52016DC0207

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 15.4.2016

COM(2016) 207 final

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

dotyczące funkcjonowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1185/2003 w sprawie obcinania płetw rekinom na pokładach statków, zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 605/2013, oraz dotyczące sytuacji międzynarodowej w tej kwestii

Sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady

1.Podstawa sprawozdania

Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1185/2003 w sprawie obcinania płetw rekinom na pokładach statków 1 wprowadzono ogólny zakaz praktyki obcinania płetw rekinom, która polega na odcinaniu rekinom płetw i wyrzucaniu tusz rekinów do morza. Na mocy tego rozporządzenia państwa członkowskie mogą wydawać specjalne zezwolenia połowowe na przetwarzanie rekinów na statkach. By zapobiegać obcinaniu płetw, w rozporządzeniu ustanowiono tzw. stosunek masy płetw do masy tusz w odniesieniu do przetworzonych rekinów.

Powyższe rozporządzenie zmieniono rozporządzeniem (UE) nr 605/2013 2 . Zmieniony art. 6 stanowi, że: „Jeżeli statki pływające pod banderą danego państwa członkowskiego złowiły, zatrzymały na pokładzie, przeładowały lub wyładowały rekiny, państwo członkowskie bandery [...] przesyła Komisji corocznie [...] wyczerpujące sprawozdanie dotyczące wykonania niniejszego rozporządzenia [...]. Po przedłożeniu przez państwa członkowskie drugiego sprawozdania rocznego [...] Komisja do dnia 1 stycznia 2016 r. przedkłada Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie dotyczące funkcjonowania niniejszego rozporządzenia oraz zmian na arenie międzynarodowej w dziedzinie, której ono dotyczy”. Celem niniejszego sprawozdania jest spełnienie wspomnianego wymogu w zakresie sprawozdawczości.

2.Sprawozdania państw członkowskich

Stosowanie specjalnych zezwoleń połowowych do 2013 r.

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1185/2003 państwa członkowskie, które zezwoliły na obcinanie na statkach płetw nieżywym rekinom, musiały zgłosić Komisji liczbę specjalnych zezwoleń wydanych każdego roku w tym celu. Zestawienie zezwoleń wydanych przez państwa członkowskie, które skorzystały z tej możliwości na mocy rozporządzenia w brzmieniu sprzed zmiany, przedstawiono w tabeli 1 i na wykresie 1 w załączniku.

Sprawozdania państw członkowskich za lata 2013 i 2014

Jeżeli statki pływające pod banderą państwa członkowskiego łowią, zatrzymują na burcie, przeładowują lub wyładowują rekiny, odnośne państwo członkowskie bandery musi co roku przedłożyć Komisji sprawozdanie dotyczące wykonania rozporządzenia w poprzednim roku. W sprawozdaniu należy opisać, jak państwo członkowskie monitorowało i egzekwowało przestrzeganie przepisów rozporządzenia, a w szczególności należy podać informacje dotyczące:

liczby wyładunków rekinów,

liczby, dat i miejsc inspekcji,

liczby i rodzaju przypadków nieprzestrzegania przepisów, a także nałożonych sankcji

oraz łącznej liczby wyładunków z podziałem na gatunki (masa/liczba) i porty.

Trzy nadbrzeżne państwa członkowskie – Chorwacja, Włochy i Rumunia – nie przesłały żadnych sprawozdań za lata 2013 i 2014 3 ; kilka innych państw przedstawiło jedynie sprawozdania, które odnosiły się albo do roku 2013, albo do roku 2014. Zestawienie informacji przekazanych przez państwa członkowskie znajduje się w tabeli 2 w załączniku; jeżeli dane państwo członkowskie nie wyraziło sprzeciwu wobec publikacji, sprawozdania te są dostępne na stronie internetowej 4 .

Jeżeli chodzi o masę, siedem państw członkowskich odnotowało w 2013 r. wyładunki przekraczające 50 ton, a dwa z tych państw podały szczególnie wysokie ilości: Hiszpania zgłosiła ponad 60 000 ton, a Francja – przeszło 15 000 ton. Połowa państw członkowskich, które wcześniej wydały specjalne zezwolenia połowowe na przetwarzanie rekinów na statkach, nie zgłosiła żadnych połowów rekinów dokonanych przez swoje floty.

Najwyższe wskaźniki dotyczące wielkości połowów na wyładunek odnotowano w Hiszpanii i Portugalii (tabela 3 i wykres 2). Zestawienie zgłoszonych wielkości za 2013 r. w podziale na gatunki i państwa członkowskie znajduje się w tabeli 4. W przypadku żarłacza błękitnego – gatunku, którego płetwy cieszą się dużym popytem – najwyższe połowy odnotowały floty hiszpańska i portugalska (wykres 3).

Jeśli chodzi o częstotliwość inspekcji, między państwami członkowskimi występują pewne różnice (tabela 5 i wykres 4). Na przykład za 2013 r. Malta zgłosiła średnią wynoszącą 84 inspekcje na 100 wyładunków, natomiast Francja zgłosiła 0,2 inspekcji. Spośród państw członkowskich, które wcześniej wydały specjalne zezwolenia połowowe na przetwarzanie rekinów na statkach, Litwa i Estonia nie zgłosiły żadnych inspekcji statków rybackich.

Zgodnie ze sprawozdaniami za 2013 r. przeprowadzono ponad 4 400 inspekcji, podczas których wykryto cztery przypadki naruszeń: w sprawozdaniu cypryjskim zgłoszono znalezienie na jednym ze statków żarłacza błękitnego z obciętymi płetwami; Francja zgłosiła przypadek obcięcia płetw rekinom na statku wenezuelskim; Hiszpania odnotowała przypadek obcięcia płetw rekinom na statku portugalskim, a Zjednoczone Królestwo wykryło przypadek oskórowania dwóch rekinów na morzu.

Hiszpania przedłożyła dodatkowe informacje w postaci oceny skutków finansowych rozporządzenia dla hiszpańskiej floty taklowców4. Służby Komisji dokonały analizy odnośnych segmentów floty w oparciu o zgłoszone koszty dostosowania do wymogów zmienionego rozporządzenia. Analiza wykazała, że największy (pod względem liczby statków i załogi) segment floty może nadal prowadzić działalność z odpowiednim marginesem zysków. Koszty dostosowania do wymogów mogą natomiast nasilić problemy finansowe tych segmentów floty, których działalność już teraz przynosi straty.

3.Sytuacja międzynarodowa

Aby zwiększyć ochronę rekinów oraz propagować równe warunki działania dla unijnych flot, Komisja od lat wspiera politykę wyładunku rekinów z nieodciętymi płetwami w ramach regionalnych organizacji i organów ds. rybołówstwa, takich jak Komisja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC), oraz na odpowiednich forach międzynarodowych.

Ponadto UE jest jednym z głównych propagatorów rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie zrównoważonego rybołówstwa 5 , w której wzywa się państwa do podjęcia natychmiastowych i skoordynowanych działań, aby poprawić wdrożenie i przestrzeganie istniejących środków regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) lub uzgodnionych środków służących regulacji połowów i przyłowów rekinów.

4.Wniosek

Sprawozdawczość, którą państwa członkowskie muszą prowadzić co roku na mocy przedmiotowego rozporządzenia, jest niekompletna, ponieważ tylko 14 z 23 nadbrzeżnych państw członkowskich złożyło pełne sprawozdania z wykonania rozporządzenia zarówno za rok 2013, jak i 2014, natomiast trzy nadbrzeżne państwa członkowskie nie przesłały żadnych sprawozdań, mimo licznych upomnień wystosowanych przez Komisję. Wszystkie państwa członkowskie, które wcześniej wydały specjalne zezwolenia połowowe na przetwarzanie rekinów na statkach, przedstawiły jednak przynajmniej jedno sprawozdanie z wykonania rozporządzenia. Należy również zaznaczyć, że dane przedstawione przez państwa członkowskie różnią się między sobą pod względem zakresu i formatu.

Sprawozdania pozwalają wyciągnąć pewne ostrożne wnioski – z zastrzeżeniem, że dane są niekompletne. Ze sprawozdań wynika, że połowy rekinów na dużą skalę są prowadzone głównie przez statki z dwóch państw członkowskich. Liczba naruszeń wykrytych w trakcie inspekcji przeprowadzonych przez państwa członkowskie, które przekazały Komisji wymagane dane (w tym dwa państwa najbardziej zaangażowane w połowy rekinów), okazuje się bardzo ograniczona.

Komisja odnotowała zastrzeżenia zawarte w jednym ze sprawozdań (zbliżone do uwag, które pewne państwa członkowskie i zainteresowane podmioty zgłosiły podczas poprzednich konsultacji społecznych 6 ), dotyczące faktu, że stosowanie rozporządzenia komplikuje obróbkę tusz i pociąga za sobą dodatkowe koszty dla statków 7 . Komisja będzie nadal monitorować sytuację i jej skutki ekonomiczne. Wspomniane problemy można do pewnego stopnia rozwiązać za pomocą odpowiednich instrumentów, m.in w ramach Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego 8 . Ponadto Komisja pragnie podkreślić ważną rolę, jaką odgrywa propagowanie na szczeblu międzynarodowym polityki wyładunku rekinów z nieodciętymi płetwami, co jest zgodne z postulatem Rady, aby zwiększać międzynarodowe wsparcie na rzecz równiejszych warunków działania, nawet jeśli propozycje UE nie są przyjmowane.

(1) http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?qid=1459251689052&uri=CELEX:32003R1185

(2) http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32013R0605

(3) W sprawozdaniu rocznym za rok 2013 w sprawie ochrony waleni przed przyłowem Włochy zaznaczyły jednak, że włoski program monitorowania obejmuje również przyłowy rekinów, i zgłosiły „znaczną liczbę” takich przyłowów w północnej i środkowej części Morza Adriatyckiego.

(4) http://ec.europa.eu/fisheries/marine_species/wild_species/sharks/member-states-reports/index_en.htm

(5) http://www.un.org/documents/resga.htm Przyjmowanej corocznie na zasadzie konsensusu od 2007 r.: A/RES/62/177, -63/112, -64/72, -65/38, -66/68, -67/79, -68/71 oraz -69/109:

(6) http://eur-lex.europa.eu/legal-content/en/ALL/?uri=CELEX:52011SC1392

(7) Zgodnie z art. 3 rozporządzenia „aby ułatwić składowanie na pokładzie, płetwy rekinów mogą być częściowo podcięte i złożone płasko na tuszy”.

(8) http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX%3A32014R0508

Top

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 15.4.2016

COM(2016) 207 final

ZAŁĄCZNIK

SPRAWOZDANIA DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

dotyczącego funkcjonowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1185/2003 w sprawie obcinania płetw rekinom na pokładach statków, zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 605/2013, oraz dotyczącego sytuacji międzynarodowej w tej kwestii

Załącznik: Tabele i wykresy

Ograniczona liczba sprawozdań za 2014 r. nie pozwala na miarodajne wizualne przedstawienie danych. Z tego powodu dane obrazują jedynie sytuację panującą w 2013 r.

Tabela 1: Specjalne zezwolenia wydane przez państwa członkowskie w latach 2004–2012 na mocy rozporządzenia (WE) nr 1185/2003 w brzmieniu sprzed zmiany

	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012	2004–12
Nadbrzeżne państwa członkowskie, które wydały specjalne zezwolenia połowowe (w kolejności według łącznej liczby wydanych zezwoleń)
Hiszpania	198	192	164	173	200	175	164	181	141	1 588
Portugalia	11	12	28	b.s.	b.s.	49	45	47	46	238
Zjednoczone Królestwo	20	16	18	15	15	0	0	b.s.	b.s.	84
Niemcy	3	5	5	5	5	0	0	0	0	23
Litwa	0	1	1	1	1	0	b.s.	b.s.	b.s.	4
Estonia	2	0	0	0	0	0	0	b.s.	b.s.	2
Cypr	0	0	0	0	0	0	1	0	b.s.	1
Ogółem	234	226	216	194	221	224	210	228	187	1 940
Nadbrzeżne państwa członkowskie, które nie zgłosiły lub nie wydały specjalnych zezwoleń połowowych (w porządku alfabetycznym)
Belgia	0	0	0	0	0	0	b.s.	0	b.s.
Bułgaria	n.p.cz.	n.p.cz.	n.p.cz.	0	b.s.	0	0	0	0
Chorwacja	n.p.cz.	n.p.cz.	n.p.cz.	n.p.cz.	n.p.cz.	n.p.cz.	n.p.cz.	n.p.cz.	n.p.cz.
Dania	0	0	0	0	0	0	b.s.	b.s.	b.s.
Finlandia	0	0	0	0	0	0	0	b.s.	b.s.
Francja	0	0	0	b.s.	b.s.	b.s.	b.s.	b.s.	b.s.
Grecja	0	0	0	0	0	0	0	b.s.	b.s.
Irlandia	0	0	0	0	0	0	b.s.	0	b.s.
Włochy	0	0	0	0	0	b.s.	b.s.	b.s.	b.s.
Łotwa	0	0	0	0	0	0	0	b.s.	b.s.
Malta	0	0	0	b.s.	b.s.	b.s.	b.s.	b.s.	b.s.
Niderlandy	0	0	0	0	0	b.s.	b.s.	0	b.s.
Polska	0	0	0	0	0	b.s.	0	b.s.	b.s.
Rumunia	n.p.cz.	n.p.cz.	n.p.cz.	0	0	0	0	b.s.	b.s.
Słowenia	0	0	0	0	0	0	b.s.	0	b.s.
Szwecja	0	0	b.s.	b.s.	b.s.	b.s.	b.s.	b.s.	b.s.

Uwagi: „b.s.” = brak sprawozdania; „n.p.cz.” = państwo nie było jeszcze państwem członkowskim UE; w przypadku śródlądowych państw członkowskich (Austria, Luksemburg, Republika Czeska, Słowacja, Węgry) nie prowadzono statystyk.

Wykres 1: Specjalne zezwolenia wydane przez państwa członkowskie w latach 2004–2012 na mocy rozporządzenia (WE) nr 1185/2003 w brzmieniu sprzed zmiany

Uwagi: Dane pochodzą z tabeli 1.

Tabela 2: Sprawozdawczość państw członkowskich od 2013 r. na mocy rozporządzenia zmieniającego (UE) 605/2013

	2013					2014
	Wyładunki (liczba)		Wyładunki (w tonach)	Inspekcje (liczba)	Przypadki (liczba)	Wyładunki (liczba)	Wyładunki (w tonach)	Inspekcje (liczba)	Przypadki (liczba)
Nadbrzeżne państwa członkowskie, które wcześniej wydały specjalne zezwolenia połowowe (w kolejności według łącznej liczby wydanych zezwoleń)
Hiszpania	26 394		61 572	204	1 b	32 082	59 251	131	0
Portugalia	5 632		8 218	676	0	brak sprawozdania c
Zjednoczone Królestwo	8 572		289	1 025	1	14 313	1 634	1 184	1
Niemcy	10		0,3	6	0	25	1,8	7	0
Litwa	0		0	0	0	0	0	0	0
Estonia	0		0	0	0	3 e	246 e	3	0
Cypr	381		3,9	3	1	312	11,2	0	0 f
Nadbrzeżne państwa członkowskie, które wcześniej nie zgłosiły lub nie wydały specjalnych zezwoleń połowowych (w porządku alfabetycznym)
Belgia	4 783		483	102	0	nd.	527	83	0
Bułgaria	247		31	81	0	brak sprawozdania c
Chorwacja	brak sprawozdania c					brak sprawozdania c
Dania	428		21	29	0	brak sprawozdania c
Finlandia	0		0	0	0	0	0	0	0
Francja	261 040		16 085	480	1 d	brak sprawozdania c
Grecja	niekompletne sprawozdanie c					179	(3 630) g	0	0
Irlandia	4 310	1 367		1 490	0	4 303	1 437	1 274	0
Włochy	brak sprawozdania c					brak sprawozdania c
Łotwa	0		0	0	0	0	0	0	0
Malta	345		20	291	0	brak sprawozdania c
Niderlandy	nd.		79 h	0	0	nd.	77 h	0	0
Polska	0		0	0	0	0	0	0	0
Rumunia	brak sprawozdania c					brak sprawozdania c
Słowenia	457		1,7	27	0	444	1,9	46	0
Szwecja	0		0	0	0	0	0	0	0
Ogółem	312 599		88 170	4 414	4	51 661	63 186	2 728	1

Uwagi: b Przypadek dotyczył statku pływającego pod banderą innego państwa członkowskiego. c Komisja zwróciła się do państw członkowskich, które nie przesłały sprawozdań lub przesłały niekompletne sprawozdania, o podanie brakujących informacji. Nastąpiło to jednak dopiero po zakończeniu prac nad niniejszym sprawozdaniem. b Przypadek dotyczył statku pływającego pod banderą państwa trzeciego. e W sprawozdaniu za 2014 r. Estonia uwzględniła dwa wyładunki z 2015 r., których nie włączono do niniejszego sprawozdania. Estonia zgłosiła i potwierdziła wyładunek 231 ton płaszczek dokonany przez jeden z jej statków w ciągu jednego dnia. f Cypr zgłosił trzy przypadki, które jednak dotyczyły wyładunku gatunków objętych zakazem połowów, a nie obcinania płetw rekinom. g Grecja zgłosiła liczbę wyładowanych rekinów, ale nie podała ich masy; dlatego tych danych nie uwzględniono w pozostałych tabelach i wykresach. h Niderlandy nie podały liczby wyładunków; dlatego tych danych nie uwzględniono w pozostałych tabelach i wykresach.

Tabela 3: Wyładunki rekinów i wielkości zgłoszone za 2013 i 2014 r. w podziale na państwa członkowskie

	2013			2014
	Wyładunki (liczba)	Wyładunki (w tonach)	Kg na wyładunek	Wyładunki (liczba)	Wyładunki (w tonach)	Kg na wyładunek
Hiszpania	26 394	61 572	2 333	32 082	59 251	1 847
Portugalia	5 632	8 218	1 459	nd.	nd.	nd.
Irlandia	4 310	1 367	317	4 303	1 437	334
Bułgaria	247	31	125	nd.	nd.	nd.
Belgia	4 783	483	101	nd.	527	nd.
Francja	261 040	16 085	62	nd.	nd.	nd.
Malta	345	20	57	nd.	nd.	nd.
Dania	428	21	49	nd.	nd.	nd.
Zjednoczone Królestwo	8 572	289	34	14 313	1 634	114
Niemcy	10	0,3	31	25	1,8	71
Cypr	381	3,9	10	312	11,2	36
Słowenia	457	1,7	4	444	1,9	4
Estonia	0	0	0	3	246	81 999
Ogółem	312 599	88 170	282	51 482	62 582	1 222

Uwagi: Na podstawie tabeli 2 .

Wykres 2: Wyładunki rekinów i wielkości zgłoszone za 2013 r. w podziale na państwa członkowskie

Uwagi: Dane pochodzą z tabeli 3 .

Tabela 4: Wielkości wyładunków (w tonach) zgłoszone za 2013 r. w podziale na wybrane gatunki

	BE	BG	CY	DE	DK	ES	FR	IE	MT	NL	PT	UK	Ogółem
ALV							39,8						40
BSH			255			14 962	223	1,9	2,6		6 420	199	22 064
CMO							266						266
CWZ			19,0										19
DGH						0,3	14,4			0,1		30,9	46
DGS		31,0		0,2	20,2	0,3			0,4	1,9	3,5		57
DGX			254	0,1		9,6	6,4						270
DGZ			33,0			1,1			0,8				35
GAG					1,0	21,2	321			8,8		0,00	352
GAU						10,6	0,01						11
GUP			6,0			2,2			0,1				8
GUZ			45,1										45
HYD							97,3						97
JRS							7,1						7
LMA						96,7					2,8		100
MAK						0,3	13,4						14
MSK						62,4							62
QUB						51,0			10,4				61
RAJ			2 245				449						2 694
BFT							1 579						1 579
RJE							66,1						66
RJF							159						159
RJH							415						415
RJI							61,4						61
RJM							1 190						1 190
RJN							2 222						2 222
RJO							29,3						29
SCL	453					35,9	214			1,2			704
SDV						0,9	3 071			24,7			3 096
SHO						17,5							17
SKH	9,0			0,04	0,01	0,3	5,9						15
SKX			10,0			0,02							10
SMA						2 439	5,0		0,03		1 159	46,0	3 649
SMD						1,6			1,5			2,6	6
SRX			975				28,0						1 002
SYC						452	5 321		0,1	39,1		3,2	5 816
SYT	21,4					0,1	226						248
SYX						196	16,3					1,0	213
TIG						5,7				0,3			6
TOE			7,0										7
TRK			10,0			0,8							11
TTR							24,2						24

Uwagi: Uwzględniono tylko gatunki, których łączny zgłoszony wyładunek wyniósł ponad 5 ton; dane pochodzą ze sprawozdań państw członkowskich dostępnych w internecie (zob. przypis 4 w tekście głównym). Gatunki oznaczono kodami 3-alfa z wykazu gatunków sporządzonego przez FAO do celów statystyki rybackiej ASFIS; zob. http://www.fao.org/fishery/collection/asfis/en . Kody państw można znaleźć na stronie http://publications.europa.eu/code/pdf/370000en.htm .

Wykres 3: Wyładunki żarłacza błękitnego (w tonach) zgłoszone za 2013 r. w podziale na państwa członkowskie

Uwagi: Dane pochodzą z tabeli 4 .

Tabela 5: Wyładunki rekinów i inspekcje zgłoszone za 2013 i 2014 r. w podziale na państwa członkowskie

	2013			2014
	Wyładunki (liczba)	Inspekcje (liczba)	Insp. na 100 wyład.	Wyładunki (liczba)	Inspekcje (liczba)	Insp. na 100 wyład.
Malta	345	291	84,3	nd.	nd.	nd.
Niemcy	10	6	60,0	25	7	28,0
Irlandia	4 310	1 490	34,6	4 303	1 274	29,6
Bułgaria	247	81	32,8	nd.	nd.	nd.
Portugalia	5 632	676	12,0	nd.	nd.	nd.
Zjednoczone Królestwo	8 572	1 025	12,0	14 313	1 184	8,3
Dania	428	29	6,8	nd.	nd.	nd.
Słowenia	457	27	5,9	444	46	10,4
Belgia	4 783	102	2,1	nd.	(83)	nd.
Cypr	381	3	0,8	312	0	0
Hiszpania	26 394	204	0,8	32 082	131	0,4
Francja	261 040	480	0,2	nd.	nd.	nd.
Estonia	0	0	0	3	3	100
Ogółem	312 599	4 414	1,4	51 482	2 725	5,3

Uwagi: Na podstawie tabeli 2 .

Wykres 4: Wyładunki rekinów i inspekcje zgłoszone za 2013 r. w podziale na państwa członkowskie

Uwagi: Dane pochodzą z tabeli 5 .

Top

Choose the experimental features you want to try