EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62018CN0792
Case C-792/18 P: Appeal brought on 17 December 2018 by Jean-François Jalkh against the judgment delivered on 17 October 2018 in Case T-26/17 Jalkh v Parliament
Υπόθεση C-792/18 P: Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 17 Δεκεμβρίου 2018 ο Jean-François Jalkh κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 17 Οκτωβρίου 2018 στην υπόθεση T-26/17, Jalkh κατά Κοινοβουλίου
Υπόθεση C-792/18 P: Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 17 Δεκεμβρίου 2018 ο Jean-François Jalkh κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 17 Οκτωβρίου 2018 στην υπόθεση T-26/17, Jalkh κατά Κοινοβουλίου
ΕΕ C 65 της 18.2.2019, p. 27–29
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
18.2.2019 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 65/27 |
Αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 17 Δεκεμβρίου 2018 ο Jean-François Jalkh κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 17 Οκτωβρίου 2018 στην υπόθεση T-26/17, Jalkh κατά Κοινοβουλίου
(Υπόθεση C-792/18 P)
(2019/C 65/36)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Jean-François Jalkh (εκπρόσωπος: F. Wagner, avocat)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Αιτήματα
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
— |
Να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε στις 17 Οκτωβρίου 2018 το έβδομο τμήμα του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (T-26/17)· Ως εκ τούτου: |
— |
Να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 2016 περί εγκρίσεως της εκθέσεως αριθ. A8-0319/2016 σχετικά με την αίτηση για την άρση της ασυλίας και των προνομίων του Jean-François JALKH, μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου· |
— |
Να αποφανθεί κατά νόμον ως προς το ποσό που πρέπει να επιδικαστεί στον αναιρεσείοντα όσον αφορά τα δικαστικά έξοδα· |
— |
Να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Οι λόγοι αναιρέσεως στηρίζονται σε παραβίαση του δικαίου της Ένωσης, σε πλάνη περί το δίκαιο και σε εσφαλμένο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, καθώς και σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
1. Επί των εισαγωγικών παρατηρήσεων της αποφάσεως
Σε αντίθεση προς τη διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου που περιλαμβάνεται στη σκέψη 21 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, η μη άρση της βουλευτικής ασυλίας δεν στερεί από τον διάδικο τη δυνατότητα να επιδιώξει στη Γαλλία, ασκώντας κατά βουλευτή αστικές και μόνον αξιώσεις, την αποκατάσταση της ζημίας του, στηριζόμενος σε υπαιτιότητα (άρθρο 1240 του Code civil [αστικού κώδικα]).
2. Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως που ανέλυσε το Γενικό Δικαστήριο
Η ανάλυση του Γενικού Δικαστηρίου είναι προϊόν συγχύσεως μεταξύ δύο διατάξεων. Το σημείο Η αποτελεί μέρος της συλλογιστικής που αναφέρεται στο άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7, σχετικά με την έκφραση γνώμης, ενώ το Γενικό Δικαστήριο αναπτύσσει το σκεπτικό του σχετικά με το ίδιο ζήτημα στις σκέψεις 44 έως 46, αναφερόμενο στο άρθρο 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7, σχετικά με την ασυλία, το οποίο παραπέμπει στις σχετικές εθνικές διατάξεις.
3. Επί του δεύτερου και του τρίτου λόγου ακυρώσεως που εξέτασε το Γενικό Δικαστήριο
Το Γενικό Δικαστήριο λόγω πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως δεν αναγνωρίζει κανονιστική ισχύ στο Έγγραφο εργασίας της Γενικής Διευθύνσεως Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την «Βουλευτική ασυλία στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σειρά Νομικά θέματα» και δεν λαμβάνει υπόψη τις αρχές που μνημονεύονται σε αυτό, με αποτέλεσμα να εκτιμά εσφαλμένα το άρθρο 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7, υπό το πρίσμα των πραγματικών περιστατικών της συγκεκριμένης υποθέσεως.
4. Επί του τέταρτου λόγου ακυρώσεως που εξέτασε το Γενικό Δικαστήριο
— |
Επί της υφισταμένης πρακτικής των αποφάσεων του Κοινοβουλίου Σε αντίθεση προς ό,τι δέχθηκε το Γενικό Δικαστήριο, υπήρχε πάγια πρακτική των αποφάσεων του Κοινοβουλίου «συνιστάμενη στην απόρριψη των αιτήσεων για την άρση της βουλευτικής ασυλίας που βασίζονται σε περιστατικά που σχετίζονται με την πολιτική δραστηριότητα των βουλευτών», η οποία θα έπρεπε να το οδηγήσει σε διαφορικό συμπέρασμα σχετικά με την άρση της βουλευτικής ασυλίας. |
— |
Επί του fumus persecutionis Οι δικαστικές αρχές δεν ασκούν κανέναν έλεγχο όσον αφορά τον κομματικό ή μη χαρακτήρα ενώσεως, γεγονός που το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να λάβει υπόψη από την απλή ανάγνωση του νόμου της 29ης Ιουλίου 1881. Το Γενικό Δικαστήριο μπορούσε να εξακριβώσει, από την εξέταση του ανακοινωθέντος του Bureau National de Vigilance contre l’Antisémitisme (Εθνικού Γραφείου Επαγρυπνήσεως κατά του Αντισημιτισμού), τον κομματικό χαρακτήρα της ενώσεως αυτής η οποία ζητεί τη διάλυση του Front National και, συνεπώς, αποτελεί σαφώς πολιτικό αντίπαλο του Jean-François Jalkh. Πρόκειται για σαφή περίπτωση fumus persecutionis. |