Επιλέξτε τις πειραματικές λειτουργίες που θέλετε να δοκιμάσετε

Το έγγραφο αυτό έχει ληφθεί από τον ιστότοπο EUR-Lex

Meerjarig herstelplan voor mediterrane zwaardvis

SAMENVATTING VAN:

Verordening (EU) 2019/1154 betreffende het meerjarig herstelplan voor mediterrane zwaardvis

WAT IS HET DOEL VAN DE VERORDENING?

  • Bij deze verordening worden voorschriften vastgesteld voor de Europese Unie (EU) voor de uitvoering van het meerjarig herstelplan voor zwaardvis in de Middellandse Zee van de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (Iccat).
  • Het doel is vaststelling van een maximale duurzame opbrengst1 voor mediterrane zwaardvis voor 2031 waarbij het voor ten minste 60 % waarschijnlijk is dat die doelstelling wordt gehaald.

KERNPUNTEN

De verordening is van toepassing op:

  • EU-vaartuigen die commerciële of recreatievisserij uitoefenen, die mediterrane zwaardvis vangen, overladen2 of aan boord hebben, ongeacht of dit binnen of buiten het Iccat-verdragsgebied is;
  • vaartuigen van buiten de EU
    • die commerciële of recreatievisserij op mediterrane zwaardvis uitoefen in EU-wateren
    • die in de havens van EU-lidstaten worden geïnspecteerd met mediterrane zwaardvis of visserijproducten aan boord.

Het herstelplan trad in 2017 in werking en blijft van kracht tot 2031.

Beheersmaatregelen

De lidstaten moeten:

  • ervoor zorgen dat de visserij-inspanning3 van hun vaartuigen in verhouding staat tot de vangstmogelijkheden4 die zij hebben gekregen;
  • transparante en objectieve criteria van onder meer ecologische, sociale en economische aard gebruiken bij de verdeling van de nationale quota over hun vloot, waarbij ze rekening houden met de behoeften van traditionele en de ambachtelijke visserij;
  • voorzien in een maximale bijvangst5 voor zwaardvis binnen hun quota;
  • het aantal vaartuigen dat mediterrane zwaardvis mag vangen beperken tot het gemiddelde jaarlijkse aantal vaartuigen dat in de periode 2013-2016 op mediterrane zwaardvis viste;
  • nationale wetenschappelijke waarnemersprogramma’s voor pelagische beugvisserijvaartuigen uitvoeren en ervoor zorgen dat er waarnemers worden ingezet op ten minste 10 % van de vaartuigen van meer dan 15 meter lang (Bijlage I bevat de voorwaarden en taken van de programma’s).

Technische instandhouding

  • Tussen 1 januari en 31 maart van elk jaar mag er niet worden gevist. Voor beugvisserijvaartuigen die op mediterrane witte tonijn vissen, geldt een extra sluitingsperiode van 1 oktober tot 30 november van elk jaar.
  • Mediterrane zwaardvis van minder dan 100 cm lang en minder dan 11,4 kg mag niet worden gevangen, aangeland, opgeslagen, verkocht of uitgestald.
  • Vaartuigen mogen niet meer dan 2 500 haken gebruiken en beuglijnen mogen niet langer zijn dan 30 zeemijl (55,56 km).

Controles

Vissersvaartuigen:

  • hebben vismachtigingen van de lidstaten nodig die in het Iccat-register zijn opgenomen;
  • moeten ononderbroken gegevens van hun satellietvolgsysteem doorgeven, ook als ze in de haven zijn, aan nationale controlecentra, die deze gegevens ten minste om de twee uur doorzenden naar de Europese Commissie, die deze gegevens weer doorzendt naar het Iccat-secretariaat.
  • mogen niet worden gecharterd om mediterrane zwaardvis te vangen;
  • moeten een visserijlogboek bijhouden (in Bijlage II staat welke gegevens moeten worden geregistreerd) en deze gegevens aan hun nationale autoriteiten verstrekken;
  • mogen enkel mediterrane zwaardvis en bijvangst aanlanden of overladen in aangewezen havens (overladen op zee is verboden) en moeten de havens voorafgaand in kennis stellen over hun aankomst.

Lidstaten moeten de Commissie informeren wanneer 80 % van het zwaardvisquotum is bereikt en daarna de vangsten op weekbasis doorgeven.

Inspecties

De lidstaten moeten:

  • jaarlijkse inspectieplannen opstellen en ten uitvoer leggen, die de Commissie in een EU-inspectieplan bundelt;
  • een inspectie- en toezichtvaartuig inzetten als meer dan 50 van hun vaartuigen op zwaardvis vissen;
  • vaartuigen die de regels overtreden hetzij in de haven, hetzij op zee fysiek inspecteren.

gezamenlijke internationale inspecties uitvoeren in overeenstemming met de Iccat-regeling inzake gezamenlijke internationale inspectie (in Bijlage III staat hoe deze werken).

De Commissie kan EU-inspecteurs aanwijzen om nationale inspecteurs te vergezellen.

Recreatievisserij

De lidstaten moeten:

  • voorzien in een quotum voor de recreatievisserij binnen hun nationale quota;
  • verkoop of in de handel brengen van mediterrane zwaardvis die is gevangen in het kader van de recreatievisserij verbieden;
  • alleen vaartuigen die met hengel met molen machtigen aan recreatievisserij deel te nemen;
  • gegevens opvragen van de desbetreffende vaartuigen, hun eigenaars en vangstgegevens, waaronder het gewicht van elke gevangen zwaardvis.

Lidstaten moeten ook een hele reeks gegevens zoals jaarverslagen, visserijplannen, gegevens over gemachtigde vaartuigen, verrichtte inspecties en gegevens die door wetenschappelijke waarnemers zijn verzameld indienen bij de Commissie die veel daarvan doorzendt naar het Iccat-secretariaat.

De Commissie:

De verordening brengt kleine wijzigingen aan in:

  • Verordening (EU) 2017/2107 inzake de beheers-, instandhoudings- en controlemaatregelen die van toepassing zijn in het Iccat-verdragsgebied door artikel 20 tot en met 26 te schrappen;
  • Verordening (EG) 1967/2006 inzake beheersmaatregelen voor de duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee (zie samenvatting) door het aantal haken per vaartuig terug te brengen van 3 500 naar 2 500.

VANAF WANNEER IS DE VERORDENING VAN TOEPASSING?

De verordening is sinds van toepassing.

ACHTERGROND

  • Het verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (zie samenvatting) voorziet in de regionale samenwerking voor het behoud en het beheer van tonijnen en tonijnachtigen in de Atlantische Oceaan en aangrenzende zeeën en richt de Iccat op. De EU is sinds verdragsluitende partij bij het Iccat-verdrag.
  • De EU is goed voor zo’n 70 % van de totale vangst aan mediterrane zwaardvis. Griekenland, Spanje en Italië vangen het meest en Frankrijk, Kroatië, Cyprus en Malta nemen onderling nog eens 10 % voor hun rekening. Andere landen, met name Algerije, Marokko, Tunesië en Turkije, exploiteren het bestand eveneens.
  • De verordening zorgt in feite voor de tenuitvoerlegging van het meerjarig herstelplan dat in 2016 door Iccat is vastgesteld, maar bevat wel enkele strengere controle- en toezichtsvoorschriften.

KERNBEGRIPPEN

  1. Maximale duurzame opbrengst: de maximumvangst die van een bestand kan worden gevangen zonder de gezondheid ervan op de lange termijn te schaden.
  2. Overladen: het overbrengen van een vangst naar een ander vaartuig.
  3. Visserij-inspanning: een berekening van de omvang van visserij aan de hand van gegevens als visdagen, lengte van de netten en aantal haken.
  4. Vangstmogelijkheden: een gekwantificeerd legaal recht om te vissen, in termen van vangsten en/of visserij-inspanning.
  5. Bijvangst: ongewenste vis- en mariene soorten die per ongeluk worden gevangen.

BELANGRIJKSTE DOCUMENT

Verordening (EU) 2019/1154 van het Europees Parlement en de Raad van voor een meerjarig herstelplan voor mediterrane zwaardvis en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1967/2006 van de Raad en Verordening (EU) 2017/2107 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 188 van , blz. 1-24)

laatste bijwerking

Επάνω