52009DC0261

[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 9.6.2009

COM(2009) 261 τελικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

σχετικά με την εφαρμογή του σχεδίου δράσης για την απλούστευση και τη βελτίωση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

σχετικά με την εφαρμογή του σχεδίου δράσης για την απλούστευση και τη βελτίωση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής

1. ΠΛΑΙΣΙΟ

Η Επιτροπή ενέκρινε το Δεκέμβριο του 2005 το Σχέδιο δράσης 2006-2008 για την απλούστευση και τη βελτίωση της κοινής αλιευτικής πολιτικής (COM(2005)647)[1]. Το σχέδιο αυτό αποτελεί συμβολή στην πρωτοβουλία της Επιτροπής με στόχο την απλούστευση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος προς όφελος των πολιτών, των επιχειρήσεων και των διοικήσεων.

Tο εν λόγω σχέδιο εξέτασαν και στήριξαν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, η Συμβουλευτική Επιτροπή Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας και το Συμβούλιο Αλιείας.

Tα μέτρα που προβλέπονται στο σχέδιο συμπληρώθηκαν τακτικά από μέτρα του κυλιόμενου προγράμματος απλούστευσης της Επιτροπής, μερικά από τα οποία αφορούσαν την αλιεία.

Τα κράτη μέλη έχουν ενημερωθεί με εξαμηνιαίες εκθέσεις προόδου[2] σχετικά με τα μέτρα που έχουν ληφθεί στον τομέα της αλιείας στο πλαίσιο του προγράμματος για τη βελτίωση της νομοθεσίας[3]. Η πρωτοβουλία απαρτίζεται από δράσεις με στόχο τη σύνταξη σαφέστερων νομικών κειμένων, τη μείωση των διοικητικών δαπανών, τη βελτίωση της ποιότητας των νέων πρωτοβουλιών και την απλούστευση της μεταφοράς δεδομένων.

Είναι πλέον καιρός να γίνει ο απολογισμός όσων έχουν επιτευχθεί μέχρι σήμερα, ώστε να εξετασθούν νέες πρωτοβουλίες και να αντιμετωπισθούν πιθανές ελλείψεις. Είναι επίσης η κατάλληλη στιγμή να εκτιμηθούν οι προσπάθειες απλούστευσης που καταβλήθηκαν σε εθνικό επίπεδο, δεδομένου ότι η βελτίωση της νομοθεσίας αποτελεί κοινό στόχο της Κοινότητας και των κρατών μελών. Ωστόσο, λόγω του περιορισμένου αριθμού απαντήσεων εκ μέρους των κρατών μελών προς τις υπηρεσίες της Επιτροπής, δεν είναι επί του παρόντος δυνατό να εκπονηθεί έκθεση σχετικά με τα αποτελέσματα που έχουν επιτευχθεί[4].

2. T Ο ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΔΡΑΣΗΣ

Σύμφωνα με τους στόχους που καθορίζονται στο σχέδιο δράσης, στην παρούσα μελέτη θα εξετασθούν οι ακόλουθοι τομείς:

- ο έλεγχος του σώματος του κοινοτικού δικαίου όσον αφορά την αλιεία (το κοινοτικό κεκτημένο)·

- οι κύριες νομοθετικές πρωτοβουλίες που εγκρίθηκαν μέχρι σήμερα·

- η μείωση του διοικητικού φόρτου που επιβάλλεται στους αλιείς από τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑΠ).

2.1. T ο κοινοτικό κεκτημένο

Η Επιτροπή ξεκίνησε τον έλεγχο του σώματος του κοινοτικού δικαίου προκειμένου να διαπιστωθεί εάν πρέπει να καταργηθούν ή να κωδικοποιηθούν ορισμένες νομοθετικές πράξεις ώστε να επιτευχθεί μια πιο σαφής νομοθεσία και να μειωθεί παράλληλα ο αριθμός των σελίδων της ισχύουσας νομοθεσίας[5].

Το ευρετήριο της ισχύουσας κοινοτικής νομοθεσίας συγκεντρώνει τις πράξεις σχετικά με την αλιεία στο κεφάλαιο 04. Ο αριθμός των πράξεων αυξάνεται σταθερά και την 1η Μαρτίου 2009 ήταν καταγεγραμμένες στο ευρετήριο 795 πράξεις.

Το γεγονός ότι υπάρχουν τόσο πολλές ισχύουσες νομοθετικές πράξεις σε έναν τομέα όπως η αλιεία με περιορισμένο οικονομικό βάρος και περιορισμένο αριθμό εμπορευόμενων απαιτεί εξηγήσεις. Τρεις βασικοί λόγοι μπορούν να εξηγήσουν τον αριθμό αυτό.

Πρώτον, διαπιστώνεται ότι υπάρχει ανάγκη ακριβέστερης κατάταξης ορισμένων πράξεων οι οποίες σήμερα κατατάσσονται σε διαφορετικά τμήματα του κεφαλαίου 04, γεγονός που αυξάνει το συνολικό αριθμό των πράξεων.

Δεύτερον, η σημαντική νομοθεσία που παράγεται σήμερα από περιφερειακές οργανώσεις αλιείας έχει ως αποτέλεσμα τη μεταφορά στο κοινοτικό δίκαιο των συστάσεών τους μέσω ενός σημαντικού αριθμού συγκεκριμένων νομοθετικών πράξεων. Αναμένεται να αμβλυνθεί αυτή η ανάγκη μεταφοράς στο κοινοτικό δίκαιο μόλις τεθούν σε ισχύ στην ΕΕ οι περισσότεροι επικείμενοι κανόνες των περιφερειακών οργανώσεων αλιείας.

Tρίτον, ορισμένες πράξεις είναι παρωχημένες, δηλαδή δεν έχουν πλέον καμία νομική ισχύ και πρέπει επομένως να καταργηθούν. Η εξέταση που πραγματοποιήθηκε κατέδειξε ότι περίπου 60 πράξεις είναι παρωχημένες. Η κατάργηση των εν λόγω πράξεων έχει προταθεί με τη θέσπιση νομοθετικών πράξεων που έχουν την ίδια μορφή με τις πράξεις που πρέπει να καταργηθούν[6].

Τέλος, ο αριθμός των πράξεων θα μειωθεί διότι ορισμένες πράξεις έχουν κωδικοποιηθεί[7] ή θα κωδικοποιηθούν[8], ιδίως μετά την έγκριση του νέου συστήματος ελέγχου της αλιείας, το οποίο θα τροποποιήσει τουλάχιστον 11 κανονισμούς.

Το αποτέλεσμα των δράσεων αυτών θα καταστήσει επίσης ευκολότερη την πρόσβαση του χρήστη στη νομοθεσία που αφορά την αλιεία. Σε αυτή την προοπτική είχε προβλεφθεί η ενσωμάτωση της σχετικής ισχύουσας νομοθεσίας σε μια συγκεκριμένη θαλάσσια ζώνη στον Ευρωπαϊκό Άτλαντα των Θαλασσών[9], σκοπός του οποίου είναι να χαρτογραφήσει τη χωρική έκταση των ευρωπαϊκών θαλάσσιων πολιτικών. Με το εργαλείο αυτό οι ενδιαφερόμενοι φορείς μπορούν γρήγορα να κατανοήσουν την αλληλοεπικάλυψη των νομικών περιορισμών, όταν δραστηριοποιούνται στις διάφορες θαλάσσιες περιοχές της ΕΕ.

2.2. Κύριες νομοθετικές πρωτοβουλίες

Ο κύριες νομοθετικές πρωτοβουλίες που προβλέπονται στο Σχέδιο Δράσης και στο κυλιόμενο πρόγραμμα απλούστευσης αφορούν τους ακόλουθους τομείς:

α) βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων,

β) συλλογή δεδομένων σχετικά με τις αλιευτικές δραστηριότητες,

γ) παρακολούθηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων,

δ) χορήγηση κρατικής ενίσχυσης.

(α) Όσον αφορά τα μέτρα που αποσκοπούν στην απλούστευση των νομικών κειμένων σχετικά με τους στόχους διατήρησης, έχουν επέλθει τροποποιήσεις σε πολλούς κανονισμούς που διέπουν τον ετήσιο καθορισμό του συνόλου επιτρεπομένων αλιευμάτων και ποσοστώσεων με σκοπό να καταστούν τα κείμενα αυτά σαφέστερα, ώστε να τεθεί τέρμα στην πρακτική που τα καθιστά περισυλλεκτικές πράξεις.

Η πιο αξιοσημείωτη πρωτοβουλία ήταν, ωστόσο, η εισαγωγή μιας νέας μεθόδου εργασίας για την προετοιμασία των ετήσιων αποφάσεων του Συμβουλίου για τις αλιευτικές δυνατότητες μέσω μιας καλύτερης διαβούλευσης με τα συμβαλλόμενα μέρη και ενός καλύτερου συντονισμού με τους επιστημονικούς συμβούλους. Η Επιτροπή δημοσιεύει τώρα, πολύ πριν από τις ετήσιες νομικές προτάσεις, ανακοίνωση που περιέχει δήλωση πολιτικής για τις αλιευτικές δυνατότητες για το επόμενο έτος[10]. Η εν λόγω μέθοδος εργασίας αποδείχτηκε χρήσιμη για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων, ιδίως με τη διαβούλευση των ενδιαφερομένων μερών κατά την προετοιμασία κειμένων που έχουν ιδιαίτερη σημασία για τον κλάδο.

Μια άλλη σημαντική πρωτοβουλία είναι η πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου περί διατήρησης των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων[11]. Το κείμενο αυτό, το οποίο είναι αποτέλεσμα ευρείας διαβούλευσης, επιδιώκει την επίτευξη πολλών στόχων με απώτερο σκοπό την απλούστευση. Πρώτον, θα αντικαταστήσει την ισχύουσα νομοθεσία της οποίας η ανάγνωση καθίσταται δύσκολη λόγω επανειλημμένων τροποποιήσεων· δεύτερον, θα εισάγει απλούστερα και εναρμονισμένα μέτρα προσαρμοσμένα στις περιφερειακές διαστάσεις· τρίτον, θα γίνεται σαφής διάκριση των κατευθυντήριων γραμμών που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου· τέταρτον, θα αναθέσει στην Επιτροπή τη θέσπιση καθαρά τεχνικών κανόνων για καθένα από τους τέσσερεις τομείς και, πέμπτον, θα αναθέσει στα κράτη μέλη αρμοδιότητες διαχείρισης σε συγκεκριμένες περιστάσεις. Δυστυχώς, ορισμένες επιφυλάξεις καθυστέρησαν μέχρι τώρα τη θέσπιση του εν λόγω επί μακρόν αναμενόμενου κειμένου.

(β) Η ΚΑΠ θα βασίζεται στις καλύτερες επιστημονικές, τεχνικές και οικονομικές αναλύσεις. Ως εκ τούτου, η συλλογή δεδομένων σχετικά με τις αλιευτικές δραστηριότητες έχει ιδιαίτερη σημασία. Το υφιστάμενο κοινοτικό πλαίσιο πρέπει να αναθεωρηθεί, ιδίως για τη βελτίωση της ποιότητας και την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών. Επιπλέον, η πείρα κατέδειξε ότι ήταν ουσιαστικής σημασίας να εξορθολογιστεί η συλλογή των σχετικών δεδομένων και να αποφευχθούν οι επαναλήψεις. Το σύστημα συλλογής δεδομένων πρέπει επίσης να είναι συνεκτικό και αποτελεσματικό. Με βάση όλους αυτούς τους στόχους θεσπίστηκε ένα νέο κοινοτικό πλαίσιο[12]. Με το ίδιο σκεπτικό οι κανόνες εφαρμογής εκπονήθηκαν κατά τρόπο που καθιστούν δυνατή τη μείωση του γραφειοκρατικού φόρτου εργασίας ενώ ενθαρρύνουν την γενικευμένη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων[13].

(γ ) Η παρακολούθηση, ο έλεγχος και η επιθεώρηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων αποτελούν ουσιαστική συνιστώσα της ΚΑΠ. Προσδιορίστηκαν με την εκπόνηση της εν λόγω πολιτικής και έκτοτε συνεχίστηκε η ανάπτυξή τους. Συνεπώς, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η εν λόγω νομοθεσία είναι ιδιαίτερα σύνθετη και δαπανηρή. Η πολυπλοκότητα του συστήματος ελέγχου συνίσταται στο γεγονός ότι με την πάροδο των ετών έχουν προστεθεί νέες διατάξεις, οι οποίες γενικά είναι διάσπαρτες σε διαφορετικούς κανονισμούς και συχνά προέρχονται από το διεθνές δίκτυο. Οι κανόνες ορισμένες φορές αλληλεπικαλύπτονται, όταν δεν είναι αντικρουόμενοι μεταξύ τους. Το υφιστάμενο σύστημα είναι επίσης δαπανηρό και επαχθές για τη διοίκηση και τους επαγγελματίες του κλάδου, δεδομένου ότι επιβάλλει πολλές διοικητικές διατυπώσεις.

Μια ενδελεχής αναθεώρηση του καθεστώτος ελέγχου βρίσκεται στο επίκεντρο της διαδικασίας απλούστευσης της ΚΑΠ. Ενόψει του εν λόγω στόχου προτάθηκαν μέτρα όσον αφορά:

- την αναδιατύπωση των υφιστάμενων διατάξεων όσον αφορά το καθεστώς ελέγχου,

- την οργάνωση της καταπολέμησης της παράνομης αλιείας,

- την προώθηση της χρήσης σύγχρονων τεχνολογιών,

- τη διαχείριση αδειών αλιείας.

Tο αναμενόμενο αποτέλεσμα θα είναι μια ενιαία νομοθετική πράξη η οποία περιέχει γενικούς κανόνες που διέπουν όλες τις πτυχές του ελέγχου[14] και ένα γενικό σύστημα που προορίζεται να θέσει τέρμα στην παράνομη αλιεία, ανεξαρτήτως τόπου όπου ασκείται η δραστηριότητα, και η οποία θα χρησιμοποιεί παράλληλα τα πιο προηγμένα πρότυπα και τις πλέον προηγμένες τεχνικές ελέγχου στον κόσμο[15]. Η νέα νομοθεσία αποτελεί επίσης ένα τολμηρό βήμα προς την κατεύθυνση της κατάργησης του χαρτιού για την καταχώρηση και την κοινοποίηση δεδομένων όσον αφορά τις αλιευτικές δραστηριότητες[16] και προς ένα ενιαίο, απλουστευμένο και φιλικό προς το χρήστη σύστημα για τη χορήγηση άδειας ασκήσεως αλιευτικών δραστηριοτήτων εκτός των κοινοτικών υδάτων[17].

Χάρη στις πρωτοβουλίες αυτές, η νομοθεσία κατέστη σαφέστερη και πιο εναρμονισμένη και η εφαρμογή της λιγότερο δαπανηρή, όπως περιγράφεται λεπτομερώς στο κεφάλαιο 4.

Στις πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στη βελτίωση και στην απλούστευση των κανόνων ελέγχου περιλαμβάνεται και το σχέδιο κανονισμού της Επιτροπής για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων χρήσης των κοινοτικών εναρμονισμένων συντελεστών μετατροπής ιχθύων από τα πλοία με σημαία Ευρωπαϊκής Ένωσης και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2807/83 της Επιτροπής.

Οι συντελεστές μετατροπής χρησιμοποιούνται κατά τη διαχείριση των ποσοστώσεων για τη μετατροπή του βάρους μεταποιηθέντων προϊόντων ιχθύων σε βάρος ζωντανών ειδών και κυρίως για τη διασφάλιση της ακρίβειας των δεδομένων που καταχωρίζονται σε ημερολόγια πλοίου. Η ύπαρξη διαφορετικών συντελεστών μετατροπής μεταξύ των κρατών μελών δημιουργεί δυσχέρειες και ορισμένες ανισότητες όσον αφορά τον έλεγχο και την εφαρμογή. Ως εκ τούτου, είναι ανάγκη να απλουστευθούν και να εναρμονισθούν οι εν λόγω συντελεστές μετατροπής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Προς το σκοπό αυτό, ο κανονισμός αυτός καθορίζει τους κοινοτικούς συντελεστές μετατροπής και τους κωδικούς παρουσίασης που πρέπει να χρησιμοποιούνται από τις εθνικές διοικήσεις για τον υπολογισμό της απορρόφησης των ποσοστώσεών τους, καθώς και από τους πλοιάρχους αλιευτικών σκαφών για τον υπολογισμό των ζωντανών αλιευμάτων όλων των ειδών που διατηρούνται επί των αλιευτικών σκαφών και κατά την εκφόρτωση.

(δ) Υπό ορισμένες προϋποθέσεις οι επιχειρήσεις μπορούν να επωφελούνται από κρατικές ενισχύσεις που προέρχονται από εθνικό ή κοινοτικό προϋπολογισμό. Για να καταστεί η νομοθεσία σαφέστερη με τη μείωση του αριθμού των νομοθετικών πράξεων, η νέα νομοθεσία για το χρηματοδοτικό μέσο στον τομέα της αλιείας συνίσταται σε ένα και μόνο κανονισμό[18] και στους κανόνες εφαρμογής του[19]. Επιπλέον, για να μειωθεί το κόστος που συνδέεται με τη χορήγηση των ενισχύσεων, η χρηματοδοτική συνεισφορά των κρατών μελών σε πράξεις που συγχρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας και η συμμετοχή σε επιχειρησιακό πρόγραμμα δεν θα υπόκεινται στους ελέγχους που αφορούν τη συμμόρφωση προς τους κοινοτικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις. Η απαλλαγή αυτή επεκτάθηκε πρόσφατα στις ενισχύσεις που χορηγούνται από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της ειδικής δράσης που προορίζεται για τις επιχειρήσεις οι οποίες πλήττονται από την οικονομική κρίση ως αποτέλεσμα της αύξησης των τιμών του πετρελαίου το 2008[20].

Όσον αφορά τη χρηματοδοτική στήριξη σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στους τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας από εθνικούς δημοσιονομικούς πόρους, πρέπει να αναφερθούν δύο πρωτοβουλίες απλούστευσης των διαδικασιών. Σύμφωνα με τον κανονισμό σχετικά με τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας η χορήγηση ποσού 30.000 € κατ’ ανώτατο όριο ανά επιχείρηση για περίοδο τριών ετών δεν πρέπει να κοινοποιείται στην Επιτροπή[21]. Επιπλέον, δυνάμει άλλου κανονισμού[22], ορισμένα είδη ενισχύσεων που χορηγούνται σε επιχειρήσεις οι οποίες δραστηριοποιούνται στην παραγωγή, μεταποίηση και εμπορία προϊόντων της αλιείας απαλλάσσονται, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, από την υποχρέωση της εκ των προτέρων κοινοποίησης στην Επιτροπή, εφόσον θεωρούνται ότι συμβιβάζονται με το κοινοτικό δίκαιο. Ο κανονισμός αυτός αφορά τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, δηλαδή σχεδόν όλες τις επιχειρήσεις της ΕΕ, και μειώνει σημαντικά το διοικητικό φόρτο.

3. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ

Για την εκπόνηση κατάλληλων μέτρων με στόχο τη βιώσιμη εκμετάλλευση βιολογικών θαλάσσιων πόρων και την παρακολούθηση της ορθής και ομοιόμορφης εφαρμογής των εν λόγω μέτρων, οι υπηρεσίες της Επιτροπής θα συγκεντρώσουν και θα αναλύσουν ένα σημαντικό σύνολο δεδομένων, τα περισσότερα από τα οποία έχουν λάβει από τα κράτη μέλη καθόλη τη διάρκεια του έτους. Παρότι η τεχνολογική πρόοδος βελτίωσε σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα και τη δυνατότητα συλλογής δεδομένων, η επεξεργασία τεράστιων ποσοτήτων πληροφοριών απαιτεί τη συνεχή βελτίωση των συστημάτων διαχείρισης δεδομένων.

Για το λόγο αυτό, από τη δεκαετία του ’90 η Επιτροπή υπήρξε πρωτεργάτης στην εισαγωγή σύγχρονων τεχνολογιών στον τομέα της αλιείας και προώθησε τη χρήση τους, τη σταθερή επέκτασή τους και την επικαιροποίησή τους σε εθνικό επίπεδο, ξεκινώντας από τα συστήματα παρακολούθησης σκαφών, ένα αποτελεσματικό εργαλείο το οποίο επιτρέπει τον έλεγχο εξ αποστάσεως δραστηριοτήτων των σκαφών.

Tο σχέδιο δράσης για την απλούστευση έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην εκτεταμένη χρήση των τεχνολογιών πληροφόρησης, με στόχο την προώθηση της μη χρησιμοποίησης χαρτιού για την καταγραφή και τη διαβίβαση δεδομένων σχετικά με τις αλιευτικές δραστηριότητες καθώς και για τη διαχείριση των αδειών αλιείας για κοινοτικά και μη κοινοτικά αλιευτικά σκάφη[23]. Αναπτύχθηκαν ειδικά και λεπτομερή μέσα επικοινωνίας, όπως το ηλεκτρονικό σύστημα αναφοράς (ERS) και οι άδειες αλιείας (FAP). Αυτά τα εργαλεία πληροφορικής θα συμπληρώσουν τα εργαλεία που έχουν σχεδιασθεί για τη διαχείριση της επεξεργασίας δεδομένων όσον αφορά το στόλο, τις δραστηριότητες των αλιευτικών σκαφών και την εμπορία των προϊόντων αλιείας. Τα υφιστάμενα δίκτυα μπορούν να αναπτυχθούν περαιτέρω με τη δημιουργία συνδέσμων με το EDMONET , το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Θαλάσσιων Παρατηρήσεων και Δεδομένων, που προβλέπεται στην ανακοίνωση με τίτλο: Μια ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική για την Ευρωπαϊκή Ένωση [24] .

4. ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΦΟΡΤΟΥ

Η συλλογή και διαβίβαση δεδομένων βασίζεται στις διατάξεις που προβλέπονται στο κοινοτικό δίκαιο. Οι εν λόγω υποχρεώσεις αναφοράς[25] αυξάνονται συνεχώς με την πάροδο των ετών. Οι υποχρεώσεις αυτές αποτελούν πηγή κόστους για τις διοικήσεις και τις επιχειρήσεις και πρέπει να καταργηθούν, εφόσον δεν είναι απαραίτητες. Για το σκοπό αυτό, οι υπηρεσίες της Επιτροπής προέβησαν σε εξέταση των εν λόγω υποχρεώσεων που απορρέουν από το δίκαιο της ΚΑΠ μετά την έγκριση του σχεδίου δράσης με στόχο την κατάργηση των υποχρεώσεων που είναι παρωχημένες, περιττές ή περιορισμένης μόνο αξίας. Όταν ολοκληρωθεί η εξέταση, οι εν λόγω υποχρεώσεις αναφοράς που δικαιολογούνται από πολιτική άποψη ή για σκοπούς ελέγχου θα εισαχθούν σε μια ειδική βάση δεδομένων ανοιχτή στα κράτη μέλη (OBONT: OBligation On the NeT). Το εργαλείο αυτό θα παρέχει τη δυνατότητα στις διοικήσεις να γνωρίζουν ποια δεδομένα πρέπει να διαβιβάσουν στην Επιτροπή, υπό ποια μορφή και ποια ημερομηνία.

Tο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μαρτίου 2007 τόνισε τη σημασία μείωσης του διοικητικού φόρτου ως μέτρου τόνωσης της ευρωπαϊκής οικονομίας. Καθόρισε ως στόχο τη μείωση κατά 25% έως το 2012 του εν λόγω φόρτου που προκύπτει από την κοινοτική νομοθεσία[26].

Η ΚΑΠ θα συμβάλει στην επίτευξη αυτού του στόχου και συγκαταλέγεται στους 13 τομείς προτεραιότητας που έχουν επιλεγεί από την Επιτροπή για την αξιολόγηση του διοικητικού κόστους. Το σύστημα ελέγχου της αλιείας[27] – το οποίο είναι με μεγάλη απόσταση και εύλογα ο σημαντικότερος τομέας όσον αφορά τον αριθμό των υποχρεώσεων αναφοράς – έχει επιλεγεί για την καταγραφή και τη μέτρηση του κόστους που προέρχεται από τις εν λόγω υποχρεώσεις, με τη χρησιμοποίηση του τυποποιημένου υποδείγματος κόστους της ΕΕ[28]. Tο υπόδειγμα αυτό βασίζεται ουσιαστικά στο χρόνο και στα ποσά που δαπανούν οι επιχειρήσεις για να συμμορφωθούν με τις νομικές υποχρεώσεις παροχής πληροφοριών στις δημόσιες αρχές ή σε τρίτους (υποβολή εκθέσεων, επιθεώρηση, στατιστικές, κ.λπ.).

Σύμφωνα με εκτιμήσεις που προέρχονται από εξωτερικό σύμβουλο οι υποχρεώσεις αναφοράς που επιβάλλονται από το ισχύον σύστημα ελέγχου της αλιείας είχαν για τις επιχειρήσεις κόστος περίπου 80 δισ. ευρώ, εκ των οποίων το μεγαλύτερο μέρος αφορά τη συμπλήρωση και τη διαχείριση ημερολογίων πλοίου, δηλώσεις εκφόρτωσης και δελτία πωλήσεων[29].

Το νέο σύστημα ελέγχου, το οποίο θα βασίζεται σε εκτεταμένη χρήση των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών και στην αποτελεσματική χρήση των βάσεων δεδομένων, θα οδηγήσει σε μείωση του διοικητικού φόρτου για τον κλάδο της αλιείας έως 30 % του σημερινού κόστους.

Πέρα από τις πρωτοβουλίες που απαριθμούνται στο Πρόγραμμα Δράσης για τη μείωση του διοικητικού φόρτου στην Ευρωπαϊκή Ένωση [30], στη μείωση του κόστους στον τομέα της αλιείας συνέβαλαν και άλλα μέτρα. Για παράδειγμα, ένα ειδικά προσαρμοσμένο μέτρο στον τομέα της υγείας είναι η απαλλαγή σκαφών μικρότερων των 12 μέτρων που δραστηριοποιούνται στην αλιεία για περιόδους μικρότερες από 24 ώρες από την υποχρέωση τήρησης μητρώων και τη σχετική υποχρέωση ελέγχου βάσει του συστήματος ανάλυσης κινδύνων και κρίσιμων σημείων ελέγχου (ΗACCP). Εκτιμάται ότι το σύστημα αυτό επέτρεψε να εξοικονομηθούν περίπου 14 δισ. ευρώ[31].

Στο εγγύς μέλλον η ηλεκτρονική διαχείριση των αιτήσεων και των εκδόσεων άδειας αλιείας για σκάφη θα έχει επίσης ως αποτέλεσμα την σημαντική μείωση του κόστους για τις επιχειρήσεις. Επιπλέον, ένας από τους στόχους της επικείμενης μεταρρύθμισης της ΚΑΠ θα είναι να περιοριστεί η ανάγκη επεξεργασίας δεδομένων σε επίπεδο της Επιτροπής[32].

5. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

Η αξιολόγηση των επιπτώσεων είναι μια διαδικασία η οποία αποσκοπεί στη διάρθρωση και τη στήριξη της ανάπτυξης πολιτικών. Έχει ως στόχο τη βελτίωση της ποιότητας των προτάσεων της Επιτροπής και την απλούστευση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος. Πρέπει να οδηγήσει στην εκπόνηση προτάσεων οι οποίες είναι ανάλογες με την αναληφθείσα δράση. Ως εκ τούτου, πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις ενδεχόμενες οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές συνέπειες. Η αξιολόγηση των επιπτώσεων μπορεί να οδηγήσει στην απόφαση να εγκαταλειφθεί μια δράση.

16 πρωτοβουλίες σχετικά με την αλιεία αποτέλεσαν αντικείμενο αξιολόγησης των επιπτώσεων, εκ των οποίων 13 έχουν ελεγχθεί από την Επιτροπή Αξιολόγησης των Επιπτώσεων, ένα συμβουλευτικό όργανο που δημιουργήθηκε από την Επιτροπή το 2006 για να διασφαλίζει την εναρμονισμένη και υψηλής ποιότητας αξιολόγηση των επιπτώσεων. Οι γνώμες της εν λόγω επιτροπής όσον αφορά τις προτάσεις σχετικά με την αλιεία δημοσιεύονται[33].

Η Γενική Διεύθυνση Θαλάσσιων Υποθέσεων και Αλιείας προσάρμοσε τη διοικητική της δομή για να ανταποκρίνεται πλήρως στις απαιτήσεις της αξιολόγησης επιπτώσεων. Οι υπάλληλοι της εν λόγω Διεύθυνσης έχουν λάβει ειδική κατάρτιση και ενημερώνονται για τις εξελίξεις, ώστε να διασφαλίζουν την καλύτερη δυνατή εκτίμηση κάθε σημαντικής πρωτοβουλίας.

6. ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ

Η Επιτροπή δεσμεύεται να ενθαρρύνει τη μεγαλύτερη συμμετοχή των ενδιαφερομένων μερών μέσω μιας πιο διαφανούς διαδικασίας διαβούλευσης η οποία θα ενισχύσει την υποχρέωση που έχει η Επιτροπή να λογοδοτεί. Προς το σκοπό αυτό, διαβουλεύεται τακτικά με τα ενδιαφερόμενα μέρη του κλάδου, ιδίως μέσω της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας (ΣΕΑΥ)[34] και των Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων (ΠΓΣ)[35], τα οποία είναι επί του παρόντος 7.

Όσον αφορά την ΣΕΑΥ, η Επιτροπή διοργάνωσε 49 συναντήσεις των ομάδων εργασίας και 12 γενικές συνελεύσεις. Η ΣΕΑΥ εξέδωσε 21 γνωμοδοτήσεις στην Επιτροπή και 18 ψηφίσματα και έγγραφα διατύπωσης θέσης. Η ΣΕΑΥ έδωσε επίσης προφορικές συμβουλές στο πλαίσιο 16 διαβουλεύσεων που πραγματοποιήθηκαν από την Επιτροπή κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Τα κύρια σημεία της νέας μεταρρύθμισης της ΚΑΠ θα συζητηθούν από μια ειδική ομάδα.

Κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου η Επιτροπή διοργάνωσε περίπου 60 συναντήσεις με ΠΓΣ, διαβιβάζοντάς τους κατά μέσο όρο 10 έγγραφα διαβούλευσης ετησίως και έλαβε περίπου 250 συστάσεις.

Εκτός από τις στοχοθετημένες διαβουλεύσεις η Επιτροπή διαβουλεύτηκε επίσης με ένα μεγάλο αριθμό ενδιαφερομένων μερών αναρτώντας ερωτηματολόγια στην ιστοσελίδα της για θέματα που αφορούν για παράδειγμα τη θαλάσσια πολιτική, την καταπολέμηση της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας (ΠΛΑ), τους καρχαρίες, τον έλεγχο και την εκτέλεση της νομοθεσίας και πιο πρόσφατα, την Πράσινη Βίβλο για τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

7. ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ

Παρότι οι δεσμεύσεις που απαριθμούνται στο Σχέδιο Δράσης έχουν τηρηθεί, θα συνεχιστούν οι προσπάθειες για την απλούστευση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος όσον αφορά την αλιεία και τις συναφείς δραστηριότητες, λόγω της μόνιμης φύσης των καθηκόντων που καθορίζονται στο πρόγραμμα «βελτίωση της νομοθεσίας».

Ειδικές πρωτοβουλίες για την απλούστευση της ΚΑΠ θα ενσωματωθούν στο πρόγραμμα που παρουσιάζει η Επιτροπή κάθε έτος. Για παράδειγμα, στο πρόγραμμα για το 2009 αναφέρεται η αναθεώρηση των κανόνων που διέπουν την οργάνωση αγοράς, με σκοπό τη διασάφηση της νομοθεσίας και τη μείωση του διοικητικού φόρτου μέσω της εκτεταμένης χρήσης ηλεκτρονικών εκθέσεων.

Η κατάργηση περιττών υποχρεώσεων αναφοράς θα παραμείνει επίσης κύριος στόχος, όπως και η συγκέντρωση νομικών διατάξεων σε λιγότερες πράξεις, που θα χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη σαφήνεια και προσβασιμότητα.

Η μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής θα λάβει δεόντως υπόψη τους στόχους απλούστευσης καθώς και τις συνέπειες των διαδικαστικών κανόνων της συνθήκης της Λισαβόνας στη νομοθετική διαδικασία.

Η Επιτροπή παροτρύνει τα κράτη μέλη να δεσμευθούν για την απλούστευση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος, καταργώντας τις περιττές διατάξεις που προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία και ενθαρρύνοντας την πρόσβαση στις τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Κατάλογος πράξεων που αφορούν την «Απλούστευση του Σχεδίου Δράσης»

Προτάσεις

- Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου με τον οποίο εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να εγκρίνει τροποποιήσεις στα πρωτόκολλα των συμφωνιών αλιευτικής σύμπραξης που συνάπτονται μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και τρίτων χωρών (COM(2007)595 της 15.10.2007).

- Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου περί διατήρησης των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων (COM(2008)324, 04.06.2008).

- Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου περί της θέσπισης κοινοτικού συστήματος ελέγχου για την εξασφάλιση της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής (COM/2008/721, 14.11.2008).

- Σχέδιο κανονισμού της Επιτροπής για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων χρήσης των κοινοτικών εναρμονισμένων συντελεστών μετατροπής ιχθύων από τα πλοία με σημαία Ευρωπαϊκής Ένωσης και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2807/83 της Επιτροπής.

Ανακοινώσεις

- Ανακοίνωση της Επιτροπής για τη βελτίωση των διαβουλεύσεων για τη διαχείριση της κοινοτικής αλιείας (COM(2006)246 της 24.05.2006).

- Δήλωση Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις αλιευτικές δυνατότητες για το 2007 (COM(2006)499 της 15.09.2006).

- Δήλωση Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις αλιευτικές δυνατότητες για το 2008 (COM(2007)295 της 06.06.2007).

- Δήλωση Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις αλιευτικές δυνατότητες για το 2009 (COM(2008)331 της 30.05.2008).

- Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη βελτίωση των δεικτών αλιευτικής ικανότητας και αλιευτικής προσπάθειας στο πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής (COM(2007)39) της 05.02.2007).

- Ανακοίνωση της Επιτροπής για την επίσημη αναγνώριση του παρωχημένου χαρακτήρα ορισμένων πράξεων του κοινοτικού δικαίου στον τομέα της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΕΕ C 43 της 21.02.2009, σ.2).

Πράξεις του Συμβουλίου

- Απόφαση 2009/xx/EΚ του Συμβουλίου περί κατάργησης της οδηγίας 83/515/EΟΚ και 11 αποφάσεων άνευ αντικειμένου στον τομέα της κοινής αλιευτικής πολιτικής…..

- Απόφαση 2007/409/ΕΚ του Συμβουλίου για την τροποποίηση της απόφασης 2004/585/ΕΚ περί της ίδρυσης περιφερειακών γνωμοδοτικών συμβουλίων δυνάμει της κοινής αλιευτικής πολιτικής (EE L 155 της 15.06.2007, σ.68).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 του Συμβουλίου για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας (ΕΕ L 223 της 15.08.2006, σ.1).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1941/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2006, περί καθορισμού, για το 2007, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των συναφών όρων στη Βαλτική Θάλασσα (ΕΕ L 367 της 22.12.2006, σ. 1).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1966/2006 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2006, για την ηλεκτρονική καταχώρηση και αναφορά αλιευτικών δραστηριοτήτων καθώς και για τα μέσα τηλεπαρακολούθησης (ΕΕ L 409 της 30.12.2006, σ.1).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 41/2007 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2006, περί καθορισμού, για το 2007, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των συναφών όρων στα κοινοτικά ύδατα και, για τα κοινοτικά σκάφη, σε ύδατα όπου απαιτούνται περιορισμοί αλιευμάτων (ΕΕ L 15 της 20.01.2007, σ. 1).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1098/2007 του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2007, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για τα αποθέματα γάδου της Βαλτικής Θάλασσας και για τις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης των εν λόγω αποθεμάτων, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 779/97 (ΕΕ L 248 της 22.09.2007, σ. 1).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 199/2008 του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 2008, σχετικά με τη θέσπιση κοινοτικού πλαισίου για τη συλλογή, διαχείριση και χρήση δεδομένων στον τομέα της αλιείας και τη στήριξη όσον αφορά τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις για την κοινή αλιευτική πολιτική (ΕΕ L 60 της 05.03.2008, σ.1).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1005/2008 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2008, περί δημιουργίας κοινοτικού συστήματος πρόληψης, αποτροπής και εξάλειψης της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας, τροποποίησης των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, (ΕΚ) αριθ. 1936/2001 και (ΕΚ) αριθ. 601/2004 και κατάργησης των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1093/94 και (ΕΚ) αριθ. 1447/1999 (ΕΕ L 286 της 29.10.2008, σ.1).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1006/2008 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2008 , σχετικά με τις άδειες αλιείας κοινοτικών αλιευτικών σκαφών εκτός των υδάτων της Κοινότητας και για την πρόσβαση σκαφών τρίτων χωρών στα ύδατα της Κοινότητας, την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2847/90 και (ΕΚ) αριθ. 1627/94 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3317/94 (ΕΕ L 286 της 29.10.2008, σ.33).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. xx/2009 του Συμβουλίου περί κατάργησης 14 κανονισμών άνευ αντικειμένου στον τομέα της κοινής αλιευτικής πολιτικής…..

Πράξεις της Επιτροπής

- Απόφαση 2009/309/EΚ της Επιτροπής για κατάργηση 13 αποφάσεων άνευ αντικειμένου στον τομέα της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΕΕ L 90 της 02.04.2009, σ.24).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 498/2007 της Επιτροπής για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 του Συμβουλίου για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας (ΕΕ L 120 της 10.05.2007, σ.1).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 875/2007 της Επιτροπής για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας στον τομέα της αλιείας και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1860/2004 (ΕΕ L 193 της 25.07.2007, σ. 6).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 696/2008 της Επιτροπής περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000 του Συμβουλίου όσον αφορά την επέκταση σε μη μέλη ορισμένων κανόνων που θεσπίζονται από οργανώσεις παραγωγών στον τομέα της αλιείας (ΕΕ L 195 της 24.07.2008, σ. 6).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 736/2008 της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή, προώθηση και εμπορία των αγροτικών προϊόντων (ΕΕ L 201 της 30.07.2008, σ. 16).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 665/2008 της Επιτροπής, της 14ης Ιουλίου 2008, περί καθορισμού λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 199/2008 του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση κοινοτικού πλαισίου για τη συλλογή, διαχείριση και χρήση δεδομένων στον τομέα της αλιείας και τη στήριξη όσον αφορά τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις για την κοινή αλιευτική πολιτική (ΕΕ L 186 της 15.07.2008, σ.3).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1077/2008 της Επιτροπής, της 3ης Νοεμβρίου 2008 , περί της θέσπισης λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1966/2006 του Συμβουλίου σχετικά με την ηλεκτρονική καταχώριση και αναφορά αλιευτικών δραστηριοτήτων, καθώς και για τα μέσα τηλεπαρακολούθησης, και περί της κατάργησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1566/2007 (ΕΕ L 295 της 04.11.2008, σ. 3).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 148/2009 της Επιτροπής περί κατάργησης 11 κανονισμών άνευ αντικειμένου στον τομέα της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΕΕ L 50 της 21.02.2009, σ.10).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 248/2009 της Επιτροπής, της 19ης Μαρτίου 2009, περί των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000 του Συμβουλίου όσον αφορά τις κοινοποιήσεις σχετικά με την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών, καθώς και τον καθορισμό των τιμών και των παρεμβάσεων στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης αγορών στον τομέα των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 79 της 25.03.2009, σ.7).

[1] Βλέπε επίσης την ανακοίνωση της Επιτροπής – Προοπτικές απλούστευσης και βελτίωσης του ρυθμιστικού περιβάλλοντος της κοινής αλιευτικής πολιτικής (COM(2004)820) και το έγγραφο εργασίας της Επιτροπής με τίτλο «An analysis of the possibilities of simplification and improvement of the regulatory environment of the CFP and of its implementation» ( Ανάλυση των δυνατοτήτων απλούστευσης και βελτίωσης του ρυθμιστικού περιβάλλοντος της κοινής αλιευτικής και της εφαρμογής της (SEC(2004)1596).

[2] http://ec.europa.eu/fisheries/cfp/simplification/action_plan_en.htm.

[3] Bελτίωση της νομοθεσίας με απλά λόγια, ΕΚ, 2006.

[4] Η Τσεχική και η Σλοβακική Δημοκρατία διαβίβασαν ανακοινώσεις.

[5] COM(2003) 71 και COM(2006) 689.

[6] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 148/2009 της Επιτροπής περί κατάργησης 11 κανονισμών άνευ αντικειμένου στον τομέα της κοινής αλιευτικής πολιτικής, απόφαση 2009/309/EΚ της Επιτροπής για κατάργηση 13 αποφάσεων άνευ αντικειμένου στον τομέα της κοινής αλιευτικής πολιτικής, COM(2009) 88 και 89. Όταν δεν υπάρχει νομική βάση, οι πράξεις έχουν καταργηθεί με δήλωση επίσημης αναγνώρισης παρωχημένου (2009/C 43/02).

[7] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 696/2008 της Επιτροπής περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000 του Συμβουλίου όσον αφορά την επέκταση σε μη μέλη ορισμένων κανόνων που θεσπίζονται από οργανώσεις παραγωγών στον τομέα της αλιείας· Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 248/2009 της Επιτροπής περί των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000 του Συμβουλίου όσον αφορά τις κοινοποιήσεις σχετικά με την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών, καθώς και τον καθορισμό των τιμών και των παρεμβάσεων στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης αγορών στον τομέα των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας.

[8] Στο πρόγραμμα κωδικοποίησης του 2009 περιλαμβάνεται ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1438/2003 της Επιτροπής για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής για την κοινοτική πολιτική που αφορά το στόλο όπως ορίζεται στο κεφάλαιο ΙΙΙ του κανονισμού (EΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου.

[9] SEC(2007)1278, σ.8.2.

[10] (COM(2006)499), COM(2007)295 και COM(2008)331.

[11] COM(2008)324.

[12] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 199/2008 του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση κοινοτικού πλαισίου για τη συλλογή, διαχείριση και χρήση δεδομένων στον τομέα της αλιείας και τη στήριξη όσον αφορά τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις για την κοινή αλιευτική πολιτική.

[13] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 665/2008 της Επιτροπής για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (EK) αριθ. 199/2008 του Συμβουλίου

[14] COM(2008)721. Η πρωτοβουλία αυτή αναφέρεται στην τρίτη έκθεση προόδου σχετικά με τη στρατηγική για την απλούστευση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος (COM(2009)17, σ.8).

[15] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1005/2008 του Συμβουλίου περί δημιουργίας κοινοτικού συστήματος πρόληψης, αποτροπής και εξάλειψης της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας, τροποποίησης των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, (ΕΚ) αριθ. 1936/2001 και (ΕΚ) αριθ. 601/2004 και κατάργησης των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1093/94 και (ΕΚ) αριθ. 1447/1999.

[16] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1966/2006 του Συμβουλίου για την ηλεκτρονική καταχώρηση και αναφορά αλιευτικών δραστηριοτήτων καθώς και για τα μέσα τηλεπαρακολούθησης.

[17] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1006/2008 του Συμβουλίου σχετικά με τις άδειες αλιείας κοινοτικών αλιευτικών σκαφών εκτός των υδάτων της Κοινότητας και για την πρόσβαση σκαφών τρίτων χωρών στα ύδατα της Κοινότητας, την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2847/90 και (ΕΚ) αριθ. 1627/94 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3317/94.

[18] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 του Συμβουλίου για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας.

[19] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 498/2007 της Επιτροπής για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 του Συμβουλίου για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας. Για τη στήριξη των κρατών μελών κατά την εκπόνηση προγραμμάτων και αξιολογήσεων, η Επιτροπή εξέδωσε έναν οδηγό (Vade mecum) (C(2007) 3812) και δύο διακοινώσεις (C(2007)2575 και 2578).

[20] Άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 744/2008 του Συμβουλίου για τη θέσπιση προσωρινών ειδικών μέτρων με στόχο την προώθηση της αναδιάρθρωσης των αλιευτικών στόλων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας οι οποίοι πλήττονται από την οικονομική κρίση.

[21] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 875/2007 της Επιτροπής για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας στον τομέα της αλιείας και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1860/2004.

[22] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 736/2008 της Επιτροπής περί της εφαρμογής των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στους τομείς της παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας προϊόντων αλιείας

[23] Με τη βοήθεια σημαντικής χρηματοδοτικής συνεισφοράς εκ μέρους της ΕΕ τα κράτη μέλη μπόρεσαν να εγκαταστήσουν μηχανήματα, να αναπτύξουν και να εκσυγχρονίσουν τις τεχνικές υποδομές τους (το σημερινό πλαίσιο καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 861/2006 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινοτικών χρηματοδοτικών μέτρων για την εφαρμογή της κοινής αλιευτικής πολιτικής καθώς και στον τομέα του Δικαίου της Θάλασσας).

[24] COM(2007)575, σ.3.2.3.

[25] Γνωστές επίσης και ως υποχρεώσεις ενημέρωσης.

[26] Τα κράτη μέλη έχουν καθορίσει επίσης τους δικούς τους στόχους μείωσης του διοικητικού φόρτου (COM(2009)17, παράρτημα 10).

[27] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2847/1993 για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

[28] SEC(2005) 791, που έχει επικαιροποιηθεί το 2006.

[29] Οι εκτιμήσεις αυτές αφορούν 22 κράτη μέλη.

[30] COM(2007)23.

[31] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1243/2007 της Επιτροπής, της 24ης Οκτωβρίου 2007, για τροποποίηση του παραρτήματος III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 853/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τον καθορισμό ειδικών κανόνων υγιεινής για τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης.

[32] Πρασινη Βιβλος - Μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (COM(2009)163).

[33] http://ec.europa.eu/governance/impact/practice_en.htm

[34] Απόφαση της Επιτροπής 1999/478/EC για την ανανέωση της συμβουλευτικής επιτροπής αλιείας και υδατοκαλλιέργειας.

[35] Απόφαση του Συμβουλίου 2004/585/ΕΚ για την ίδρυση περιφερειακών γνωμοδοτικών συμβουλίων δυνάμει της κοινής αλιευτικής πολιτικής.