This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Rozporządzenie obejmuje porozumienia zawierane między co najmniej dwoma stronami, które przewidują:
Rozporządzenie stosuje się również w przypadku, gdy porozumienie badawczo-rozwojowe zawiera postanowienia dotyczące przeniesienia praw własności intelektualnej na strony lub podmiot utworzony przez strony lub dotyczące udzielenia im licencji na te prawa, jeśli postanowienia takie są niezbędne do wprowadzenia porozumienia w życie i nie są jego głównym przedmiotem.
Porozumienie badawczo-rozwojowe musi zapewniać wszystkim stronom pełny dostęp do ostatecznych wyników wspólnych lub opłacanych prac badawczo-rozwojowych na potrzeby prowadzenia dalszych prac badawczo-rozwojowych oraz na potrzeby wykorzystania wyników, w tym wszelkich uzyskanych praw własności intelektualnej i know-how (praktyczne informacje, które są niejawne, istotne i określone). Istnieją wyjątki dotyczące porozumień, w których zadania związane z produkcją lub dystrybucją powierza się jednej stronie lub większej liczbie stron, oraz porozumień obejmujących instytuty badawcze, instytucje akademickie lub przedsiębiorstwa, które prowadzą prace badawczo-rozwojowe na zasadzie świadczenia usług, zasadniczo nie wykorzystując wyników tych prac.
W przypadku gdy porozumienie badawczo-rozwojowe nie obejmuje wspólnego wykorzystywania wyników, porozumienie musi zapewniać każdej ze stron dostęp do już istniejącego know-how innych stron, jeśli takie know-how jest niezbędne do wykorzystania wyników.
Wszelkie wspólne wykorzystywanie musi być ograniczone do wyników, które są niezbędne do produkcji produktów lub stosowania technologii będących wynikiem wspólnych lub opłacanych prac badawczo-rozwojowych i które są chronione prawami własności intelektualnej lub stanowią know-how.
W przypadku gdy produkcję produktów będących wynikiem wspólnych lub opłacanych prac badawczo-rozwojowych powierza się jednej stronie lub większej liczbie stron, porozumienie musi zobowiązywać takie strony do realizacji zamówień na produkty złożonych przez inne strony. Wyjątkiem są przypadki, gdy:
W przypadku gdy strony porozumienia badawczo-rozwojowego są rzeczywistymi lub potencjalnymi konkurentami na rynkach dostaw istniejących produktów lub technologii, które mogą zostać ulepszone lub zastąpione substytucyjnymi lub innymi produktami lub technologiami będącymi wynikiem wspólnych lub opłacanych prac badawczo-rozwojowych, wyłączenie stosuje się przez czas trwania prac badawczo-rozwojowych, jeśli łączny udział stron w rynku na tych rynkach nie przekracza 25% w momencie zawierania porozumienia badawczo-rozwojowego. W przypadku porozumień dotyczących opłacanych prac badawczo-rozwojowych istnieją szczególne zasady obliczania udziałów w rynku.
W przypadku gdy strony nie są rzeczywistymi lub potencjalnymi konkurentami na rynkach dostaw istniejących produktów lub technologii, które mogą zostać ulepszone lub zastąpione substytucyjnymi lub innymi produktami lub technologiami będącymi wynikiem wspólnych lub opłacanych prac badawczo-rozwojowych, nie istnieje próg udziału w rynku, a wyłączenie stosuje się przez czas trwania prac badawczo-rozwojowych.
W odniesieniu do porozumień badawczo-rozwojowych, które przewidują wspólne wykorzystywanie wyników, wyłączenie stosuje się nadal przez siedem lat od chwili pierwszego wprowadzenia na rynek wewnętrzny produktów lub technologii będących wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Po upływie tego okresu wyłączenie stosuje się nadal tak długo, jak łączny udział stron w rynku nie przekracza 25% na rynkach właściwych dla tych produktów lub technologii. Po przekroczeniu tego progu wyłączenie ma nadal zastosowanie przez okres karencji o długości dwóch kolejnych lat kalendarzowych.
Udziały w rynku oblicza się na podstawie wartości sprzedaży rynkowej, a jeśli takie dane nie są dostępne, na podstawie wielkości sprzedaży rynkowej lub innych wiarygodnych informacji rynkowych, takich jak wydatki na prace badawczo-rozwojowe.
Wyłączenie nie ma zastosowania do porozumień badawczo-rozwojowych zawierających najpoważniejsze ograniczenia konkurencji, w tym:
Wyłączenie nie ma zastosowania do następujących zobowiązań w porozumieniach badawczo-rozwojowych (jeśli dane zobowiązanie można oddzielić od porozumienia, pozostała część porozumienia może nadal podlegać wyłączeniu):
Na podstawie art. 29 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 Komisja Europejska lub krajowe organy ochrony konkurencji mogą cofnąć przywilej wyłączenia grupowego, jeśli uznają, że w danym przypadku porozumienie badawczo-rozwojowe wywołuje skutki niezgodne z art. 101 ust. 3 TFUE.
W szczególności Komisja może skorzystać z tego uprawnienia w przypadku, gdy:
Istnieją przepisy przejściowe dotyczące porozumień, które były już w mocy i które były objęte poprzednim wyłączeniem grupowym dla porozumień badawczo-rozwojowych (rozporządzenie (UE) nr 1217/2010), ale które nie spełniają warunków nowego wyłączenia grupowego. Porozumienia te podlegają wyłączeniu grupowemu do
Ma ono zastosowanie od i obowiązuje do
Rozporządzenie Komisji (UE) 2023/1066 z dnia w sprawie stosowania art. 101 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii porozumień badawczo-rozwojowych (Dz.U. L 143 z , s. 9–19).
ostatnia aktualizacja