This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52014DC0277
REPORT FROM THE COMMISSION TO THE ECONOMIC AND FINANCIAL COMMITTEE under Article 12 of Regulation (EU) No 1210/2010 of the European Parliament and of the Council of 15 December 2010 concerning authentication of euro coins and handling of euro coins unfit for circulation
VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET ECONOMISCH EN FINANCIEEL COMITÉ overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EU) nr. 1210/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2010 betreffende de echtheidscontrole van euromunten en de behandeling van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie
VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET ECONOMISCH EN FINANCIEEL COMITÉ overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EU) nr. 1210/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2010 betreffende de echtheidscontrole van euromunten en de behandeling van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie
/* COM/2014/0277 final */
VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET ECONOMISCH EN FINANCIEEL COMITÉ overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EU) nr. 1210/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2010 betreffende de echtheidscontrole van euromunten en de behandeling van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie /* COM/2014/0277 final */
VERSLAG
VAN DE COMMISSIE AAN HET ECONOMISCH EN FINANCIEEL COMITÉ overeenkomstig artikel 12 van
Verordening (EU) nr. 1210/2010 van het Europees Parlement en de
Raad van 15 december 2010 betreffende de echtheidscontrole van
euromunten en de behandeling van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie[1]
1.
Doel van
Verordening (EU) nr. 1210/2010
Om
de euro tegen valsemunterij te beschermen, hebben de kredietinstellingen en,
binnen de grenzen van hun betalingsactiviteit, de overige
betalingsdienstaanbieders, evenals iedere andere instelling die deelneemt aan
de verwerking en verstrekking aan het publiek van biljetten en muntstukken
(hierna "instellingen" genoemd), krachtens Verordening (EG) nr. 1338/2001[2] de verplichting om alle
ontvangen eurobankbiljetten en ‑muntstukken
op hun echtheid te controleren voordat ze opnieuw in omloop worden gebracht,
alsook te zorgen voor het detecteren van vervalsingen. Voor
munten is deze verplichting nader gespecificeerd in
Verordening (EU) nr. 1210/2010 van het Europees Parlement en de
Raad van 15 december 2010 betreffende de echtheidscontrole van
euromunten en de behandeling van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie
(hierna "de verordening" genoemd). De verordening heeft tot doel in
de hele eurozone een doeltreffende en eenvormige echtheidscontrole van
euromunten te garanderen door te voorzien in bindende voorschriften voor de
toepassing van gemeenschappelijke procedures voor de echtheidscontrole van in
omloop zijnde euromunten en de toepassing van een controlemechanisme voor de
echtheidscontroleprocedures door de nationale autoriteiten. Er is een
echtheidscontroleprocedure opgezet om na te gaan of euromunten echt zijn en
geschikt zijn voor circulatie. In
de verordening is bepaald dat de verplichting om de echtheid te controleren met
muntsorteermachines of met opgeleid personeel moet worden nagekomen. Na de
echtheidscontroleprocedure worden alle euromunten waarvan wordt vermoed dat ze
vals zijn en de voor circulatie ongeschikte euromunten naar het nationale
analysecentrum voor munten gestuurd of naar een andere autoriteit die door de
betrokken lidstaat is aangewezen. In de verordening zijn de testvereisten voor
de muntsorteermachines vermeld, evenals de voorschriften voor de behandeling
van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie en de controlemechanismen
die de lidstaten moeten invoeren om te garanderen dat de instellingen hun
verplichting nakomen om de echtheid te controleren. Overeenkomstig
artikel 7 van de verordening heeft het Europees Technisch en Wetenschappelijk
Centrum (ETWC), opgericht bij Besluit 2005/37/EG van de Commissie[3], de richtsnoeren
vastgelegd voor de tenuitvoerlegging van Verordening (EU) nr. 1210/2010
(hierna "de ETWC-richtsnoeren" genoemd).
2.
Doel van het verslag
Overeenkomstig
artikel 12, lid 4, van de verordening dient de Commissie, na
onderzoek van de ingekomen verslagen van de lidstaten, een jaarlijks verslag in
bij het Economisch en Financieel Comité over de ontwikkelingen en bevindingen
op het gebied van de echtheidscontrole van euromunten en voor circulatie
ongeschikte euromunten. Dit
is de eerste keer dat de Commissie zo'n jaarlijks verslag heeft opgesteld. De
verordening is, wat de echtheidscontroleprocedure betreft, sinds 1 januari 2012
toepasselijk. Het verslag heeft betrekking op het jaar 2012 en het voornaamste
doel ervan is na te gaan of de gemeenschappelijke echtheidscontroleprocedures
naar behoren zijn uitgevoerd en of de controlemechanismen van de
echtheidscontroleprocedures door de nationale autoriteiten doeltreffend zijn.
Tot slot biedt het verslag een algeheel statistisch overzicht op basis van de
verslagen die van de lidstaten zijn ontvangen.
3.
Verslagen van de lidstaten over hun werkzaamheden
op het gebied van de echtheidscontrole van euromunten
Overeenkomstig
artikel 12, lid 1, dienen de lidstaten jaarlijks bij de
Commissie een verslag in over hun werkzaamheden op het gebied van de
echtheidscontrole van euromunten. Daarin wordt informatie verstrekt over het
aantal verrichte controles en geteste muntsorteermachines, de testresultaten,
de hoeveelheid euromunten die door die machines zijn verwerkt, het aantal
geanalyseerde munten waarvan vermoed wordt dat ze vals zijn, en het aantal voor
circulatie ongeschikte euromunten dat is vergoed, alsmede informatie over de in
de verordening bedoelde afwijkingen. De
uiterste termijn waarop de lidstaten de jaarlijkse verslagen moeten indienen is
in de ETWC-richtsnoeren vastgesteld op 15 februari van het jaar na het
jaar waarover verslag wordt uitgebracht[4].
4.
Beoordeling van de verslagen van de lidstaten over
het jaar 2012
4.1.
Beoordelingscriteria
De
belangrijkste criteria aangaande de verslaglegging over de echtheidscontrole
van euromunten en voor circulatie ongeschikte euromunten zijn vastgelegd in
artikel 12 van de verordening. Om de uitvoering van de
echtheidscontroleprocedures te coördineren, is in artikel 7 van de
verordening het Europees Technisch en Wetenschappelijk Centrum (ETWC)
aangewezen om, na raadpleging van de deskundigengroep Vervalsing euromunten,
richtsnoeren op te stellen, inclusief praktische uitvoeringsbepalingen
aangaande controles, tests en onderzoek door de lidstaten. Op basis van de
ETWC-richtsnoeren dienden de lidstaten verslag uit te brengen over de volgende
indicatoren[5]: 1.
het totale aantal verwerkte munten in 2012 wat de
drie hoogste denominaties betreft; 2.
het totale aantal ter plaatse verrichte controles; 3.
het totale aantal gecontroleerde
muntsorteermachines; 4.
de totale hoeveelheid door de gecontroleerde
muntsorteermachines verwerkte munten; 5.
het totale aantal geanalyseerde munten waarvan
vermoed wordt dat ze vals zijn; 6.
het totale aantal ongeschikte munten dat is
vergoed.
4.2.
Beoordeling van de verslagen
16
lidstaten van de eurozone konden aan de verplichting voldoen hun
"jaarverslag" in te dienen, namelijk: België, Duitsland, Estland,
Ierland, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Italië, Cyprus, Luxemburg, Malta,
Nederland, Oostenrijk, Portugal, Slovenië en Slowakije. Van
de lidstaten die eraan zijn herinnerd hun verslag op te sturen, heeft alleen
Finland nog niet aan dat verzoek voldaan. Er
dient te worden opgemerkt dat wanneer in dit verslag wordt verwezen naar totale
aantallen, dit uitsluitend de situatie weergeeft in de lidstaten van de
eurozone die tot dusver gegevens hebben verstrekt. Bijlage
II biedt een algeheel overzicht van alle cijfers.
4.2.1.
Het totale aantal verwerkte munten in 2012 wat de
drie hoogste denominaties betreft
Op grond van artikel 3 voeren de instellingen[6] de verplichting om de
echtheid te controleren uit door muntsorteermachines te gebruiken die zijn
opgenomen in de lijst van het ETWC en die zijn ontworpen om na te gaan of deze
euromunten echt zijn en geschikt zijn voor circulatie.
Het totale aantal door muntsorteermachines verwerkte
munten in 2012 wat de drie hoogste denominaties betreft (2 euro, 1 euro
en 50 eurocent) bedraagt 9 845 834 296.[7] Dit komt neer op 58,82 %
van het aantal munten dat in omloop is[8].
4.2.2.
Het totale aantal ter plaatse verrichte controles
Overeenkomstig
artikel 6 van de verordening verrichten lidstaten jaarlijks controles ter
plaatse bij "instellingen", om aan de hand van detectietests de
correcte werking na te gaan van een representatief aantal van de
muntsorteermachines die in gebruik zijn. In
2012 werden door lidstaten in totaal 220[9]
controles ter plaatse uitgevoerd. Het aantal controles waarover verslag werd
uitgebracht, varieerde aanzienlijk met tussen de 1 en 76
controles per lidstaat. Dit zou kunnen worden verklaard door de omvang van de
markt en de manier waarop de geldverwerking in een specifieke lidstaat is
georganiseerd. In sommige lidstaten wordt het totale aantal munten verwerkt
door één geldtransportbedrijf en in andere bijvoorbeeld door afzonderlijke
handelsbanken. Vier lidstaten (Griekenland, Italië, Luxemburg en Malta) hebben
geen controles gemeld. Zij zullen worden verzocht om hun verslaglegging te
verbeteren of controlemechanismen in te voeren, indien zij dit nog niet hebben
gedaan.
4.2.3.
Het totale aantal gecontroleerde
muntsorteermachines
Er
zijn in totaal 315[10]
muntsorteermachines gecontroleerd en 70,15 %[11] daarvan waren
in overeenstemming met de specificaties. Bij niet-reglementair geachte machines
moeten de in artikel 6, lid 7, van de verordening genoemde
corrigerende maatregelen worden uitgevoerd.
4.2.4.
De totale hoeveelheid door de gecontroleerde
muntsorteermachines verwerkte munten
Tenzij
de Commissie een verzoek tot afwijking heeft ontvangen zoals is vastgelegd in
artikel 6, lid 5, van de verordening, zijn de lidstaten op grond
van artikel 6, lid 3, verplicht de muntsorteermachines te
controleren die ten minste 25 % hebben verwerkt van de totale gecumuleerde
nettohoeveelheid aan euromunten met de drie hoogste denominaties die door die
lidstaat sinds de invoering van de euromunten tot het einde van 2011 zijn
uitgegeven. Uit
gegevens uit de ECB-databank over de netto-uitgifte per lidstaat sinds de
invoering van de euro tot het einde van 2011 blijkt dat de volgende lidstaten
aan het in artikel 6, lid 3, genoemde criterium van 25 %
hebben voldaan: België, Estland, Ierland, Spanje, Frankrijk, Nederland,
Portugal en Slovenië[12]
(zie bijlage III). Duitsland
en Slowakije hadden verzocht om de in artikel 6, lid 5, genoemde
afwijking en voldeden aan de lagere drempel van 10 %[13]. De
totale hoeveelheid door de muntsorteermachines verwerkte munten die door de
aangewezen nationale autoriteiten is gecontroleerd, bedraagt 6 117 955 983[14]. Dit is 62,13 %
van de hoeveelheid munten die in 2012 werd verwerkt[15].
4.2.5.
Het totale aantal geanalyseerde munten waarvan
vermoed wordt dat ze vals zijn
Het
totale aantal geanalyseerde munten waarvan vermoed wordt dat ze vals zijn,
betreft alle verdachte munten die in afzonderlijke lidstaten voor onderzoek
naar de nationale analysecentra voor munten zijn gestuurd. Het totale aantal
geanalyseerde munten waarvan vermoed wordt dat ze vals zijn, bedraagt 567 054[16] munten. Het totale aantal
van in omloop ontdekte valse munten bedraagt 180 139 munten[17].
4.2.6.
Het totale aantal ongeschikte munten dat is vergoed
De
lidstaten vergoeden of vervangen euromunten die na langdurige circulatie of
door toevallige beschadiging ongeschikt zijn geworden of om andere redenen
tijdens de echtheidscontroleprocedure zijn afgekeurd. Onverminderd de
vergoeding van munten die voor liefdadigheidsdoeleinden worden verzameld, zoals
munten die in fonteinen worden gegooid, kunnen de lidstaten weigeren voor
circulatie ongeschikte euromunten te vergoeden wanneer deze opzettelijk zijn
veranderd of een bewerking hebben ondergaan waarvan redelijkerwijs te
verwachten is dat ze de munt verandert. Het
totale aantal ongeschikte munten dat is vergoed, bedraagt 14 002 311[18] munten.
5.
Conclusies
Het
onderhavige verslag is het eerste verslag overeenkomstig artikel 12, lid 4,
van de verordening. Aangezien de verordening met uitzondering van
hoofdstuk III sinds 1 januari 2012 toepasselijk is, was het
kalenderjaar 2012 het eerste jaar waarop zij van toepassing was. Omdat
niet alle verslagen zijn ontvangen[19],
zal de Commissie de nodige maatregelen nemen om de lidstaten van de eurozone
eraan te herinneren hun verplichting na te komen om tijdig aan de eisen op
grond van Verordening (EU) nr. 1210/2010 te voldoen. Op
basis van de verstrekte informatie kan worden geconcludeerd dat in de meeste
lidstaten van de eurozone de echtheidscontroleprocedure in de
"instellingen" lijkt te zijn ingevoerd, en dat 12 van de 17 lidstaten
van de eurozone controles verrichten naar de juiste tenuitvoerlegging van de
aan de "instellingen" opgelegde verplichting om de echtheid te
controleren, zoals bedoeld in artikel 6 van
Verordening (EU) nr. 1338/2001. De
rapportageplicht van de lidstaten moet echter nog verder worden gepreciseerd
zodat de Commissie de in de lidstaten ingevoerde echtheidscontroleprocedures
volledig in kaart kan brengen. De verslagen van de lidstaten halen wat
volledigheid en homogeniteit betreft nog niet het niveau dat voor een
nauwkeurige beoordeling door de Commissie is vereist. De verdere harmonisering
en verbetering van de verslaglegging zal in de bestaande deskundigengroep (de
deskundigengroep Vervalsing euromunten) worden besproken en met het oog op
toekomstige verslagen nader worden uitgewerkt in de ETWC-richtsnoeren. [1] PB L 339 van 22.12.2010, blz. 5. [2] PB L 181 van 4.7.2001, blz. 6. [3]
Besluit van de Commissie van 29 oktober 2004 tot oprichting van het
Europees Technisch en Wetenschappelijk Centrum (ETWC) en tot coördinatie van de
technische maatregelen ter bescherming van de euromunten tegen namaak.
PB L 19 van 21.1.2005, blz. 73. [4] Slechts 7 lidstaten van de eurozone hebben hun verslagen binnen de
uiterste termijn van 15 februari 2013 ingediend. [5] Zie bijlage I. [6] Artikel 2, onder d), van Verordening (EU) nr. 1210/2010
in samenhang met artikel 6, lid 1, van
Verordening (EG) nr. 1338/2001. [7] Zie bijlage I. [8] Berekend op basis van de netto-uitgifte van 16 737 875 000 munten
(bron: ECB-verslag van december 2012 over het Valuta-informatiesysteem
(Currency Information System). Er dient echter te worden opgemerkt dat sommige
munten wellicht verschillende keren zijn gecontroleerd. [9] Zie bijlage I. [10] Zie bijlage I. [11] Zie bijlage II. [12] Italië, Cyprus, Luxemburg, Malta en Oostenrijk voldeden er niet aan. [13] Griekenland vroeg om een afwijking, maar voldeed niet aan de lagere
drempel aangezien het land geen enkele controle heeft gemeld. [14] Zie bijlage I. [15] Gebaseerd op het in punt 4.2.1 genoemde getal. [16] Zie bijlage I. [17] Bron: het jaarverslag van het ETWC over de bescherming van de
euromunten in 2012 ("The protection of the euro coins in 2012"). [18] Zie bijlage I. [19] Zoals in punt 4.2. is aangegeven, konden 16 lidstaten aan de
verplichting voldoen om een verslag in te dienen en kon alleen Finland daar
niet aan voldoen. BIJLAGE I Overzichtstabel Het totale aantal verwerkte munten in 2012 wat de drie hoogste denominaties betreft || 9 845 834 296 Het totale aantal ter plaatse verrichte controles || 220 Het totale aantal gecontroleerde muntsorteermachines || 315 De totale hoeveelheid door de gecontroleerde muntsorteermachines verwerkte munten || 6 117 955 983 Het totale aantal geanalyseerde munten waarvan vermoed wordt dat ze vals zijn || 567 054 Het totale aantal ongeschikte munten dat is vergoed || 14 002 311 BIJLAGE II || BELGIË || DUITSLAND || ESTLAND || GRIEKEN-LAND || SPANJE || FINLAND || FRANKRIJK || IERLAND || ITALIË || CΥPRUS || LUXEMBURG || MALTA || NEDERLAND || OOSTEN-RIJK || PORTUGAL || SLOVENIË || SLOWAKIJE || TOTAAL Aantal in 2012 verwerkte munten wat de drie hoogste denominaties betreft (totaal) || 486985772 || 2158711390 || n.g. || 123177000 || 1913000000 || n.g. || 2418826479 || 240833014 || n.g. || 29239528 || n.g. || 28181096 || 699911400 || 810850218 || 650626705 || 56488612 || 229003082 || 9845834296 50 eurocent || 155031973 || 608187040 || n.g. || 37234000 || n.g. || n.g. || 672621642 || 70647321 || n.g. || 9527402 || n.g. || 9381309 || 245532913 || 198529871 || 268397041 || 18681666 || 76436262 || 1 euro || 172721681 || 746309325 || n.g. || 47934000 || n.g. || n.g. || 985331089 || 85410386 || n.g. || 10364864 || n.g. || 10266580 || 227724440 || 367735020 || 289415549 || 21273010 || 73573052 2 euro || 159232118 || 804215025 || n.g. || 38009000 || n.g. || n.g. || 760873748 || 84775307 || n.g. || 9347262 || n.g. || 8533207 || 226654047 || 244585327 || 92814115 || 16533936 || 78993768 Aantal uitgevoerde controles || 3 || 76 || 1 || 0 || 17 || n.g. || 60 || 17 || n.g. || 30 || n.g. || n.g. || 6 || 2 || 4 || 1 || 3 || 220 Aantal gecontroleerde muntsorteermachines || 12 || 92 || 2 || 0 || 17 || n.g. || 101 || 20 || n.g. || 23 || n.g. || n.g. || 25 || 4 || 10 || 2 || 7 || 315 Reglementair || 12 || 73 || 2 || 0 || 17 || n.g. || 39 || 19 || n.g. || 11 || n.g. || n.g. || 25 || 4 || 10 || 2 || 7 || 221 Niet-reglementair || 0 || 19 || 0 || 0 || 0 || n.g. || 62 || 1 || n.g. || 12 || n.g. || n.g. || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 94 Hoeveelheid door deze machines verwerkte munten || 1231858843 || 450153553 || 112510288 || n.g. || 1061000000 || n.g. || 1152028172 || 240833014 || n.g. || 10566301 || n.g. || 60632840 || 699911400 || 130700000 || 929366798 || 29918089 || 8476685 || 6117955983 Het aantal geanalyseerde munten waarvan vermoed wordt dat ze vals zijn || 13462 || 57433 || 224 || 30876 || 1629 || n.g. || 237540 || 3090 || 21933 || 279 || n.g. || 708 || 137257 || 10860 || 41604 || 1956 || 263 || 567054 Het aantal ongeschikte munten dat is vergoed || 8148940 || 3705000 || n.g. || 101000 || 1193928 || n.g. || 203542 || 2677 || n.g. || 6011 || 2720 || 203368 || 129205 || 229348 || 38426 || 32950 || 80 || 14 002 311 Afwijkingen || NEE || JA || NEE || JA || NEE || n.g. || NEE || NEE || NEE || NEE || NEE || NEE || NEE || NEE || NEE || NEE || JA || 3 n.g. = niet
gerapporteerd BIJLAGE III || TOTALE GECUMULEERDE NETTOHOEVEELHEID UITGEGEVEN MUNTEN (1/1/2002 – 31/12/2011)[1] || HOEVEELHEID IN 2012 VERWERKTE MUNTEN DOOR GECONTROLEERDE MUNTSORTEERMACHINES || PERCENTAGE GECONTROLEERDE MUNTEN VERSUS UITGEGEVEN MUNTEN || Reglementair (25 %)[2] België || 1 017 677 000 || 1 231 858 843 || 121,04 % || JA Duitsland || 4 388 635 000 || 450 153 553 || 10,25 % || JA[3] Estland || 18 185 000 || 112 510 288 || 618,69 % || JA Griekenland || 480 071 000 || n.g.[4] || / || NEE[5] Spanje || 2 832 597 000 || 1 061 000 000 || 37,45 % || JA Finland || n.g. || n.g. || / || / Frankrijk || 1 777 448 000 || 1 152 028 172 || 64,81 % || JA Ierland || 440 517 000 || 240 833 014 || 54,67 % || JA Italië || 3 345 815 000 || n.g. || / || NEE Luxemburg || 159 356 000 || n.g. || / || NEE Cyprus || 66 482 000 || 10 566 301 || 15,89 % || NEE Malta || 32 880 000 || n.g. || / || NEE Nederland || 249 189 000 || 699 911 400 || 280,87 % || JA Oostenrijk || 810 850 000 || 130 700 000 || 16,11 % || NEE Portugal || 417 111 000 || 929 366 798 || 222,81 % || JA Slovenië || 29 488 000 || 29 918 089 || 101,45 % || JA Slowakije || 77 078 000 || 8 476 685 || 10,99 % || JA[6] TOTAAL || 16 143 379 000 || 6 117 955 983 || || [1] Bron: ECB-verslag van december 2012 over het
Valuta-informatiesysteem (Currency Information System). Er is alleen rekening
gehouden met positieve netto-uitgifte. [2] In elke lidstaat wordt jaarlijks een zodanig
aantal muntsorteermachines gecontroleerd dat de hoeveelheid euromunten die in
dat jaar door die machines wordt verwerkt, ten minste 25 % bedraagt van de
totale gecumuleerde hoeveelheid euromunten die door de betrokken lidstaat sinds
de invoering van euromunten tot het einde van het voorafgaande jaar is
uitgegeven. In een overgangsperiode die loopt tot 31 december 2014,
kunnen de lidstaten na bekendmaking aan de Commissie besluiten elk jaar een
zodanig aantal muntsorteermachines te controleren dat de hoeveelheid euromunten
die ze dat jaar verwerken, minstens 10 % van de totale gecumuleerde
nettohoeveelheid aan munten bedraagt die de desbetreffende lidstaat sinds de
invoering van euromunten en tot het einde van het voorafgaande jaar heeft
uitgegeven. [3] Verzoek aan de Commissie voor een afwijking van 10 %. [4] n.g. = niet gerapporteerd. [5] Verzoek aan de Commissie voor een afwijking van 10 %. [6] Verzoek aan de Commissie voor een afwijking van 10 %.