Wspólny europejski obszar lotniczy (WEOL)

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Państwa sygnatariusze zapewniają, aby:

• statki powietrzne zarejestrowane w państwie jednej z umawiających się stron spełniały międzynarodowe normy bezpieczeństwa, ustalone na mocy Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, w przypadku ich lądowania w portach lotniczych innej umawiającej się strony, oraz aby były poddawane inspekcji w zakresie stanu technicznego statku powietrznego oraz ważności dokumentacji statku powietrznego i jego załogi;
• porty lotnicze wprowadziły w życie wspólne podstawowe standardy dotyczące bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego wymienione w załączniku I (data aktualizacji: 2019 r.) celem zapobiegania „bezprawnej ingerencji”;
• umawiające się strony podjęły współpracę w zakresie zarządzania ruchem lotniczym w celu rozszerzenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej na WEOL i poprawy norm bezpieczeństwa oraz całkowitej skuteczności ogólnych norm dotyczących ruchu lotniczego w Europie celem zoptymalizowania mocy przewozowych i zminimalizowania opóźnień;
• umawiające się strony stosowały pomiędzy sobą przepisy dotyczące konkurencji i pomocy państwa, w przypadku gdy stanowią one część innych umów.

Wspólny komitet i nowe przepisy

Wspólny komitet składa się z przedstawicieli umawiających się stron i jest odpowiedzialny za zarządzanie umową i zapewnienie jej prawidłowego wykonania.

W przypadku przyjęcia przez jedno z państw nowych przepisów, państwo to jest zobowiązane poinformować o nich pozostałe strony za pośrednictwem wspólnego komitetu, który może następnie odbyć konsultacje z przedstawicielami na temat skutków nowych przepisów. Wspólny komitet przyjmuje decyzję o zmianie załącznika I w celu włączenia nowych przepisów lub uznaje nowe przepisy za zgodne z umową, lub podejmuje decyzję o zastosowaniu innych środków mających na celu ochronę prawidłowego wykonania umowy, przy czym pierwszeństwo daje się tym środkom, które w najmniejszym stopniu zakłócają jej funkcjonowanie.

Ratyfikacja

Decyzja (UE) 2018/145 w sprawie ratyfikacji stanowi, że wraz z przystąpieniem do UE Bułgaria, Rumunia oraz Chorwacja przestały być stowarzyszonymi stronami umowy z 2006 r.