Tymczasowy dokument podróży (TDP)

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Zakres

Decyzja nie stosuje się do wygasłych paszportów krajowych; jest ona ograniczona w szczególności do przypadków, w których dokumenty podróży zostały utracone, skradzione lub zniszczone lub są tymczasowo niedostępne.

Uzyskiwanie TDP

Ambasady i konsulaty krajów UE wydają TDP w następujących okolicznościach:

• ubiegający się jest obywatelem UE, którego paszport lub dokument uprawniający do podróży został zgubiony, skradziony lub zniszczony, albo jest chwilowo niedostępny,
• ubiegający się pozostaje w kraju, w którym kraj UE, którego jest obywatelem, nie posiada dostępnej ambasady lub konsulatu z właściwością do wydania dokumentu podróży, lub nie jest reprezentowane w inny sposób,
• uzyskano zezwolenie władz państwa pochodzenia danej osoby.

Ubiegający się o TDP powinien wypełnić formularz wniosku i przesłać go wraz z uwierzytelnionymi kopiami jakiegokolwiek dostępnego dowodu tożsamości i obywatelstwa do władz wyznaczonych w tym celu przez kraj UE pochodzenia osoby ubiegającej się.

Opłaty

Placówka wydająca pobiera od wnioskodawcy opłaty, takie jak pobierane podczas zwykłego wydawania paszportu w nagłych wypadkach. Wnioskodawca, który nie posiada wystarczających środków na pokrycie innych wydatków lokalnych, otrzymuje, w miarę potrzeby, niezbędne środki zgodnie z decyzją 95/553/WE (która zostanie uchylona dyrektywą (UE) 2015/637 z dnia 1 maja 2018 r.).

Okres ważności

Aby zapewnić, by obywatel był w stanie powrócić do danego miejsca, TDP powinien pozostawać ważny nieznacznie dłużej niż przez minimalny okres wymagany dla ukończenia przejazdu, na który został wydany. Podczas obliczania tego okresu należy uwzględnić niezbędne postoje nocne oraz połączenia w podróży.

Środki bezpieczeństwa

Załącznik III do decyzji dotyczy środków bezpieczeństwa związanych z TDP. Obejmują one między innymi rodzaj papieru i stosowany system przydziału numerów i kodów oraz sposób umieszczania pieczęci organu wydającego.