Υπόθεση Τ-334/02

Βιομηχανία Συσκευασίας Τυποποίησης και Συντήρησης Αγροτικών Προϊόντων ΑΕ

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

«ΕΓΤΠΕ — Βελτίωση των συνθηκών μεταποιήσεως και εμπορίας γεωργικών προϊόντων — Αίτηση καταργήσεως της κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής — Αδράνεια της Επιτροπής — Προσφυγή κατά παραλείψεως»

Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 2ας Δεκεμβρίου 2003   II-5123

Περίληψη της διατάξεως

1. Διαδικασία – Προθεσμίες ασκήσεως προσφυγής – Απώλεια του δικαιώματος – Συγγνωστή πλάνη – Έννοια

2. Προσφυγή κατά παραλείψεως – Φυσικά ή νομικά πρόσωπα – Παραλείψεις δεκτικές προσφυγής – Παράλειψη κινήσεως της διαδικασίας λόγω παραβάσεως κράτους μέλους – Απαράδεκτο

   (Άρθρα 226 ΕΚ και 232, εδ. 3, ΕΚ)

1.  Όσον αφορά τις προθεσμίες ασκήσεως προσφυγής, η πλάνη είναι συγγνωστή αν απορρέει από σύγχυση που προκάλεσε η ίδια η συμπεριφορά του οικείου κοινοτικού οργάνου και ο προσφεύγων είναι καλόπιστος και έχει επιδείξει όλη την επιμέλεια που απαιτείται να επιδεικνύει ένας επιχειρηματίας με συνήθη ενημέρωση.

   (βλ. σκέψη 35)

2.  Είναι απαράδεκτη η προσφυγή κατά παραλείψεως που ασκεί φυσικό ή νομικό πρόσωπο με αίτημα να αναγνωριστεί ότι η Επιτροπή, μη κινώντας κατά κράτους μέλους τη διαδικασία αναγνωρίσεως παραβάσεως, παρέλειψε να αποφασίσει, κατά παράβαση της Συνθήκης. Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα δηλαδή μπορούν να επικαλούνται το άρθρο 232, τρίτο εδάφιο, ΕΚ μόνο στην περίπτωση που ζητούν να αναγνωριστεί ότι ένα κοινοτικό όργανο παρέλειψε, κατά παράβαση της Συνθήκης, να εκδώσει πράξεις (πλην συστάσεων ή γνωμών) των οποίων τα πρόσωπα αυτά είναι οι δυνητικοί αποδέκτες ή οι οποίες αφορούν τα πρόσωπα αυτά άμεσα και ατομικά. Στο πλαίσιο όμως της διαδικασίας λόγω παραβάσεως κράτους μέλους, την οποία ρυθμίζει το άρθρο 226 ΕΚ, οι μόνες πράξεις που ενδέχεται να εκδώσει η Επιτροπή έχουν ως αποδέκτες τα κράτη μέλη. Επιπλέον, από το σύστημα που προβλέπει το άρθρο 226 ΕΚ προκύπτει ότι ούτε η αιτιολογημένη γνώμη, η οποία αποτελεί απλώς την προκαταρκτική φάση για την ενδεχόμενη άσκηση ενώπιον του Δικαστηρίου προσφυγής λόγω παραβάσεως κράτους μέλους, ούτε η άσκηση ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοιας προσφυγής αποτελούν πράξεις που αφορούν άμεσα τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα.

   (βλ. σκέψη 44)