EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62020CN0202
Case C-202/20 P: Appeal brought on 12 May 2020 by Claudio Necci against the order of the General Court (Fourth Chamber) delivered on 25 March 2020 in Case T-129/19, Necci v Commission
Υπόθεση C-202/20 P: Αναίρεση που άσκησε στις 12 Μαΐου 2020 ο Claudio Necci κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 25 Μαρτίου 2020 στην υπόθεση T-129/19, Necci κατά Επιτροπής
Υπόθεση C-202/20 P: Αναίρεση που άσκησε στις 12 Μαΐου 2020 ο Claudio Necci κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 25 Μαρτίου 2020 στην υπόθεση T-129/19, Necci κατά Επιτροπής
ΕΕ C 304 της 14.9.2020, p. 5–6
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
14.9.2020 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 304/5 |
Αναίρεση που άσκησε στις 12 Μαΐου 2020 ο Claudio Necci κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 25 Μαρτίου 2020 στην υπόθεση T-129/19, Necci κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-202/20 P)
(2020/C 304/07)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Claudio Necci (εκπρόσωποι: S. Orlandi, T. Martin, avocats)
Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
— |
να αναιρέσει τη διάταξη της 25ης Μαρτίου 2020 του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπόθεση T-129/19, Necci κατά Επιτροπής; |
— |
να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να εκδώσει νέα απόφαση επ’ αυτής· |
— |
να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της διατάξεως της 25ης Μαΐου 2020 στην υπόθεση T-129/19, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέρριψε την προσφυγή του ακυρώσεώς ως απαράδεκτη και τον καταδίκασε στα δικαστικά έξοδα.
Ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους αναιρέσεως:
Με τον πρώτο λόγο προβάλλει παραμόρφωση του αντικειμένου της διαφοράς, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι η απόφαση της 18ης Ιουλίου 2011 ήταν βλαπτική για τον προσφεύγοντα.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλει προσβολή του δικαιώματός του σε αποτελεσματική δικαστική προστασία, καθόσον, αν η προσφυγή του είναι απαράδεκτη, ο προσφεύγων δεν διαθέτει κανένα ένδικο βοήθημα προκειμένου να αμφισβητήσει το γεγονός ότι δεν καλύπτεται πλέον από κανενός είδους κοινωνική ασφάλιση, παρότι εργάστηκε σε όλη του τη ζωή.
Με τον τρίτο λόγο προβάλλει παραβίαση της αρχής της ενότητας της εφαρμοστέας νομοθεσίας, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι η απώλεια οποιασδήποτε κάλυψης από κοινωνική ασφάλιση στην Ιταλία κατόπιν της μεταφοράς «απορρέει από τους ιδιαίτερους νομικούς κανόνες του επίμαχου εθνικού δικαίου και δεν ασκεί καμιά επιρροή στην κατάστασή του σε σχέση με το RCAM».