This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62002CJ0465
Περίληψη της αποφάσεως
Περίληψη της αποφάσεως
1. Γεωργία — Ομοιόμορφες νομοθεσίες — Προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προελεύσεως των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων — Κανονισμός 2081/92 — Προστασία παραδοσιακής μη γεωγραφικής ονομασίας ως ονομασίας προελεύσεως — Ανάγκη υπάρξεως συνδέσμου μεταξύ των χαρακτηριστικών του προϊόντος και της γεωγραφικής προελεύσεώς του — Τόπος ή περιοχή προελεύσεως — Καθορισμός βάσει των φυσικών παραγόντων που οριοθετούν τον τόπο ή την περιοχή προελεύσεως σε σχέση προς τις όμορες ζώνες
(Κανονισμός 2081/92 του Συμβουλίου, άρθρα 2 § 2, στοιχ. α΄, και 3)
2. Γεωργία — Ομοιόμορφες νομοθεσίες — Προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προελεύσεως των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων — Κανονισμός 2081/92 — Ονομασίες που έχουν καταστεί κοινές — Κριτήρια εκτιμήσεως — Συνεκτίμηση της διαθέσεως ενός προϊόντος στην αγορά με συγκεκριμένη ονομασία εντός ορισμένων κρατών μελών — Επιτρέπεται
(Κανονισμός 2081/92 του Συμβουλίου, άρθρο 3 § 1)
3. Πράξεις των οργάνων — Αιτιολόγηση — Υποχρέωση — Περιεχόμενο της υποχρεώσεως — Κανονισμός περί εγγραφής της ονομασίας «φέτα» στο μητρώο προστατευομένων ονομασιών προελεύσεως
(Άρθρο 253 ΕΚ· κανονισμός 1829/2002 της Επιτροπής)
1. Για να προστατεύεται ως «ονομασία προελεύσεως» δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κανονισμού 2081/92, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων, μια παραδοσιακή μη γεωγραφική ονομασία πρέπει, μεταξύ άλλων, να περιγράφει ένα προϊόν ή ένα τρόφιμο «καταγωγής μιας περιοχής ή ενός συγκεκριμένου τόπου». Εξάλλου, η διάταξη αυτή, παραπέμποντας στο άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, δεύτερη περίπτωση, του ίδιου κανονισμού, απαιτεί να οφείλονται η ποιότητα ή τα χαρακτηριστικά του γεωργικού προϊόντος ή του τροφίμου κυρίως ή αποκλειστικώς στο γεωγραφικό περιβάλλον, που περιλαμβάνει τους φυσικούς και ανθρώπινους παράγοντες, η δε παραγωγή, η μεταποίηση και η επεξεργασία του να λαμβάνουν χώρα εντός της οριοθετημένης γεωγραφικής περιοχής.
Από τη συνδυασμένη ανάγνωση των δύο αυτών διατάξεων προκύπτει ότι ο τόπος ή η περιοχή κατά το εν λόγω άρθρο 2, παράγραφος 3, πρέπει να καθορίζονται ως γεωγραφικό περιβάλλον, που περιλαμβάνει ιδιαίτερους φυσικούς και ανθρώπινους παράγοντες και είναι ικανό να προσδώσει σε ένα γεωργικό προϊόν ή ένα τρόφιμο τα ειδικά χαρακτηριστικά του. Συνεπώς, η προσδιοριζόμενη ζώνη προελεύσεως πρέπει να εμφανίζει ομοιογενείς φυσικούς παράγοντες που να την οριοθετούν σε σχέση προς τις όμορες ζώνες.
(βλ. σκέψεις 48-50)
2. Το γεγονός ότι ένα προϊόν έχει νομίμως διατεθεί στο εμπόριο με ορισμένη ονομασία σε ορισμένα κράτη μέλη μπορεί να αποτελεί παράγοντα ο οποίος πρέπει να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της εκτιμήσεως του αν η ονομασία αυτή έχει καταστεί κοινή υπό την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 2081/92, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων.
(βλ. σκέψη 79)
3. Η απαιτούμενη από το άρθρο 253 ΕΚ αιτιολογία πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στη φύση της οικείας πράξεως και να εκθέτει, κατά τρόπο σαφή και μη διφορούμενο, τη συλλογιστική του κοινοτικού οργάνου που την εξέδωσε, ώστε να επιτρέπει στους ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους που δικαιολογούν τη λήψη του μέτρου και να μπορεί το Δικαστήριο να ασκήσει τον έλεγχό του. Ωστόσο, ο εκδίδων την πράξη δεν υποχρεούται να λαμβάνει θέση επί σαφώς δευτερευόντων στοιχείων ή να απαντά εκ των προτέρων σε δυνητικές αντιρρήσεις.
Συνιστά επαρκή αιτιολογία κατά το άρθρο 253 ΕΚ η εκ μέρους της Επιτροπής έκθεση, στην ενδέκατη έως την τριακοστή τρίτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 1829/2002, περί εγγραφής της ονομασίας «φέτα» στο μητρώο προστατευομένων ονομασιών προελεύσεως, των ουσιωδών στοιχείων που την οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι η ονομασία «φέτα» δεν αποτελούσε κοινή ονομασία υπό την έννοια του άρθρου 3 του κανονισμού 2081/92, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων.
(βλ. σκέψεις 106-107)