This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 51994PC0109
Proposal for a COUNCIL DIRECTIVE on Ambient Air Quality Assessment and Management
Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την εκτίμηση και τη διαχείριση της Ποιότητας του Αέρα του Περιβάλλοντος
Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την εκτίμηση και τη διαχείριση της Ποιότητας του Αέρα του Περιβάλλοντος
/* COM/94/109 τελικό - SYN 94/0106 */
ΕΕ C 216 της 6.8.1994, pp. 4–10
(ES, DA, DE, EL, EN, FR, IT, NL, PT)
Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την εκτίμηση και τη διαχείριση της Ποιότητας του Αέρα του Περιβάλλοντος /* COM/94/109 Τελικό - SYN 94/0106 */
Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 216 της 06/08/1994 σ. 0004
Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την εκτίμηση και τη διαχείριση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος (94/C 216/04) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) COM(94) 109 τελικό - 94/0106 (SYN) (Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 4 Ιουλίου 1994) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 130Σ παράγραφος 1, την πρόταση της Επιτροπής, Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Έχοντας υπόψη: τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, Εκτιμώντας: ότι το πέμπτο πρόγραμμα δράσεως για το περιβάλλον του 1992 προβλέπει την τροποποίηση της υφιστασμένης νομοθεσίας σχετικά με τους ατμοσφαιρικούς ρύπους και την επέκταση του καταλόγου των ελεγχόμενων ατμοσφαιρικών ρύπων και απαιτεί τον καθορισμό μακροπρόθεσμων στόχων 7 ότι, για να προστατευθεί το περιβάλλον στο σύνολό του, καθώς και η ανθρώπινη υγεία, πρέπει αφενός να περιορισθούν οι συγκεντρώσεις των επιβλαβών ατμοσφαιρικών ρύπων και αφετέρου να καθοριστούν στόχοι για την ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος 7 ότι οι αριθμητικές τιμές για τους στόχους ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος πρέπει να βασίζονται στα αποτελέσματα των εργασιών που έχουν πραγματοποιηθεί από διεθνείς επιστημονικές ομάδες που δρουν σ' αυτόν τον τομέα 7 ότι η ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος πρέπει να εκτιμάται με κριτήριο τους ποιοτικούς στόχους 7 ότι οι ανάγκες για την εκτίμηση του αέρα του περιβάλλοντος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα πρέπει να είναι ανάλογες προς το βαθμό της ρυπάνσεως 7 ότι η στρατηγική για την εκτίμηση αυτή πρέπει να διαμορφώνεται με βάση τα επίπεδα ρυπάνσεως του αέρα, το μέγεθος των πληθυσμών και των οικοσυστημάτων που εκτίθενται στη συγκεκριμένη ρύπανση 7 ότι, σε περιφερειακή κλίμακα και για να βελτιστοποιηθεί η σχέση αποτελεσματικότητας/κόστους των προληπτικών μέτρων, προβλέπεται μια μεγαλύτερη ευελιξία στη διαχείριση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος που να επιτρέπει την αειφόρο ανάπτυξη 7 ότι, προκειμένου να είναι συγκρίσιμες οι εκτιμήσεις της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος που βασίζονται σε μετρήσεις που έχουν διεξαχθεί από τα κράτη μέλη, πρέπει να καθοριστούν, μαζί με τις τιμές για τους στόχους ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος, η χωροθέτηση και ο αριθμός των σημείων δειγματοληψίας, καθώς και οι μέθοδοι μετρήσεως 7 ότι, για να γίνει δυνατή η χρήση άλλων τεχνικών για την εκτίμηση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος, εκτός από την απευθείας μέτρηση, είναι αναγκαίο να καθοριστούν κριτήρια εφαρμογής και απαιτήσεις ακριβείας για αυτές τις τεχνικές 7 ότι οι γενικοί κανόνες που καθορίζονται από την παρούσα οδηγία πρέπει να συμπληρωθούν από ειδικούς κανόνες για καθεμία από τις ουσίες που καλύπτονται από την οδηγία 7 ότι, για να προστατευθεί το περιβάλλον ως σύνολο, καθώς και η ανθρώπινη υγεία, τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν μέτρα όταν σημειώνεται υπέρβαση των οριακών τμών, ώστε να επιτυγχάνεται η τήρηση των τιμών αυτών εντός της καθορισμένης προθεσμίας 7 ότι τα μέτρα αυτά απαιτούν χρόνο για να εφαρμοστούν και για να αρχίσουν να παράγουν αποτελέσματα και συνεπώς θα ήταν σκόπιμο να καθοριστούν περιθώρια ανοχής για τους στόχους ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος 7 ότι ενδέχεται να υπάρχουν στα κράτη μέλη περιοχές όπου οι συγκεντρώσεις ενός ρύπου υπερβαίνουν την οριακή τιμή αλλά παραμένουν εντός των περιθωρίων ανοχής 7 ότι η ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος δεν πρέπει να επιδεινώνεται σημαντικά ή μόνιμα και ότι η τήρηση της οριακής τιμής πρέπει να επιτυγχάνεται εντός της προθεσμίας που έχει καθοριστεί 7 ότι ο καθορισμός ορίων συναγερμού, στα οποία πρέπει να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα από το κοινό, θα επιτρέψει να περιοριστούν οι επιπτώσεις των επεισοδίων ρυπάνσεως στην υγεία 7 ότι, για να διευκολυνθεί η επεξεργασία και η σύγκριση των δεδομένων που παρέχονται στην Επιτροπή, τα δεδομένα αυτά πρέπει να παρέχονται σε τυποποιημένη μορφή 7 ότι η εφαρμογή μιας ευρείας και σφαιρικής πολιτικής για την εκτίμηση και τη διαχείριση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος πρέπει να βασίζεται σε στέρεες τεχνικές και επιστημονικές βάσεις και σε συνεχή ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των κρατών μελών 7 ότι, για να βοηθηθεί η Επιτροπή σε αυτά τα θέματα, θα δημιουργηθεί μία συμβουλευτική επιτροπή 7 ότι, για τη διαχείριση των πληροφοριών που συγκεντρώνονται και για την εκτίμηση των υπερβάσεων των οριακών τιμών, καθώς και των ενεργειών στις οποίες προβαίνουν τα κράτη μέλη, η Επιτροπή θα ενεργεί βοηθούμενη από τη διαχειριστική επιτροπή 7 ότι, για να προωθηθεί η αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και του ευρωπαϊκού οργανισμού περιβάλλοντος (ΕΟΠ), η Επιτροπή μαζί με τον ΕΟΠ θα δημοσιεύουν εκθέσεις για την ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα κάθε τριετία 7 ότι οι οδηγίες για την ποιότητα του αέρα και ότι οι ουσίες που καλύπτονται από την οδηγία 80/779/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από τις οδηγίες 89/427/ΕΟΚ, 82/884/ΕΟΚ, 85/203/ΕΟΚ και 92/72/ΕΟΚ θα πρέπει να εξετασθούν κατά προτεραιότητα, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Στόχοι - Πεδίο εφαρμογής Ο γενικός στόχος της οδηγίας είναι να καθορίσει τις βασικές αρχές για μια κοινή στρατηγική για: - τον καθορισμό των στόχων για την ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, ώστε να μειωθούν οι επιβλαβείς επιπτώσεις στο σύνολο του περιβάλλοντος και στην ανθρώπινη υγεία, - την εκτίμηση της ποιότητας του περιβάλλοντος στα κράτη μέλη κατά τρόπο ενιαίο, - τη θέση στη διάθεση του κοινού πληροφοριών σχετικά με την ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος, - τη διατήρηση της καλής ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος και τη βελτίωση της χαμηλής ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος. Η στρατηγική αυτή θα καλύπτει: - τη διαδικασία και τα κριτήρια με τα οποία θα πρέπει να καθορίζονται σε κοινοτικό επίπεδο οι στόχοι για την ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος, - τα είδη των προβλεπομένων στόχων για την ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος, - τις μεθόδους για την εκτίμηση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος, - τις ενέργειες/τα μέτρα που απαιτούνται στην περίπτωση που υπάρχει υπέρβαση των στόχων ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος, - τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς της οδηγίας ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: 1. «Αέρας του περιβάλλοντος»: ο αέρας της τροπόσφαιρας με εξαίρεση τον αέρα στους χώρους εργασίας και τους εσωτερικούς χώρους. 2. «Ρύπος»: κάθε ουσία η οποία διοχετεύεται αμέσως ή εμμέσως από τον άνθρωπο στον αέρα του περιβάλλοντος και η οποία περιλαμβάνεται στον κατάλογο του παραρτήματος Ι. 3. «Επίπεδο»: η συγκέντρωση στον αέρα του περιβάλλοντος ή ο ρυθμός εναποθέσεως ενός ρύπου σε μια επιφάνεια σε μια δεδομένη χρονική στιγμή. 4. «Εκτίμηση»: κάθε μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση, τον υπολογισμό, την πρόβλεψη ή την εκτίμηση του επιπέδου ενός ρύπου στον αέρα του περιβάλλοντος. 5. «Στόχος ποιότητας»: η οριακή τιμή ή το όριο συναγερμού, η υπέρβαση του οποίου υπόκειται στις διατάξεις των άρθρων που ακολουθούν. 6. «Οριακή τιμή»: στόχος ποιότητας ο οποίος καθορίζεται με σκοπό να προληφθούν οι επιβλαβείς επιπτώσεις στο περιβάλλον ή/και την υγεία, ο οποίος δεν πρέπει να υπερβαίνεται. Όταν αυτό συμβαίνει, τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν τα μέτρα που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία. 7. «Επιτρεπόμενο περιθώριο ανοχής»: το ποσοστό της οριακής τιμής κατά το οποίο επιτρέπεται να υπερβαίνεται η τιμή αυτή κατά τη διάρκεια μιας καθορισμένης περιόδου, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στα επόμενα άρθρα. 8. «Όριο συναγερμού»: ο στόχος ποιότητας πέραν του οποίου υπάρχει κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία ακόμα και αν η έκθεση είναι βραχύχρονη. Όταν το επίπεδο φθάσει αυτό το όριο, τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν αμέσως τα μέτρα που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία. 9. «Οικισμός»: περιοχή στην οποία ο πληθυσμός ή/και οι οικονομικές δραστηριότητες παρουσιάζουν τέτοια συγκέντρωση, ώστε να είναι αναγκαία η εκτίμηση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος και η διαχείρισή της. 10. «Περιοχή»: κάθε άλλη οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή. 11. «Περιοχή με χαμηλή ποιότητα αέρα»: ένας οικισμός ή μια ζώνη στην οποία τα επίπεδα ενός δεδομένου ρύπου είναι υψηλότερα από την οριακή τιμή συν το επιτρεπόμενο περιθώριο ανοχής και στην οποία πρέπει να ληφθούν μέτρα ώστε να εξασφαλιστεί ότι η οριακή τιμή θα επιτευχθεί εντός του χρονικού ορίου που έχει καθοριστεί. 12. «Περιοχή με βελτιωνόμενη ποιότητα αέρα»: οικιστική περιοχή ή ζώνη στην οποία τα επίπεδα ενός δεδομένου ρύπου είναι υψηλότερα από την οριακή τιμή αλλά χαμηλότερα από την οριακή τιμή συν το επιτρεπόμενο περιθώριο ανοχής και όπου πρέπει να λαμβάνονται μέτρα ώστε να αποφευχθεί η συνεχής αύξηση των συγκεντρώσεων των ρύπων. Στις περιοχές αυτές πρέπει να λαμβάνονται μέτρα ώστε η οριακή τιμή να επιτυγχάνεται εντός των καθορισμένων προθεσμιών. 13. «Περιοχή με καλή ποιότητα αέρα»: οικιστική περιοχή ή ζώνη στην οποία τα επίπεδα ενός δεδομένου ρύπου είναι χαμηλότερα από την οριακή τιμή και όπου τα επίπεδα αυτά πρέπει να παραμείνουν χαμηλότερα από την τιμή αυτή. Άρθρο 3 Εφαρμογή - Αρμοδιότητες Για την εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας, τα κράτη μέλη οφείλουν: - να καθορίσουν τις εθνικές, περιφερειακές ή τοπικές αρχές οι οποίες θα είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή της οδηγίας, καθώς και για τη διαπίστευση εργαστηρίων και για τη σχετική ενημέρωση της Επιτροπής, - να ενημερώσουν την Επιτροπή σχετικά με τα εργαστήρια ή τα ινστιτούτα τα οποία θα είναι υπεύθυνα σύμφωνα με τις απαιτήσεις των ευρωπαϊκών προτύπων για τη διασφάλιση της ποιότητας και για την εκτίμηση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος, - να ενημερώσουν την Επιτροπή σχετικά με την κεντρική αρχή η οποία θα είναι υπεύθυνη για το συντονισμό στην επικράτειά τους των προγραμμάτων για τη διασφάλιση της ποιότητας του αέρα στο σύνολο της Κοινότητας, τα οποία οργανώνονται από την Επιτροπή, - να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα ώστε τα εργαστήρια/ινστιτούτα που αναφέρθηκαν προηγουμένως να οργανώσουν συστηματικούς εσωτερικούς ελέγχους ποιότητας και να καθορίσουν τα σημεία των μετρήσεων, - να προβαίνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα στην ανάλυση των μεθόδων για την εκτίμηση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος, με ιδιαίτερη έμφαση στη σύγκριση των εκάστοτε επιπέδων με τους στόχους και να τις τροποποιούν εάν δεν ανταποκρίνονται στις ισχύουσες διατάξεις σχετικά με την ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος. Άρθρο 4 Καθορισμός των στόχων για την ποιότητα του αέρα 1. Για τις ουσίες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος Ι, η Επιτροπή, μετά από διαβουλεύσεις με τη διαχειριστική επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 12, θα υποβάλει στο Συμβούλιο προτάσεις για τον καθορισμό στόχων για την ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος σύμφωνα με το ακόλουθο χρονοδιάγραμμα: - έως τις 31 Δεκεμβρίου 1996 για τις ουσίες 1 έως 5, - σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας 92/72/ΕΟΚ του Συμβουλίου για το όζον, - όσο το δυνατόν συντομότερα και έως τις 31 Δεκεμβρίου 1999 για τις ουσίες 7 έως 14. Για τις λοιπές ουσίες που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι, η Επιτροπή θα υποβάλει στο Συμβούλιο προτάσεις οριακών τιμών και ορίων συναγερμού εφόσον, με βάση τα νεώτερα επιστημονικά δεδομένα και λαμβάνοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές του παραρτήματος ΙΙ, είναι αναγκαίο να προστατευθούν το περιβάλλον ή/και η ανθρώπινη υγεία στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα από τις επιπτώσεις τους. Οι προτάσεις αυτές θα υποβληθούν μετά από διαβουλεύσεις με τη διαχειριστική επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 12. 2. Κατά τον καθορισμό των στόχων για την ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος, πρέπει να θεσπιστούν προθεσμίες για την τήρηση των στόχων αυτών και κριτήρια για: α) τη μέτρηση: - τη χωροθέτηση των σημείων δειγματοληψίας, - τον ελάχιστο αριθμό σημείων δειγματοληψίας, - τις μεθόδους μετρήσεως 7 β) τη χρήση άλλων τεχνικών για την εκτίμηση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος. Τα κριτήρια αυτά θα θεσπιστούν για κάθε ουσία και ανάλογα με το μέγεθος της οικιστικής περιοχής ή του επιπέδου της ρυπάνσεως στις οικιστικές περιοχές ή τις ζώνες όπου έχει εκτιμηθεί η ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος. 3. Εάν είναι αναγκαίο και προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα εκάστοτε επίπεδα ενός δεδομένου ρύπου κατά το χρόνο του καθορισμού των στόχων ποιότητας, καθώς και ο χρόνος που απαιτείται για την εφαρμογή των μέτρων για τη βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος, το Συμβούλιο οφείλει να καθορίζει ένα προσωρινό επιτρεπόμενο περιθώριο ανοχής πάνω από την οριακή τιμή. Το περιθώριο αυτό θα μειώνεται κάθε έτος κατά ένα στα θερό παράγοντα, ώστε να επιτευχθεί η οριακή τιμή εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 2. 4. Όταν ένα κράτος μέλος καθορίζει αυστηρότερους στόχους από αυτούς που έχουν αποφασιστεί από το Συμβούλιο, προβαίνει σε σχετική ενημέρωση της Επιτροπής. 5. Όταν ένα κράτος μέλος προτίθεται να καθορίσει στόχους ποιότητας για ουσίες που δεν καλύπτονται από τους στόχους για την ποιότητα του αέρα και του περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οφείλει, πριν εφαρμόσει τους στόχους αυτούς, να ενημερώσει εντός εύλογης προθεσμίας την Επιτροπή ώστε να είναι δυνατό να εξεταστεί κατά πόσον επιβάλλεται η παρέμβαση σε κοινοτικό επίπεδο σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του παραρτήματος ΙΙ. Άρθρο 5 Εκτίμηση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος 1. Από τη στιγμή που έχουν καθοριστεί οι στόχοι ποιότητας, η ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος θα πρέπει να εκτιμάται στο σύνολο της επικράτειας των κρατών μελών σύμφωνα με τις διατάξεις των επομένων παραγράφων. 2. Οι μετρήσεις είναι υποχρεωτικές στις ακόλουθες περιοχές: - οικιστικές περιοχές άνω των 250 000 κατοίκων με πυκνότητα πληθυσμού μεγαλύτερη των 1 000 κατοίκων/km2, - περιοχές με χαμηλή ή με βελτιωμένη ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος. 3. Σε περίπτωση που αντιπροσωπευτικές μετρήσεις ή ειδικές έρευνες δείχνουν ότι τα επίπεδα σε μια περιοχή είναι κάτω του 75 % των οριακών τιμών, είναι δυνατή η συνδυασμένη χρήση μετρήσεων και μοντέλων. 4. Στις περιπτώσεις που από αντιπροσωπευτικές μετρήσεις ή ειδικές έρευνες προκύπτει ότι τα επίπεδα σε μια περιοχή είναι κάτω από το 50 % των οριακών τιμών, ο υπολογισμός των επιπέδων είναι δυνατό να πραγματοποιείται μόνο με τη βοήθεια μοντέλων ή αντικειμενικών εκτιμήσεων. 5. Στις περιπτώσεις όπου πραγματοποιείται, η μέτρηση των ουσιών πρέπει να διεξάγεται σε συνεχή βάση ή με τυχαία δειγματοληψία. Ο αριθμός των μετρήσεων πρέπει να είναι επαρκής ώστε να επιτρέπει τον καθορισμό των στόχων ποιότητας. Άρθρο 6 Βελτίωση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος - Γενικές απαιτήσεις Κάθε ενέργεια για την επίτευξη των σκοπών αυτής της οδηγίας δεν πρέπει: ι) να προκαλεί πρόσθετη ρύπανση σε έναν άλλον αποδέκτη, ιι) να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στον αέρα των χώρων εργασίας ή στα μέτρα που λαμβάνονται για την προστασία της υγείας των εργαζομένων στους χώρους εργασίας. Άρθρο 7 Βελτίωση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος - Μέτρηση σε περιοχές με χαμηλή ποιότητα αέρα 1. Τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι, εντός προθεσμιών που θα καθοριστούν από τις πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 4, θα επιτευχθεί η τήρηση των οριακών τιμών που έχουν καθοριστεί σε κοινοτικό επίπεδο. 2. Τα κράτη μέλη οφείλουν να καταρτίσουν βραχυπρόθεσμα σχέδια για τη λήψη μέτρων στην περίπτωση που αναμένεται υπέρβαση ή με σκοπό να μειωθεί η πιθανότητα να υπάρξει υπέρβαση και να περιοριστεί η διάρκειά της. 3. Σε περιοχές με χαμηλή ποιότητα αέρα: α) τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με: ι) την εμφάνιση επιπέδων υψηλότερων από την οριακή τιμή συν το επιτρεπόμενο περιθώριο ανοχής, την ημερομηνία ή την περίοδο του περιστατικού και τις τιμές που κατεγράφησαν, εντός τριών μηνών μετά το τέλος κάθε έτους, ii) τους λόγους στους οποίους οφείλονται καθένα από τα περιστατικά εντός έξι μηνών μετά το τέλος κάθε έτους 7 β) τα κράτη μέλη λαμβάνουν μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι θα καταρτιστεί και θα εφαρμοστεί ένα σχέδιο ή ένα πρόγραμμα ώστε η οριακή τιμή να επιτευχθεί εντός της καθορισμένης προθεσμίας. Αυτό το σχέδιο ή πρόγραμμα, το οποίο θα πρέπει να γνωστοποιείται στο κοινό, οφείλει να περιλαμβάνει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙΙ 7 γ) τα κράτη μέλη οφείλουν: i) να αποστέλλουν αυτά τα σχέδια ή τα προγράμματα στην Επιτροπή όσο το δυνατό συντομότερα και το αργότερο δύο έτη μετά το τέλος του έτους κατά το οποίο άρχισε η παρατήρηση των επιπέδων, ii) να ενημερώνει την Επιτροπή σε ετήσια βάση για την πρόοδο κατά την εφαρμογή του σχεδίου/προγράμματος. 4. Σε περιοχές όπου τα επίπεδα περισσότερων του ενός ρύπων υπερβαίνουν τους στόχους ποιότητας, τα κράτη μέλη οφείλουν να καταρτίσουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που θα καλύπτει όλες τις αφορώμενες ουσίες. 5. Η Επιτροπή βοηθούμενη από τη διαχειριστική επιτροπή, που αναφέρεται στο άρθρο 12, οφείλει να ελέγχει τακτικά την εφαρμογή των σχεδίων/προγραμμάτων τα οποία υποβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 3 στοιχείο β), εξετάζοντας την πρόοδο και τις τάσεις όσον αφορά τη ρύπανση του αέρα. Άρθρο 8 Μέτρα εφαρμοζόμενα στις περιοχές με βελτιωνόμενη ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος Στις περιοχές με βελτιωνόμενη ποιότητα αέρα πρέπει να λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίζεται η τήρηση των απαιτήσεων του άρθρου 7 παράγραφος 1. Ο κατάλογος των περιοχών με βελτιωνόμενη ποιότητα αέρα και οι συνοπτικές πληροφορίες σχετικά με τα επίπεδα που έχουν εκτιμηθεί στις περιοχές αυτές πρέπει να διαβιβάζονται στην Επιτροπή σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 11. Άρθρο 9 Απαίτηση για τις περιοχές με καλή ποιότητα αέρα Οι περιοχές με καλή ποιότητα αέρα πρέπει να γνωστοποιούνται στην Επιτροπή, στην οποία πρέπει να διαβιβάζονται τα επίπεδα που έχουν εκτιμηθεί στις περιοχές αυτές σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 11. Άρθρο 10 Μέτρα τα οποία εφαρμόζονται όταν τα επίπεδα υπερβαίνουν τα όρια συναγερμού Όταν υπάρχει υπέρβαση των ορίων συναγερμού, τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την ενημέρωση του κοινού (π.χ. με τη βοήθεια του ραδιοφώνου, της τηλεοράσεως και του τύπου). Τα κράτη μέλη οφείλουν επίσης να διαβιβάζουν στην Επιτροπή τις πληροφορίες σχετικά με τα επίπεδα που κατεγράφησαν και τη διάρκεια των επεισοδίων εντός τριών μηνών από την παρατήρησή τους. Ένας κατάλογος ελάχιστων στοιχείων τα οποία πρέπει να παρέχονται στο κοινό πρέπει να καθοριστεί μαζί με τα όρια συναγερμού. Άρθρο 11 Διαβίβαση δεδομένων-εκθέσεων Μετά την έγκριση εκ μέρους του Συμβουλίου της πρώτης προτάσεως που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1: 1. Τα κράτη μέλη οφείλουν να παρέχουν στην Επιτροπή: α) κάθε έτος και το αργότερο τρεις μήνες μετά από το τέλος κάθε έτους, κατάλογο των περιοχών με βελτιωνόμενη και καλή ποιότητα αέρα 7 β) κάθε τρία έτη και το αργότερο έξι μήνες μετά από τη λήξη της τριετούς περιόδου, τις πληροφορίες και τα επίπεδα ρυπάνσεως που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 8. 2. Η Επιτροπή οφείλει να δημοσιεύει: α) κάθε έτος, κατάλογο των περιοχών με χαμηλή ποιότητα αέρα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα 7 β) κάθε τρία έτη, έκθεση σχετικά με την ποιότητα του αέρα του περιβάλλοντος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η έκθεση αυτή θα πρέπει να παρουσιάζει συνοπτικά τις πληροφορίες που έχουν συγκεντρωθεί βάσει των άρθρων 7, 8, 9 και 10, καθώς και αυτές που σχετίζονται με τις δραστηριότητες που απορρέουν από το άρθρο 3. Η έκθεση θα περιλαμβάνει επίσης τα δεδομένα που συγκεντρώνονται βάσει της αποφάσεως . ./. . . ΕΚ με την οποία καθιερώνεται η αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών και δεδομένων που συγκεντρώνονται από τα δίκτυα και τους μεμονωμένους σταθμούς που μετρούν την ατμοσφαιρική ρύπανση στα κράτη μέλη. 3. Η Επιτροπή θα πρέπει να επικαλεστεί τη διαθέσιμη στον ευρωπαϊκό οργανισμό περιβάλλοντος εμπειρία συντάσσοντας την έκθεση που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο β) 7 Άρθρο 12 Η Συμβουλευτική επιτροπή 1. Η Επιτροπή επικουρείται από μία επιτροπή συμβουλευτικής φύσεως που αποτελείται από εκπροσώπους των κρατών μελών και προεδρεύεται από τον εκπρόσωπο της Επιτροπής. 2. Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή εκδίδει τη γνώμη της επί του σχεδίου, σε χρονικό διάστημα το οποίο προσδιορίζει ο πρόεδρος ανάλογα με το επείγον του θέματος, εάν απαιτείται με ψηφοφορία. 3. Η γνώμη της επιτροπής καταχωρείται σε πρακτικά 7 επιπλέον, κάθε κράτος μέλος έχει το δικαίωμα να ζητήσει την καταχώρηση της θέσης του στα πρακτικά. 4. Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη κατά τον καλύτερο τρόπο τη γνώμη που εξέδωσε η επιτροπή. Ενημερώνει την επιτροπή σχετικά με τον τρόπο κατά τον οποίο η γνώμη της ελήφθη υπόψη. Άρθρο 13 1. Τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίσουν τις νομικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση με την οδηγία πριν από τις 31 Ιουλίου 1996. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπιστούν, θα πρέπει να περιλαμβάνουν αναφορά στην οδηγία ή θα πρέπει να συνοδεύονται από μία τέτοιου είδους αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομέρειες αυτής της αναφοράς θα καθοριστούν από τα κράτη μέλη. 2. Τα κράτη μέλη οφείλουν να ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα κείμενα των διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας τα οποία θεσπίζουν στον τομέα που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία. Άρθρο 14 Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη και αρχίζει να ισχύει την 20ή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I Κατάλογος των ατμοσφαιρικών ρύπων τους οποίους αφορά το πλαίσιο για την εκτίμηση και τη διαχείριση της ποιότητας του αέρα του περιβάλλοντος 1) Ρύποι καλυπτόμενοι από τις οδηγίες ΕΚ 1. Διοξείδιο του θείου (SO2), 2. Διοξείδιο του αζώτου/Οξείδια του αζώτου (NO2/ΝΟχ), 3. Μαύρος καπνός, 4. Αιωρούμενα υλικά σωματίδια, 5. Μόλυβδος (Pb), 6. Όζον (O3), 2) Λοιποί αφορώμενοι ρύποι στον αέρα του περιβάλλοντος 7. Μονοξείδιο του άνθρακα (CO), 8. Κάδμιο (Cd), 9. Όξινες εναποθέσεις, 10. Βενζίνη (C6Η6), 11. Πολυαρωματικοί υδρογονάνθρακες (PAH) [δείκτης Benzo-a-Pyrene (BaP), 12. Αρσενικό (As), 13. Φθωριούχες ενώσεις, 14. Νικέλιο (Ni). ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II Κατευθυντήριες γραμμές για την επιλογή των αφορώμενων ρύπων του αέρα 1. Πιθανότητα, σοβαρότητα και συχνότητα των επιπτώσεων. Όσον αφορά την ανθρώπινη υγεία, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίδεται στις μη αναστρέψιμες επιπτώσεις. 2. Ευρεία διάδοση και αφθονία του ρύπου στην ατμόσφαιρα. 3. Περιβαλλοντικές ή μεταβολικές αλλαγές στο βαθμό που ενδέχεται να οδηγήσουν στην παραγωγή χημικών ουσιών με μεγαλύτερη τοξικότητα. 4. Μεγάλη διάρκεια ζωής στο περιβάλλον, ιδιαίτερα εάν ο ρύπος αποικοδομείται δύσκολα στο περιβάλλον και είναι δυνατό να συσσωρευθεί στον ανθρώπινο οργανισμό, το περιβάλλον ή τις τροφικές αλυσίδες. 5. Επιπτώσεις του ρύπου: - μέγεθος του εκτιθέμενου πληθυσμού, των βιολογικών πόρων ή των οικοσυστημάτων, - ύπαρξη ιδιαίτερα ευαίσθητων στόχων. Τα κριτήρια που καθορίζονται στην οδηγία 67/548/ΕΟΚ και τις τροποποιήσεις της πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την επιλογή. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III Πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται σε τοπικά, περιφερειακά ή εθνικά προγράμματα για τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα Πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3. 1. Εντοπισμός των υπερβάσεων των ορίων: - περιφέρεια, - πόλη (χάρτης), - σταθμός μετρήσεως (χάρτης, γεωγραφικές συντεταγμένες). 2. Γενικές πληροφορίες: - τύπος περιοχής (πόλη, βιομηχανική ή αγροτική περιοχή), - εκτίμηση της εκτάσεως (km2) που έχει υποστεί ρύπανση και του πληθυσμού που έχει εκτεθεί στη ρύπανση αυτή, - χρήσιμα κλιματολογικά δεδομένα, - χρήσιμα τοπογραφικά δεδομένα, - επαρκείς πληροφορίες για το είδος των στόχων που πρέπει να προστατευθούν στην περιοχή. 3. Αρμόδιες αρχές Ονοματεπώνυμο, διεύθυνση υπευθύνων για την ανάπτυξη και την εφαρμογή των βελτιωτικών σχεδίων. 4. Φύση και εκτίμηση της ρυπάνσεως: - συγκεντρώσεις που έχουν παρατηρηθεί κατά τα προηγούμενα έτη (πριν από την εφαρμογή των βελτιωτικών μέτρων), - συγκεντρώσεις που έχουν μετρηθεί μετά την έναρξη εφαρμογής του σχεδίου, - τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για τις εκτιμήσεις. 5. Προέλευση της ρυπάνσεως: - κατάλογος των κυρίων πηγών στις οποίες οφείλεται η ρύπανση (χάρτες), - συνολική ποσότητα εκπομπών από τις πηγές αυτές (t/έτος), - πληροφορίες σχετικά με τη μεταφερόμενη ρύπανση στην περιοχή. 6. Ανάλυση της καταστάσεως: - λεπτομέρειες για τους παράγοντες στους οποίους οφείλεται η υπέρβαση (μεταφορές, βιομηχανία), - λεπτομέρειες σχετικά με τα μέτρα που είναι δυνατό να ληφθούν για τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα. 7. Λεπτομέρειες για τα μέτρα ή τα βελτιωτικά σχέδια τα οποία υπήρχαν πριν από την έναρξη της ισχύος της οδηγίας, δηλαδή: - τοπικά, περιφερειακά, εθνικά, διεθνή μέτρα, - παρατηρούμενες επιπτώσεις αυτών των μέτρων, - χρηματοδοτικοί πόροι για τα μέτρα αυτά. 8. Λεπτομέρειες σχετικά με τα μέτρα ή τα σχέδια που έχουν εγκριθεί για τη μείωση της ρυπάνσεως μετά την έναρξη της ισχύος αυτής της οδηγίας: - κατάλογος και περιγραφή όλων των μέτρων που περιλαμβάνονται στο σχέδιο, - χρονοδιάγραμμα εφαρμογής, - εκτίμηση της επιδιωκόμενης βελτίωση της ποιότητας του αέρα και εκτίμηση του χρόνου που απαιτείται για την επίτευξη αυτών των ποιοτικών στόχων, - απαιτούμενοι και διαθέσιμοι χρηματοδοτικοί πόροι για το μέτρο. 9. Λεπτομέρειες - συμπεριλαμβανομένου του χρονοδιαγράμματος - των μέτρων ή των έργων που σχεδιάζονται ή αποτελούν το αντικείμενο έρευνας. 10. Κατάλογος δημοσιεύσεων, εγγράφων, εργασιών κ.λπ. τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στο πλαίσιο του παραρτήματος.