Konwencja o różnorodności biologicznej

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Konwencja przewiduje, że każdy rząd sygnatariusz:

• będzie współpracował z innymi rządami oraz organizacjami międzynarodowymi, aby zapewnić ochronę oraz zróżnicowane użytkowanie różnorodności biologicznej;
• opracuje odpowiednie strategie i włączy ochronę różnorodności biologicznej do krajowego procesu decyzyjnego, przekrojowych planów, programów oraz polityk;
• wskaże oraz będzie monitorował różnorodność biologiczną oraz czynniki mające na nią wpływ;
• będzie chronił różnorodność biologiczną poprzez:
  • tworzenie obszarów chronionych i zarządzanie nimi oraz ochronę ekosystemów, jak również siedlisk naturalnych,
  • promowanie racjonalnie ekologicznego oraz zrównoważonego rozwoju w obszarach przyległych do obszarów chronionych,
  • przywrócenie zdegradowanych ekosystemów oraz pomoc w odtwarzaniu zagrożonych gatunków,
  • regulowanie, zarządzanie lub kontrolę ryzyka związanego z użytkowaniem i uwalnianiem żywych, zmodyfikowanych biotechnologicznie organizmów (np. organizmów zmodyfikowanych genetycznie),
  • zapobieganie wprowadzaniu inwazyjnych gatunków obcych, ich kontrolę lub zwalczanie,
  • ochronę zasobów biologicznych oraz zachęcanie do ich tradycyjnego wykorzystania,
  • przyjmowanie uzupełniających działań ochronnych.

Ponadto konwencja stanowi, że wszyscy sygnatariusze powinni:

• uwzględnić problematykę różnorodności biologicznej w krajowym procesie decyzyjnym;
• unikać lub minimalizować negatywny wpływ w związku ze stosowaniem zasobów biologicznych (np. poprzez oceny oddziaływania na środowisko);
• zachęcać do współpracy organów rządowych oraz sektora prywatnego w zakresie ochrony różnorodności biologicznej oraz wdrażania zachęt do działania;
• wspomagać kraje rozwijające się w identyfikacji, ochronie oraz zrównoważonym użytkowaniu ich różnorodności biologicznej poprzez ustanowienie i realizację badawczych, naukowych i technicznych programów nauczania i szkolenia;
• promować świadomość społeczną, zapewniając informowanie o znaczeniu różnorodności biologicznej;
• oceniać możliwy wpływ decyzji na różnorodność biologiczną lub swoich sąsiadów.

Rządy krajowe ułatwią dostęp do własnych zasobów genetycznych w ramach racjonalnie ekologicznego użytkowania na wzajemnie uzgodnionych warunkach oraz z zastrzeżeniem zgody po uprzednim poinformowaniu.

Strony zobowiązane są do uczciwego podziału korzyści pieniężnych i niepieniężnych wynikających z użytkowania (badań i rozwoju) tychże zasobów genetycznych.

Rządy krajowe wyrażają zgodę na:

• udostępnianie technologii, w szczególności krajom rozwijającym się;
• wymianę publicznie dostępnych informacji dotyczących ochrony oraz zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej;
• promowanie współpracy międzynarodowej i naukowej;
• udostępnianie wyników oraz korzyści z biotechnologii pochodzących z zasobów genetycznych.

Fundusz na rzecz Globalnego Środowiska przekazuje krajom rozwijającym się środki finansowe na wdrożenie konwencji. Jej zasadniczy budżet pochodzi od rządów krajowych i jest uzupełniany o znaczące, dodatkowe wkłady dobrowolne.