EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52011SC1406
COMMISSION STAFF WORKING PAPER Summary of the Impact Assessment
DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI Streszczenie oceny skutków
DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI Streszczenie oceny skutków
/* SEC/2011/1406 końcowy */
DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI Streszczenie oceny skutków /* SEC/2011/1406 końcowy */
1.
Opis
zagadnienia
Ze względu na obawy dotyczące rosnącego zagrożenia
zmianą klimatu o zasięgu globalnym wskutek wzrostu stężenia
gazów cieplarnianych w atmosferze Unia realizuje i planuje szereg strategii
politycznych i działań łagodzących skutki tej zmiany. Ustanowienie
stałych ram monitorowania, oceny, sprawozdawczości i weryfikacji w
zakresie emisji gazów cieplarnianych stanowi ważną
część tego procesu, ponieważ umożliwia UE między
innymi bardziej efektywne opracowanie i wdrożenie przyszłej polityki
oraz ocenienie i wykazanie, że UE wywiązuje się ze swoich
zobowiązań. Decyzja nr 280/2004/WE[1]
(„decyzja dotycząca mechanizmu monitorowania”) dotycząca mechanizmu
monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz wykonania protokołu
z Kioto, a także jej przepisy wykonawcze (decyzja 2005/166/WE)[2] są głównymi
instrumentami monitorowania, sprawozdawczości i weryfikacji w odniesieniu
do emisji gazów cieplarnianych. W instrumentach tych określono
szczegóły sprawozdawczości w zakresie antropogenicznych emisji
gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez
pochłaniacze, w zakresie informacji na temat krajowych programów redukcji
emisji, prognoz emisji gazów cieplarnianych oraz polityki i środków
zgodnie z Ramową konwencją Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian
klimatu („UNFCCC”). Sześcioletnie doświadczenie we wdrażaniu decyzji nr 280/2004/WE
i jej decyzji wykonawczej 2005/166/WE, a także dodatkowe
doświadczenie uzyskane w trakcie negocjacji międzynarodowych i
wdrażania różnych wymogów UNFCCC wykazują, że istnieją
obszary, w których można wprowadzić znaczne ulepszenia. Ponadto
potrzeba wzmocnienia działań łagodzących oraz wypełnienia
nowych i planowanych zobowiązań krajowych i międzynarodowych, w
tym strategii „Europa 2020”, wymaga wprowadzenia ulepszonego systemu
monitorowania i sprawozdawczości. Przegląd decyzji dotyczącej mechanizmu monitorowania
będzie w szczególności próbą rozwiązania
następujących problemów: §
Obowiązujący system monitorowania i
sprawozdawczości jest nieodpowiedni dla wdrożenia nowych wymogów
wynikających z nowego prawodawstwa. W ramach pakietu klimatyczno-energetycznego, uzgodnionego przez
Radę i Parlament Europejski, przyjętego przez Parlament Europejski w
dniu 17 grudnia 2008 r., wprowadzono nowe wymogi dotyczące
monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do państw członkowskich,
które to wymogi muszą być uwzględnione w przeglądzie decyzji
nr 280/2004/WE, aby weszły w życie.
Dane dostępne na poziomie UE są niewystarczające dla
wsparcia przyszłego opracowania i wdrażania polityki;
W kilku obszarach/sektorach mających duże znaczenie dla
redukcji emisji gazów cieplarnianych i dla podejmowania działań na
poziomie UE nie ma obecnie zgromadzonych odpowiednich danych, aby
umożliwić i wspierać efektywne opracowywanie i wdrożenie polityki,
lub dane te nie są wystarczająco dokładne. Obszarami tymi
są: a) transport morski, b) transport lotniczy, c) użytkowanie
gruntów, zmiana użytkowania gruntów i leśnictwo (LULUCF) oraz d) przystosowywanie
się do zmiany klimatu.
W obecnym systemie monitorowania i sprawozdawczości nie
uwzględnia się najnowszego rozwoju sytuacji międzynarodowej
w kontekście UNFCCC i system ten nie wystarcza do zapewnienia
zgodności z nowymi zobowiązaniami międzynarodowymi.
UE przyjęła międzynarodowe zobowiązanie, że udzieli
krajom rozwijającym się znacznego, szybkiego i długoterminowego
finansowania działań związanych z klimatem i wsparcia
technologicznego w tej dziedzinie. Przejrzystość i kompleksowy
charakter informacji na temat rodzaju i kwoty udzielonego wsparcia są
niezbędne dla zapewnienia widoczności UE, skutecznej realizacji
działań oraz wiarygodności w stosunku do jej partnerów
międzynarodowych. Opisane wyżej problemy często prowadziły
do ostrej krytyki ze strony innych krajów, które twierdziły, że UE i
jej państwa członkowskie nie wypełniają swoich
zobowiązań. Problemy te wymagają zatem rozwiązania.
Do monitorowania postępów w realizacji celów w zakresie
ograniczenia emisji, w szczególności w ramach strategii „Europa 2020”,
konieczne są dodatkowe dane i informacje.
Do zasadniczych celów strategii „Europa 2020”, nowej zintegrowanej
strategii polityki gospodarczej Unii na rzecz wzrostu i zatrudnienia,
należą europejskie i krajowe cele w zakresie ograniczenia emisji.
Obserwuje się brak przejrzystości, terminowości,
spójności, kompletności i porównywalności informacji
obecnie zgłaszanych na mocy decyzji dotyczącej mechanizmu
monitorowania.
Stosunkowo wysoki odsetek przypadków niezgodności w ciągu
ostatnich lat wskazuje na to, że można byłoby
zwiększyć przejrzystość, dokładność,
spójność i skuteczność systemu monitorowania i
sprawozdawczości.
Z doświadczenia wynika, że istnieje ogromna potrzeba
uproszczenia i usprawnienia obecnych wymogów dotyczących
sprawozdawczości.
Doświadczenia we wdrażaniu decyzji dotyczącej mechanizmu
monitorowania wskazują na to, że niektóre wymogi dotyczące
sprawozdawczości nie doprowadziły do osiągnięcia
oczekiwanych wyników lub informacji nie wykorzystywano w przewidywany sposób. Pokazały
również, że niektóre powiązania między narzędziami sprawozdawczymi
można byłoby wzmocnić.
2.
Analiza
pomocniczości
Podstawą prawną wniosku ustawodawczego jest art. 192 ust. 1
TFUE. Wniosek ustawodawczy służy realizacji uzasadnionego celu w
ramach art. 191 ust. 1 TFUE, a mianowicie przeciwdziałaniu zmianie klimatu
(łagodzeniu skutków zmiany klimatu i przystosowywaniu się do niej). Celem
wniosku ustawodawczego jest poprawa dostępności informacji na
potrzeby kształtowania polityki Unii i procesu decyzyjnego oraz
zwiększenie koordynacji i spójności sprawozdawczości UE i
państw członkowskich na mocy UNFCCC. Celu tego nie można
osiągnąć, stosując środki mniej restrykcyjne niż
wniosek ustawodawczy. Działanie na poziomie krajowym nie umożliwiałoby
osiągnięcia zgodności z zobowiązaniami uzgodnionymi na poziomie
międzynarodowym, a także nie wystarczyłoby do
osiągnięcia i spełnienia celów określonych na mocy decyzji
dotyczącej wspólnego wysiłku redukcyjnego (406/2009/WE). Konieczne
jest zatem, aby Unia utworzyła odpowiednie ramy poprzez ustanowienie, na
ile to możliwe, zharmonizowanych ram sprawozdawczości, aby uwzględnić
określone wymogi międzynarodowe i unijne. Działanie na poziomie
UE przyniosłoby również wyraźne korzyści w porównaniu z
działaniem na poziomie krajowym ze względu na swoją skuteczność.
3.
Cele
inicjatywy UE
Głównym celem, poprzez terminową, przejrzystą,
dokładną, kompletną, spójną i porównywalną
sprawozdawczość na poziomie UE i państw członkowskich,
jest: a) wspieranie UE i
państw członkowskich w realizacji ich zobowiązań na mocy
UNFCCC, b) wspieranie UE i państw
członkowskich w realizacji ich krajowych zobowiązań w dziedzinie
łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do niej, c) wspieranie skutecznego opracowywania i wdrażania
polityki UE.
3.1 Cele szczegółowe i operacyjne
§
Wdrożenie wymogów dotyczących
monitorowania i sprawozdawczości określonych w decyzji
dotyczącej wspólnego wysiłku redukcyjnego oraz w zmienionej
dyrektywie w sprawie systemu handlu przydziałami emisji gazów
cieplarnianych w UE (UE ETS) o Cele operacyjne: §
ustanowienie cyklu procedur przeglądu i
zgodności w ramach decyzji dotyczącej wspólnego wysiłku
redukcyjnego; §
włączenie wymogów dotyczących
sprawozdawczości w odniesieniu do wykorzystywania dochodów z aukcji
uprawnień do emisji, jak przewidziano w zmienionej dyrektywie w sprawie
systemu handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych; §
Ulepszenie obecnych ram monitorowania i
sprawozdawczości, aby zaspokoić potrzeby przyszłego prawodawstwa
unijnego i międzynarodowego o Cele operacyjne: §
ustanowienie wymogów dotyczących monitorowania
i sprawozdawczości w zakresie transportu morskiego; §
ustanowienie wymogów dotyczących sprawozdawczości
w zakresie wpływu transportu lotniczego na klimat wynikającego z
emisji gazów innych niż CO2; §
ustanowienie wymogów dotyczących sprawozdawczości
w zakresie przystosowywania się do zmiany klimatu; §
ustanowienie dodatkowych wymogów dotyczących sprawozdawczości
w zakresie LULUCF; §
Udoskonalenie sprawozdawczości UE i
państw członkowskich w zakresie wsparcia finansowego i
technologicznego na rzecz krajów rozwijających się, pod warunkiem
zapewnienia przestrzegania zobowiązań międzynarodowych na mocy
UNFCCC o Cel operacyjny: określenie wymogów dotyczących
sprawozdawczości w zakresie wsparcia finansowego i technologicznego na
rzecz krajów rozwijających się; §
Poprawa spójności sprawozdawczości na
mocy decyzji dotyczącej mechanizmu monitorowania ze
sprawozdawczością na mocy innych instrumentów prawnych w UE, które
dotyczą czynników zanieczyszczenia powietrza o Cel operacyjny: określenie powiązań między
sprawozdawczością w zakresie emisji gazów cieplarnianych w ramach EU
ETS, informacjami zgłaszanymi w ramach europejskiego PRTR, na mocy dyrektywy
w sprawie krajowych poziomów emisji i rozporządzenia w sprawie fluorowanych
gazów cieplarnianych; §
Ulepszenie sprawozdawczości przy
uwzględnieniu doświadczeń zdobytych w trakcie wdrażania
wcześniejszych instrumentów o Cele operacyjne §
poprawa sprawozdawczości w zakresie prognoz,
polityki i środków; §
poprawa przygotowania sprawozdania dotyczącego
krajowego wykazu;
4.
Warianty
strategiczne i ocena skutków
Przegląd decyzji dotyczącej mechanizmu monitorowania stanowi
wsparcie dla procesu wdrażania przyjętej polityki UE i
zobowiązań, w szczególności zobowiązań UE na mocy
UNFCCC, celów i instrumentów ustawodawczych w ramach pakietu
klimatyczno-energetycznego, oraz dla procesu wdrażania strategii „Europa 2020”.
Szczegółowe skutki społeczne i gospodarcze oraz wpływ na
środowisko zostały już ocenione w odniesieniu do wielu przedmiotowych
obszarów w chwili przyjęcia pakietu klimatyczno-energetycznego, który zawierał
określone cele i strategie[3].
Przegląd decyzji dotyczącej mechanizmu monitorowania i przepisów
wykonawczych przyczynia się do osiągnięcia korzyści środowiskowych
określonych w ocenach skutków tych instrumentów poprzez zapewnienie
odpowiedniego monitorowania w zakresie osiągania celów. Wpływ na środowisko Decyzja dotycząca mechanizmu monitorowania jest poddawana
przeglądowi w celu zwiększenia efektywności środowiskowej
UE: a) przez zapewnienie dostępności bardziej kompletnych i
lepszej jakości danych i informacji (jakość
danych/kompletność), b) przez umożliwienie osiągnięcia lepszej zgodności
z krajowymi i międzynarodowymi celami, zobowiązaniami i wymogami (zgodność
z krajowymi lub międzynarodowymi zobowiązaniami), oraz c) przez umożliwienie dalszego opracowania, rozwijania i
wdrażania przyszłych działań w ramach polityki w tej
dziedzinie (dalszy rozwój/wdrażanie polityki). Wpływ na środowisko oceniono, w stosownych przypadkach, w
odniesieniu do każdego wariantu strategicznego w oparciu o kombinację
trzech powyższych kryteriów (stosowane oceny: + lub – stosuje się
odpowiednio jako oznaczenie wpływu pozytywnego lub negatywnego. = oznacza
brak wpływu, +/- mały wpływ, ++/--, średni wpływ,
+++/--- duży wpływ). Szczegółowo oceniono również aspekty zgodności i
uproszczenia. (Oceny stosowane w odniesieniu do zgodności: LL: niskie
prawdopodobieństwo, ML: średnie prawdopodobieństwo, HL:
duże prawdopodobieństwo). Skutki gospodarcze Decyzja dotycząca mechanizmu monitorowania jest instrumentem za
pośrednictwem którego wdrażane są krajowe i międzynarodowe
wymogi dotyczące sprawozdawczości. Wymogi te obowiązują na
poziomie krajowym, dlatego główny skutek gospodarczy, związany z przeglądem
decyzji dotyczącej mechanizmu monitorowania, odnosi się do
obciążenia administracyjnego, które organy publiczne na poziomie
państwa członkowskiego poniosłyby w przypadku wprowadzenia tych
zmian. Inne skutki (społeczne, dla zatrudnienia, przemysłu,
MŚP) Proponowane warianty będą miały niewielkie skutki
społeczne związane z podawaniem informacji do wiadomości
publicznej, dlatego skutki te nie zostały przeanalizowane w ocenie skutków.
Nie istnieją żadne bezpośrednie ani pośrednie
wymogi dotyczące sprawozdawczości, które na mocy decyzji
dotyczącej mechanizmu monitorowania byłyby nałożone na
MŚP lub sektor przemysłu. Decyzja ta prawdopodobnie nie ma też
żadnych skutków dla zatrudnienia, a zatem skutki te nie były
przedmiotem dalszej oceny.
4.1 Ustanowienie cyklu przeglądu i oceny zgodności
na mocy decyzji dotyczącej wspólnego wysiłku redukcyjnego
Wariant 1: Brak przeglądu
wewnętrznego na poziomie UE. Opieranie się na obecnym przeglądzie
UNFCCC. („brak zmiany polityki”). (Ten podwariant odrzucono na wczesnym etapie). Wariant 2: Wewnętrzny przegląd
wykazu na poziomie europejskim wdrażany jest na potrzeby wyznaczania celów
(przegląd wstępny), podczas gdy UE na potrzeby corocznego cyklu oceny
zgodności na mocy decyzji dotyczącej wspólnego wysiłku
redukcyjnego nadal opiera się na przeglądzie wykazów na mocy UNFCCC,
jak ma to miejsce w przypadku obecnej decyzji dotyczącej mechanizmu
monitorowania. (Ten podwariant odrzucono na wczesnym etapie). Wariant 3: Ustanowienie „lekkiego”
corocznego cyklu przeglądu i oceny zgodności na poziomie UE na
potrzeby wdrożenia decyzji dotyczącej wspólnego wysiłku redukcyjnego
oraz kompleksowego przeglądu wstępnego. (Coroczny przegląd
byłby przeprowadzany w krótszych ramach czasowych, przede wszystkim z
użyciem automatycznych procedur kontrolnych uzupełnionych
analizą wcześniejszych sprawozdań z przeglądu wykazów na
mocy UNFCCC, w oparciu o istniejące kontrole i procedury przeprowadzane
obecnie przez Europejską Agencję Środowiska (EAŚ) na mocy
decyzji dotyczącej mechanizmu monitorowania). („Lekki przegląd”). Wariant 4: Ustanowienie na
poziomie UE procedury kompleksowego rocznego cyklu przeglądu i oceny zgodności
na potrzeby wdrożenia decyzji dotyczącej wspólnego wysiłku
redukcyjnego wraz z kompleksowym przeglądem wstępnym. Przegląd
ten zostałby powtórzony po przeglądzie na mocy UNFCCC, ale w
krótszych ramach czasowych, aby umożliwić ocenę zgodności w
trakcie roku kalendarzowego. („Kompleksowy przegląd”). || Wpływ na środowisko[4] || Obciążenie administracyjne Wariant 3: Lekki przegląd || + || 15 000-30 000 EUR Wariant 4: Kompleksowy przegląd || +++ || 50 000-100 000 EUR Rozpatrzono również podwarianty odnoszące
się do stosowania ponownych obliczeń wynikających: a) z rocznej
poprawy metodyki lub danych w wykazach gazów cieplarnianych w dotychczasowym scenariuszu postępowania (przypadek 1) oraz b)
ze zmiany zasad sprawozdawczości na poziomie międzynarodowym
(przypadek 2) w rocznym cyklu sprawozdawczości, przeglądu i zgodności.
4.2 Włączenie wymogów dotyczących
sprawozdawczości w odniesieniu do wykorzystywania dochodów z aukcji
uprawnień do emisji na mocy zmienionej dyrektywy w sprawie systemu handlu
przydziałami emisji gazów cieplarnianych
W zmienionej dyrektywie w sprawie systemu handlu przydziałami
emisji gazów cieplarnianych wyraźnie określono, że dodatkowe
wymogi dotyczące sprawozdawczości w zakresie wykorzystywania
dochodów z aukcji uprawnień do emisji należy zgłaszać w sprawozdaniach
przedkładanych na mocy decyzji nr 280/2004/WE[5].
4.3 Ustalenie wymogów dotyczących monitorowania emisji z
międzynarodowego transportu morskiego i sprawozdawczości w tym
zakresie
Wariant 1:
Kontynuowanie w obecnym kształcie monitorowania emisji gazów
cieplarnianych z krajowego i międzynarodowego transportu morskiego i
składania sprawozdań w tym zakresie w wykazach gazów cieplarnianych
bez ustanawiania podstawy dla udoskonalania danych bazowych. („brak zmiany
polityki”) Wariant 2: Ustanowienie szczegółowych
wymogów dla państw członkowskich w zakresie monitorowania i
sprawozdawczości. (Ten wariant objąłby ustanowienie podstawy
monitorowania, kryteriów przydziału emisji dla danego państwa członkowskiego
i szczegółów o charakterze administracyjnym dotyczących
sprawozdawczości.) („ustanowienie teraz szczegółowych wymogów
dotyczących sprawozdawczości”) Wariant 3: Opracowanie podstawy dla nowych
wytycznych dotyczących monitorowania i sprawozdawczości,
uwzględniając możliwość ustanowienia w
przyszłości w ramach procedury komitetowej prawodawstwa
zawierającego szczegółowe przepisy po tym, jak środek zostanie
przyjęty przez Międzynarodową Organizację Morską lub
UE. („ramy teraz, szczegóły później”) || Wpływ na środowisko || Zgodność || Obciążenie administracyjne Wariant 1: brak zmiany polityki || - - || n/d || n/d Wariant 2: ustanowienie teraz szczegółowych wymogów dotyczących sprawozdawczości || + || średnie prawdopodobieństwo zgodności || - - - Wariant 3: ramy teraz, szczegóły później || + + + || wysokie prawdopodobieństwo zgodności || -
4.4
Ustanowienie szczegółowych wymogów dotyczących sprawozdawczości
w zakresie wpływu transportu lotniczego na klimat na świecie
wynikającego z emisji gazów innych niż CO2
Wariant 1: Kontynuowanie w obecnym kształcie
sprawozdawczości dotyczącej emisji gazów cieplarnianych z krajowego i
międzynarodowego transportu lotniczego w wykazach gazów cieplarnianych,
ograniczonej do emisji CO2. („brak zmiany polityki”) Wariant 2: Nałożenie na państwa
członkowskie wymogu składania sprawozdań na temat wpływu
transportu lotniczego na klimat wynikającego z emisji gazów innych
niż CO2 z zastosowaniem metody przemnożenia
wpływu emisji CO2 przez uprzednio określony
współczynnik. (Współczynnik ten byłby aktualizowany przez
Komitet ds. Zmian Klimatu w celu odzwierciedlenia najnowszych wyników
badań naukowych.) („metoda współczynnika”) Wariant 3: Nałożenie na państwa
członkowskie wymogu składania sprawozdań z wpływu lotnictwa
na klimat wynikającego z emisji gazów innych niż CO2 w
oparciu o szczegółowe modele. („metoda oparta na modelowaniu”) Wariant 4: Wprowadzenie nowych wymogów dla
państw członkowskich w zakresie sprawozdawczości dotyczącej
wpływu transportu lotniczego na klimat wynikającego z emisji gazów
innych niż CO2 w oparciu o dwustopniowe podejście. W
ramach tego wariantu państwa członkowskie, które wykazały w
swoich sprawozdaniach emisje przekraczające 3 % całkowitych
unijnych emisji CO2 z lotnictwa przedkładałyby
sprawozdania dotyczące wpływu lotnictwa na klimat wynikającego z
emisji gazów innych niż CO2 w oparciu o szczegółowe
modele. (Obecnie dotyczyłoby to Francji, Niemiec, Włoch, Holandii,
Hiszpanii i Wielkiej Brytanii, które razem odpowiadają za ok. 80 %
emisji CO2). Wszystkie inne państwa członkowskie
mogłyby składać sprawozdania w oparciu o szczegółowe
modele, ale jeśli nie byłoby to wykonalne, mogłyby zamiast tego
stosować metodę współczynnika. („metoda stopniowa”) || Wpływ na środowisko || Zgodność || Obciążenie administracyjne Wariant 1: brak zmiany polityki || - || = || = Wariant 2: metoda współczynnika || + || wysokie prawdopodobieństwo zgodności || 24 000 EUR Wariant 3: metoda oparta na modelowaniu || ++ || niskie prawdopodobieństwo zgodności || 6,75 mln EUR Wariant 4: metoda stopniowa || +++ || średnie prawdopodobieństwo zgodności || 1,52 mln EUR
4.5
Ustanowienie wymogów w zakresie sprawozdawczości dotyczącej
przystosowania się do zmiany klimatu
Wariant 1: Dalsze składanie
sprawozdań w obecnym kształcie dotyczących skutków zmiany
klimatu, podatności na jej skutki i przystosowywania się do niej w
komunikatach krajowych zgodnie z UNFCCC i wykorzystanie tych informacji dla
celów UE. („brak zmiany polityki”) Wariant 2: Nałożenie na państwa
członkowskie obowiązku składania kompleksowych sprawozdań
rocznych o skutkach zmiany klimatu w ich państwie, podatności na jej
skutki i działaniach przystosowawczych. (Wariant ten obejmowałby
między innymi odnotowane i prognozowane skutki zmiany klimatu dla
poszczególnych sektorów, ocenę podatności poszczególnych regionów i
sektorów, obowiązującą krajową lub regionalną strategię
przystosowania się, wdrożone i planowane środki, informację
dotyczącą strategii oraz dwustronnych i wielostronnych projektów w
zakresie przystosowania się do zmiany klimatu oraz przydzielonych
środków budżetowych). („sprawozdania kompleksowe”) Wariant 3: Nałożenie na państwa
członkowskie obowiązku składania sprawozdań rocznych z wdrożonych
i planowanych krajowych działań służących
przystosowaniu się do zmiany klimatu. W tym wariancie zapewniony
byłby orientacyjny wykaz informacji, które należy zawierać w
sprawozdaniach. („sprawozdania z działań”) || Wpływ na środowisko || Zgodność || Obciążenie administracyjne Wariant 1: brak zmiany polityki || - || = || = Wariant 2: sprawozdania kompleksowe || +++ || niskie prawdopodobieństwo zgodności || od 1 do 2,24 mln EUR Wariant 3: sprawozdania z działań || ++ || wysokie prawdopodobieństwo zgodności || 120 000 EUR
4.6
Ustanowienie dodatkowych wymogów w zakresie sprawozdawczości
dotyczącej LULUCF
Wariant 1: Dalsze składanie
sprawozdań w obecnym kształcie z użytkowania gruntów, zmiany
użytkowania gruntów i leśnictwa. („brak zmiany polityki”) Wariant 2: Ustanowienie zmienionych wymogów
dotyczących sprawozdawczości z działań LULUCF w oparciu o
informacje pochodzące z toczących się negocjacji
międzynarodowych (poza obowiązującymi wymogami dotyczącymi
sprawozdawczości), obejmujących następujące dziedziny
(„ustanowienie teraz szczegółowych wymogów”):[6] §
obowiązkowe szacowanie emisji i usuwania gazów
cieplarnianych w gospodarce leśnej i składanie sprawozdań w tym
zakresie §
szacowanie emisji z puli produktów ze
ściętego drewna i składanie sprawozdań zawierających
dane w tym zakresie (obowiązkowe) §
szacowanie emisji i usuwania gazów cieplarnianych w
wyniku ponownego nawadniania i odwadniania[7]
i składanie sprawozdań w tym zakresie (dobrowolne) §
szacowanie emisji i usuwania gazów cieplarnianych
podlegających działaniu „siły wyższej”[8] i składanie
sprawozdań w tym zakresie (dobrowolne) §
uaktualnienie wartości poziomów referencyjnych
dotyczących gospodarki leśnej w oparciu o nowe dane lub udoskonalenia
w zakresie metodologii Wariant 3: Ustanowienie podstawy dla nowych wytycznych dotyczących
sprawozdawczości, przy uwzględnieniu możliwości przyjęcia
w przyszłości prawodawstwa zawierającego szczegółowe
przepisy po tym, jak na szczeblu unijnym lub międzynarodowym zostaną
przyjęte odpowiednie środki. (Faktycznie oznacza to, że zakres
sprawozdawczości zostałby określony w ustawodawstwie
przyjętym w procedurze współdecyzji dotyczącym miejsca LULUCF w
zobowiązaniach UE w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych, podczas
gdy szczegóły techniczne zostałyby ustanowione w drodze aktów
delegowanych („procedura komitetowa”) w ramach regulacyjnych uzgodnionych przez
Parlament Europejski i Radę.) („ramy teraz, szczegóły później”) || Wpływ na środowisko || Zgodność || Obciążenie administracyjne Wariant 1: brak zmiany polityki || - - - || = || = Wariant 2: ustanowienie teraz szczegółowych wymogów || + + || średnie prawdopodobieństwo zgodności || 610 000 EUR do 710 000 EUR Wariant 3: ramy teraz, szczegóły później || + + + || wysokie prawdopodobieństwo zgodności || < 610 000 EUR do 710 000 EUR
4.7
Ustanowienie wymogu w zakresie sprawozdawczości dotyczącej wsparcia
finansowego i technologicznego na rzecz krajów rozwijających się
Wariant 1: Dalsze składanie
sprawozdań w obecnym kształcie dotyczących wsparcia finansowego
i technologicznego na rzecz krajów rozwijających się za
pośrednictwem krajowych komunikatów państw członkowskich na mocy
UNFCCC bez oddzielnych wymogów sprawozdawczych na szczeblu UE. („brak zmiany
polityki”) Wariant 2: Umożliwienie państwom
członkowskim dobrowolnego składania co 2 lata sprawozdań na
temat udzielonego wsparcia finansowego i technologicznego w oparciu o wytyczne
dla przygotowywania komunikatów krajowych. („sprawozdania dobrowolne”) Wariant 3:
Nałożenie na państwa członkowskie wymogu składania
rocznych sprawozdań na temat wsparcia finansowego i technologicznego
udzielonego na rzecz krajów rozwijających się w udoskonalonym
formacie na podstawie wytycznych dla przygotowywania krajowych komunikatów,
wymagających jednak zawarcia w nich bardziej kompleksowych informacji
dotyczących programów technologicznych i zastosowania metodologii
opracowanych w ramach UE dotyczących sprawozdawczości w zakresie
wsparcia finansowego i wskaźników przepływów finansowych Komitetu
Pomocy Rozwojowej OECD. („sprawozdania kompleksowe”) || Wpływ na środowisko || Zgodność || Obciążenie administracyjne Wariant 1: brak zmiany polityki || - - - || = || = Wariant 2: sprawozdania dobrowolne || + || średnie prawdopodobieństwo zgodności || 65 000 EUR Wariant 3: sprawozdania kompleksowe || +++ || średnie prawdopodobieństwo zgodności || 195 000 EUR
4.8
Zwiększenie spójności z innymi instrumentami prawnymi UE
dotyczącymi czynników zanieczyszczenia powietrza
Wariant 1: Oddzielne zajęcie się
wymogami dotyczącymi sprawozdawczości zawartymi w decyzji
dotyczącej mechanizmu monitorowania i ujętymi w innych instrumentach
prawnych i nieujednolicanie sprawozdawczości wynikającej z
różnych instrumentów prawnych. („brak zmiany polityki”) Wariant 2: Ustanowienie wymogów składania
sprawozdań dotyczących spójności informacji między
sprawozdaniami na mocy decyzji dotyczącej mechanizmu monitorowania a
sprawozdaniami w ramach ETS, PRTR oraz na podstawie dyrektywy w sprawie
krajowych pułapów emisji i rozporządzenia w sprawie fluorowanych
gazów cieplarnianych oraz ustanowienie wymogu składania sprawozdań
dotyczących zapewniania i prowadzonych kontroli jakości w celu
zadbania o spójność między różnymi instrumentami prawnymi
(w tym udziału emisji objętych ETS). („sprawozdania dotyczące
spójności”) Wariant 3: Ustanowienie wymogów, by krajowe
systemy wykazów państw członkowskich zostały zmienione w taki
sposób, by umożliwić dostęp do danych zebranych w wyniku
stosowania innych instrumentów sprawozdawczości (np. ETS, EPRTR, dyrektywy
w sprawie krajowych pułapów emisji), a co za tym idzie, by dane z wykazów
udostępniane były także dla celów składania sprawozdań
w ramach innych instrumentów sprawozdawczości. („zmiana systemu
krajowego”) Wariant 4: Ustanowienie wymogu
bezpośredniego wykorzystywania danych zbieranych w ramach innych instrumentów
sprawozdawczości, takich jak unijny ETS, EPRTR, rozporządzenie w
sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych, dyrektywa w sprawie krajowych
pułapów emisji, przez zestawienie zebranych danych na temat czynników
zanieczyszczenia powietrza poprzez uzgodnienie: dezagregacji, treści,
procedur, narzędzi i formatów jakie instrumenty te
definiują/wykorzystują. (Podwariant ten został odrzucony na wczesnym
etapie.) || Wpływ na środowisko || Uproszczenie || Zgodność || Obciążenie administracyjne Wariant 1: brak zmiany polityki || - || - - || = || Potencjalne koszty w przypadku podniesienia w przeglądzie UNFCCC kwestii braku zapewniania i kontroli jakości Wariant 2: sprawozdania dotyczące spójności || + + || ++ || wysokie prawdopodobieństwo zgodności || 525 000 EUR (bez korzyści płynących z uproszczenia) Wariant 3: zmiana systemu krajowego || + + + || +++ || wysokie prawdopodobieństwo zgodności || 380 000 EUR
4.9 Poprawa
sprawozdawczości przy uwzględnieniu doświadczeń zebranych w ramach
wcześniejszych działań
Wariant 1: Zachowanie istniejących
wytycznych w zakresie sprawozdawczości wynikających z decyzji
dotyczącej mechanizmu monitorowania oraz przepisów wykonawczych oraz
oparcie się na wytycznych metodologicznych określonych w ramach
UNFCCC. Dążenie do zmiany wytycznych w zakresie sprawozdawczości
w ramach UNFCCC. („brak zmiany polityki”) Wariant 2: Wprowadzenie wymogu składania
sprawozdań rocznych i dalsze określenie rodzaju informacji/danych,
które należy uwzględniać w sprawozdaniach lub odpowiednich
formatów („ujednolicenie formatów”). Wariant 3: Dalsze sprecyzowanie wytycznych
metodologicznych dla skutków polityki i środków, jak również
przygotowanie prognoz emisji gazów cieplarnianych. („harmonizacja metodologii”) Wariant 4: Wprowadzenie wymogu ustanowienia
krajowego systemu sprawozdawczości w zakresie prognoz,
działań polityki i środków[9]
(zgodnie z głównymi zasadami podobnymi do zasad ustanowionych w
odniesieniu do wykazów emisji gazów cieplarnianych) („ustanowienie systemu
krajowego”) || Wpływ na środowisko || Zgodność || Uproszczenie || Obciążenie administracyjne Wariant 1: brak zmiany polityki || = || = || - - - || Wariant 2: ujednolicenie formatów || ++ || wysokie prawdopodobieństwo zgodności || + + || 980 000 EUR -1,3 mln EUR Wariant 3: harmonizacja metodologii || +++ || niskie prawdopodobieństwo zgodności || - || Wyższe niż w wariancie 2 Wariant 4: ustanowienie systemu krajowego || +++ || średnie prawdopodobieństwo zgodności || + + + || 290 000 EUR
5.
Porównanie
wariantów
Głównym celem decyzji dotyczącej
mechanizmu monitorowania jest zapewnienie Unii i jej
państwom członkowskim pomocy w wypełnieniu krajowych i
międzynarodowych zobowiązań i celów oraz w dalszym
kształtowaniu polityki przez zadbanie o przejrzystą,
dokładną, spójną, porównywalną i kompletną
sprawozdawczość. Preferowany wariant gwarantuje, że cele te
zostaną osiągnięte w sposób skuteczny i efektywny. Ogólne
obciążenie administracyjne związane z preferowanym wariantem
mieści się w kwocie 4-5 mln EUR dla UE-27. Biorąc pod uwagę niepewność co do przyszłego
systemu rozwiązań dotyczących zmiany klimatu, preferowany
wariant przewiduje stworzenie na szczeblu unijnym procedury przeglądu
danych na temat gazów cieplarnianych dostarczanych przez państwa
członkowskie w celu dopilnowania, aby zgodność z celami decyzji
dotyczącej wspólnego wysiłku redukcyjnego oceniana była w sposób
kompleksowy, przejrzysty, wiarygodny i terminowy, zgodnie z postanowieniami
pakietu klimatyczno-energetycznego. W odniesieniu do sprawozdawczości w
zakresie emisji z międzynarodowego transportu morskiego i sektora LULUCF,
która nadal jest przedmiotem debat politycznych zarówno na poziomie
międzynarodowym, jak i krajowym, stosuje się ostrożne
podejście przez dopilnowanie, aby decyzja dotycząca
mechanizmu monitorowania stwarzała odpowiednie ramy
dla ustanowienia szczegółowych wymogów w zakresie sprawozdawczości na
późniejszym etapie, gdy osiągnięty zostanie konkretny rezultat
polityki (czy to na szczeblu krajowym, czy międzynarodowym). W ten sposób
zagwarantowana jest spójność z przyszłymi ramami polityki przy
jednoczesnym uniknięciu dublowania działań i umożliwieniu
Unii jak najskuteczniejszego wdrożenia tych szczegółowych wymogów. W
odniesieniu do wpływu transportu lotniczego na klimat wynikającego z
emisji gazów innych niż CO2, spójność zapewniona jest
przez istniejącą politykę krajową, która wymaga by
podejmowane były wysiłki zmierzające do uwzględnienia tego
wpływu. Wniosek przedstawiony w projekcie rozporządzenia w sprawie
wpływu transportu lotniczego na klimat wynikającego z emisji gazów
innych niż CO2, wprowadzający wymóg, by Komisja co dwa
lata dokonywała oceny tego wpływu na podstawie najnowszych
dostępnych danych na temat emisji oraz najnowszych wyników badań
naukowych, różni się od propozycji przeanalizowanych w ocenie
skutków i uwzględnia użyteczny wkład uzyskany przez inne
służby Komisji w trakcie procesu konsultacji między
służbami. Ten nowy wniosek został ujęty w projekcie
rozporządzenia, ponieważ uznano, że pozwoli to na zapewnienie
spójności z obowiązującą polityką UE oraz pozwoli
osiągnąć równoważne korzyści przy znacznie
niższym obciążeniu administracyjnym. W odniesieniu do wsparcia
finansowego i technologicznego preferowany wariant poprawy systemu
sprawozdawczości w oparciu o wspólne metody pozostaje także spójny z
zobowiązaniem Unii do zapewnienia przejrzystych i kompletnych informacji
na temat wsparcia finansowego i technologicznego udzielanego krajom
rozwijającym się oraz prowadzi do ograniczenia obciążenia
administracyjnego. W odniesieniu zaś do przystosowania się, roczne
sprawozdania na temat działań związanych z przystosowaniem
się pozwolą na dalsze definiowanie unijnej strategii przystosowania
się i pozwolą także na wspieranie unijnego systemu wymiany
informacji. Jest to efektywny wariant, ponieważ wiąże się z
ograniczonym obciążeniem administracyjnym, umożliwiając
Unii lepsze wypełnienie międzynarodowych obowiązków
sprawozdawczych. Wreszcie preferowany scenariusz przewiduje także
rozszerzenie obowiązujących systemów krajowych w państwach
członkowskich w celu uwzględnienia sprawozdawczości w zakresie
prognoz, polityki i środków oraz zapewnia spójność z innymi instrumentami
prawnymi dotyczącymi czynników zanieczyszczenia powietrza. Jest to
skuteczny krok naprzód, ponieważ pomimo związanego z tym
obciążenia prowadzi w dłuższej perspektywie do poprawy
zgodności, uproszczenia wysiłków i potencjalnego obniżenia kosztów.
W preferowanym scenariuszu przewiduje się również przepisy w zakresie
lepszego zapewniania jakości / kontroli jakości oraz wprowadza
się udoskonalone formaty sprawozdań i wytyczne służące
poprawie jakości i zwiększeniu kompletności przekazywanych danych,
a także uproszczeniu istniejących wymogów dotyczących
sprawozdawczości bez powodowania zbędnego obciążenia
administracyjnego.
6.
Monitorowanie
i ocena
Ponieważ warianty polityki odnoszą się do wymogów w
zakresie monitorowania i sprawozdawczości, kompletność,
przejrzystość i zgodność ostatecznych sprawozdań z wymogami
krajowymi i międzynarodowymi pokaże sama w sobie, czy wyznaczone cele
zostały osiągnięte przez wprowadzenie zmienionej decyzji
dotyczącej mechanizmu monitorowania. Zestaw szczegółowych wskaźników odpowiadających celom
ogólnym, szczegółowym i operacyjnym wskazanym w niniejszej ocenie skutków
zostanie także wykorzystany do monitorowania i oceny wykonania decyzji
dotyczącej mechanizmu monitorowania. Wskaźniki
te koncentrować się będą między innymi na zakresie w
jakim ostateczne sprawozdania i dane zgodne są z opracowanymi wytycznymi
lub wskazówkami, na ich terminowości, kompletności oraz na
zidentyfikowanych przypadkach niezgodności. Sprawozdania przygotowywane na mocy decyzji dotyczącej mechanizmu
monitorowania będą nadal oceniane na poziomie UE lub na szczeblu
międzynarodowym corocznie, co dwa lata lub co cztery lata. Podmioty które tradycyjnie angażowano w monitorowanie i ocenę
na szczeblu unijnym, poza DG CLIMA obejmują
Europejską Agencję Środowiska (EAŚ), Wspólny Ośrodek
Badań (JRC) oraz Eurostat. Te same podmioty
będą wspierać te działania również w
przyszłości. Wyniki oceny zarówno na szczeblu unijnym, jak i międzynarodowym,
poza wykorzystaniem dla celów zgodności, będą także w
dalszym ciągu wykorzystywane, by w sposób możliwie jak najbardziej
skuteczny ukierunkować wysiłki zmierzające do poprawy oraz
działania związane z budowaniem zdolności administracyjnej
zarówno na poziomie Unii, jak i państw członkowskich. [1] Dz.U. L 49 z 19.2.2004, s. 1. [2] Decyzja Komisji
nr 2005/166/WE z dnia 10 lutego 2005 r. ustanawiająca zasady wykonania
decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady 280/2004/WE dotyczącej mechanizmu
monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie i wykonania
Protokołu z Kioto (Dz.U. L 55 z 1.3.2005, s. 57). [3] Ocena skutków zawarta jest w dokumencie roboczym
służb Komisji dotyczącym dokonanej przez Komisję oceny
skutków „dołączonej do pakietu środków wdrażających
cele UE w zakresie zmian klimatu i energii ze źródeł odnawialnych do roku
2020” (SEC (2008) 85/3) i w załączniku do niej SEC (2008)85), tom II. [4] Stosowane
oceny: + lub – stosuje się odpowiednio jako oznaczenie wpływu
pozytywnego lub negatywnego. = oznacza brak wpływu, +/- mały
wpływ, ++/--, średni wpływ, +++/--- duży wpływ. [5] Wykorzystywanie
sprawozdań przedłożonych na mocy decyzji nr 280/2004/WE na
potrzeby sprawozdawczości w zakresie dochodów z aukcji uprawnień do
emisji nie jest wyraźnie przewidziane w odniesieniu do uprawnień do
emisji lotniczych, o których mowa w art. 3d ust. 4, niemniej będzie
odpowiednio wdrażane dla celów spójności. [6] Szczegółowe
elementy oparte są na projekcie decyzji na mocy protokołu z Kioto. [7] Ponowne nawadnianie i odwadnianie to
system praktyk polegających na nawadnianiu i odwadnianiu gruntów pokrytych
glebą organiczną na powierzchni co najmniej 1 hektara. Działalność
ta dotyczy wszystkich gruntów, które zostały odwodnione lub nawodnione od 1990
r. i nie są uwzględniane w ramach żadnej działalności
określonej w niniejszym załączniku. Odwadnianie to
bezpośrednie wywołane przez człowieka obniżenie
zwierciadła wód gruntowych, a ponowne nawadnianie to bezpośrednie
wywołane przez człowieka częściowe lub całkowite
odwrócenie procesu odwadniania. [8] Zdarzenia będące poza kontrolą i
znaczącym wpływem danego kraju. Wymagają one wykazania, że
na gruntach objętych zdarzeniami wywołanymi siłą
wyższą nie miała miejsca zmiana sposobu użytkowania
gruntów; wykazania, że zdarzenia te były poza kontrolą Strony;
wykazania wysiłków podjętych na rzecz rekultywacji gruntów objętych
działaniem siły wyższej; wykazania, że nie wykluczono
emisji związanych z pozyskiwaniem drewna dla celów udzielenia pomocy
i ratownictwa. [9] Cel
systemu krajowego, określony w ramach protokołu z Kioto, to
zapewnienie przygotowania rocznego wykazu emisji gazów cieplarnianych, który
pozostaje w zgodzie z kryteriami jakości określonymi dla wykazów oraz
sprawozdawczości do sekretariatu Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w
sprawie zmian klimatu („UNFCCC”) oraz Komisji Unii Europejskiej. System
krajowy zapewnia dane na temat emisji oraz dane dodatkowe wymagane w wykazach. System
obejmuje także archiwizację danych wykorzystywanych do obliczenia
emisji, publikację wyników, udział w dochodzeniach w sprawie
wykazów oraz zarządzanie jakością wykazów.