EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52014PC0701
Proposal for a DECISION OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL on the mobilisation of the European Globalisation Adjustment Fund in accordance with point 13 of the Interinstitutional Agreement of 2 December 2013 between the European Parliament, the Council and the Commission on budgetary discipline and sound financial management (application EGF/2013/014 FR/Air France from France)
Voorstel voor een BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2013/014 FR/Air France, Frankrijk)
Voorstel voor een BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2013/014 FR/Air France, Frankrijk)
/* COM/2014/0701 final */
Voorstel voor een BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2013/014 FR/Air France, Frankrijk) /* COM/2014/0701 final */
TOELICHTING Krachtens artikel 12 van Verordening (EU,
Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad tot bepaling van het meerjarig financieel
kader voor de jaren 2014-2020[1]
mag uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) een
jaarlijks maximumbedrag van 150 miljoen EUR (prijzen van 2011) boven het
maximum van de betrokken rubrieken van het financieel kader beschikbaar worden
gesteld. De regels die van toepassing zijn op de
bijdragen uit het EFG voor aanvragen die tot en met 31 december 2013 werden
ingediend, zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het
Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een
Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering[2]. Op 20 december 2013 heeft Frankrijk aanvraag
EGF/2013/014 FR/Air France ingediend voor een financiële bijdrage uit het EFG
naar aanleiding van ontslagen bij Air France in Frankrijk. Na de aanvraag grondig te hebben onderzocht,
heeft de Commissie overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG)
nr. 1927/2006 geconcludeerd dat aan de voorwaarden voor een financiële
bijdrage op grond van deze verordening wordt voldaan. SAMENVATTING VAN DE AANVRAAG EN ANALYSE Belangrijkste gegevens: || EGF-referentienummer || EGF/2013/014 Lidstaat || Frankrijk Artikel 2 || onder a) Primaire onderneming || Air France Leveranciers en downstreamproducenten || 0 Referentieperiode || 1.7.2013 - 31.10.2013 Startdatum voor de individuele dienstverlening || 6.11.2012 Datum van de aanvraag || 20.12.2013 Ontslagen tijdens de referentieperiode || 1 019 Ontslagen voor en na de referentieperiode || 4 194 Totaal aantal voor steun in aanmerking komende ontslagen werknemers || 5 213 Ontslagen werknemers die naar verwachting aan de maatregelen zullen deelnemen || 3 886 Uitgaven voor individuele dienstverlening (EUR) || 51 845 626 Uitgaven voor de implementatie van het EFG[3] (EUR) || 30 000 % van de uitgaven voor de implementatie van het EFG || 0,06 Totaal budget (EUR) || 51 875 626 EFG-bijdrage (50 %) (EUR) || 25 937 813 1. De aanvraag werd op 20
december 2013 bij de Commissie ingediend; aan de aanvraag werd aanvullende
informatie tot en met 24 juli 2014 toegevoegd. 2. De aanvraag voldoet aan de
voorwaarden voor steunverlening uit het EFG van artikel 2, onder a), van
Verordening (EG) nr. 1927/2006, en werd ingediend binnen de in
artikel 5 van die verordening genoemde termijn van tien weken. Verband tussen de ontslagen en de grote
structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ingevolge de
globalisering 3. Frankrijk legt het verband
tussen de ontslagen en de grote structurele veranderingen in de
wereldhandelspatronen ingevolge de globalisering met het argument dat hoewel de
internationale luchtvervoersmarkt algemeen genomen nog altijd door de Europese
luchtvaartmaatschappijen wordt gedomineerd, deze sector economisch ernstig is
ontwricht, met name door een afname van het marktaandeel van de EU. Tijdens de
periode 2008-2012 is het luchtverkeer wereldwijd met 4,6 % per jaar
toegenomen; dat past in de trend van een groei op lange termijn die sinds 1970
wordt vastgesteld. Het luchtverkeer tussen Europa en de rest van de wereld
groeit echter langzamer (2,4 %), wat heeft geleid tot een afname van het
marktaandeel van de EU-27 in het luchtvervoer gemeten in betaalde
passagierskilometers (revenue passenger-kilometres - RPK). 4. Ondanks de groei van het
verkeer wereldwijd tijdens de periode 2008-2012 was de groei van het
luchtverkeer tussen Europa en de rest van de wereld beperkt, hoofdzakelijk door
een zwakke groei van de luchtverkeersstromen tussen Europa en het
Midden-Oosten. Terwijl het luchtverkeer tussen de EU en vier van de in
aanmerking genomen regio's (Noord-Amerika, Zuid-Amerika, Afrika en Azië) met
0,3 % à 2,8 %[4]
terugliep, liep het luchtverkeer tussen de EU en het Midden-Oosten met
11,4 % terug. 5. Uit de beschikbare gegevens
voor 2013[5]
blijkt dat de trend die zich tijdens de periode 2008-2012 aftekende, zich
voortzet. In 2013 groeide Europa met 3,8 % in vergelijking met 2012, wat
minder is dan de gemiddelde groei wereldwijd (5,2 %); zo is Europa goed
voor 38 % van het luchtverkeer wereldwijd (gemeten in RPK), wat één
procentpunt minder is dan in 2012. Het Midden-Oosten blijft de snelst groeiende
regio ter wereld: deze regio kende in 2013 een groei van 10,9 % en
vertegenwoordigt 9 % van het verkeer wereldwijd. 6. Zoals blijkt uit de onderstaande
grafiek, vertoont de ontwikkeling van de marktaandelen van de vluchten van
Europa naar Subsaharaans Afrika, het Midden‑Oosten en Azië tussen 2008 en
2013 een neergang van de EU-luchtvaartmaatschappijen met bijna 10 procentpunten
ten gunste van de luchtvaartmaatschappijen uit de Golfregio en Turkije. 7. De gevolgen van deze
veranderingen in handelspatronen werden nog verergerd door andere factoren,
zoals een daling van de vraag als gevolg van de economische crisis en de
stijging van de olieprijzen (de brandstof vertegenwoordigt soms bijna een derde
van de kosten per zitplaatskilometer). 8. 2008-2012 was een moeilijke
periode voor de drie grootste luchtvaartmaatschappijen in Europa — Lufthansa,
Air France-KLM en IAG[6],
die allemaal minstens in twee van die vijf jaren verlies boeken. Nettoresultaten
van Air France-KLM, Lufthansa en IAG (2008-2012)[7]
(miljoen EUR)
9. De groep Air France-KLM heeft
het bijzonder moeilijk ingevolge haar financiële situatie. De schuldquote[8] en de nettoschuld van
de groep zijn hoger dan die van IAG of Lufthansa. Vergelijking van nettoschulden en schuldquotes in 2011 Bron: Air France 10. Air France werd geconfronteerd
met een hoge schuld en een ontoereikende beurskapitalisatie (minder dan de
waarde van haar vloot) en kon niet doeltreffend reageren op het verlies aan
marktaandeel in het internationale luchtvervoer, wat eindigde in een met de
vertegenwoordigers van bedienden en arbeiders overeengekomen plan waarbij
duizenden werknemers vrijwillig zijn vertrokken. Bewijsstukken
voor het aantal ontslagen en voldoening aan de criteria van artikel 2,
onder a) 11. De aanvraag werd door
Frankrijk ingediend in het kader van het criterium voor steunverlening van
artikel 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 1927/2006, op grond waarvan ten
minste 500 gedwongen ontslagen moeten plaatsvinden binnen een periode van vier
maanden in een onderneming in een lidstaat, met inbegrip van de ontslagen bij
leveranciers en downstreamproducenten. 12. In de aanvraag wordt melding
gemaakt van 1 019 gedwongen ontslagen bij Air France tijdens de
referentieperiode van vier maanden van 1 juli 2013 tot en met
31 oktober 2013 en van nog eens 4 194 ontslagen buiten de
referentieperiode, die echter verband houden met dezelfde collectieve
ontslagprocedure. Alle ontslagen werden in overeenstemming met artikel 2,
tweede alinea, derde streepje, van Verordening (EG) nr. 1927/2006
berekend. Het onvoorziene karakter van deze
ontslagen 13. De Franse autoriteiten
argumenteren dat de vloot voor langeafstandsvluchten van drie grote
maatschappijen in de regio van de Perzische Golf onverwacht en spectaculair is
gegroeid. Het aantal langeafstandsvliegtuigen is toegenomen van 100 in 2005 en
bijna 200 in 2008 tot meer dan 300 in 2012, met daaronder steeds meer zeer
grote A380's. Toen luchtvaartmaatschappijen uit de Golfregio deze bestellingen
en aankoopintenties aankondigden, had het grootste deel van de luchtvaartsector
bedenkingen bij het opzet en het economische model om deze investeringen
winstgevend te maken. 14. De capaciteit van deze
maatschappijen blijft razendsnel groeien door zeer grote bestellingen, zoals
die welke werden genoteerd tijdens de luchtvaartshow in Dubai in november 2013.
Emirates zorgde voor een verrassing door aan te kondigen dat zij 150
Boeings 777x (met een capaciteit van 342 tot 440 plaatsen) en 50 Super
Jumbo's A380 (met een capaciteit van 500 plaatsen per vliegtuig) zou aankopen.
Met Emirates alleen al haalt Airbus zijn verkoopdoelstelling voor de A380 voor
2014 (25 eenheden). Etihad Airways kondigde een bestelling aan van 56
langeafstandsvliegtuigen van Boeing en 87 vliegtuigen van Airbus, waaronder 50
A350's. Ondertussen heeft Qatar Airways een bestelling aangekondigd van vijf
vrachtvliegtuigen Airbus A330, heeft zij de aankoop bevestigd van 50 Boeings 777x
(die in november tijdens de luchtvaartshow in Dubai waren besteld), en heeft
zij nog kooprechten vastgelegd voor 50 extra eenheden van dit
langeafstandsvliegtuig[9]. 15. Volgens de pers[10] blijkt duidelijk uit
de uitbreidingsplannen van Emirates, Qatar en Etihad hoe het zwaartepunt van de
luchtvaart wereldwijd van Europa en Noord‑Amerika naar het Midden-Oosten
is verschoven. 16. Dit verschijnsel past
bovendien in een wetgevingskader dat wordt gekenmerkt door een sterke trend
naar liberalisering van luchtvaartdiensten. 24 van de 28 EU-lidstaten hebben
overeenkomsten ondertekend met de Golfstaten waarin zij hun
luchtvaartmaatschappijen een brede toegang tot de Europese markt bieden. Door
deze snel veranderende "spelregels" is voor de Europese luchtvaartmaatschappijen
de voorspelbaarheid weggevallen die voor hen onmisbaar was om hun investeringen
in hun vloot, die een aanzienlijk bedrag vertegenwoordigen, te plannen. 17. De olieprijzen bleven
historisch hoog. In 2011 vertegenwoordigden de brandstofkosten 24 % van de
inkomsten van de luchtvaartmaatschappijen, tegenover 17 % in 2007. 18. Door de combinatie van deze
omstandigheden met de situatie in de luchtvaartsector in de jaren na de
economische en financiële crisis was het moeilijk de toekomst van het luchtvervoer
te voorspellen en de noodzakelijke aanpassingsmaatregelen minder abrupt door te
voeren. De bedrijven waar de ontslagen vallen en
de werknemers voor wie steun wordt aangevraagd 19. De aanvraag heeft betrekking
op 5 213 ontslagen. 20. Uitsplitsing van de 3 886
werknemers voor wie steun wordt aangevraagd: Categorie || Aantal || Percentage Mannen || 2 322 || 59,75 Vrouwen || 1 564 || 40,25 EU-burgers || 3 879 || 99,82 Niet-EU-burgers || 7 || 0,18 15-24 jaar || 1 || 0,03 25-54 jaar || 1 206 || 31,03 55-64 jaar || 2 679 || 68,94 Ouder dan 64 jaar || 0 || 0,00 21. 212 werknemers hebben een
langdurig gezondheidsprobleem of een handicap. 22. Uitsplitsing per
beroepscategorie: Categorie || Aantal || Percentage Hoger leidinggevend personeel ("Cadres supérieurs") || 69 || 1,78 Middenkader ("Cadres") || 607 || 15,62 Technisch en toezichthoudend personeel ("Techniciens et agents de maîtrise") || 2 803 || 72,13 Bedienden en arbeiders ("Employés, ouvriers") || 407 || 10,47 23. Overeenkomstig artikel 7 van
Verordening (EG) nr. 1927/2006 heeft Frankrijk bevestigd dat een beleid van
gelijkheid van mannen en vrouwen en non-discriminatie is toegepast en ook
verder zal worden toegepast in de verschillende stadia van de implementatie van
het EFG, en in het bijzonder bij de toegang ertoe. Beschrijving van het betrokken gebied,
de autoriteiten ervan en andere belanghebbenden 24. De ontslagen waarop deze
aanvraag betrekking heeft, vielen hoofdzakelijk in de regio Ile-de-France
(77 %); de overige ontslagen (23 %) zijn gespreid over het hele land
(met inbegrip van Corsica en de overzeese departementen), maar vielen voor
70 % in de zuidelijke regio's Midi-Pyrénées en Provence-Alpes-Côte d'Azur
(PACA). 25. De bevoegde autoriteiten zijn
het Ministerie van Arbeid, Werkgelegenheid, Beroepsopleiding en Sociale
Dialoog, de regionale Direcctes[11]
en de Délégation générale à l’emploi et à la formation professionnelle
(DGEFP). Air France zelf is een belangrijke belanghebbende en zal het programma
coördineren. 26. De Franse autoriteiten hebben
bevestigd dat aan de voorschriften van de nationale en EU-wetgeving betreffende
collectieve ontslagen is voldaan. Verwachte gevolgen van de ontslagen voor
de plaatselijke, regionale of nationale werkgelegenheid 27. Het merendeel van de ontslagen
viel in Ile-de-France (hoofdzakelijk in Roissy). Aangezien dit de regio van
Parijs is, is de werkloosheid lager dan het gemiddelde voor Europees Frankrijk,
terwijl de werkloosheid in PACA 1,5 procentpunten hoger is dan dat gemiddelde,
en in Midi-Pyrénées ongeveer gelijk is aan dat gemiddelde. Werkloosheid
in de regio's waar de meeste ontslagen vallen
Bron: INSEE[12] 28. Volgens de Franse autoriteiten
zal de werkgelegenheidssituatie, die als gevolg van de economische en
financiële crisis reeds verslechterd is, door de ontslagen bij Air France
nog ernstiger worden. In de periode 2008-2013 steeg de werkloosheid met
38,7 % in Ile-de-France, met 37,8 % in PACA en met 47,0 % in
Midi-Pyrénées; de gemiddelde stijging in Europees Frankrijk bedroeg
44,1 %. Voorts vallen er in Ile-de-France ook massaontslagen bij Peugeot
Citroën Automobile (PSA) waar de productie-eenheid in Aulnay in 2014 volledig
wordt gesloten. 29. In het door de ontslagen
getroffen gebied is ongeveer 40 % van de werklozen reeds meer dan een jaar
werkloos, en zijn er zeven werkzoekenden voor elke vacature. 30. Daar Air France meer dan
duizend werknemers in dienst heeft, is de onderneming op grond van artikel
L1233-84 van de Code du Travail verplicht een bijdrage te leveren aan de
revitalisering van deze regio's. Dit houdt in dat Air France zal bijdragen aan
het scheppen van nieuwe arbeidsmogelijkheden en arbeidsplaatsen om het effect
van de ontslagen in deze regio's te helpen opvangen. Gecoördineerd pakket van individuele
dienstverlening waarvoor financiering wordt aangevraagd, gespecificeerde
kostenraming en complementariteit met door de structuurfondsen gefinancierde
acties 31. Het "Projet Transform
2015", waarop deze EFG-aanvraag van Frankrijk betrekking heeft, beoogt
de 5 213 werknemers die het bedrijf op vrijwillige basis verlaten, en met
name de 3 886 werknemers voor wie steun wordt aangevraagd, de helpende
hand te bieden. 32. De maatregel in het "Projet
Transform 2015" waarvoor de Franse autoriteiten medefinanciering van
het EFG vragen, is het re-integratieverlof ("congé de reclassement")[13]. Deze maatregel is
bedoeld voor werknemers die bij hun vrijwillig vertrek nog geen precieze
plannen voor re-integratie hebben en gedurende een periode die tot negen
maanden en in bepaalde omstandigheden tot vijftien maanden kan duren[14] in aanmerking wensen
te komen voor omscholingmaatregelen, advies, of begeleiding en ondersteuning
bij het opzetten of de overname van een bedrijf. –
Adviesdiensten en loopbaanbegeleiding voor
werknemers. De werknemers worden begeleid en
georiënteerd naar hun persoonlijke re-integratie als werknemer in loondienst of
als zelfstandige. De deelnemers zullen in aanmerking komen voor advies en
begeleiding van werk naar werk, ondersteuning bij het zoeken van werk,
coaching, informatie over beschikbare opleiding, bevordering van
ondernemerschap en advies bij het oprichten van een bedrijf (het kan hierbij
gaan om het zoeken van financiering, hulp bij het opstellen van een
bedrijfsplan, en andere begeleidende diensten bij het oprichten van een eigen
bedrijf) enz. –
Opleiding. Aan de
werknemers zullen verschillende soorten opleiding worden aangeboden die zijn
toegesneden op hun behoeften, zoals die werden vastgesteld door de adviseurs
die de adviesdiensten aanbieden. Er zal bijzondere aandacht worden besteed aan
de 'parcours encadrés'; dit zijn langdurige beroepsopleidingen voor beroepen
waar vraag naar is. Een paar voorbeelden van mogelijke opleidingen: opleiding
op het gebied van wijnstokken en wijn (wijnbouwer), voeding en dranken, CAP[15], banketbakker,
opleiding met het oog op het behalen van een DAEFLE (vakbekwaamheid om Frans
als vreemde taal te onderwijzen), metaalbewerking, opleiding met het oog op het
behalen van een CTRIV[16]
(vervoer van passagiers) enz. – Bijdrage bij het oprichten van een bedrijf.
Deze maatregel omvat een subsidie tot maximaal 24 000 EUR, die kan
worden aangevuld met maximaal 5 000 EUR aan premies voor het
aanwerven van werknemers. De bijdrage bij het oprichten van een bedrijf zal in
verschillende termijnen worden uitbetaald naarmate bepaalde mijlpalen worden
gehaald. Een eerste bedrag van 3 000 EUR zal worden uitbetaald bij
overlegging van een bewijs dat een bedrijf werd opgericht of overgenomen, zoals
het bewijs van registratie. Een tweede en derde bedrag van telkens
6 000 EUR zal worden uitbetaald bij overlegging van de eerste en
tweede btw-aangifte over de verkoop waaruit een minimumomzet van
respectievelijk 500 en 1 000 EUR blijkt. De zelfstandigen en
eenmanszaken die zijn vrijgesteld van belasting op onroerend goed[17] zullen het tweede en
derde bedrag van 6 000 EUR uitbetaald krijgen bij overlegging van het
eerste en tweede acitiviteitsoverzicht aan de RSI[18], waaruit een omzet van
respectievelijk minstens 200 en 500 EUR en de betaling van de bijdragen
blijkt. Voor bedrijven, zelfstandigen en eenmanszaken die niet van belasting op
onroerend goed zijn vrijgesteld, is voorzien in een extra bedrag van
9 000 EUR bij overlegging van de eerste gecertificeerde
belastingaangifte.
Bij aanwerving van een gewezen werknemer van Air France die voor EFG-steun in
aanmerking komt in een vaste voltijdse baan, komt bovenop de bijdrage bij het
oprichten van een bedrijf een bedrag van 3 000 EUR (en van
5 000 EUR als de aangeworven werknemer ouder is dan 55). –
Regelmatige informatie- en
communicatieactiviteiten voor de deelnemende
werknemers. –
Re-integratietoelage (allocation de congé de reclassement). Deze maandelijkse toelage, die wordt uitbetaald
tot het eind van de congé de reclassement, bedraagt 70 % van het
laatste brutosalaris van de werknemer. Bij de berekening van dit bedrag wordt
uitgegaan van de voltijdse deelname van de werknemer aan actieve
arbeidsmarktmaatregelen; neemt de werknemer niet voltijds deel, dan zal het EFG
de werknemer een toelage uitbetalen die evenredig is met zijn of haar
werkelijke deelname. –
Mobiliteitstoelage. Een
werknemer voor wie steun wordt aangevraagd die een baan aanvaardt waarvoor hij
of zij verder dan 100 km van zijn of haar huidige woonplaats moet verhuizen,
zal een eenmalige som van 2 880 EUR ontvangen om de kosten te dekken. 33. De in de aanvraag vermelde
uitgaven voor de implementatie van het EFG overeenkomstig artikel 3 van
Verordening (EG) nr. 1927/2006 dekken organisatie, monitoring en
traceerbaarheid van de gegevens. De Franse autoriteiten verklaarden dat de
geringe uitgaven voor de implementatie van het EFG en het nultarief voor de
controlemaatregelen en de voorlichting en publiciteit het gevolg zijn van het
feit dat zij geen activiteiten in rekening hebben gebracht die zij als
onderdeel van het nationale beheer toch al moesten uitvoeren. 34. De door de Franse autoriteiten
voorgestelde individuele dienstverlening omvat actieve arbeidsmarktmaatregelen
die op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1927/2006 voor financiering
in aanmerking komen. De Franse autoriteiten ramen de totale kosten van deze
dienstverlening op 51 875 626 EUR, waarvan 51 845 626 EUR
voor individuele dienstverlening en 30 000 EUR voor de implementatie van
het EFG (0,06 % van het totale bedrag). Van het EFG wordt in totaal een
bijdrage van 25 937 813 EUR (50 % van de totale kosten)
gevraagd. Maatregelen || Geschat aantal werknemers voor wie steun wordt aangevraagd || Geschatte kosten per werknemer voor wie steun wordt aangevraagd (EUR) (*) || Totale kosten (EFG en nationale medefinanciering) (EUR) (**) Individuele dienstverlening (artikel 3, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1927/2006) Adviesdiensten en loopbaanbegeleiding voor werknemers (Orientation professionelle) || 3 886 || 1 385 || 5 382 694 Opleiding (Formation) || 1 268 || 2 567 || 3 255 292 Bijdrage bij het oprichten van een bedrijf (Primes à la création d'entreprise) || 955 || 22 000 || 21 010 000 Regelmatige informatie- en communicatieactiviteiten (Actions de communication destinées aux travailleurs concernés) || 3 886 || 70 || 272 020 Re-integratietoelage (allocation de congé de reclassement) || 3 379 || 6 387 || 21 580 020 Mobiliteitstoelage (Mobilité géographique) || 120 || 2 880 || 345 600 Subtotaal individuele dienstverlening || || 51 845 626 Uitgaven voor de implementatie van het EFG (artikel 3, derde alinea, van Verordening (EG) nr. 1927/2006) Voorbereiding || || 0 Organisatie, monitoring en traceerbaarheid van de gegevens || || 30 000 Voorlichting en publiciteit || || 0 Controle || || 0 Subtotaal uitgaven voor de implementatie van het EFG || || 30 000 Totale geschatte kosten || || 51 875 626 EFG-bijdrage (50 % van de totale kosten) || || 25 937 813 (*) Om decimale cijfers te vermijden, zijn
de geschatte kosten per werknemer afgerond. De afronding heeft evenwel geen
gevolgen voor de totale kosten van elke maatregel, die dezelfde blijven als in
de door Frankrijk ingediende aanvraag. (**) Door het
afronden kloppen de totalen niet exact. 35. De Franse autoriteiten hebben
niet aangegeven op welke manier de hierboven beschreven maatregelen
complementair zijn met door de structuurfondsen gefinancierde acties. Zij
hebben evenwel toegelicht dat er geen plannen zijn voor overheidssteun aan
voormalige werknemers van Air France. Aangezien Air France een bedrijf in
bonis (d.i. niet in faillissement) is, dat 1 000 werknemers of meer in
dienst heeft, is het de verantwoordelijkheid van de werkgever om de volledige
kosten van de begeleidende maatregelen met het oog op de re-integratie van de
ontslagen werknemers te betalen (zie de voetnoot over re-integratieverlof in
punt 31). 36. De Franse autoriteiten hebben
bovendien verklaard dat zij met de onderneming waar de ontslagen zijn gevallen,
een schriftelijke overeenkomst hebben gesloten waarin wordt vastgesteld dat de
onderneming voor de implementatie van de hierboven beschreven maatregelen niet
ook nog eens financiële bijdragen uit andere financiële instrumenten van de
Unie zal ontvangen. Datum/data waarop met individuele
dienstverlening aan de getroffen werknemers is begonnen of waarop gepland is
daarmee te beginnen 37. Op 6 november 2012 heeft
Frankrijk ten behoeve van de getroffen werknemers een begin gemaakt met de
individuele dienstverlening van het gecoördineerde pakket, waarvoor een
financiële bijdrage van het EFG wordt aangevraagd. Deze datum geldt daarom als
het begin van de periode waarin uitgaven voor een eventuele ondersteuning uit
het EFG in aanmerking komen. Wijze waarop de sociale partners zijn
geraadpleegd 38. De Franse autoriteiten hebben
vermeld dat het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening werd
opgesteld in overleg met de vertegenwoordigers van de werknemers voor wie steun
wordt aangevraagd en de sociale partners. Tussen Q1 2012 en juli 2013
hebben het management van Air France en vertegenwoordigers van de vakbonden
talrijke gezamenlijke vergaderingen gewijd aan de overeenkomsten over het plan Transform
2015. 39. De Franse autoriteiten hebben
bevestigd dat aan de voorschriften van de nationale en EU-wetgeving betreffende
collectieve ontslagen is voldaan. Informatie over acties die volgens de
nationale wet of collectieve overeenkomsten verplicht zijn 40. In verband met de criteria van
artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1927/2006 hebben de Franse autoriteiten in
de aanvraag: · bevestigd dat de financiële bijdrage van het EFG niet in de plaats komt
van maatregelen die krachtens de nationale wetgeving of collectieve
arbeidsovereenkomsten onder de verantwoordelijkheid van de ondernemingen
vallen; · aangetoond dat de maatregelen ten doel hebben steun te verlenen aan
individuele werknemers en niet worden gebruikt om ondernemingen of sectoren te
herstructureren; · bevestigd dat voor de hierboven vermelde subsidiabele maatregelen geen
steun uit andere EU-financieringsinstrumenten wordt ontvangen. Beheers- en controlesystemen 41. De aanvraag bevat een
beschrijving van de beheers- en controlesystemen die de verantwoordelijkheden
van de betrokken organen specificeert. Frankrijk heeft de Commissie ervan in
kennis gesteld dat de financiële bijdrage zal worden beheerd door de Délégation
générale à l’emploi et à la formation professionnelle (DGEFP, Algemene
Staatscommissie voor Werkgelegenheid en Beroepsopleiding) van het Ministerie
van Arbeid, Werkgelegenheid en Gezondheid. De betalingen zullen binnen
hetzelfde ministerie worden beheerd door het Département Financement,
Dialogue et Contrôle de Gestion - Mission du financement, du budget et du
dialogue de gestion (DGEFP-MFBDG, Taskforce Financiering, Begroting en
Beheersdialoog). Certificering zal worden verleend door het
certificeringscentrum (Pôle de Certification) van het
Directoraat-Generaal voor Financiën in Nantes. Financiering 42. Op grond van de aanvraag van
Frankrijk bedraagt de voorgestelde bijdrage uit het EFG aan het gecoördineerde
pakket van individuele dienstverlening (met inbegrip van de uitgaven voor de
implementatie van het EFG) 25 937 813 EUR (50 % van de totale
kosten). De Commissie heeft haar voorstel voor een bijdrage uit het fonds
gebaseerd op de informatie van Frankrijk. 43. Gezien het beschikbare
maximumbedrag aan bijdragen uit het EFG ingevolge artikel 12 van
Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad, alsook de mogelijkheden
tot herschikking van de kredieten, stelt de Commissie voor om uit het EFG het
hierboven vermelde totale bedrag beschikbaar te stellen. 44. Overeenkomstig punt 13 van het
Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees
Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de
samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer[19] zal het voorgestelde
besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen door het Europees
Parlement en de Raad gezamenlijk worden genomen. 45. De Commissie zal apart een
overschrijvingsverzoek indienen teneinde specifieke vastleggingskredieten in de
begroting voor 2014 op te nemen, zoals voorgeschreven in punt 13 van het
Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013. Herkomst van de betalingskredieten 46. Kredieten van het EFG-begrotingsonderdeel
in de begroting van 2014 zullen worden gebruikt ter dekking van het bedrag van
25 937 813 EUR. Voorstel voor een BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE
RAAD betreffende de beschikbaarstelling van
middelen uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering
overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013
tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de
begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2013/014
FR/Air France, Frankrijk) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN
DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, Gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van
het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van
een Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering[20], en met name
artikel 12, lid 3, Gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van
het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het
Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot
intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006[21], Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van
2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie
betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een
goed financieel beheer[22],
en met name punt 13, Gezien het voorstel van de Europese Commissie[23], Overwegende hetgeen volgt: (1) Het Europees fonds voor
aanpassing aan de globalisering (EFG) is opgericht om extra steun te verlenen
aan werknemers die worden ontslagen als gevolg van door de globalisering
veroorzaakte grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen en om
hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt. (2) Zoals vastgesteld in
artikel 12 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad
tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020[24] mag het EFG het
jaarlijks maximumbedrag van 150 miljoen EUR (prijzen van 2011) niet
overschrijden. (3) Op 20 december 2013 heeft
Frankrijk een aanvraag ingediend om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen
in verband met gedwongen ontslagen bij het bedrijf Air France; aan de
aanvraag werd aanvullende informatie tot en met 24 juli 2014 toegevoegd. Deze
aanvraag voldoet aan de voorwaarden voor financiële bijdragen overeenkomstig
artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1927/2006. Bijgevolg stelt de Commissie
voor om een bedrag van 25 937 813 EUR beschikbaar te stellen. (4) Er moeten dan ook middelen
uit het EFG beschikbaar worden gesteld om een financiële bijdrage te leveren
voor de door Frankrijk ingediende aanvraag, HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT
VASTGESTELD: Artikel 1 Ten laste van de algemene begroting van de
Europese Unie voor het begrotingsjaar 2014 wordt een bedrag van
25 937 813 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten
beschikbaar gesteld uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering
(EFG). Artikel 2 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad
van de Europese Unie. Gedaan te Brussel, Voor het Europees Parlement Voor
de Raad De voorzitter De
voorzitter [1] PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884. [2] PB L 406 van 30.12.2006, blz. 1. Zie eveneens artikel 23
van Verordening (EU) nr. 1309/2013, PB L 347 van 20.12.2013, blz. 855. [3] Overeenkomstig artikel 3, derde alinea, van
Verordening (EG) nr. 1927/2006. [4] EU-27 – Noord-Amerika -0,5 %, EU-27 – Zuid-Amerika
-1,8 %, EU-27 – Afrika -2,8 %, EU-27 – Azië -1,2 %. [5] http://www.icao.int/Newsroom/News%20Doc%202013/COM.43.13.ECON-RESULTS.Final-2.en.pdf [6] IAG omvat British Airways en Iberia. [7] Bron: Les compagnies aériennes européennes sont-elles mortelles? Perspectives
à vingt ans [8] De schuldquote wordt gedefinieerd als de verhouding
tussen de totale schulden en de totale activa. [9] http://online.wsj.com/articles/qatar-airways-confirms-purchase-of-50-boeing-777x-aircraft-1405504408 [10] http://dohanews.co/qatar-airways-to-buy-50-long-haul-b777x-planes-from-boeing/ [11] Direccte (Directions régionales des entreprises, de la
concurrence, de la consommation, du travail et de l'emploi) http://www.direccte.gouv.fr/. Direccte werd opgericht in 2010 en brengt verschillende administraties samen die verband houden met toerisme, handel en
industrie, businessintelligence, arbeid en werkgelegenheid,
concurrentie en consumenten. [12] Institut national de la statistique et des études
économiques (INSEE). http://www.insee.fr [13] Wat het re-integratieverlof (‘congé de reclassement’)
betreft, bepaalt artikel L1233-71 van de Code du Travail dat een
onderneming die meer dan duizend werknemers in dienst heeft de in dat artikel
uiteengezette maatregelen gedurende minimaal vier maanden moet aanbieden.
Volgens de hierboven vermelde wetgeving is de periode vanaf de vijfde maand dus
optioneel en kan die overeenkomstig artikel 6, lid 1, van Verordening (EG) nr.
1927/2006 in aanmerking komen voor een bijdrage uit het EFG. Air France heeft
besloten deze maatregel gedurende maximaal twaalf maanden aan te bieden. De
aanvraag voorziet niet in bijdragen voor de eerste vier maanden van het
re-integratieverlof, aangezien dat de wettelijke minimumduur van de maatregel
is. [14] Voor de werknemers die een ‘parcours encadré’ (d.i.
een langdurige beroepsopleiding voor beroepen waar vraag naar is) volgen, kan
het re-integratieverlof uitzonderlijk worden verlengd tot maximaal 15 maanden,
zodat het parcours encadré kan worden voltooid en de werknemer achteraf
nog drie maanden wordt begeleid bij het zoeken naar een baan. [15] CAP staat voor Certificat d'aptitude professionnelle
of getuigschrift van vakbekwaamheid. [16] Conducteur(trice) du transport routier interurbain de
voyageurs (CTRIV) [17] "Micro-social", zeer sterk vereenvoudigd
socialezekerheidsstelsel enz. [18] Régime Social des Indépendants
(socialezekerheidsstelsel voor zelfstandigen). [19] PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1. [20] PB L 406 van 30.12.2006, blz. 1. [21] PB L 347 van 20.12.2013, blz. 855. [22] PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1. [23] PB C [...] van [...], blz. [...]. [24] PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884.