Jednolite przepisy dotyczące homologacji dodatkowych układów ograniczających emisję zanieczyszczeń

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Przepisy mają zastosowanie do dodatkowych układów ograniczających emisję zanieczyszczeń, które mają być zamontowane w następujących pojazdach z silnikiem o zapłonie samoczynnym:

• pojazdach z ponad ośmioma miejscami pasażerskimi o masie nieprzekraczającej pięć ton, takich jak minibusy (zwane również pojazdami kategorii M2);
• pojazdach z ponad ośmioma miejscami pasażerskimi o masie przekraczającej pięć ton, takich jak busy (pojazdy kategorii M3);
• pojazdach ciężarowych (pojazdy kategorii N);
• ciągnikach rolniczych i leśnych oraz ich przyczepach (pojazdy kategorii T);
• maszynach jezdnych nieporuszających się po drogach.

Producenci dodatkowych układów ograniczających emisję zanieczyszczeń ubiegający się o udzielenie homologacji swojego produktu muszą dostarczyć następujące dane:

• nazwa handlowa lub znak towarowy;
• marka i numer identyfikacyjny dodatkowego układu ograniczającego emisję zanieczyszczeń, rok produkcji oraz planowane wykorzystanie;
• instrukcja dotycząca prawidłowego dodatkowego wyposażenia;
• instrukcja obsługi dla użytkownika, w tym instrukcja konserwacji;
• oświadczenie, że jeżeli dodatkowy układ ograniczający emisję zanieczyszczeń będzie użytkowany i konserwowany prawidłowo, będzie normalnie eksploatowany przez cały okres użytkowania:
  • w przypadku pojazdów kategorii M2 i M3: dla przebiegu wynoszącego 200 000 km lub sześcioletniego okresu użytkowania, w zależności od tego, który z nich zostanie osiągnięty wcześniej
  • w przypadku wszystkich innych urządzeń: przez 4 000 godzin pracy lub sześcioletni okres użytkowania;
• dowód przeprowadzenia trwającego 1 000 godzin badania trwałości na silniku z zamontowanym dodatkowym układem ograniczającym emisję zanieczyszczeń;
• powiadomienie wystosowane do odpowiednich organów, jeżeli nie produkują już oni dodatkowego urządzenia ograniczającego emisję zanieczyszczeń.

Dodatkowe urządzenia ograniczające emisję zanieczyszczeń muszą:

• być oznakowane znakiem towarowym lub nazwą handlową producenta oraz widoczną i trwałą etykietą zawierającą udzielony znak homologacji;
• zostać zaprojektowane, skonstruowane i przystosowane do montażu zgodnie z przepisami;
• być odporne na zjawiska, takie jak korozja, utlenianie, drgania i naprężenia mechaniczne, na które układ będą narażone w normalnych warunkach użytkowania;
• być wyposażone w pokładowy system ostrzegania, który sygnalizuje kierowcy wystąpienie usterki;
• spełniać szeroki zakres kryteriów dotyczących osiągów w odniesieniu do wartości dopuszczalnych emisji i poziomów ograniczenia emisji;
• unikać wszelkich dodatkowych zagrożeń dla bezpieczeństwa operatorów lub osób postronnych.

Niedozwolone jest stosowanie układów umożliwiających obejście dodatkowego układu ograniczającego emisję zanieczyszczeń lub ograniczających jego sprawność.