KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 30.6.2023
COM(2023) 362 final
2023/0206(COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
ustanawiające środki ochrony, zarządzania i kontroli obowiązujące na obszarze objętym Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku, zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 i rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1899/85 i rozporządzenie (UE) nr 1236/2010
UZASADNIENIE
1.KONTEKST WNIOSKU
•Przyczyny i cele wniosku
Komisja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) jest regionalną organizacją ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO), która odpowiada za zarządzanie zasobami rybnymi objętymi Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku (konwencja NEAFC). Konwencja NEAFC została zatwierdzona przez Radę decyzją 81/608/EWG i weszła w życie w dniu 17 marca 1982 r.
Komisja NEAFC przyjmuje środki ochrony, zarządzania i kontroli, aby zapewnić długotrwałą ochronę zasobów rybnych objętych zakresem jej kompetencji i wspierać ich optymalne użytkowanie. Środki te są przyjmowane w ramach zaleceń, które są wiążące dla umawiających się stron z chwilą ich wejścia w życie, chyba że zgodnie z art. 12 ust. 2 konwencji NEAFC zostanie zgłoszone zastrzeżenie. Każda umawiająca się strona może zgłosić zastrzeżenie do środków przyjętych przez Komisję NEAFC w ciągu 50 dni od daty otrzymania powiadomienia o środku od Sekretariatu NEAFC. W razie zgłoszenia zastrzeżenia do zalecenia przez co najmniej trzy umawiające się strony, zalecenie to nie staje się wiążące dla żadnej z umawiających się stron NEAFC.
Wszystkie umawiające się strony NEAFC są członkami Komisji NEAFC. Komisja NEAFC przyjmuje środki w drodze konsensusu lub większością kwalifikowaną głosów zgodnie z konwencją NEAFC.Przed każdym posiedzeniem Komisji NEAFC Komisja opracowuje w imieniu Unii wytyczne negocjacyjne na podstawie pięcioletniego stanowiska określonego w decyzji Rady i na podstawie opinii naukowych dostarczonych przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES) oraz zgodnie ze wspólną polityką rybołówstwa. Wytyczne te są przedstawiane, omawiane i zatwierdzane w ramach grupy roboczej Rady, a następnie dostosowane tak, aby uwzględniały sytuację w czasie rzeczywistym, podczas spotkań koordynacyjnych z państwami członkowskimi organizowanych w ramach dorocznych posiedzeń NEAFC.
Podczas swoich dorocznych posiedzeń Komisja NEAFC w drodze decyzji przyjmuje nowe środki, o których Sekretariat NEAFC informuje następnie umawiające się strony. Po otrzymaniu informacji Komisja Europejska informuje Radę o przyjęciu nowych środków oraz o planowanej dacie ich wejścia w życie. Na Unii spoczywa obowiązek zapewnienia zgodności z tymi środkami, stanowiącymi międzynarodowe zobowiązania, gdy tylko wejdą one w życie.
W 2022 r. Unia posiadała 301 statków rybackich upoważnionych do prowadzenia działalności na obszarze podlegającym regulacji NEAFC.
Ostatniego wdrożenia środków ochrony, zarządzania i kontroli przyjętych przez Komisję NEAFC dokonano rozporządzeniem (UE) nr 1236/2010, które kilkakrotnie zmieniano. Od tego czasu Komisja NEAFC zmieniła niektóre środki, które już obowiązują, i przyjęła nowe środki, które nie zostały jeszcze wdrożone do prawa Unii. Mowa o środkach dotyczących systemu kontroli i egzekwowania przepisów NEAFC oraz środkach przyjętych przez Komisję NEAFC w ramach:
–zalecenia 19:2014 dotyczącego środków zarządzania obszarowego mających na celu ochronę wrażliwych ekosystemów morskich na obszarze podlegającym regulacji NEAFC, zmienionego zaleceniem 06:2023;
–zaleceń 08:2023 i 09:2023 zmieniających wykaz regulowanych zasobów NEAFC objętych systemem kontroli i egzekwowania przepisów NEAFC;
–zalecenia 10:2023 dotyczącego zakazu odrzutów na obszarze podlegającym regulacji NEAFC;
–zalecenia 11:2023 dotyczącego kontroli czynności przeładunkowych na morzu; oraz
–zalecenia 12:2023 dotyczącego środków kontroli mających zastosowanie do komercyjnych statków badawczych.
Głównym celem niniejszego wniosku jest zatem wdrożenie do prawa Unii środków ochrony, zarządzania i kontroli przyjętych przez Komisję NEAFC. Aby zapobiec naruszeniu międzynarodowych zobowiązań Unii jako umawiającej się strony, a także aby ułatwić korzystanie z tekstu przez urzędników zajmujących się kontrolą, jak również przez operatorów, wniosek jest zbliżony w strukturze i brzmieniu do najnowszej wersji środków NEAFC.
Ponadto celem wniosku jest ujęcie wszystkich środków NEAFC w jednym rozporządzeniu. Obecnie rozporządzenie (UE) nr 1236/2010 i w pewnym stopniu rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 zawierają przepisy wdrażające środki kontroli NEAFC, natomiast przepisy wdrażające środki ochrony i zarządzania NEAFC, które mają zastosowanie do obszaru podlegającego regulacji NEAFC, określono w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1899/85 i rozporządzeniu (UE) 2019/1241. W związku z powyższym należy zastąpić odpowiednie przepisy wspomnianych rozporządzeń jednym aktem ustawodawczym.
Celem niniejszego wniosku jest również wdrożenie niektórych środków wynikających z międzynarodowych zobowiązań Unii dotyczących kontroli połowów czterech gatunków pelagicznych na północno-wschodnim Atlantyku: makreli, ostroboka, błękitka i śledzia atlantyckiego. Środki zatwierdzone w ramach porozumień w sprawie połowów między Unią, Wyspami Owczymi i Norwegią w odniesieniu do zarządzania połowami pelagicznymi w wodach północno-wschodniego Atlantyku w latach 2014–2020 zostały wdrożone do prawa Unii rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/1962. Rozporządzeniem tym zmieniono art. 78–91 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 404/2011. Ponadto art. 54b i 54c rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 zawierają przepisy odnoszące się do ograniczeń dotyczących przetwarzania połowu i wyładunku w odniesieniu do statków pelagicznych, a także ograniczeń dotyczących stosowania automatycznych urządzeń sortujących.
W 2022 r. Unia, Wyspy Owcze, Grenlandia, Islandia, Norwegia i Zjednoczone Królestwo przeprowadziły konsultacje w sprawie środków kontroli w odniesieniu do połowów pelagicznych na północno-wschodnim Atlantyku. Konsultacje te zakończyły się w listopadzie 2022 r., a ich wynik został udokumentowany w uzgodnionym protokole. Wnioski z tych konsultacji znajdują odzwierciedlenie w porozumieniu w sprawie zmiany środków kontroli połowów pelagicznych uzgodnionych w latach 2014–2022, w tym w zobowiązaniu do wdrożenia dodatkowych środków do dnia 1 stycznia 2026 r. Zmienione środki odnoszą się do monitorowania odrzutów, procedur inspekcji wyładunków oraz wymogów dotyczących urządzeń ważących.
Na Unii spoczywa obowiązek zapewnienia terminowego wdrożenia tych środków do prawa Unii. Chociaż szereg z tych środków można wdrożyć w drodze zmiany art. 78–91 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011, niniejszy wniosek dotyczy zmiany środków przewidzianych obecnie w art. 54b i 54c rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 w sprawie ograniczeń dotyczących stosowania automatycznych urządzeń sortujących na statku oraz odrzutów. Niniejszy wniosek umożliwia niezbędne dostosowanie narzędzi monitorowania jako alternatywnego sposobu plombowania punktów zrzutu statku rybackiego oraz stosowania automatycznych urządzeń sortujących na statku rybackim, jeżeli jest on wyposażony w elektroniczne systemy zdalnego monitorowania. Ponadto celem niniejszego wniosku jest wprowadzenie do prawa Unii wymogu elektronicznego monitorowania operacji ważenia w zakładach wyładunku i przetwórstwa za pomocą monitoringu wizyjnego i technologii czujników, jeżeli rocznie ważonych jest ponad 3 000 ton stad pelagicznych.
Niniejszym wnioskiem przekazuje się Komisji uprawnienia na mocy art. 290 TFUE do zmiany środków NEAFC o bardziej technicznym charakterze, a także środków uzgodnionych podczas konsultacji w sprawie środków dotyczących niektórych połowów pelagicznych na północno-wschodnim Atlantyku. Należy je szybko wdrożyć do prawa Unii, tak aby Unia wypełniła swoje międzynarodowe zobowiązania. Przyszłe zmiany do wniosku należy wprowadzać albo w drodze rozporządzeń delegowanych Komisji – jeśli zmiany mają charakter techniczny – albo w drodze zmian do rozporządzenia w innych przypadkach.
Na dorocznym posiedzeniu w 2018 r. Komisja NEAFC przyjęła zalecenie 19:2019 dotyczące wprowadzenia elektronicznego systemu raportowania (ERS) w ramach NEAFC na podstawie nowej normy FLUX UN/CEFACT dotyczącej zrównoważonego zarządzania rybołówstwem. W zaleceniu tym ustanowiono procedurę, zgodnie z którą Unia będzie pierwszą umawiającą się stroną NEAFC, która wdroży system, a następnie w ciągu dwuletniego okresu przejściowego uczynią to pozostałe umawiające się strony NEAFC. Przyjęcie nowej normy wiąże się z wejściem w życie nowego systemu kontroli i egzekwowania przepisów NEAFC. Celem niniejszego wniosku jest wdrożenie do prawa Unii tego nowego systemu.
•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki
Wniosek stanowi uzupełnienie innych przepisów prawa Unii w tej dziedzinie i jest z nimi spójny. Jest spójny z częścią VI (Polityka zewnętrzna) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, w której zobowiązano Unię do utrzymywania zewnętrznych stosunków w zakresie rybołówstwa zgodnie ze swoimi międzynarodowymi zobowiązaniami, opierając swoją działalność połowową na współpracy regionalnej w zakresie rybołówstwa.
Wniosek nie ma wpływu na stosowanie rozporządzenia (UE) 2017/2403 w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi, w którym przewidziano, że unijne statki rybackie powinny podlegać wykazowi upoważnień do połowów zgodnie z warunkami i zasadami danego RFMO. Ponadto wniosek nie ma wpływu na rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania. Oprócz środków dotyczących niektórych połowów pelagicznych obowiązujących obecnie na podstawie art. 54b i 54c rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 niniejszy wniosek nie zmienia tego rozporządzenia ani nie wpływa na jego stosowanie. We wniosku nie zawarto przepisów wdrażających środki, które stanowią już część tych lub innych odpowiednich regulacji w prawie Unii.
Zgodnie z decyzją przyjętą na spotkaniu stron wniosek nie obejmuje uprawnień do połowów przyznawanych Unii. Zgodnie z art. 43 ust. 3 TFUE na Radzie spoczywa obowiązek przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów oraz wszelkich warunków związanych z tymi uprawnieniami.
Środki ochrony i zarządzania NEAFC mające zastosowanie do obszaru podlegającego regulacji NEAFC zostały niedawno wdrożone do prawa Unii załącznikiem XII do rozporządzenia (UE) 2019/1241. Niniejszy wniosek dotyczy zmiany tych środków zgodnie z obecnymi zaleceniami NEAFC.
Środki kontroli NEAFC zostały niedawno wdrożone do prawa Unii rozporządzeniem Rady (WE) nr 1236/2010. Celem niniejszego wniosku jest uchylenie i zastąpienie tego rozporządzenia oraz wdrożenie do prawa Unii zmienionych ostatnio środków kontroli NEAFC zgodnie z nowym systemem kontroli i egzekwowania. Jeżeli niniejszy wniosek zostanie przyjęty przez współprawodawców, rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 433/2012 i rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 32/2012 staną się w całości nieaktualne i zostaną uchylone aktem prawnym przyjętym przez Komisję z chwilą wejścia w życie niniejszego wniosku.
Niniejszym wnioskiem wprowadza się środki dotyczące niektórych połowów pelagicznych zgodnie z ustaleniami między Unią, Wyspami Owczymi, Grenlandią, Islandią, Norwegią i Zjednoczonym Królestwem w ramach konsultacji w sprawie połowów zakończonych w listopadzie 2022 r.
•Spójność z innymi politykami Unii
Niniejszy wniosek jest spójny z innymi politykami UE, w szczególności w dziedzinie ochrony środowiska.
2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ
•Podstawa prawna
Podstawą wniosku jest art. 43 ust. 2 TFUE, ponieważ zawiera postanowienia niezbędne do osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa.
•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)
Jako że niniejszy wniosek wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii (art. 3 lit. d) TFUE), zasada pomocniczości nie ma zastosowania.
•Proporcjonalność
Celem wniosku jest zapewnienie zgodności prawa Unii z jej zobowiązaniami międzynarodowymi bez wykraczania poza zakres konieczny do osiągnięcia tego celu.
•Wybór instrumentu
Uznaje się, że rozporządzenie stanowi najodpowiedniejszy instrument, ponieważ umożliwia ustanowienie wymogów mających bezpośrednie zastosowanie do państw członkowskich i odpowiednich podmiotów gospodarczych. Pomoże to w zapewnieniu terminowego i wspólnego wdrożenia wymogów, skutkując większą pewnością prawa.
3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW
•Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa
•Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Celem niniejszego wniosku jest wdrożenie do prawa Unii obowiązujących środków NEAFC, które są wiążące dla umawiających się stron NEAFC. Celem wniosku jest również wdrożenie środków mających zastosowanie do niektórych połowów pelagicznych na północno-wschodnim Atlantyku, które uzgodniono w ramach konsultacji w sprawie połowów między Unią, Wyspami Owczymi, Grenlandią, Islandią, Norwegią i Zjednoczonym Królestwem w listopadzie 2022 r. Zarówno w okresie poprzedzającym posiedzenia NEAFC, na których zalecenia te zostały przyjęte w ramach procesu konsultacji, jak i podczas negocjacji prowadzonych na corocznym posiedzeniu NEAFC, prowadzono konsultacje z ekspertami krajowymi oraz przedstawicielami branżowymi z państw członkowskich UE. Dlatego też nie uznano za konieczne przeprowadzenia dalszych konsultacji z zainteresowanymi stronami na temat niniejszego wniosku.
•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej
•Ocena skutków
Nie dotyczy. Wniosek dotyczy wdrożenia środków mających zastosowanie bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich UE. We wniosku nie przewiduje się żadnej nowej polityki. Dotyczy to istniejących zobowiązań międzynarodowych, które są już wiążące dla Unii i które należy wdrożyć do prawa Unii.
•Sprawność regulacyjna i uproszczenie
Nie dotyczy. Niniejszy wniosek nie jest związany z programem sprawności i wydajności regulacyjnej.
•Prawa podstawowe
4.WPŁYW NA BUDŻET
5.ELEMENTY FAKULTATYWNE
•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania
•Dokumenty wyjaśniające (w przypadku dyrektyw)
•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku
W tytule I omówiono przedmiot wniosku, jakim jest ustanowienie przepisów przyjętych przez NEAFC oraz ustanowienie środków dotyczących niektórych połowów pelagicznych na północno-wschodnim Atlantyku. Aby uniknąć powielania, środki już wdrożone do prawa Unii w dziedzinie rybołówstwa nie zostały uwzględnione we wniosku, ponieważ nadal mają zastosowanie, w szczególności przepisy rozporządzeń Rady (WE) nr 1005/2008 i (WE) nr 1224/2009 oraz rozporządzenia (UE) 2017/2403.
W ramach tytułu II wdraża się środki NEAFC i określa zakres (rozdział I) tych środków oraz ustala się definicje mające zastosowanie do tytułu II wniosku. Wdrażane środki obejmują: (i) środki ochrony i zarządzania (rozdział II) oraz (ii) środki kontroli i egzekwowania (rozdział III). Przepisy dotyczące kontroli obejmują: zobowiązania państw członkowskich UE w zakresie wyznaczenia punktów kontaktowych i przypisania środków inspekcyjnych do systemu kontroli NEAFC, zobowiązania unijnych statków rybackich upoważnionych do prowadzenia działalności na obszarze podlegającym regulacji NEAFC oraz wdrożenie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu NEAFC mającej zastosowanie do statków rybackich innej umawiającej się strony NEAFC, na których pokładzie znajdują się zasoby rybne z obszaru objętego konwencją i które zamierzają zawinąć do portów UE, oraz do kapitanów unijnych statków rybackich zawijających do portu innej umawiającej się strony. System NEAFC obejmuje również wykaz poważnych naruszeń i środków mających na celu zapewnienie przestrzegania przepisów przez statki rybackie krajów niebędących umawiającymi się stronami.
W tytule III określono środki mające zastosowanie do niektórych połowów pelagicznych. W rozdziale I przedstawiono zakres tych środków, które obejmują połowy śledzia atlantyckiego, błękitka, makreli i ostroboka na obszarze objętym konwencją NEAFC i wodach UE tego obszaru pod auspicjami Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowo-Wschodnim Atlantyku. W rozdziale II przedstawiono środki kontroli odrzutów i selekcji jakościowej na statkach. W rozdziale III ustanowiono wymogi dotyczące monitorowania zakładów wyładunku i przetwórstwa, w których rocznie waży się ponad 3 000 ton wyładowanych połowów pelagicznych.
W tytule IV zawarto przepisy końcowe, w tym przepisy dotyczące ochrony danych, przekazania uprawnień i procedur wykonywania przekazanych uprawnień. W tytule tym uwzględniono również zmiany innych rozporządzeń, uchylenia oraz wejście w życie rozporządzenia i datę rozpoczęcia stosowania niektórych przepisów.
2023/0206 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
ustanawiające środki ochrony, zarządzania i kontroli obowiązujące na obszarze objętym Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku, zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 i rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1899/85 i rozporządzenie (UE) nr 1236/2010
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 jednym z celów wspólnej polityki rybołówstwa jest zapewnienie takiej eksploatacji żywych zasobów morza, która zapewni zrównoważone warunki ekonomiczne, środowiskowe i społeczne.
(2)Decyzją Rady 98/392/WE Unia zatwierdziła Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza. Decyzją Rady 98/414/WE Unia zatwierdziła porozumienie w sprawie wykonania tej konwencji w odniesieniu do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi, które zawiera zasady i przepisy dotyczące ochrony żywych zasobów morza i zarządzania nimi. W ramach swoich szerszych zobowiązań międzynarodowych Unia uczestniczy w działaniach, które zmierzają do ochrony stad ryb na morzu pełnym.
(3)Decyzją Rady 81/608/EWG Europejska Wspólnota Gospodarcza zawarła Konwencję o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku („konwencja NEAFC”), na mocy której ustanowiono Komisję Rybołówstwa północno-wschodniego Atlantyku (NEAFC). Zmiany do konwencji NEAFC z 2004 i 2006 r. przyjęto decyzją Rady 2009/550/WE. Zmiany formalnie weszły w życie w dniu 29 października 2013 r., jednak zgodnie z Deklaracją z 2005 r. w sprawie interpretacji i wdrażania Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku (deklaracja londyńska), uzgodniono ich tymczasowe wdrożenie od momentu ich przyjęcia, w oczekiwaniu na ich wejście w życie.
(4)Celem konwencji NEAFC jest zapewnienie długoterminowej ochrony i optymalnego użytkowania zasobów rybnych na obszarze objętym konwencją, zapewniając zrównoważone warunki ekonomiczne, środowiskowe i społeczne. W tym celu Komisja NEAFC jest uprawniona do przyjmowania prawnie wiążących decyzji („zaleceń”) dotyczących ochrony, zarządzania i kontroli zasobów rybnych objętych zakresem jej kompetencji. Zalecenia te są skierowane zasadniczo do umawiających się stron konwencji NEAFC, ale nakładają również obowiązki na operatorów (np. kapitanów statków rybackich). Środki te mogą stać się wiążące dla Unii, przy czym w przypadku Unii mają zostać wdrożone do prawa Unii w zakresie, w jakim nie są jeszcze objęte jej prawem.
(5)W zaleceniu NEAFC 19:2014 ustanowiono środki mające na celu ochronę wrażliwych ekosystemów morskich poprzez określenie obszarów zamkniętych dla połowów dennych, istniejących obszarów połowów dennych oraz wymogów dotyczących połowów badawczych. Niektóre części tego zalecenia zostały wdrożone do prawa Unii rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno zapewniać pełne wdrożenie tego zalecenia do prawa Unii.
(6)NEAFC przyjął również zalecenia 01:2023 i 04:2023 określające obszary zamknięte dla karmazyna w Basenie Irmingera i plamiaka w obszarze Rockall. Zalecenia te należy wdrożyć do prawa Unii.
(7)W odniesieniu do niektórych połowów NEAFC nie była w stanie przyjąć odpowiednich zaleceń, takich jak środki dotyczące połowów karmazyna na podobszarach ICES 1 i 2. Środki ochronne powinny jednak zostać przyjęte zgodnie ze stanowiskiem Unii wyrażonym na forum NEAFC, aby zapewnić korzyści w kontekście ochrony tych stad.
(8)Ostatniego wdrożenia do prawa Unii środków kontroli przyjętych przez NEAFC dokonano rozporządzeniem (UE) nr 1236/2010. Od tego czasu NEAFC zmieniła niektóre środki, które już obowiązują, i przyjęła nowe środki, które nie zostały jeszcze wdrożone do prawa Unii. Odnosi się to w szczególności do środków kontroli w ramach systemu kontroli i egzekwowania przepisów NEAFC („system”).
(9)System ten tworzą zalecenie ustanawiające środki kontroli i egzekwowania mające zastosowanie do statków pływających pod banderą umawiających się stron, które działają na obszarze podlegającym regulacji, ustalenia w zakresie procedur inspekcji i nadzoru na morzu na obszarze podlegającym regulacji NEAFC oraz procedury w przypadku naruszenia przepisów, które muszą zostać wdrożone przez umawiające się strony. W ramach tego systemu przewidziano określone środki kontroli, takie jak wymogi dotyczące etykietowania mrożonych ryb, mające zastosowanie do obszaru objętego konwencją, który obejmuje wody podlegające jurysdykcji umawiających się stron NEAFC. Ponadto w ramach przedmiotowego systemu przewidziano system kontroli przeprowadzanej przez państwo portu, który ma zastosowanie do statków rybackich umawiających się stron NEAFC mających na pokładzie zasoby rybne z obszaru objętego konwencją i zamierzających zawinąć do portu innej umawiającej się strony. Zanim państwo portu udzieli takim statkom zezwolenia na wyładunek, przeładunek lub skorzystanie z innych usług portowych, wymagane jest wcześniejsze powiadomienie od operatora, które zostanie zweryfikowane przez umawiającą się stronę będącą państwem bandery.
(10)Na podstawie zalecenia NEAFC 19:2019 wprowadzono system elektroniczny raportowania (ERS) służący do przekazywania danych między umawiającymi się stronami NEAFC a Sekretariatem NEAFC zgodnie z normą FLUX UN/CEFACT w zakresie zrównoważonego zarządzania zasobami rybnymi. Wprowadzenie tej normy wiąże się z wejściem w życie nowego systemu kontroli i egzekwowania przepisów NEAFC. Należy wprowadzić te zalecenia do prawa Unii.
(11)W 2022 r. Unia, Wyspy Owcze, Grenlandia, Islandia, Norwegia i Zjednoczone Królestwo przeprowadziły konsultacje w sprawie środków kontroli w odniesieniu do niektórych połowów pelagicznych na północno-wschodnim Atlantyku. Konsultacje te zakończyły się w listopadzie 2022 r. na podstawie stanowiska Unii zatwierdzonego przez Radę w dniu 14 października 2022 r. Środki uzgodnione w ramach tych konsultacji należy wdrożyć do prawa Unii. Zgodnie z porozumieniem Stron osiągniętym w ramach konsultacji w sprawie połowów stosowanie niektórych środków należy odroczyć w celu zapewnienia wystarczającego czasu na ich wdrożenie.
(12)Z danymi osobowymi przetwarzanymi w ramach niniejszego rozporządzenia należy postępować zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 oraz rozporządzenia (UE) 2018/1725. W celu zapewnienia wykonania obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia dane osobowe powinny być przechowywane przez okres nie dłuższy niż pięć lat od otrzymania odpowiednich danych. W przypadku gdy dane osobowe, o których mowa, są potrzebne do celów podjęcia działań następczych w związku ze skargami, naruszeniami, postępowaniami sądowymi lub administracyjnymi, państwa członkowskie i Komisja powinny mieć możliwość zatrzymania niektórych danych do czasu zakończenia danego postępowania administracyjnego lub sądowego lub do czasu potrzebnego na nałożenie sankcji. Ponadto należy ustanowić zabezpieczenia, w szczególności przed niewłaściwym wykorzystaniem, w tym przypadkowym lub niezgodnym z prawem zniszczeniem, utraceniem, zmodyfikowaniem, nieuprawnionym ujawnieniem lub nieuprawnionym dostępem, zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniach (UE) 2016/679 i 2018/1725 oraz w niniejszym rozporządzeniu.
(13)Zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał swoją opinię w dniu [...] r.
(14)Aby umożliwić szybkie wdrażanie do prawa Unii przyszłych zaleceń NEAFC zmieniających lub uzupełniających zalecenia, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w odniesieniu do zmian przepisów dotyczących następujących kwestii: procedur powiadamiania punktów kontaktowych, przekazywania powiadomień i upoważnień dotyczących statków rybackich, przekazywania informacji o przeładunkach, przekazywania informacji do Sekretariatu NEAFC, składania całościowych sprawozdań dotyczących połowów i nakładu połowowego, powiadamiania o rozmieszczeniu statków i samolotów inspekcyjnych, powiadamiania o naruszeniach, procedur nadzoru oraz powiadamiania o naruszeniach; wymogów w zakresie planów rozmieszczenia i mocowania, wykazu regulowanych zasobów, gatunków wskaźnikowych wrażliwych ekosystemów morskich, współrzędnych istniejących obszarów połowów dennych, środków technicznych mających zastosowanie na obszarze podlegającym regulacji; danych zawartych w komunikatach, dziennika produkcyjnego, elektronicznego dziennika połowowego i meldunków o porcie wyładunku; formatów przesyłania danych, procedur ręcznego potwierdzania komunikatów przez ośrodki monitorowania rybołówstwa; danych na potrzeby powiadamiania inspektorów i platform inspekcyjnych, działań nadzorczych oraz sprawozdań z nadzoru i obserwacji; szablonów sprawozdań z inspekcji, zasad budowy i użytkowania drabinek wejściowych, danych na potrzeby powiadamiania o wyznaczeniu portów oraz szablonów formularzy kontroli przeprowadzanej przez państwo portu. Aby umożliwić szybkie wdrażanie do prawa Unii przyszłych środków zatwierdzonych przez Unię i inne państwa nadbrzeżne północno-wschodniego Atlantyku w ramach konsultacji dotyczących kontroli niektórych połowów pelagicznych, należy również przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmian przepisów dotyczących ograniczeń dla statków pelagicznych w zakresie przetwarzania połowu i wyładunku, odstępstw od zakazu stosowania automatycznych urządzeń sortujących oraz przepisów dotyczących oddalania się od wrażliwych ekosystemów morskich.
(15)Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.. W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.
(16)Środki ochrony i zarządzania NEAFC mające zastosowanie na obszarze podlegającym regulacji zostały niedawno wdrożone do prawa Unii rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1899/85 i załącznikiem XII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241. W celu zapewnienia jasności, uproszczenia i pewności prawa uchyla się art. 5 lit. h) i rozdział VI rozporządzenia (UE) 2019/1241 oraz załącznik XII do tego rozporządzenia i zastępuje się je przepisami niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 1899/85. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1899/85 traci moc i zastępuje się je niniejszym rozporządzeniem.
(17)Z tych samych powodów uchyla się art. 54b i 54c rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009, w których zawarto określone środki kontroli w odniesieniu do połowów pelagicznych, i zastępuje się je przepisami niniejszego rozporządzenia.
(18)Środki kontroli NEAFC zostały niedawno wdrożone do prawa Unii rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1236/2010. Rozporządzenie (UE) nr 1236/2010 traci zatem moc i zastępuje się je niniejszym rozporządzeniem,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
1.Niniejsze rozporządzenie:
a)ustanawia środki ochrony i zarządzania oraz wdraża zmiany do systemu kontroli i egzekwowania przyjętego przez Komisję Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (system NEAFC);
b)ustanawia środki dotyczące niektórych połowów pelagicznych na obszarze objętym konwencją i wodach Unii tego obszaru pod auspicjami Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (CECAF), jak określono w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009; oraz
c)zmienia niektóre przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009.
2.Stosowanie niniejszego rozporządzenia pozostaje bez uszczerbku dla obowiązków określonych w istniejących rozporządzeniach dotyczących sektora gospodarki rybnej, w szczególności w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 oraz rozporządzeniach Rady (WE) nr 1005/2008 i (WE) nr 1224/2009.
TYTUŁ II
ŚRODKI NEAFC
ROZDZIAŁ I
Zakres i definicje
Artykuł 2
Zakres
Tytuł II niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie do:
a)unijnych statków rybackich prowadzących działalność na obszarze podlegającym regulacji pod auspicjami NEAFC;
b)unijnych statków rybackich, na których pokładzie znajdują się połowy z obszaru objętego konwencją, jeżeli jest to wyraźnie określone; oraz
c)statków państw trzecich, na których pokładzie znajdują się połowy z obszaru objętego konwencją na wodach lub portów Unii, jeżeli jest to wyraźnie określone.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1.„NEAFC” oznacza Komisję ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku;
2.„obszar objęty konwencją” oznacza obszary:
a)tych części Oceanów Atlantyckiego i Arktycznego oraz ich wód zależnych, które leżą na północ od 36° szerokości geograficznej północnej oraz między 42° długości geograficznej zachodniej a 51° długości geograficznej wschodniej, z wyłączeniem:
I.części Morza Bałtyckiego i Bełtów znajdujących się na południe i na wschód od linii przeprowadzonych od Hasenore Head do Gniben Point, od Korshage do Spodsbjerg i od Gilbierg Head do Kullen, oraz
II.części Morza Śródziemnego wraz z ich wodami zależnymi do punktu przecięcia się równoleżnika 36° szerokości geograficznej północnej i południka 5°36′ długości geograficznej zachodniej;
b)tej części Oceanu Atlantyckiego znajdującej się na północ od 59° szerokości geograficznej północnej i między 44° długości geograficznej zachodniej a 42° długości geograficznej zachodniej.
3.„obszar podlegający regulacji” oznacza wody obszaru objętego konwencją, które w zakresie rybołówstwa nie podlegają jurysdykcji umawiających się stron konwencji;
4.„wrażliwe ekosystemy morskie” oznaczają ekosystemy morskie określone zgodnie z kryteriami zawartymi w pkt 42 i 43 międzynarodowych wytycznych Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) dotyczących zarządzania dalekomorskimi połowami głębinowymi;
5.„regulowane zasoby” oznaczają zasoby rybne, które podlegają zaleceniom na mocy konwencji i które są wymienione w załączniku I;
6.„gatunki wskaźnikowe wrażliwych ekosystemów morskich” oznaczają gatunki, które sygnalizują występowanie wrażliwych ekosystemów morskich, jak określono w załączniku II;
7.„połowy denne” oznaczają działalność, przy której narzędzie połowowe dotyka lub może dotknąć dna morskiego w zwykłym trybie wykonywania operacji połowowych;
8.„istniejące obszary połowów dennych” oznaczają część obszaru podlegającego regulacji, na której w latach 1987–2007 prowadzono połowy denne i która jest wyznaczona współrzędnymi wskazanymi w załączniku III;
9.„denne zwiady rybackie” oznaczają wszelkie komercyjne połowy denne prowadzone na ograniczonych obszarach połowów dennych lub, w przypadku istotnych zmian w prowadzeniu i technologii połowów dennych, na istniejących obszarach połowów dennych;
10.„działalność połowowa” oznacza połowy, w tym wspólne czynności połowowe, przetwórstwo ryb, przeładunek lub wyładunek zasobów rybnych lub uzyskanych z nich produktów oraz każdą inną działalność handlową związaną z połowami lub przygotowaniami do nich, w tym pakowanie, transportowanie, pobieranie paliwa lub uzupełnianie zapasów;
11.„statek rybacki” oznacza każdy statek wykorzystywany lub przeznaczony do eksploatacji zasobów rybnych w celach handlowych, w tym statki przetwórnie i statki uczestniczące w przeładunku;
12.„napotkanie” oznacza połów gatunków wskaźnikowych wrażliwych ekosystemów morskich powyżej następujących wartości progowych:
a)w przypadku zaciągu włoka, a także narzędzi połowowych innych niż takle: obecność żywego korala w ilości większej niż 30 kg lub żywej gąbki w ilości większej niż 400 kg; oraz
b)w przypadku wystawienia takli: obecność wskaźników wrażliwych ekosystemów morskich na 10 hakach na segment składający się z 1 000 haków lub na odcinek takli o długości 1 200 m, przy czym uwzględnia się krótszy z nich;
13.„VMS” oznacza satelitarny system monitorowania statków rybackich regularnie przekazujący właściwym organom dane o pozycji, kursie i prędkości statków rybackich;
14.„raport” oznacza znormalizowane informacje dotyczące działalności połowowej zapisywane w formacie elektronicznym;
15.„Sekretariat NEAFC” oznacza Sekretarza NEAFC i innych członków personelu wyznaczonych przez NEAFC zgodnie z art. 3 ust. 7 konwencji;
16.„znaczące niekorzystne oddziaływanie” oznacza oddziaływanie, o którym mowa w pkt 17–20 międzynarodowych wytycznych FAO dotyczących zarządzania dalekomorskimi połowami głębinowymi;
17.„zasoby rybne” oznaczają zasoby ryb, mięczaków, skorupiaków, w tym gatunków osiadłych, z wyłączeniem (w zakresie, w którym są one przedmiotem innych umów międzynarodowych) gatunków daleko migrujących wymienionych w załączniku I do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. oraz zasoby anadromiczne;
18.„komunikat” oznacza znormalizowany format przekazywania raportów między umawiającymi się stronami a Sekretariatem NEAFC lub między państwami członkowskimi a Komisją;
19.„konwencja” oznacza Konwencję o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku;
20.„numer IMO” oznacza siedmiocyfrowy numer przyznawany przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) lub inną agencję, której nadano takie uprawnienie w momencie budowy statku lub w momencie pierwszej rejestracji statku w rejestrze IMO;
21.„elektroniczny dziennik połowowy” oznacza komputerowy zapis informacji dotyczących działalności połowowej, prowadzony przez kapitana statku rybackiego i przekazywany państwu bandery od momentu wcześniejszego powiadomienia o wejściu na obszar podlegający regulacji do jego opuszczenia.
22.„CMR” oznacza lądowy ośrodek monitorowania rybołówstwa państwa bandery;
23.„wcześniejsze powiadomienie” oznacza zgłoszenie zamiaru przeprowadzenia działań w przyszłości;
24.„rejs połowowy” oznacza, w odniesieniu do działalności połowowej na obszarze podlegającym regulacji, każdy rejs statku rybackiego, podczas którego prowadzona jest działalność połowowa od momentu wpłynięcia na obszar podlegający regulacji do momentu jego opuszczenia;
25.„deklaracja” oznacza raport z działalności połowowej, która ma lub miała miejsce w czasie jej dokumentowania i nadawania komunikatu;
26.„czynności przeładunkowe” oznaczają bezpośrednie przeładowanie dowolnej ilości zasobów rybnych zatrzymanych na pokładzie z jednego statku rybackiego na drugi;
27.„umawiające się strony” oznaczają umawiające się strony konwencji;
28.„EFCA” oznacza Europejską Agencję Kontroli Rybołówstwa ustanowioną rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/473;
29.„port” oznacza każde miejsce na brzegu wykorzystywane do wyładunku lub do celów świadczenia usług związanych z działalnością połowową lub usług pomocniczych w odniesieniu do działalności połowowej bądź miejsce na brzegu lub w jego pobliżu wyznaczone przez umawiającą się stronę do przeładunku zasobów rybnych.
30.„wspólne czynności połowowe” oznaczają wszelkie czynności prowadzone wspólnie przez dwa statki lub większą ich liczbę, podczas których połów jest przenoszony z narzędzi połowowych jednego statku rybackiego do drugiego;
31.„dane elektroniczne” oznaczają wszelkie dokumenty, raporty, komunikaty i formularze przekazywane i otrzymywane drogą elektroniczną zgodnie z przepisami systemu NEAFC;
32.„zamknięte obszary połowów dennych” oznaczają obszary zamknięte dla połowów dennych w celu ochrony wrażliwych ekosystemów morskich na obszarze podlegającym regulacji, jak określono w pkt 8 załącznika IV;
33.„statek kraju niebędącego umawiającą się stroną” oznacza każdy statek zaangażowany w działalność połowową, który nie pływa pod banderą jednej z umawiających się stron ani aktywnie współpracującego kraju niebędącego umawiającą się stroną konwencji NEAFC, lub statki rybackie, w stosunku do których istnieją uzasadnione podejrzenia, że nie mają przynależności państwowej;
34.„połowy NNN” oznaczają wszelką nielegalną, nieraportowaną i nieuregulowaną działalność połowową określoną w art. 2 pkt 1–4 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008; oraz
35.„numer CFR” oznacza niepowtarzalny numer identyfikacyjny statku w unijnej flocie rybackiej, niezależnie od wszelkich numerów w krajowej flocie rybackiej, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/218.
ROZDZIAŁ II
ŚRODKI OCHRONNE
Artykuł 4
Środki mające na celu ochronę wrażliwych ekosystemów morskich
1.Zabrania się połowów włokiem dennym oraz połowów z wykorzystaniem narzędzi połowowych biernych, w tym sieci skrzelowych dennych oraz takli dennych, poza granicami istniejących obszarów połowów dennych wymienionych w załączniku III, wyznaczonych przez połączenie loksodromami wskazanych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84: Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do dennych zwiadów rybackich, o których mowa w art. 5.
2.Zabrania się połowów włokiem dennym oraz połowów z wykorzystaniem narzędzi połowowych biernych, w tym sieci skrzelowych dennych oraz takli dennych, w granicach obszarów wymienionych w pkt 8 załącznika IV, wyznaczonych przez połączenie loksodromami wskazanych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:
3.Kapitan unijnego statku rybackiego prowadzącego połowy denne określa ilościowo połowy gatunków wskaźnikowych wrażliwych ekosystemów morskich. W przypadku gdy ilość gatunków wskaźnikowych wrażliwych ekosystemów morskich stanowi napotkanie w ramach operacji połowowej, kapitan:
a)jeśli wykryto napotkanie w związku z zaciągiem narzędzia ciągnionego, przerywa połowy i oddala się od obszaru określonego jako pas (wielobok) o szerokości 2 mil morskich, licząc od obu stron szlaku zaciągu włoka, na którym doszło do napotkania. Szlak definiuje się jako linię łączącą kolejne położenia VMS, uzupełnioną o najdokładniejsze dostępne informacje o położeniu, między początkiem a końcem zaciągu, przedłużoną o 2 mile morskie na obu końcach;
b)jeśli wykryto napotkanie w związku z innymi dennymi narzędziami połowowymi, przerywa połowy i oddala się o co najmniej 2 mile morskie od pozycji, która według dostępnych danych jest najbliższa dokładnej lokalizacji, w której doszło do napotkania.
4.Kapitan wykorzystuje wszystkie dostępne źródła informacji i niezwłocznie składa państwu członkowskiemu bandery sprawozdanie zawierające szczegółowe informacje na temat incydentu, w tym informacje na temat szlaku lub położenia określone zgodnie z ust. 3 lit. a) i b).
5.Państwo członkowskie bandery niezwłocznie przesyła szczegółowe informacje na temat incydentu Komisji, która przekazuje te informacje Sekretariatowi NEAFC.
6.Po otrzymaniu informacji o napotkaniu potencjalnych wrażliwych ekosystemów morskich kapitanowie unijnych statków rybackich zamykają tymczasowo obszary określone przez NEAFC, do czasu gdy Sekretariat NEAFC powiadomi o ponownym ich otwarciu.
Artykuł 5
Denne zwiady rybackie
1.Denne zwiady rybackie podlegają uprzedniej ocenie Stałego Komitetu NEAFC ds. Zarządzania i Nauki (PECMAS) oraz Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES).
2.Państwa członkowskie, których statki zamierzają prowadzić denne zwiady rybackie, gromadzą dane niezbędne do przeprowadzenia uprzedniej oceny przez PECMAS i ICES oraz przekazują Komisji drogą elektroniczną następujące informacje do celów oceny wniosków o prowadzenie zwiadów rybackich:
a)plan odłowu określający gatunki docelowe, proponowane daty i obszary oraz rodzaj stosowanych narzędzi do połowów dennych. Należy rozważyć możliwość ograniczenia obszaru i nakładu połowowego celem zapewnienia, aby połowy przebiegały w sposób stopniowy na ograniczonym obszarze geograficznym;
b)plan ograniczania ryzyka, w tym środki mające uniemożliwiać znaczące niekorzystne oddziaływanie na wrażliwe ekosystemy morskie, które można napotkać w trakcie działalności połowowej;
c)plan monitorowania połowu obejmujący zapisy i sprawozdania dotyczące wszystkich złowionych gatunków;
d)system rejestracji połowów i sprawozdawczości umożliwiający przeprowadzenie wystarczająco szczegółowej oceny działalności;
e)szczegółowy plan gromadzenia danych dotyczących rozmieszczenia planowanych trałów i stawiania sieci, w miarę możliwości w podziale na zaciąg i stawianie;
f)plan gromadzenia danych pozwalający rozpoznawać wrażliwe ekosystemy morskie na obszarze prowadzenia działalności połowowej;
g)plany monitorowania połowów dennych z wykorzystaniem technologii monitorowania narzędzi połowowych, w tym kamer, o ile jest to wykonalne;
h)dane z programów mapowania dna morskiego, echosondy i, o ile jest to wykonalne, echosondy wielowiązkowej oraz inne dane mające znaczenie dla oceny wstępnej ryzyka znaczącego niekorzystnego oddziaływania na wrażliwe ekosystemy morskie oraz
i)ocenę wstępną znanych i przewidywanych skutków proponowanych połowów dennych, obejmującą między innymi:
(i) plan odłowu uwzględniający rodzaj połowów przeprowadzonych lub rozważanych, w tym rodzaje statków i narzędzi połowowych, obszary połowowe, gatunki docelowe i potencjalne gatunki stanowiące przyłów, poziomy nakładów połowowych oraz czas trwania połowu;
(ii) najlepsze dostępne informacje naukowe i techniczne na temat obecnego stanu zasobów rybnych oraz podstawowe informacje na temat ekosystemów, siedlisk i społeczności na obszarze połowowym, z którymi należy porównać przyszłe zmiany;
(iii) określenie, opis i mapowanie (położenie geograficzne i zasięg) wrażliwych ekosystemów morskich – znanych lub tych, które mogą występować na obszarze połowowym;
(iv) określenie, opis i ocenę występowania, charakteru, skali i czasu trwania możliwych skutków, w tym łącznych oddziaływań proponowanych połowów na wrażliwe ekosystemy morskie na obszarze połowowym;
(v) dane i metody stosowane do określenia, opisu i oceny oddziaływań wynikających z działalności, określenie braków w wiedzy oraz ewaluacja obszarów niepewności dotyczących informacji przedstawionych w ocenie;
(vi) ocenę ryzyka dotyczącą oddziaływań, które mogą wyniknąć z operacji połowowych w celu określenia, które oddziaływania na wrażliwe ekosystemy morskie mogą stanowić znaczące niekorzystne oddziaływanie; oraz
(vii) informacje zawarte w planie ograniczania ryzyka dotyczącym środków łagodzenia i zarządzania, które mają być stosowane w celu zapobiegania znaczącemu niekorzystnemu oddziaływaniu na wrażliwe ekosystemy morskie oraz środków, które mają być stosowane w celu monitorowania skutków operacji połowowych.
3.Państwo członkowskie bandery:
a)co najmniej siedem miesięcy przed proponowanym rozpoczęciem połowów przedkłada Komisji wniosek o przeprowadzenie oceny wstępnej dennych zwiadów rybackich oraz towarzyszące mu informacje;
b)zapewnia, aby na jego statkach rybackich uczestniczących w dennych zwiadach rybackich znajdował się obserwator, który:
(i) monitoruje wszystkie zaciągi pod kątem dowodów na obecność wrażliwych ekosystemów morskich i przeprowadza identyfikację koralowców, gąbek i innych organizmów do najniższej możliwej rangi taksonomicznej;
(ii) odnotowuje w arkuszach danych następujące informacje w celu identyfikacji wrażliwych ekosystemów morskich: nazwę statku, rodzaj narzędzi połowowych, datę, pozycję (szerokość/długość geograficzną), głębokość, kod gatunku, numer rejsu, numer wystawienia oraz imię i nazwisko obserwatora; oraz
(iii) w razie potrzeby pobiera reprezentatywne próbki z całego połowu i dostarcza takie próbki właściwemu organowi ds. naukowych państwa członkowskiego bandery;
c)zezwala na rozpoczęcie dennych zwiadów rybackich dopiero po zatwierdzeniu takich działań przez Komisję NEAFC; oraz
d)przekazuje sprawozdanie z wyników dennych zwiadów rybackich
ICES i Komisji, która przekazuje je Sekretariatowi NEAFC.
4.Komisja niezwłocznie przekazuje wniosek i dołączone do niego informacje Sekretariatowi NEAFC.
5.Kapitanowie unijnych statków rybackich:
a)zezwalają na rozpoczęcie dennych zwiadów rybackich dopiero po zatwierdzeniu takich działań przez Komisję NEAFC oraz po otrzymaniu upoważnienia od państwa członkowskiego bandery; oraz
b)podczas dennych zwiadów rybackich mają na swoim statku obserwatora naukowego.
Artykuł 6
Inne środki techniczne i środki ochrony w obszarze podlegającym regulacji
Środki techniczne i inne środki ochrony mające zastosowanie w obszarze podlegającym regulacji określono w pkt 1–7 w załączniku IV.
ROZDZIAŁ III
ŚRODKI KONTROLI I EGZEKWOWANIA
Sekcja 1
Przepisy ogólne
Artykuł 7
Wyznaczanie punktów kontaktowych
1.Państwa członkowskie wyznaczają punkty kontaktowe do celów przyjmowania sprawozdań z działalności w zakresie nadzoru i inspekcji zgodnie z art. 17, 22, 23, art. 33 ust. 4 i art. 35 ust. 1 oraz punkt kontaktowy do celów przyjmowania powiadomień i wydawania zezwoleń zgodnie z art. 28 i 29.
2.Wyznaczenie punktów kontaktowych obejmuje, w stosownych przypadkach, określenie numeru telefonu, adresu e-mail, numer faksu oraz, w przypadku gdy system NEAFC przewiduje korzystanie z aplikacji online na stronie internetowej NEAFC, imienia i nazwiska wyznaczonej osoby, nazwy organizacji, stanowiska, roli takiej osoby w organizacji oraz jej indywidualnego adresu e-mail.
3.Państwa członkowskie informują Komisję o swoich wyznaczonych punktach kontaktowych, o których mowa w ust. 1, oraz o wszelkich późniejszych zmianach informacji, o których mowa w ust. 2, nie później niż piętnaście dni przed zastosowaniem tych zmian. Komisja niezwłocznie przekazuje te informacje Sekretariatowi NEAFC.
4.Państwa członkowskie zapewniają, aby wyznaczone punkty kontaktowe do celów przyjmowania powiadomień i wydawania zezwoleń zgodnie z art. 28 i 29 były dostępne 24 godziny na dobę, siedem dni w tygodniu.
Sekcja 2
Środki kontroli
Artykuł 8
Kontrola zgłoszonych i upoważnionych unijnych statków rybackich
1.Państwa członkowskie przesyłają Komisji drogą elektroniczną informacje o wszystkich statkach rybackich pływających pod ich banderą i zarejestrowanych w Unii, które państwa te zamierzają upoważnić do prowadzenia działalności połowowej na obszarze podlegającym regulacji. Informacje te przesyła się do dnia 15 grudnia każdego roku w przypadku informacji dotyczących następnego roku lub w każdym przypadku przed wpłynięciem statku na obszar podlegający regulacji.
2.Informacje, o których mowa w ust. 1, oraz wszelkie ich zmiany zawierają odpowiednie dane dotyczące powiadomień, upoważnień, komunikatów o wycofaniu, ograniczeniu lub zawieszeniu, jak określono w załączniku V.
3.Komisja niezwłocznie przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1, Sekretariatowi NEAFC.
4.Unijne statki rybackie nie prowadzą działalności połowowej na obszarze podlegającym regulacji na mocy konwencji, chyba że znajdują się one w wykazie statków zgłoszonych NEAFC oraz, w przypadku działalności połowowej prowadzonej w odniesieniu do regulowanych zasobów, w wykazie statków upoważnionych do połowów tych regulowanych zasobów.
5.Państwo członkowskie bandery:
a)zezwala statkom rybackim pływającym pod jego banderą na prowadzenie działalności połowowej wyłącznie w przypadku, gdy jest w stanie skutecznie wykonywać swoje obowiązki państwa bandery w odniesieniu do takich statków;
b)zapewnia, aby wyłącznie uprawnione statki rybackie pływające pod jego banderą prowadziły działalność połowową regulowanych zasobów;
c)zapewnia, aby statki rybackie pływające pod jego banderą przestrzegały obowiązujących zaleceń przyjętych przez NEAFC; oraz
d)zobowiązuje się do zarządzania liczbą uprawnionych statków rybackich oraz ich nakładami połowowymi proporcjonalnie do uprawnień do połowów dostępnych dla tego państwa członkowskiego.
6.Na stronie internetowej NEAFC można podać do wiadomości publicznej następujące informacje dotyczące wykazów statków rybackich zgłoszonych i uprawnionych do połowów na obszarze podlegającym regulacji:
a)nazwa statku;
b)numer IMO (jeżeli jest dostępny);
c)państwo bandery;
d)zewnętrzny numer rejestracyjny (jeżeli jest dostępny);
e)międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy;
f)rodzaj statku (jeżeli jest dostępny);
g)pojemność statku;
h)długość statku;
i)moc silnika statku; oraz
j)informacje dotyczące regulowanych zasobów, których dotyczy uprawnienie, oraz data rozpoczęcia i data zakończenia obowiązywania uprawnienia.
7.O ile nie postanowiono inaczej, unijne statki badawcze prowadzące badania naukowe nad zasobami rybnymi na obszarze podlegającym regulacji nie są związane środkami ochrony i kontroli dotyczącymi połowów na obszarze podlegającym regulacji, z wyjątkiem statków badawczych wprowadzających do obrotu całość lub część połowu uzyskanego podczas działalności badawczej na takim obszarze. Takie statki badawcze wprowadzające do obrotu całość lub część połowu są zgłaszane zgodnie z ust. 1 i spełniają wymogi dotyczące rejestrowania i zgłaszania połowów mające zastosowanie do unijnych statków rybackich.
Artykuł 9
Wymogi dotyczące statków
1.Unijne statki rybackie są oznakowane w sposób umożliwiający ich łatwą identyfikację zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 404/2011.
2.Oprócz wymogów określonych w art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/201 na unijnych statkach rybackich znajdują się dokumenty wydane przez właściwą instytucję certyfikującą państwa członkowskiego bandery, w którym jest ona zarejestrowana, zawierające co najmniej następujące dane:
a)nazwę statku;
b)literę(-y) portu lub okręgu, w którym statek jest zarejestrowany i numer(-y) rejestracyjny(-e);
c)międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy;
d)numer IMO, jeśli statek podlega rezolucji IMO A.1078(28);
e)imiona i nazwiska oraz adresy właścicieli oraz, w stosownych przypadkach, czarterującego;
f)długość statku; oraz
g)moc silnika w kW/koniach mechanicznych.
3.Dokumenty, o których mowa w art. 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011, dotyczące unijnych statków rybackich o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 17 metrów i posiadających ładownie przeznaczone do przechowywania produktów rybołówstwa oraz statków unijnych wyposażonych w zbiorniki ze schłodzoną wodą morską, są sprawdzane w regularnych odstępach czasu przez właściwy organ państwa członkowskiego bandery.
Artykuł 10
Oznakowanie narzędzi połowowych
1.Unijne statki rybackie na obszarze podlegającym regulacji są oznakowane zgodnie z art. 8–17 rozporządzenia (UE) nr 404/2011 i ogólnie przyjętymi normami międzynarodowymi, w szczególności z Konwencją o prowadzeniu operacji połowowych na Północnym Atlantyku z 1967 r.
2.Zabrania się rozmieszczania nieoznakowanych narzędzi połowowych, jeżeli takie oznakowanie jest wymagane, lub oznakowanych narzędzi połowowych, których oznakowanie narusza wymogi, o których mowa w ust. 1. Inspektorzy ds. rybołówstwa NEAFC mogą usunąć i zutylizować narzędzia połowowe posiadające niezgodne oznakowanie, jak również ryby znalezione w takich narzędziach.
Artykuł 11
Odpady w morzu i odzyskiwanie utraconych narzędzi
1.Kapitanom unijnych statków rybackich zabrania się celowego porzucania lub wyrzucania narzędzi połowowych oraz zrzucania do morza odpadów ze statków zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/883, zgodnie z załącznikiem V do konwencji MARPOL dotyczącym przepisów w zakresie zapobiegania zanieczyszczaniu odpadami ze statków.
2.Oprócz informacji, o których mowa w art. 48 rozporządzenia Rady (WE) 1224/2009, wymaganych w przypadkach, w których nie można odzyskać utraconych narzędzi, załoga unijnych statków rybackich przekazuje w terminie 24 godzin właściwemu organowi państwa członkowskiego swojej bandery następujące informacje:
a)sygnał wywoławczy statku;
b)liczbę utraconych narzędzi; oraz
c)informację, czy statek próbował odzyskać narzędzia, czy też nie.
3.Państwo członkowskie niezwłocznie przekazuje Komisji informacje, o których mowa w ust. 2 i art. 48 rozporządzenia 1224/2009, a Komisja przekazuje je Sekretariatowi NEAFC.
4.Państwa członkowskie regularnie podejmują próby odzyskania utraconych narzędzi kotwiczonych, które należą do statków pływających pod ich banderą.
Artykuł 12
Etykietowanie mrożonych ryb
Po zamrożeniu wszystkie ryby złowione na obszarze objętym konwencją są wyraźnie oznaczane czytelną etykietą lub pieczęcią. Na każdej skrzyni lub bloku mrożonych ryb umieszcza się podczas sztauowania etykietę lub pieczęć oraz podaje się kod FAO alfa-3 gatunku, datę produkcji określoną cyframi, podobszar Międzynarodowej Rady Badania Morza (ICES) i rejon, na którym dokonano połowu, oraz nazwę statku, który dokonał połowu.
Sekcja 3
Monitorowanie rybołówstwa
Artykuł 13
Dokumentowanie połowów i nakładu połowowego
1.Kapitanowie unijnych statków rybackich prowadzących działalność połowową na obszarze podlegającym regulacji prowadzą elektroniczny dziennik połowowy.
2.Dane z elektronicznego dziennika połowowego przekazane przez kapitana i przechowywane w CMR uznaje się za dane urzędowe. Dane te i wszelkie ich zmiany CMR niezwłocznie zgłasza Sekretariatowi NEAFC.
3.Ponadto kapitanowie unijnych statków rybackich prowadzących działalność połowową, których połowy są zamrażane:
a)zapisują całkowitą produkcję w podziale na gatunki i na rodzaje produktów w dzienniku produkcyjnym zgodnie z załącznikiem VI; oraz
b)przechowują w ładowni cały przetworzony połów w sposób umożliwiający lokalizację każdego gatunku na podstawie planu rozmieszczenia i mocowania stosowanego na statku rybackim zgodnie z poniższymi wymogami:
(i) przetworzone połowy są sztauowane oraz oznaczane w taki sposób, aby te same gatunki, kategorie produktów oraz ich ilości można było zweryfikować mimo sztauowania w różnych częściach ładowni;
(ii) na planie rozmieszczenia i mocowania wskazane jest położenie produktów w ładowniach wraz z określeniem ilości tych produktów znajdującej się na statku w kilogramach, a także dokonywana jest codzienna aktualizacja tych informacji w odniesieniu do poprzedniego dnia liczonego od godziny 00:00 do godziny 24:00 (czasu UTC); oraz
(iii) wykaz kodów postaci produktów, rodzajów opakowań i rodzajów pojemników jest zgodny z głównym rejestrem danych referencyjnych NEAFC dostępnym na stronie internetowej NEAFC.
4.Unijne statki rybackie przewożące zamrożone zasoby rybne złowione przez więcej niż jeden statek rybacki na obszarze objętym konwencją mogą sztauować ryby pochodzące z każdego z tych statków w różnych częściach ładowni pod warunkiem, że ryby pochodzące z każdego ze statków przekazujących są wyraźnie oddzielone (na przykład przy użyciu tworzywa sztucznego, sklejki, tkaniny sieciowej itp.) od ryb złowionych przez inne statki. Wszystkie połowy dokonane na obszarze objętym konwencją są oddzielane przy sztauowaniu od wszystkich połowów dokonanych poza tym obszarem.
5.Zapiski zawarte w elektronicznym dzienniku połowowym są dostępne dla inspektorów na statku rybackim przez okres co najmniej 12 miesięcy.
6.Wszystkie zapisane elementy daty i godziny podaje się w czasie UTC. Współrzędne podaje się w stopniach dziesiętnych z dokładnością do trzech miejsc po przecinku, stosując referencyjny układ współrzędnych WGS84.
7.Kapitan statku rybackiego jest odpowiedzialny za zapewnienie, aby ilości zarejestrowane zgodnie z niniejszym artykułem dokładnie odpowiadały ilościom przechowywanym na statku.
Artykuł 14
Przekazywanie informacji o działalności połowowej
1.Kapitanowie unijnych statków rybackich:
a)przekazują drogą elektroniczną dane z elektronicznego dziennika połowowego do swojego CMR, w tym co najmniej dane określone w załączniku VII, a także informacje na temat wszystkich połowów, w przypadku gdy statek prowadził działalność połowową w odniesieniu do zasobów rybnych;
b)przesyłają wcześniejsze powiadomienie o wejściu przed wejściem na obszar podlegający regulacji nie wcześniej niż 12 godzin i nie później niż 2 godziny przed każdym wejściem na obszar podlegający regulacji, wskazując w nim początek rejsu połowowego i zawierając informacje o połowach zatrzymanych na pokładzie przed wejściem na obszar podlegający regulacji;
c)przesyłają raport korygujący wcześniejsze powiadomienie o wejściu przed wejściem na obszar podlegający regulacji w celu zaktualizowania informacji na temat połowu zatrzymanego na pokładzie, daty i godziny oraz pozycji w momencie przesyłania takiego raportu, jeżeli statek rybacki prowadził działalność połowową po wysłaniu wcześniejszego powiadomienia o wejściu, a przed wejściem na obszar podlegający regulacji;
d)codziennie zapisują wszystkie dane dotyczące wszystkich operacji połowowych w elektronicznym dzienniku połowowym i przekazują CMR deklarację dotyczącą operacji połowowych co najmniej raz dziennie i nie później niż do godziny 23:59 czasu UTC. W dniach, w których nie przeprowadzono żadnych operacji połowowych lub nie dokonano żadnych połowów, przesyłane jest oświadczenie o braku obowiązku sprawozdawczego. Dane dotyczące operacji połowowych mogą być podawane w podziale na zaciąg lub w formie informacji przekazywanych codziennie. Każdy przesłany pakiet danych z elektronicznego dziennika połowowego zawiera informacje na temat połowów dokonanych na obszarze podlegającym regulacji od czasu ostatniego zgłoszenia połowów;
e)rejestrują i przekazują oddzielny raport dotyczący każdego narzędzia, jeżeli statek rybacki używał więcej niż jednego rodzaju narzędzia tego samego dnia;
f)rejestrują wszystkie operacje połowowe na obszarze podlegającym regulacji w elektronicznym dzienniku połowowym i przekazują te dane CMR przed opuszczeniem obszaru podlegającego regulacji lub po otrzymaniu powiadomienia o inspekcji na obszarze podlegającym regulacji;
g)przekazują CMR wcześniejsze powiadomienie o wyjściu przed opuszczeniem obszaru podlegającego regulacji nie wcześniej niż 8 godzin i nie później niż 2 godziny przed każdym wyjściem, podając całkowitą ilość złowionych gatunków znajdujących się na statku w podziale na gatunki; oraz
h)przesyłają raport korygujący wcześniejsze powiadomienie o wyjściu przed opuszczeniem obszaru podlegającego regulacji w celu zaktualizowania informacji na temat połowu zatrzymanego na statku, daty i godziny oraz pozycji wyjściowej, jeżeli statek rybacki prowadził działalność połowową po wysłaniu raportu z wcześniejszym powiadomieniem o wyjściu i przed opuszczeniem obszaru podlegającego regulacji. Ponadto kapitan rejestruje tę działalność połowową w elektronicznym dzienniku połowowym i przekazuje informacje CMR przed złożeniem korekty wcześniejszego powiadomienia o wyjściu.
2.Kapitanom unijnych statków rybackich zabrania się:
a)anulowania raportu z wcześniejszym powiadomieniem o wejściu po wejściu na obszar podlegający regulacji;
b)anulowania raportu z wcześniejszym powiadomieniem o wyjściu po wyjściu z obszaru podlegającego regulacji;
c)anulowania wcześniejszego powiadomienia więcej niż raz;
d)wysłania nowego wcześniejszego powiadomienia poza zakresami czasowymi podanymi w ust. 1 lit. b) i g); oraz
e)korygowania danych zapisanych w elektronicznym dzienniku połowowym po godzinie 12:00 czasu UTC dnia następującego po zakończeniu operacji połowowych, których dotyczy raport, lub po opuszczeniu obszaru podlegającego regulacji.
3.CMR może zaakceptować korekty dokonane poza wyznaczonymi terminami, zgodnie z art. 17 ust. 7.
4.CMR zapewnia, aby:
a)dane zapisane w elektronicznym dzienniku połowowym były korygowane wyłącznie w przypadkach dozwolonych w niniejszym rozporządzeniu; oraz
b)wszystkie korekty i anulowania były rejestrowane i widoczne do celów inspekcji.
5.Informacje dotyczące połowów, o których mowa w niniejszym artykule, podaje się w kilogramach masy w relacji pełnej.
Artykuł 15
Przekazywanie informacji o przeładunkach na morzu i regulacje dotyczące takich przeładunków
1.Kapitanowie unijnych statków rybackich uczestniczący na morzu w czynnościach przeładunkowych zasobów rybnych złowionych w obszarze podlegającym regulacji spełniają następujące warunki, niezależnie od obszaru, w którym odbywa się przeładunek na morzu:
a)przekazują CMR drogą elektroniczną raporty dotyczące przeładunków zgodnie ze specyfikacją określoną w załączniku VII oraz w formacie tam określonym. W raportach tych określa się ilości załadowane i wyładowane w przypadku każdego przeładunku. Kapitan unijnego przekazującego statku rybackiego przekazuje raporty dotyczące przeładunku statku przekazującego co najmniej 24 godziny przed przeładunkiem. Kapitan unijnego przyjmującego statku rybackiego przekazuje deklarację przeładunkową statku przyjmującego nie później niż godzinę po przeładunku. W raportach tych podaje się datę, godzinę, pozycję geograficzną zaplanowanego przeładunku, całkowitą masę (w zaokrągleniu) poszczególnych gatunków w kilogramach przeznaczoną do rozładowania lub załadowaną, a także identyfikatory statków, na które lub z których dokonuje się przeładunku;
b)czynności przeładunkowe mogą rozpocząć się dopiero po wydaniu zezwolenia przez państwo bandery statku przyjmującego będące umawiającą się stroną. W przypadku unijnych statków przyjmujących państwo członkowskie bandery niezwłocznie przekazuje zezwolenie na przeładunek Sekretariatowi NEAFC wraz z kopią dla Komisji i EFCA; oraz
c)bez uszczerbku dla przepisów sekcji 5, po udziale w czynnościach przeładunkowych na morzu dotyczących zasobów rybnych złowionych w obszarze podlegającym regulacji, co najmniej 24 godziny przed każdym wyładunkiem kapitan unijnego przyjmującego statku rybackiego przesyła raport z powiadomieniem dotyczącym portu wyładunku w formacie określonym w załączniku VII, wskazując całkowity połów znajdujący się na statku, całkowitą masę przeznaczoną do wyładunku, nazwę portu oraz przewidywaną datę i godzinę wyładunku, niezależnie od tego, czy ma się on odbyć w porcie położonym w obszarze objętym konwencją, czy poza tym obszarem.
2.Zabronione jest wprowadzanie poprawek w raporcie z powiadomieniem dotyczącym przeładunku statku przekazującego, ale raport taki może zostać anulowany przed rozpoczęciem czynności przeładunkowych. W przypadku anulowania raportu z powiadomieniem dotyczącym przeładunku statku przekazującego i wysłania nowego raportu zastosowanie mają terminy określone w ust. 1 lit. a).
3.Zabronione jest wprowadzanie poprawek w raporcie z powiadomieniem dotyczącym portu wyładunku, ale raport taki można anulować. W przypadku anulowania raportu z powiadomieniem dotyczącym portu wyładunku i wysłania nowego raportu zastosowanie mają terminy określone w ust. 1.
4.Informacje zawarte w raportach, o których mowa w ust. 1, podawane są w kilogramach masy w relacji pełnej.
5.Kapitanowie unijnych statków rybackich nie wykonują czynności przeładunkowych ani nie uczestniczą we wspólnych czynnościach połowowych ze statkami krajów niebędących umawiającą się stroną, którym nie przyznano statusu czynnych krajów współpracujących niebędących umawiającą się stroną.
6.Kapitanowie unijnych statków rybackich wykonujący czynności przeładunkowe polegające na załadunku na statek, nie prowadzą podczas tego samego rejsu innej działalności połowowej, w tym wspólnych czynności połowowych.
Artykuł 16
System monitorowania statków
1.Państwa członkowskie:
a)ustanawiają i obsługują CMR mający na celu monitorowanie działalności połowowej statków pływających pod ich banderą, wyposażony w sprzęt komputerowy i oprogramowanie umożliwiające automatyczne przetwarzanie danych i elektroniczną transmisję danych oraz zapewniający procedury tworzenia kopii zapasowych i odzyskiwania danych w przypadku awarii systemu;
b)wdrażają satelitarny system monitorowania statków w odniesieniu do swoich statków rybackich prowadzących działalność połowową lub planujących prowadzić działalność połowową na obszarze podlegającym regulacji;
c)wymagają, aby ich statki rybackie prowadzące działalność połowową na obszarze podlegającym regulacji były wyposażone w autonomiczny system umożliwiający automatyczne przesyłanie CMR komunikatów, co pozwala na stałe śledzenie pozycji statku rybackiego;
d)zapewniają, aby wspomniany autonomiczny system umożliwiał statkowi rybackiemu przekazywanie CMR drogą satelitarną raportów zawierających następujące informacje:
(i) numer identyfikacyjny statku;
(ii) ostatnią pozycję geograficzną statku (długość i szerokość geograficzną) z marginesem błędu pozycji poniżej 500 metrów i przedziałem ufności wynoszącym 99 %;
(iii) datę i godzinę zajęcia wspomnianej pozycji statku; oraz
(iv) prędkość i kurs w momencie zajęcia wspomnianej pozycji statku;
e)przekazują Sekretariatowi NEAFC meldunek o położeniu statku w czasie rzeczywistym w odniesieniu do statków pływających pod ich banderą po wejściu do lub wyjściu z obszaru podlegającego regulacji oraz co najmniej raz na godzinę, gdy statki wykonują czynności na obszarze podlegającym regulacji;
f)współpracują z Komisją, EFCA i Sekretariatem NEAFC w celu prowadzenia bazy danych wyznaczającej obszar podlegający regulacji i umożliwiającej importowanie współrzędnych bezpośrednio do systemu informacji geograficznej. Zmiany tych współrzędnych są niezwłocznie zgłaszane Sekretariatowi NEAFC w formie do odczytu komputerowego zgodnie z procedurami określonymi w załączniku VIII, a kopie przesyłane są Komisji i EFCA. Współrzędne te pozostają bez uszczerbku dla stanowiska każdego państwa członkowskiego dotyczącego wytyczenia obszarów morskich podlegających jego suwerenności i jurysdykcji;
g)zapewniają, aby dane otrzymane z ich statków rybackich, do których mają zastosowanie wymogi satelitarnego systemu monitorowania statków, zapisywane były w formie do odczytu komputerowego i przechowywane przez co najmniej trzy lata; oraz
h)w odniesieniu do połowów dennych na obszarze podlegającym regulacji:
(i) wdrażają automatyczny system pozwalający na monitorowanie i wykrywanie ewentualnych połowów dennych na obszarach leżących poza istniejącymi obszarami połowów dennych oraz ewentualnych połowów na zamkniętych obszarach połowów dennych; oraz
(ii) zapewniają, aby delimitacje zamkniętych obszarów połowów dennych zostały zainstalowane w ich satelitarnych systemach monitorowania statków.
2.Kapitanowie unijnych statków rybackich zapewniają, aby satelitarne urządzenia lokacyjne były w pełni sprawne przez cały czas oraz aby informacje, o których mowa w ust. 1, były przekazywane CMR. W przypadku gdy satelitarne urządzenie lokacyjne zainstalowane na statku rybackim ulegnie awarii technicznej lub przestanie działać, urządzenie takie zostaje naprawione lub wymienione w ciągu jednego miesiąca od wystąpienia awarii technicznej lub stwierdzenia braku działania. Po upływie tego okresu zabronione jest rozpoczęcie rejsu połowowego z uszkodzonym satelitarnym urządzeniem lokacyjnym. W przypadku gdy urządzenie przestaje działać, a rejs połowowy trwa dłużej niż jeden miesiąc, naprawa lub wymiana musi nastąpić niezwłocznie po wejściu statku do portu, a taki statek rybacki nie może kontynuować ani rozpocząć rejsu połowowego bez naprawy lub wymiany satelitarnego urządzenia lokacyjnego.
3.Kapitan statku rybackiego z uszkodzonym urządzeniem lokacyjnym VMS co najmniej co 4 godziny przekazuje CMR meldunki zawierające informacje, o których mowa w ust. 1 lit. d), zgodnie z formatem określonym w załączniku IX.
Artykuł 17
Przekazywanie informacji Sekretariatowi NEAFC
1.Państwa członkowskie wykorzystują system elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania w celu niezwłocznego przekazania raportów i informacji Sekretariatowi NEAFC wraz z kopią dla Komisji i EFCA, stosując:
a)format działalności połowowej w standardzie XSD (Fishing Activity Domain XML Schema Definition) zgodny z normą UN/FLUX P1000-3, zgodny z przyjętym przez NEAFC i zgłoszonym przez Komisję dokumentem FLUX dotyczącym wdrażania działalności rybackiej, w celu wymiany danych z dziennika połowowego, danych dotyczących wcześniejszego powiadomienia, danych pochodzących z deklaracji przeładunkowej oraz danych z deklaracji wyładunkowej, o których mowa w art. 14 i 15;
b)format pozycji statku w standardzie XSD (Vessel Position Domain XML Schema Definition) zgodny z normą UN/FLUX P1000-7, zgodny z przyjętym przez NEAFC i zgłoszonym przez Komisję dokumentem FLUX dotyczącym pozycji statku w celu zgłaszania danych z VMS, o których mowa w art. 16; oraz
c)formaty wymiany danych i systemy przekazywania danych zgodne z zasadami określonymi w załączniku X.
2.W przypadku awarii technicznej raporty przekazuje się Sekretariatowi NEAFC w ciągu 24 godzin od ich otrzymania lub w inny sposób uzgodniony z Sekretariatem NEAFC, zgodnie ze specyfikacjami technicznymi zawartymi w wytycznych dotyczących ciągłości działania w systemie zarządzania bezpieczeństwem informacji NEAFC.
3.Kapitanowie unijnych statków rybackich spełniają wymogi dotyczące sprawozdawczości określone w art. 14, art. 15 i art. 16 ust. 2 i 3. Raporty z działalności połowowej, o których mowa w art. 14 i 15, można uznać za przyjęte wyłącznie po otrzymaniu potwierdzenia przyjęcia takich raportów z Sekretariatu NEAFC. CMR państwa członkowskiego bandery niezwłocznie informuje kapitana statku rybackiego o statusie raportu otrzymanego przez Sekretariat NEAFC.
4.Kapitan unijnego statku rybackiego, który nie otrzymał potwierdzenia przyjęcia raportu z działalności połowowej z Sekretariatu NEAFC, niezwłocznie wprowadza odpowiednie zmiany i ponownie składa raport z działalności połowowej do CMR bandery. Jeżeli kapitan nadal nie otrzyma potwierdzenia przyjęcia takiego raportu lub jeżeli zmiana lub ponowne złożenie raportów z działalności połowowej nie są już możliwe ze względu na ograniczenia czasowe, kapitan kontaktuje się z CMR państwa członkowskiego bandery w celu otrzymania niezbędnych wskazówek dotyczących dalszego postępowania w celu zapewnienia przekazania danych, o których mowa w art. 14 i 15.
5.W przypadku awarii sprzętu lub awarii transmisji uniemożliwiających prawidłowe przekazywanie raportów z działalności połowowej kapitan unijnego statku rybackiego niezwłocznie powiadamia CMR państwa członkowskiego bandery o problemach wpływających na wymianę danych oraz, w stosownych przypadkach, informuje CMR państwa członkowskiego bandery o wszelkich działaniach podjętych w celu usunięcia awarii. CMR informuje kapitana o niezbędnym dalszym postępowaniu w celu zapewnienia przekazywania danych, o których mowa w art. 14 i 15, w stosownych przypadkach przy użyciu alternatywnych środków.
6.Unijne statki rybackie wyposażone są w zawsze w pełni sprawny system elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania. W przypadku awarii technicznej systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania na unijnym statku rybackim:
a)system jest naprawiany lub wymieniany w ciągu jednego miesiąca lub niezwłocznie po wejściu statku rybackiego do portu, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej; oraz
b)statek rybacki nie jest upoważniony do opuszczenia portu w celu rozpoczęcia połowów bez naprawy lub wymiany systemu.
7.W ramach procedury awaryjnej i po indywidualnej ocenie i zatwierdzeniu, CMR może przyjmować raporty przekazywane poza wyznaczonymi zakresami czasowymi, wprowadzać w nich poprawki lub tworzyć takie raporty ręcznie. We wszystkich takich przypadkach przy przekazywaniu raportów i informacji Sekretariatowi NEAFC CMR stosuje oznaczenie CMR określone w załączniku XI. Oznaczenie CMR stanowi część uzgodnionych procedur awaryjnych i jest stosowane w sytuacjach, w których kapitan statku nie jest w stanie spełnić wymogów dotyczących sprawozdawczości z powodu problemów technicznych na statku lub problemów z komunikacją między statkiem a jego CMR. Oznaczenie CMR może być również stosowane w sytuacjach, gdy problemy komunikacyjne między CMR a Sekretariatem NEAFC powodują opóźnienie wymiany danych. Oznaczenie CMR będzie wskazywać, że CMR udzieliło pomocy statkowi rybackiemu w przekazaniu raportu w imieniu kapitana, po indywidualnej ocenie i zatwierdzeniu raportu.
8.Państwa członkowskie, EFCA i Komisja mogą zwrócić się do Sekretariatu NEAFC o przesłanie komunikatu zwrotnego każdorazowo po przesłaniu, w drodze transmisji elektronicznej, raportu lub komunikatu w formacie określonym w załączniku X.
9.Wszystkie raporty i komunikaty przekazywane zgodnie z art. 14, 15 i 16 są traktowane w sposób poufny.
Artykuł 18
Składanie całościowych sprawozdań dotyczących połowów i nakładu połowowego
1.Zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 przed piętnastym dniem każdego miesiąca poszczególne państwa członkowskie informują Komisję drogą elektroniczną o ilościach zasobów rybnych złowionych przez statki pływające pod ich banderą podczas poprzedniego miesiąca na obszarach podlegających regulacji w zakresie rybołówstwa jurysdykcji krajowej państw trzecich oraz na wodach Unii obszarów objętych konwencją.
2.Komisja zbiera dane, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich i przekazuje Sekretariatowi NEAFC unijne tymczasowe miesięczne dane statystyczne dotyczące połowów zgodnie z wymogami zatwierdzonymi przez NEAFC.
Sekcja 4
Wspólne inspekcje i nadzór
Artykuł 19
Przepisy ogólne dotyczące inspekcji i nadzoru
1.EFCA koordynuje działania Unii w zakresie inspekcji i nadzoru w ramach systemu NEAFC, w tym działania wchodzące w zakres środków kontroli przeprowadzanej przez państwo portu, o których mowa w sekcji 5. Może ona sporządzić, w porozumieniu z zainteresowanymi państwami członkowskimi i Komisją, wspólny plan rozmieszczenia, o którym mowa w art. 2 rozporządzenia (UE) 2019/473, dotyczący udziału Unii w systemie NEAFC na następny rok.
2.Państwa członkowskie, których statki rybackie prowadzą działalność połowową na obszarze podlegającym regulacji, przyjmują konieczne środki, by ułatwić wdrożenie systemu NEAFC, szczególnie pod względem wymaganych zasobów ludzkich i materialnych oraz okresów i stref, w których zasoby te mają zostać wykorzystane.
3.Jeżeli w jakimkolwiek momencie więcej niż dziesięć unijnych statków rybackich prowadzi działalność połowową w odniesieniu do regulowanych zasobów na obszarze podlegającym regulacji, EFCA i zainteresowane państwa członkowskie zapewniają, aby na obszarze objętym regulacją obecny był w tym czasie statek inspekcyjny lub aby zawarte zostało porozumienie z inną umawiającą się stroną w celu współpracy i wspólnego eksploatowania statku inspekcyjnego.
4.Państwa członkowskie zapewniają, aby inspekcje były przeprowadzane w sposób niedyskryminacyjny i zgodny z systemem NEAFC. Liczbę inspekcji określa się w oparciu o wielkość floty przy uwzględnieniu czasu spędzonego na obszarze podlegającym regulacji. W ramach inspekcji zapewnia się równe traktowanie wszystkich umawiających się stron, których statki rybackie prowadzą działalność na obszarze podlegającym regulacji.
Artykuł 20
Inspektorzy NEAFC
1.Państwa członkowskie, których statki rybackie posiadają zezwolenie na dokonywanie połowów na obszarze podlegającym regulacji, wyznaczają inspektorów działających w ramach systemu NEAFC, którzy przeprowadzają inspekcje i działania nadzorcze („inspektorzy NEAFC”).
2.Państwo członkowskie wydaje każdemu inspektorowi NEAFC specjalny dokument tożsamości zgodny z formatem określonym w załączniku XII.
3.Każdy inspektor NEAFC nosi przy sobie specjalny dokument tożsamości i przedstawia go przy wchodzeniu na pokład statku rybackiego.
4.Inspektorzy NEAFC unikają stosowania siły, z wyjątkiem sytuacji obrony koniecznej. Podczas dokonywania inspekcji na statkach rybackich inspektorzy NEAFC nie mogą mieć przy sobie broni palnej.
5.Inspektorzy NEAFC unikają powodowania jakichkolwiek zakłóceń lub utrudnień dla statku rybackiego, jego działalności oraz połowu zachowanego na statku, chyba że jest to konieczne w zakresie niezbędnym do wykonania ich obowiązków.
6.Państwa członkowskie zapewniają inspektorom NEAFC z kraju będącego inną umawiającą się stroną możliwość przeprowadzania inspekcji na statkach rybackich pływających pod ich banderą.
Artykuł 21
Środki kontroli i inspekcji
1.Państwa członkowskie udostępniają swoim inspektorom NEAFC odpowiednie środki w celu umożliwienia im wypełniania zadań w zakresie nadzoru i inspekcji oraz wyznaczają statki i samoloty inspekcyjne na potrzeby systemu.
2.Do 1 grudnia każdego roku państwa członkowskie przesyłają EFCA następujące informacje:
a)imiona i nazwiska oraz niepowtarzalne numery inspektorów NEAFC, w tym ich adresy e-mail; oraz
b)statki inspekcyjne, a także rodzaje samolotów wraz z ich danymi identyfikacyjnymi (numer rejestracyjny, nazwa, radiowy sygnał wywoławczy), które przeznaczono w danym roku na potrzeby systemu NEAFC.
3.Do 1 stycznia każdego roku EFCA zestawia i przekazuje informacje, o których mowa w ust. 2, Sekretariatowi NEAFC, z kopią dla Komisji.
4.Państwa członkowskie powiadamiają EFCA o wszelkich zmianach w zakresie informacji, o których mowa w ust. 2; agencja ta z kolei powiadamia Sekretariat NEAFC, z kopią dla Komisji.
5.Informacje, o których mowa w ust. 2 i 4, przekazuje się drogą elektroniczną zgodnie z formatami określonymi w załączniku XIII.
6.Statki inspekcyjne przeznaczone na potrzeby systemu NEAFC i przewożące inspektorów NEAFC, a także używane przez nie łodzie służące do wchodzenia na pokład, nadają specjalny sygnał inspekcji NEAFC, jak przedstawiono w załączniku XIV. Samolot wyznaczony na potrzeby systemu NEAFC posiada wyraźnie określony międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy.
7.Państwa członkowskie i EFCA powiadamiają Sekretariat NEAFC o rozmieszczeniu swoich statków i samolotów inspekcyjnych przeznaczonych na potrzeby systemu NEAFC za pośrednictwem bezpiecznej części strony internetowej NEAFC lub w sposób określony w załączniku XV.
8.Państwa członkowskie przekazują również informacje, o których mowa w ust. 7, do EFCA, która koordynuje rozmieszczenie wszystkich unijnych statków i samolotów oraz prowadzi rejestr dat i godzin rozpoczęcia i zakończenia zadań wykonanych przez statki i samoloty inspekcyjne przeznaczone na potrzeby systemu.
Artykuł 22
Procedury nadzoru
1.Nadzór polega na obserwacjach przeprowadzanych przez inspektorów NEAFC wzrokowo lub za pośrednictwem innych środków nadzoru ze statku lub samolotu przeznaczonego na potrzeby systemu.
2.Inspektorzy NEAFC uzupełniają sprawozdanie z nadzoru zgodnie z częścią 1 załącznika XVI i przekazują kopię do EFCA.
3.Państwo członkowskie przeprowadzające inspekcję i EFCA niezwłocznie przekazują dane z każdego sprawozdania z nadzoru drogą elektroniczną w sprawozdaniu z obserwacji w formacie zgodnym z częścią 2 załącznika XVI umawiającej się stronie, której podlega dany statek rybacki, oraz Sekretariatowi NEAFC, z kopią dla EFCA. Wszelkie obrazy zarejestrowane podczas nadzoru przekazuje się – na wniosek – umawiającej się stronie, której podlega dany statek rybacki.
Artykuł 23
Procedury inspekcji na morzu
1.Inspektorzy NEAFC nie wchodzą na pokład jakiegokolwiek statku rybackiego bez wcześniejszego powiadomienia tego statku przesłanego drogą radiową lub bez wysłania temu statkowi odpowiedniego sygnału przy użyciu międzynarodowego kodu sygnałowego, zawierającego dane identyfikacyjne platformy inspekcyjnej. Nie jest jednak konieczne potwierdzenie odbioru takiego powiadomienia.
2.Inspektorzy NEAFC są upoważnieni do kontroli wszystkich odpowiednich obszarów, pokładów i pomieszczeń statków rybackich, połowów (przetworzonych lub nie), sieci i innych narzędzi, sprzętu oraz wszelkich istotnych dokumentów, które uważają za niezbędne do zweryfikowania zgodności działań ze środkami ochrony i zarządzania przyjętymi przez NEAFC; są także upoważnieni do zadawania pytań kapitanowi statku lub wyznaczonej przez niego osobie.
3.Od statku rybackiego, na który mają wejść inspektorzy, nie wymaga się zatrzymywania ani wykonywania manewrów, jeśli jest w trakcie łowienia, zarzucania narzędzi połowowych lub ich wybierania. Inspektorzy NEAFC mogą zażądać przerwania lub opóźnienia wybierania narzędzi połowowych do momentu wejścia przez nich na pokład statku rybackiego, pod warunkiem że żądanie takie zostanie przekazane w ciągu 30 minut od otrzymania przez statek rybacki wcześniejszego powiadomienia, o którym mowa w ust. 1.
4.Inspektorzy NEAFC mogą nakazać statkowi rybackiemu opóźnienie wejścia na obszar podlegający regulacji lub opuszczenia go przez okres wynoszący maksymalnie sześć godzin od chwili przekazania przez statek rybacki raportów, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. b) i g).
5.Czas trwania inspekcji nie przekracza czterech godzin lub czasu, jaki zajmuje wciągnięcie sieci i przeprowadzenie inspekcji sieci i połowu, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy. W przypadku zgłoszenia naruszenia przepisów inspektorzy NEAFC mogą jednak pozostać na statku przez okres niezbędny do zakończenia stosowania środków przewidzianych w art. 34 ust. 1 lit. b).
6.W szczególnych okolicznościach związanych z wielkością statku rybackiego i ilością ryb przechowywanych na statku, czas trwania inspekcji może przekroczyć okresy określone w ust. 5. W takiej sytuacji inspektorzy NEAFC w żadnym wypadku nie pozostają na statku rybackim dłużej niż jest to konieczne do zakończenia inspekcji. Powody przekroczenia maksymalnego czasu trwania inspekcji określonego w ust. 5 odnotowuje się w sprawozdaniu z inspekcji.
7.Na pokład statku rybackiego innej umawiającej się strony nie wchodzi więcej niż dwóch inspektorów NEAFC.
8.Podczas przeprowadzania inspekcji inspektorzy NEAFC mogą zwrócić się do kapitana o wszelką niezbędną pomoc.
9.Inspektorzy NEAFC nie utrudniają kapitanowi kontaktu z organami państwa bandery podczas wchodzenia na pokład i podczas inspekcji.
10.Platformy inspekcyjne manewrują w bezpiecznej odległości od statków rybackich zgodnie z zasadami dobrej praktyki morskiej.
11.Inspektorzy NEAFC dokumentują każdą inspekcję, uzupełniając sprawozdanie z inspekcji w formacie określonym w załączniku XVII. Kapitan może wnieść uwagi do sprawozdania z inspekcji, a po zakończeniu inspekcji sprawozdanie musi być podpisane przez inspektorów NEAFC. Inspektorzy NEAFC przekazują kapitanowi statku rybackiego kopię sprawozdania z inspekcji.
12.Inspektorzy NEAFC niezwłocznie przekazują kopię każdego sprawozdania z inspekcji do EFCA i niezwłocznie umieszczają informacje zawarte w sprawozdaniu z inspekcji w bezpiecznej części strony internetowej NEAFC. Oryginał lub potwierdzoną kopię każdego sprawozdania z inspekcji przekazuje się – na wniosek – umawiającej się stronie, której podlega statek poddany inspekcji.
Artykuł 24
Obowiązki kapitana unijnego statku rybackiego podczas inspekcji na morzu
Kapitan unijnego statku rybackiego:
a)zezwala na inspekcje przeprowadzane przez należycie zgłoszonych inspektorów NEAFC niezależnie od umawiającej się strony, która zgłosiła inspektorów;
b)ułatwia szybkie i bezpieczne wejście na pokład i zejście z niego inspektorom NEAFC poprzez zapewnienie drabinki wejściowej zbudowanej i użytkowanej zgodnie z opisem w załączniku XVIII;
c)jeżeli stosuje się wciągnik mechaniczny, gwarantuje, że jego urządzenia pomocnicze są takiego rodzaju, jaki został zatwierdzony przez właściwe organy. Jego projekt i budowa muszą zapewniać bezpieczne wejście inspektorów na pokład i zejście z niego, w tym bezpieczny dostęp z wciągnika na pokład i odwrotnie. Drabinka wejściowa zgodna z przepisami załącznika XVIII powinna znajdować się na pokładzie obok wciągnika i być dostępna do natychmiastowego użycia;
d)współpracuje i pomaga w inspekcji statku rybackiego przeprowadzanej zgodnie z procedurami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu oraz nie utrudnia inspektorom NEAFC wykonywania zadań, nie zastrasza ich ani nie ingeruje w ich działalność, zapewniając im przy tym bezpieczeństwo;
e)zezwala inspektorom NEAFC na kontakt z organami państwa bandery i umawiającej się strony dokonującej inspekcji;
f)zapewnia dostęp do wszystkich obszarów, pokładów i pomieszczeń na statku rybackim, połowów (przetworzonych lub nie), sieci lub innych narzędzi, sprzętu oraz do wszelkich informacji lub dokumentów, które inspektor uzna za niezbędne zgodnie z art. 23 ust. 2;
g)dostarcza kopie dokumentów na wniosek inspektora NEAFC; oraz
h)zapewnia inspektorom NEAFC odpowiednie udogodnienia, w tym, w stosownych przypadkach, żywność i zakwaterowanie w sytuacji gdy pozostają oni na statku zgodnie z art. 37 ust. 3.
Sekcja 5
Przeprowadzane przez państwo portu kontrole statków rybackich państwa trzeciego będącego umawiającą się stroną
Artykuł 25
Zakres
Przepisy ustanowione w niniejszej sekcji stosuje się do korzystania z portów państw członkowskich przez statki rybackie mające na pokładzie zasoby rybne złowione na obszarze objętym konwencją przez statki rybackie pływające pod banderą innej umawiającej się strony, które nie zostały uprzednio wyładowane ani przeładowane w porcie. Przepisy niniejszej sekcji mają również zastosowanie do kapitanów lub przedstawicieli kapitanów unijnych statków rybackich zamierzających zawinąć do portu innej umawiającej się strony przewożących na pokładzie zasoby rybne złowione na obszarze objętym konwencją, które nie zostały uprzednio wyładowane ani przeładowane w porcie.
Artykuł 26
Stosowanie umowy FAO o środkach stosowanych przez państwo portu
1.Postanowienia Umowy FAO o środkach stosowanych przez państwo portu w celu zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania z 2009 r. stosuje się odpowiednio jako minimalną normę kontroli statków rybackich przez państwo portu, o której mowa w art. 25, bez uszczerbku dla dodatkowych przepisów zawartych w niniejszej sekcji.
2.Państwa członkowskie współpracują w zakresie skutecznego wdrażania umowy FAO o środkach stosowanych przez państwo portu oraz wymiany informacji istotnych dla wdrażania systemu, o którym mowa w niniejszej sekcji.
Artykuł 27
Wyznaczone porty
1.Państwa członkowskie sporządzają i zgłaszają Komisji wykaz portów państw członkowskich, w których statki mające na pokładzie zasoby rybne złowione na obszarze objętym konwencją przez statki rybackie pływające pod banderą innej umawiającej się strony, które nie zostały uprzednio wyładowane ani przeładowane w porcie, mogą przeprowadzać wyładunek, przeładunek lub korzystać z innych usług portowych. Wykaz ten zawiera informacje określone w załączniku XIX i jest przesyłany Komisji co najmniej 15 dni przed jego wejściem w życie.
2.Wszelkie zmiany w wykazie państwa członkowskie przesyłają Komisji na 15 dni przed ich wejściem w życie.
3.Komisja niezwłocznie powiadamia Sekretariat NEAFC o tych portach i o wszelkich zmianach w wykazie.
4.Dopuszcza się wyładunek, przeładunek i korzystanie z usług portowych przez statki rybackie, o których mowa w art. 25, wyłącznie w wyznaczonych portach.
Artykuł 28
Wcześniejsze powiadomienie o wejściu do portu
1.Kapitanowie lub przedstawiciele kapitanów statków rybackich mających na pokładzie ryby, o których mowa w art. 25, zamierzający zawinąć do portu unijnego oraz kapitanowie lub przedstawiciele kapitanów unijnych statków rybackich mających na pokładzie zasoby rybne złowione na obszarze objętym konwencją zamierzający zawinąć do portu innej umawiającej się strony powiadamiają właściwe organy państwa portu nie później niż trzy dni robocze przed przewidywanym czasem przybycia do portu. Państwa członkowskie portu mogą ustanowić inny termin powiadomienia, uwzględniając w szczególności sposób przetwarzania złowionych ryb lub odległość między łowiskami a jego portami. W takim przypadku państwo członkowskie portu niezwłocznie powiadamia Komisję, która niezwłocznie powiadamia Sekretariat NEAFC.
2.Wcześniejsze powiadomienie o wejściu do portu, o którym mowa w ust. 1, sporządza się za pośrednictwem strony internetowej NEAFC na formularzu sprawozdania z kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (PSC) zamieszczonym w załączniku XX, odpowiednio wypełniając część A zgodnie z następującymi zasadami:
a)jeżeli statek przewozi własny połów, stosuje się formularz PSC 1;
b)jeżeli statek uczestniczył w czynnościach przeładunkowych, stosuje się formularz PSC 2, podając informacje oddzielnie dla połowów z każdego statku przekazującego.
3.Jeśli strona internetowa NEAFC jest niedostępna, wcześniejsze powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, jest wysyłane pocztą elektroniczną lub faksem.
4.Wcześniejsze powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, może zostać anulowane przez nadawcę poprzez powiadomienie właściwych organów portu, z którego kapitan zamierzał skorzystać, nie później niż 24 godziny przed zgłoszonym przewidywanym czasem przybycia do tego portu. Państwo członkowskie portu może ustanowić inny okres wcześniejszego powiadomienia o anulowaniu. W takim przypadku państwo członkowskie niezwłocznie powiadamia Komisję, która niezwłocznie powiadamia Sekretariat NEAFC.
5.W przypadku gdy statek wykonywał czynności przeładunkowe, właściwe organy państwa członkowskiego portu niezwłocznie przekazują kopię powiadomienia, o którym mowa w ust. 1 i 3, Sekretariatowi NEAFC, państwu bandery statku rybackiego oraz państwu (państwom) bandery statków przekazujących.
Artykuł 29
Zezwolenie na wyładunek, przeładunek i inne wykorzystanie portów
1.W odpowiedzi na powiadomienie przekazane zgodnie z art. 28 państwo członkowskie portu zapewnia, aby państwo bandery statku rybackiego zamierzającego dokonać wyładunku lub przeładunku lub, w przypadku gdy statek rybacki wykonywał czynności przeładunkowe poza portem, państwo lub państwa bandery statków przekazujących wypełniły część B formularza PSC w celu potwierdzenia, że:
a)statki rybackie, które zadeklarowały połów ryb, posiadały wystarczającą kwotę w odniesieniu do zadeklarowanych gatunków;
b)ilości ryb na statku zostały odpowiednio zgłoszone i uwzględnione przy obliczeniu wszelkich ograniczeń połowowych lub ograniczeń nakładu, które mogą mieć zastosowanie;
c)statki rybackie, które zadeklarowały połów ryb, posiadały zezwolenie na połowy w zadeklarowanych obszarach;
d)obecność statku w zadeklarowanym obszarze połowów zweryfikowano zgodnie z danymi VMS.
2.Kapitan statku rybackiego nie rozpoczyna czynności wyładunkowych lub przeładunkowych lub nie korzysta z usług portowych przed wydaniem przez właściwe organy państwa członkowskiego portu zezwolenia poprzez odpowiednie wypełnienie części C formularza PSC za pośrednictwem strony internetowej NEAFC oraz przed upływem przewidywanego czasu przybycia zgłoszonego we wcześniejszym powiadomieniu (PSC1 lub PSC2). Zezwolenie takie wydaje się wyłącznie po otrzymaniu od państwa bandery potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1. Czynności wyładunkowe i przeładunkowe oraz korzystanie z innych usług portowych można jednak rozpocząć przed przewidywanym czasem przybycia po uzyskaniu zgody właściwych organów państwa portu.
3.Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 państwo członkowskie portu może udzielić zezwolenia na cały lub częściowy wyładunek w przypadku braku potwierdzenia od państwa bandery, o którym mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem następujących warunków:
a)przedmiotowe ryby są przechowywane pod kontrolą właściwych organów; oraz
b)przedmiotowe ryby zostają zwrócone w celu sprzedaży, przekazania lub transportu wyłącznie po otrzymaniu potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1; oraz
c)jeżeli w ciągu 14 dni od wyładunku nie otrzymano potwierdzenia, właściwe organy państwa członkowskiego portu mogą skonfiskować i zbyć ryby zgodnie z przepisami krajowymi.
4.Zezwolenia na wyładunek, przeładunek oraz inne wykorzystanie usług portowych nie udziela się, jeżeli państwo członkowskie portu otrzyma wyraźne dowody, że połów znajdujący się na statku trafił tam z naruszeniem mających zastosowanie wymogów danej umawiającej się strony w odniesieniu do obszarów podlegających jurysdykcji krajowej.
5.Właściwe organy państwa członkowskiego portu niezwłocznie powiadamiają kapitana statku lub jego przedstawiciela, państwo bandery statku i Sekretariat NEAFC o swojej decyzji dotyczącej wydania lub niewydania zezwolenia na wyładunek, przeładunek oraz inne usługi portowe, wypełniając, w stosownych przypadkach, część C formularza PSC.
Artykuł 30
Inspektorzy portowi i urzędnicy NEAFC
1.Inspekcje przeprowadzają upoważnieni urzędnicy państw członkowskich znający zalecenia ustanowione w ramach konwencji.
2.Komisja może, za zgodą państwa członkowskiego portu, zaprosić inspektorów innych umawiających się stron NEAFC, aby wraz z inspektorami państwa członkowskiego portu wzięli udział w inspekcji w charakterze obserwatorów.
3.Do 1 grudnia każdego roku państwa członkowskie portu przekazują EFCA następujące informacje:
a)imiona i nazwiska oraz dane inspektorów portowych NEAFC upoważnionych do przeprowadzania inspekcji w ramach systemu kontroli przeprowadzanej przez państwo portu NEAFC zgodnie z formatem określonym w załączniku XIII;
b)imiona i nazwiska oraz dane urzędników wydających zezwolenia na wyładunek, przeładunek i korzystanie z innych usług portowych.
4.Do 1 stycznia każdego roku EFCA opracowuje i przesyła informacje, o których mowa w ust. 3, do Sekretariatu NEAFC, z kopią dla Komisji.
5.Państwa członkowskie powiadamiają EFCA o wszelkich zmianach w wykazach, o których mowa w ust. 3, a agencja ta z kolei niezwłocznie przekazuje je Sekretariatowi NEAFC, z kopią dla Komisji.
Artykuł 31
Inspekcje w portach
1.W kontekście wspólnego systemu inspekcji i nadzoru, o którym mowa w art. 19 ust. 1, państwa członkowskie zapewniają, aby inspekcje portowe statków rybackich objęte zakresem art. 25 opierały się na zharmonizowanej metodyce oceny ryzyka ustanowionej we współpracy z EFCA i przez nią koordynowanej, z uwzględnieniem ogólnych wytycznych określonych w załączniku XXI.
2.Do celów oceny ryzyka i, w stosownych przypadkach, inspekcji, po wcześniejszym powiadomieniu, o którym mowa w art. 28, państwa członkowskie zapewniają, aby inspektorzy portowi NEAFC oceniali dane z elektronicznego dziennika połowowego i dane VMS dotyczące całej działalności połowowej na obszarze podlegającym regulacji przesyłane przez ten statek do Sekretariatu NEAFC przez okres jednego roku przed planowanym wyładunkiem. W przypadku przeładunku ocenie podlegają również dane statków przekazujących.
3.W każdym roku każde państwo członkowskie przeprowadza inspekcje co najmniej 5 % wyładunków lub przeładunków świeżych ryb oraz co najmniej 7,5 % mrożonych ryb w swoich portach, z zastrzeżeniem art. 25. Inspekcja statku rybackiego wyładowującego lub przeładowującego zarówno połowy świeże, jak i zamrożone jest wliczana do poziomów odniesienia dla ryb świeżych i mrożonych.
4.Państwo członkowskie zapewnia, aby inspekcje były przeprowadzane w sposób uczciwy, przejrzysty i niedyskryminacyjny i nie mogą one stanowić prześladowania operatorów jakiegokolwiek statku rybackiego.
5.Państwa członkowskie zapewniają w ramach procedur inspekcji, aby inspektorzy:
a)badali wszystkie odpowiednie obszary statku w celu sprawdzenia przestrzegania właściwych środków ochrony i zarządzania;
b)podejmowali wszelkie możliwe starania w celu uniknięcia niepotrzebnego opóźnienia statku, zapewnienia minimalnego stopnia ingerencji i utrudnień, a także uniknięcia pogorszenia jakości ryb.
c)nie utrudniali kapitanowi kontaktu z organami państwa bandery;
d)sprawdzali, czy dokumentacja dotycząca identyfikacji statku znajdująca się na statku oraz informacje dotyczące jego właściciela są prawdziwe, kompletne i poprawne, w tym, w razie potrzeby, kontaktując się w odpowiedni sposób z państwem bandery lub międzynarodowymi rejestrami statków;
e)sprawdzali, czy bandera i oznaczenia statku (np. nazwa, zewnętrzny numer rejestracyjny, numer IMO, międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy i inne oznaczenia, główne wymiary) są zgodne z informacjami zawartymi w dokumentacji;
f)sprawdzali, czy upoważnienia do połowów i działań związanych z połowami są prawdziwe, kompletne, poprawne i zgodne z informacjami przedstawionymi zgodnie z art. 28;
g)dokonywali przeglądu wszelkiej odnośnej dokumentacji i rejestrów znajdujących się na statku, w tym dokumentacji i rejestrów w formie elektronicznej oraz danych z satelitarnego systemu monitorowania statków od państwa bandery lub właściwych regionalnych organizacji ds. rybołówstwa. Do odnośnej dokumentacji zaliczyć można dzienniki pokładowe, dokumenty dotyczące połowów i przeładunku oraz dokumenty handlowe, listy załogi, plany rozmieszczenia i mocowania, opisy ładowni ryb oraz dokumenty wymagane na mocy Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem;
h)kontrolowali wszelkie odnośne narzędzia połowowe na statku, w tym wszelkie narzędzia przechowywane poza zasięgiem wzroku, a także powiązane z nimi urządzenia, oraz sprawdzali, czy narzędzia te są zgodne z warunkami określonymi w upoważnieniach. Narzędzia połowowe są również sprawdzane pod kątem zgodności cech, takich jak wielkość oczek i grubość sznurka, urządzenia i dodatkowe uzbrojenie, wymiary i konfiguracja sieci, więcierze, dragi, rozmiary i liczba haków, z mającymi zastosowanie przepisami oraz pod kątem zgodności oznaczeń z oznaczeniami, do których statek jest upoważniony;
i)określali, czy ryby znajdujące się na statku zostały złowione zgodnie z mającymi zastosowanie upoważnieniami;
j)monitorowali cały przebieg rozładunku lub przeładunku oraz dokonywali kontroli krzyżowej ilości podanych we wcześniejszym powiadomieniu o wyładunku w podziale na gatunki oraz ilości wyładowanych lub przeładowanych ryb w podziale na gatunki;
k)sprawdzali ryby, w tym poprzez pobieranie próbek, w celu ustalenia ich ilości i składu połowu. W tym celu inspektorzy mogą otwierać pojemniki, w które ryby zostały wstępnie zapakowane, oraz przemieszczać ryby lub pojemniki, aby upewnić się co do całości zawartości ładowni ryb. Sprawdzenie to może obejmować inspekcję rodzaju produktu oraz ustalenie masy nominalnej;
l)po zakończeniu wyładunku lub przeładunku dokonywali weryfikacji i odnotowywali – w podziale na gatunki – ilości ryb pozostałych na statku;
m)oceniali, czy istnieją wyraźne dowody pozwalające sądzić, że dany statek uczestniczył w nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowach lub działaniach związanych z połowami wspierających tego rodzaju połowy;
n)przedstawiali kapitanowi statku sprawozdanie zawierające wyniki inspekcji, w tym ewentualne środki, które mogłyby zostać podjęte, w celu jego podpisania przez inspektora i kapitana statku. Podpis kapitana na sprawozdaniu służy jedynie jako potwierdzenie odbioru kopii sprawozdania. Kapitanowi umożliwia się dodanie w sprawozdaniu wszelkich swoich uwag lub zastrzeżeń oraz, w stosownych przypadkach, skontaktowanie się z właściwymi organami państwa bandery, w szczególności gdy ma on poważne trudności ze zrozumieniem treści sprawozdania; oraz
o)gdy jest to konieczne i możliwe – organizowali tłumaczenie odpowiednich dokumentów.
6.Każde państwo członkowskie ułatwia komunikację z kapitanem statku lub jego dowództwem, w tym, stosownie do potrzeb i możliwości, poprzez zapewnienie inspektorowi obecności tłumacza ustnego.
7.Niniejszy artykuł ma zastosowanie w uzupełnieniu zasad dotyczących procedur inspekcji określonych w art. 10 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008.
Artykuł 32
Obowiązki operatorów podczas inspekcji w portach
1.Niniejszy artykuł ma zastosowanie jako uzupełnienie ogólnych obowiązków ustanowionych w art. 113 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011.
2.Kapitan statku rybackiego, który jest poddawany inspekcji, lub, w stosownych przypadkach, przedstawiciel kapitana, wypełnia obowiązki ustanowione w art. 114 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011 oraz, w stosownych przypadkach, obowiązki ustanowione w art. 24 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 33
Sprawozdania z inspekcji
1.Każdą inspekcję w porcie przeprowadzaną przez NEAFC dokumentuje się poprzez uzupełnienie sprawozdania z inspekcji przeprowadzanej przez państwo portu (formularz PSC 3), jak określono w załączniku XXII.
2.Kapitan statku rybackiego może wnieść uwagi do sprawozdania z inspekcji, które inspektor i kapitan podpisują po zakończeniu inspekcji. Kapitan statku rybackiego lub jego przedstawiciel otrzymuje kopię sprawozdania z inspekcji.
3.Organy państwa członkowskiego portu zapewniają, aby kopia każdego sprawozdania z inspekcji była niezwłocznie przekazywana państwu bandery statku rybackiego objętego inspekcją, państwu lub państwom bandery statków przekazujących, jeśli statek wykonywał czynności przeładunkowe, oraz Sekretariatowi NEAFC, z kopią dla Komisji i EFCA. Na wniosek państwa bandery statku poddanego inspekcji zostaje mu przekazany oryginał lub potwierdzona kopia każdego sprawozdania z inspekcji.
4.Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy odpowiedzialne za odbiór sprawozdań z inspekcji zgodnie z niniejszym artykułem.
Sekcja 6
Naruszenia
Artykuł 34
Postępowanie w przypadku naruszenia przepisów
1.W przypadku gdy inspektorzy zgłoszą naruszenie przepisów przez statek rybacki związane z jakąkolwiek działalnością połowową sprzeczną ze środkami ochrony i zarządzania przyjętymi przez NEAFC, podejmują oni następujące działania:
a)odnotowują naruszenie w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 22 ust. 3, art. 23 ust. 11 lub art. 33 ust. 1;
b)rejestrują dowody dotyczące naruszenia, które uznano za niezbędne;
c)podejmują wszystkie konieczne środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa i trwałości dowodów na potrzeby kolejnych inspekcji na nabrzeżach. Jeśli inspektor uważa, że narzędzie połowowe jest lub zostało użyte z naruszeniem mających zastosowanie środków, może on mocno przytwierdzić do jego dowolnej części znak identyfikacyjny; oraz
d)niezwłocznie podejmują próbę skontaktowania się z organami państwa członkowskiego przeprowadzającego inspekcję i EFCA.
2.Państwo członkowskie lub EFCA, jeżeli to ona prowadzi inspekcję lub nadzór, przekazuje na piśmie i drogą elektroniczną szczegółowe informacje na temat naruszenia wyznaczonemu organowi państwa bandery statku poddanego inspekcji oraz Komisji i EFCA, jeżeli tylko jest to możliwe – w pierwszym dniu roboczym następującym po rozpoczęciu inspekcji. W stosownych przypadkach państwo członkowskie przeprowadzające inspekcję lub EFCA przekazuje również wnioski umawiającej się stronie, na której wodach doszło do naruszenia, a także państwu, którego obywatelem jest kapitan statku.
3.Państwo członkowskie przeprowadzające inspekcję lub EFCA niezwłocznie przesyła oryginał sprawozdania z działalności nadzorczej lub sprawozdania z inspekcji wraz z wszelkimi dokumentami uzupełniającymi właściwym organom państwa bandery statku rybackiego poddanego inspekcji, z kopią dla Sekretariatu NEAFC, Komisji i EFCA.
Artykuł 35
Działania następcze w przypadku domniemanego naruszenia przepisów
1.Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy odpowiedzialne za odbiór dowodów naruszenia. Wyznaczony właściwy organ powiadomiony o naruszeniu popełnionym przez statek rybacki tego państwa członkowskiego podejmuje niezwłocznie działania w celu odbioru i zbadania dowodów naruszenia oraz przeprowadza dodatkowe dochodzenie konieczne do podjęcia działań następczych związanych z naruszeniem, oraz, kiedy jest to możliwe, dokonuje kontroli statku rybackiego, którego to dotyczy.
2.Państwa członkowskie rozpatrują sprawozdania sporządzone przez inspektorów NEAFC pochodzących z innych umawiających się stron w ramach systemu i podejmują w związku z nimi działania na tych samych zasadach co sprawozdania od swoich własnych inspektorów. Państwa członkowskie współpracują między sobą oraz z umawiającymi się stronami w celu ułatwienia postępowań sądowych lub innych postępowań wynikających ze sprawozdania przedłożonego przez inspektora w ramach systemu.
Artykuł 36
Poważne naruszenia
Do celów niniejszego rozporządzenia za poważne uznaje się następujące naruszenia dotyczące zasobów rybnych:
a)prowadzenie połowów bez ważnego zezwolenia wydanego przez państwo bandery;
b)prowadzenie połowów bez kwoty lub po jej wykorzystaniu;
c)wykorzystywanie niedozwolonych narzędzi połowowych;
d)poważne błędy przy rejestracji połowów regulowanych zasobów;
e)powtarzające się naruszenia art. 14 i 16 lub, w odniesieniu do regulowanych zasobów, art. 15;
f)wyładunek lub przeładunek w porcie, który nie został wyznaczony zgodnie z art. 27;
g)niespełnienie wymogów określonych w art. 28 ust. 1–4;
h)wyładunek lub przeładunek bez zezwolenia od państwa portu lub przed zgłoszonym wcześniej przewidywanym czasem przybycia bez zgody państwa portu, zgodnie z art. 29;
i)utrudnianie inspektorom wykonywania ich obowiązków;
j)ukierunkowane połowy stada, które podlega moratorium lub którego poławianie jest zakazane;
k)fałszowanie lub ukrywanie oznaczeń, nazwy lub rejestracji statku rybackiego;
l)ukrywanie dowodów dotyczących dochodzenia, manipulowanie nimi lub usuwanie ich;
m)wielokrotne naruszenia, które stanowią poważne zlekceważenie środków ochrony i zarządzania
n)wykonywanie czynności przeładunkowych lub uczestniczenie we wspólnych czynnościach połowowych ze statkami kraju niebędącego umawiającą się stroną, któremu NEAFC nie przyznała statusu czynnego współpracującego kraju niebędącego umawiającą się stroną;
o)dostarczanie zapasów, paliwa lub innych usług statkom figurującym w wykazie statków prowadzących połowy NNN, o których mowa w art. 47 ust. 1.
Artykuł 37
Działania następcze w przypadku poważnych naruszeń
1.Jeżeli inspektor uzna, że istnieją wyraźne powody, aby stwierdzić, że kapitan lub operator statku rybackiego popełnił poważne naruszenie, niezwłocznie powiadamia on o tym naruszeniu właściwe organy państwa członkowskiego przeprowadzającego inspekcję, Komisję i EFCA. Państwo członkowskie przeprowadzające inspekcję lub EFCA, w przypadku gdy inspekcja została przeprowadzona przez tę agencję, niezwłocznie przekazuje informacje Sekretariatowi NEAFC, właściwym organom państwa bandery statku oraz, w stosownych przypadkach, państwu lub państwom bandery statków przekazujących, jeżeli statek poddany inspekcji uczestniczył w czynnościach przeładunkowych.
2.W celu ochrony dowodów inspektor podejmuje wszystkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich bezpieczeństwa i trwałości, ograniczając przy tym do minimum ingerencję w działania statku i związane z nią niedogodności.
3.W przypadku inspekcji na morzu na obszarze podlegającym regulacji inspektor jest upoważniony do pozostania na statku rybackim przez okres niezbędny do udzielenia informacji inspektorowi należycie upoważnionemu przez umawiającą się stronę bandery lub do momentu, gdy zgodnie z odpowiedzią umawiającej się strony bandery wymagane jest opuszczenie statku rybackiego przez inspektora.
Artykuł 38
Działania następcze w przypadku poważnych naruszeń popełnionych przez unijny statek rybacki
1.Państwo członkowskie bandery niezwłocznie odpowiada na powiadomienie o poważnym naruszeniu oraz w ciągu 72 godzin zapewnia inspekcję unijnego statku rybackiego, którego to dotyczy, którą przeprowadza inspektor należycie upoważniony w odniesieniu do popełnionego naruszenia.
2.Jeśli dowody uzasadniają podjęcie takiego działania, po zgłoszeniu wyników badań, o których mowa w ust. 1 i w art. 37 ust. 1, państwo członkowskie bandery zwraca się do statku rybackiego, aby natychmiast wpłynął do portu wyznaczonego przez to państwo członkowskie bandery i poddał się dokładnej inspekcji pod nadzorem tego państwa w obecności inspektora NEAFC z jakiejkolwiek innej umawiającej się strony, która pragnie w niej uczestniczyć.
3.Państwo członkowskie bandery może zezwolić państwu przeprowadzającemu inspekcję na niezwłoczne wprowadzenie statku rybackiego do portu wyznaczonego przez państwo członkowskie bandery.
4.Jeśli statek rybacki nie jest wezwany do portu, państwo członkowskie bandery musi niezwłocznie przedstawić stosowne uzasadnienie EFCA i Komisji, które przesyłają informacje umawiającej się stronie przeprowadzającej inspekcję i Sekretariatowi NEAFC.
5.W przypadku gdy statek rybacki wezwano do portu w celu przeprowadzenia szczegółowej kontroli zgodnie ust. 2 lub 3, inspektor NEAFC z innej umawiającej się strony może, za zgodą państwa członkowskiego bandery statku rybackiego, wejść na pokład tego statku rybackiego i pozostać na nim w czasie, gdy statek płynie do portu, oraz może być obecny przy inspekcji statku rybackiego w porcie.
6.Państwa członkowskie bandery niezwłocznie informują Komisję i EFCA o wynikach inspekcji i o środkach, które przyjęły w wyniku danego naruszenia.
Artykuł 39
Środki zapewniające przestrzeganie przepisów
Państwo członkowskie zapewnia systematyczne podejmowanie odpowiednich środków, łącznie ze wszczynaniem postępowania administracyjnego lub karnego, zgodnie z jego prawem krajowym, przeciwko osobom fizycznym lub prawnym odpowiedzialnym za naruszenie środków ochrony i zarządzania przyjętych przez NEAFC.
Artykuł 40
Sprawozdania dotyczące działań w zakresie inspekcji i nadzoru, naruszeń i związanych z nimi działań następczych oraz działań NNN
1.Do 1 lutego każdego roku każde państwo członkowskie przekazuje EFCA i Komisji następujące informacje:
a)liczbę inspekcji, jakie przeprowadziło ono zgodnie z art. 22, 23 i 31, określając liczbę inspekcji przeprowadzonych przez państwo bandery statku rybackiego poddanego inspekcji oraz, w przypadku gdy popełniono naruszenie, datę i pozycję odpowiedniego statku rybackiego oraz charakter naruszenia;
b)liczbę godzin spędzonych w powietrzu i liczbę godzin spędzonych na morzu przez jednostki patrolowe NEAFC, liczbę obserwacji dokonanych przez państwo bandery zaobserwowanych statków oraz wykaz poszczególnych statków rybackich, w odniesieniu do których wypełniono sprawozdanie z nadzoru.
c)liczbę inspekcji statków kraju niebędącego umawiającą się stroną, które kraj ten przeprowadził na morzu lub w swoich portach, nazwy i bandery statków, które poddano inspekcji, daty przeprowadzenia inspekcji, nazwy wszelkich portów, w których je przeprowadzono, a także wyniki tych inspekcji;
d)w przypadku gdy ryby zostały wyładowane lub przeładowane po przeprowadzeniu inspekcji w ramach systemu, sprawozdanie zawiera również dowody przedstawione zgodnie z art. 46. oraz
e)stan zaawansowania postępowań dotyczących poszczególnych naruszeń środków ochrony i zarządzania przyjętych przez NEAFC popełnionych w ubiegłym roku kalendarzowym. Naruszenia uwzględnia się w każdym kolejnym sprawozdaniu do czasu zakończenia postępowania zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi. Sprawozdanie zawiera informacje na temat stanu zaawansowania postępowań, zwłaszcza dotyczące tego, czy sprawa jest w toku, czy toczy się w związku z nią postępowanie odwoławcze lub czy nadal prowadzone są w związku z nią czynności wyjaśniające. Sprawozdanie zawiera opis, przy użyciu specjalistycznych pojęć, wszelkich nałożonych sankcji, określający w szczególności wysokość grzywien, wartość skonfiskowanych ryb lub narzędzi, wszelkie ostrzeżenia pisemne, oraz uzasadnienie w przypadku gdy nie podjęto żadnych działań.
2.Informacje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się zgodnie z wzorami przyjętymi przez NEAFC.
3.EFCA sporządza sprawozdanie unijne na podstawie sprawozdań państw członkowskich oraz informacji dostępnych w ramach unijnego wspólnego systemu inspekcji i nadzoru. EFCA przekazuje Komisji sprawozdanie unijne do 20 lutego każdego roku. Komisja przekazuje sprawozdanie unijne Sekretariatowi NEAFC do 1 marca każdego roku.
Sekcja 7
Środki służące propagowaniu przestrzegania przepisów przez statki rybackie krajów niebędących umawiającymi się stronami
Artykuł 41
Zakres
Niniejszą sekcję stosuje się do statków rybackich krajów niebędących umawiającymi się stronami, wykorzystywanych lub przeznaczonych do działalności połowowej prowadzonej w odniesieniu do zasobów rybnych na obszarze objętym konwencją.
Artykuł 42
Przypadki zauważenia i identyfikacji statków rybackich krajów niebędących umawiającymi się stronami
1.Państwa członkowskie lub EFCA niezwłocznie przekazują wszelkie informacje dotyczące statków krajów niebędących umawiającymi się stronami, które zauważono lub w inny sposób zidentyfikowano w trakcie prowadzenia działalności połowowej na obszarze objętym konwencją, do EFCA, z kopią dla Komisji. EFCA niezwłocznie informuje Sekretariat NEAFC i wszystkie inne państwa członkowskie o każdym otrzymanym sprawozdaniu z obserwacji.
2.EFCA lub państwo członkowskie, które zauważyło statek rybacki kraju niebędącego umawiającą się stroną, niezwłocznie podejmuje próbę poinformowania tego statku, że został on zauważony lub w inny sposób zidentyfikowany w trakcie prowadzenia działalności połowowej na obszarze objętym konwencją oraz że domniemywa się w konsekwencji, o ile NEAFC nie nadała jego państwu bandery statusu kraju czynnie współpracującego niebędącego stroną umawiającą się, że narusza on środki ochrony i zarządzania przyjęte przez NEAFC.
3.W przypadku statku rybackiego kraju niebędącego stroną umawiającą się, który został zauważony lub w inny sposób zidentyfikowany w trakcie wykonywania czynności przeładunkowych, domniemanie, że podważono skuteczność środków ochrony i zarządzania przyjętych przez NEAFC, ma zastosowanie do wszystkich innych statków rybackich krajów niebędących umawiającymi się stronami, co do których stwierdzono, że prowadziły takie działania razem z tym statkiem.
Artykuł 43
Inspekcje na morzu
1.Inspektorzy NEAFC zwracają się o pozwolenie na wejście na pokład i inspekcję statków rybackich krajów niebędących umawiającymi się stronami, które strona umawiająca się zauważyła lub w inny sposób zidentyfikowała w trakcie prowadzenia działalności połowowej na obszarze objętym konwencją. Jeśli kapitan statku zezwoli na wejście na pokład i inspekcję statku, inspekcję dokumentuje się poprzez wypełnienie sprawozdania z inspekcji, jak określono w załączniku XVII.
2.Inspektorzy NEAFC niezwłocznie przekazują kopię sprawozdania z inspekcji kapitanowi statku rybackiego kraju niebędącego umawiającą się stroną, Komisji i EFCA.EFCA niezwłocznie przekazuje kopię Sekretariatowi NEAFC.Jeśli dowody zawarte w sprawozdaniu uzasadniają podjęcie takiego działania, państwo członkowskie podejmuje stosowne kroki zgodnie z prawem międzynarodowym.
3.Jeśli kapitan nie zgadza się na wejście na pokład i inspekcję jego statku lub jeśli nie wypełnił któregokolwiek z obowiązków określonych w art. 24 lit. b)–f), domniemywa się, że statek rybacki kraju niebędącego umawiającą się stroną prowadził działalność połowową NNN. Inspektor NEAFC niezwłocznie informuje EFCA i Komisję. Komisja niezwłocznie powiadamia Sekretariat NEAFC.
Artykuł 44
Wejście do portu
1.Kapitanowie statków rybackich krajów niebędących umawiającymi się stronami zamierzający wpłynąć do portu powiadamiają właściwe organy państwa członkowskiego portu zgodnie z art. 28. Państwo członkowskie portu niezwłocznie przekazuje tę informację państwu bandery statku rybackiego oraz Sekretariatowi NEAFC, z kopią dla Komisji i EFCA.
2.Państwo członkowskie portu zabrania wstępu do swych portów statkom rybackim krajów niebędących umawiającymi się stronami, które nie dokonały wymaganego wcześniejszego powiadomienia lub nie przekazały informacji, o których mowa w ust. 1.
3.Państwo członkowskie portu niezwłocznie powiadamia o decyzji zabraniającej wejścia do portu kapitana statku rybackiego kraju niebędącego umawiającą się stroną lub przedstawiciela kapitana, państwo bandery statku i Sekretariat NEAFC, z kopią dla Komisji i EFCA.
Artykuł 45
Inspekcje w porcie
1.Państwa członkowskie zapewniają, by wszystkie statki rybackie krajów niebędących umawiającymi się stronami, którym zezwolono na wpływanie do jednego z ich portów, były poddawane inspekcji zgodnie z przepisami art. 31 ust. 4–8. Statek rybacki kraju niebędącego umawiającą się stroną nie może wyładowywać ani przeładowywać żadnych ryb do czasu zakończenia tej inspekcji. Każdą inspekcję dokumentuje poprzez wypełnienie sprawozdania z inspekcji przewidzianego w art. 33.
2.Jeśli kapitan statku rybackiego kraju niebędącego umawiającą się stroną nie wypełnił któregokolwiek z obowiązków określonych w art. 24 lit. b)–f), domniemywa się, że statek prowadził działania NNN.
3.Państwo członkowskie portu niezwłocznie przekazuje informacje o wynikach wszystkich inspekcji statków rybackich krajów niebędących umawiającymi się stronami przeprowadzonych w jego portach oraz o dalszych działaniach Sekretariatowi NEAFC, z kopią dla Komisji i EFCA.
Artykuł 46
Wyładunek, przeładunek i wykorzystanie portu
1.Wyładunek, przeładunek lub inne wykorzystanie portu przez statki krajów niebędących umawiającymi się stronami można rozpocząć dopiero po otrzymaniu zezwolenia od właściwych organów państwa członkowskiego portu zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008.
2.W przypadku gdy statek rybacki kraju niebędącego umawiającą się stroną wszedł do portu, państwa członkowskie odmawiają wyładunku, przeładunku, przetwórstwa i pakowania zasobów rybnych oraz innych usług portowych, w tym zaopatrywania w paliwo, uzupełniania zapasów, konserwacji i usług w zakresie suchego dokowania, jeżeli:
a)statek został poddany inspekcji zgodnie z art. 45 i w wyniku tej inspekcji stwierdzono występowanie na statku gatunków objętych zaleceniami NEAFC, chyba że kapitan tego statku rybackiego przedstawi właściwym organom przekonujące dowody, że połowu ryb dokonano poza obszarem podlegającym regulacji lub zgodnie ze wszystkimi stosownymi zaleceniami NEAFC; lub
b)państwo bandery tego statku rybackiego lub, w przypadku gdy statek wykonywał czynności przeładunkowe, państwo lub państwa bandery przekazujących statków rybackich, nie przedstawi potwierdzenia zgodnie z przepisami art. 29; lub
c)kapitan tego statku nie wypełnił któregokolwiek z obowiązków określonych w art. 24 lit. b)–f); lub
d)państwa członkowskie otrzymały wyraźne dowody, że zasoby rybne znajdujące się na statku zostały złowione w wodach podlegających jurysdykcji umawiającej się strony z naruszeniem odpowiednich przepisów; lub
e)państwa członkowskie posiadają wystarczające dowody, że dany statek był w inny sposób zaangażowany w połowy NNN na obszarze objętym konwencją lub wspierał taką działalność połowową.
3.W przypadku odmowy, o której mowa w ust. 2, państwa członkowskie przekazują informację o swojej decyzji kapitanowi statku rybackiego kraju niebędącego umawiającą się stroną lub przedstawicielowi kapitana oraz Sekretariatowi NEAFC, z kopią dla Komisji i EFCA.
4.Państwa członkowskie wycofują swoją odmowę korzystania z portów w odniesieniu do danego statku rybackiego kraju niebędącego umawiającą się stroną, wyłącznie jeśli istnieją wystarczające dowody świadczące o tym, że przesłanki, na podstawie których wydano tę odmowę, były niewystarczające lub błędne, lub że przesłanki te przestały istnieć.
5.Jeżeli państwo członkowskie wycofało swoją odmowę na podstawie ust. 4, niezwłocznie powiadamia o tym podmioty, którym przekazano informację na podstawie ust. 3.
Artykuł 47
Działania przeciwko statkom znajdującym się w wykazach statków NNN prowadzonych przez NEAFC
1.Państwa członkowskie zapewniają, aby statki rybackie figurujące w tymczasowych („A”) lub potwierdzonych („B”) wykazach statków NNN prowadzonych przez NEAFC:
a)były poddawane inspekcjom zgodnie z przepisami art. 45 przy wejściu do portów tych państw;
b)nie otrzymywały zezwoleń na wyładunek lub przeładunek w portach tych państw;
c)nie otrzymywały w żaden sposób pomocy ani nie otrzymywały pozwoleń na udział w jakichkolwiek czynnościach przeładunkowych lub wspólnych czynnościach połowowych od statków rybackich, statków pomocniczych, statków zaopatrujących inne statki w paliwo, statków-baz i statków towarowych pływających pod banderą tych państw; oraz
d)nie otrzymywały zapasów, paliwa ani innych usług.
2.Przepisy, o których mowa w ust. 1 lit. b)–d), nie mają zastosowania do statków umieszczonych w prowadzonym przez NEAFC wykazie „A” statków NNN, których wykreślenie z tego wykazu zostało zalecone NEAFC.
3.Oprócz środków przewidzianych w ust. 1 państwa członkowskie stosują następujące środki w odniesieniu do statków znajdujących się w wykazie „B”:
a)zakazują takim statkom wstępu do swoich portów i informują o takim zakazie zgodnie z art. 44 ust. 3;
b)zakazują zezwalania takim statkom na połowy na wodach podlegających ich jurysdykcji krajowej;
c)zakazują czarteru takich statków;
d)odmawiają przyznania swojej bandery takim statkom;
e)zakazują przywozu ryb pochodzących z takich statków;
f)zakazują importerom, przewoźnikom i innym zainteresowanym sektorom przeładunku i handlu produktami rybołówstwa złowionymi przez takie statki; oraz
g)gromadzą wszelkie stosowne informacje i wymieniają je z innymi państwami członkowskimi i umawiającymi się stronami innymi niż Unia lub współpracującymi stronami niebędącymi umawiającymi się stronami w celu wykrywania i kontrolowania fałszywych świadectw przywozowych/wywozowych dotyczących produktów rybołówstwa z takich statków oraz zapobiegania wydawaniu takich świadectw.
4.Przepisy ust. 1 lit. d), ust. 3 lit. a) i d) nie mają zastosowania w przypadku, gdy umawiające się strony mogą dostarczać zapasy, paliwo lub świadczyć inne usługi lub przyznać swoją banderę statkowi znajdującemu się w wykazie statków NNN w następstwie zalecenia wydanego NEAFC na podstawie zadowalających dowodów wskazujących, że statek jest przeznaczony do złomowania lub zostanie trwale przydzielony do celów innych niż działalność połowowa.
TYTUŁ III
ŚRODKI MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO NIEKTÓRYCH POŁOWÓW PELAGICZNYCH
Rozdział I
Przepisy ogólne
Artykuł 48
Zakres
O ile nie przewidziano inaczej, niniejszy tytuł ma zastosowanie do unijnych statków rybackich i statków rybackich państw trzecich prowadzących działalność na wodach Unii w zakresie połowów śledzia atlantyckiego (Clupea harengus), makreli (Scomber scombrus), ostroboka (Trachurus spp.) i błękitka (Micromesistius poutassou) na obszarze objętym konwencją i wodach Unii objętych regulacjami CECAF.
Rozdział II
Połowy pelagiczne
Artykuł 49
Ograniczenia dotyczące przetwarzania połowu i wyładunku w odniesieniu do statków rybackich do połowów pelagicznych
1.Maksymalna przestrzeń między prętami separatora wody na statkach rybackich do połowów pelagicznych wynosi 10 mm. Pręty muszą być przyspawane. Jeżeli zamiast prętów w separatorze wody stosowane są otwory, ich maksymalna średnica nie może przekraczać 10 mm. Średnica otworów w osłonach separujących poprzedzających separator wody nie może przekraczać 15 mm.
2.Kapitan statku rybackiego prowadzącego połowy pelagiczne musi stale mieć na statku plany dotyczące możliwości przetwarzania połowu i wyładunku połowu. Plany te i wszelkie ich zmiany są poświadczane przez właściwe organy państwa członkowskiego bandery. Kapitan przesyła kopię planów i wszelkich ich zmian właściwym organom ds. rybołówstwa państwa członkowskiego bandery, które okresowo sprawdzają dokładności planów.
3.Zabrania się statkom rybackim do połowów pelagicznych wyładunku ryb poniżej wodnicy, w tym ze zbiorników buforowych lub zbiorników ze schłodzoną wodą morską.
4.Wszelkie punkty zrzutu pod wodnicą muszą być uszczelnione. Państwa członkowskie bandery mogą jednak wydać upoważnienie do połowów zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009, zezwalając na nieuszczelnianie punktu zrzutu poniżej wodnicy, pod warunkiem że:
a)każde użycie punktu zrzutu może być monitorowane przez organy kontrolne za pomocą zdalnych środków elektronicznych; oraz
b)punkt zrzutu i związane z nim elektroniczne środki monitorowania są opisane na certyfikowanych planach, o których mowa w ust. 2.
Artykuł 50
Ograniczenia w używaniu automatycznych urządzeń sortujących
1.Zabronione jest posiadanie lub stosowanie na statku rybackim urządzeń umożliwiających automatyczne sortowanie ze względu na rozmiar śledzia atlantyckiego, makreli, błękitka lub ostroboka.
2.Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 zezwala się na posiadanie na statku i stosowanie takich urządzeń, pod warunkiem że:
a)całość połowu, który może być zgodnie z prawem zatrzymany na statku:
(i) jest przechowywana w stanie zamrożonym,
(ii) sortowane ryby są mrożone niezwłocznie po posortowaniu, przetworzeniu i zapakowaniu, a żadne posortowane ryby nie są wrzucane do morza, z wyjątkiem produktów ubocznych takich jak podroby lub głowy, oraz
(iii) urządzenia są zainstalowane i zlokalizowane na statku w sposób umożliwiający niezwłoczne zamrażanie i niepozwalający na wrzucenie gatunków morskich do morza; lub
b)urządzenia sortujące na statku zostały odłączone od źródła zasilania i zaplombowane przez właściwe organy przed rozpoczęciem rejsu połowowego, co uniemożliwia korzystanie z urządzeń sortujących do czasu zdjęcia plomb przez właściwe organy; lub
c)statek rybacki jest wyposażony w zdalne elektroniczne systemy monitorowania na statku do celów sprawdzania przestrzegania obowiązku wyładunku; lub
d)na statku rybackim znajduje się obserwator w celu monitorowania przestrzegania obowiązku obowiązkiem wyładunku.
Artykuł 51
Przepisy dotyczące oddalania się od wrażliwych ekosystemów morskich
Kapitanowie statków rybackich zmieniają obszar połowowy, w którym prowadzą połowy, z dowolnego miejsca bieżącej operacji połowowej, w której ponad 10 % masy w relacji pełnej połowów któregokolwiek z gatunków, o których mowa w art. 48, stanowią połowy poniżej odpowiednich minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony.
Rozdział III
Przepisy szczególne dotyczące wag najazdowych i urządzeń przetwórczych
Artykuł 52
Nadzór zdalny
1.Państwa członkowskie portu zapewniają nadzór za pomocą kamer i czujników w urządzeniach wyładunkowych i przetwórczych, w których rocznie ważonych jest ponad 3 000 ton gatunków, o których mowa w art. 48.
2.Nadzór ma zastosowanie do miejsc i urządzeń wyładunkowych i przetwórczych oraz obejmuje przepływ wyładowanych ryb do momentu zakończenia ważenia. Wymóg ten nie ma zastosowania podczas transportu wyładowanych połowów do urządzenia przetwórczego i wagi najazdowej.
3.Osoba odpowiedzialna za ważenie:
a)zapewnia właściwym organom dostęp do danych z nadzoru w czasie rzeczywistym; oraz
b)przechowuje dane z nadzoru przez okres co najmniej 6 miesięcy i maksymalnie 3 lat oraz na żądanie dostarcza właściwym organom kopię przechowywanych danych.
4.Dane uzyskane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane wyłącznie do celów kontroli rybołówstwa i nie są wykorzystywane do identyfikacji osób fizycznych.
TYTUŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 53
Zarządzanie danymi, ochrona danych osobowych oraz poufność
1.Dane osobowe wymagane do stosowania art. 7 ust. 2, art. 13, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 1 lit. d), art. 17 ust. 3-5, art. 20 ust. 2, art. 21 ust. 2–5 oraz 7 i 8, art. 22 ust. 2 i 3, art. 23 ust. 11 i 12, art. 24 lit. f) i g), art. 27 ust. 1 i 2, art. 28 ust. 1 i 2, art. 30 ust. 3 i 4, art. 31 ust. 5, art. 33, art. 34, art. 35 ust. 1, art. 37 ust. 1, art. 38 ust. 1, art. 39, art. 40 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 1, art. 43 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 3, art. 47 ust. 1 i 3, art. 49 ust. 2 i 4, art. 50 ust. 2 lit. c) i d) oraz art. 52 są gromadzone i przetwarzane przez organy państw członkowskich, EFCA i Komisję w następujących celach:
a)wypełnianie obowiązków polegających na określaniu odpowiednich punktów kontaktowych i prowadzeniu wymiany danych dotyczących rybołówstwa zgodnie z art. 7 i 8, art. 13–19, art. 21 i 22, art. 27–31, art. 33–35, art. 37–40, art. 42–46, art. 49 i 50 oraz art. 52 niniejszego rozporządzenia;
b)monitorowanie uprawnień do połowów, w tym wykorzystania kwot, zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia;
c)zatwierdzanie danych zgodnie z art. 17 niniejszego rozporządzenia;
d)monitorowanie, kontrola i inspekcje działalności połowowej oraz nadzór nad nią zgodnie z art. 19–47 niniejszego rozporządzenia; oraz
e)dochodzenia dotyczące skarg, naruszeń oraz postępowań sądowych lub administracyjnych, zgodnie z art. 35–40 i art. 42–47 niniejszego rozporządzenia.
2.Dane osobowe otrzymane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem nie są przechowywane dłużej niż jest to konieczne do celu, w jakim zostały zebrane, a w każdym razie nie dłużej niż 5 lat od ich zebrania, z wyjątkiem danych osobowych, które są niezbędne do celów rozpatrywania skarg, podejmowania działań w związku z wykryciem naruszeń oraz przeprowadzania postępowań sądowych lub administracyjnych, w których to przypadkach dane te mogą być przechowywane do czasu zakończenia danej procedury, postępowania administracyjnego lub sądowego lub do czasu potrzebnego na zastosowanie sankcji. Jeżeli informacje są zatrzymywane przez dłuższy okres, są wówczas anonimizowane.
3.Organy państw członkowskich uznaje się za administratorów w rozumieniu art. 4 pkt 7 rozporządzenia (UE) 2016/679 w związku z przetwarzaniem danych osobowych, które organy państw członkowskich gromadzą i przekazują zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
4.Komisję i EFCA uznaje się za administratorów w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia (UE) 2018/1725 w związku z przetwarzaniem danych osobowych, które Komisja i EFCA gromadzą i przekazują zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
5.Oprócz obowiązków ustanowionych w rozporządzeniach (UE) 2016/679 i (UE) 2018/1725 organy państw członkowskich, EFCA i Komisja:
a)zapewniają zachowanie poufności podczas przesyłania i odbierania danych elektronicznych;
b)podejmują środki niezbędne do spełnienia przepisów dotyczących poufności i bezpieczeństwa zawartych w zaleceniach zatwierdzonych przez NEAFC, w tym odpowiednie protokoły szyfrowania w celu zapewnienia poufności i autentyczności;
c)stosownie do potrzeb, na wniosek Sekretariatu NEAFC, korygują lub kasują sprawozdania i komunikaty w formie elektronicznej, które przetwarzano w sposób niezgodny z niniejszym rozporządzeniem;
d)zapewniają, aby dane elektroniczne były przechowywane i wykorzystywane wyłącznie do celów monitorowania, kontroli, inspekcji i egzekwowania przepisów lub innych celów określonych w niniejszym rozporządzeniu; oraz
e)zapewniają, aby do wszystkich transmisji danych elektronicznych wykorzystywano systemy teleinformatyczne należycie przetestowane przez Sekretariat NEAFC.
6.Organy państw członkowskich, EFCA i Komisja zapewniają bezpieczeństwo przetwarzania danych osobowych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych, które ma miejsce w celu stosowania niniejszego rozporządzenia, w tym przetwarzania danych osobowych przez organy mające prawo dostępu do odpowiednich baz danych dotyczących rybołówstwa. W szczególności organy państw członkowskich, EFCA i Komisja stosują niezbędne środki, w tym plan ciągłości działania i środki mające na celu zapewnienie zgodności z wytycznymi i warunkami dotyczącymi systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji, przyjętymi w zaleceniu NEAFC 08:2014, w celu:
a)fizycznej ochrony danych, w tym poprzez opracowywanie planów awaryjnych służących ochronie infrastruktury krytycznej;
b)uniemożliwienia nieuprawnionego odczytywania, kopiowania, zmieniania lub usuwania nośników danych;
c)zapobiegania nieuprawnionemu wprowadzaniu danych i nieuprawnionemu dostępowi do zarejestrowanych danych osobowych, ich nieuprawnionej zmianie lub nieuprawnionemu usuwaniu;
d)zapobiegania nieuprawnionemu przetwarzaniu danych i jakiemukolwiek nieuprawnionemu kopiowaniu, modyfikacji lub usuwaniu danych;
e)dopilnowania, aby osoby upoważnione do dostępu do odpowiednich baz danych dotyczących rybołówstwa miały dostęp jedynie do danych objętych ich upoważnieniem dostępu, wyłącznie za pomocą niepowtarzalnych identyfikatorów użytkownika oraz poufnych haseł;
f)zapewnienia możliwości weryfikacji i ustalenia, którym organom mogą być przekazywane dane osobowe oraz jakie dane były przetwarzane w odpowiednich bazach danych dotyczących rybołówstwa, kiedy, przez kogo i w jakim celu;
g)uniemożliwienia nieuprawnionego odczytu, kopiowania, modyfikowania lub usuwania danych osobowych w trakcie przekazywania danych osobowych do lub z odpowiednich baz danych dotyczących rybołówstwa lub podczas transportu nośników danych, w szczególności za pomocą odpowiednich technik szyfrowania; oraz
h)monitorowania skuteczności środków bezpieczeństwa, o których mowa w niniejszym ustępie, oraz podejmowania niezbędnych środków organizacyjnych w obszarze kontroli wewnętrznej, aby zapewnić zgodność z przepisami niniejszego rozporządzenia.
7.Obowiązki wynikające z art. 113 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 mają również zastosowanie do danych gromadzonych i otrzymywanych w ramach niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 54
Procedura wprowadzania zmian
1.Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 55 dotyczących środków przyjętych przez NEAFC w odniesieniu do:
a)procedur powiadamiania punktów kontaktowych, o których mowa w art. 7 ust. 1–3;
b)procedur przekazywania powiadomień i upoważnień dla statków rybackich przewidzianych w art. 8 ust. 1 i 2;
c)wymagań dotyczących planów rozmieszczenia i mocowania określonych w art.13 ust. 3 lit. b);
d)procedur powiadamiania o przeładunkach określonych w art. 15 ust. 1–3;
e)procedur przekazywania informacji Sekretariatowi NEAFC określonych w art. 17 ust. 1 i 8;
f)procedur składania całościowych sprawozdań dotyczących połowów i nakładu połowowego, przewidzianych w art. 18;
g)procedur powiadamiania o rozmieszczeniu statków i samolotów inspekcyjnych określonych w art. 21 ust. 7;
h)procedury nadzoru określonej w art. 22;
i)procedur powiadamiania o naruszeniach, o których mowa w art. 34 ust. 2 i 3;
j)wykazu regulowanych zasobów określonego w załączniku I;
k)wykazu gatunków wskaźnikowych wrażliwych ekosystemów morskich określonego w załączniku II.
l)współrzędnych istniejących obszarów połowów dennych określonych w załączniku III;
m)środków technicznych mających zastosowanie w obszarze podlegającym regulacji, określonych w załączniku IV.
n)danych komunikatów określonych w załączniku V;
o)danych z dziennika produkcyjnego określonych w załączniku VI;
p)danych elektronicznego dziennika połowowego, sprawozdań z przeładunku i z portu wyładunku określonych w załączniku VII;
q)formatu transmisji danych i danych określonych w załączniku X;
r)procedur dotyczących oznaczeń CMR określonych w załączniku XI;
s)danych na potrzeby powiadamiania inspektorów i platform inspekcyjnych określonych w załączniku XIII;
t)danych na potrzeby powiadamiania o działaniach nadzorczych określonych w załączniku XV;
u)danych na potrzeby przekazywania sprawozdań z nadzoru i obserwacji określonych w załączniku XVI;
v)wzorów sprawozdań z inspekcji określonych w załączniku XVII i XXII;
w)zasad dotyczących budowy i użytkowania drabinek wejściowych określonych w załączniku XVIII;
x)danych powiadomienia o wyznaczeniu portów określonych w załączniku XIX; oraz
y)wzoru formularzy kontroli przeprowadzanej przez państwo portu określonego w załączniku XX.
2.Zmiany wprowadzane zgodnie z ust. 1 są ściśle ograniczone do wprowadzenia środków zmieniających lub uzupełniających system NEAFC i inne zalecenia NEAFC.
3.Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z art. 55 aktów delegowanych zmieniających tytuł III niniejszego rozporządzenia w celu dostosowania go do środków zatwierdzonych przez Unię i inne państwa nadbrzeżne północno-wschodniego Atlantyku w ramach konsultacji dotyczących kontroli połowów, o których mowa w art. 48, odnoszących się do:
a)ograniczeń dotyczących statków pelagicznych w zakresie przetwarzania połowu i wyładunku, określonych w art. 49;
b)odstępstw od zakazu stosowania automatycznych urządzeń sortujących określonych w art. 50 ust. 2; oraz
c)przepisów dotyczących oddalania się od wrażliwych ekosystemów morskich, o których mowa w art. 51.
4.Zmiany wprowadzane zgodnie z ust. 3 są ściśle ograniczone do wprowadzenia zmian w środkach zatwierdzonych przez Unię i inne państwa nadbrzeżne północno-wschodniego Atlantyku w ramach konsultacji dotyczących kontroli połowów, o których mowa w art. 48.
Artykuł 55
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2.Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 54, powierza się Komisji na okres pięciu lat od 1 grudnia 2023 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3.Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 54, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4.Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.
5.Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
6.Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 54 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie albo gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 56
Zmiany do innych rozporządzeń
1.W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 uchyla się art. 54b i 54c.
2.W rozporządzeniu (UE) 2019/1241 uchyla się art. 5 lit. h), rozdział VI i załącznik XII.
Artykuł 57
Uchylenia
1.Rozporządzenia Rady (EWG) nr 1899/85 (UE) i 1236/2010 tracą moc.
2.Odesłania do uchylonych rozporządzeń traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 58
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Art. 50 ust. 4 i art. 52 stosuje się od dnia 1 stycznia 2026 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego
W imieniu Rady
Przewodnicząca
Przewodniczący