Λέξεις κλειδιά
Περίληψη

Λέξεις κλειδιά

Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων – Ελεύθερη εγκατάσταση – Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών – Ιατροί – Αναγνώριση διπλωμάτων και τίτλων – Οδηγία 93/16 – Γενικοί ιατροί – Υποχρέωση των κρατών μελών να εξαρτούν την άσκηση της γενικής ιατρικής στο πλαίσιο του εθνικού τους συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως από την κατοχή ειδικού διπλώματος – Όριο – Κεκτημένα δικαιώματα ιατρών που δεν κατέχουν ειδικό δίπλωμα, αλλά έχουν ασκήσει το δικαίωμά τους εγκαταστάσεως προ της 1ης Ιανουαρίου 1995 – Περιεχόμενο – Υποχρέωση των κρατών μελών να αναγνωρίζουν τα κεκτημένα δικαιώματα ως ισότιμα με την απόκτηση του ειδικού διπλώματος – Δεν υφίσταται – Πριμοδότηση των ιατρών που είναι κάτοχοι του ειδικού διπλώματος και έχουν, παράλληλα, κεκτημένα δικαιώματα – Επιτρέπεται

(Οδηγία 93/16 του Συμβουλίου, άρθρο 36 § 2)

Περίληψη

Το άρθρο 36, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 93/16, για τη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των ιατρών και της αμοιβαίας αναγνώρισης των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων τους, ορίζει ότι, από 1ης Ιανουαρίου 1995, κάθε κράτος μέλος εξαρτά, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων περί κεκτημένων δικαιωμάτων, την άσκηση των δραστηριοτήτων του γενικού ιατρού στο πλαίσιο του εθνικού του συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων από την κατοχή διπλώματος, πιστοποιητικού ή άλλου τίτλου που πιστοποιεί την επαγγελματική εκπαίδευση στη γενική ιατρική, την οποία, σύμφωνα με το άρθρο 30 της εν λόγω οδηγίας, οφείλει να καθιερώσει κάθε κράτος μέλος που παρέχει στο έδαφός του τον πλήρη κύκλο εκπαιδεύσεως ο οποίος δίδει τη δυνατότητα προσβάσεως στις δραστηριότητες του ιατρού και ασκήσεως αυτών των δραστηριοτήτων.

Το άρθρο 36, παράγραφος 2, προβλέπει ότι κάθε κράτος μέλος καθορίζει τα κεκτημένα δικαιώματα υπό έναν και μόνον όρον, ήτοι ότι αναγνωρίζει ως κεκτημένο το δικαίωμα των ιατρών οι οποίοι, μολονότι δεν κατέχουν τέτοιο δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλον τίτλο, έχουν επιτύχει, προ της 1ης Ιανουαρίου 1995, την αναγνώριση στο κράτος αυτό της ισχύος του διπλώματος, πιστοποιητικού ή άλλου τίτλου που τους έχει απονεμηθεί σε άλλο κράτος μέλος και οι οποίοι έχουν αποκτήσει, ομοίως προ της ημερομηνίας αυτής, το δικαίωμα να εργάζονται ως γενικοί ιατροί στο πλαίσιο του συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων.

Η διάταξη αυτή δεν επιτάσσει, πάντως, να αποδίδουν τα κράτη μέλη την ίδια αξία στα κεκτημένα δικαιώματα και στην απόκτηση του πιστοποιητικού ειδικής εκπαιδεύσεως στη γενική ιατρική. Συνεπώς, δεν επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να αναγνωρίζουν την αποκτηθείσα προ της 1ης Ιανουαρίου 1995 επάρκεια για την άσκηση της δραστηριότητας του γενικού ιατρού στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος υγείας ως ισότιμη με την απόκτηση του πιστοποιητικού ειδικής εκπαιδεύσεως στη γενική ιατρική.

Το γεγονός και μόνον ότι οι κάτοχοι του πιστοποιητικού ειδικής εκπαιδεύσεως στη γενική ιατρική, αφενός, και οι κάτοχοι μόνον του ισότιμου τίτλου, αφετέρου, δεν έχουν, όσον αφορά την πλήρωση των θέσεων ιατρών, τις ίδιες πιθανότητες επιτυχίας δεν συνιστά παράβαση της ως άνω διατάξεως.

Ειδικότερα, το άρθρο 36, παράγραφος 2, δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να παρέχουν στους ιατρούς που είναι κάτοχοι του εν λόγω πιστοποιητικού και, παράλληλα, κάτοχοι, της επάρκειας:

– δυνατότητα προσβάσεως σε σημαντικότερο αριθμό θέσεων από αυτόν που προορίζεται, αντιστοίχως, για τους κατόχους του εν λόγω πιστοποιητικού ή τους ιατρούς με επαγγελματική επάρκεια, επιτρέποντάς τους να υποβάλλουν ταυτόχρονα υποψηφιότητα και για τις δύο κατηγορίες των προς πλήρωση θέσεων,

– μια ακόμη ευνοϊκότερη μεταχείριση, αναγνωρίζοντάς τους, σε περίπτωση υποβολής υποψηφιότητας για θέσεις που προορίζονται για ιατρούς που, την 31η Δεκεμβρίου 1994 κατέχουν επαγγελματική επάρκεια, τα πρόσθετα μόρια που χορηγούνται για την απόκτηση του εν λόγω πιστοποιητικού.

(βλ. σκέψεις 30-31, 34-35, 45, διατακτ. 1-2)