Negocjacje ONZ w sprawie klimatu: Protokół z Kioto — pierwszy okres rozliczeniowy

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Decyzja Rady 2002/358/WE dotycząca zatwierdzenia przez Wspólnotę Europejską Protokołu z Kioto do Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu i wspólnej realizacji wynikających z niego zobowiązań

STRESZCZENIE

JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEJ DECYZJI?

Unia Europejska zatwierdza w niej oficjalnie protokół z Kioto — porozumienie odnoszące się do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (ang. UNFCCC) – i potwierdza, że UE i 15 państw, które były członkami UE w chwili zawierania tego porozumienia (UE-15), będą realizować podjęte przez siebie zobowiązanie redukcji emisji gazów cieplarnianych o 8% w stosunku do poziomu z 1990 r. dla całej UE.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

• Jako że protokół z Kioto umożliwiał wspólne realizowanie celów redukcji emisji grupom państw, ogólny cel 8-procentowej redukcji dla UE i państw członkowskich podzielono na prawnie wiążące cele krajowe, uwzględniające względną zamożność poszczególnych państw w tym okresie.
• Decyzja określa poziomy ograniczeń lub redukcji emisji dla państw UE-15 na lata 2008–2012. Cele obejmują:
  • zmniejszenie ogólnego poziomu emisji w UE do 92%,
  • redukcję emisji przez 8 państw do poziomu od 72% (Luksemburg) do 94% (Holandia),
  • pozwolenie na zwiększenie emisji przez 5 państw do poziomu od 104% (Szwecja) do 127% (Portugalia)
  • utrzymanie emisji w 2 państwach (Francja i Finlandia) na obecnym poziomie (100%).
• Podobne cele indywidualne ustanowiono dla państw, które przystąpiły do UE po przyjęciu protokołu z Kioto, z wyjątkiem Cypru i Malty, które nie mają wyznaczonych celów.
• Unia Europejska i państwa członkowskie spełniły swoje zobowiązania w pierwszym okresie rozliczeniowym protokołu z Kioto (2008–2012).
• Aby wypełnić lukę pomiędzy końcem pierwszego okresu rozliczeniowego protokołu z Kioto i wejściem w życie nowego globalnego porozumienia w roku 2020, 37 krajów rozwiniętych i UE ustanowiły kolejny okres rozliczeniowy. Ustalenia dotyczące lat 2013–2020 zostały przyjęte na dauhańskiej konferencji klimatycznej w grudniu 2012 r.

KONTEKST

Protokół z Kioto był do paryskiej konferencji klimatycznej, która odbyła się w grudniu 2015 r., jedynym międzynarodowym wiążącym porozumieniem w sprawie redukcji emisji gazów cieplarnianych. Przyjęty w grudniu 1997 r., zawiera zobowiązania uprzemysłowionych państw będących jego stronami do zmniejszenia ich całkowitej emisji sześciu gazów cieplarnianych (dwutlenku węgla, metanu, podtlenku azotu, fluorowęglowodorów, perfluorowęglowodorów i heksafluorku siarki) o średnio 5% w pierwszym okresie rozliczeniowym (2008–2012) w stosunku do poziomu z 1990 r.

OD KIEDY NINIEJSZA DECYZJA MA ZASTOSOWANIE?

Weszła w życie 2 maja 2002 r.

KONTEKST

Pierwszy okres rozliczeniowy protokołu z Kioto (2008–2012) na stronie Komisji Europejskiej.

AKT

Decyzja Rady 2002/358/WE z dnia 25 kwietnia 2002 r. dotycząca zatwierdzenia przez Wspólnotę Europejską Protokołu z Kioto do Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu i wspólnej realizacji wynikających z niego zobowiązań (Dz.U. L 130 z 15.5.2002, s. 1–3)

AKTY POWIĄZANE

Decyzja Rady (UE) 2015/1339 z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie przyjęcia w imieniu Unii Europejskiej poprawki dauhańskiej do Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i wspólnej realizacji wynikających z niego zobowiązań (Dz.U. L 207 z 4.8.2015, s. 1–5)

Ostatnia aktualizacja: 08.02.2016