EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 51999PC0541
Proposal for a Council Regulation establishing a Community framework for the collection and management of the fisheries data needed to conduct the common fisheries policy
Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινοτικού πλαισίου για τη συλλογή και τη διαχείριση βασικών αλιευτικών δεδομένων σχετικά με την άσκηση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής
Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινοτικού πλαισίου για τη συλλογή και τη διαχείριση βασικών αλιευτικών δεδομένων σχετικά με την άσκηση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής
/* COM/99/0541 τελικό - CNS 99/0218 */
ΕΕ C 376E της 28.12.1999, p. 54–57
(ES, DA, DE, EL, EN, FR, IT, NL, PT, FI, SV)
Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινοτικού πλαισίου για τη συλλογή και τη διαχείριση βασικών αλιευτικών δεδομένων σχετικά με την άσκηση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής /* COM/99/0541 τελικό - CNS 99/0218 */
Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 376 E της 28/12/1999 σ. 0054 - 0057
Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέσπιση κοινοτικού πλαισίου για τη συλλογή και τη διαχείριση βασικών αλιευτικών δεδομένων σχετικά με την άσκηση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής - (υποβληθείσα από την Επιτροπή) ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Η διαχείριση της αλιείας απαιτεί την ύπαρξη επιστημονικών γνωμών που καλύπτουν την οικονομική, βιολογική και τεχνική πτυχή της αλιείας. Οι επιστημονικοί φορείς υπογράμμισαν ότι η μη διάθεση επαρκών δεδομένων αποτελούσε ένα σοβαρό περιοριστικό παράγοντα. Το πρόβλημα δεν είναι αποκλειστικά πρόβλημα της ΚΑλΠ. Η ανάγκη εξεύρεσης κατάλληλων απαντήσεων στο πρόβλημα αυτό αντανακλάται στο σύνολο των κειμένων αναφοράς διεθνών διασκέψεων σχετικά με την αλιεία, ιδίως στον κώδικα συμπεριφοράς για μια υπεύθυνη αλιεία του FAO (ΟΑΑ), στη συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών για τα αλληλοεπικαλυπτόμενα αποθέματα (Νέα Υόρκη 1995) και στο σχέδιο δράσης του FAO για τη διαχείριση της αλιευτικής ικανότητας. Τα προβλήματα δεν μπορούν να επιλυθούν στο επίπεδο ενός κράτους μέλους. Στην περίπτωση που περισσότερα του ενός κράτη μέλη εκμεταλλεύονται το ίδιο απόθεμα, οι προσπάθειες που ασκούνται από ένα από αυτά για τη συλλογή κατάλληλων πληροφοριών θα είναι μάταιες εάν τα άλλα κράτη μέλη δεν πράττουν το ίδιο. Η πρόοδος που επιτελείται, πρέπει, κατά συνέπεια, να ενταχθεί σε ένα κοινοτικό πλαίσιο. Πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα τη σύσταση πολυετών σειρών δεδομένων, τα οποία να συλλέγονται σύμφωνα με εναρμονισμένες και σταθερές διαδικασίες από το ένα έτος στο άλλο. Τα δεδομένα αυτά πρέπει να καλύπτουν το σύνολο των παραμέτρων που είναι αναγκαίες για τις επιστημονικές αξιολογήσεις και να είναι προσβάσιμα μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή στους αρμόδιους και εξουσιοδοτημένους χρήστες. Υφίστανται σήμερα κατάλληλες σχετικές διατάξεις, οι οποίες πρέπει να διατηρηθούν. Ωστόσο όμως, επειδή δεν είναι πλήρεις, θα πρέπει να συμπληρωθούν. Οι υφιστάμενες διατάξεις καλύπτουν κυρίως αφενός πολύ λεπτομερή δεδομένα, συχνά ακόμη και μεμονωμένα, αφετέρου δε συσσωρευμένα δεδομένα στο επίπεδο ενός κράτους μέλους. Οι επιστημονικές αξιολογήσεις χρειάζονται κατά προτεραιότητα συγκεντρωτικά δεδομένα, τα οποία να έχουν συγκεντρωθεί σε ένα ενδιάμεσο επίπεδο, το οποίο θα μπορεί επί παραδείγματι να αντιστοιχεί στα αλιεύματα μιας κατηγορίας σκαφών σε ένα τμήμα της Βορείου Θαλάσσης κατά τη διάρκεια ενός τριμήνου. Εξάλλου, δεν καλύπτονται ορισμένοι τομείς. Η εναρμόνιση των διαδικασιών συλλογής δεδομένων διασφαλίζεται εξάλλου μόνο για ορισμένους τύπους αλιείας και ορισμένους τομείς. Το ίδιο ισχύει όσον αφορά την οργάνωση ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων οι οποίες να είναι προσβάσιμες στους επιστήμονες. Εξάλλου, παρά το γεγονός ότι τα κονδύλια που διατέθηκαν για τη συλλογή και τη διαχείριση βασικών δεδομένων ήταν σημαντικά εδώ και ορισμένα έτη, συμπεριλαμβανομένης της κοινοτικής συμμετοχής, η συνέχεια της διάθεσης των μέσων δεν είναι εξασφαλισμένη. Οι διαδικασίες προσκλήσεων υποβολής προτάσεων, που χρησιμοποιήθηκαν για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τις κοινοτικές συμμετοχές δεν είναι πλήρως προσαρμοσμένες στη χρηματοδότηση της συστηματικής συλλογής και της διαχείρισης των βασικών δεδομένων. Κατά συνέπεια, πρέπει να προβλεφθούν έργα συλλογής δεδομένων εκεί όπου δεν διασφαλίζεται σήμερα η συλλογή αυτή, να εναρμονιστούν τα εν λόγω έργα, να καθοριστούν οι διαδικασίες διαχείρισης και επεξεργασίας με στόχο τη δημιουργία βάσεων ενοποιημένων δεδομένων, καθώς και κανόνες που να επιτρέπουν την ηλεκτρονική πρόσβαση στις βάσεις αυτές. Πρέπει να θεσπιστούν κατάλληλοι κανόνες προκειμένου να οργανωθεί η κοινοτική συμμετοχή στις δαπάνες. Η πρόταση κανονισμού προβλέπει τον ορισμό ενός κοινοτικού πλαισίου, στο εσωτερικό του οποίου θα εντάσσονται τα εθνικά προγράμματα. Δίνει έμφαση σε ένα ελάχιστο πρόγραμμα, το οποίο πρέπει οπωσδήποτε να είναι ικανοποιητικό προκειμένου να επιτρέπει την έκφραση επιστημονικών γνωμών. Είναι ωστόσο επιθυμητό να υπάρξει υπέρβαση του εν λόγω βασικού κοινοτικού προγράμματος. Ως εκ τούτου, εξετάζεται επίσης ένα εκτεταμένο πρόγραμμα. Και στις δύο περιπτώσεις, κάθε κράτος μέλος πρέπει να προσπαθήσει να δημιουργήσει τις σειρές συγκεντρωτικών δεδομένων που το ενδιαφέρουν, ακολουθώντας εναρμονισμένες διαδικασίες και δίνοντας προτεραιότητα στο ελάχιστο πρόγραμμα. Τα δεδομένα που θα ομαδοποιηθούν κατά τον τρόπο αυτό, θα καταστούν προσβάσιμα στους αρμόδιους και εξουσιοδοτημένους χρήστες. Η προπαρασκευή και η θέση σε εφαρμογή των ανωτέρω απαιτεί εξάλλου μια στενή συνεργασία με τους επιστήμονες, τους επαγγελματίες του κλάδου της αλιείας και τους ενδιαφερόμενους φορείς. Αυτό θα πραγματοποιηθεί μέσω της Επιστημονικής Οικονομικής και Τεχνικής Επιτροπής Αλιείας καθώς και της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας. Επιπροσθέτως, η θέση σε εφαρμογή της συλλογής οικονομικών δεδομένων θα απαιτήσει μια στενή συνεργασία με τη Στατιστική Υπηρεσία προκειμένου να εξασφαλισθεί η πλήρης τήρηση των υφιστάμενων ορισμών ή συστημάτων ταξινόμησης. Η πρόταση κανονισμού θέτει γενικούς κανόνες. Αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας. Ένας κανονισμός εφαρμογής θα πρέπει να προσδιορίζει τις λεπτομέρειες των προγραμμάτων συλλογής και διαχείρισης δεδομένων. Το ίδιο ισχύει για τους κανόνες διαχείρισης από απόψεως πληροφορικής, και ιδίως τους κανόνες πρόσβασης στις βάσεις δεδομένων. Εξάλλου, μια χωριστή απόφαση του Συμβουλίου θα πρέπει να καθορίσει τις χρηματοοικονομικές διατάξεις σχετικά με την κοινοτική συμμετοχή. Αυτό θα πραγματοποιηθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, που θα καλύπτει επίσης τις αναγκαίες πειραματικές ενέργειες και μελέτες για την εφαρμογή της ΚΑλΠ. Η δεύτερη αυτή πτυχή θα καλύπτει μεταξύ άλλων τις εξερευνητικές εργασίες που έχουν ως στόχο την ενδεχόμενη επέκταση της βασικής συλλογής βασικών δεδομένων προκειμένου να καλύψουν τομείς που δεν μπορούν να συμπεριληφθούν καταρχάς (υδατοκαλλιέργεια, σχέσεις αλιείας - περιβάλλοντος ...). Ο προτεινόμενος μηχανισμός εντάσσεται σε μια βιώσιμη προοπτική, δεδομένου ότι αποσκοπεί συγκεκριμένα να δημιουργήσει σειρές δεδομένων που είναι άμεσα συγκρίσιμες από το ένα έτος στο άλλο. Στηρίζεται σε περιόδους έξι ετών, με την πρώτη φάση να καλύπτει τα έτη 2000 έως 2005. Θα πρέπει να οργανώνονται περιοδικοί απολογισμοί. Ένας πρώτος απολογισμός θα πρέπει ήδη να προβλεφθεί για το 2002 προκειμένου να πραγματοποιηθούν ενδεχομένως προσαρμογές. Για το σκοπό αυτό, προβλέπονται οι κατάλληλες διατάξεις. Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέσπιση κοινοτικού πλαισίου για τη συλλογή και τη διαχείριση βασικών αλιευτικών δεδομένων σχετικά με την άσκηση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 37, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Εκτιμώντας: (1) ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3760/92 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1992 για τη θέσπιση κοινοτικού συστήματος για την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια[1], όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από τον κανονισμό αριθ. 1181/98[2], προβλέπει την τακτική αξιολόγηση, εκ μέρους της Επιστημονικής, Τεχνικής και Οικονομικής Επιτροπής Αλιείας (η οποία στο εξής καλείται ΕΤΟΕΑ), της κατάστασης των αλιευτικών πόρων και των οικονομικών συνεπειών της κατάστασης αυτής* [1] ΕΕ L 389 της 31.12.1992, σ. 1. [2] ΕΕ L 164 της 9.6.1998, σ. 1. (2) ότι ο Κώδικας Συμπεριφοράς για μια Υπεύθυνη Αλιεία της Οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών για τη Διατροφή και την Αλιεία καθώς και η συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών για τη διαχείριση και τη διατήρηση των αλληλοεπικαλυπτόμενων και των άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων υπογραμμίζουν την ανάγκη ανάπτυξης των εργασιών έρευνας και συλλογής δεδομένων με σκοπό τη βελτίωση των επιστημονικών γνώσεων* (3) ότι η Κοινότητα πρέπει να συμμετέχει στις προσπάθειες που ασκούνται στα διεθνή ύδατα για τι διατήρηση των αλιευτικών πόρων, σύμφωνα ιδίως με τις διατάξεις που θεσπίζονται στο πλαίσιο περιφερειακών οργανώσεων αλιείας* (4) ότι προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι επιστημονικές αξιολογήσεις που είναι αναγκαίες για την κοινή αλιευτική πολιτική (η οποία στο εξής καλείται ΚΑλΠ), καθίσταται απαραίτητη η συλλογή πλήρων δεδομένων που να καλύπτουν τη βιολογία των πόρων, τους στόλους και τη δραστηριότητά τους καθώς και οικονομικά και κοινωνικά θέματα* (5) ότι είναι επιθυμητό η συλλογή των συγκεκριμένων αυτών στοιχείων να συντονιστεί με στατιστικά στοιχεία* (6) ότι είναι αναγκαίο, σε κοινοτική κλίμακα, να καθοριστούν οι προτεραιότητες, να εναρμονιστούν οι διαδικασίες συλλογής και επεξεργασίας των δεδομένων από την Κοινότητα προκειμένου να διασφαλισθεί η συνοχή ολόκληρου του μηχανισμού και να βελτιστοποιηθεί η σχέση κόστους/αποτελεσματικότητάς του με τη δημιουργία ενός σταθερού πολυετούς πλαισίου* (7) ότι οι επιστημονικές αναλύσεις χρειάζονται κατά προτεραιότητα όχι στοιχειώδη λεπτομερή δεδομένα, αλλά συγκεντρωτικά δεδομένα, τα οποία προκύπτουν από την ομαδοποίηση και επεξεργασία σε κατάλληλη κλίμακα λεπτομερών δεδομένων* (8) ότι οι υφιστάμενοι κανονισμοί στον τομέα αυτό, και ιδίως οι κανονισμοί του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 3759/92[3], (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93[4], (ΕΚ) αριθ. 685/95[5] και (ΕΚ) αριθ. 779/97[6] και της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 2090/98[7], αριθ. 2091/98[8] και 2092/98[9], περιλαμβάνουν διατάξεις όσον αφορά τη συλλογή και τη διαχείριση δεδομένων σχετικά με τα αλιευτικά σκάφη, τις δραστηριότητές τους, τα αλιεύματά τους, καθώς και σχετικά με την παρακολούθηση των τιμών, οι οποίες πρέπει να ληφθούν υπόψη για τη δημιουργία ενός συνολικού μηχανισμού* [3] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3759/92 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, περί κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα των αλιευόμενων προϊόντων και των προϊόντων υδατοκαλλιέργειας, ΕΕ L 338 της 31.12.1992, σ. 1. [4] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, ΕΕ L 261 της 20.10.1993, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από τον κανονισμό αριθ. 2346/98, ΕΕ L 358 της 31.12.1998, σ. 5. [5] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 685/95 του Συμβουλίου, της 27ης Μαρτίου 1995, για τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας όσον αφορά ορισμένες αλιευτικές ζώνες και αλιευτικούς πόρους της Κοινότητας, ΕΕ L 71 της 31.03.1995, σ. 5. [6] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 779/97 του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1997, για τη θέσπιση καθεστώτος διαχείρισης των αλιευτικών προσπαθειών στη Βαλτική Θάλασσα, ΕΕ L 113 της 30.04.1997, σ. 1. [7] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2090/98 της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 1998, σχετικά με το μητρώο αλιευτικών σκαφών της Κοινότητας, ΕΕ L 266 της 1.10.1998, σ. 27. [8] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2091/98 της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 1998, για τη διάκριση σε τμήματα του κοινοτικού αλιευτικού στόλου και της αλιευτικής προσπάθειας στο πλαίσιο των πολυετών προγραμμάτων προσανατολισμού, ΕΕ L 266 της 1.10.1998, σ. 36. [9] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2092/98 της Επιτροπής, της 30ής Σεπτεμβρίου 1998, για τη δήλωση της αλιευτικής προσπάθειας που καταβάλλεται σε ορισμένες αλιευτικές ζώνες και αλιευτικούς πόρους της Κοινότητας, ΕΕ L 266 της 1.10.1998, σ. 47. (9) ότι οι υφιστάμενες ρυθμιστικές διατάξεις δεν καλύπτουν το σύνολο των τομέων για τους οποίους πρέπει να συλλεγούν δεδομένα που να επιτρέπουν πλήρεις και αξιόπιστες επιστημονικές αναλύσεις, ότι αφορούν είτε μεμονωμένα δεδομένα είτε συνολικά δεδομένα και όχι συγκεντρωτικά δεδομένα τα οποία να είναι κατάλληλα για τις επιστημονικές αναλύσεις* ότι πρέπει συνεπώς να ληφθούν νέα μέτρα με στόχο τη δημιουργία πολυετών σειρών συγκεντρωτικών δεδομένων που να είναι όντως προσβάσιμα στους αρμόδιους και εξουσιοδοτημένους χρήστες* (10) ότι η αξιολόγηση των πόρων και της οικονομικής κατάστασης του τομέα απαιτεί τη συλλογή βιολογικών στοιχείων που να καλύπτουν το σύνολο των αλιευμάτων, συμπεριλαμβανομένων των απορρίψεων, ανεξάρτητες αξιολογήσεις των εμπορικών αλιευμάτων για το σύνολο των αλιευτικών πόρων, τη συλλογή στοιχείων για τις αλιευτικές ικανότητες και τις αλιευτικές προσπάθειες που ασκούνται καθώς και δεδομένα, τα οποία να επεξηγούν τη διαμόρφωση των τιμών και να επιτρέπουν την εκτίμηση της οικονομικής κατάστασης των αλιευτικών επιχειρήσεων και της βιομηχανίας μεταποίησης αλιευτικών προϊόντων καθώς και την εξέλιξη των θέσεων εργασίας που έχουν σχέση με τους τομείς αυτούς* (11) ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στα δεδομένα που είναι απολύτως αναγκαία για τις επιστημονικές αξιολογήσεις, αλλά ότι πρέπει επίσης να προωθηθεί ένα εκτεταμένο πρόγραμμα που να επιτρέπει τη βελτίωση των αξιολογήσεων αυτών* (12) ότι πρέπει να συμμετάσχει η επιστημονική κοινότητα και οι επαγγελματίες του κλάδου των αλιέων στον καθορισμό των κανόνων σχετικά με τη συλλογή και τη διαχείριση των δεδομένων* ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92 προβλέπει, στο άρθρο 16, την ίδρυση της ΕΤΟΕΑ και ότι η απόφαση (ΕΟΚ) αριθ. 128/71 της Επιτροπής[10] προβλέπει τη δημιουργία Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας (η οποία στο εξής καλείται ΣΕΑ) ιδρύοντας τα κατάλληλα όργανα για τη συλλογή των αναγκαίων γνωμών* [10] Απόφαση της Επιτροπής, της 25ης Φεβρουαρίου 1971, για την ίδρυση συμβουλευτικής επιτροπής αλιείας, ΕΕ L 68 της 22.3.1971, σ. 18, όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από την απόφαση (ΕΚ) αριθ. 478/99, ΕΕ L 187 της 20.7.1999, σ. 70. (13) ότι η θέση σε εφαρμογή κοινοτικών προγραμμάτων συλλογής και διαχείρισης αλιευτικών δεδομένων πρέπει να πραγματοποιηθεί υπό την άμεση ευθύνη των κρατών μελών και ότι πρέπει, για το σκοπό αυτό τα εν λόγω κράτη μέλη να θεσπίσουν εθνικά προγράμματα, τα οποία να είναι σύμφωνα με τα κοινοτικά προγράμματα* (14) ότι η θέση σε εφαρμογή εθνικών προγραμμάτων συλλογής και διαχείρισης αλιευτικών δεδομένων μπορεί να απαιτήσει σημαντικές δαπάνες* ότι το όφελος των προγραμμάτων αυτών αντανακλάται πλήρως μόνο σε κοινοτικό επίπεδο και ότι πρέπει, κατά συνέπεια, να προβλεφθεί κοινοτική χρηματοδοτική συμμετοχή στις δαπάνες των κρατών μελών* ότι η συμμετοχή αυτή ρυθμίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. .../99 (απόφαση για χρηματοδοτική συνδρομή για τη συλλογή δεδομένων και την εκτέλεση των μελετών)* (15) ότι τα συγκεντρωτικά δεδομένα που αναφέρονται στον κανονισμό αυτό, πρέπει να καταχωρηθούν σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων προκειμένου να είναι προσβάσιμα στους εξουσιοδοτημένους χρήστες και προκειμένου να επιτρέψουν τις ανταλλαγές δεδομένων* ότι η διαβίβαση ειδικών επιστημονικών δεδομένων προβλέπεται από διεθνείς οργανώσεις, ιδίως από το Διεθνές Συμβούλιο για την Εκμετάλλευση της Θάλασσας καθώς και από περιφερειακές οργανώσεις αλιείας* (16) ότι πρέπει να καθοριστεί διαδικασία για τον προσδιορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, ιδίως προκειμένου να προσδιοριστούν τα προς συλλογή δεδομένα καθώς και οι κανόνες οργάνωσης από απόψεως πληροφορικής καθώς και οι κανόνες διαβίβασης και πρόσβασης στα συγκεντρωτικά δεδομένα* (17) ότι η εκτέλεση των προγραμμάτων συλλογής και διαχείρισης δεδομένων πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο τακτικής αξιολόγησης και ότι πρέπει, μεσοπρόθεσμα, να εξεταστεί η δυνατότητα επέκτασης των καλυπτόμενων τομέων, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: ’ρθρο 1 Ο παρών κανονισμός θεσπίζει ένα κοινοτικό πλαίσιο για τη συλλογή και τη διαχείριση δεδομένων που απαιτούνται για την αξιολόγηση της κατάστασης των αλιευτικών πόρων και του τομέα της αλιείας. Η ευθύνη της συλλογής των δεδομένων βαρύνει τα κράτη μέλη. ’ρθρο 2 Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, με τους όρους: α) «πολυετείς σειρές δεδομένων» : νοούνται τα δεδομένα που αφορούν τη μέτρηση της εξέλιξης μιας παραμέτρου επί σειρά ετών. β) «συγκεντρωτικά δεδομένα»: νοείται το αποτέλεσμα της επεξεργασίας των δεδομένων μιας ομάδας σκαφών για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και, ενδεχομένως για έναν καθορισμένο γεωγραφικό τομέα, με σκοπό την επίτευξη αντιπροσωπευτικής συγκεντρωτικής εκτίμησης του συνόλου. γ) «χωροχρονοκατανομή»: νοείται ο συνδυασμός μιας γεωγραφικής ζώνης κατατμημένης σε τομείς σε κανονικά διαστήματα και ενός συγκεκριμένου χρονικού πλαισίου. Τίτλος I Γενικές αρχές για τη συλλογή και τη διαχείριση δεδομένων ’ρθρο 3 1. Τα κράτη μέλη δημιουργούν πολυετείς σειρές δεδομένων που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των επιστημονικών αναλύσεων, και οι οποίες περιλαμβάνουν βιολογικές και οικονομικές πληροφορίες και αντιστοιχούν σε συγκεντρωτικά δεδομένα. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται είναι σταθερές από απόψεως χρόνου, εναρμονισμένες σε κοινοτικό επίπεδο και πληρούν τις σχετικές διεθνείς διατάξεις. 2. Με την επιφύλαξη των υφιστάμενων υποχρεώσεων που απορρέουν από την κοινοτική νομοθεσία όσον αφορά τη συλλογή δεδομένων, και ιδίως των κανονισμών που αναφέρονται στο άρθρο 4, στοιχεία 2 και 3, τα κράτη μέλη: α. θεσπίζουν προγράμματα συλλογής δεδομένων που είναι συμπληρωματικά προς τις υποχρεώσεις αυτές ή έχουν σχέση με τομείς που δεν καλύπτονται από τις εν λόγω υποχρεώσεις και τα οποία στηρίζονται, εφόσον υπάρχει ανάγκη, σε δειγματοληψίες* β. προσδιορίζουν τις διαδικασίες επεξεργασίας που οδηγούν στην επίτευξη συγκεντρωτικών δεδομένων* γ. μεριμνούν ώστε τα δεδομένα, τα οποία χρησιμοποιούνται για την παραγωγή συγκεντρωτικών δεδομένων, να παραμείνουν διαθέσιμα για ενδεχόμενους επανυπολογισμούς. ’ρθρο 4 Τα κράτη μέλη συλλέγουν δεδομένα: 1. που επιτρέπουν να γίνει γνωστό ή να εκτιμηθεί το σύνολο των αλιευμάτων ανά απόθεμα, συμπεριλαμβανομένων, ενδεχομένως, των απορρίψεων, και, εφόσον υπάρχει ανάγκη, να κατανεμηθούν τα αλιεύματα αυτά ανά ομάδα σκαφών, ανά γεωγραφική ζώνη και ανά περίοδο. Τα αλιεύματα αποτελούν αντικείμενο βιολογικών δειγματοληψιών. Επιπροσθέτως, τα κράτη μέλη αναθέτουν την εκτέλεση επιστημονικών αποστολών στη θάλασσα για την αξιολόγηση της αφθονίας και της κατανομής των αποθεμάτων ανεξάρτητα από τα δεδομένα που προκύπτουν από την αλιεία για εμπορικούς σκοπούς, στην περίπτωση που οι εν λόγω αξιολογήσεις είναι δυνατές και χρήσιμες. 2. που είναι αναγκαία για την εκτίμηση της εξέλιξης των αλιευτικών ικανοτήτων και των δραστηριοτήτων για τους διάφορους αλιευτικούς στόλους. Για το σκοπό αυτό, πραγματοποιείται αφενός συνθετική εργασία με βάση τα δεδομένα που συλλέχθηκαν βάσει των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, (ΕΚ) αριθ. 685/95 και (ΕΚ) αριθ. 779/97 και της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 2090/98, αριθ. 2091/98 και 2092/98 και, αφετέρου, των συμπληρωματικών στοιχείων που συλλέχθηκαν από τα κράτη μέλη ανάλογα με τις ανάγκες. 3. που επιτρέπουν την παρακολούθηση των τιμών που έχουν σχέση με τα διάφορα αλιεύματα καθώς και τη διαμόρφωση των τιμών αυτών. Τα δεδομένα που συλλέγονται βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3759/92, αποτελούν αντικείμενο ομαδοποιήσεων και συνθέσεων. Συμπληρωματικά δεδομένα συλλέγονται για την κάλυψη του συνόλου των εκφορτώσεων στα κοινοτικά λιμάνια και στα λιμάνια τρίτων χωρών καθώς και για τις εισαγωγές. 4. που είναι αναγκαία για την αξιολόγηση της οικονομικής κατάστασης του τομέα: α. όσον αφορά τους αλιευτικούς στόλους: - τα έσοδα των πωλήσεων και οι άλλες οικονομικές εισροές (επιδοτήσεις, είσπραξη τόκων, κλπ.) - το κόστος παραγωγής - τα δεδομένα που επιτρέπουν την ταξινόμηση των θέσεων απασχόλησης στη θάλασσα. β. όσον αφορά τη βιομηχανία μεταποίησης αλιευτικών προϊόντων: - την παραγωγή που εκφράζεται σε ποσότητα και αξία για κατηγορίες προϊόντων που πρόκειται να καθοριστούν - τον αριθμό των επιχειρήσεων καθώς και τον αριθμό των θέσεων απασχόλησης - την εξέλιξη του κόστους παραγωγής και τη διάρθρωσή του. Τίτλος II Διαδικασία καθορισμού του περιεχομένου των κοινοτικών και εθνικών προγραμμάτων ’ρθρο 5 1. Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 18 του κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92, αφενός ένα ελάχιστο κοινοτικό πρόγραμμα που αντιστοιχεί στα στοιχεία που είναι απολύτως αναγκαία για τις επιστημονικές αξιολογήσεις, και αφετέρου ένα εκτεταμένο κοινοτικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει, εκτός από τα στοιχεία του ελάχιστου προγράμματος, στοιχεία που μπορούν ενδεχομένως να βελτιώσουν κατά αποφασιστικό τρόπο τις επιστημονικές αξιολογήσεις. Τα προγράμματα αυτά θεσπίζονται για περιόδους έξι ετών και για πρώτη φορά για την περίοδο 2000 έως και 2005. 2. Τόσο το ελάχιστο πρόγραμμα όσο και το εκτεταμένο πρόγραμμα προσδιορίζουν ιδίως: α. τα καλυπτόμενα θέματα, ήτοι: - τον κατάλογο των σχετικών αποθεμάτων, - τις ζώνες και πόρους που πρέπει να καλύπτονται από τις επιστημονικές αποστολές στη θάλασσα, οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1, - τις παραμέτρους που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για την παρακολούθηση της αξιολόγησης των αλιευτικών ικανοτήτων, - τα είδη, των οποίων θα πρέπει να παρακολουθούνται οι τιμές κατά την εκφόρτωση καθώς και οι ενδεχόμενες διακρίσείς σε εμπορικές κατηγορίες για το ίδιο είδος* - οι λογιστικές κατηγορίες ή ομάδες λογιστικών κατηγοριών που είναι κατάλληλες για την οικονομική παρακολούθηση των αλιευτικών επιχειρήσεων και της βιομηχανίας μεταποίησης* - η φύση των θέσεων απασχόλησης που πρέπει να παρακολουθούνται. β. το επίπεδο συγκεντρωτικής παρουσίασης των συλλεγόμενων πληροφοριών: - οι χωροχρονοκατανομές με τον καθορισμό της έκτασης των γεωγραφικών τομέων αναφοράς και των χρονικών διαστημάτων που πρέπει να χρησιμοποιούνται, - η διάκριση των ομάδων σκαφών ή/και λιμανιών καθώς των κλάδων της βιομηχανίας μεταποίησης* οι ομάδες σκαφών αντιστοιχούν στα υποτμήματα των Πολυετών Προγραμμάτων Προσανατολισμού (ΠΠΠ) και συμφωνούν από τη μία στήλη στην άλλη. γ. ενδεχομένως, οι ποσοτικοί στόχοι από απόψεως ακρίβειας των αξιολογήσεων ή έντασης των προγραμμάτων δειγματοληψίας. ’ρθρο 6 1. Κάθε κράτος μέλος θεσπίζει, για περιόδους έξι ετών και πρώτη φορά για τα έτη 2000-2005, ένα εθνικό πρόγραμμα συλλογής και διαχείρισης δεδομένων. Το πρόγραμμα προβλέπει αφενός τη συλλογή λεπτομερών δεδομένων και αφετέρου τις αναγκαίες επεξεργασίες για την επίτευξη συγκεντρωτικών δεδομένων σύμφωνα με τις αρχές που εκτίθενται στο άρθρο 3. Προσδιορίζει τις σχέσεις του προγράμματος αυτού με τα κοινοτικά προγράμματα που θεσπίζονται βάσει του άρθρου 5. 2. Κάθε κράτος μέλος εγγυάται την αξιοπιστία και την σταθερότητα των διαδικασιών συλλογής και επεξεργασίας των δεδομένων. Παρέχει στην Επιτροπή πληροφορίες που επιτρέπουν να αξιολογήσει τα χρησιμοποιούμενα μέσα και την αποτελεσματικότητα των διαδικασιών. Εφόσον υφίστανται, οι κατάλληλοι διεθνείς ή ευρωπαϊκοί ορισμοί και τα συστήματα ταξινόμησης θα χρησιμοποιούνται για τη συλλογή και την ανάλυση των δεδομένων αυτών. 3. Κάθε κράτος μέλος καλύπτει στο εθνικό του πρόγραμμα, στο μέτρο του δυνατού, τα στοιχεία που το αφορούν στο πλαίσιο του ελάχιστου κοινοτικού προγράμματος που καθορίζεται στο άρθρο 5. 4. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει, για την υποστήριξη του εθνικού του προγράμματος, κοινοτική χρηματοδοτική συνδρομή για όλα τα τμήματα που αντιστοιχούν στο ελάχιστο κοινοτικό πρόγραμμα. Μπορεί επίσης να ζητήσει κοινοτική χρηματοδοτική συνδρομή για τα συμπληρωματικά τμήματα του εθνικού προγράμματός του που αντιστοιχούν στο εκτεταμένο κοινοτικό πρόγραμμα, εφόσον πληρούνται οι διατάξεις σχετικά με το ελάχιστο κοινοτικό πρόγραμμα. Η κοινοτική χρηματοδοτική συνδρομή αποφασίζεται σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που καθορίζονται από την απόφαση (ΕΚ) αριθ. ./99 (απόφαση για χρηματοδοτική συνδρομή για τη συλλογή δεδομένων και την εκτέλεση μελετών). ’ρθρο 7 1. Κάθε κράτος μέλος εγγυάται την ενσωμάτωση των ενοποιημένων δεδομένων που έχουν σχέση με τα κοινοτικά προγράμματα σε βάσεις ηλεκτρονικών δεδομένων. 2. Τα δεδομένα που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό, μπορούν να διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη στους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς, σύμφωνα με τους ειδικούς κανόνες των οργανισμών αυτών και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 2, στοιχείο β). Η Επιτροπή ενημερώνεται για τη διαβίβαση των δεδομένων αυτών και μπορεί, κατόπιν αιτήσεώς της, να λάβει αντίγραφο των δεδομένων σε ηλεκτρονική μορφή. 3. Η πρόσβαση στο σύνολο των συγκεντρωτικών δεδομένων που καλύπτονται από κοινοτικά προγράμματα είναι δυνατή μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή εκ μέρους της Επιτροπής, η οποία μπορεί να τα θέσει στη διάθεση της ΕΤΟΕΑ. 4. Τα δεδομένα που κοινοποιούνται ή συλλέγονται υπό οποιαδήποτε μορφή δυνάμει του παρόντος κανονισμού, καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο και απολαύουν της ίδιας προστασίας με εκείνη που απολαύουν παρόμοια δεδομένα βάσει της εθνικής νομοθεσίας των κρατών μελών που τις λαμβάνουν και βάσει των αντίστοιχων διατάξεων που εφαρμόζονται στα κοινοτικά θεσμικά όργανα. Τίτλος ΙΙΙ Τελικές διατάξεις ’ρθρο 8 1. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92. 2. Οι εν λόγω λεπτομέρειες εφαρμογής αφορούν ιδίως: α. τα προγράμματα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 β. την οργάνωση όσον αφορά την πληροφορική: - τους κανόνες σχετικά με τις διαβιβάσεις δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων των διαβιβάσεων επιστημονικών δεδομένων στις διεθνείς οργανώσεις - τα κριτήρια αναζήτησης στοιχείων στις βάσεις δεδομένων και τα ελάχιστα επίπεδα που επιτρέπουν την εξασφάλιση της δυνατότητας πρόσβασης στα δεδομένα εκ μέρους των εξουσιοδοτημένων χρηστών - τα δεδομένα που θα ομαδοποιηθούν, ενδεχομένως, υπό την άμεση ευθύνη της Επιτροπής - τις διατάξεις που εξασφαλίζουν την προστασία του απορρήτου σύμφωνα με το άρθρο 7 της παραγράφου 4. 3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, τα προγράμματα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 θεσπίζονται κατόπιν διαβούλευσης με την ΕΤΟΕΑ και τη ΣΕΑ. ’ρθρο 9 1. Η Επιτροπή, σε συνεργασία με την ΕΤΟΕΑ και τη ΣΕΑ, εξετάζει κάθε έτος στο πλαίσιο της επιτροπής διαχείρισης του τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας, την κατάσταση της εξέλιξης των εθνικών προγραμμάτων. 2. Με βάση στοιχεία που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη και κατόπιν διαβούλευσης της ΕΤΟΕΑ, η Επιτροπή παρουσιάζει κάθε τρία έτη, και για πρώτη φορά πριν την 31η Δεκεμβρίου 2002, έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο για την αξιολόγηση των μέσων που χρησιμοποιήθηκαν από κάθε κράτος μέλος, την επάρκεια των μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν καθώς και τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν όσον αφορά τη συλλογή και τη διαχείριση των δεδομένων που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό. 3. Η Επιτροπή εξετάζει πριν την 31η Δεκεμβρίου 2002, τη σκοπιμότητα επέκτασης του πεδίου που καλύπτεται από τις συστηματικές συλλογές δεδομένων που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό. Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή μπορούν να πραγματοποιήσουν εξερευνητικές μελέτες και έργα σε σημαντικούς τομείς για την ΚΑλΠ, οι οποίοι ωστόσο δεν καλύπτονται από το άρθρο 4, και ιδίως όσον αφορά την υδατοκαλλιέργεια, τις σχέσεις μεταξύ της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας και του περιβάλλοντος, καθώς και τις θέσεις απασχόλησης που δημιουργούνται από την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια. Οι εν λόγω μελέτες και έργα μπορούν να τύχουν της χρηματοδοτικής στήριξης της Κοινότητας σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που προβλέπονται από την απόφαση (ΕΚ) αριθ. .../99 (απόφαση για χρηματοδοτική συνδρομή για τη συλλογή δεδομένων και την εκτέλεση των μελετών). 4. Με βάση την έκθεση αυτή και τις αναλύσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3, η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη την εξέλιξη των αναγκών της ΚΑλΠ, εξετάζει, πριν την 31η Δεκεμβρίου 2002, τη σκοπιμότητα μιας ενδεχόμενης τροποποίησης του παρόντος κανονισμού. ’ρθρο 10 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και εφαρμόζεται άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος