(1)

Το Συμβούλιο οφείλει να θεσπίσει μέτρα για τον καθορισμό και την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων όρων που συνδέονται λειτουργικά με τις εν λόγω αλιευτικές δυνατότητες, ανάλογα με την περίπτωση. Κατά το άρθρο 16 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), οι αλιευτικές δυνατότητες απαιτείται να καθορίζονται σύμφωνα με τους στόχους της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΚΑΠ) όπως παρατίθενται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού. Κατά το άρθρο 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, οι αλιευτικές δυνατότητες που κατανέμονται στα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν τη σχετική σταθερότητα των αλιευτικών δραστηριοτήτων κάθε κράτους μέλους για κάθε απόθεμα ιχθύων ή τύπο αλιείας.

(2)

Συνεπώς, τα συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα (TAC) θα πρέπει να καθοριστούν, σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, με βάση τις διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, λαμβανομένων υπόψη των βιολογικών και κοινωνικοοικονομικών πτυχών, με παράλληλη εξασφάλιση της δίκαιης μεταχείρισης των αλιευτικών κλάδων, καθώς και υπό το πρίσμα των απόψεων που διατυπώθηκαν κατά τη διαβούλευση των συμφεροντούχων.

(3)

Κατά το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, όλα τα αποθέματα για τα οποία ισχύουν όρια αλιευμάτων υπόκεινται στην υποχρέωση εκφόρτωσης από την 1η Ιανουαρίου 2019, μολονότι ισχύουν ορισμένες εξαιρέσεις. Με βάση κοινές συστάσεις των κρατών μελών και σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η Επιτροπή εξέδωσε κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων εφαρμογής της υποχρέωσης εκφόρτωσης για ορισμένους τύπους αλιείας.

(4)

Οι αλιευτικές δυνατότητες για αποθέματα που καλύπτονται από την υποχρέωση εκφόρτωσης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι δεν επιτρέπονται πλέον, καταρχήν, οι απορρίψεις. Επομένως, οι αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να βασίζονται στα αριθμητικά στοιχεία της γνωμοδότησης για τα συνολικά αλιεύματα που παρέχονται από το Διεθνές Συμβούλιο για την Εξερεύνηση των Θαλασσών (ICES). Οι ποσότητες που, κατά παρέκκλιση από την υποχρέωση εκφόρτωσης, επιτρέπεται να εξακολουθήσουν να απορρίπτονται θα πρέπει να αφαιρούνται από τα εν λόγω αριθμητικά στοιχεία της γνωμοδότησης για τα συνολικά αλιεύματα. Επιπλέον, οι αλιευτικές δυνατότητες για τα αποθέματα για τα οποία το ICES παρέχει μόνο γνωμοδότηση σχετικά με τις εκφορτώσεις θα πρέπει να καθορίζονται βάσει της εν λόγω γνωμοδότησης.

(5)

Ο κανονισμός (ΕΕ) 2018/973 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2) θέσπισε πολυετές σχέδιο («ΠΣΔ») για τη Βόρεια Θάλασσα («ΠΣΔ για τη Βόρεια Θάλασσα») και ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/472 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) θέσπισε ΠΣΔ για τα Δυτικά Ύδατα («ΠΣΔ για τα Δυτικά Ύδατα»). Το ΠΣΔ για τη Βόρεια Θάλασσα και το ΠΣΔ για τα Δυτικά Ύδατα καθορίζουν στόχους και μέτρα για τη μακροπρόθεσμη διαχείριση των αποθεμάτων που καλύπτονται από τα εν λόγω ΠΣΔ. Αλιευτικές δυνατότητες για αποθέματα που απαριθμούνται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 των εν λόγω κανονισμών («αποθέματα-στόχοι») θα πρέπει να καθοριστούν σύμφωνα με το εύρος των τιμών της θνησιμότητας λόγω αλιείας που οδηγεί σε μέγιστη βιώσιμη απόδοση (ΜΒΑ) («εύρη του FMSY»), ή σε ήσσον επίπεδο, και σύμφωνα τις διασφαλίσεις που προβλέπονται στους εν λόγω κανονισμούς. Τα εύρη του FMSY καθορίζονται στις σχετικές γνωμοδοτήσεις του ICES. Σε περίπτωση που δεν είναι διαθέσιμες επαρκείς επιστημονικές πληροφορίες, οι αλιευτικές δυνατότητες για τα αποθέματα-στόχους ή για τα αποθέματα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 4 των εν λόγω κανονισμών («αποθέματα παρεμπιπτόντων αλιευμάτων») θα πρέπει να καθοριστούν σύμφωνα με την προληπτική προσέγγιση, όπως ορίζεται στους εν λόγω κανονισμούς.

(6)

Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 6 του ΠΣΔ για τη Βόρεια Θάλασσα και το άρθρο 4 παράγραφος 7 του ΠΣΔ για τα Δυτικά Ύδατα, οι αλιευτικές δυνατότητες για τα αποθέματα-στόχους θα πρέπει να καθορίζονται, ώστε να διασφαλίζεται ότι η πιθανότητα μείωσης της βιομάζας κάτω από το σημείο αναφοράς ορίου βιομάζας (Blim) (4) είναι μικρότερη του 5 %.

(7)

Σύμφωνα με το άρθρο 7 του ΠΣΔ για τη Βόρεια Θάλασσα και το άρθρο 8 του ΠΣΔ για τα Δυτικά Ύδατα, όταν οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις αναφέρουν ότι η βιομάζα αποθέματος αναπαραγωγής οποιουδήποτε από τα αποθέματα-στόχους είναι κάτω από τo ΜΒΑ Btrigger (5), πρέπει να λαμβάνονται διορθωτικά μέτρα, ιδίως δε οι αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να καθορίζονται σε επίπεδο που αντιστοιχεί στη θνησιμότητα λόγω αλιείας, ελαττωμένο αναλογικά ώστε να συνεκτιμάται η μείωση της βιομάζας. Όταν οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις αναφέρουν ότι η βιομάζα αποθέματος αναπαραγωγής οποιουδήποτε από τα αποθέματα-στόχους είναι κάτω από το Blim, πρέπει να λαμβάνονται επιπλέον διορθωτικά μέτρα για να διασφαλιστεί η ταχεία επάνοδος του αποθέματος σε επίπεδα ανώτερα εκείνων που μπορούν να εξασφαλίσουν τη ΜΒΑ. Ειδικότερα, στα εν λόγω διορθωτικά μέτρα μπορεί να περιλαμβάνεται η αναστολή της στοχευμένης αλιείας για το σχετικό απόθεμα και η κατάλληλη μείωση των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα εν λόγω αποθέματα ή άλλα αποθέματα στους τύπους αλιείας.

(8)

Υπάρχουν ορισμένα αποθέματα για τα οποία το ICES συνιστά μηδενικά αλιεύματα ή χαμηλά αλιεύματα, ή το ICES προβλέπει ότι μικρότερη του 5 % πιθανότητα μείωσης της βιομάζας κάτω από το Blim θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με χαμηλά αλιεύματα, θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με μηδενικά αλιεύματα ή δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί με μηδενικά αλιεύματα. Ωστόσο, εάν τα TAC για τα συγκεκριμένα αποθέματα καθορίζονταν στα συνιστώμενα από το ICES επίπεδα, η υποχρέωση εκφόρτωσης όλων των αλιευμάτων, συμπεριλαμβανομένων παρεμπιπτόντων αλιευμάτων των εν λόγω αποθεμάτων σε μικτή αλιεία, θα προκαλούσε το φαινόμενο των «ειδών με περιοριστική ποσόστωση». «Είδη με περιοριστική ποσόστωση» είναι είδη με έλλειψη ποσοστώσεων που μπορούν να αναγκάσουν ένα ή περισσότερα αλιευτικά σκάφη να σταματήσουν την αλιεία, ακόμη και αν εξακολουθούν να διαθέτουν ποσόστωση για άλλα είδη. Κατά το άρθρο 5 παράγραφος 3 του ΠΣΔ για τη Βόρεια Θάλασσα και του ΠΣΔ για τα Δυτικά Ύδατα και το άρθρο 16 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, σε συνδυασμό με το άρθρο 2 παράγραφος 1 και το άρθρο 2 παράγραφος 5 στοιχεία γ) και στ) του εν λόγω κανονισμού, και προκειμένου να βρεθεί η χρυσή τομή ανάμεσα στη διατήρηση της αλιείας, λόγω των δυνητικά σοβαρών κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων που θα είχε η αντίθετη περίπτωση, και στην ανάγκη επίτευξης καλής βιολογικής κατάστασης των εν λόγω αποθεμάτων, εφόσον ληφθεί υπόψη η δυσκολία της αλίευσης όλων των αποθεμάτων στο πλαίσιο μικτής αλιείας στη ΜΒΑ, είναι σκόπιμο να καθοριστούν ειδικά TAC για την παρεμπίπτουσα αλίευση των εν λόγω αποθεμάτων. Τα εν λόγω TAC παρεμπιπτόντων αλιευμάτων θα πρέπει να καθοριστούν σε επίπεδα που να εξασφαλίζουν τη μείωση της θνησιμότητας για τα εν λόγω αποθέματα ή τη σταθερότητα της βιομάζα τους, καθώς και να παρέχουν κίνητρα για τη βελτίωση της επιλεκτικότητας και την αποφυγή παρεμπιπτόντων αλιευμάτων των εν λόγω αποθεμάτων. Προκειμένου να μειωθούν τα αλιεύματα των αποθεμάτων για τα οποία έχουν καθοριστεί TAC παρεμπιπτόντων αλιευμάτων, οι αλιευτικές δυνατότητες για τους τύπους αλιείας στους οποίους αλιεύονται ιχθύες από τα εν λόγω αποθέματα θα πρέπει να καθοριστούν σε επίπεδα που να συμβάλλουν στην επαναφορά της βιομάζας των ευάλωτων αποθεμάτων σε βιώσιμα επίπεδα.

(9)

Προκειμένου να εξασφαλιστεί, στο μέτρο του δυνατού, η χρήση των αλιευτικών δυνατοτήτων σε μικτή αλιεία σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, είναι σκόπιμο να καθοριστεί κατάλογος για τις ανταλλαγές ποσοστώσεων για όσα κράτη μέλη δεν διαθέτουν ποσόστωση που να καλύπτει τα αναπόφευκτα παρεμπίπτοντα αλιεύματά τους.

(10)

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 και το άρθρο 16 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, για τα αποθέματα που δεν καλύπτονται από το ΠΣΔ για τη Βόρεια Θάλασσα ή το ΠΣΔ για τα Δυτικά Ύδατα, όταν διατίθενται επαρκείς επιστημονικές πληροφορίες, οι αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να καθορίζονται σύμφωνα με τη θνησιμότητα λόγω αλιείας στη ΜΒΑ και, όταν οι πληροφορίες αυτές δεν είναι διαθέσιμες, οι αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να καθορίζονται σε ευθυγράμμιση με την προληπτική προσέγγιση της διαχείρισης της αλιείας, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 8) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.

(11)

Για ορισμένα αποθέματα, η γνωμοδότηση του ICES εξακολουθεί να ισχύει για αρκετά έτη και η εν λόγω γνωμοδότηση παραμένει η βέλτιστη διαθέσιμη επιστημονική γνωμοδότηση για ολόκληρη την περίοδο γνωμοδότησης. Στις περιπτώσεις αυτές, θα πρέπει να καθοριστούν ετήσια TAC που θα καλύπτουν ολόκληρη την περίοδο γνωμοδότησης («πολυετές TAC»). Ωστόσο, εάν καταστεί διαθέσιμη νέα γνωμοδότηση του ICES κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι τα πολυετή TAC εξακολουθούν να συνάδουν με τη νέα γνωμοδότηση. Επιπλέον, θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι οι ετήσιες μειώσεις από τις ποσοστώσεις της Ένωσης, οι οποίες καλύπτουν τις εξαιρέσεις από την υποχρέωση εκφόρτωσης, εξακολουθούν να συνάδουν με τα διαθέσιμα δεδομένα.

(12)

Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση του ICES για το 2025, η βιομάζα λαβρακιού (Dicentrarchus labrax) στις διαιρέσεις ICES 8a και 8b προβλέπεται να μειωθεί περαιτέρω το 2024 και να παραμείνει κάτω από το ΜΒΑ Btrigger, αλλά πάνω από το Blim. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 του ΠΣΔ για τα Δυτικά Ύδατα, η Ισπανία και η Γαλλία πρέπει από κοινού να διασφαλίσουν ότι, κατά τον καθορισμό των ποσοστώσεών τους για την εμπορική αλιεία για το εν λόγω απόθεμα, το άθροισμα των εκφορτώσεων και των απορρίψεων εμπορικής αλιείας και των εκφορτώσεων και των απορρίψεων ερασιτεχνικής αλιείας είναι χαμηλότερο από την τιμή του σημείου FMSY (6) για τις συνολικές αλιεύσεις, όπως μειώνεται αναλογικά ώστε να ληφθεί υπόψη η μείωση της βιομάζας. Για να μπορεί η Επιτροπή να παρακολουθεί την ορθή εφαρμογή των στόχων και των κανόνων που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 και στο ΠΣΔ για τα Δυτικά Ύδατα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τις εν λόγω ποσοστώσεις.

(13)

Τα πρόσθετα μέτρα για τους ερασιτεχνικούς τύπους αλιείας λαβρακιού στις διαιρέσεις ICES 8a και 8b θα πρέπει να διατηρηθούν, λόγω του σημαντικού αντικτύπου των ερασιτεχνικών τύπων αλιείας στη βιομάζα του συγκεκριμένου αποθέματος και λαμβανομένης υπόψη της μειωμένης βιομάζας.

(14)

Υπάρχουν ορισμένα αποθέματα για τα οποία το ICES συνιστά αλιεύματα πάνω από ένα χαμηλό επίπεδο. Ωστόσο, εάν τα TAC για τα συγκεκριμένα αποθέματα καθορίζονταν στα εν λόγω επίπεδα, η υποχρέωση εκφόρτωσης όλων των αλιευμάτων, συμπεριλαμβανομένων των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων των εν λόγω αποθεμάτων σε μεικτή αλιεία, θα προκαλούσε το φαινόμενο των «ειδών με περιοριστική ποσόστωση» και την πρόωρη απαγόρευση ορισμένων τύπων αλιείας. Κατά το άρθρο 5 παράγραφος 3 του ΠΣΔ για τη Βόρεια Θάλασσα και του ΠΣΔ για τα Δυτικά Ύδατα και το άρθρο 16 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, σε συνδυασμό με το άρθρο 2 παράγραφος 1 και το άρθρο 2 παράγραφος 5 στοιχεία γ) και στ) του εν λόγω κανονισμού, και προκειμένου να βρεθεί η χρυσή τομή ανάμεσα στη διατήρηση της αλιείας, λόγω των δυνητικά σοβαρών κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων που θα είχε η αντίθετη περίπτωση, και στην ανάγκη επίτευξης καλής κατάστασης των εν λόγω αποθεμάτων, εφόσον ληφθεί υπόψη η δυσκολία της αλίευσης όλων των αποθεμάτων στο πλαίσιο μεικτής αλιείας με επίτευξη ΜΒΑ, ενδείκνυται να καθοριστούν ειδικά TAC για την παρεμπίπτουσα αλίευση των εν λόγω αποθεμάτων. Τα εν λόγω TAC παρεμπιπτόντων αλιευμάτων θα πρέπει να καθορίζονται βάσει στοιχείων που αποδεικνύουν ότι ο καθορισμός των TAC στο επίπεδο που συνιστά το ICES θα οδηγούσε σε πρόωρη απαγόρευση ενός ή περισσότερων τύπων αλιείας και θα είχε δυνητικά σοβαρό κοινωνικοοικονομικό αντίκτυπο. Επιπλέον, τα εν λόγω TAC παρεμπιπτόντων αλιευμάτων θα πρέπει να καθοριστούν σε επίπεδα τα οποία περιορίζουν το φαινόμενο των «ειδών με περιοριστική ποσόστωση» και την πρόωρη απαγόρευση ορισμένων τύπων αλιείας, περιορίζουν τις συναφείς κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις και μειώνουν τη θνησιμότητα λόγω αλιείας για τα εν λόγω αποθέματα ή διασφαλίζουν ότι η βιομάζα τους παραμένει σταθερή, καθώς και παρέχουν κίνητρα για τη βελτίωση της επιλεκτικότητας και την αποφυγή παρεμπιπτόντων αλιευμάτων των εν λόγω αποθεμάτων.

(15)

Σύμφωνα με τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, τα αλιεύματα κίτρινου μπακαλιάρου (Pollachius pollachius) ερασιτεχνικής αλιείας στις υποζώνες ICES 8, 9 και 10 και στα ενωσιακά ύδατα της CECAF 34.1.1 δεν είναι αμελητέα. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να διατηρηθούν τα όρια για την ερασιτεχνική αλιεία στις εν λόγω περιοχές. Προκειμένου να προστατευθούν οι τόποι αναπαραγωγής και να περιοριστούν τα αλιεύματα ιχθυδίων, δεν μπορεί να αλιευθεί και να διατηρηθεί κανένα δείγμα κίτρινου μπακαλιάρου από την 1η Ιανουαρίου έως τις 30 Απριλίου στο πλαίσιο ερασιτεχνικής αλιείας, ενώ θα μπορούσαν να επιτραπούν μέχρι δύο δείγματα για το υπόλοιπο του έτους.

(16)

Τον Μάιο του 2022, το ICES επισήμανε ότι, παρά τις προσπάθειες των κρατών μελών για την ανασύσταση του αποθέματος ευρωπαϊκού χελιού (Anguilla anguilla), δεν είχε σημειωθεί συνολική πρόοδος όσον αφορά την επίτευξη του στόχου της διαφυγής του 40 % της βιομάζας αργυρόχελου σε ολόκληρη την Ένωση, όπως απαιτείται από το άρθρο 2 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1100/2007 του Συμβουλίου (7), και ότι δεν παρατηρούνταν σαφείς τάσεις όσον αφορά τη θνησιμότητα. Τον Νοέμβριο του 2024, το ICES γνωμοδότησε εκ νέου ότι, όταν εφαρμόζεται προληπτική προσέγγιση, θα πρέπει να υπάρχουν μηδενικά αλιεύματα χελιού σε όλους τους οικοτόπους και σε όλα τα στάδια της ζωής του, σε ολόκληρη την περιοχή φυσικής κατανομής του, στην οποία περιλαμβάνεται ο Βορειοανατολικός Ατλαντικός και η Μεσόγειος. Αυτό αφορά τόσο τα αλιεύματα της ερασιτεχνικής όσο και της εμπορικής αλιείας, περιλαμβάνει δε τα αλιεύματα υαλόχελου για τον εμπλουτισμό των αποθεμάτων και τις υδατοκαλλιέργειες.

(17)

Ο κανονισμός (ΕΕ) 2023/194 του Συμβουλίου (8) παρέτεινε την περίοδο απαγόρευσης σε 6 μήνες για κάθε εμπορική αλιευτική δραστηριότητα χελιού στα θαλάσσια και υφάλμυρα ύδατα της Ένωσης στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό. Απαγόρευσε επίσης κάθε ερασιτεχνική αλιεία χελιού στα εν λόγω ύδατα. Κρίθηκε ότι η εξάμηνη περίοδος απαγόρευσης θα προστατεύσει καλύτερα το απόθεμα απ’ όσο προστατευόταν με τα ενωσιακά και εθνικά μέτρα που εφαρμόζονταν μέχρι το 2022. Κρίθηκε επίσης ότι η παρατεταμένη περίοδος απαγόρευσης θα προωθήσει την επίτευξη του στόχου διαφυγής τουλάχιστον του 40 % των αργυρόχελων που ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1100/2007. Ο κανονισμός (ΕΕ) 2024/257 του Συμβουλίου (9) διατήρησε τα εν λόγω μέτρα, διευκρινίζοντας παράλληλα τα κριτήρια για τον καθορισμό της περιόδου απαγόρευσης και την πιθανή παρέκκλιση για τη συνέχιση της περιορισμένης αλιείας χελιού κατά τη μεταναστευτική περίοδο του χελιού. Δεδομένης της συνεχιζόμενης κρίσιμης κατάστασης του ευρωπαϊκού χελιού, είναι σκόπιμο να διατηρηθούν τα μέτρα αυτά το 2025.

(18)

Κατά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1100/2007, ο εμπλουτισμός του αποθέματος του υαλόχελου αποτελεί μέτρο διατήρησης που επέλεξαν ορισμένα κράτη μέλη στα οικεία σχέδια διαχείρισης χελιού. Για να μπορέσουν τα εν λόγω κράτη μέλη να συνεχίσουν την εφαρμογή του εν λόγω μέτρου, ενδέχεται να απαιτούνται αλιεύματα υαλόχελων στα θαλάσσια και υφάλμυρα ύδατα της Ένωσης στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό την κατάλληλη χρονική στιγμή του έτους και, ενδεχομένως, κατά τη διάρκεια της κύριας περιόδου ή των κύριων περιόδων μετανάστευσής τους. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν τη συνέχιση της αλιείας υαλόχελου για 50 επιπλέον μέρες κατά τη διάρκεια της κύριας περιόδου ή των κύριων περιόδων μετανάστευσης υαλόχελου, με αποκλειστικό σκοπό τον εμπλουτισμό του αποθέματος.

(19)

Στη γνωμοδότησή του για ορισμένα αποθέματα ελασμοβράγχιων (καρχαριοειδών και σελαχιών), το ICES συνιστά μηδενικά αλιεύματα, λόγω της κακής κατάστασης διατήρησής τους ή των περιπτώσεων στις οποίες ακόμα και περιορισμένης κλίμακας αλιευτική δραστηριότητα θα μπορούσε να θέσει σε σοβαρό κίνδυνο τη διατήρησή τους. Επιπλέον, τα εν λόγω ελασμοβράγχια παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά επιβίωσης, όταν απορρίπτονται. Κατά συνέπεια, τα αλιεύματα των εν λόγω αποθεμάτων θα πρέπει να απορρίπτονται αντί να εκφορτώνονται, καθώς οι απορρίψεις δεν θεωρείται ότι αυξάνουν σημαντικά τη θνησιμότητά τους λόγω αλιείας και στηρίζουν μάλιστα τη διατήρηση των εν λόγω αποθεμάτων. Ως εκ τούτου, η αλιεία των εν λόγω ειδών θα πρέπει να απαγορεύεται, καθώς, κατά το άρθρο 15 παράγραφος 4 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η υποχρέωση εκφόρτωσης δεν ισχύει για είδη των οποίων η αλιεία απαγορεύεται. Στην περίπτωση που τα εν λόγω είδη αλιευθούν εκ παραδρομής, θα πρέπει να μην τους προκαλούνται βλάβες και να ελευθερώνονται αμέσως.

(20)

Προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η αξιοποίηση των αλιευτικών δυνατοτήτων, είναι σκόπιμο να επιτραπεί η εφαρμογή ευέλικτων ρυθμίσεων μεταξύ ορισμένων περιοχών TAC στις περιπτώσεις που αφορούν το ίδιο βιολογικό απόθεμα.

(21)

Τα άρθρα 3 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 του Συμβουλίου (10) προβλέπουν ευελιξία από έτος σε έτος για ποσοστώσεις που αφορούν αποθέματα τα οποία υπόκεινται τόσο σε προληπτικά όσο και σε αναλυτικά TAC. Βάσει του άρθρου 2 του εν λόγω κανονισμού, κατά τον καθορισμό των ΤΑC, το Συμβούλιο αποφασίζει για ποια αποθέματα δεν πρέπει να εφαρμόζονται τα άρθρα 3 και 4 του εν λόγω κανονισμού, ιδίως με βάση τη βιολογική τους κατάσταση. Επιπρόσθετα, το άρθρο 15 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 προβλέπει περαιτέρω ευελιξία από έτος σε έτος για όλα τα αποθέματα που υπόκεινται στην υποχρέωση εκφόρτωσης. Για να αποφευχθεί η υπερβολική ευελιξία που θα υπονόμευε την επίτευξη των στόχων της ΚΑΠ, η ευελιξία από έτος σε έτος για ποσοστώσεις δυνάμει των άρθρων 3 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 και του άρθρου 15 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σωρευτικά. Τέλος, η ευελιξία από έτος σε έτος του άρθρου 15 παράγραφος 9 του κανονισμού (EE) αριθ. 1380/2013 θα πρέπει, κατά περίπτωση, να αποκλείεται με βάση τη βιολογική κατάσταση των αποθεμάτων.

(22)

Στις περιπτώσεις που το TAC διατίθεται σε ένα μόνο κράτος μέλος, είναι σκόπιμο να εξουσιοδοτείται το εν λόγω κράτος μέλος να καθορίσει το εν λόγω TAC, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Η εν λόγω εξουσιοδότηση είναι σκόπιμη, υπό την προϋπόθεση ότι, κατά τον καθορισμό του επιπέδου του TAC, το κράτος μέλος συμμορφώνεται με τους στόχους και τους κανόνες που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 και στo ΠΣΔ για τη Βόρεια Θάλασσα και στo ΠΣΔ για τα Δυτικά Ύδατα. Για να μπορεί η Επιτροπή να παρακολουθεί την ορθή εφαρμογή των στόχων και των κανόνων που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, στo ΠΣΔ για τη Βόρεια Θάλασσα και στo ΠΣΔ για τα Δυτικά Ύδατα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τα εν λόγω TAC. Επιπλέον, η Επιτροπή μπορεί να ζητά από την Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ) να αξιολογεί τα εν λόγω TAC, και σε περίπτωση που η ΕΤΟΕΑ αξιολογεί ότι τα εν λόγω TAC δεν συμμορφώνονται με τους στόχους και τους κανόνες που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, στο ΠΣΔ για τη Βόρεια Θάλασσα και στο ΠΣΔ για τα Δυτικά Ύδατα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναθεωρούν τα TAC σε ευθυγράμμιση με τη γνωμοδότηση της ΕΤΟΕΑ.

(23)

Είναι αναγκαίο να καθοριστούν οι περιορισμοί της αλιευτικής προσπάθειας για τη γλώσσα (Solea solea) στη Δυτική Μάγχη (διαίρεση ICES 7e) σύμφωνα με το άρθρο 12 του ΠΣΔ για τα Δυτικά Ύδατα.

(24)

Είναι αναγκαίο να καθοριστούν τα ανώτατα όρια αλιευτικής προσπάθειας για το 2025 σύμφωνα με τα άρθρα 6, 11, 13 και 16 του κανονισμού (ΕΕ) 2023/2053 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11).

(25)

Η χρήση των αλιευτικών δυνατοτήτων που παρέχονται σε ενωσιακά αλιευτικά σκάφη και καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό διέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου (12), και ιδίως από τα άρθρα 33 και 34 του εν λόγω κανονισμού, σχετικά με την καταγραφή των αλιευμάτων και της αλιευτικής προσπάθειας, και την κοινοποίηση στοιχείων που αφορούν την εξάντληση των αλιευτικών δυνατοτήτων. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να προσδιορισθούν οι κωδικοί που πρέπει να χρησιμοποιούνται από τα κράτη μέλη κατά την αποστολή δεδομένων στην Επιτροπή σχετικά με εκφορτώσεις αποθεμάτων που διέπονται από τον παρόντα κανονισμό.

(26)

Κατά την ετήσια συνεδρίασή της το 2024, η Επιτροπή Αλιείας του Βορειοανατολικού Ατλαντικού (NEAFC) ενέκρινε TAC για τα συμβαλλόμενα μέρη της NEAFC για το κοκκινόψαρο (Sebastes mentella) στα διεθνή ύδατα των υποζωνών ICES 1 και 2 για το 2025, το οποίο μπορεί να αλιευθεί κατά την περίοδο από 1η Ιουλίου 2025 έως 30 Νοεμβρίου 2025. Η ποσόστωση της Ένωσης για το κοκκινόψαρο στην εν λόγω περιοχή για το 2025 θα πρέπει να καθοριστεί στο επίπεδο του εν λόγω TAC. Επιπλέον, μόλις το TAC χρησιμοποιηθεί πλήρως από τα συμβαλλόμενα μέρη της NEAFC και απαγορευτεί η άσκηση της αλιείας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να απαγορεύσουν την κατευθυνόμενη αλιεία κοκκινόψαρου από σκάφη που φέρουν τη σημαία τους.

(27)

Η NEAFC ενέκρινε για το 2025 τα ίδια μέτρα διατήρησης με εκείνα του 2024 για τα δύο αποθέματα κοκκινόψαρου (αβαθή πελαγικά και βαθέα πελαγικά) στη Θάλασσα Irminger και τα παρακείμενα ύδατα και ενέκρινε πρόσθετα μέτρα για τα αλιευτικά σκάφη που έχουν πραγματοποιήσει κατευθυνόμενη αλιεία για τα εν λόγω αποθέματα. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εφαρμοστούν στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου.

(28)

Η NEAFC δεν εξέδωσε σύσταση για την ιππόγλωσσα Γροιλανδίας (Reinhardtius hippoglossoides) στις υποζώνες ICES 1 και 2 για το 2025. Η ποσόστωση της Ένωσης για την ιππόγλωσσα Γροιλανδίας στα διεθνή ύδατα των υποζωνών ICES 1 και 2 για το 2025 θα πρέπει να καθοριστεί στο επίπεδο των 1 711 τόνων. Το επίπεδο της ποσόστωσης της Ένωσης αντιστοιχεί στο 9,25 % του επιπέδου της γνωμοδότησης του ICES για το 2023 το οποίο ανέρχεται σε 18 494 τόνους. Η γνωμοδότηση του ICES είναι η τελευταία βέλτιστη διαθέσιμη επιστημονική γνωμοδότηση για την ιππόγλωσσα Γροιλανδίας στις υποζώνες ICES 1 και 2.

(29)

Το σκουμπρί (Scomber scombrus), το προσφυγάκι (Micromesistius poutassou) και η ρέγγα Ατλαντικού-Σκανδιναβίας (Clupea harengus) στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό αποτελούν αντικείμενο διαβουλεύσεων των παράκτιων κρατών σχετικά με τη διαχείριση της αλιείας των εν λόγω αποθεμάτων, και πρόκειται για αποθέματα που τελούν επίσης υπό τη διαχείριση της NEAFC. Η Ένωση συμμετείχε στις εν λόγω διαβουλεύσεις με βάση τις θέσεις που ενέκρινε το Συμβούλιο στις 10 Οκτωβρίου 2024. Τα αποτελέσματα των εν λόγω διαβουλεύσεων καταγράφηκαν σε εγκεκριμένα πρακτικά για τη ρέγγα Ατλαντικού-Σκανδιναβίας στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό για το 2025, τα οποία υπογράφηκαν στις 18 Οκτωβρίου 2024, για το προσφυγάκι στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό για το 2025, τα οποία υπογράφηκαν στις 16 Οκτωβρίου 2024, και για το σκουμπρί στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό για το 2025, τα οποία υπογράφηκαν στις 22 Οκτωβρίου 2024. Κατά την ετήσια συνεδρίασή της το 2024, η NEAFC εξέδωσε συστάσεις σχετικά με μέτρα διατήρησης και διαχείρισης για τη ρέγγα Ατλαντικού-Σκανδιναβίας, το προσφυγάκι και το σκουμπρί για το 2025. Ως εκ τούτου, τα TAC για τη ρέγγα Ατλαντικού-Σκανδιναβίας, για το προσφυγάκι και για το σκουμπρί στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό είναι σκόπιμο να καθοριστούν στο επίπεδο των αλιευτικών δυνατοτήτων που συμφωνήθηκαν στα αντίστοιχα εγκεκριμένα πρακτικά των παράκτιων κρατών και εκείνων που προβλέπονται στις συστάσεις της NEAFC.

(30)

Κατά την ετήσια συνεδρίασή της το 2024, η Διεθνής Επιτροπή για τη Διατήρηση των Θυννοειδών του Ατλαντικού (ICCAT) διατήρησε τα ισχύοντα μέτρα για ορισμένα αποθέματα στη ζώνη της σύμβασης ICCAT. Επιπλέον, η ICCAT αύξησε τα TAC για το 2025 σε σύγκριση με το 2024 για τον μεγαλόφθαλμο τόνο (Thunnus obesus) και τον ξιφία του Βορείου Ατλαντικού (Xiphias gladius). Επιπλέον, η ICCAT μετέφερε την απαγόρευση της χρήσης διατάξεων συγκέντρωσης ιχθύων (FAD) για την αλιεία τροπικών τόνων μεταγενέστερα εντός του έτους και μείωσε τη διάρκειά της σε 45 ημέρες. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εφαρμοστούν στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου.

(31)

Οι ποσοστώσεις της Ένωσης για τα αποθέματα στη ζώνη της σύμβασης ICCAT για το 2025 προσαρμόστηκαν κατά την ετήσια συνεδρίαση της ICCAT το 2024 σύμφωνα με διάφορες συστάσεις της ICCAT βάσει των οποίων η Ένωση δύναται, κατόπιν αιτήματος, να μεταφέρει καθορισμένο ποσοστό της αχρησιμοποίητης ποσόστωσης οικείων αλιευτικών δυνατοτήτων από το 2023 στο 2025. Εν αναμονή πιθανών σχετικών προσαρμογών των ποσοστώσεων της Ένωσης βάσει του ενωσιακού δικαίου, οι ποσοστώσεις για μεμονωμένα κράτη μέλη θα πρέπει να καθοριστούν με βάση τη συνολική ποσόστωση της Ένωσης για το 2025, όπως συμφωνήθηκε από την ICCAT πριν από οποιαδήποτε τέτοια μεταφορά.

(32)

Κατά την ετήσια συνεδρίασή της το 2024, η Επιτροπή για τη Διατήρηση της Θαλάσσιας Χλωρίδας και Πανίδας της Ανταρκτικής(CCAMLR) ενέκρινε όρια αλιευμάτων για αποθέματα στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR για την περίοδο μεταξύ 1ης Δεκεμβρίου 2024 και 30ής Νοεμβρίου 2025. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εφαρμοστούν στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου.

(33)

Κατά την ετήσια συνεδρίασή της το 2024, η Επιτροπή Διαχείρισης της Αλιείας Τόνου του Ινδικού Ωκεανού (IOTC) διατήρησε τα εγκριθέντα μέτρα για τον κίτρινο τόνο (Thunnus albacares) και τον μεγαλόφθαλμο τόνο στην περιοχή αρμοδιότητας της IOTC για το 2025 όσον αφορά το όριο αλιευμάτων, τον περιορισμό της αλιευτικής ικανότητας και τον περιορισμό των FAD και των σκαφών ανεφοδιασμού. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εφαρμοστούν στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου.

(34)

Η ετήσια συνεδρίαση της περιφερειακής οργάνωσης διαχείρισης της αλιείας του Νοτίου Ειρηνικού (SPRFMO) έχει προγραμματιστεί για τις 17 έως 21 Φεβρουαρίου 2025. Συνεπώς, τα μέτρα που ισχύουν σήμερα στην περιοχή της σύμβασης SPRFMO και που συνδέονται λειτουργικά με τα TAC θα πρέπει να διατηρηθούν προσωρινά έως ότου πραγματοποιηθεί η ετήσια συνεδρίαση και καθοριστούν τα TAC για το 2025.

(35)

Κατά την ετήσια συνεδρίασή της το 2024, η Παναμερικανική Επιτροπή Τροπικού Τόνου (IATTC) διατήρησε τα ισχύοντα μέτρα που εφαρμόζονται στην περιοχή της σύμβασης IATTC, επιβεβαιώνοντας παράλληλα τη μείωση του αριθμού των παρασυρόμενων FAD για το 2025. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εφαρμοστούν στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου.

(36)

Κατά την ετήσια συνεδρίασή της το 2023, η Επιτροπή για τη Διατήρηση του Τόνου Νοτίου Ημισφαιρίου (CCSBT) ενέκρινε το TAC για τον ερυθρό τόνο νοτίου ημισφαιρίου (Thunnus maccoyii) για τριετή περίοδο, από το 2024 έως το 2026. Το μέτρο αυτό θα πρέπει να εφαρμοστεί στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου για το 2025.

(37)

Κατά την ετήσια συνεδρίασή της το 2024, η Οργάνωση Αλιείας Νοτιοανατολικού Ατλαντικού (SEAFO) διατήρησε για την περίοδο 2025-2026 τα TAC στη ζώνη της Σύμβασης SEAFO που είχαν καθοριστεί για το 2024. Ωστόσο, το TAC του μπακαλιάρου της Ανταρκτικής (Dissostichus eleginoides) στην υποζώνη D της SEAFO αυξήθηκε κατά 13 τόνους για το 2025 σε σύγκριση με το 2024. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εφαρμοστούν στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου.

(38)

Κατά την ετήσια συνεδρίασή της το 2024, η Επιτροπή Αλιείας Δυτικού και Κεντρικού Ειρηνικού (WCPFC) διατήρησε για το 2025 τα μέτρα που είχαν εγκριθεί για το 2024. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εφαρμοστούν στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου.

(39)

Κατά την 46η ετήσια συνεδρίασή της το 2024, η Οργάνωση Αλιείας Βορειοδυτικού Ατλαντικού (NAFO) ενέκρινε αλιευτικές δυνατότητες όσον αφορά ορισμένα αποθέματα στην περιοχή της σύμβασης NAFO για το 2025. Διατήρησε επίσης για το 2025 μέτρα που συνδέονται λειτουργικά με τις αλιευτικές δυνατότητες για το θράψαλο του Βορρά (Illex illecebrosus) στις υποζώνες NAFO 3 και 4 και για τη χωματίδα με κίτρινη ουρά (Limanda ferruginea) στις διαιρέσεις NAFO 3LNO, που αποσκοπούν στην ελαχιστοποίηση των επιπέδων παρεμπιπτόντων αλιευμάτων μη στοχευόμενων ειδών και χωρίς τα οποία οι αλιευτικές δυνατότητες για τα εν λόγω αποθέματα θα έπρεπε να μειωθούν προκειμένου να προστατευθούν τα μη στοχευόμενα είδη. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εφαρμοστούν στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου.

(40)

Κατά την ετήσια συνεδρίασή της το 2024, τα μέρη της Αλιευτικής Συμφωνίας του Νοτίου Ινδικού Ωκεανού (SIOFA) αναθεώρησαν τις αλιευτικές δυνατότητες για τον μπακαλιάρο της Ανταρκτικής (Dissostichus spp.) στην Περιοχή Del Cano. Μολονότι τα μέρη της SIOFA δεν ενέκριναν τη σύσταση της Επιστημονικής Επιτροπής για τη θέσπιση νέας περιοχής διαχείρισης για τον μπακαλιάρο της Ανταρκτικής στην περιοχή South Indian Ridge και ορίου αλιευμάτων, η Ένωση θα πρέπει να εφαρμόσει τα εν λόγω μέτρα σε ευθυγράμμιση με την εν λόγω σύσταση και τη θέση που εξέφρασε στην εν λόγω ετήσια συνεδρίαση των μερών της SIOFA. Επικαιροποίησαν επίσης τον κατάλογο των καρχαριοειδών βαθέων υδάτων για τους οποίους απαγορεύεται η κατευθυνόμενη αλιεία στην περιοχή της συμφωνίας SIOFA. Τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει επίσης να εφαρμοστούν στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου.

(41)

Βάσει του άρθρου 498 παράγραφος 2 της συμφωνίας εμπορίου και συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, αφενός, και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, αφετέρου (13) («συμφωνία εμπορίου και συνεργασίας»), η Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο οφείλουν να διεξάγουν ετήσιες διαβουλεύσεις για να συμφωνούν, έως τις 10 Δεκεμβρίου κάθε έτους, τα TAC για το επόμενο έτος για τα αποθέματα που απαριθμούνται στο παράρτημα 35 της συμφωνίας εμπορίου και συνεργασίας. Εάν τα εν λόγω TAC δεν συμφωνηθούν έως τις 10 Δεκεμβρίου, τα μέρη οφείλουν αμέσως να επανέλθουν σε διαβουλεύσεις με σκοπό να καταλήξουν σε συμφωνία για τα TAC, όπως απαιτείται από το άρθρο 499 παράγραφος 1 της συμφωνίας εμπορίου και συνεργασίας.

(42)

Το 2024, η Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο διεξήγαγαν διμερείς διαβουλεύσεις σχετικά με τον καθορισμό μεγάλου αριθμού TAC για το 2025, όσον αφορά τα αποθέματα που απαριθμούνται στο παράρτημα 35 της συμφωνίας εμπορίου και συνεργασίας. Οι εν λόγω διαβουλεύσεις διεξήχθησαν δυνάμει του άρθρου 498 παράγραφοι 2, 4 και 6 της συμφωνίας εμπορίου και συνεργασίας. Η Ένωση συμμετείχε στις εν λόγω διαβουλεύσεις με βάση τη θέση της Ένωσης που ενέκρινε το Συμβούλιο στις 7 Οκτωβρίου 2024 και σύμφωνα με τα ανεπίσημα έγγραφα των υπηρεσιών της Επιτροπής που προσυπέγραψε το Συμβούλιο στις 5, 8 και 19 Νοεμβρίου και στις 2 Δεκεμβρίου 2024. Το αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων καταγράφηκε σε γραπτά πρακτικά που υπογράφηκαν στις 6 Δεκεμβρίου 2024. Ως εκ τούτου, οι σχετικές αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να καθοριστούν στα επίπεδα που αναφέρονται στα εν λόγω γραπτά πρακτικά, ενώ τα άλλα μέτρα που συνδέονται λειτουργικά με τις αλιευτικές δυνατότητες και αναφέρονται επίσης στα εν λόγω γραπτά πρακτικά θα πρέπει να εφαρμοστούν στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου.

(43)

Η Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο συμφώνησαν σε αμοιβαία πρόσβαση το 2024 με στόχο ένα αρχικό σύνολο 280 τόνων μακρόπτερου τόνου (Thunnus alalunga) στις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες των κρατών μελών και του Ηνωμένου Βασιλείου. Δεν περιλαμβάνεται η πρόσβαση σε περιοχές που καλύπτονται από το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013.

(44)

Τα TAC για τα αποθέματα βαθέων υδάτων που απαριθμούνται στο παράρτημα 35 της συμφωνίας εμπορίου και συνεργασίας για το 2024 συμπεριλήφθηκαν στον κανονισμό (ΕΕ) 2024/257, αλλά φέρουν την ένδειξη «δεν έχει ακόμη καθοριστεί». Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΕ) 2024/257 θα πρέπει να τροποποιηθεί και οι αλιευτικές δυνατότητες για τα εν λόγω αποθέματα να καθοριστούν στα επίπεδα που ορίζονται στα γραπτά πρακτικά.

(45)

Θα πρέπει να διατηρηθούν τα συνοδευτικά μέτρα για τα σχετικά αποθέματα, συμπεριλαμβανομένων των διορθωτικών μέτρων για τον γάδο της Βόρειας Θάλασσας (Gadus morhua) και των διορθωτικών μέτρων για το πελαγίσιο λυθρίνι (Pagellus bogaraveo) στις υποζώνες ICES 6, 7 και 8. Τα λειτουργικά συνδεόμενα τεχνικά μέτρα για τα γαδοειδή και το πελαγίσιο λυθρίνι θα πρέπει να ισχύσουν μόνο μέχρι να τεθούν σε εφαρμογή οι σχετικές κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις.

(46)

Η Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο συμφώνησαν ότι θα πρέπει να τηρείται μέγιστο μέγεθος αλιεύματος 100 cm κατά τη στόχευση κεντρονιού (Squalus acanthias), ώστε να αποτρέπεται η κατευθυνόμενη αλιεία με στόχο συγκεντρώσεις ώριμων θηλυκών, προκειμένου να προστατευθεί μια συνιστώσα του εν λόγω αποθέματος που είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στη θνησιμότητα λόγω αλιείας. Το εν λόγω μέτρο συνδέεται λειτουργικά με το TAC για το απόθεμα, καθώς χωρίς ένα τέτοιο μέτρο το επίπεδο TAC από μόνο του δεν θα εξασφάλιζε την επαρκή προστασία των θηλυκών σε τοκετό, τα οποία αποτελούν ιδιαίτερα ευάλωτο τμήμα του πληθυσμού. Το εν λόγω μέγιστο όριο θα πρέπει να ισχύει μόνο μέχρι να τεθεί σε εφαρμογή κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που θα εισάγει σχετικά μέτρα.

(47)

Η εποχική απαγόρευση της αλιείας αμμόχελου (Ammodytes spp.) με ορισμένα συρόμενα εργαλεία στις διαιρέσεις ICES 2a, 3a και στην υποζώνη ICES 4 συνεχίζεται με σκοπό την προστασία των τόπων αναπαραγωγής και τον περιορισμό αλίευσης ιχθυδίων.

(48)

Το 2024 διεξήχθησαν τριμερείς διαβουλεύσεις μεταξύ της Ένωσης, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Νορβηγίας σχετικά με έξι κοινά και υπό κοινή διαχείριση αποθέματα εντός των ζωνών που υπάγονται στη δικαιοδοσία τους, με στόχο να συμφωνηθεί η διαχείριση των εν λόγω αποθεμάτων, συμπεριλαμβανομένων των αλιευτικών δυνατοτήτων για το 2025. Οι εν λόγω διαβουλεύσεις πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 4ης Νοεμβρίου και 2ας Δεκεμβρίου 2024, με βάση τη θέση της Ένωσης που καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 7 Οκτωβρίου 2024, και σύμφωνα με το ανεπίσημο έγγραφο των υπηρεσιών της Επιτροπής που προσυπέγραψε το Συμβούλιο στις 8 Νοεμβρίου 2024. Το αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων καταγράφτηκε σε εγκεκριμένα πρακτικά που υπογράφτηκαν από τους επικεφαλής των αντιπροσωπειών στις 2 Δεκεμβρίου 2024. Οι σχετικές αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να καθοριστούν στο επίπεδο που έχει συμφωνηθεί με το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Νορβηγία, και οι άλλες διατάξεις των εν λόγω εγκεκριμένων πρακτικών θα πρέπει να εφαρμοστούν στο δίκαιο της Ένωσης.

(49)

Η Ένωση διεξήγαγε διμερείς διαβουλεύσεις με τη Νορβηγία σχετικά με επτά κοινά και υπό κοινή διαχείριση αποθέματα στην περιοχή του Skagerrak (γάδος (Gadus morhua), εγκλεφίνος (Melanogrammus aeglefinus), ρέγγα (Clupea harengus), γαρίδα της Αρκτικής (Pandalus borealis), φασί Ατλαντικού (Pleuronectes platessa), παπαλίνα (Sprattus sprattus) και νταούκι Ατλαντικού (Merlangius merlangus)), με στόχο να συμφωνηθούν η διαχείριση αυτών των αποθεμάτων και οι αλιευτικές δυνατότητες για το 2025, καθώς και η ανταλλαγή ποσοστώσεων και οι ρυθμίσεις πρόσβασης. Οι διαβουλεύσεις αυτές ολοκληρώθηκαν στις 5 Δεκεμβρίου 2024 και τα αποτελέσματα καταγράφτηκαν σε τρία εγκεκριμένα πρακτικά, τα οποία υπογράφτηκαν από τους επικεφαλής των αντιπροσωπιών στις 5 Δεκεμβρίου 2024. Οι σχετικές αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να καθοριστούν στο επίπεδο που έχει συμφωνηθεί με τη Νορβηγία, και οι άλλες διατάξεις των εν λόγω εγκεκριμένων πρακτικών θα πρέπει να εφαρμοστούν στο δίκαιο της Ένωσης.

(50)

Στο πλαίσιο διμερών διαβουλεύσεων, η Ένωση και η Νορβηγία δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν σχετικά με την πρόσβαση στα αντίστοιχα ύδατά τους για δύο από κοινού διαχειριζόμενα πελαγικά αποθέματα στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό: τη ρέγγα Ατλαντικού-Σκανδιναβίας (Clupea harengus) και το προσφυγάκι (Micromesistius poutassou). Η Ένωση και η Νορβηγία θα επαναλάβουν τις συζητήσεις το συντομότερο δυνατόν με σκοπό την εξεύρεση κατάλληλων ρυθμίσεων πρόσβασης. Εν αναμονή της ολοκλήρωσης των εν λόγω διαβουλεύσεων σχετικά με τα επίπεδα πρόσβασης, τα εν λόγω επίπεδα πρόσβασης θα πρέπει να φέρουν την ένδειξη «δεν έχει ακόμη καθοριστεί».

(51)

Σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στη συμφωνία σύμπραξης στον τομέα της βιώσιμης αλιείας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφενός, και της κυβέρνησης της Γροιλανδίας και της κυβέρνησης της Δανίας, αφετέρου (14), και το πρωτόκολλο εφαρμογής της, τα μέρη συμφώνησαν να καθορίσουν το επίπεδο των αλιευτικών δυνατοτήτων που διατίθενται για την Ένωση στα ύδατα της Γροιλανδίας για το 2025 στο επίπεδο που συμφωνήθηκε και προβλέπεται στο εν λόγω πρωτόκολλο εφαρμογής, το οποίο θα επιβεβαιωθεί με ανταλλαγή επιστολών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 12 παράγραφος 8 της εν λόγω συμφωνίας, μετά την προσωρινή εφαρμογή του πρωτοκόλλου εφαρμογής αυτής από τα μέρη. Ως εκ τούτου, οι σχετικές αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να καθοριστούν στο επίπεδο που προβλέπεται στο πρωτόκολλο εφαρμογής, λαμβανομένων υπόψη των μεταφορών προς τη Νορβηγία που συμφωνήθηκαν στις διμερείς αλιευτικές διαβουλεύσεις μεταξύ Ένωσης και Νορβηγίας για το 2025.

(52)

Η συνθήκη της 9ης Φεβρουαρίου 1920 για το Spitzbergen (Svalbard) («Συνθήκη του Παρισιού του 1920») παρέχει σε όλα τα μέρη της εν λόγω συνθήκης ισότιμη και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στους πόρους γύρω από το Svalbard, μεταξύ άλλων και σε θέματα αλιείας. Η θέση της Ένωσης σχετικά με την εν λόγω πρόσβαση καθορίστηκε σε διάφορες ρηματικές διακοινώσεις προς τη Νορβηγία, με τις πλέον πρόσφατες να φέρουν ημερομηνία 26 Φεβρουαρίου 2021, 28 Ιουνίου 2021, 1η Αυγούστου 2022 και 26 Οκτωβρίου 2023. Όσον αφορά τις αλιευτικές δυνατότητες για τους κάβουρες της Αρκτικής (Chionoecetes spp.) γύρω από την περιοχή του Svalbard, ενδείκνυται να περιοριστεί ο αριθμός των αλιευτικών σκαφών στα οποία επιτρέπεται να ασκούν τις εν λόγω αλιευτικές δραστηριότητες, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η εκμετάλλευση του κάβουρα της Αρκτικής γύρω από το Svalbard είναι συνεπής προς τους αμερόληπτους κανόνες διαχείρισης που έχει ορίσει η Νορβηγία, η οποία ασκεί κυριαρχία και δικαιοδοσία στην περιοχή σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας και της Συνθήκης του Παρισιού του 1920. Η κατανομή αυτών των αλιευτικών δυνατοτήτων μεταξύ κρατών μελών ισχύει μόνον για το 2025. Στην Ένωση, η κύρια ευθύνη για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με το εφαρμοστέο δίκαιο ανήκει στα κράτη μέλη σημαίας.

(53)

Όσον αφορά τις αλιευτικές δυνατότητες για τον γάδο στη βορειοανατολική Αρκτική, είναι σκόπιμο να καθοριστεί η ποσόστωση της Ένωσης για τον γάδο στα ύδατα του Svalbard και στα διεθνή ύδατα της υποζώνης ICES 1 και της διαίρεσης ICES 2b για το 2025 με βάση το TAC αναφοράς για το εν λόγω απόθεμα και το ιστορικό ποσοστό αλιείας της Ένωσης του 2,8274 %. Η εν λόγω ποσόστωση της Ένωσης θα πρέπει να κατανεμηθεί στα κράτη μέλη σύμφωνα με την απόφαση 87/277/ΕΟΚ του Συμβουλίου (15), με την επιφύλαξη των προσαρμογών που απαιτούνται λόγω της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση, όπως ορίζεται στο παράρτημα 36 πίνακας Ε της συμφωνίας εμπορίου και συνεργασίας.

(54)

Σύμφωνα με τη δήλωση της Ένωσης προς τη Βολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας σχετικά με τη χορήγηση αλιευτικών δυνατοτήτων στα ενωσιακά ύδατα σε αλιευτικά σκάφη που φέρουν σημαία της Βενεζουέλας στην αποκλειστική οικονομική ζώνη στα ανοικτά των ακτών της Γαλλικής Γουιάνας, η οποία εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απόφαση (ΕΕ) 2015/1565 του Συμβουλίου (16), είναι αναγκαίο να καθοριστεί ο ανώτατος αριθμός αδειών αλίευσης λουτιάνου που διατίθενται στη Βενεζουέλα στα ενωσιακά ύδατα.

(55)

Κατά την 46η ετήσια συνεδρίασή της το 2024, η NAFO αποφάσισε να επιτρέψει εκ νέου την αλιεία γάδου (Gadus morhua) στο τμήμα των διαιρέσεων NAFO 2J, 3K και 3L («2J3KL») που καλύπτεται από τη ζώνη διακανονισμού NAFO, μετά την έγκριση από τον Καναδά ορίου αλιευμάτων 18 000 τόνων για τα αλιευτικά του σκάφη στις διαιρέσεις 2J3KL της NAFO για την περίοδο από την 1η Ιουλίου 2024 έως τις 30 Ιουνίου 2025. Ειδικότερα, η NAFO ενέκρινε TAC και ποσόστωση της Ένωσης για το εν λόγω απόθεμα για την περίοδο από την 1η Ιουλίου 2024 έως τις 30 Ιουνίου 2025 στο επίπεδο των 735 τόνων, βάσει αναθεωρημένης κλείδας κατανομής στη NAFO. Επιπλέον, η NAFO ενέκρινε μέτρα αποκατάστασης για το εν λόγω απόθεμα για την προαναφερόμενη περίοδο. Τα TAC, οι ποσοστώσεις της Ένωσης και τα μέτρα αποκατάστασης τέθηκαν σε ισχύ στις 11 Οκτωβρίου 2024, χωρίς αναδρομική εφαρμογή. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εφαρμοστούν στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου.

(56)

Κατά συνέπεια, ο κανονισμός (ΕΕ) 2024/257 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

(57)

Για να εξασφαλιστεί, στο μέτρο του δυνατού, η χρήση των αλιευτικών δυνατοτήτων για τον γάδο, τη ρέγγα και το κοκκινόψαρο στα νορβηγικά ύδατα των ζωνών ICES 1 και 2, η Γερμανία και η Γαλλία θα προσπαθήσουν να διαθέσουν το 20 % της ποσόστωσής τους για τον εγκλεφίνο (HAD/1N2AB.), τον μαύρο μπακαλιάρο (Pollachius virens) (POK/1N2AB.), την ιππόγλωσσα Γροιλανδίας (GHL/1N2AB.) και άλλα είδη (OTH/1N2AB.) για ανταλλαγές με κράτη μέλη που δεν διαθέτουν επαρκείς ποσοστώσεις για αυτά τα αποθέματα. Η Ισπανία, η Πορτογαλία και άλλα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη πρέπει να ζητήσουν ανταλλαγές έως τις 31 Ιανουαρίου 2025. Τα αιτήματα δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις ανάγκες κάλυψης των αναπόφευκτων παρεμπιπτόντων αλιευμάτων κατά την αλιεία γάδου, ρέγγας και κοκκινόψαρου. Τυχόν αχρησιμοποίητες ποσότητες που δεν μεταφέρονται πρέπει να επιστραφούν στα κράτη μέλη που αρχικά συνεισέφεραν στην ανταλλαγή. Εκτός εάν συμφωνηθεί διαφορετικά, τα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν επαρκείς ποσοστώσεις για τα εν λόγω αναπόφευκτα παρεμπίπτοντα αλιεύματα θα προσπαθήσουν να παράσχουν ως αντιστάθμισμα ποσοστώσεις γάδου (COD/1N2AB.). Στις περιπτώσεις που οι εν λόγω ποσότητες δεν επιτρέπουν στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να καλύψουν τα αναπόφευκτα παρεμπίπτοντα αλιεύματά τους, η Γερμανία και η Γαλλία θα προσπαθήσουν να συμφωνήσουν για περαιτέρω ανταλλαγές ανάλογα με τη διαθεσιμότητα ποσοστώσεων και τη συνολική ισορροπία της ανταλλαγής.

(58)

Προκειμένου να διασφαλισθούν ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες όσον αφορά την εξουσιοδότηση μεμονωμένων κρατών μελών να διαχειρίζονται τις κατανομές της αλιευτικής προσπάθειας σύμφωνα με σύστημα κιλοβατημερών, να χορηγούν πρόσθετες ημέρες στη θάλασσα για την οριστική παύση αλιευτικών δραστηριοτήτων και την επαυξημένη παρουσία επιστημονικών παρατηρητών και να καταρτίζουν μορφότυπους λογιστικών φύλλων για τη συλλογή και τη διαβίβαση πληροφοριών σχετικών με τη μεταφορά ημερών στη θάλασσα μεταξύ αλιευτικών σκαφών που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17).

(59)

Για να διασφαλιστεί συνεχής εφαρμογή και για να αποφευχθεί ανασφάλεια δικαίου κατά την περίοδο μεταξύ του τέλους του έτους και της ημερομηνίας έναρξης ισχύος του νέου κανονισμού που καθορίζει τις αλιευτικές δυνατότητες για το επόμενο έτος, οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού περί απαγορεύσεων και περιόδων απαγόρευσης αλιείας θα πρέπει να συνεχίσουν να εφαρμόζονται στην αρχή του 2026, μέχρι να τεθεί σε ισχύ ο κανονισμός που καθορίζει τις αλιευτικές δυνατότητες για το 2026. Για τους ίδιους λόγους, οι διατάξεις που εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2025 έως την 31η Δεκεμβρίου 2026 θα πρέπει να εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται στις αρχές του 2027 έως την έναρξη ισχύος του κανονισμού για τον καθορισμό των αλιευτικών δυνατοτήτων για το 2027.

(60)

Για να αποφευχθεί η διακοπή των αλιευτικών δραστηριοτήτων και να διασφαλιστεί ο βιοπορισμός των αλιέων, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2025. Ωστόσο, οι διατάξεις για τα όρια της αλιευτικής προσπάθειας θα πρέπει να αρχίσουν να εφαρμόζονται από την 1η Φεβρουαρίου 2025. Για λόγους επείγοντος και για την παροχή ασφάλειας δικαίου το συντομότερο δυνατό, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ την ημέρα της δημοσίευσής του.

(61)

Ορισμένα διεθνή μέτρα με τα οποία δημιουργούνται ή περιορίζονται οι αλιευτικές δυνατότητες για την Ένωση εκδόθηκαν από τις οικείες περιφερειακές οργανώσεις διαχείρισης της αλιείας (ΠΟΔΑ) στο τέλος του 2024 και τέθηκαν σε εφαρμογή πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. Ως εκ τούτου, οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού που ενσωματώνουν τα εν λόγω μέτρα στο ενωσιακό δίκαιο θα πρέπει να εφαρμοστούν αναδρομικά. Συγκεκριμένα, δεδομένου ότι η αλιευτική περίοδος στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR εκτείνεται από την 1η Δεκεμβρίου έως την 30ή Νοεμβρίου και δεδομένου ότι ορισμένες αλιευτικές δυνατότητες ή απαγορεύσεις στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR καθορίζονται για χρονικό διάστημα που αρχίζει την 1η Δεκεμβρίου 2024, οι σχετικές διατάξεις του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να εφαρμοστούν από την εν λόγω ημερομηνία. Επιπλέον, η αλιευτική περίοδος για τους μπακαλιάρους της Ανταρκτικής στην περιοχή της συμφωνίας SIOFA εκτείνεται από την 1η Δεκεμβρίου έως την 30ή Νοεμβρίου και, δεδομένου ότι τα TAC για την εν λόγω ομάδα ειδών καθορίζονται για περίοδο που αρχίζει την 1η Δεκεμβρίου 2024, τα TAC θα πρέπει να εφαρμοστούν από την εν λόγω ημερομηνία. Αυτή η αναδρομική εφαρμογή δεν θίγει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, εφόσον απαγορεύεται στα αλιευτικά σκάφη που φέρουν τη σημαία του συμβαλλόμενου μέρους η άνευ αδείας αλιεία στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR και στην περιοχή της συμφωνίας SIOFA,