EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52012PC0378
Proposal for a COUNCIL DECISION on the conclusion, on behalf of the European Union, of the Food Assistance Convention
Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji o wsparciu żywnościowym
Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji o wsparciu żywnościowym
/* COM/2012/0378 final - 2012/0183 (NLE) */
Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji o wsparciu żywnościowym /* COM/2012/0378 final - 2012/0183 (NLE) */
UZASADNIENIE 1) Kontekst Konwencja o pomocy żywnościowej
(zwana dalej „FAC z 1999 r.”) to wielostronne porozumienie, które pierwotnie
weszło w życie w latach 60. XX w. jako instrument mający na celu
skoordynowane i dopuszczalne zbycie nadwyżek rolnych z krajów
rozwiniętych na rzecz krajów rozwijających się
będących w potrzebie. FAC z 1999 r. miała początkowo
obowiązywać do dnia 30 czerwca 2002 r. i była pięciokrotnie
przedłużana; w wyniku jej ostatniego przedłużenia konwencja
ta obowiązuje do dnia 30 czerwca 2012 r. W dniu 14 grudnia
2010 r. strony FAC z 1999 r. – Stany Zjednoczone, Kanada, Japonia, Szwajcaria,
Australia oraz UE – uzgodniły, że wynegocjują nową
konwencję mającą na celu zapewnienie odpowiedniego i skutecznego
wsparcia żywnościowego na rzecz słabszych grup społecznych
w oparciu o konkretne potrzeby. Rada, w oparciu o przedstawione jej przez
Komisję zalecenia, upoważniła Komisję do rozpoczęcia
negocjacji w sprawie nowej Konwencji o wsparciu żywnościowym. W dniu 25 kwietnia
2012 r. zakończono pomyślnie negocjacje w tej sprawie. Komisja
przedstawiła w dniu xxx wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie
podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji o wsparciu
żywnościowym, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia
w późniejszym terminie. 2) Charakter Konwencji o wsparciu
żywnościowym (zwanej dalej „FAC z 2012 r.”) FAC z 2012 r.
odzwierciedla nowoczesne podejście do wsparcia żywnościowego. Ma
ona na celu reagowanie na potrzeby żywnościowe i żywieniowe
słabszych grup społecznych w skuteczny i efektywny sposób,
wykraczający poza dostawy pomocy żywnościowej i zgodny z
unijną polityką w zakresie humanitarnego wsparcia
żywnościowego. Innymi ważnymi elementami zapisanymi w Konwencji
jest zwiększenie pożycia odpowiedniej, bezpiecznej i bogatej w
substancje odżywcze żywności oraz lepszy dostęp do niej w
oparciu o właściwą analizę potrzeb, podejście oparte
na (humanitarnych) zasadach oraz pełne poszanowanie zobowiązań w
ramach WTO. Konwencja będzie wdrażana w oparciu o roczne
zobowiązania rzeczowe lub pieniężne podejmowane przez Strony. FAC z 2012 r.
wejdzie w życie w dniu 1 stycznia 2013 r., jeśli do dnia 30 listopada
2012 r. pięciu sygnatariuszy tej konwencji dokona jej ratyfikacji. Konwencja
pozostanie otwarta do podpisu do dnia 31 grudnia 2012 r.; będą
ją również mogły podpisać lub ratyfikować poszczególne
państwa członkowskie UE podejmujące zobowiązania
wynikające bezpośrednio z ich własnych budżetów. Prawdopodobnie
nastąpi przerwa pomiędzy wygaśnięciem FAC z 1999 r. (30
czerwca 2012 r.) oraz prawdopodobnym wejściem w życie Konwencji
o wsparciu żywnościowym (1 stycznia 2013 r.). Kwestia
ewentualnego dalszego przedłużenia obowiązywania FAC z 1999
r. zostanie formalnie rozpatrzona przez Komitet ds. Pomocy Żywnościowej
na posiedzeniu w czerwcu 2012 r. Przygotowany przez Komisję wniosek
skierowany do Rady upoważniający Komisję, w imieniu UE, do nieudzielania
wsparcia dalszemu przedłużeniu FAC z 1999 r. oczekuje na
przyjęcie przez Radę. 3) Procedura W związku z
tym Komisja zwraca się do Rady o wyrażenie zgody na zawarcie
Konwencji o wsparciu żywnościowym w imieniu Unii Europejskiej. 2012/0183 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia, w imieniu Unii
Europejskiej, Konwencji o wsparciu żywnościowym RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 214 ust. 4 w
związku z art. 218 ust. 6 lit. a), uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej, uwzględniając opinię Parlamentu
Europejskiego[1], a także mając na uwadze, co
następuje: (1) Unia jest stroną Konwencji
o pomocy żywnościowej z 1999 r. („FAC z 1999 r.”), która od dnia 1
lipca 2012 r. nie powinna dłużej obowiązywać. (2) Zgodnie z decyzją Rady
XXX z dnia […] r.[2]. Konwencję o
wsparciu żywnościowym podpisano w dniu [...] r., z zastrzeżeniem
możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie. (3) Przystąpienie do
Konwencji w charakterze Strony leży w interesie Unii, ponieważ
pomogłoby w osiągnięciu celów pomocy humanitarnej, o których
mowa w art. 214 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. (4) Porozumienie powinno
zostać zatwierdzone w imieniu Unii Europejskiej, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii
Konwencję o wsparciu żywnościowym. Tekst Konwencji zostaje dołączony do
niniejszej decyzji. Artykuł
2 Komisja podejmuje decyzję co do
zobowiązania rocznego podjętego w imieniu Unii zgodnie z art. 5
Konwencji i informuje o wielkości tego zobowiązania Sekretariat
Komitetu. Artykuł
3 Komisja przygotowuje sprawozdania roczne i
uczestniczy w wymianie informacji w imieniu Unii zgodnie z art. 6 Konwencji. Artykuł
4 Przewodniczący Rady wyznacza osobę
uprawnioną do złożenia w imieniu Unii Europejskiej instrumentu
zatwierdzenia, o którym mowa w art. 12 Konwencji, w celu wyrażenia zgody
Unii Europejskiej na związanie się postanowieniami Konwencji. Artykuł 5 Niniejsza
decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia[3]. Sporządzono w Brukseli dnia [...] r. W
imieniu Rady Przewodniczący ZAŁĄCZNIK KONWENCJA O WSPRACIU
ŻYWNOŚCIOWYM PREAMBUŁA Strony niniejszej Konwencji, potwierdzając swoje stałe
zaangażowanie na rzecz nadal aktualnych celów Konwencji o pomocy
żywnościowej z 1999 r., polegających na przyczynianiu
się do zwiększenia światowego bezpieczeństwa
żywnościowego i poprawie zdolności wspólnoty
międzynarodowej do reagowania na kryzysy żywnościowe i inne
sytuacje związane z potrzebami żywnościowymi krajów
rozwijających się; pragnąc zwiększyć
skuteczność, efektywność i jakość wsparcia
żywnościowego jako narzędzia służącego ochronie
życia i łagodzeniu cierpienia najsłabszych grup
społecznych, w szczególności w sytuacjach kryzysowych, poprzez
wzmocnienie współpracy międzynarodowej i koordynacji, w
szczególności między Stronami niniejszej Konwencji i zainteresowanymi
podmiotami; uznając, że
słabsze grupy społeczne mają szczególne potrzeby
żywnościowe i żywieniowe; potwierdzając
podstawową odpowiedzialność państw za krajowe
bezpieczeństwo żywnościowe i w konsekwencji za stopniową
realizację prawa do odpowiedniej żywności, o którym mowa w
opracowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i
Rolnictwa (FAO) „Dobrowolnych wytycznych dotyczących wspierania stopniowej
realizacji prawa do odpowiedniej żywności w związku z krajowym
bezpieczeństwem żywnościowym”, przyjętych przez Radę
FAO w listopadzie 2004 r.; zachęcając rządy
krajów dotkniętych brakiem bezpieczeństwa żywnościowego do
opracowania i wdrożenia własnych strategii, mających na celu
eliminowanie podstawowych przyczyn braku bezpieczeństwa
żywnościowego za pomocą środków długofalowych i
zapewniających odpowiednie powiązanie działań
doraźnych oraz działań na rzecz odbudowy i rozwoju; nawiązując do
międzynarodowego prawa humanitarnego oraz podstawowych zasad humanitarnych
takich jak humanitaryzm, bezstronność, neutralność i
niezależność; nawiązując do Zasad i
dobrych praktyk udzielania pomocy humanitarnej zatwierdzonych w Sztokholmie w
dniu 17 czerwca 2003 r.; uznając, że Strony
mają swoje własne strategie polityczne dotyczące udzielania
wsparcia żywnościowego w sytuacjach kryzysowych i w pozostałych; uwzględniając Plan
działania przyjęty w Rzymie w 1996 r. podczas Światowego
Szczytu Żywnościowego, jak i pięć rzymskich zasad na
rzecz trwałego globalnego bezpieczeństwa żywnościowego
wskazanych w deklaracji przyjętej podczas Światowego Szczytu
Żywnościowego w 2009 r., w szczególności zobowiązanie
do osiągnięcia bezpieczeństwa żywnościowego na
całym świecie i podejmowania ciągłych wysiłków na
rzecz ograniczenia ubóstwa i wyeliminowania głodu, potwierdzone przez Zgromadzenie
Ogólne Narodów Zjednoczonych w deklaracji milenijnej ONZ; uwzględniając zobowiązania
podjęte przez państwa udzielające pomocy i państwa
będące odbiorcami pomocy do poprawy rozwoju i skuteczności
poprzez stosowanie zasad określonych w Deklaracji paryskiej w sprawie
skuteczności pomocy przyjętej przez Organizację
Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w 2005 r.; zdecydowane działać zgodnie z podjętymi przez siebie zobowiązaniami w ramach
Światowej Organizacji Handlu (WTO), a w szczególności zgodnie ze
wszelkimi zasadami WTO w zakresie pomocy żywnościowej; uzgodniły, co
następuje: Artykuł 1 Cele Celem niniejszej Konwencji jest ratowanie życia,
ograniczenie zjawiska głodu, poprawa bezpieczeństwa
żywnościowego i poprawa sytuacji żywieniowej najsłabszych
grup społecznych poprzez: a) zaspokojenie potrzeb
żywnościowych i żywieniowych najsłabszych grup
społecznych poprzez zobowiązanie się Stron do udzielania
wsparcia żywnościowego poprawiającego spożycie
odpowiedniej, bezpiecznej i bogatej w substancje odżywcze żywności
oraz dostęp do niej; b) dopilnowanie, by wsparcie
żywnościowe na rzecz najsłabszych grup społecznych
było właściwe, terminowe, skuteczne, efektywne i udzielane w
oparciu o potrzeby i wspólne zasady; oraz c) ułatwianie wymiany informacji,
współpracy i koordynacji, jak również zapewnienie forum do dyskusji
umożliwiającej poprawę skuteczności, efektywności i
spójności wykorzystania zasobów Stron w celu zaspokojenia potrzeb. Artykuł 2 Zasady wsparcia żywnościowego Strony udzielające wsparcia żywnościowego i
dostarczające je najsłabszym grupom społecznym powinny zawsze
przestrzegać następujących zasad: a) Ogólne zasady wsparcia
żywnościowego: (i) udzielanie wsparcia
żywnościowego jedynie wówczas, gdy stanowi ono najbardziej skuteczny
i odpowiedni środek zaspokojenia potrzeb żywnościowych lub
żywieniowych najsłabszych grup społecznych; (ii) udzielanie wsparcia
żywnościowego z uwzględnieniem długoterminowych celów w
zakresie odbudowy i rozwoju państw otrzymujących pomoc, w stosownych
przypadkach wspierając jednocześnie szerszy cel, jakim jest osiągnięcie
bezpieczeństwa żywnościowego; (iii) udzielanie wsparcia
żywnościowego w sposób, który zapewnia ochronę środków
utrzymania, wzmacnia samowystarczalność i odporność
słabszych grup społecznych i społeczności lokalnych, oraz
zapobiega kryzysom bezpieczeństwa żywnościowego, przygotowuje na
tego typu kryzysy, łagodzi je i pozwala na nie reagować; (iv) udzielanie wsparcia
żywnościowego w sposób pozwalający uniknąć
uzależnienia od pomocy oraz zminimalizować bezpośrednie i
pośrednie negatywne skutki dla beneficjentów i innych podmiotów; (v) udzielanie wsparcia
żywnościowego w taki sposób, by nie wpłynęło ono
niekorzystnie na lokalną produkcję, warunki rynkowe, strukturę
wprowadzania do obrotu, wymianę handlową czy też ceny dóbr
podstawowych dla słabszych grup społecznych; (vi) udzielanie wsparcia
żywnościowego, o ile to możliwe, w całości w formie
darowizn. b) Zasady skuteczności wsparcia
żywnościowego: (i) ograniczanie w największym
możliwym stopniu kosztów powiązanych w celu zwiększenia kwoty
przeznaczonej na wsparcie żywnościowe dla słabszych grup
społecznych oraz poprawy skuteczności; (ii) aktywne dążenie do
współpracy, koordynacji i wymiany informacji w celu poprawy
skuteczności i efektywności programów wsparcia
żywnościowego oraz spójności wsparcia żywnościowego i powiązanych
obszarów polityki i instrumentów; (iii) o ile to możliwe i stosowne, zakup
lokalnej i regionalnej żywności i innych elementów wsparcia
żywnościowego; (iv) udzielanie w coraz większym stopniu,
o ile to możliwe i zgodnie z potrzebami, niepowiązanego wsparcia
żywnościowego w postaci gotówki; (v) spieniężanie pomocy
żywnościowej jedynie w koniecznych przypadkach oraz w celu poprawy
bezpieczeństwa żywnościowego słabszych grup
społecznych; spieniężanie powinno opierać się na
przejrzystej i obiektywnej analizie rynku i pozwolić uniknąć
niekorzystnych przesunięć w handlu; (vi) dopilnowanie, by Strony nie
wykorzystywały wsparcia żywnościowego do realizacji
własnych celów w zakresie rozwoju rynku; (vii) unikanie powrotnego wywozu pomocy
żywnościowej w największym możliwym zakresie, chyba że
w celu zapobieżenia sytuacjom kryzysowym lub zareagowania na takie
sytuacje; powrotny wywóz pomocy żywnościowej realizowany w sposób
pozwalający uniknąć niekorzystnych przesunięć w
handlu; (viii) uznanie, w stosownych przypadkach,
że główną rolę w organizacji, koordynacji i realizacji
operacji wsparcia żywnościowego odgrywają właściwe
organy lub zainteresowane podmioty oraz że na nich spoczywa też
główna odpowiedzialność w tym zakresie. c) Zasady udzielania wsparcia żywnościowego: (i) ukierunkowanie wsparcia
żywnościowego na potrzeby żywnościowe i żywieniowe
najsłabszych grup społecznych; (ii) zaangażowanie beneficjentów, a w
stosownych przypadkach również innych ważnych zainteresowanych
podmiotów, w proces oceny ich potrzeb oraz w działania związane z
opracowaniem, realizacją, monitorowaniem i oceną wsparcia
żywnościowego; (iii) udzielanie pomocy
żywnościowej zgodnie z obowiązującymi normami
bezpieczeństwa i jakości, z poszanowaniem kulturalnych i lokalnych
nawyków i potrzeb żywieniowych beneficjentów; (iv) stanie na straży godności
beneficjentów wsparcia żywnościowego. d) Zasady rozliczalności wsparcia
żywnościowego: (i) podejmowanie konkretnych i
właściwych środków na rzecz poprawy rozliczalności i
przejrzystości strategii, programów i operacji dotyczących wsparcia
żywnościowego; (ii) monitorowanie, ocena i komunikowanie, w
regularny i przejrzysty sposób, wyników i skutków działań w zakresie
wsparcia żywnościowego w celu udoskonalania najlepszych praktyk i
optymalizacji skuteczności podejmowanych działań. Artykuł 3 Związek z umowami
WTO Żadne
postanowienia niniejszej Konwencji nie stanowią odstępstwa od
istniejących lub przyszłych wzajemnych zobowiązań Stron
mających zastosowanie w ramach WTO. W
razie niezgodności pomiędzy wspomnianymi zobowiązaniami a
postanowieniami niniejszej Konwencji, zobowiązania mają charakter
rozstrzygający. Żadne z
postanowień niniejszej Konwencji nie narusza pozycji, jaką Strona
może zająć w dowolnych negocjacjach w ramach WTO. Artykuł 4 Państwo
kwalifikujące się do wsparcia żywnościowego, słabsze
grupy społeczne kwalifikujące się do wsparcia
żywnościowego, kwalifikujące się produkty,
kwalifikujące się działania i koszty powiązane 1. „Państwo
kwalifikujące się do wsparcia żywnościowego” oznacza dowolne
państwo figurujące w wykazie odbiorców oficjalnej pomocy rozwojowej
opracowanym przez działający przy OECD Komitet Pomocy Rozwojowej
Komitet Pomocy Rozwojowej (DAC), lub dowolne inne państwo wskazane w
regulaminie i zasadach wykonawczych. 2. „Słabsze grupy
społeczne kwalifikujące się do wsparcia żywnościowego”
oznacza słabsze grupy społeczne w dowolnym państwie
kwalifikującym się do wsparcia żywnościowego. 3. „Kwalifikujące się
produkty” to produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi zgodne z
właściwymi krajowymi strategiami i przepisami prawa państwa, w
którym prowadzone są operacje, oraz odpowiednimi obowiązującymi
międzynarodowymi normami dotyczącymi jakości i
bezpieczeństwa żywności, jak również produkty mogące
przyczynić się do zaspokojenia potrzeb żywnościowych i
ochrony środków utrzymania w sytuacjach kryzysowych i na wczesnym etapie
wychodzenia z kryzysu. Wykaz kwalifikujących się produktów
przedstawiono w regulaminie i zasadach wykonawczych. 4. Kwalifikujące się
działania, realizowane w celu wywiązania się Strony z jej
minimalnego zobowiązania rocznego zgodnie z art. 5, muszą być
spójne z postanowieniami art. 1 i obejmują przynajmniej jedno z
poniższych działań: a) dostarczanie i dystrybucja
kwalifikujących się produktów; b) dostarczanie gotówki i voucherów;
oraz c) interwencje żywieniowe. Kwalifikujące się działania
zostały szerzej omówione w regulaminie i zasadach wykonawczych. 5. Kwalifikujące się koszty powiązane ponoszone przez
Stronę w ramach wywiązywania się z jej minimalnego zobowiązania
rocznego zgodnie z art. 5 muszą być zgodne z art. 1 i ograniczać
się do kosztów bezpośrednio związanych z realizacją
kwalifikujących się działań, co zostało szerzej
omówione w regulaminie i zasadach wykonawczych. Artykuł 5 Zobowiązanie 1. W celu realizacji celów
niniejszej Konwencji każda ze Stron wyraża zgodę na
podjęcie rocznego zobowiązania w zakresie wsparcia
żywnościowego, określonego zgodnie z jej przepisami ustawowymi i
wykonawczymi. Zobowiązanie każdej ze Stron określa się jako
jej „minimalne zobowiązanie roczne”. 2. Minimalne zobowiązanie
roczne wyrażone jest w ujęciu wartościowym lub ilościowym,
co zostało szerzej omówione w regulaminie i zasadach wykonawczych. Strona
może wyrazić swoje zobowiązanie bądź w postaci
minimalnej wartości, bądź minimalnej ilości, bądź
w obu tych wielkościach. 3. Minimalne zobowiązania
roczne w ujęciu wartościowym mogą być wyrażone w
walucie wybranej przez daną Stronę. Minimalne zobowiązania
roczne w ujęciu ilościowym mogą być wyrażone w tonach
ekwiwalentu zboża lub innych jednostkach miary przewidzianych w
regulaminie i zasadach wykonawczych. 4. Każda ze Stron możliwe wcześnie zawiadamia
Sekretariat o swoim wstępnym minimalnym zobowiązaniu rocznym, nie
później jednak niż sześć miesięcy od wejścia w
życie niniejszej Konwencji lub w ciągu trzech miesięcy od
przystąpienia do niej. 5. Każda ze Stron
zawiadamia Sekretariat o wszelkich zmianach w jej minimalnym rocznym
zobowiązaniu na kolejne lata nie później niż dnia
piętnastego grudnia roku poprzedzającego zmianę. 6. Sekretariat, tak szybko, jak
to możliwe, informuje wszystkie Strony o zmienionych minimalnych
zobowiązaniach rocznych, nie później jednak niż dnia pierwszego
stycznia każdego roku. 7. Wkłady wniesione w celu
wywiązania się z minimalnych zobowiązań rocznych powinny, w
miarę możliwości, być w całości w formie
darowizn. W odniesieniu do wsparcia żywnościowego zaliczanego na
poczet zobowiązania Strony co najmniej 80 proc. tego wsparcia udzielonego
kwalifikującym się do wsparcia żywnościowego państwom
i słabszym grupom społecznym, co zostało szerzej omówione w
regulaminie i zasadach wykonawczych, musi być w całości w formie
darowizn. W miarę możliwości Strony próbują stopniowo
zwiększać ten odsetek. Wkłady, które nie są wnoszone w
całości w formie darowizn, należy wykazać w sprawozdaniu
rocznym każdej ze Stron. 8. Strony podejmują
się przeprowadzenia wszelkich transakcji dotyczących wsparcia
żywnościowego w ramach niniejszej Konwencji w sposób pozwalający
uniknąć jakichkolwiek szkodliwych zaburzeń normalnej struktury
produkcji i międzynarodowego obrotu handlowego. 9. Strony dopilnowują, by
udzielanie wsparcia żywnościowego nie było związane,
bezpośrednio ani pośrednio, oficjalnie ani nieoficjalnie,
wyraźnie lub w sposób dorozumiany, z wywozem na warunkach handlowych
produktów rolnych, innych towarów czy usług do państw odbiorców; 10. W celu wywiązania
się ze swojego minimalnego zobowiązania rocznego, przedstawionego w
ujęciu wartościowym lub ilościowym, Strona wnosi wkład,
który jest zgodny z niniejszą Konwencją i który polega na
finansowaniu kwalifikujących się produktów i działań oraz
kosztów powiązanych, określonych w art. 4 i omówionych szerzej w
regulaminie i zasadach wykonawczych. 11. Wkłady wniesione w celu
wywiązania się z minimalnego zobowiązania rocznego
podjętego w ramach niniejszej Konwencji mogą być przeznaczone
wyłącznie dla państw kwalifikujących się do wsparcia
żywnościowego lub słabszych grup społecznych
kwalifikujących się do wsparcia żywnościowego,
określonych w art. 4 i omówionych szerzej w regulaminie i zasadach
wykonawczych. 12. Strony mogą
wnieść swój wkład w ramach stosunków dwustronnych, za
pośrednictwem organizacji międzyrządowych lub innych organizacji
międzynarodowych, lub za pośrednictwem innych partnerów
zajmujących się wsparciem żywnościowym, nie mogą
jednak korzystać z pośrednictwa innych Stron. 13. Każda ze Stron
dokłada starań, aby wywiązać się ze swego minimalnego
zobowiązania rocznego. Jeśli w danym roku Strona nie jest w stanie
wywiązać się ze swojego minimalnego zobowiązania rocznego,
w swoim sprawozdaniu rocznym za dany rok przedstawia okoliczności, które
spowodowały niemożność realizacji zobowiązań.
Niezrealizowana wielkość wsparcia zostanie dodana do minimalnego
zobowiązania rocznego Strony na kolejny rok, chyba że Komitet powołany
na mocy art. 7 zdecyduje inaczej lub też zaniechanie przeniesienia
niezrealizowanych zobowiązań na kolejny rok będzie uzasadnione
wyjątkowymi okolicznościami. 14. W przypadku, gdy wkład
Strony przekracza jej minimalne zobowiązanie roczne, nadwyżka, nie
więcej jednak niż pięć proc. minimalnego zobowiązania
Strony, może zostać zaliczona na poczet jej wkładu na kolejny
rok. Artykuł 6 Sprawozdania roczne i
wymiana informacji 1. W ciągu
dziewięćdziesięciu dni od końca roku kalendarzowego
każda ze Stron przedstawia Sekretariatowi sprawozdanie roczne, zgodnie z
regulaminem i zasadami wykonawczymi, zawierające szczegółowe
informacje dotyczące realizacji minimalnego zobowiązania rocznego w
ramach niniejszej Konwencji. 2. Sprawozdanie roczne musi
zawierać część opisową, w której mogą zostać
przedstawione informacje na temat sposobu, w jaki strategie, programy i
operacje realizowane przez Stronę w zakresie wsparcia
żywnościowego przyczyniają się do osiągnięcia
celów i spełnienia zasad niniejszej Konwencji. 3. Strony powinny na
bieżąco wymieniać informacje na temat swoich strategii i
programów w zakresie wsparcia żywnościowego oraz na temat wyników
oceny wspomnianych strategii i programów. Artykuł 7 Komitet ds. Wsparcia
Żywnościowego 1. Niniejszym ustanawia się
Komitet ds. Wsparcia Żywnościowego (zwany dalej „Komitetem”), w
którego skład wchodzą wszystkie Strony niniejszej Konwencji. 2. Komitet podejmuje decyzje
podczas sesji oficjalnych i pełni funkcje niezbędne do realizacji
postanowień niniejszej Konwencji zgodnie z jej zasadami i celami. 3. Komitet przyjmuje swój
regulamin wewnętrzny; może również przyjąć zasady
precyzujące postanowienia niniejszej Konwencji w celu zapewnienia ich
poprawnego stosowania. Jako wstępny regulamin i wstępne zasady
wykonania niniejszej Konwencji służy dokument FAC(11/12)1 z dnia 25
kwietnia 2012 r. przyjęty przez Komitet ds. Pomocy Żywnościowej
ustanowiony w ramach Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r.
Komitet może podjąć decyzję o zmianie wspomnianego
regulaminu i zasad wykonawczych. 4. Komitet podejmuje decyzje w
drodze konsensusu, co oznacza, że żadna ze stron nie zgłasza
formalnego sprzeciwu wobec zaproponowanej decyzji Komitetu dotyczącej
kwestii będącej przedmiotem dyskusji w czasie sesji oficjalnych. Formalny
sprzeciw można zgłaszać bądź w trakcie sesji
oficjalnej bądź w ciągu trzydziestu dni od rozesłania
protokołu z sesji oficjalnej, w którym znalazła się informacja o
zaproponowanej decyzji. 5. W odniesieniu do każdego
roku Sekretariat przygotowuje na potrzeby Komitetu sprawozdanie zbiorcze, które
zostaje sporządzone, przyjęte i opublikowane, zgodnie z regulaminem i
zasadami wykonawczymi. 6. Komitet powinien
zapewnić forum do dyskusji między Stronami w odniesieniu do kwestii
dotyczących wsparcia żywnościowego takich jak konieczność
terminowego uzyskania odpowiednich zobowiązań dotyczących
środków w celu zaspokojenia potrzeb żywnościowych i
żywieniowych, zwłaszcza w szczególnych sytuacjach nadzwyczajnych i
kryzysowych. Komitet powinien ułatwiać wymianę informacji z
innymi zainteresowanymi podmiotami oraz przekazywanie im informacji, a
także konsultować się z nimi oraz uzyskiwać od nich
informacje na potrzeby prowadzonych przez siebie dyskusji. 7. Każda ze Stron wyznacza
swojego przedstawiciela, któremu Sekretariat przekazuje zawiadomienia i inne
komunikaty. Artykuł 8 Przewodniczący i
wiceprzewodniczący Komitetu 1. W trakcie ostatniej sesji
oficjalnej każdego roku Komitet podejmuje decyzję dotyczącą
przewodniczącego i wiceprzewodniczącego na rok następny. 2. Do obowiązków przewodniczącego
należy: a) zatwierdzanie projektu porządku
obrad każdej sesji oficjalnej lub nieformalnego posiedzenia; b) przewodniczenie sesjom oficjalnym lub
nieformalnym posiedzeniom; c) otwieranie i zamykanie każdej sesji
oficjalnej lub nieformalnego posiedzenia; d) przekazywanie Komitetowi w celu
zatwierdzenia na początku każdej sesji oficjalnej lub nieformalnego
posiedzenia propozycji porządku obrad; e) kierowanie dyskusją i zapewnienie
przestrzegania regulaminu i zasad wykonawczych; f) udzielanie głosu Stronom; g) rozstrzyganie kwestii dotyczących
wniosków formalnych zgodnie z właściwym regulaminem i zasadami
wykonawczymi; oraz h) zadawanie pytań i ogłaszanie
decyzji. 3. Jeśli
przewodniczący jest nieobecny w czasie całej sesji oficjalnej lub
nieformalnego posiedzenia bądź ich części, lub jeśli
chwilowo nie może pełnić swoich obowiązków, wówczas
obowiązki przewodniczącego przejmuje wiceprzewodniczący. W
sytuacji, gdy nieobecny jest zarówno przewodniczący, jak i
wiceprzewodniczący, Komitet powołuje tymczasowego
przewodniczącego. 4. Jeśli z jakiegokolwiek
powodu przewodniczący nie może w dalszym ciągu pełnić
swoich obowiązków, wówczas wiceprzewodniczący przejmuje stanowisko
przewodniczącego na okres pozostały do końca roku. Artykuł 9 Sesje oficjalne i nieformalne
posiedzenia 1. Komitet odbywa sesje
oficjalne i nieformalne posiedzenia zgodnie z regulaminem i zasadami
wykonawczymi. 2. Co najmniej raz w roku
Komitet zwołuje sesję oficjalną. 3. Komitet zbiera się na
dodatkowych sesjach oficjalnych i nieformalnych posiedzeniach na wniosek
przewodniczącego lub na wniosek co najmniej trzech Stron. 4. Komitet może
zapraszać do udziału w sesjach oficjalnych lub nieformalnych
posiedzeniach obserwatorów i inne zainteresowane podmioty pragnące
przedyskutować szczególne kwestie dotyczące pomocy
żywnościowej, zgodnie z regulaminem i zasadami wykonawczymi. 5. Komitet obraduje w miejscu
określonym zgodnie z regulaminem i zasadami wykonawczymi. 6. Porządek obrad na
potrzeby sesji oficjalnych i nieformalnych posiedzeń opracowuje się
zgodnie z regulaminem i zasadami wykonawczymi. 7. Protokół z sesji
oficjalnej, w którym są uwzględniane wszelkie zaproponowane decyzje
Komitetu, rozsyłany jest w terminie trzydziestu dni od daty formalnej
sesji. Artykuł 10 Sekretariat 1. Komitet wyznacza Sekretariat
i korzysta z jego usług zgodnie z regulaminem i zasadami wykonawczymi.
Komitet zwraca się do Międzynarodowej Rady Zbożowej (IGC) z
prośbą, by jej Sekretariat pełnił początkowo funkcję
Sekretariatu Komitetu. 2. Sekretariat realizuje obowiązki
określone w niniejszej Konwencji oraz regulaminie i zasadach wykonawczych,
wykonuje wszelkie zadania administracyjne, w tym przetwarza i przesyła
dokumenty i sprawozdania, oraz pełni inne funkcje wskazane przez Komitet. Artykuł 11 Rozstrzyganie sporów Komitet
dąży do rozstrzygnięcia wszelkich sporów między Stronami,
dotyczących interpretacji lub wykonania niniejszej Konwencji lub
regulaminu i zasad wykonawczych, w tym wszelkich skarg dotyczących
niewypełnienia obowiązków określonych w niniejszej Konwencji. Artykuł 12 Podpisanie i
ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie Niniejsza
Konwencja pozostaje otwarta do podpisu przez Argentynę, Australię,
Republikę Austrii, Królestwo Belgii, Republikę Bułgarii,
Republikę Chorwacji, Republikę Cypryjską, Republikę
Czeską, Królestwo Danii, Unię Europejską, Republikę
Estońską, Republikę Finlandii, Republikę Francuską,
Republikę Grecką, Królestwo Hiszpanii, Irlandię, Japonię,
Kanadę, Republikę Litewską, Wielkie Księstwo Luksemburga,
Republikę Łotewską, Republikę Malty, Królestwo Niderlandów,
Republikę Federalną Niemiec, Królestwo Norwegii, Rzeczpospolitą
Polską, Republikę Portugalską, Rumunię, Republikę
Słowacką, Republikę Słowenii, Stany Zjednoczone Ameryki,
Konfederację Szwajcarską, Królestwo Szwecji, Węgry, Republikę
Włoską oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii
Północnej, w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku od
dnia 11 czerwca 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. Niniejsza Konwencja podlega ratyfikacji,
przyjęciu lub zatwierdzeniu przez każdego sygnatariusza. Instrumenty ratyfikacji, przyjęcia lub
zatwierdzenia składa się u depozytariusza. Artykuł 13 Przystąpienie 1. Każde z państw
wymienionych w art. 12, które nie podpisało niniejszej Konwencji do
końca okresu przeznaczonego na jej podpisanie, lub Unia Europejska,
jeśli nie podpisała Konwencji we wskazanym terminie, może do
niej przystąpić w każdej chwili po upływie tego okresu.
Instrumenty przystąpienia składane są u depozytariusza. 2. Po wejściu w życie
zgodnie z art. 15, niniejsza Konwencja pozostaje otwarta do przystąpienia
przez dowolne państwo inne niż państwa wymienione w art. 12 lub
odrębny obszar celny posiadający pełną autonomię w
zakresie kształtowania swoich zewnętrznych stosunków handlowych,
uznane decyzją Komitetu za uprawnione. Instrumenty przystąpienia
składane są u depozytariusza. Artykuł 14 Notyfikacja
tymczasowego stosowania Każde z
państw wymienionych w art. 12, lub Unia Europejska, zamierzające
ratyfikować, przyjąć lub zatwierdzić niniejszą
Konwencję lub też do niej przystąpić, lub też dowolne
państwo lub odrębny obszar celny uznane decyzją Komitetu za
uprawnione na mocy art. 13 ust. 2 do przystąpienia do Konwencji, które nie
złożyło swojego instrumentu, może w dowolnym momencie
złożyć u depozytariusza notyfikację tymczasowego stosowania
niniejszej Konwencji. Konwencja stosuje
się tymczasowo do tego państwa, odrębnego obszaru celnego lub
Unii Europejskiej od dnia złożenia odnośnej notyfikacji. Artykuł 15 Wejście
w życie 1. Niniejsza Konwencja wchodzi w
życie w dniu 1 stycznia 2013 r., jeśli do dnia 30 listopada 2012 r.
pięciu sygnatariuszy złoży instrumenty ratyfikacji,
przyjęcia lub zatwierdzenia. 2. Jeśli niniejsza
Konwencja nie wejdzie w życie zgodnie z ust. 1, sygnatariusze niniejszej
Konwencji, którzy złożyli instrumenty ratyfikacji, przyjęcia lub
zatwierdzenia, oraz państwa lub Unia Europejska, które
złożyły instrumenty przystąpienia zgodnie z art. 13 ust. 1,
mogą jednomyślnie zdecydować, że konwencja będzie
obowiązywać między nimi. 3. W odniesieniu do każdego
państwa lub odrębnego obszaru celnego, lub Unii Europejskiej, które
ratyfikuje, przyjmie lub zatwierdzi Konwencję lub też do niej
przystąpi po jej wejściu w życie, niniejsza Konwencja wchodzi w
życie w dniu złożenia odnośnego instrumentu ratyfikacji,
przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia. Artykuł 16 Procedura oceny i wprowadzania zmian 1. Strona może
zaproponować przeprowadzenie oceny znaczenia niniejszej Konwencji lub
wprowadzenie do niej zmian w dowolnym momencie po wejściu w życie
niniejszej Konwencji. Wszelkie propozycje zmian rozsyłane są przez
Sekretariat wszystkim Stronom z co najmniej sześciomiesięcznym
wyprzedzeniem i poddawane dyskusji podczas kolejnej oficjalnej sesji Komitetu
po upływie terminu zawiadomienia. 2. Propozycje zmian do
niniejszej Konwencji przyjmowane są przez Komitet w drodze decyzji.
Sekretariat informuje wszystkie Strony oraz depozytariusza o wszelkich
propozycjach zmian przyjętych przez Komitet. Depozytariusz przesyła
wszelkie przyjęte zmiany wszystkim Stronom. 3. Notyfikacja przyjęcia
zmian wysyłana jest depozytariuszowi. Przyjęte zmiany wchodzą w
życie w odniesieniu do Stron, które przesłały notyfikację,
dziewięćdziesiąt dni po dacie otrzymania przez depozytariusza
takich notyfikacji od co najmniej czterech piątych Stron niniejszej
Konwencji, będących jej Stronami w dniu przyjęcia przez Komitet
proponowanych zmian. W odniesieniu do każdej innej Strony takie zmiany
wchodzą w życie dziewięćdziesiąt dni po
złożeniu przez nią notyfikacji u depozytariusza. Komitet
może podjąć decyzję o zmianie progu liczby notyfikacji
wymaganego, aby dane zmiany mogły wejść w życie.
Sekretariat informuje o takiej decyzji wszystkie Strony i depozytariusza. Artykuł 17 Wypowiedzenie konwencji
lub jej rozwiązanie 1. Każda ze Stron może
wypowiedzieć niniejszą Konwencję na koniec każdego roku
poprzez przekazanie depozytariuszowi i Komitetowi pisemnego zawiadomienia o
wypowiedzeniu przynajmniej na dziewięćdziesiąt dni przed
końcem danego roku. Strona ta nie jest automatycznie zwolniona z
minimalnego zobowiązania rocznego lub obowiązków sprawozdawczych
powstałych na mocy niniejszej Konwencji, które nie zostały wykonane
przed końcem tego roku. 2. Strona może w
każdej chwili zaproponować rozwiązanie niniejszej Konwencji po
wejściu w życie niniejszej Konwencji. Wniosek taki przedstawia
się Sekretariatowi na piśmie i przesyła wszystkim Stronom w
terminie co najmniej sześciu miesięcy przed jego rozpatrzeniem przez
Komitet. Artykuł 18 Depozytariusz 1. Na depozytariusza niniejszej
Konwencji wyznacza się Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych. 2. Depozytariusz otrzymuje
wszelkie zawiadomienia dotyczące podpisania, ratyfikacji, przyjęcia
lub zatwierdzenia niniejszej Konwencji oraz notyfikacje czasowego jej
stosowania i przystąpienia do niej, i powiadamia o nich wszystkie Strony i
sygnatariuszy. Artykuł 19 Teksty autentyczne Oryginał
niniejszego protokołu uzupełniającego, którego teksty w
językach angielskim i francuskim są jednakowo autentyczne, zostaje
złożony u Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. W DOWÓD CZEGO
niżej podpisani odpowiednio upoważnieni podpisali niniejszą
Konwencję. SPORZĄDZONO w
Londynie dnia 25 kwietnia 2012 r. OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy 1.2. Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa 1.3. Charakter
wniosku/inicjatywy 1.4. Cel/cele
1.5. Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy 1.6. Czas
trwania działania i jego wpływ finansowy 1.7. Przewidywany(-e)
tryb(-y) zarządzania 2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1. Zasady
nadzoru i sprawozdawczości 2.2. System
zarządzania i kontroli 2.3. Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom 3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY 3.1. Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na
które wniosek/inicjatywa ma wpływ 3.2. Szacunkowy
wpływ na wydatki 3.2.1. Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki 3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne 3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne 3.2.4. Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi 3.2.5. Udział osób
trzecich w finansowaniu 3.3. Szacunkowy wpływ na
dochody OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI UWAGI WSTĘPNE UE
dążyła do podjęcia negocjacji w sprawie Konwencji o pomocy
żywnościowej z 1999 r. i była siłą napędową
tego procesu. Podjęte wysiłki były zgodne z unijną
polityką w zakresie humanitarnego wsparcia żywnościowego,
promującą stosowanie najbardziej skutecznych i efektywnych
narzędzi reagowania kryzysowego. Nowa
konwencja odzwierciedla nowoczesne podejście do kwestii wsparcia
żywnościowego, kładzie nacisk na aspekty humanitarne i
przewiduje działania krótkoterminowe, trwające nie dłużej
niż jeden rok. Ma ona na celu poprawę skuteczności wsparcia
żywnościowego i przewiduje dopuszczalność szerszego zakresu
narzędzi w tym zakresie (m.in. wsparcia gotówkowego i voucherów).
Konwencja promuje udzielanie wsparcia żywnościowego w oparciu o
potrzeby, określone w obiektywny sposób i z uwzględnieniem lokalnego
kontekstu. Ponadto przyczynia się ona do poszanowania zasad humanitarnych,
zachęca do zakupów na rynkach lokalnych i regionalnych oraz odzwierciedla
problemy żywieniowe w kontekście w wsparcia żywnościowego.
Zachęca również do tworzenia partnerstw z zainteresowanymi
podmiotami, uwzględnia kwestie odpowiedniego monitorowania i narzędzi
oceny oraz zachęca do wymiany najlepszych praktyk. Nową Konwencję
o wsparciu żywnościowym mogą podpisać i ratyfikować
indywidualnie: UE, państwa członkowskie UE oraz państwa trzecie,
przy czym każde z nich podejmuje zobowiązania wynikające z ich
odnośnych budżetów. Po ratyfikowaniu konwencji sygnatariusz
staje się jej stroną i zobowiązane jest zgłosić
sekretariatowi swoje minimalne zobowiązania roczne w zakresie
wsparcia żywnościowego w ujęciu ilościowym (tonaż) lub
wartościowym. Minimalne zobowiązanie roczne ma elastyczny
charakter i może być zmienione w drodze powiadomienia sekretariatu. W oparciu o
budżet UE przyjęto ostrożne podejście w odniesieniu do minimalnego
zobowiązania rocznego Unii Europejskiej, zakładające
wsparcie w wysokości 200 mln EUR, co odpowiada ok. 80% średniej kwoty
w pozycji w budżecie dotyczącej humanitarnej pomocy
żywnościowej w ostatnich kilku latach. Biorąc pod
uwagę, że w Konwencji położono nacisk na aspekty
humanitarne, sprawozdawczość ex-post dotyczy krótkoterminowych
działań w zakresie wsparcia żywnościowego, wspieranych
przez UE i kwalifikujących się do realizacji w ramach konwencji. W
rzeczywistości wypełnienie minimalnego zobowiązania rocznego
oraz obowiązki sprawozdawcze ex-post dotyczą przede wszystkim
działań w zakresie humanitarnego wsparcia żywnościowego.
Jedynie szczególne elementy operacji w zakresie bezpieczeństwa
żywnościowego mogą w drodze wyjątku zostać uznane za
działania kwalifikujące się jako realizacja postanowień
konwencji, niemniej jednak wymaga to indywidualnej analizy każdego
przypadku. Co roku każda
ze stron zobowiązana jest sporządzić sprawozdanie ex-post
dotyczące wywiązania się z minimalnego zobowiązania
rocznego i działań podejmowanych lub wspieranych w ramach wsparcia
żywnościowego. W oparciu o sprawozdania indywidualne
poszczególnych stron sekretariat konwencji sporządza sprawozdanie
zbiorcze, które następnie jest podawane do wiadomości publicznej. UE
zobowiąże się do przygotowywania sprawozdań
dotyczących realizacji minimalnych zobowiązań rocznych UE,
zaś państwa członkowskie UE będą przygotowywać
podobne sprawozdania w odniesieniu do swych własnych zobowiązań.
1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy
Wniosek
Komisji dotyczący decyzji Rady w sprawie podpisania i zawarcia Konwencji o
wsparciu żywnościowym. 1.2. Dziedzina(-y) polityki w
strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[4] Pomoc
humanitarna – wsparcie żywnościowe 1.3. Charakter wniosku/inicjatywy ¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania ¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu
pilotażowego/działania przygotowawczego[5]
¨ Wniosek/inicjatywa wiąże się z
przedłużeniem bieżącego działania ¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy działania, które zostało przekształcone pod
kątem nowego działania 1.4. Cele 1.4.1. Wieloletni(e) cel(e)
strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie a) Umacnianie pozycji UE na arenie
międzynarodowej. Wniosek
wpisuje się w nadrzędny cel, jakim jest „umocnienie pozycji UE na
arenie międzynarodowej”, o którym mowa w programie prac Komisji na 2012 r.
1.4.2. Cel(e) szczegółowy(-e) i
działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa Cel szczegółowy nr: Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa 1.4.3. Oczekiwany(-e) wynik(i) i
wpływ Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej. Zgodnie
z unijną polityką w zakresie humanitarnego wsparcia
żywnościowego nowa Konwencja o wsparciu żywnościowym (FAC)
zachęca do korzystania z innowacyjnych narzędzi w tym zakresie oraz
zwiększa skuteczność działań pomocowych w oparciu o
obiektywnie określone potrzeby, uwzględnia kontekst lokalny,
przewiduje odpowiednie narzędzia monitorowania i oceny oraz zachęca
do wymiany najlepszych praktyk stosowanych w jej ramach. „Przewidywalność”
wynika w szczególności z faktu, że darczyńcy będący
stronami konwencji zobowiązują się do zapewnienia
określonego poziomu wsparcia żywnościowego w skali roku. Są
oni również rozliczani ze swych zobowiązań na podstawie
sprawozdań rocznych, które będą podawane do wiadomości
publicznej. 1.4.4. Wskaźniki wyników i
wpływu Należy
określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie
realizacji wniosku/inicjatywy. Darczyńcy
przystępujący do FAC zobowiązują się do udzielenia
wsparcia żywnościowego na określonym poziomie w skali roku;
są oni rozliczani ze swych zobowiązań na podstawie
sprawozdań rocznych, które podawane są do wiadomości publicznej
(nie przewidziano jednak żadnych sankcji z powodu niewypełnienia
zobowiązań). 1.5. Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy 1.5.1. Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją)
zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej Dopilnowanie,
by w celu zaspokojenia potrzeb żywnościowych i żywieniowych
najsłabszych grup społecznych główni darczyńcy udzielali
wsparcia żywnościowego w najbardziej skuteczny i efektywny sposób, w
oparciu o konkretne potrzeby, z poszanowaniem podstawowych zasad i zgodnie ze
zobowiązaniami w ramach WTO. 1.5.2. Wartość dodana z
tytułu zaangażowania Unii Europejskiej -
Unia Europejska, jeden z największych darczyńców wsparcia
żywnościowego, wraz ze swoimi państwami członkowskimi
opowiadała się za wznowieniem negocjacji w sprawie Konwencji o pomocy
żywnościowej z 1999 r. i była główną siłą
napędową zmian, które doprowadziły do wynegocjowania nowoczesnej
Konwencji o wsparciu żywnościowym, zarówno na szczeblu UE, jak i
międzynarodowym, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 218
TFUE. -
Konwencja o wsparciu żywnościowym odgrywa zasadniczą rolę w
umożliwieniu UE realizacji na szczeblu międzynarodowym, zgodnie z
art. 214 ust. 4 TFUE, jej celów politycznych w zakresie pomocy humanitarnej
określonych w art. 214 ust. 1 TFUE. -
Zaangażowanie UE przyczynia się do poprawy spójności
działań realizowanych przez UE i państwa członkowskie w
zakresie wsparcia żywnościowego. Działanie
podejmowane na szczeblu międzynarodowym, w ramach Konwencji o wsparciu
żywnościowym, określa warunki umożliwiające
większą przejrzystość i przewidywalność
udzielanego wsparcia żywnościowego. -
W odpowiedzi na potrzeby żywnościowe i żywieniowe UE
zachęcała do zmiany podejścia opartego wyłącznie na
dostawie produktów na podejście bardziej zróżnicowane, w ramach
którego korzystano by z bardziej właściwego zestawu narzędzi
reagowania. -
Działania UE na szczeblu międzynarodowym, podejmowane w
kontekście Konwencji o wsparciu żywnościowym wspólnie z
największymi międzynarodowymi darczyńcami, pozwolą
zaangażować innych darczyńców w celu umacniania nowoczesnego
podejścia do wsparcia żywnościowego. 1.5.3. Główne wnioski
wyciągnięte z podobnych działań Doświadczenia
DG ECHO związane z uczestnictwem UE w międzynarodowych konwencjach i
forach dotyczących kwestii wsparcia żywnościowego (w
szczególności Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r., której
UE jest stroną) umożliwiło wyciągnięcie
następujących wniosków, które skłoniły UE do
działań na rzecz utworzenia nowoczesnego międzynarodowego
instrumentu umożliwiającego realizację założeń
polityki w zakresie wsparcia żywnościowego: potwierdzono, że w
pierwszym rzędzie należy się skoncentrować na zaspokojeniu
w najbardziej efektywny i skuteczny sposób potrzeb beneficjentów (w
przeciwieństwie do wcześniejszego założenia, gdzie pomoc
wiązała się z pozbywaniem się nadwyżek
żywnościowych); uznano również, że wszystkie strony
potrzebują czasu na dostosowanie istniejącego instrumentu do nowych
potrzeb, tak aby umożliwić ich zaspokojenie za pomocą
nowoczesnej strategii politycznej. 1.5.4. Spójność z innymi
właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia Handel
i rolnictwo. Nowa konwencja będzie zgodna z porozumieniem WTO i promuje
najlepsze praktyki w zakresie zminimalizowania zakłócających lub
szkodliwych skutków dla ludności lokalnej, rynków i szerzej pojętego
społeczeństwa. Na
obecną chwilę funkcje sekretariatu nowej konwencji będzie
pełnić Międzynarodowa Rada Zbożowa, ustanowiona i
finansowana na mocy Konwencji o handlu zbożem zarządzanej przez
Komisję Europejską (DG AGRI). W
stosownych przypadkach i o ile to możliwe, dążyć się
będzie do osiągnięcia synergii z programem tematycznym na rzecz
bezpieczeństwa żywnościowego w ramach instrumentu finansowania współpracy
na rzecz rozwoju (DCI) w celu promowania długofalowych rozwiązań
problemów z zakresu bezpieczeństwa żywnościowego i
żywieniowego. 1.6. Czas trwania działania i
jego wpływ finansowy ¨ Wniosek/inicjatywa o określonym
czasie trwania –
¨ Czas trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r. –
¨ Czas trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r. ¨ Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym
czasie trwania –
Wejście w życie z okresem rozruchu od
dnia 1 stycznia 2013 r., jeśli do dnia 30 listopada 2012 r. pięć
stron ratyfikuje konwencję, –
po którym następuje faza operacyjna. 1.7. Przewidywany(-e) tryb(y)
zarządzania[6] ¨ Bezpośrednie zarządzanie
scentralizowane przez Komisję ¨ Pośrednie zarządzanie
scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych: –
¨ agencjom wykonawczym –
¨ organom utworzonym przez Wspólnoty[7] –
¨ krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek
świadczenia usługi publicznej –
¨ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych
działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej,
określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu
art. 49 rozporządzenia finansowego ¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi ¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi ¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (agencje ONZ oraz
Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża/Międzynarodowa
Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego
Półksiężyca) Uwagi Konwencja
przewiduje powołanie Komitetu ds. Wsparcia Żywnościowego, w
skład którego wejdą strony konwencji, który będzie
zarządzał konwencją oraz pełnił rolę
głównego forum dyskusyjnego służącego wymianie informacji
pomiędzy stronami konwencji. Operacje
Komisji (DG ECHO) podlegają centralnemu zarządzaniu
bezpośredniemu, jeśli za ich realizację odpowiedzialne są
organizacje pozarządowe, lub zarządzaniu wspólnemu, jeśli
realizowane są za pośrednictwem agencji ONZ lub za pośrednictwem
Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża/Międzynarodowej
Federacji Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego
Półksiężyca (IFRC/ICRC). 2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1. Zasady nadzoru i
sprawozdawczości Należy
określić częstotliwość i warunki. Artykuł
6 konwencji przewiduje sprawozdawczość w okresach rocznych.
Szczególne wymagania w tym zakresie zostały szczegółowo omówione w regulaminie
(zasada 9 i 10), który zostanie przyjęty na pierwszym posiedzeniu Komitetu
ds. Wsparcia Żywnościowego. 2.2. System zarządzania i
kontroli 2.2.1. Zidentyfikowane ryzyko Nie
wykryto żadnych szczególnych rodzajów ryzyka. FAC nie wiąże
się z żadnym rodzajem działalności wiążącej
się z dodatkowym rodzajem ryzyka, innym niż ryzyko wskazane w
corocznej analizie dla całej DG ECHO. 2.2.2. Przewidywane metody kontroli Brak
zmian w ogólnej strukturze kontroli DG ECHO związanych z
przystąpieniem do FAC. 2.3. Środki zapobiegania
nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom Określić
istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony Brak
zmian w ogólnej strukturze kontroli DG ECHO związanych z
przystąpieniem do FAC. 3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY
3.1. Dział(y) wieloletnich
ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które
wniosek/inicjatywa ma wpływ · Istniejące pozycje w budżecie Według
działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład Numer [Treść…...….] || Zróżnicowane /niezróżnicowane[8] || państw EFTA[9] || krajów kandydujących[10] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego 4 || 23.02.02 Pomoc żywnościowa || Zróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE · Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje Nie dotyczy Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład Numer [Treść……………………………………..] || Zróżnicowane /niezróżnicowane || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego || [XX.YY.YY.YY] || || TAK/ NIE || TAK/ NIE || TAK/ NIE || TAK/ NIE 3.2. Szacunkowy wpływ na
wydatki 3.2.1. Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) Dział wieloletnich ram finansowych: || 4 || Globalny wymiar Europy DG ECHO || || || Rok N[11] || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || Rok N+7 || Kolejne lata || OGÓŁEM Środki operacyjne || || || || || || || || || || 23 02 02 || Środki na zobowiązania || (1) || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || || 1600 Środki na płatności || (2) || 130 || 160 || 180 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 130 || 1600 Środki na płatności || (2a) || || || || || || || || || || Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[12] || || || || || || || || || || nd || || (3) || || || || || || || || || || OGÓŁEM środki dla DG ECHO || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || || 1600 Środki na płatności || =2+2a +3 || 130 || 160 || 180 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 130 || 1600 OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || || 1600 Środki na płatności || (5) || 130 || 160 || 180 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 130 || 1600 OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || || || || || || || || || || OGÓŁEM środki na DZIAŁ 4 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || || 1600 Środki na płatności || =5+ 6 || 130 || 160 || 180 || 200 || 200 || 200 || 200 || 200 || 130 || 1600 Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie
ogranicza się do jednego działu: OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || || || || || || || || Środki na płatności || (5) || || || || || || || || OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || || || || || || || || OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 4 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna) || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || || || || || || || || Środki na płatności || =5+ 6 || || || || || || || || Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne” w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || || || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || Rok N+7 || OGÓŁEM DG: ECHO || || Zasoby ludzkie || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,248 Pozostałe wydatki administracyjne || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,016 OGÓŁEM DG ECHO || Środki || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,264 Ogółem środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,264 w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || || || Rok N[13] || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || Rok N+7 || Kolejne lata || OGÓŁEM OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || || 1600,264 Środki na płatności || 130,033 || 160,033 || 180,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 200,033 || 130,033 || 1600,264 3.2.2. Szacunkowy wpływ na
środki operacyjne –
¨ Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych –
x Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak
określono poniżej: Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku) Określić cele i realizacje ò || || || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || || Rok N+7 || Ogółem || || || REALIZACJA Rodzaj[14] || Średni koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba || Koszt || Liczba całkowita || Koszt całkowity || CEL SZCZEGÓŁOWY NR 1[15]… || || || || || || || || || || || || || || || || || || || - Realizacja || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || - Realizacja || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || - Realizacja || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || Cel szczegółowy nr 1 – suma cząstkowa || || || || || || || || || || || || || || || || || || CEL SZCZEGÓŁOWY NR 2… || || || || || || || || || || || || || || || || || || - Realizacja || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || Cel szczegółowy nr 2 – suma cząstkowa || || || || || || || || || || || || || || || || || || || || KOSZT OGÓŁEM || || 200 || || 200 || || 200 || || 200 || || 200 || || 200 || || 200 || || 200 || || 1600 3.2.3. Szacunkowy wpływ na
środki administracyjne 3.2.3.1. Streszczenie –
Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych –
x Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak
określono poniżej: w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku) || Rok N [16] || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || Rok N+7 || OGÓŁEM DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || || || || || || || || || Zasoby ludzkie || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,031 || 0,248 Pozostałe wydatki administracyjne || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,002 || 0,016 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,264 Poza DZIAŁEM 5[17] wieloletnich ram finansowych || || || || || || || || || Zasoby ludzkie || || || || || || || || || Pozostałe wydatki administracyjne || || || || || || || || || Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || || || || || || || || || OGÓŁEM || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,033 || 0,264 3.2.3.2. Szacowane zapotrzebowanie na
zasoby ludzkie –
Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich – x Wniosek/inicjatywa wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej: Wartości szacunkowe należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku) || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || Rok N+4 || Rok N+5 || Rok N+6 || Rok N+7 || Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) || XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji ) || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || XX 01 01 02 (w delegaturach) || || || || || || || || XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) || || || || || || || || 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) || || || || || || || || Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy)[18] || XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) || || || || || || || || XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) || || || || || || || || XX 01 04 yy [19] || - w centrali[20] || || || || || || || || - w delegaturach || || || || || || || || XX 01 05 02 (AC, END, INT - pośrednie badania naukowe) || || || || || || || || 10 01 05 02 (AC, END, INT - bezpośrednie badania naukowe) || || || || || || || || Inna pozycja w budżecie (określić) || || || || || || || || OGÓŁEM || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 || 0,3 23 oznacza odpowiednią dziedzinę
polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie. Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych. Opis zadań do
wykonania: Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Przygotowanie udziału UE w posiedzeniach Komitetu ds. Wsparcia Żywnościowego i uczestnictwo w tych spotkaniach. Przygotowanie i sporządzanie sprawozdań rocznych dotyczących wywiązania się z minimalnego rocznego zobowiązania i działań podejmowanych w ramach wsparcia żywnościowego. Personel zewnętrzny || 3.2.4. Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi –
X Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi. –
¨ Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu
w wieloletnich ramach finansowych. Należy wyjaśnić, na czym ma
polegać przeprogramowanie, określając pozycje w budżecie,
których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty. –
¨ Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności
lub zmiany wieloletnich ram finansowych[21] Należy wyjaśnić, który wariant jest
konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma on
dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty. 3.2.5. Udział osób trzecich w
finansowaniu –
Wniosek/inicjatywa nie przewiduje
współfinansowania ze strony osób trzecich –
Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie
szacowane zgodnie z poniższym: Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) || Ogółem Określić organ współfinansujący || || || || || || || || OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem || || || || || || || || 3.3. Szacunkowy wpływ na
dochody –
x Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu
finansowego na dochody. –
¨ Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony
poniżej: ¨ wpływ na zasoby własne ¨ wpływ na dochody różne w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok budżetowy || Wpływ wniosku/inicjatywy[22] Rok N || Rok N+1 || Rok N+2 || Rok N+3 || wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) Artykuł ………… || || || || || || || || W przypadku wpływu
na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w
budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie. Należy
określić metodę obliczania wpływu na dochody. [1] Dz.U. C […] z […], s. […]. [2] Dz.U. L […] z […], s. […]. [3] Data wejścia w życie porozumienia zostanie
opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez
Sekretariat Generalny Rady. [4] ABM: Activity Based Management: zarządzanie
kosztami działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet
zadaniowy. [5] O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b)
rozporządzenia finansowego. [6] Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania
oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na
następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html [7] O którym mowa w art. 185 rozporządzenia
finansowego. [8] Środki zróżnicowane/ środki
niezróżnicowane [9] EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu [10] Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach
potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich. [11] Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się
wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy. [12] Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe. [13] Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się
wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy. [14] Realizacje odnoszą się do
produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba
sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.). [15] Zgodnie z opisem w pkt 1.4.2 „Cel(e)
szczegółowy(-e) …”. [16] Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się
wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy. [17] Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe. [18] AC= pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED=
młodszy oddelegowany ekspert; AL= członek personelu miejscowego; END=
oddelegowany ekspert krajowy; [19] W ramach
pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne
pozycje „BA”). [20] Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz
Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz
Rybacki. [21] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia
międzyinstytucjonalnego. [22] W przypadku tradycyjnych zasobów własnych
(opłaty celne, opłaty wyrównawcze od cukru) należy wskazać
kwoty netto, tzn. kwoty brutto po odliczeniu 25 % na poczet kosztów poboru.