EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52011PC0398
Proposal for a COUNCIL REGULATION laying down the multiannual financial framework for the years 2014-2020
Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020
Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020
/* COM/2011/0398 definitief - 2011/0177 (APP) */
Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 /* COM/2011/0398 definitief - 2011/0177 (APP) */
TOELICHTING
1.
ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL
1.1.
Verdragsbasis
In het Verdrag betreffende de werking van de
Europese Unie (hierna "het Verdrag" genoemd) wordt bepaald dat de
Raad met eenparigheid van stemmen een verordening tot bepaling van het
meerjarig financieel kader vaststelt. In het financieel kader worden de
jaarlijkse maximumbedragen aan kredieten voor vastleggingen per
uitgavencategorie vastgesteld, alsmede het jaarlijkse maximumbedrag van de
kredieten voor betalingen. Het financieel kader omvat alle andere
bepalingen die dienstig zijn voor het goede verloop van de jaarlijkse
begrotingsprocedure (artikel 312). Het eerste meerjarig financieel kader werd,
naast bepalingen over interinstitutionele samenwerking en begrotingsdiscipline,
meer dan 20 jaar geleden vastgesteld[1].
Het heeft, samen met de daaropvolgende kaders, geleid tot een significante
verbetering en vereenvoudiging van de jaarlijkse begrotingsprocedure en de
samenwerking tussen de instellingen, en heeft daarnaast de begrotingsdiscipline
versterkt. Door het meerjarig financieel kader in het
primaire recht van de Unie vast te leggen heeft het Verdrag het belang ervan
als hoeksteen van de begrotingsstructuur van de Europese Unie erkend. Het huidige meerjarig financieel kader voor de
jaren 2007-2013 is in mei 2006 door de instellingen overeengekomen en opgenomen
in het Interinstitutioneel Akkoord betreffende de begrotingsdiscipline en een
goed financieel beheer[2]
(hierna "het huidige IIA" genoemd). Om de nieuwe verdragsbepalingen ten uitvoer te
leggen heeft de Commissie op 3 maart 2010 een voorstel voor een
Verordening van de Raad tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de
jaren 2007-2013 ingediend, evenals een voorstel voor een nieuw
Interinstitutioneel Akkoord betreffende samenwerking in begrotingszaken[3] (hierna "de voorstellen
van maart 2010" genoemd). Na goedkeuring ervan zullen deze twee
voorstellen de huidige IIA vervangen en de bepalingen betreffende het
financieel kader 2007-2013 en betreffende samenwerking van de instellingen in
het kader van de begrotingsprocedure, in overeenstemming brengen met het
Verdrag. Ondertussen blijven de bepalingen van het huidige IIA, voor zover zij
door de inwerkingtreding van het Verdrag niet achterhaald zijn, van kracht. In deze toelichting worden de nieuwe elementen
ten opzichte van de voorstellen van maart 2010 besproken, zowel wat het
voorstel voor een Verordening tot bepaling van het meerjarig financieel kader
voor de jaren 2014-2020 betreft (hierna "de MFK-verordening" genoemd)
als ten aanzien van het voorstel voor een Interinstitutioneel Akkoord
betreffende samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer (hierna
"het ontwerp-IIA" genoemd). De motivering van de wijzigingen die
voortvloeien uit de inwerkingtreding van het Verdrag is reeds gegeven in de
toelichting bij het voorstel voor een verordening tot bepaling van het
meerjarig financieel kader voor de jaren 2007-2013 van 3 maart 2010, en
behoeft hier niet te worden herhaald.
1.2.
Voorgestelde nieuwe bepalingen voor het financieel
kader 2014-2020
1.2.1.
Voornaamste beleidsrichtsnoeren
Met het voorstel voor de MFK-verordening, vergezeld
van het ontwerp-IIA, wordt de mededeling van de Commissie "Een begroting
voor Europa 2020" welke op [29] juni 2011 is goedgekeurd[4], in wetgeving omgezet. Het
voorstel zal worden aangevuld met een voorstel tot wijziging van het voorstel
van de Commissie voor een Verordening tot vaststelling van de financiële regels
van toepassing op de jaarlijkse begroting van de Unie, ten einde enkele nieuwe
bepalingen in te voeren die deel uitmaken van het pakket voorstellen voor het
financieel kader 2014-2020. In de mededeling worden de algemene structuur
en elementen van de huidige voorstellen uiteengezet, zoals bijvoorbeeld de
duur, de structuur die de Europa 2020-strategie weergeeft, de noodzaak van
grotere flexibiliteit en de bedragen die voor het financieel kader zelf zijn
voorzien.
1.2.2.
Flexibiliteit
Hoewel het financieel kader vooral gericht is
op het waarborgen van de begrotingsdiscipline, moet het tegelijkertijd ook
voldoende flexibel zijn om een doeltreffende toewijzing van middelen en een
snelle reactie van de Unie op onvoorziene omstandigheden mogelijk te maken. Een aantal parameters, zoals de lengte van de
door het financieel kader bestreken periode, het aantal en de opzet van de
uitgavenrubrieken, het aandeel van EU-uitgaven dat vooraf aan lidstaten en
regio's wordt toegewezen of dat van tevoren via "referentiebedragen"
in medebeslissingsbesluiten wordt bepaald, de binnen elk uitgavenplafond
beschikbare marges en de resterende marges tussen de maxima van de financiële
kaders en het maximum van de eigen middelen, beïnvloeden de mate van
flexibiliteit dan wel rigiditeit van een financieel kader. De Commissie heeft,
bij de uitwerking van haar voorstellen voor het volgende financieel kader, met
deze elementen rekening gehouden. Uit de recente ervaringen blijkt evenwel dat
onvoorziene omstandigheden met mondiale gevolgen tot uitdagingen van een geheel
nieuwe orde hebben geleid. Vanaf het allereerste begin van het huidige
financieel kader moest een beroep worden gedaan op alle beschikbare
flexibiliteitsbepalingen, terwijl het kader zelf op een aantal punten moest
worden herzien. De Unie zal in toenemende mate blootstaan aan de gevolgen van
de globalisering van de economie en de samenleving, klimaatverandering,
energie-afhankelijkheid, migratiedruk en andere mondiale uitdagingen, welke
zich vooral voordoen op terreinen waarop de verantwoordelijkheid en de rol van
de Unie door het Verdrag van Lissabon zijn uitgebreid. Het vinden van een goed evenwicht tussen
strikte begrotingsdiscipline en voorspelbaarheid van de uitgaven enerzijds en
de flexibiliteit die nodig is om de Unie in staat te stellen te reageren op
onvoorziene uitdagingen anderzijds, zal altijd een moeilijke politieke opgave blijven.
Op basis van haar beoordeling van de werking van het huidige IIA[5] en verdere overwegingen in het
kader van de begrotingsevaluatie[6]
stelt de Commissie voor, de volgende beperkte doch gerichte verbeteringen in de
bestaande flexibiliteitsbepalingen aan te brengen: 1.
Ten eerste heeft het feit dat er gedurende het
huidige financieel kader in ruime mate en regelmatig gebruik is gemaakt van het
flexibiliteitsinstrument en de reserve voor noodhulp, de noodzaak ervan
aangetoond. Tegelijkertijd is uit de ervaring met het beheer van, met name,
extern beleid in de afgelopen jaren gebleken dat de EU op omslachtige wijze
gebruik moest maken van verschillende instrumenten (zoals de reserve voor
noodhulp, het stabiliteitsinstrument, niet-toegewezen marges, en het flexibiliteitsinstrument)
om op internationale ontwikkelingen en nieuwe uitdagingen te reageren. Daarom wordt zowel
voor het flexibiliteitsinstrument als voor de reserve voor noodhulp een verhoging
van de elk jaar beschikbare maximumbedragen voorgesteld. Verder wordt de
mogelijkheid om ongebruikte middelen van de jaarlijkse maximumbedragen in
daaropvolgende begrotingsjaren te gebruiken voor het flexibliteitsinstrument
uitgebreid tot het jaar n+3, en wordt deze mogelijkheid voor de reserve voor
noodhulp ingevoerd tot het jaar n+1 (in het laatste geval mits hiertoe een
bepaling in het Financieel Reglement wordt opgenomen). Het toepassingsgebied
van de reserve voor noodhulp wordt uitgebreid tot situaties waarin sprake is
van grote spanningen als gevolg van migratiestromen aan de buitengrenzen van de
Unie. Aldus zouden de twee
instrumenten een snelle reactie van de Unie op onverwachte situaties van
beperkte omvang kunnen verbeteren. 2.
Ten tweede is, hoewel het solidariteitsfonds van de
Europese Unie en het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering hun
nut hebben bewezen, het jaarlijkse maximumbedrag dat in het huidige financieel
kader voor het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering is voorzien
(500 miljoen EUR) nooit gebruikt. Voorgesteld wordt om het beschikbare bedrag enigszins
te verlagen tot 429 miljoen EUR, en daarnaast de procedures om bijstand te
financieren en vrij te maken te vereenvoudigen en het toepassingsgebied van het
fonds uit te breiden om de gevolgen van de globalisering voor boeren te helpen
verlichten. 3.
Ten derde wordt voorgesteld de mogelijke afwijking
van de indicatieve bedragen in de programma's waarvoor de
medebeslissingsprocedure geldt, te verhogen van 5% tot 10% met het oog op een
grotere flexibiliteit binnen de uitgavenrubrieken. 4.
Ten vierde zal de Commissie voorstellen een nieuwe
bepaling in het Financieel Reglement op te nemen om de flexibiliteit voor
projecten die door de onlangs ingestelde infrastructuurfaciliteit worden
gefinancierd, te verhogen. Voor deze
infrastructuurprojecten zullen, gezien hun aard, dikwijls ingewikkelde
aanbestedingsprocedures noodzakelijk zijn. Daardoor kunnen zelfs geringe
vertragingen tot een verlies van jaarlijkse vastleggingskredieten leiden en de
levensvatbaarheid van deze projecten, en daardoor ook de politieke
vastbeslotenheid van de Unie om haar vervoers-, energie- en
telecommunicatienetwerken en infrastructuurvoorzieningen te moderniseren,
ondermijnen. Om dit te voorkomen dient het Financieel Reglement de mogelijkheid
te bieden om vastleggingskredieten die aan het einde van een begrotingsjaar
niet zijn gebruikt voor projecten die door de infrastructuurfaciliteit worden
gefinancierd, naar het volgende begrotingsjaar over te dragen. 5.
Ten vijfde wordt, gezien de gevoeligheid van de
landbouwsector voor grote crises, voorgesteld een speciale reserve voor crises
in de landbouwsector in te stellen met een jaarlijks bedrag van 500 miljoen EUR
dat boven de maxima van het financieel kader kan worden gebruikt. De procedure
voor het aanspreken van deze reserve komt overeen met die welke voor de reserve
voor noodhulp geldt. De nadere regels om voor deze reserve in aanmerking te
komen zullen in specifieke voorschriften worden vastgelegd. 6.
Tenslotte zal een herziening van het financieel
kader opnieuw nodig zijn voor het geval zich onvoorziene omstandigheden met
verstrekkende financiële gevolgen voordoen. Om over een zelfde mate van
flexibiliteit te beschikken als in het huidige IIA, wordt voorgesteld een
"marge voor onvoorziene uitgaven" in te stellen die boven de in het
meerjarig financieel kader vastgestelde maxima kan worden gebruikt, tot de
grenswaarde van 0,03% van het BNI van de EU, volgens dezelfde procedure als die
welke in punt 22 van het huidige IIA is vastgesteld. De flexibiliteitsbepalingen die voor de MFK-verordening
en het ontwerp-IIA worden voorgesteld sluiten aan bij de aanpak die in de
voorstellen van maart 2010 wordt gevolgd: artikel 2 van de verordening voorziet
in de mogelijkheid de in het financieel kader vastgestelde maxima te
overschrijden wanneer een beroep wordt gedaan op de speciale instrumenten die
niet onder het financieel kader vallen. De bepalingen betreffende de
instrumenten zelf, de bedragen daarvan en de procedures voor het aanspreken
ervan worden in het IIA opgenomen. Aldus wordt de samenhang van de procedures
en van de rol van beide takken van de begrotingsautoriteit gewaarborgd (zie
punten 10 t.e.m. 15 van het ontwerp-IIA).
1.2.3.
Specificieke bepalingen betreffende garanties
Indien de terugbetaling van een gegarandeerde
lening die uit hoofde van het betalingsbalansmechanisme of het Europees financieel
stabilisatiemechanisme is verstrekt, door de begroting van de Unie moet worden
gedekt, voorziet Verordening nr. 1150/2000 in de mogelijkheid een beroep te
doen op aanvullende eigen middelen om de wettelijke verplichting die op de
begroting van de Unie rust, na te komen. Deze kasverrichting zou gevolgd moeten
worden door een budgettaire verrichting, d.w.z. de indiening van een
wijzigingsbegroting. Een wijzigingsbegroting moet de in het MKF vastgelegde
maxima in acht nemen. Gezien de betrokken bedragen (de gegarandeerde leningen
verstrekt in het kader van het Europees financieel stabilisatiemechanisme en
het betalingsbalansmechanisme) zou hiervoor vrijwel zeker een herziening van
het MFK nodig zijn. Het is zeer onwaarschijnlijk dat deze situatie
zich ooit zal voordoen, maar om mogelijke problemen te voorkomen wordt
voorgesteld in de MFK-verordening te bepalen dat dergelijke potentiële uitgaven
van het financieel kader worden uitgesloten (d.w.z. dat de bedragen zo nodig
boven de in het financieel kader vastgelegde maxima ter beschikking worden
gesteld). De mogelijkheid van de Unie om uit de
begroting van de Unie garanties voor leningen te verstrekken, wordt beperkt
door het plafond van de eigen middelen en niet door het maximum van het MFK. Om
voor het geval van een beroep op deze garanties een herziening van het MFK te
vragen lijkt in strijd te zijn met de bedoelingen van de wetgever.
1.2.4.
Bijdrage aan de financiering van grootschalige
projecten
De kenmerken van grote technologische
ontwikkelingsprogramma's die gebaseerd zijn op grootschalige
infrastructuurprojecten, met name de Europese satellietnavigatieprogramma's
EGNOS en Galileo, vereisen dat specifieke bepalingen worden vastgesteld opdat
de bedragen die als bijdrage uit de begroting van de Unie ter beschikking
worden gesteld uitsluitend voor dit doel worden bestemd ('ring-fencing'). In
het licht van de ervaringen die met het financieel kader 2007-2013 zijn
opgedaan zijn deze nieuwe bepalingen noodzakelijk om een geordende ontwikkeling
van de uitgaven van de Unie te waarborgen en ervoor te zorgen dat de jaarlijkse
begrotingsprocedure soepel verloopt. De wetgevingsbesluiten met betrekking tot de
bovengenoemde programma's dienen in overeenstemming te zijn met de in deze
verordening vastgestelde financiële bepalingen.
2.
JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL
2.1.
Verordening tot bepaling van het meerjarig
financieel kader
Artikel 1 In artikel 1 wordt de duur van het financieel
kader aangegeven en wordt verwezen naar de bijlage waarin een schematische
weergave van het financieel kader is opgenomen. Artikel 2 – Inachtneming van het maximum
van het MFK Het eerste lid van artikel 2 verplicht de
instellingen ertoe om in de loop van de begrotingsprocedure de maxima in acht
te nemen overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag. Het tweede lid voert de mogelijkheid in om
deze maxima zonodig te overschrijden wanneer de niet in het financieel kader
opgenomen instrumenten worden gebruikt. De reserve voor noodhulp, het solidariteitsfonds,
het flexibiliteitsinstrument, het Europees fonds voor aanpassing aan de
globalisering, de onlangs ingestelde reserve voor crises in de landbouwsector
evenals de marge voor onvoorziene uitgaven worden in de punten 10 t.e.m. 15 van
het ontwerp-IIA omschreven. Zij zijn niet in het financieel kader opgenomen en zorgen
ervoor dat in bijzondere omstandigheden zonodig financiering wordt verstrekt
boven de in het financiële kader vastgestelde maxima. Zij vergroten de
flexibiliteit van het financieel kader en worden door de twee takken van de
begrotingsautoriteit gezamenlijk ingezet. Om het bestaande niveau van flexibiliteit
en de rol van de instellingen bij het gebruik van deze instrumenten te
handhaven zijn de bepalingen inzake deze instrumenten in het ontwerp-IIA
opgenomen. In het derde lid wordt bepaald dat de
verplichting om de maxima van het financieel kader in acht te nemen en derhalve
de noodzaak om het MFK te herzien, niet geldt voor de procedure waarbij
garanties uit de begroting van de Unie worden gebruikt voor leningen die in het
kader van het betalingsbalansmechanisme en het Europees financieel stabilisatiemechanisme
zijn verstrekt. Het maximum dat in dit geval in acht moet worden genomen is dat
van de eigen middelen. Artikel 3 –
Inachtneming van het maximum van de eigen middelen Voorgesteld wordt dit artikel te wijzigen ten
opzichte van het voorstel van maart 2010, waarbij er uitdrukkelijk op wordt
gewezen dat bij de toepassing van instrumenten die niet onder het financieel
kader vallen en van leninggaranties die door de begroting van de Unie worden
gedekt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 332/2002 dan wel Verordening (EU)
nr. 407/2010, eveneens het maximum van de eigen middelen in acht moet worden
genomen. Artikel 4 – Technische aanpassing van het
financieel kader Het financieel kader wordt uitgedrukt in prijzen
van 2011. De procedure voor de technische aanpassing ervan wordt gehandhaafd,
evenals de deflator van 2%. In lid 1, onder c), is een nieuw element ingevoerd:
het absolute bedrag van de marge voor onvoorziene uitgaven op een niveau van
0,03% van het BNI van de EU, zoals gedefinieerd in punt 15 van het ontwerp-IIA. Artikel 5 – Aanpassing van de middelen voor
het cohesiebeleid Dit artikel reproduceert de tekst van punt 17
van het huidige IIA en artikel 5 van het voorstel van maart 2010. De
aangebrachte wijzigingen betreffen het tijdschema van het financieel kader
2014-2020 en de verandering van de structuur van het kader. Artikel 6 – Aanpassingen
met betrekking tot de tenuitvoerlegging Dit artikel komt overeen met punt 18 van het
huidige IIA en voorziet in de regels voor de jaarlijkse technische aanpassingen
met betrekking tot de tenuitvoerlegging. Er worden geen wijzigingen voorgesteld
ten opzichte van het voorstel van maart 2010. Artikel 7 – Aanpassing van
Structuurfondsen, Cohesiefonds, Europees Fonds voor plattelandsontwikkeling en
Europees Fonds voor de visserij Dit artikel geeft de tekst weer van punt 48
van het huidige IIA. De opstelling van de rechtsgrondslagen en vervolgens van de
programmadocumenten neemt gewoonlijk veel tijd in beslag, en er moet daarom
rekening worden gehouden met een late goedkeuring van de wetteksten en
programma's. Artikel 8 – Aanpassingen in verband met een
buitensporig overheidstekort De tekst van dit artikel, dat regels bevat
voor de aanpassingen in verband met buitensporige overheidstekorten, komt
overeen met punt 20 van het huidige IIA en is niet gewijzigd ten opzichte van
het voorstel van maart 2010. Artikel 9 – Herziening van het financieel
kader De tekst van dit artikel komt overeen met de
punten 21 t.e.m. 23 van het huidige IIA en artikel 8 van het voorstel van
maart 2010. Er zijn enkele wijzigingen aangebracht: 1. de algemene regel
betreffende het tijdschema van herzieningsvoorstellen zoals opgenomen in
artikel 8, lid 2, van het voorstel van maart 2010, is geschrapt omdat deze regel
niet strookt met de huidige praktijk waarbij moet worden ingespeeld op
onvoorziene situaties wanneer deze zich voordoen; 2. de mogelijkheid om het
financieel kader met gekwalificeerde meerderheid aan te passen zoals in artikel
8, lid 3, van het voorstel van maart 2010 was voorzien, is ingetrokken (in het
licht van de voorgenomen verruiming van de flexibiliteitsinstrumenten, waaronder
de invoering van een marge voor onvoorziene uitgaven); en 3. er werd een nieuw
lid 5 toegevoegd dat bepaalt welke van de aanpassingen van het financieel kader
die door andere artikelen worden aangebracht, tevens als een herziening van het
financieel kader moeten worden beschouwd. Artikel 10 – Aanpassing van het financieel
kader in geval van een herziening van het Verdrag De tekst van dit artikel, waarin de regels voor
aanpassingen zijn vastgesteld voor het geval van een herziening van het Verdrag,
geeft de tekst van punt 4 van de huidige IIA weer en komt overeen met artikel 9
van het voorstel van maart 2010. Artikel 11 – Aanpassing van het financieel
kader in geval van uitbreiding van de Unie Dit artikel geeft de tekst van punt 29 van het
huidige IIA en van artikel 11 van het voorstel van maart 2010 weer. Er is een nieuw lid toegevoegd dat in het
bijzonder verwijst naar een mogelijk alomvattende regeling van de kwestie-Cyprus
in de periode die door het financieel kader wordt bestreken. Artikel 12 – Interinstitutionele
samenwerking in het kader van de begrotingsprocedure De bepalingen van dit artikel komen overeen
met die van het voorstel van maart 2010. De algemene regels inzake samenwerking
in het kader van de begrotingsprocedure zijn opgenomen in de MFK-verordening,
terwijl het ontwerp-IIA en de aangehechte bijlage nadere bepalingen bevatten. Artikel 13 – Financiering van het gemeenschappelijk
buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) De bepaling van het voorstel van maart 2010
wordt gehandhaafd; wel wordt een minimumbedrag voor het GBVB vastgelegd. Artikel 14 – Bijdrage aan de financiering
van grootschalige projecten Er zijn specifieke bepalingen nodig voor grote
technologische ontwikkelingsprogramma's op basis van grootschalige
infrastructuurprojecten, met name de Europese satellietnavigatieprogramma's
EGNOS en Galileo. De specifieke kenmerken van deze projecten, zoals een duur
die het meerjarig financieel kader ruim overschrijdt, projectrisico's die
aanzienlijke kostenoverschrijdingen met zich kunnen brengen, geringe of ontbrekende
deelname van particulier kapitaal, en nauwelijks of geen mogelijkheid om op
korte tot middelange termijn inkomsten uit commerciële exploitatie te genereren,
maken dergelijke bepalingen noodzakelijk. Derhalve voorziet de voorgestelde bepaling dat
het bedrag dat ingevolge het financieel kader 2014-2020 wordt uitgetrokken
voor de Europese satellietnavigatieprogramma's EGNOS en Galileo, uitsluitend
voor deze programma's bestemd is ('ring-fencing'). Artikel 15 – Tussentijdse evaluatie van de tenuitvoerlegging
van het financieel kader Er wordt een nieuwe bepaling opgenomen waarin
het tijdschema wordt vastgelegd voor een tussentijdse evaluatie van de werking
van het financieel kader. Een soortgelijke bepaling is opgenomen in het huidige
IIA (punt 7 en Verklaring nr.1). Artikel 16 – Overgang naar het volgend
financieel kader Artikel 16 legt de Commissie de verplichting
op om vóór 1 januari 2018, d.w.z. drie jaar vóór het einde van het financieel
kader, een nieuw financieel kader in te dienen. In de tweede alinea worden de bepalingen in
herinnering gebracht voor het geval bij afloop van het financieel kader waarop
de verordening betrekking heeft, geen overeenstemming is bereikt over een nieuw
financieel kader. Artikel 17 Het laatste artikel van de MFK-verordening
stelt de datum van inwerkingtreding van de verordening vast. Het IIA moet op
dezelfde dag in werking treden omdat de twee wetteksten elkaar aanvullen.
2.2.
Interinstitutioneel Akkoord betreffende
samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
Inleiding – Punten 1 - 6 van het ontwerp-IIA Het inleidend gedeelte van het nieuwe IIA
bevat een verwijzing naar het Verdrag (art. 295), de bindende aard van deze
overeenkomst, de samenhang ervan met andere wetteksten die verband houden met
het meerjarig financieel kader en de begrotingsprocedure, beschrijft de
structuur van het akkoord en stelt de datum van inwerkingtreding vast (dezelfde
datum als die waarop de MFK-verordening van kracht wordt). Deze inleiding geeft de punten 1 t.e.m. 6 van
het voorstel van maart 2010 weer. Deel I – Bepalingen betreffende het financieel
kader en de speciale instrumenten die niet in het financieel kader zijn
opgenomen A. Bepalingen betreffende het financieel
kader Punt 7 vermeldt de regels die van toepassing
zijn op het verstrekken van gegevens over verrichtingen die niet in de
begroting zijn opgenomen (bv. het Europees Ontwikkelingsfonds) en over de
ontwikkeling van de categorieën eigen middelen. De praktijk om deze gegevens
ter beschikking te stellen wordt gehandhaafd, maar voorgesteld wordt deze
informatie niet langer samen met de technische aanpassing van het financieel
kader in te dienen doch met de documenten die het voorontwerp van begroting
vergezellen, waar deze informatie logischerwijze beter bij aansluit. Het
tijdstip voor het indienen van de informatie blijft nagenoeg ongewijzigd (eind
april/begin mei). Deze wijziging is reeds in het voorstel van maart 2010
opgenomen. Punt 8 van het nieuwe IIA heeft betrekking op
de marges onder de maxima. In de MFK-verordening worden voor alle rubrieken de
maxima vastgesteld die tijdens de jaarlijkse begrotingsprocedure in acht moeten
worden genomen, zoals in het Verdrag wordt bepaald. De praktijk om er zoveel
mogelijk voor te zorgen dat onder de maxima voldoende marges beschikbaar
blijven, moet evenwel worden behouden. Dit vormt een onderdeel van de
interinstitutionele samenwerking en de inzet van de instellingen bij de
begrotingsprocedure en behoort als zodanig in het IIA te worden opgenomen. De
bepaling wordt gehandhaafd zonder wijziging van de bestaande praktijk en ook
zonder wijzigingen ten opzichte van het voorstel van maart 2010. Punt 9 voorziet in een actualisering van de
prognoses voor betalingskredieten na 2020 in het vierde jaar van het financieel
kader, overeenkomstig de huidige praktijk en het voorstel van maart 2010. B. Bepalingen betreffende de speciale
instrumenten die niet in het financieel kader zijn opgenomen De bestaande instrumenten die niet in het
financieel kader zijn opgenomen (de reserve voor noodhulp, het solidariteitsfonds,
het flexibiliteitsinstrument en het Europees fonds voor aanpassing aan de
globalisering) blijven in het IIA behouden. In artikel 2 van de MFK-verordening
wordt voorzien in de mogelijkheid om in voorkomend geval de in het financieel
kader vastgestelde maximumbedragen te overschrijden wanneer op deze
instrumenten een beroep wordt gedaan. Deze verdeling van de bepalingen tussen
de twee wetteksten sluit beter aan bij de opzet van de voorstellen van maart
2010. De wijzigingen ten opzichte van het voorstel
van maart 2010 bestaan in een verhoging van de bedragen voor het flexibiliteitsinstrument
en de reserve voor noodhulp, een verlaging van het bedrag van het Europees fonds
voor aanpassing aan de globalisering, de invoering van de mogelijkheid om
ongebruikte delen van jaarlijkse bedragen die in het kader van de reserve voor
noodhulp beschikbaar zijn, te gebruiken tot het jaar n + 1 en om het
toepassingsgebied ervan te verruimen zodat deze reserve tevens kan worden
gebruikt wanneer zich bijzondere spanningen voordoen als gevolg van
migratiestromen aan de externe grenzen van de Unie; de verlenging van de
mogelijkheid om het ongebruikte deel van het bedrag van het
flexibiliteitsinstrument over te dragen van n+2 tot n+3, evenals de schrapping
van de bepalingen die de jaarlijks beschikbare bedragen in het kader van het
Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering beperken tot niet-bestede
en geannuleerde bedragen van de voorgaande twee jaren en de verruiming van het
toepassingsgebied ervan om de gevolgen van de globalisering voor boeren te
helpen verlichten. Alle bedragen worden uitgedrukt in prijzen van 2011 om de
samenhang ervan met de algemene presentatie van het financieel kader te
waarborgen. De beschikbaarstellingsprocedures zijn vereenvoudigd ten opzichte
van de huidige praktijk. Er wordt voorgesteld een nieuwe reserve voor
grote crises in de landbouwsector in te stellen. Nadere regels voor het in aanmerking
komen voor bijstand uit deze reserve zullen in een specifieke rechtsgrondslag
worden vastgelegd. Het IIA bepaalt het bedrag en de voorschriften voor de
beschikbaarstelling ervan. Voorgesteld wordt een nieuw instrument in te
voeren dat niet onder het financieel kader valt, de "marge voor
onvoorziene uitgaven". De bepaling ter zake stemt inhoudelijk overeen met
de bepalingen die door de Raad zijn goedgekeurd in zijn standpunt van 18
januari 2011 betreffende de voorstellen van maart 2010. De opsplitsing van de
bepalingen betreffende de marge voor onvoorziene uitgaven sluit echter aan bij
de opzet van de voorstellen van maart 2010 – d.w.z. de handhaving van alle
bepalingen met betrekking tot de speciale instrumenten die niet onder het
financieel kader vallen in het IIA. Deel II – Verbetering van de
interinstitutionele samenwerking in het kader van de begrotingsprocedure A. De interinstitutionele
samenwerkingsprocedure De bepalingen betreffende de
interinstitutionele samenwerking in het kader van de begrotingsprocedure zijn
aanzienlijk gewijzigd ten opzichte van de huidige regels, opdat zij in
overeenstemming zijn met de nieuwe begrotingsprocedure die door het Verdrag is
ingevoerd. Alle bepalingen zijn opgenomen in de bijlage van het IIA overeenkomstig
het voorstel van maart 2010. De bepalingen in de bijlage stroken met het
voorstel van maart 2010, doch omvatten tevens de wijzigingen die sindsdien in
de verklaringen van de instellingen zijn overeengekomen. B. De opneming van financiële bepalingen in
wetteksten De bepalingen van het huidige IIA en derhalve
ook van het voorstel van maart 2010 worden gehandhaafd. De mogelijkheid om af
te wijken van de in de wetteksten vastgestelde bedragen wordt verhoogd van 5
tot 10% om de flexibiliteit binnen de uitgavenrubrieken te verbeteren. Deze
bepaling is niet van toepassing op bedragen die vooraf aan de lidstaten zijn toegewezen
voor de gehele duur van het financieel kader en evenmin op recentelijk
uitgetrokken bedragen voor de grootschalige projecten als bedoeld in artikel 13
van de MFK-verordening. C. Uitgaven betreffende
visserijovereenkomsten Voorgesteld wordt de bepalingen van het
huidige IIA inzake uitgaven betreffende visserijovereenkomsten in
overeenstemming te brengen met de nieuwe begrotingsregels. De voorgestelde
wijziging in de tekst geeft de delen van de bestaande tekst weer die nog steeds
relevant zijn en heeft louter betrekking op goede samenwerking en het
informeren van de instellingen betreffende de ontwikkelingen. De bepalingen
komen overeen met die van het voorstel van maart 2010, wijzigingen werden niet
nodig geacht. D. Financiering van het Gemeenschappelijk
Buitenlands en Veiligheidsbeleid De bepalingen komen overeen met die van het
voorstel van maart 2010, wijzigingen werden niet nodig geacht. E. Betrokkenheid van de instellingen bij
het beheer van het Europees Ontwikkelingsfonds Om de parlementaire controle op het Europees
Ontwikkelingsfonds (hierna "EOF" genoemd) te verbeteren en nauwer te
doen aansluiten bij de regels op het gebied van de ontwikkelingssamenwerking die
uit de begroting van de Unie wordt gefinancierd, wordt voorgesteld een nieuwe
bepaling in te voeren met betrekking tot de met het Europees Parlement te
voeren dialoog over de programmadocumenten die door het EOF zullen worden
gefinancierd. F. Samenwerking van de instellingen in het
kader van de begrotingsprocedure met betrekking tot administratieve uitgaven Er wordt een nieuwe bepaling ingevoerd die
ervoor moet zorgen dat de instellingen elk jaar in een vroeg stadium van de
begrotingsprocedure (tijdschema opgenomen in de bijlage) overeenstemming
bereiken over de verdeling van de administratieve uitgaven; de jaarlijkse
variatie van het niveau van administratieve uitgaven voor elke instelling dient
ook de mogelijke budgettaire gevolgen van wijzigingen van het ambtenarenstatuut
weer te geven, evenals de gevolgen van een geleidelijke inkrimping van het
personeelsbestand met 5% tussen 2013 en 2018 in alle instellingen, organen en
agentschappen. Deel III – Goed financieel beheer van
EU-middelen Dit deel geeft de tekst weer van de
voorstellen van maart 2010 inzake de financiële programmering (met enkele
aanpassingen om de tekst beter te doen aansluiten bij de huidige praktijk), en
inzake agentschappen en Europese scholen (met de toevoeging dat bij het
wijzigen van de desbetreffende wettekst of van de taken van agentschappen
dezelfde regels moeten worden gevolgd als bij de oprichting van nieuwe
agentschappen). Het hoofdstuk betreffende nieuwe of
innoverende financieringsinstrumenten is niet langer noodzakelijk omdat in het Financieel
Reglement een nieuwe titel zal worden opgenomen die volledig gewijd is aan
financieringsinstrumenten en die uitvoerige voorschriften bevat betreffende de
rapportage over deze instrumenten. 2011/0177 (APP) Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot bepaling van het meerjarig financieel
kader voor de jaren 2014-2020 DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 312, in samenhang met het Verdrag
tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name
artikel 106A, Gezien het voorstel van de Europese Commissie[7], Gezien de goedkeuring van het Europees
Parlement[8], Na toezending van het ontwerp van
wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1)
De jaarlijkse maxima voor de vastleggingskredieten
per uitgavencategorie en de jaarlijkse maxima voor betalingskredieten die bij
deze verordening zijn vastgesteld, moeten de maxima voor de
vastleggingskredieten en de eigen middelen van [Besluit XXXX/XX/EU, Euratom van
de Raad] in acht nemen. (2)
Gezien de noodzaak om te zorgen voor een voldoende
mate van voorspelbaarheid met het oog op de voorbereiding en tenuitvoerlegging
van investeringen op middelange termijn, dient de looptijd van het financieel
kader te worden vastgesteld op zeven jaar vanaf 1 januari 2014, met een
tussentijdse evaluatie van de tenuitvoerlegging van het kader. De resultaten
van deze evaluatie dienen in de laatste drie jaar van de looptijd van het
financieel kader in aanmerking te worden genomen. (3)
Speciale instrumenten zoals de reserve voor
noodhulp, het solidariteitsfonds van de Europese Unie, het flexibiliteitsinstrument,
het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, de reserve voor crises
in de landbouwsector en de marge voor onvoorziene uitgaven, zijn noodzakelijk
om de Unie in staat te stellen op specifieke onvoorziene omstandigheden te
reageren, of om de financiering van duidelijk omschreven uitgaven mogelijk te
maken die niet konden worden gefinancierd binnen de grenzen van de beschikbare
maxima voor één of meer uitgavenrubrieken zoals in het financieel kader
vastgesteld. Er moeten daarom specifieke bepalingen worden vastgesteld die
voorzien in de mogelijkheid om vastleggingskredieten in de begroting op te
nemen welke de in het financieel kader vastgestelde maxima overschrijden wanneer
het noodzakelijk is speciale instrumenten in te zetten. (4)
Wanneer gebruik moet worden gemaakt van de
begrotingsgaranties van de Unie voor de leningen die zijn verstrekt in het
kader van de betalingsbalansfaciliteit en het Europees financieel stabilisatiemechanisme
als bedoeld in Verordening (EG) nr. 332/2002 van de Raad van 18 februari 2002
houdende instelling van een mechanisme voor financiële ondersteuning op
middellange termijn van de betalingsbalansen van de lidstaten[9] en in Verordening (EU) nr.
407/2010 van de Raad van 11 mei 2010 houdende instelling van een Europees
financieel stabilisatiemechanisme[10],
moet het noodzakelijke bedrag ter beschikking worden gesteld boven de maxima
van de vastleggings- en betalingskredieten van het financieel kader met
inachtneming van het maximum van de eigen middelen. (5)
Het financieel kader moet worden vastgesteld in
prijzen van 2011. De regels inzake de technische aanpassing van het financieel
kader voor het herberekenen van de maxima en de beschikbare marges moeten eveneens
worden vastgesteld. (6)
In het financieel kader moet geen rekening worden
gehouden met de begrotingsonderdelen die worden gefinancierd met
bestemmingsontvangsten in de zin van Verordening (EU) nr. [xxx/201x] van het
Europees Parlement en de Raad van […] tot vaststelling van de financiële regels
van toepassing op de jaarlijkse begroting van de Unie[11]. (7)
Er moeten regels worden opgesteld voor andere
situaties die een aanpassing van het financieel kader vereisen. Deze aanpassingen
kunnen betrekking hebben op de uitvoering van de begroting, buitensporige
overheidstekorten, een herziening van de Verdragen, uitbreiding van de Unie of
vertraging bij de goedkeuring van nieuwe regels op bepaalde beleidsterreinen. (8)
De aan de lidstaten toegewezen bedragen voor de
cohesie ter bevordering van groei en werkgelegenheid worden vastgesteld op grond
van de prognoses betreffende het bruto binnenlands product (hierna "bbp"
genoemd) van het voorjaar van 2011. Gezien de onzekerheden rond de prognoses en
de gevolgen voor de lidstaten waarvoor een aftopping geldt, moet een
tussentijdse evaluatie worden verricht om het geraamde en het werkelijke bbp te
vergelijken en de gevolgen ervan voor de middelentoewijzingen te onderzoeken.
Indien het bbp voor 2014-2016 meer dan +/- 5% afwijkt van de in 2011 gebruikte
prognose, moeten de in 2018-2020 aan de lidstaten toe te wijzen bedragen worden
bijgesteld. Er moeten regels voor deze aanpassing worden vastgesteld. (9)
Het financieel kader moet wellicht worden herzien
in geval van onvoorziene omstandigheden die niet binnen de vastgestelde maxima
van het financieel kader kunnen worden verholpen. Het is daarom noodzakelijk in
dergelijke gevallen een herziening van het financieel kader mogelijk te maken. (10)
In de begrotingsprocedure dienen algemene regels
voor interinstitutionele samenwerking te worden vastgelegd. (11)
Voor een vlot verloop van de begrotingsprocedure moeten
algemene regels worden opgesteld voor de opneming van de uitgaven voor het gemeenschappelijk
buitenlands en veiligheidsbeleid in de begroting evenals van een totaalbedrag
voor de door het financieel kader bestreken periode. (12)
Nadere regelingen op het gebied van
interinstitutionele samenwerking in het kader van de begrotingsprocedure en de
opneming in de begroting van de uitgaven voor het gemeenschappelijk buitenlands
en veiligheidsbeleid zijn vastgesteld in het Interinstitutioneel Akkoord van
[…] 201x tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende
samenwerking in begrotingszaken en goed financieel beheer[12]. (13)
Verder zijn specifieke regels noodzakelijk in
verband met grootschalige infrastructuurprojecten waarvan de levensduur de
periode die voor het financieel kader is vastgesteld, ruim overschrijdt. Er
moeten maximumbedragen worden vastgesteld voor de bijdragen uit de begroting
van de Unie aan deze projecten. Verzoeken om begrotingsmiddelen mogen geen
gevolgen hebben voor andere projecten die uit de begroting van de Unie worden
gefinancierd. (14)
De Commissie moet vóór 1 januari 2018 een voorstel
voor een nieuw meerjarig financieel kader indienen opdat de instellingen dit voorstel
ruim vóór de aanvang van het kader kunnen aannemen. Het in deze verordening
vastgestelde financieel kader moet van toepassing blijven indien het nieuwe
financieel kader niet vóór het einde van de geldigheidsduur ervan is aangenomen,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING
VASTGESTELD: Artikel 1
Meerjarig
financieel kader Het meerjarig financieel kader voor de periode
2014-2020 (hierna "het financieel kader" genoemd) is in de bijlage
opgenomen. Artikel 2
Inachtneming
van de maxima van het financieel kader 1.
Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie nemen in
de loop van elke begrotingsprocedure en tijdens de uitvoering van de begroting
van het betrokken begrotingsjaar de jaarlijkse maximumbedragen aan uitgaven in
acht. 2.
De vastleggingskredieten worden in de begroting
opgenomen, zo nodig boven de in het financieel kader vastgestelde maxima van de
desbetreffende rubrieken wanneer een beroep moet worden gedaan op de middelen
van de reserve voor noodhulp, het solidariteitsfonds, het flexibiliteitsinstrument,
het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering, de reserve voor crises
in de landbouwsector en de marge voor onvoorziene uitgaven overeenkomstig
Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad[13],
Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad[14],
Verordening nr. xxxx/201x van het Europees Parlement en de Raad[15] en
het Interinstitutioneel Akkoord van […] 201x betreffende samenwerking in
begrotingszaken en een goed financieel beheer (hierna "het
Interinstitutioneel Akkoord" genoemd). 3.
Wanneer gebruik moet worden gemaakt van een door de
begroting van de Unie gedekte leninggarantie overeenkomstig Verordening (EG)
nr. 332/2002 of Verordening (EU) nr. 407/2010, dan geschiedt dit door de maxima
die in het financieel kader zijn vastgelegd te overschrijden. Artikel 3
Inachtneming
van het maximum van de eigen middelen 1. Voor elk van de door het
financieel kader bestreken jaren mag het totaalbedrag van de benodige kredieten
voor betalingen, na jaarlijkse bijstelling en met inachtneming van de
aanpassingen en herzieningen, niet tot een hoger opvragingspercentage van de
eigen middelen leiden dan het overeenkomstig [Besluit XXXX/XX/EU,
Euratom]
vastgestelde maximum. 2. Zonodig zullen de in het
financieel kader vastgestelde maxima worden verlaagd om ervoor te zorgen dat
het overeenkomstig [Besluit XXXX/XX/EU, Euratom] vastgestelde maximum van de
eigen middelen in acht wordt genomen. Artikel 4
Technische aanpassingen 1. Elk jaar verricht de
Commissie, voorafgaand aan de begrotingsprocedure van het begrotingsjaar n+1,
de volgende technische aanpassingen van het financieel kader: a) herberekening tegen de prijzen van het
jaar n+1, van de maxima en van de totaalbedragen van de kredieten voor
vastleggingen en van de kredieten voor betalingen; b) berekening van de marge die onder het overeenkomstig
[Besluit
XXXX/XX/EU, Euratom] vastgestelde maximum van de eigen middelen beschikbaar
blijft; c) berekening van het absolute bedrag van de
marge voor onvoorziene uitgaven als voorzien in punt 15 van het
Interinstitutioneel Akkoord. 2. De Commissie verricht de in
het eerste lid omschreven technische aanpassingen op basis van een vaste
deflator van 2% per jaar. 3. De Commissie deelt de resultaten
van de in lid 1 omschreven technische aanpassingen en de eraan ten grondslag
liggende economische prognoses aan het Europees Parlement en de Raad mee. 4. Er worden geen andere technische
aanpassingen verricht ten aanzien van het betrokken jaar, noch in de loop van
het begrotingsjaar, noch bij wijze van correctie achteraf in latere jaren. Artikel 5
Aanpassing van de middelen voor het cohesiebeleid 1. Indien wordt vastgesteld dat
het gecumuleerde bruto binnenlands product (hierna "bbp" genoemd) van
een lidstaat in de jaren 2014-2016 meer dan +/- 5% afwijkt van het in 2011
geraamde gecumuleerde bbp met het oog op de vaststelling van de
middelentoewijzing aan de lidstaten met het oog op het cohesiebeleid in de
periode 2014-2020, dan past de Commissie in haar technische aanpassing voor
2018 de bedragen aan die voor de betrokken periode aan de desbetreffende
lidstaat zijn toegewezen uit de middelen ter ondersteuning van de cohesie. 2. Het totale netto-effect van de
in lid 1 bedoelde aanpassingen, ongeacht of dit positief of negatief is, mag
niet meer dan 3 miljard EUR bedragen. 3. De vereiste aanpassingen
worden in gelijke delen over de jaren 2018-2020 gespreid en de betrokken maxima
van het financieel kader worden dienovereenkomstig gewijzigd. Artikel 6 Aanpassingen met betrekking tot de
tenuitvoerlegging Wanneer de Commissie het Europees Parlement en
de Raad in kennis stelt van de resultaten van de technische aanpassingen van
het financieel kader, dient zij tevens voorstellen in voor aanpassingen van het
totale bedrag van de kredieten voor betalingen die zij in het licht van de
uitvoering van de begroting nodig acht om een geordende ontwikkeling ten
opzichte van de kredieten voor vastleggingen te waarborgen. De besluiten over
deze voorstellen worden vóór 1 mei van het jaar n vastgesteld. Artikel 7 Aanpassing van
Structuurfondsen, Cohesiefonds, Fonds voor plattelandsontwikkeling en Europees
fonds voor de visserij 1. Indien na 1 januari 2014
nieuwe regels of programma's voor de Structuurfondsen, het Cohesiefonds, het
Fonds voor plattelandsontwikkeling en het Europees fonds voor de visserij
worden vastgesteld, wordt het financieel kader aangepast om de toegewezen
bedragen die in 2014 niet zijn gebruikt over te dragen naar daaropvolgende
jaren, boven de vastgestelde uitgavenmaxima. 2. De aanpassing betreffende de
overdracht van ongebruikte toewijzingen voor het jaar 2014 wordt vóór 1 mei
2015 goedgekeurd. Artikel 8
Aanpassingen in verband met een buitensporig overheidstekort Wanneer een schorsing van vastleggingen met
betrekking tot het Cohesiefonds wordt opgeheven in het kader van een procedure
wegens buitensporig overheidstekort, besluit de Raad overeenkomstig het Verdrag
en met inachtneming van het desbetreffende basisbesluit, de geschorste
vastleggingskredieten naar een volgend jaar over te dragen. Kredieten die zijn
geschorst voor jaar n, kunnen na jaar n+2 niet opnieuw op de begroting worden
opgevoerd. Artikel 9
Herziening van het financieel kader 1. In het geval van onvoorziene omstandigheden
kan het financieel kader worden herzien met inachtneming van het overeenkomstig
[Besluit XXXX/XX/EU, Euratom] vastgestelde maximum van de eigen middelen. 2. Bij een herziening van het financieel kader
overeenkomstig lid 1 worden de mogelijkheden onderzocht voor een herschikking
van uitgaven tussen de programma's die onder de rubriek vallen waarop de
herziening betrekking heeft, met name op basis van een verwachte onderbesteding
van de kredieten. Zo mogelijk blijft een aanzienlijk bedrag, in absolute zin en
als percentage van de voorgenomen nieuwe uitgaven, binnen het bestaande maximum
van de betrokken rubriek. 3. Bij elke herziening van het financieel kader
overeenkomstig lid 1 wordt rekening gehouden met de mogelijkheid om een
verhoging van het maximum van een rubriek te compenseren met een verlaging van
het maximum van een andere rubriek. 4. Bij een herziening van het
financieel kader overeenkomstig lid 1 wordt een passende verhouding tussen
vastleggingen en betalingen gehandhaafd. 5. De aanpassingen als bedoeld
in artikel 3, lid 2, en de artikelen 6, 7, 8, 10, 11 en 16 vormen eveneens een
herziening van het financieel kader. Artikel 10
Aanpassing van het financieel kader in geval van een herziening van de Verdragen Mocht gedurende de looptijd van het financieel
kader een herziening van de Verdragen met gevolgen voor de begroting
plaatsvinden, dan worden dienovereenkomstig de nodige aanpassingen in het
financieel kader aangebracht. Artikel 11
Aanpassing van het financieel kader in geval van uitbreiding van de Unie en
eenmaking van Cyprus Indien nieuwe lidstaten tot de Unie toetreden
in de periode die door het financieel kader wordt bestreken, wordt het kader
aangepast om met de uit de toetredingsonderhandelingen voortvloeiende uitgaven
rekening te houden. In geval van eenmaking van Cyprus in de
periode die door het financieel kader wordt bestreken, wordt het kader
aangepast om rekening te houden met de alomvattende regeling voor de kwestie-Cyprus
en de bijkomende financieringsbehoeften die uit de eenmaking voortvloeien. Artikel 12
Interinstitutionele samenwerking in het kader van de begrotingsprocedure Het Europees Parlement, de Raad en de
Commissie (hierna "de instellingen" genoemd) nemen alle maatregelen
om de jaarlijkse begrotingsprocedure vlot te doen verlopen. De instellingen werken tijdens de gehele
procedure te goeder trouw samen om hun standpunten zo dicht mogelijk tot elkaar
te brengen. Hierbij maken zij gebruik van passende interinstitutionele
contacten om in alle stadia van de procedure de voortgang van de werkzaamheden
te controleren en de mate van overeenstemming te analyseren. De instellingen zorgen ervoor dat hun
respectieve tijdschema's zoveel mogelijk op elkaar worden afgestemd, zodat de
besprekingen op samenhangende en convergente wijze kunnen worden gevoerd en
leiden tot de definitieve vaststelling van de begroting. Trialogen kunnen in alle stadia van de
procedure en op verschillende niveaus van vertegenwoordiging worden gehouden,
afhankelijk van de aard van de verwachte bespreking. Iedere instelling wijst in
overeenstemming met haar eigen reglement van orde de deelnemers aan elke
bijeenkomst aan, stelt haar mandaat voor de onderhandelingen vast, en stelt de
overige instellingen tijdig in kennis van de voor de bijeenkomsten getroffen
regelingen. Artikel 13
Financiering van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid Het totale bedrag van de beleidsuitgaven voor
het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (hierna "GBVB"
genoemd) zal volledig in een begrotingshoofdstuk worden opgenomen, GBVB
genaamd. Dit bedrag dekt de voorspelbare werkelijke behoeften, zoals bepaald in
het kader van de opstelling van het voorontwerp van begroting op basis van
jaarlijks door de Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid
gemaakte prognoses, met een redelijke marge voor onvoorziene acties. Er mogen
geen middelen in een reserve worden opgenomen. Artikel 14
Bijdrage aan de financiering van grootschalige projecten Een maximumbedrag van 7 000 miljoen EUR
in prijzen van 2011 wordt voor de Europese satellietnavigatieprogramma's (EGNOS
en Galileo) uit de EU-begroting ter beschikking gesteld voor de periode
2014-2020. Artikel 15
Tussentijdse evaluatie van de tenuitvoerlegging van het financieel kader In 2016 dient de Commissie een evaluatie in
van de tenuitvoerlegging van het financieel kader, zonodig vergezeld van
relevante voorstellen. Artikel 16
Overgang naar het volgend financieel kader Vóór 1 januari 2018 dient de Commissie een
voorstel in voor een nieuw meerjarig financieel kader. Indien vóór 31 december 2020 geen verordening
van de Raad tot bepaling van een nieuw meerjarig financieel kader is
vastgesteld, blijven de maxima voor het laatste door het bestaand financieel
kader bestreken jaar en andere bepalingen van deze verordening van toepassing
totdat een nieuwe verordening is vastgesteld. Indien na 2020 nieuwe lidstaten
tot de Europese Unie toetreden, wordt het verlengd financieel kader zo nodig
aangepast om met de uit de toetredingsonderhandelingen voortvloeiende
resultaten rekening te houden. Artikel 17 Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de derde
dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Unie. Deze verordening is verbindend in al
haar onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, Voor
de Raad De
voorzitter
BIJLAGE Meerjarig
financieel kader [1] Interinstitutioneel Akkoord over de
begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure, ondertekend
door het Parlement, de Raad en de Commissie op 29 juni 1988 (PB L 185
van 15.7.1988, blz. 33). [2] Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen
het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de
begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (PB C 139 van
14.6.2006, blz. 1). [3] COM(2010) 72 en COM(2010) 73. [4] COM(2011) 500 van 29.6.2011. [5] COM(2010) 185 definitief van 27.4.2010, hoofdstuk 2
(blz. 4-13). [6] COM(2010) 700 definitief van 19.10.2010, met name
punt 4.5 tot en met 4.7 (blz. 23-25). [7] PB C …, blz. ... [8] PB C …, blz. ... [9] PB L 53 van 23.2.2002, blz. 1 [10] PB L 118 van 12.5.2010, blz. 1. [11] PB L . [12] PB C … [13] PB L 311 van 14.11.2002, blz. 3. [14] PB L 406 van 30.12.2006, blz. 1. [15] PB L , , blz.