(1)

Η Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 17 της οδηγίας 2002/53/EK, δημοσίευσε στις 17 Σεπτεμβρίου 2004 στη σειρά C της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναν κατάλογο δεκαεπτά γενετικώς τροποποιημένων ποικιλιών αραβοσίτου που προέρχονται από το γενετικώς τροποποιημένο οργανισμό MON 810 στο 13ο συμπλήρωμα της 22ης πλήρους έκδοσης του κοινού καταλόγου ποικιλιών καλλιεργούμενων φυτικών ειδών (2).

(2)

Δυνάμει του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, από τη δημοσίευση που αναφέρεται στο άρθρο 17, οι σπόροι ποικιλιών που έχουν γίνει αποδεκτές σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας ή σύμφωνα με τις αρχές που αντιστοιχούν στις αρχές της παρούσας οδηγίας δεν υπόκεινται σε κανένα περιορισμό εμπορίας ως προς την ποικιλία.

(3)

Σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας, οι γενετικώς τροποποιημένες ποικιλίες θα εγκρίνονται προς υπαγωγή σε εθνικό κατάλογο μόνον αφού θα έχουν εγκριθεί για την εμπορία σύμφωνα με την οδηγία 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου (3), η οποία προβλέπει την εκτίμηση των κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον των γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών.

(4)

Με την απόφαση 98/294/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Απριλίου 1998, για τη διάθεση στην αγορά γενετικώς τροποποιημένου αραβόσιτου (Zea mays L. σειρά MON 810) αποφασίστηκε, σύμφωνα με την οδηγία 90/220/EOK του Συμβουλίου (4), να δοθεί συγκατάθεση για τη διάθεση στην αγορά του εν λόγω προϊόντος. Στις 3 Αυγούστου 1998, οι γαλλικές αρχές επέτρεψαν πράγματι τη διάθεση στην αγορά του εν λόγω προϊόντος.

(5)

Στις 7 Απριλίου 2005, οι ελληνικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή την υπουργική απόφαση αριθ. 243267 της 3.3.2005 με την οποία απαγορεύεται για τις καλλιεργητικές περιόδους του 2005 και του 2006 η εμπορία σπόρων των δεκαεπτά προαναφερόμενων ποικιλιών και ζήτησαν από την Επιτροπή να εγκρίνει το εν λόγω εθνικό μέτρο σύμφωνα με το άρθρο 18 της οδηγίας 2002/53/EK.

(6)

Το άρθρο 18 της οδηγίας 2002/53/ΕΚ προβλέπει ότι, αν διαπιστωθεί ότι σε ένα κράτος μέλος η καλλιέργεια μιας ποικιλίας, εγγεγραμμένης στον κοινό κατάλογο ποικιλιών είναι δυνατόν να βλάψει, από φυτοϋγειονομική άποψη, την καλλιέργεια άλλων ποικιλιών ή ειδών ή ενέχει κινδύνους για το περιβάλλον ή την ανθρώπινη υγεία, μπορεί να επιτραπεί στο εν λόγω κράτος μέλος, κατόπιν αιτήσεώς του να απαγορεύει την εμπορία των σπόρων ή του πολλαπλασιαστικού υλικού της εν λόγω ποικιλίας στο σύνολο ή σε τμήμα της επικράτειάς του. Όταν υπάρχει άμεσος κίνδυνος διάδοσης επιβλαβών οργανισμών ή άμεσος κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να προβεί στην απαγόρευση αυτή συγχρόνως με την κατάθεση της αιτήσεώς του και έως την οριστική απόφαση.

(7)

Οι ελληνικές αρχές διευκρίνισαν στην κοινοποίηση ότι το μέτρο απαγόρευσης θεωρείται αναγκαίο καθόσον η καλλιέργεια των γενετικώς τροποποιημένων ποικιλιών μπορεί να προκαλέσει αρνητικά αποτελέσματα στο αγροτικό περιβάλλον. Η Ελλάδα δεν παρείχε πληροφορίες για την υποστήριξη του μέτρου της που θα μπορούσαν να παραπεμφθούν στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων για την εκτίμηση του κινδύνου όσον αφορά την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον των εν λόγω γενετικώς τροποποιημένων ποικιλιών. Στις 4 Μαΐου 2005, η Επιτροπή απευθύνθηκε γραπτώς στις ελληνικές αρχές και ζήτησε διευκρινίσεις, ιδίως όσον αφορά τις πιθανές επιπτώσεις της εμπορίας των εν λόγω σπόρων στο αγροτικό περιβάλλον. Οι ελληνικές αρχές απάντησαν, στις 12 Μαΐου 2005, ότι οι αρνητικές συνέπειες που προκαλούνται στο αγροτικό περιβάλλον από τους σπόρους των εν λόγω δεκαεπτά γενετικώς τροποποιημένων ποικιλιών είναι οικονομικής φύσης και δεν αφορούν το περιβάλλον γενικά ή την ανθρώπινη υγεία. Στο πλαίσιο αυτό, στην απάντηση αναφερόταν επίσης ότι οι ελληνικές αρχές γνωρίζουν ότι κατά την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας για την εκτίμηση του περιβαλλοντικού κινδύνου, η MON 810 έχει ήδη εκτιμηθεί ως ασφαλής για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία.

(8)

Με βάση τα ανωτέρω, καμία από τις ειδικές διατάξεις του άρθρου 18 της οδηγίας 2002/53/ΕΚ δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην περίπτωση απαγόρευσης της καλλιέργειας των εν λόγω ποικιλιών από τις ελληνικές αρχές και δεν μπορεί, για το λόγο αυτό, να χορηγηθεί έγκριση για την απαγόρευση αυτή.

(9)

Η μόνιμη επιτροπή σπόρων προς σπορά και πολλαπλασιαστικού υλικού γεωργικών, δενδροκηπευτικών και δασικών φυτών προς φύτευση δεν εξέδωσε θετική γνώμη εντός της προθεσμίας που είχε καθοριστεί από τον πρόεδρό της. Συνεπώς, στις 30 Αυγούστου 2005 η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση σχετικά με τα μέτρα αυτά στο Συμβούλιο, βάσει του άρθρου 23 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/53/ΕΚ και σύμφωνα με το άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (5).

(10)

Εφόσον, ύστερα από τη λήξη της περιόδου που ορίζεται στο άρθρο 23 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/53/ΕΚ, το Συμβούλιο δεν έχει ούτε εκδώσει τα προταθέντα μέτρα ούτε και εκδηλώσει την αντίθεσή του προς αυτά, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τα εν λόγω μέτρα πρέπει να θεσπιστούν από την Επιτροπή,