This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52024PC0459
Proposal for a COUNCIL DECISION on the position to be taken on behalf of the Union at the meetings of Participants to the OECD Arrangement on Officially Supported Export Credits in relation to common lines on the minimum down payment requirement
Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στις συνεδριάσεις των συμμετεχόντων στον Διακανονισμό του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης σε σχέση με κοινές στάσεις για την προσωρινή μείωση της ελάχιστης προκαταβολής
Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στις συνεδριάσεις των συμμετεχόντων στον Διακανονισμό του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης σε σχέση με κοινές στάσεις για την προσωρινή μείωση της ελάχιστης προκαταβολής
COM/2024/459 final
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Βρυξέλλες, 15.10.2024
COM(2024) 459 final
2024/0251(NLE)
Πρόταση
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στις συνεδριάσεις των συμμετεχόντων στον Διακανονισμό του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης σε σχέση με κοινές στάσεις για την προσωρινή μείωση της ελάχιστης προκαταβολής
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
1.Αντικείμενο της πρότασης
Η παρούσα πρόταση αφορά την απόφαση για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στις συνεδριάσεις των συμμετεχόντων στον Διακανονισμό του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης (στο εξής: Διακανονισμός) σε σχέση με τις μελλοντικές κοινές στάσεις που λαμβάνουν οι συμμετέχοντες για την προσωρινή μείωση της ελάχιστης προκαταβολής.
2.Πλαίσιο της πρότασης
2.1.Ο Διακανονισμός για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης
Ο Διακανονισμός αποτελεί μια «συμφωνία κυρίων» που έχει ως σκοπό να παράσχει ένα πλαίσιο για την ορθή χρήση των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης. Στην πράξη, αυτό σημαίνει την καθιέρωση ισότιμων όρων ανταγωνισμού (όπου ο ανταγωνισμός βασίζεται στην τιμή και στην ποιότητα των εξαγόμενων αγαθών και υπηρεσιών και όχι στους παρεχόμενους χρηματοοικονομικούς όρους), παράλληλα με μια προσπάθεια να καταργηθούν οι επιδοτήσεις και οι στρεβλώσεις του εμπορίου που συνδέονται με εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης (στο εξής: δημόσια στήριξη). Ο Διακανονισμός τέθηκε σε ισχύ τον Απρίλιο του 1978 και είναι αόριστης διάρκειας.
Ο Διακανονισμός είναι διοικητικά ενταγμένος στον ΟΟΣΑ και λαμβάνει υποστήριξη από τη Γραμματεία Εξαγωγικών Πιστώσεων του ΟΟΣΑ. Εντούτοις, δεν αποτελεί πράξη του ΟΟΣΑ 1 .
Η Ευρωπαϊκή Ένωση —και όχι τα κράτη μέλη— αποτελεί συμμετέχουσα στον Διακανονισμό και το κείμενό του έχει ενσωματωθεί στο ενωσιακό κεκτημένο δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1233/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011 2 . Επομένως, ο Διακανονισμός είναι νομικά δεσμευτική πράξη βάσει του δικαίου της Ένωσης.
2.2.Οι συμμετέχοντες στον Διακανονισμό
Επί του παρόντος οι συμμετέχοντες στον Διακανονισμό είναι ένδεκα (στο εξής: συμμετέχοντες στον Διακανονισμό): η Αυστραλία, η Ελβετία, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ηνωμένο Βασίλειο, οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, ο Καναδάς, η Κορέα, η Νέα Ζηλανδία, η Νορβηγία και η Τουρκία.
Οι συμμετέχοντες στον Διακανονισμό λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με τροποποιήσεις του Διακανονισμού, όπως μεταξύ άλλων κοινές στάσεις σύμφωνα με το κεφάλαιο IV τμήμα 5 του Διακανονισμού. Οι αποφάσεις λαμβάνονται με συναίνεση, επομένως αν κάποιος συμμετέχων προβάλει ένσταση, η τροποποίηση του Διακανονισμού ή της κοινής στάσης δεν εγκρίνεται.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκπροσωπεί την Ένωση για σκοπούς λήψης αποφάσεων, είτε σε συνεδριάσεις των συμμετεχόντων στον Διακανονισμό είτε σε γραπτές διαδικασίες.
Η κοινή στάση είναι ένα μέσο στο πλαίσιο του Διακανονισμού, το οποίο επιτρέπει στους συμμετέχοντες, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να παρεκκλίνουν από τις διατάξεις του Διακανονισμού όσον αφορά είτε κάποια συγκεκριμένη συναλλαγή είτε προσωρινά για έναν μη συγκεκριμένο αριθμό συναλλαγών. Οι διαδικασίες για την επίτευξη συμφωνίας κοινής στάσης καθορίζονται στα άρθρα 54 έως 59 του Διακανονισμού. Οι κοινές στάσεις μπορούν να γίνουν δεκτές σε γραπτή διαδικασία με σιωπηρή συμφωνία, καθώς αν οι συμμετέχοντες δεν εκφέρουν γνώμη, θεωρείται ότι αποδέχονται την πρόταση κοινής στάσης. Το ίδιο ισχύει αν οι συμμετέχοντες δηλώσουν ότι δεν έχουν θέση. Οι απαντήσεις σε πρόταση κοινής στάσης πρέπει να υποβάλλονται καταρχήν εντός 20 ημερολογιακών ημερών, με δυνατότητα παράτασης της προθεσμίας κατά οκτώ ημερολογιακές ημέρες. Η Γραμματεία Εξαγωγικών Πιστώσεων του ΟΟΣΑ οφείλει να ενημερώνει τους συμμετέχοντες σχετικά με την αποδοχή της κοινής στάσης, ενώ η συμφωνηθείσα κοινή στάση αρχίζει να ισχύει τρεις ημερολογιακές ημέρες μετά την εν λόγω ενημέρωση.
2.3.Θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης
Τα τελευταία χρόνια έχουν υιοθετηθεί αρκετές κοινές στάσεις όσον αφορά την προκαταβολή που απαιτείται από τους αγοραστές σε συναλλαγές στο πλαίσιο των κανόνων του Διακανονισμού. Στις 5 Νοεμβρίου 2021 οι συμμετέχοντες ενέκριναν κοινή στάση, την οποία πρότεινε η ΕΕ, μειώνοντας την απαίτηση προκαταβολής σε 5 % [σε αντίθεση με την απαίτηση του 15 % που ορίζεται στο άρθρο 11 στοιχείο α) του Διακανονισμού] και αυξάνοντας το ανώτατο όριο δημόσιας στήριξης στο 95 % της συμβατικής αξίας εξαγωγής [σε αντίθεση με το 85 % που ορίζεται στο άρθρο 11 στοιχείο γ) του Διακανονισμού]. Το μέτρο επικυρώθηκε από τους συμμετέχοντες ως κατεπείγον και έκτακτο μέτρο, το οποίο απαιτείται για την αντιμετώπιση της οικονομικής κάμψης που προκλήθηκε από την κρίση στον τομέα της υγείας λόγω της νόσου COVID-19. Η κοινή στάση του 2021, με αρχική ισχύ έως τις 4 Νοεμβρίου 2022, παρατάθηκε για ένα επιπλέον έτος, με αποτέλεσμα να λήξει στις 4 Νοεμβρίου 2023.
Στις 14 Δεκεμβρίου 2023 οι συμμετέχοντες υιοθέτησαν μια άλλη κοινή στάση σχετικά με την απαίτηση ελάχιστης προκαταβολής κατόπιν πρότασης του Ηνωμένου Βασιλείου. Ενώ το σκεπτικό για την ευελιξία κατά τον χρόνο της κοινής στάσης του 2021 δεν ισχύει πλέον, το Ηνωμένο Βασίλειο υποστήριξε ότι, παρά ταύτα, κατά τον χρόνο υποβολής της πρότασης κοινής στάσης, υπήρχαν συγκεκριμένες δυσκολίες που αφορούσαν την πρόσβαση στη χρηματοδότηση για τους αγοραστές του δημόσιου τομέα / τους κρατικούς αγοραστές σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, όπως αυξημένα επιτόκια και συνεχιζόμενες πληθωριστικές πιέσεις. Η κοινή στάση, η οποία ισχύει έως τις 13 Δεκεμβρίου 2024, καλύπτει τη δημόσια στήριξη εξαγωγικών πιστώσεων για συναλλαγές με κρατικούς αγοραστές / αγοραστές του δημόσιου τομέα σε χώρες της κατηγορίας ΙΙ με κατάταξη κινδύνου χώρας μεταξύ 5 και 7, όπως ορίζεται στο άρθρο 22 του Διακανονισμού. Για τις συναλλαγές αυτές, η ελάχιστη απαιτούμενη προκαταβολή μειώνεται στο 5 % της σύμβασης εξαγωγής και το όριο για τη μέγιστη δημόσια στήριξη που μπορούν να παρέχουν οι συμμετέχοντες αυξάνεται στο 95 %.
Λαμβάνοντας υπόψη την αντικειμενική ανάγκη να είναι η Ένωση σε θέση να ενεργεί με ταχύτητα και ευελιξία σε διεθνές επίπεδο μετά από προτάσεις κοινής στάσης, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο να επιτρέψει στην Επιτροπή να καθορίσει θέση που θα υιοθετηθεί εξ ονόματος της Ένωσης στις συνεδριάσεις των συμμετεχόντων στον Διακανονισμό του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης σε σχέση με τις μελλοντικές κοινές στάσεις που προτείνουν οι συμμετέχοντες σχετικά με την απαίτηση ελάχιστης προκαταβολής. Ειδικότερα, η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης είναι να απορριφθεί κάθε μελλοντική κοινή στάση με την ελάχιστη προκαταβολή που προτείνει ένας συμμετέχων στον Διακανονισμό, εφόσον η κοινή στάση είναι οριζόντιου χαρακτήρα και εφαρμόζεται σε περισσότερες από μία συγκεκριμένες συναλλαγές.
Η ΕΕ δεν πιστεύει ότι η σχεδόν μόνιμη αλλαγή των όρων των κανόνων προκαταβολής του Διακανονισμού θα πρέπει να επιτευχθεί με συνεχή ανανέωση των κοινών στάσεων. Αντ’ αυτού, κάθε τέτοια προσαρμογή θα πρέπει να εξετάζεται με διαβουλεύσεις μεταξύ των συμμετεχόντων. (Οι αποφάσεις αυτές δρομολογήθηκαν τον Μάρτιο του 2023 και θα εξετάσουν όλες τις παραμέτρους τυχόν αλλαγών στους κανόνες του Διακανονισμού σχετικά με την προκαταβολή. Βρίσκεται στο στάδιο της προετοιμασίας χωριστή πρόταση της Επιτροπής για απόφαση του Συμβουλίου προκειμένου να ληφθεί υπόψη μια τέτοια μόνιμη αλλαγή.)
Σε αυτή τη βάση, η ΕΕ πρέπει να είναι σε θέση να απορρίψει μελλοντικές προτάσεις για τη χρήση της διαδικασίας κοινής στάσης για την περαιτέρω επέκταση των δυνατοτήτων ευελιξίας. Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι το πλαίσιο πολιτικής τόσο σε διεθνές επίπεδο όσο και σε επίπεδο ΕΕ είναι πιθανό να εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου, η προτεινόμενη απόφαση εφαρμόζεται έως τρία έτη μετά την έκδοσή της, μετά την οποία το Συμβούλιο θα είναι σε θέση να αναθεωρήσει την πολιτική όπως ορίζεται στην παρούσα απόφαση.
3.Νομική βάση
3.1.Διαδικαστική νομική βάση
3.1.1.Αρχές
Το άρθρο 218 παράγραφος 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπει την έκδοση αποφάσεων για τον καθορισμό «των θέσεων που θα πρέπει να ληφθούν, εξ ονόματος της Ένωσης, σε όργανο που συνιστάται από δεδομένη συμφωνία, όταν το εν λόγω όργανο καλείται να θεσπίσει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα, με εξαίρεση τις πράξεις που συμπληρώνουν ή τροποποιούν το θεσμικό πλαίσιο της συμφωνίας».
Η έννοια των «πράξεων που παράγουν έννομα αποτελέσματα» περιλαμβάνει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα δυνάμει των κανόνων του διεθνούς δικαίου που διέπουν το εκάστοτε όργανο. Περιλαμβάνει επίσης κείμενα που δεν έχουν μεν δεσμευτική ισχύ βάσει του διεθνούς δικαίου, αλλά «επηρεάζουν με καθοριστικό τρόπο το περιεχόμενο των ρυθμίσεων που θεσπίζει ο νομοθέτης της Ένωσης» 3 .
3.1.2.Εφαρμογή στην προκείμενη περίπτωση
Οι κανόνες μιας συμφωνηθείσας κοινής στάσης αντικαθιστούν τους κανόνες του Διακανονισμού, μόνο όσον αφορά τη συναλλαγή ή τις συνθήκες που αναφέρονται στην κοινή στάση. Ενώ οι κοινές στάσεις δεν είναι νομικά δεσμευτικές για άλλους συμμετέχοντες στον Διακανονισμό, για την ΕΕ οι κοινές στάσεις παράγουν έννομα αποτελέσματα δυνάμει του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1233/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, για την εφαρμογή ορισμένων κατευθυντήριων γραμμών στον τομέα των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης και την κατάργηση των αποφάσεων 2001/76/ΕΚ και 2001/77/ΕΚ του Συμβουλίου, το οποίο ορίζει ότι «Οι κατευθυντήριες γραμμές που περιέχονται στον Διακανονισμό περί των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης (‘‘ο Διακανονισμός’’) εφαρμόζονται στην Ένωση.» Το κείμενο του Διακανονισμού προσαρτάται στον παρόντα κανονισμό.» Δεδομένου ότι οι κοινές στάσεις αποτελούν αντικείμενο συμφωνίας μεταξύ των συμμετεχόντων σύμφωνα με της διαδικασία που προβλέπεται στα άρθρα 54 έως 59 του Διακανονισμού, με συμμετοχή της Γραμματείας Εξαγωγικών Πιστώσεων του ΟΟΣΑ, αποτελούν επίσης νομικές πράξεις που εγκρίνονται από διεθνή οργανισμό κατά την έννοια του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
Συνεπώς, η διαδικαστική νομική βάση για την προτεινόμενη απόφαση είναι το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
3.2.Ουσιαστική νομική βάση
3.2.1.Αρχές
Η ουσιαστική νομική βάση για την έκδοση απόφασης δυνάμει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ εξαρτάται πρωτίστως από τον στόχο και το περιεχόμενο της προς έκδοση πράξης σε σχέση με την οποία λαμβάνεται θέση εξ ονόματος της Ένωσης.
3.2.2.Εφαρμογή στην προκείμενη περίπτωση
Ο κύριος στόχος και το περιεχόμενο της προβλεπόμενης πράξης αφορούν την κοινή εμπορική πολιτική. Επομένως, η ουσιαστική νομική βάση της προτεινόμενης απόφασης είναι το άρθρο 207 της ΣΛΕΕ.
3.3.Συμπέρασμα
Η νομική βάση της προτεινόμενης απόφασης θα πρέπει να είναι το άρθρο 207 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο της ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
4.Δημοσίευση της προς έκδοση πράξης
Δεδομένου ότι η πράξη των συμμετεχόντων στον Διακανονισμό θα τροποποιήσει τον Διακανονισμό για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης, ο οποίος αποτελεί το παράρτημα ΙΙ του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1233/2011, είναι σκόπιμο να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά την αποδοχή της.
2024/0251 (NLE)
Πρόταση
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στις συνεδριάσεις των συμμετεχόντων στον Διακανονισμό του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης σε σχέση με κοινές στάσεις για την προσωρινή μείωση της ελάχιστης προκαταβολής
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 207 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,
Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
(1)Οι κατευθυντήριες γραμμές που περιέχονται στον Διακανονισμό για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης (στο εξής: Διακανονισμός) μεταφέρονται στο δίκαιο της Ένωσης και, ως εκ τούτου, καθίστανται νομικά δεσμευτικές στην Ευρωπαϊκή Ένωση δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1233/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 4 .
(2)Η κοινή στάση είναι ένα μέσο στο πλαίσιο του Διακανονισμού, το οποίο επιτρέπει στους συμμετέχοντες, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να παρεκκλίνουν από τις διατάξεις του Διακανονισμού όσον αφορά είτε κάποια συγκεκριμένη συναλλαγή είτε προσωρινά για έναν μη συγκεκριμένο αριθμό συναλλαγών, για παράδειγμα όσον αφορά την ελάχιστη προκαταβολή σύμφωνα με το άρθρο 11 στοιχείο α) του Διακανονισμού.
(3)Οι συμμετέχοντες στον Διακανονισμό (στο εξής: συμμετέχοντες) αποφασίζουν, με γραπτή διαδικασία, σχετικά με κοινές στάσεις σύμφωνα με το κεφάλαιο IV τμήμα 5 του Διακανονισμού. Οι κοινές στάσεις μπορούν να γίνουν δεκτές σε γραπτή διαδικασία με σιωπηρή συμφωνία, καθώς αν οι συμμετέχοντες δεν εκφέρουν γνώμη, θεωρείται ότι αποδέχονται την πρόταση κοινής στάσης. Το ίδιο ισχύει αν οι συμμετέχοντες δηλώσουν ότι δεν έχουν θέση. Οι απαντήσεις σε πρόταση κοινής στάσης πρέπει να υποβάλλονται καταρχήν εντός 20 ημερολογιακών ημερών, με δυνατότητα παράτασης της προθεσμίας κατά οκτώ ημερολογιακές ημέρες. Το σύντομο χρονικό διάστημα που παρέχεται για να αντιδράσει σε πρόταση κοινής στάσης, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η σιωπή συνεπάγεται έγκριση, δικαιολογεί την ανάγκη θέσπισης απόφασης πλαισίου δυνάμει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
(4)Ενδείκνυται να καθοριστεί η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης όσον αφορά τις προτεινόμενες κοινές στάσεις στο πλαίσιο της γραπτής διαδικασίας των συμμετεχόντων, καθώς οι προτεινόμενες κοινές στάσεις, αφού συμφωνηθούν, είναι ικανές να επηρεάσουν καθοριστικά το περιεχόμενο της ενωσιακής νομοθεσίας δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1233/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, για την εφαρμογή ορισμένων κατευθυντήριων γραμμών στον τομέα των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης και την κατάργηση των αποφάσεων 2001/76/ΕΚ και 2001/77/ΕΚ του Συμβουλίου.
(5)Λαμβανομένης υπόψη της ταχείας διαδικασίας που θεσπίστηκε βάσει του Διακανονισμού για την υιοθέτηση αυτής της κοινής στάσης, είναι προς το συμφέρον της Ένωσης να καθοριστούν οι θέσεις αυτές ταχέως σε ενωσιακό επίπεδο, ώστε να μπορέσει η Ένωση να ασκήσει αποτελεσματικά τα δικαιώματά της δυνάμει του Διακανονισμού. Επομένως, η παρούσα απόφαση καθορίζει μια αποτελεσματική και ταχεία διαδικασία για τη θέσπιση της θέσης που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης όσον αφορά κάθε μελλοντική κοινή στάση με την ελάχιστη προκαταβολή που προτείνει ένας συμμετέχων στον Διακανονισμό, εφόσον η κοινή στάση είναι οριζόντιου χαρακτήρα και εφαρμόζεται σε περισσότερες από μία συγκεκριμένες συναλλαγές.
(6)Η ΕΕ δεν πιστεύει ότι η σχεδόν μόνιμη αλλαγή των όρων των κανόνων προκαταβολής του Διακανονισμού θα πρέπει να επιτευχθεί με συνεχή ανανέωση των κοινών στάσεων. Αντ’ αυτού, κάθε τέτοια προσαρμογή θα πρέπει να εξετάζεται με διαβουλεύσεις μεταξύ των συμμετεχόντων. Σε αυτή τη βάση, η παρούσα απόφαση ορίζει ότι, κατά γενικό κανόνα, η ΕΕ θα πρέπει να είναι σε θέση να απορρίψει μελλοντικές προτάσεις για τη χρήση της διαδικασίας κοινής στάσης για την περαιτέρω επέκταση των δυνατοτήτων ευελιξίας που σχετίζονται με τους κανόνες για τις προκαταβολές στο άρθρο 11 στοιχείο α) του Διακανονισμού.
(7)Εάν, κατά τις συζητήσεις στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας του Συμβουλίου για τις εξαγωγικές πιστώσεις, συναχθεί το συμπέρασμα ότι ενδείκνυται παρέκκλιση από τη θέση που καθορίζεται στην παρούσα απόφαση, η Επιτροπή πάντοτε έχει τη δυνατότητα να υποβάλει πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης, η οποία αποκλίνει από τη θέση που καθορίζεται στην παρούσα απόφαση. Πράγματι, η παρούσα απόφαση δεν θίγει το δικαίωμα της Επιτροπής να υποβάλει, επίσης με δική της πρωτοβουλία, πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης, η οποία αποκλίνει από τη γενική θέση που καθορίζεται στην παρούσα απόφαση.
(8)Για να διασφαλιστεί ότι το Συμβούλιο είναι σε θέση να αξιολογεί και, κατά περίπτωση, να αναθεωρεί την πολιτική της παρούσας απόφασης σε τακτική βάση, καθώς και στο πνεύμα της καλόπιστης συνεργασίας μεταξύ των θεσμικών οργάνων της Ένωσης που κατοχυρώνεται στο άρθρο 13 παράγραφος 2 της ΣΕΕ, η παρούσα απόφαση μπορεί ανά περιόδους να αναθεωρείται,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στη γραπτή διαδικασία από τους συμμετέχοντες στον Διακανονισμό για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης όσον αφορά μελλοντικές προτάσεις άλλων συμμετεχόντων για κοινές στάσεις σχετικά με την απαίτηση ελάχιστης προκαταβολής είναι η απόρριψη κάθε μελλοντικής κοινής στάσης που παρουσιάζει ένας συμμετέχων σε σχέση με την απαίτηση ελάχιστης προκαταβολής σύμφωνα με το άρθρο 11 στοιχείο α) του Διακανονισμού, εάν η κοινή στάση είναι οριζόντιου χαρακτήρα και εφαρμόζεται σε περισσότερες από μία συγκεκριμένες συναλλαγές.
Άρθρο 2
Η Επιτροπή διαβιβάζει εγκαίρως, πριν από κάθε συνεδρίαση των συμμετεχόντων, έγγραφο που περιέχει τις προτεινόμενες κοινές στάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 1, οι οποίες πρόκειται να συζητηθούν κατά τη συνεδρίαση αυτή, στην ομάδα εργασίας του Συμβουλίου για τις εξαγωγικές πιστώσεις προς συζήτηση.
Άρθρο 3
Η παρούσα απόφαση αξιολογείται και, κατά περίπτωση, αναθεωρείται από το Συμβούλιο κατόπιν πρότασης της Επιτροπής, το αργότερο τρία έτη μετά την έκδοση της παρούσας απόφασης.
Άρθρο 4
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία της έκδοσής της.
Εφαρμόζεται έως τρία έτη μετά την έκδοσή της.
Βρυξέλλες,
Για το Συμβούλιο
O Πρόεδρος
