This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62002CJ0111
Περίληψη της αποφάσεως
Περίληψη της αποφάσεως
Υπάλληλοι – Απόσπαση προς το συμφέρον της υπηρεσίας – Απόσπαση σε πολιτική ομάδα του Κοινοβουλίου – Απόφαση περί τερματισμού της αποσπάσεως – Διακριτική ευχέρεια της πολιτικής ομάδας και δέσμια αρμοδιότητα της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής – Έλλειψη επιτακτικής ανάγκης να ακουστεί ο ενδιαφερόμενος πριν την έκδοση της αποφάσεως
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 37, εδ. 1, στοιχ. α΄, δεύτερη περίπτωση, και 90)
Σύμφωνα με το άρθρο 37, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α΄, δεύτερη περίπτωση, του ΚΥΚ, επιτρέπεται η προς το συμφέρον της υπηρεσίας απόσπαση υπαλλήλου, προκειμένου να ασκήσει προσωρινώς ορισμένα καθήκοντα σε πολιτική ομάδα του Κοινοβουλίου. Η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, εφόσον απόκειται σ’ αυτή να αποφασίσει τόσο για την απόσπαση υπαλλήλου σε πολιτική ομάδα όσο και για τον τερματισμό της αποσπάσεως αυτής, υποχρεούται να σεβαστεί τη σχετική επιλογή της πολιτικής ομάδας που ζητεί τη λήψη ενός τέτοιου μέτρου. Πράγματι, η οικεία πολιτική ομάδα διαθέτει διακριτική ευχέρεια τόσο ως προς την επιλογή των συνεργατών που επιθυμεί να προσλάβει για την άσκηση προσωρινών καθηκόντων στην ομάδα όσο και για τον τερματισμό της σχέσεώς τους εργασίας. Η διακριτική αυτή ευχέρεια δικαιολογείται ιδίως από την ιδιαίτερη φύση των καθηκόντων που ασκούνται εντός μιας πολιτικής ομάδας και από την ανάγκη διατηρήσεως, σε ένα τέτοιο πολιτικό περιβάλλον, σχέσεων αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ της ομάδας και των υπαλλήλων που έχουν αποσπαστεί σ’ αυτή. Αποδεχόμενοι να ασκήσουν τέτοια προσωρινά καθήκοντα εντός μιας πολιτικής ομάδας, οι υπάλληλοι αυτοί πρέπει να έχουν συνείδηση του γεγονότος ότι η ομάδα αυτή ενδέχεται να ζητήσει τον τερματισμό της σχέσεως εργασίας τους πριν τη λήξη της αρχικώς προβλεφθείσας διάρκειας της αποσπάσεως.
Πράγματι, εφόσον για οποιονδήποτε λόγο παύσει να υπάρχει η αμοιβαία εμπιστοσύνη, ο εν λόγω υπάλληλος αδυνατεί να ασκήσει τα καθήκοντά του. Σε μια τέτοια κατάσταση, η χρηστή διοίκηση επιβάλλει στο οικείο όργανο να αποφασίσει, έναντι του υπαλλήλου αυτού, τον τερματισμό της αποσπάσεως το συντομότερο δυνατόν. Μια τέτοια απόφαση συνιστά, από διαδικαστικής απόψεως, πράξη βλαπτική για τον υπάλληλο ο οποίος έχει, ως εκ τούτου, προσωπικό συμφέρον να ζητήσει την ακύρωσή της. Ωστόσο, αυτό δεν συνεπάγεται αυτοδικαίως και χωρίς να ληφθεί υπόψη η φύση της διαδικασίας που στρέφεται κατά του ενδιαφερομένου ότι η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή υποχρεούται, ως εκ τούτου, να ακούσει λυσιτελώς τον ενδιαφερόμενο υπάλληλο πριν την έκδοση τέτοιας αποφάσεως.
Η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, όταν της υποβάλλεται αίτημα για τον τερματισμό της αποσπάσεως ενός υπαλλήλου σε πολιτική ομάδα, υποχρεούται καταρχήν να το ικανοποιήσει το συντομότερο δυνατόν, αφού εξακριβώσει ότι το αίτημα αυτό προέρχεται πράγματι από πρόσωπο ή υπηρεσία που έχει την αρμοδιότητα να το υποβάλει.
(βλ. σκέψεις 48-52, 56-57, 59-60)