κατεύθυνση. Η Επιτροπή δεν αποδέχεται αυτή την τροπολογία, θεωρώντας την άσχετη με το κείμενο της οδηγίας.

Με την τροπολογία 30 διευκρινίζεται, σε αιτιολογική σκέψη, ότι είναι σημαντικό να προωθείται η εκμάθηση γλωσσών από την παιδική ηλικία προκειμένου να αυξηθεί η κινητικότητα στην Ευρώπη. Μολονότι η Επιτροπή συμμερίζεται την άποψη αυτή, εκτιμά ότι το ανακινούμενο ζήτημα δεν σχετίζεται ευθέως με το θέμα της αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων.

***

Με την τροπολογία 35 επιδιώκεται, στο άρθρο 2 παράγραφος 2α της οδηγίας, ο αποκλεισμός του επαγγέλματος του συμβολαιογράφου από το πεδίο εφαρμογής της. Η τροπολογία αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή από την Επιτροπή. Η παρέκκλιση από την αρχή της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για τις δραστηριότητες που συνεπάγονται άμεση και συγκεκριμένη συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας προβλέπεται με το άρθρο 45 της συνθήκης ΕΚ, στο οποίο γίνεται αναφορά με την αιτιολογική σκέψη 31. Σύμφωνα με την πάγια σχετική νομολογία, η εν λόγω παρέκκλιση αφορά συγκεκριμένες δραστηριότητες και όχι επαγγέλματα εξ ολοκλήρου. Εξάλλου, δεν είναι ορθή η τακτική της παγιωμένης ερμηνείας της Συνθήκης με την πρόβλεψη παρεκκλίσεων για συγκεκριμένες δραστηριότητες, των οποίων η οργάνωση εντός των κρατών μελών μπορεί άλλωστε να εξελιχθεί.

Με την τροπολογία 36 εισάγεται το νέο άρθρο 2α προκειμένου το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας να περιλάβει και τους υπηκόους τρίτων χωρών. Η τροπολογία αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή για νομικούς λόγους. Το κεφάλαιο της συνθήκης ΕΚ που αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, το οποίο αποτελεί και τη νομική βάση της προτεινόμενης οδηγίας, δεν επιτρέπει την επέκταση της ισχύος και σε υπηκόους τρίτων χωρών. Η επέκταση του ευεργετήματος της οδηγίας στους εν λόγω υπηκόους είναι εφικτή μόνον με διακριτό νομικό μέσο, βασιζόμενο στο κεφάλαιο «Δικαιοσύνη και εσωτερικές υποθέσεις» της Συνθήκης, όπου ακολουθείται διαφορετική νομοθετική διαδικασία. Έχει δοθεί μια λύση για ορισμένες κατηγορίες υπηκόων τρίτων χωρών, ενώ οι υπηρεσίες της Επιτροπής εξετάζουν σήμερα τα κατάλληλα μέσα για να προβούν σε γενικευμένη επέκταση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας στους υπηκόους τρίτων χωρών.

***

Με την τροπολογία 37 επιδιώκεται η εισαγωγή του ορισμού του «ελευθέριου επαγγέλματος» στο άρθρο 3 της πρότασης. Η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχτεί την τροπολογία αυτή στο μέτρο που εισάγει τον ορισμό μιας έννοιας που δεν σχετίζεται με την εφαρμογή της οδηγίας και δεν απαντά εφεξής σε καμία διάταξή της. Εν προκειμένω, κρίνεται σκόπιμο να υπογραμμιστεί ότι ο περιορισμός της εφαρμογής της οδηγίας αποκλειστικά στα ελευθέρια επαγγέλματα θα φαλκίδευε το παράγωγο δίκαιο που διέπει πολυάριθμα επαγγέλματα και θα συνιστούσε σοβαρή οπισθοδρόμηση σε σχέση με το κεκτημένο.

***

Με την τροπολογία 38 διευκρινίζεται ότι η εξομοίωση των τίτλων τρίτων χωρών με κοινοτικούς τίτλους, έπειτα από τριετή επαγγελματική πείρα στο πρώτο κράτος μέλος που αναγνώρισε τον τίτλο, δεν εμποδίζει την εξακρίβωση της «ισοδυναμίας» του τίτλου και δεν αποκλείει τη δυνατότητα εφαρμογής αντισταθμιστικών μέτρων. Η προβλεπόμενη εξομοίωση έχει ως αποτέλεσμα να επιτρέπεται στον κάτοχο τίτλου που αποκτήθηκε σε τρίτη χώρα με τους όρους του άρθρου 3 παράγραφος 3 να επωφεληθεί των διατάξεων της οδηγίας. Η τροπολογία είναι επομένως περιττή, αφού η οδηγία προβλέπει για το κράτος μέλος υποδοχής και τη δυνατότητα επιβολής αντισταθμιστικών μέτρων. Συνεπώς, ο στόχος της τροπολογίας αυτής έχει ήδη επιτευχθεί με τις διατάξεις της πρότασης.

***

Η τροπολογία 41 προβλέπει, στο άρθρο 4 παράγραφος 3, ότι εφόσον ο διακινούμενος επαγγελματίας διαθέτει τα προσόντα για επάγγελμα το οποίο στο κράτος μέλος υποδοχής συνιστά αυτόνομη δραστηριότητα επαγγέλματος που καλύπτει ευρύτερο πεδίο δραστηριοτήτων και εφόσον η συγκεκριμένη διαφορά δεν μπορεί να καλυφθεί με τη λήψη αντισταθμιστικού μέτρου, ο διακινούμενος επαγγελματίας μπορεί να ασκήσει μόνον εν μέρει το επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής. Σύμφωνα με την πρόταση της Επιτροπής, σε αυτή την ειδική περίπτωση το κράτος μέλος υποδοχής υποχρεούται να επιτρέψει τουλάχιστον τη μερική άσκηση του επαγγέλματος, χωρίς να αποκλείει από το διακινούμενο επαγγελματία τη δυνατότητα να προτιμήσει την εξ ολοκλήρου άσκηση έπειτα από, π.χ., ειδική συμπληρωματική εκπαίδευση. Ο αποκλεισμός κάθε δυνατότητας για εξ ολοκλήρου άσκηση του επαγγέλματος στο κράτος μέλος υποδοχής φέρει τα χαρακτηριστικά δυσανάλογου περιορισμού και άρα δεν μπορεί να γίνει δεκτός.

***

3.2.2. Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών

Με την τροπολογία 6 εισάγεται αιτιολογική σκέψη όπου γίνεται μνεία των μέτρων που επιβάλλονται στον παρέχοντα υπηρεσίες, ιδίως όσον αφορά τα επαγγελματικά προσόντα, αλλά και της ανάγκης να εφαρμόζονται τα εν λόγω μέτρα χωρίς διακρίσεις, να αιτιολογούνται βάσει επιτακτικών λόγων γενικού συμφέροντος, να εγγυώνται την πραγματοποίηση του επιδιωκόμενου στόχου και να είναι ανάλογα με αυτόν. Η αναφορά στις απαιτήσεις σχετικά με τα επαγγελματικά προσόντα είναι ασυμβίβαστη με την αρχή της παροχής υπηρεσιών βάσει του τίτλου καταγωγής χωρίς έλεγχο των επαγγελματικών προσόντων. Η τροπολογία αυτή τείνει να ευθυγραμμίσει την παροχή υπηρεσιών με το καθεστώς εγκατάστασης και είναι ασυμβίβαστη με το στόχο της διευκόλυνσης της παροχής υπηρεσιών.

***

Με τις τροπολογίες 4 και 45 απαλείφεται από την αιτιολογική σκέψη 5 και από το άρθρο 5 παράγραφος 2 η μνεία του τεκμηρίου προσωρινού χαρακτήρα για τον ορισμό της έννοιας της παροχής υπηρεσιών. Το προτεινόμενο τεκμήριο των δεκαέξι εβδομάδων στοχεύει στη διευκόλυνση της διάκρισης μεταξύ παροχής υπηρεσιών και εγκατάστασης. Αυτό προσδίδει μεγαλύτερη σαφήνεια στην έννοια της παροχής υπηρεσιών. Δεν είναι αποδεκτή η προσκόλληση στα σημερινά κριτήρια της νομολογίας, τα οποία ενδέχεται να εξελιχθούν.

***

Με την τροπολογία 50 αντικαθίσταται, στο άρθρο 7, η υποχρέωση ενημέρωσης του σημείου επαφής του κράτους μέλους εγκατάστασης από την υποχρέωση ενημέρωσης του αρμόδιου φορέα του κράτους μέλους εγκατάστασης και του κράτους μέλους υποδοχής. Εισάγεται επίσης η υποχρέωση για συστηματική ενημέρωση του αρμόδιου φορέα του κράτους μέλους υποδοχής από τον αντίστοιχο φορέα του κράτους μέλους καταγωγής. Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο ρόλος του σημείου επαφής ως «ενιαίας θυρίδας εξυπηρέτησης» είναι καίριος για την επίτευξη του στόχου, δηλ. για τη διευκόλυνση της παροχής υπηρεσιών. Εξάλλου, το εύλογο σημείο αναφοράς είναι το σημείο επαφής του κράτους μέλους εγκατάστασης, με το οποίο ο διακινούμενος επαγγελματίας διατηρεί στενότερες σχέσεις. Η αλληλοενημέρωση των σημείων επαφής μεταξύ κρατών μελών μπορεί να πραγματοποιείται μόνον κατόπιν σχετικού αιτήματος και ενδεχομένως να γενικεύεται σε ορισμένες περιπτώσεις που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Διαφορετικά, αναστέλλεται η λειτουργία του συστήματος.

***

Σύμφωνα με τη λογική που διαπνέει και την τροπολογία 36 (πρβλ. ανωτέρω), η τροπολογία 145 καταργεί την αναφορά του άρθρου 8 εδάφιο 1 στην απόδειξη της ιθαγένειας του διακινούμενου επαγγελματία. Η τροπολογία αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή για τους νομικούς λόγους που έχουν ήδη επισημανθεί.

***

3.2.3. Ελευθερία εγκατάστασης Γενικό σύστημα αναγνώρισης των τίτλων εκπαίδευσης

Με την τροπολογία 13 επιδιώκεται ο περιορισμός, σε αιτιολογική σκέψη, της επικουρικής εφαρμογής του γενικού συστήματος στις περιπτώσεις όπου δεν πληρούνται οι προβλεπόμενοι ελάχιστοι όροι εκπαίδευσης για τα λεγόμενα «τομεακά» επαγγέλματα. Η τροπολογία αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή από την Επιτροπή, στο μέτρο που θα είχε ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό της μη αυτόματης αναγνώρισης των τίτλων εκπαίδευσης για τις δραστηριότητες που διέπει σήμερα η οδηγία 1999/42/ΕΚ, συνιστώντας έτσι οπισθοδρόμηση σε σχέση με το κεκτημένο (άρθρο 3 της οδηγίας 1999/42/ΕΚ).

***

Με την τροπολογία 218 προστίθεται, στο άρθρο 11, ότι η Επιτροπή θα αξιολογήσει το σύστημα των επιπέδων, όπως αυτό καθορίζεται στο ίδιο άρθρο, πέντε έτη μετά την έναρξη ισχύος της οδηγίας. Εάν εντοπιστούν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στα κράτη μέλη, η Επιτροπή υποχρεούται να υποβάλει πρόταση σχετικά με σύστημα μορίων και διδακτικών μονάδων, συνδεδεμένο με την ποιότητα της εκπαίδευσης στα κράτη μέλη. Σύμφωνα με την τροπολογία, η επιτροπή επιτροπολογίας θα πρέπει να εποπτεύει την κατανομή μορίων στους διάφορους κύκλους εκπαίδευσης. Η τροπολογία δεν μπορεί να γίνει δεκτή από την Επιτροπή. Πράγματι, το προβλεπόμενο σύστημα μορίων και διδακτικών μονάδων βασίζεται περισσότερο στη λογική της προσέγγισης των εθνικών εκπαιδευτικών συστημάτων, η οποία εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών και συζητείται σε άλλα όργανα που είναι αρμόδια για την ακαδημαϊκή αναγνώριση. Αυτό δεν αφαιρεί από την Επιτροπή τη δυνατότητα, στο πλαίσιο του δικαιώματός της για πρωτοβουλία, να προτείνει άλλες τροποποιήσεις που θα κριθούν αναγκαίες.

***

Η τροπολογία 57 αναφέρεται στην κατάσταση κατά την οποία το επίπεδο των απαιτούμενων προσόντων στο κράτος μέλος υποδοχής είναι ανώτερο από το επίπεδο προσόντων του αιτούντος, στο πλαίσιο του άρθρου 11. Βάσει της τροπολογίας αυτής, ο ενδιαφερόμενος επαγγελματίας επωφελείται του δικαιώματος στην αναγνώριση μόνον εφόσον αφενός μεν το κράτος μέλος καταγωγής έχει έκτοτε αναβιβάσει το απαιτούμενο επίπεδο εκπαίδευσης, αφετέρου δε ο επαγγελματίας άσκησε το οικείο επάγγελμα σε αυτό το κράτος μέλος βάσει της παλαιάς εκπαίδευσής του που είναι κατώτερου επιπέδου. Η τροπολογία αυτή πρέπει να εξεταστεί λαμβάνοντας υπόψη την τροπολογία 60, ενώ διακατέχεται από τη λογική της αμφισβήτησης μιας βασικής συνιστώσας του κεκτημένου. Η τροπολογία αυτή δεν είναι επομένως αποδεκτή για τους λόγους που αναλύονται στο πλαίσιο της τροπολογίας 60.

***

Με την τροπολογία 59 διευκρινίζεται στο άρθρο 12α ότι όταν σε κράτος μέλος κάποιος τίτλος, που βεβαιώνει συγκεκριμένο επίπεδο εκπαίδευσης και συμπληρώνεται με επαγγελματική πείρα, εξομοιώνεται νομικά με ανώτερο επίπεδο προσόντων, το τελευταίο αυτό επίπεδο πρέπει να ληφθεί υπόψη για τους σκοπούς της αναγνώρισης. Η τροπολογία αυτή δεν γίνεται δεκτή για λόγους συνοχής του γενικού συστήματος αναγνώρισης. Τα επίπεδα προσόντων που θεσπίζονται με το άρθρο 11 της πρότασης βασίζονται στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση του επαγγελματία και επιτρέπουν τη θέσπιση ορίων στην αρχή της αναγνώρισης στο πλαίσιο του γενικού συστήματος. Έτσι όπως έχει σήμερα η κατάσταση, η αρχή της αναγνώρισης είναι ανεφάρμοστη εάν η διαφορά της εκπαίδευσης του διακινούμενου επαγγελματία από την απαιτούμενη εκπαίδευση στο κράτος μέλος υποδοχής υπερβαίνει ένα επίπεδο. Άλλα στοιχεία προσόντων, όπως η επαγγελματική πείρα, δεν υπεισέρχονται σε αυτό τον κανόνα, αλλά πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σε μεταγενέστερο στάδιο, κατά τον προσδιορισμό της ανάγκης για εφαρμογή αντισταθμιστικού μέτρου.

***

Με την τροπολογία 60 απαλείφεται από το άρθρο 13 το δικαίωμα αναγνώρισης όταν ο τίτλος εκπαίδευσης του διακινούμενου επαγγελματία εμπίπτει στο αμέσως κατώτερο επίπεδο από εκείνο που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής. Σε αυτό το μέρος της τροπολογίας αμφισβητείται εκ βάθρων το κεκτημένο των οδηγιών 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ οι οποίες, ελλείψει εναρμόνισης των όρων εκπαίδευσης, στηρίζονται σε ένα μηχανισμό αμοιβαίας αναγνώρισης που συνοδεύεται από άλλο μηχανισμό αντιστάθμισης των ουσιωδών διαφορών που μπορεί να παρατηρηθούν ανάμεσα στα εθνικά συστήματα. Η τροπολογία αυτή θα είχε ως συνέπεια τη σημαντική μείωση των δυνατοτήτων κινητικότητας των επαγγελματιών που διαθέτουν όλα τα σχετικά προσόντα, και δεν μπορεί επομένως να γίνει δεκτή. Εξάλλου, με την τροπολογία αυτή εισάγεται διάταξη σχετικά με την υποχρέωση του διακινούμενου επαγγελματία να καταβάλλει εισφορές κοινωνικής ασφάλισης στο κράτος μέλος υποδοχής. Το ζήτημα της τήρησης των υποχρεώσεων που ισχύουν στο κράτος μέλος υποδοχής αντιμετωπίζεται στην αιτιολογική σκέψη 3 της πρότασης. Η πρόταση οδηγίας σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων δεν αποτελεί το ενδεδειγμένο νομικό μέσο για να περιληφθούν ειδικές διατάξεις σχετικά με συγκεκριμένες υποχρεώσεις που μπορούν να επιβληθούν στα διάφορα κράτη μέλη. Μια τέτοια διάταξη θα ήταν άλλωστε αντίθετη προς την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία περί κοινωνικής ασφάλισης.

***

Με την τροπολογία 7 απαλείφεται η φράση «όλα ή ορισμένα από» για να περιοριστεί έτσι το εύρος της αιτιολογικής σκέψης 7 στις περιπτώσεις όπου ο διακινούμενος επαγγελματίας έχει αποκτήσει όλα τα προσόντα του σε άλλο κράτος μέλος. Η προσέγγιση αυτή έρχεται σε αντίφαση με την κοινοτική πολιτική για την κινητικότητα των σπουδαστών. Συνεπάγεται άλλωστε και οπισθοδρόμηση σε σχέση με το κεκτημένο. Πράγματι, όσοι έχουν λάβει μόνον ένα μέρος της εκπαίδευσής τους σε άλλο κράτος μέλος μπορούν εντούτοις να επικαλεστούν την οδηγία, και πάλι μόνον εφόσον δεν έχουν αποκτήσει τα «τελικά» επαγγελματικά προσόντα τους στο κράτος μέλος όπου επιθυμούν να ασκήσουν το επάγγελμά τους.

Με την τροπολογία 10 επιδιώκεται, σε αιτιολογική σκέψη, ο περιορισμός της εφαρμογής της οδηγίας σε όσους έχουν πράγματι διαμείνει στο κράτος μέλος που αναγνώρισε τα επαγγελματικά προσόντα. Η τροπολογία δεν μπορεί να γίνει δεκτή, επειδή αποκλείει από το ευεργέτημα της οδηγίας όλους όσοι έχουν λάβει εκπαίδευση εξ αποστάσεως ή εκπαίδευση με το σύστημα της δικαιόχρησης χωρίς να εγκαταλείψουν την επικράτεια του κράτους μέλους στο οποίο επιθυμούν να ασκήσουν το επάγγελμα. Η ερμηνεία αυτή δεν μπορεί να υιοθετηθεί, επειδή η διαμονή δεν επηρεάζει την «ιθαγένεια» των προσόντων, η οποία αποτελεί το καθοριστικό στοιχείο. Το γεγονός της παρακολούθησης εκπαίδευσης αυτού του είδους δεν συνιστά παράκαμψη των εθνικών κανονισμών.

Με την τροπολογία 214 προβλέπεται, στο άρθρο 13 παράγραφος 2γ, η δυνατότητα του κράτους μέλους υποδοχής να ελέγχει την ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στην επικράτειά του βάσει συμφωνιών δικαιόχρησης, καθορίζοντας ιδίως τις προϋποθέσεις της εκπαίδευσης ώστε να εξασφαλίζεται υψηλού επιπέδου πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Η τροπολογία αυτή δεν είναι αποδεκτή διότι, έχοντας υπόψη την αυτονομία των κρατών μελών σε θέματα διδασκαλίας και εκπαίδευσης, δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του κράτους μέλους υποδοχής να καθορίσει τις προϋποθέσεις της εκπαίδευσης που αφορούν το κράτος μέλος καταγωγής όπου εδρεύει το «εποπτεύον» πανεπιστήμιο. Αντιθέτως, είναι θεμιτό να μπορεί το κράτος μέλος υποδοχής να εξακριβώνει εάν η εκπαίδευση που αποκτάται στην επικράτειά του παρέχει στον κάτοχό της, στο κράτος μέλος καταγωγής, τα ίδια δικαιώματα με την εκπαίδευση που αποκτάται στην επικράτεια του κράτους μέλους καταγωγής. Πρόκειται για εξακρίβωση της οποίας η εμβέλεια είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που προτείνεται στην αιτιολογική σκέψη 7α, όπως αναδιατυπώθηκε υπό το φως των τροπολογιών 8, 62 και 63.

***

Η τροπολογία 64 αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της πρότασης, το οποίο ορίζει ότι το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να απαιτήσει από το διακινούμενο επαγγελματία να υποβληθεί σε δοκιμασία επάρκειας ή να πραγματοποιήσει πρακτική εξάσκηση προσαρμογής, εφόσον το επάγγελμά του όπως ορίζεται στο κράτος μέλος υποδοχής καλύπτει ευρύτερο πεδίο δραστηριοτήτων από το αντίστοιχο επάγγελμα όπως ορίζεται στο κράτος μέλος καταγωγής και εφόσον η εν λόγω διαφορά συνίσταται σε ουσιώδη διαφορά σε θέματα εκπαίδευσης. Η τροπολογία περιορίζει τη διάταξη αυτή αποκλειστικά και μόνον στα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα στο κράτος μέλος καταγωγής. Ο περιορισμός αυτός δεν συνάδει με τη λογική του γενικού συστήματος αναγνώρισης που ισχύει επίσης στην περίπτωση όπου το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικώς κατοχυρωμένο στο κράτος μέλος καταγωγής του αιτούντα, όπως αναφέρεται ρητά στο άρθρο 13 παράγραφος 2 της πρότασης (που επαναλαμβάνει εν προκειμένω το κεκτημένο των οδηγιών 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ).

***

Με την τροπολογία 126 επιδιώκεται η εισαγωγή του επαγγέλματος του «ξεναγού» στο παράρτημα ΙΙ για την Ελλάδα. Δεδομένου ότι η πρόταση συνίσταται στην παγίωση του παραρτήματος ΙΙ, το οποίο δεν είναι πλέον εξαντλητικό, η προσθήκη αυτή δεν είναι αναγκαία για την εξομοίωση μιας ιδιάζουσας δομής εκπαίδευσης επιπέδου 3 με εκπαίδευση επιπέδου 4.

***

3.2.4. Ελευθερία εγκατάστασης Αναγνώριση βάσει του συντονισμού των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης

Με τις τροπολογίες 153 και 128 εισάγεται αφενός η αρχή της αυτόματης αναγνώρισης για το επάγγελμα του ψυχοθεραπευτή στο άρθρο 20, και αφετέρου οι σχετικές γνώσεις και δεξιότητες, οι ελάχιστοι όροι εκπαίδευσης μαζί και με το πρόγραμμα σπουδών, οι επαγγελματικές δραστηριότητες και οι τίτλοι της εκπαίδευσης στο παράρτημα Vα. Η θέσπιση ελάχιστων όρων εκπαίδευσης για ένα επάγγελμα είναι το μέσο που διευκολύνει την αυτόματη αναγνώριση των οικείων τίτλων. Παρ' όλα αυτά, δεν πληρούνται όλοι οι όροι για την αυτόματη αναγνώριση των ψυχοθεραπευτών (σύμπτωση βουλήσεως των κρατών μελών, υποστήριξη του επαγγέλματος και προστιθέμενη αξία όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των επαγγελματιών). Συνεπώς, οι τροπολογίες αυτές δεν γίνονται δεκτές.

***

Με την τροπολογία 75 επεκτείνεται και στα άλλα κράτη μέλη η κοινοποίηση των τίτλων που απολαύουν αυτόματης αναγνώρισης, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφος 6, ενώ η πρόταση της Επιτροπής προέβλεπε κοινοποίηση μόνον στην Επιτροπή. Η τροπολογία ορίζει επίσης ότι η σχετική δημοσίευση από την Επιτροπή πρέπει να πραγματοποιείται τρεις μήνες μετά την κοινοποίηση του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους. Αυτές οι πρόσθετες υποχρεώσεις επιβαρύνουν άσκοπα την οδηγία. Το προτεινόμενο σύστημα έχει θεσπιστεί με την οδηγία 2001/19/ΕΚ και, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή, δεν έχει δημιουργήσει προβλήματα κατά την εφαρμογή του.

Η τροπολογία 77 αφορά τις περιπτώσεις όπου η Επιτροπή ή κράτος μέλος έχει αμφιβολίες ως προς το κατά πόσον ένας τίτλος που απολαύει αυτόματης αναγνώρισης πληροί τους ελάχιστους όρους εκπαίδευσης. Η τροπολογία αυτή θα ίσχυε για όλα τα σχετικά επαγγέλματα εκτός από τους ιατρούς γενικής ιατρικής. Σε αυτές τις περιπτώσεις, σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 6α, θα καλείται να εκδώσει σχετική γνώμη η επιτροπή επιτροπολογίας. Εφόσον η επιτροπή είναι της γνώμης ότι ο τίτλος πληροί τους ελάχιστους όρους εκπαίδευσης, η σχετική γνωμοδότηση δημοσιεύεται εντός τριών μηνών από τη γνωστοποίηση της γνώμης ή στο τέλος της καθορισμένης προθεσμίας για την εν λόγω γνωστοποίηση. Η εν λόγω δημοσίευση δεν πραγματοποιείται εφόσον το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος τροποποιεί τη σχετική κοινοποίησή του μετά τη γνωμοδότηση της επιτροπής, εφόσον η επιτροπή εκτιμά ότι δεν τηρούνται οι ελάχιστοι όροι εκπαίδευσης, ή εφόσον έχει κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει. Η εισαγωγή της διαδικασίας αυτής θα προκαλούσε υπερβολικά διοικητικά βάρη στη διευρυμένη πλέον Ένωση. Η προτεινόμενη κοινοποίηση αρκεί για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος. Εξάλλου, η Συνθήκη προβλέπει μία και μόνη διαδικασία για τον έλεγχο της συμβατότητας των εθνικών κανόνων με το κοινοτικό δίκαιο, στο άρθρο 226.

***

Με την τροπολογία 155 καταργείται το άρθρο 23 παράγραφος 6, δηλ. η χρησιμοποίηση της διαδικασίας της επιτροπολογίας για την επικαιροποίηση της ελάχιστης διάρκειας εκπαίδευσης των ειδικευμένων ιατρών. Η διαδικασία της επιτροπολογίας εξασφαλίζει απλοποίηση και μεγαλύτερη ευελιξία στο πλαίσιο της επικαιροποίησης της ελάχιστης διάρκειας εκπαίδευσης των ειδικευμένων ιατρών. Η κατάργησή του αντιβαίνει σε έναν από τους βασικούς στόχους της πρότασης και συνεπάγεται οπισθοδρόμηση σε σχέση με το ισχύον κοινοτικό δίκαιο.

***

Με την τροπολογία 15 επιδιώκεται η κατάργηση της αιτιολογικής σκέψης που αποσαφηνίζει τη διαφορά ανάμεσα στις επαγγελματικές δραστηριότητες των ανειδίκευτων ιατρών, των ειδικευμένων ιατρών και των ιατρών γενικής ιατρικής. Αυτή η αιτιολογική σκέψη είναι θεμελιώδης για την ερμηνεία των σχετικών διατάξεων και συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση, η οποία είναι αναγκαία στην πράξη, της σχέσης ανάμεσα στις διαφορετικές επαγγελματικές δραστηριότητες των ιατρών.

Με τις τροπολογίες 16, 179 και 156 επιδιώκεται, σε αιτιολογικές σκέψεις με τις δύο πρώτες και στο άρθρο 24 παράγραφος 2 με την τελευταία, η διευκόλυνση της αυτόματης αναγνώρισης όχι μόνο των ιατρικών ειδικοτήτων που είναι κοινές και υποχρεωτικές σε όλα τα κράτη μέλη, αλλά και των ειδικοτήτων που είναι κοινές σε περιορισμένο αριθμό κρατών μελών. Επίσης, με τις τροπολογίες 127, 132, 178/αναθ. 2, 133 και 215 επιδιώκεται η εισαγωγή, σε συνάφεια με την τροπολογία 156, του καταλόγου των ειδικοτήτων που είναι κοινές σε ορισμένα κράτη μέλη μέσα στο σημείο 5.1.4α του παραρτήματος V, το οποίο αφορά την αυτόματη αναγνώριση, και η διαγραφή του εν λόγω καταλόγου από το παράρτημα που αφορά τα κεκτημένα δικαιώματα. Επί πλέον, οι τροπολογίες αυτές επικαιροποιούν τον κατάλογο των ιατρικών ειδικοτήτων που είναι κοινές σε ορισμένα κράτη μέλη. Ένας από τους πολιτικούς στόχους της πρότασης είναι ο περιορισμός της αυτόματης αναγνώρισης των ειδικευμένων ιατρών μόνον στις ειδικότητες που είναι κοινές σε όλα κράτη μέλη, ενώ οι υπόλοιποι μπορούν να επωφελούνται του γενικού συστήματος αναγνώρισης. Οι τροποποιήσεις που εισάγονται με τις τροπολογίες και συνεπάγονται αυτόματη αναγνώριση για ιατρικές ειδικότητες κοινές σε ορισμένα κράτη μέλη, κρίνονται απαράδεκτες.

Με την τροπολογία 158 τροποποιείται η παραπομπή στα παραρτήματα που αφορούν τις ιατρικές ειδικότητες που είναι κοινές σε ορισμένα κράτη μέλη στο πλαίσιο των κεκτημένων δικαιωμάτων των ειδικευμένων ιατρών, περί των οποίων διαλαμβάνει το άρθρο 25. Η τροποποίηση αυτή, συνεπής με τις προαναφερόμενες τροπολογίες, είναι απαράδεκτη. Εφόσον είναι απαράδεκτη η αυτόματη αναγνώριση ιατρικών ειδικοτήτων που είναι κοινές σε ορισμένα κράτη μέλη, κρίνεται απρόσφορη και η τροποποίηση του καθεστώτος των κεκτημένων δικαιωμάτων των ιατρικών ειδικοτήτων που δεν απολαύουν πλέον της αυτόματης αναγνώρισης. Επί πλέον, η τροποποίηση του καθεστώτος με τον τρόπο που προτείνεται, δεν είναι αποδεκτή από τεχνική άποψη.

Με την τροπολογία 157 επιδιώκεται η εισαγωγή στο άρθρο 24 της διαπίστευσης από την Επιτροπή του αντιπροσωπευτικότερου ευρωπαϊκού επαγγελματικού φορέα των ιατρών. Προκειμένου να περιληφθούν νέες ειδικότητες στον κατάλογο των ιατρικών ειδικοτήτων που αναγνωρίζονται αυτόματα, ο διαπιστευμένος επαγγελματικός φορέας θα είχε δικαίωμα πρωτοβουλίας στο πλαίσιο της διαδικασίας για τη δημοσίευση των ιατρικών ειδικοτήτων και θα διαβίβαζε στην Επιτροπή κάθε αναγκαία πληροφορία για το σκοπό αυτό. Οι προτάσεις του θα αποτελούσαν μέρος της διαδικασίας της επιτροπολογίας. Τέλος, η τροπολογία ορίζει ότι οι κοινές βάσεις δεν ισχύουν για τις κοινές ειδικότητες. Η τροπολογία αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή διότι θέτει εν αμφιβόλω την εκτελεστική αρμοδιότητα που έχει ανατεθεί στην Επιτροπή όσον αφορά τον καθορισμό και την τροποποίηση της ελάχιστης διάρκειας εκπαίδευσης για τις ιατρικές ειδικότητες. Εξάλλου, ο αποκλεισμός της εφαρμογής κοινών βάσεων για τις ιατρικές ειδικότητες που δεν απολαύουν αυτόματης αναγνώρισης κρίνεται αδικαιολόγητος διότι η διάταξη αυτή ισχύει για το σύνολο του γενικού συστήματος, χωρίς να αποκλείεται κανένα επάγγελμα.

***

Με τις τροπολογίες 134 και 135 επιδιώκεται η εισαγωγή του καταλόγου των οδοντιατρικών ειδικοτήτων που είναι κοινές σε ορισμένα κράτη μέλη μέσα στο σημείο 5.3.3α του παραρτήματος V, το οποίο αφορά την αυτόματη αναγνώριση, διαγράφοντας τον εν λόγω κατάλογο από το παράρτημα που αφορά τα κεκτημένα δικαιώματα, καθώς και η επικαιροποίηση του καταλόγου των οδοντιατρικών ειδικοτήτων που είναι κοινές σε ορισμένα κράτη μέλη. Οι λόγοι που συντρέχουν για τη μη αποδοχή των τροπολογιών αυτών είναι ίδιοι με εκείνους που εκτέθηκαν για τις ιατρικές ειδικότητες που είναι κοινές σε ορισμένα κράτη μέλη. Επί πλέον, στο σώμα της οδηγίας δεν προβλέπεται καμία ουσιώδης διάταξη για τις οδοντιατρικές ειδικότητες ώστε να τεθεί η αρχή της αυτόματης αναγνώρισής τους.

***

Με την τροπολογία 92 προβλέπονται στο άρθρο 35 εξωτερικοί έλεγχοι των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων κτηνιατρικής προκειμένου να εξακριβωθεί εάν τηρούν τους σχετικούς ελάχιστους όρους εκπαίδευσης. Τα αποτελέσματα διαβιβάζονται στην επιτροπή του άρθρου 54. Η τροπολογία αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή, εφόσον η Συνθήκη προβλέπει μία και μόνη διαδικασία για τον έλεγχο της συμβατότητας των εθνικών κανόνων με το κοινοτικό δίκαιο, στο άρθρο 226.

***

Με τις τροπολογίες 19 και 98 εισάγεται, σε αιτιολογική σκέψη και στο άρθρο 40 παράγραφος 1β, υποχρέωση της Επιτροπής να προτείνει τη δημιουργία ειδικότητας στη νοσοκομειακή φαρμακευτική. Ο πολιτικός στόχος της πρότασης είναι η απλοποίηση και η αποσαφήνιση του συστήματος αναγνώρισης των ειδικοτήτων στο πλαίσιο των επαγγελμάτων για τα οποία ισχύει συντονισμός των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης. Πράγματι, η πρόταση περιορίζει την αναγνώριση ιατρικών και οδοντιατρικών ειδικοτήτων έτσι ώστε να αφορά μόνον όσες είναι κοινές σε όλα κράτη μέλη. Η τροπολογία αυτή αντιβαίνει στον προαναφερόμενο στόχο. Εξάλλου, η υποβολή πρότασης αυτού του είδους από την Επιτροπή, στο πλαίσιο του δικαιώματός της για πρωτοβουλία, πρέπει να βασίζεται σε αξιολόγηση του αντικτύπου.

Με την τροπολογία 18, καθώς και με τις τροπολογίες 104, 162 (πρβλ. ανωτέρω) και 163 επανεισάγεται, σε αιτιολογική σκέψη με την πρώτη και στο άρθρο 41 με τις δύο τελευταίες, η παρέκκλιση από την αυτόματη αναγνώριση των τίτλων του φαρμακοποιού στην περίπτωση της ίδρυσης νέων φαρμακείων, η οποία προβλέπεται με την ισχύουσα νομοθεσία. Επί πλέον, η τροπολογία 104 αναφέρεται στην αρμοδιότητα των κρατών μελών για τη χορήγηση άδειας για την ίδρυση φαρμακείου. Οι τροπολογίες αυτές δεν είναι αποδεκτές διότι η αρμοδιότητα των κρατών μελών δεν αμφισβητείται με την οδηγία, ενώ το προτεινόμενο μέτρο στοχεύει στη μεγαλύτερη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των φαρμακοποιών. Εξάλλου, η ισοδύναμη διάταξη που ισχύει σήμερα τείνει να περιοριστεί με την πάροδο του χρόνου.

***

Με την τροπολογία 212 προβλέπεται, στο άρθρο 45α, ότι η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει προτάσεις εφόσον η ευρωπαϊκή επαγγελματική ένωση, κατά την έννοια του άρθρου 15 της οδηγίας (κοινές βάσεις), ζητήσει ειδικούς κανόνες για την αναγνώριση αυτών των επαγγελματικών προσόντων βάσει του συντονισμού των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης. Εν πάση περιπτώσει, είναι πάντοτε δυνατή η τροποποίηση της οδηγίας που στοχεύει στην επέκταση της εφαρμογής της αυτόματης αναγνώρισης σε νέα επαγγέλματα, στο πλαίσιο του δικαιώματος πρωτοβουλίας της Επιτροπής, και πρέπει να βασίζεται σε αξιολόγηση του αντικτύπου.

***

3.2.5. Ελευθερία εγκατάστασης Κοινές διατάξεις περί εγκατάστασης

Με την τροπολογία 112 επιδιώκεται η διαγραφή από το άρθρο 48 των κανόνων που αφορούν τη χρήση του επαγγελματικού τίτλου στις περιπτώσεις μερικής πρόσβασης στο επάγγελμα. Αυτό δεν είναι αποδεκτό διότι, σε περίπτωση μερικής πρόσβασης στο επάγγελμα, ο επαγγελματικός τίτλος πρέπει να συνοδεύεται από κατάλληλη μνεία ώστε να αποφευχθεί η όποια σύγχυση.

***

Με την τροπολογία 113 προβλέπεται, στο άρθρο 48 και για τα επαγγέλματα που απολαύουν αυτόματης αναγνώρισης βάσει συντονισμού των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης, η αναγνώριση των βεβαιώσεων των κρατών μελών όσον αφορά την επαγγελματική πείρα σε περίπτωση που στο κράτος μέλος υποδοχής απαιτείται πρακτική εξάσκηση για την απόκτηση εμπειρίας. Για τους αρχιτέκτονες η τροπολογία προβλέπει την αναγνώριση πιστοποιητικών που χορηγούνται στο πλαίσιο των ειδικών όρων για τα γερμανικά τεχνικά πανεπιστήμια (Fachhochschulen). Η τροπολογία δεν γίνεται δεκτή διότι αυτή η διαδικαστική σχολαστικότητα αντιβαίνει στην αρχή της αυτόματης αναγνώρισης των τίτλων, εκτός των φαρμακοποιών για τους οποίους η εξαίρεση αυτή έχει αναγνωριστεί ρητά. Για τα επαγγέλματα για τα οποία ισχύει συντονισμός των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης, η πρόταση της Επιτροπής προβλέπει ότι οι τίτλοι αναγνωρίζονται αυτομάτως όσον αφορά τους επαγγελματίες με πλήρη προσόντα στο κράτος μέλος καταγωγής, ανεξάρτητα από το εάν έχουν πραγματοποιήσει πρακτική εξάσκηση ή διαθέτουν επαγγελματική πείρα, είτε η πείρα αυτή απαιτείται είτε όχι στο κράτος μέλος υποδοχής.

***

3.2.6. Όροι άσκησης του επαγγέλματος

Με την τροπολογία 115 περιορίζεται, στο άρθρο 51 και όσον αφορά τις επαγγελματικές δραστηριότητες που απαριθμούνται στην οδηγία, η υποχρέωση των κρατών μελών να μην απαιτούν από τους διακινούμενους επαγγελματίες πρακτική εξάσκηση ή επαγγελματική πείρα για τη σύναψη σύμβασης με ταμείο ασφάλισης ασθένειας, κυρίως από τις μαίες/τους μαιευτές και τους φαρμακοποιούς. Αυτό δεν είναι αποδεκτό δεδομένου ότι τα κράτη μέλη είναι αρμόδια να κατοχυρώνουν νομοθετικώς τα επαγγέλματα στην επικράτειά τους και να τους προσδιορίζουν συγκεκριμένο πεδίο δραστηριοτήτων. Επί πλέον, ο κατάλογος δραστηριοτήτων για τα σχετικά επαγγέλματα έχει το χαρακτήρα ελάχιστης υποχρέωσης.

***

3.2.7. Διοικητική συνεργασία και εκτελεστικές αρμοδιότητες

Με την τροπολογία 117 αντικαθίσταται, στο άρθρο 52, ο όρος «αρμόδιες αρχές των κρατών μελών» από τον όρο «επαγγελματικές ενώσεις ή αρμόδιοι φορείς». Αυτό δεν είναι αποδεκτό στο μέτρο που οι επαγγελματικές ενώσεις και οι συναφείς αρμόδιοι φορείς δεν καλύπτουν όλα τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα, ούτε έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά σε όλα τα κράτη μέλη, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας. Εξάλλου, στα περισσότερα κράτη μέλη ο ρόλος των αρμόδιων αρχών δεν είναι ίδιος με το ρόλο των επαγγελματικών ενώσεων. Αντιθέτως, ο όρος «αρμόδιοι φορείς», τον οποίο αφορούσε αρχικά η τροπολογία 116, γίνεται δεκτός (πρβλ. ανωτέρω).

***

Με την τροπολογία 118 καταργείται το άρθρο 53 σχετικά με τα σημεία επαφής. Οι προτεινόμενες αρμοδιότητες για τα σημεία επαφής, δηλ. παροχή πληροφοριών και συνδρομής στους πολίτες, μεταβιβάζονται στους «αρμόδιους φορείς» / «επαγγελματικές ενώσεις ή αρμόδιους φορείς» σύμφωνα με τις τροπολογίες 116 και 117 αντιστοίχως (πρβλ. ανωτέρω). Σκοπός των σημείων επαφής είναι να διευκολύνουν την πρόσβαση των πολιτών στις πληροφορίες που αφορούν την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων. Για να το επιτύχουν, πρέπει να είναι σαφώς αναγνωρίσιμα σε κάθε κράτος μέλος. Η μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων τους στους «αρμόδιους φορείς» / «επαγγελματικές ενώσεις ή αρμόδιους φορείς» δεν ανταποκρίνεται στην απαίτηση σαφήνειας και θα οδηγούσε στην απώλεια του επωφελούς χαρακτήρα της προτεινόμενης διάταξης.

***

Με τις τροπολογίες 119 και 120 τροποποιείται το άρθρο 54 που αφορά την επιτροπή αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων. Επιδιώκεται η συγκρότηση δύο επιτροπών επιτροπολογίας, μία για τα επαγγέλματα του γενικού συστήματος και άλλη μία για τα επαγγέλματα που απολαύουν αυτόματης αναγνώρισης βάσει του συντονισμού των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης. Επιδιώκεται επίσης η εξασφάλιση της συμμετοχής εμπειρογνωμόνων από κάθε επάγγελμα με την ιδιότητα των παρατηρητών στις συνεδριάσεις των επιτροπών ώστε να υπάρχει άμεση πρόσβαση στην πραγματογνωμοσύνη τους. Με τις τροπολογίες 27 και 180 επαναλαμβάνεται, σε αιτιολογική σκέψη, η συγκρότηση των δύο επιτροπών επιτροπολογίας και γίνεται μνεία της εκπροσώπησης των επαγγελμάτων και των κοινωνικών εταίρων στην επιτροπή επιτροπολογίας. Τέλος, με την τροπολογία 182 σχεδιάζεται, σε αιτιολογική σκέψη, η σύσταση υποεπιτροπών για ειδικά θέματα. Οι τροποποιήσεις αυτές δεν μπορούν να γίνουν δεκτές διότι επιβαρύνουν το προτεινόμενο σύστημα. Η επιτροπή επιτροπολογίας απαρτίζεται από εκπροσώπους των κρατών μελών, οι οποίοι ορίζονται για κάθε συνεδρίαση, γεγονός που εξασφαλίζει την εμπειρογνωμοσύνη τους στον εξεταζόμενο τομέα. Αυτή η λύση είναι πιο απλή σε σύγκριση με τη δημιουργία δύο παράλληλων δομών με περιορισμένες αρμοδιότητες. Έτσι αποφεύγεται η περιττή γραφειοκρατία, ενώ ταυτόχρονα επιτυγχάνεται ο επιθυμητός στόχος. Επί πλέον, η τροπολογία δεν λαμβάνει υπόψη τις αρμοδιότητες της επιτροπολογίας για τις δραστηριότητες που απολαύουν αυτόματης αναγνώρισης της επαγγελματικής πείρας, για τις οποίες δεν προβλέπεται καμία επιτροπή. Τέλος, η παρουσία παρατηρητών/εμπειρογνωμόνων, καθώς και η σύσταση υποεπιτροπών, είναι θέματα που ρυθμίζονται με τον εσωτερικό κανονισμό της επιτροπής και όχι στο κείμενο της οδηγίας, η οποία πρέπει να περιοριστεί στο πλαίσιο που επιβάλλει η απόφαση 1999/468 του Συμβουλίου.

***

Με την τροπολογία 83 προβλέπεται η συγκρότηση, στο άρθρο 23α, ομάδας εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη με αποστολή να συμβάλλουν στην εφαρμογή της οδηγίας, αλλά και στη θέσπιση ευέλικτης μεθόδου διαβούλευσης με τις ευρωπαϊκές επαγγελματικές ενώσεις και τα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Η Επιτροπή υποστηρίζει αυτούς τους δύο μηχανισμούς, αλλά η οδηγία δεν είναι το ενδεδειγμένο νομικό μέσο για τη θέσπισή τους. Η ομάδα εμπειρογνωμόνων πρέπει να συσταθεί με απόφαση της Επιτροπής που μπορεί, ενδεχομένως, να περιλάβει στις αιτιολογικές σκέψεις της μνεία των κανόνων για την ευέλικτη μέθοδο διαβούλευσης. Εν πάση περιπτώσει, η νέα αιτιολογική σκέψη 23α υποδεικνύει ήδη αυτή την προσέγγιση.

***

Με την τροπολογία 183 σχεδιάζεται, σε αιτιολογική σκέψη και σύμφωνα με τη διαδικασία της Μπολόνια και της Μπριζ, η σύσταση ευρωπαϊκού φόρουμ των επαγγελμάτων. Απαρτίζεται από εκπροσώπους της Επιτροπής, των επαγγελματικών ενώσεων, των κοινωνικών εταίρων και άλλων «φορέων που δραστηριοποιούνται στον τομέα της εκπαίδευσης». Η αποστολή του θα ήταν, σύμφωνα με την τροπολογία, να γνωμοδοτεί στην επιτροπή επιτροπολογίας και να διαμορφώσει ένα κοινοτικό πλαίσιο για την αναγνώριση των προσόντων στους τομείς τόσο των νομικώς κατοχυρωμένων επαγγελμάτων όσο και των μη κατοχυρωμένων επαγγελμάτων. Αυτή η πολύπλοκη δομή φαίνεται εντελώς δυσανάλογη σε σχέση με τα τεχνικά καθήκοντα που της ανατίθενται, τα οποία άλλωστε εξασφαλίζει ήδη η Επιτροπή με τη συνδρομή της ομάδας εμπειρογνωμόνων. Η σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε αυτό το πλαίσιο, όπως προτείνεται στην αιτιολογική σκέψη 25α, προσφέρει μια πιο ευέλικτη λύση. Εξάλλου, τα θέματα που άπτονται των μη κατοχυρωμένων επαγγελμάτων δεν αφορούν την παρούσα οδηγία. Τέλος, αυτή η αιτιολογική σκέψη στερείται αντίστοιχης αναφοράς στο κείμενο της οδηγίας.

***

3.2.8. Λοιπές διατάξεις

Με την τροπολογία 122 διευκρινίζεται στο άρθρο 55 ότι στην έκθεση των κρατών μελών για την εφαρμογή της οδηγίας πρέπει να περιλαμβάνονται προτάσεις για την επέκταση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας και για την ένταξη νέων επαγγελμάτων. Η τροπολογία αυτή δεν είναι αποδεκτή στο μέτρο που όλα τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα διέπονται από αυτή την πρόταση και, κατά συνέπεια, το πεδίο εφαρμογής της δεν μπορεί να επεκταθεί περισσότερο. Άλλωστε, στο πλαίσιο του δικαιώματος πρωτοβουλίας της Επιτροπής, είναι πάντοτε δυνατή η τροποποίηση της οδηγίας με στόχο την επέκταση της εφαρμογής της αυτόματης αναγνώρισης σε νέα επαγγέλματα, αλλά πρέπει και να στηριχθεί σε αξιολόγηση του αντικτύπου.

Η τροπολογία 23 αφορά επίσης, σε αιτιολογική σκέψη, την επέκταση και σε άλλα επαγγέλματα της αυτόματης αναγνώρισης βάσει του ελάχιστου συντονισμού των όρων της εκπαίδευσης. Ούτε η τροπολογία αυτή μπορεί να γίνει δεκτή, για τους ίδιους λόγους που αναφέρθηκαν προηγουμένως.

Τέλος, με την τροπολογία 188 συνιστάται, σε αιτιολογική σκέψη, σε επαγγελματικές οργανώσεις «που δεν εμπίπτουν στην οδηγία» (δηλαδή, που δεν εμπίπτουν σε συγκεκριμένο τμήμα της οδηγίας) να δημιουργήσουν κοινή βάση επί της οποίας «θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μελλοντικά υπαγωγή στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας» (δηλαδή, στο κεφάλαιο ΙΙΙ του τίτλου ΙΙΙ της οδηγίας). Η Επιτροπή δεν αποδέχεται αυτή την τροπολογία. Αφενός, η πρόταση αφορά όλα τα επαγγέλματα που δεν διέπονται από ειδική οδηγία. Αφετέρου, δεν είναι αρμοδιότητα του κοινοτικού νομοθέτη να παροτρύνει τις επαγγελματικές ενώσεις να θεσπίσουν κοινή βάση, αλλά μόνον να διαμορφώσει το πρόσφορο νομικό πλαίσιο. Τέλος, οι κοινές βάσεις δεν οδηγούν αναγκαστικά στην εναρμόνιση των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης.

***

Επί πλέον, με τις τροπολογίες 186 και 187 δεσμεύεται η Επιτροπή, σε αιτιολογική σκέψη και στο άρθρο 55 αντιστοίχως, να υποβάλει νομοθετική πρόταση για την καθιέρωση «επαγγελματικής ταυτότητας» που θα περιέχει πληροφορίες για τα προσόντα, την επαγγελματική πείρα, αλλά και τις κυρώσεις που έχουν επιβληθεί στον κάτοχό της, ώστε να διευκολυνθεί η κινητικότητα των επαγγελματιών. Το μέτρο αυτό, το οποίο πρέπει να είναι συμβατό με την κοινοτική νομοθεσία περί προστασίας των δεδομένων, είναι πάντοτε δυνατό στο πλαίσιο του δικαιώματος πρωτοβουλίας της Επιτροπής και πρέπει να στηριχθεί σε αξιολόγηση του αντικτύπου.

***

Με την τροπολογία 25 προβλέπεται υποχρεωτικά, στο πλαίσιο αιτιολογικής σκέψης, η συμμετοχή των εκπροσώπων των σχετικών επαγγελμάτων στη συνεργασία των κρατών μελών, τόσο μεταξύ τους όσο και με την Επιτροπή, προκειμένου να διευκολυνθεί η εφαρμογή της οδηγίας. Αυτό δεν είναι αποδεκτό διότι η εφαρμογή της οδηγίας εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών αλλά και της Επιτροπής, στο πλαίσιο των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων της. Ο ρόλος των επαγγελματικών ενώσεων στην εφαρμογή της οδηγίας είναι θέμα προς ρύθμιση από τα κράτη μέλη, σε εθνικό επίπεδο, βάσει της αρχής της επικουρικότητας, και όχι από την Επιτροπή όσον αφορά τις δραστηριότητές της.

***

Με τις τροπολογίες 168 και 123, στο πλαίσιο της ρήτρας διασφάλισης του άρθρου 56 της πρότασης, ορίζεται ότι η εφαρμογή της εν λόγω ρήτρας είναι δυνατή μόνον κατόπιν διαβούλευσης με τον ενδιαφερόμενο επαγγελματικό κλάδο, βάσει της διαδικασίας επιτροπολογίας ή συναπόφασης, ανάλογα με την περίπτωση. Σύμφωνα με την τροπολογία, εφόσον η Επιτροπή φρονεί ότι οι δυσχέρειες είναι ασήμαντες ή και ανύπαρκτες, θα πρέπει να αιτιολογήσει αναλόγως την απόφασή της. Αυτό δεν είναι αποδεκτό διότι η εφαρμογή της οδηγίας εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών αλλά και της Επιτροπής, στο πλαίσιο των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων της. Εξάλλου, υπάρχει πάντοτε η δυνατότητα για νομοθετικές προτάσεις, στο πλαίσιο του δικαιώματος πρωτοβουλίας της Επιτροπής. Η διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους επαγγελματικούς κλάδους, η οποία είναι συνήθης πρακτική της Επιτροπής, δεν μπορεί να αποτελεί πρόσθετη προϋπόθεση στο πλαίσιο της διαδικασίας επιτροπολογίας. Με την τροπολογία 124 διευκρινίζεται ότι μπορούν να επιβληθούν αντισταθμιστικά μέτρα εφόσον έχει γίνει επίκληση της ρήτρας διασφάλισης. Η διευκρίνιση αυτή δεν είναι αναγκαία, ενώ και η σύνταξη του κειμένου δεν είναι σαφής όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής της. Ο επιθυμητός στόχος μπορεί να επιτευχθεί με απλούστερο τρόπο, μέσω της ρήτρας διασφάλισης όπως αυτή έχει προταθεί.

***

3.3. Τροποποιημενη προταση

Δυνάμει του άρθρου 250 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή τροποποιεί την πρότασή της σύμφωνα με τα ανωτέρω.