This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 02020D1999-20210302
Council Decision (CFSP) 2020/1999 of 7 December 2020 concerning restrictive measures against serious human rights violations and abuses
Consolidated text: Decyzja Rady (WPZiB) 2020/1999 z dnia 7 grudnia 2020 r. w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka
Decyzja Rady (WPZiB) 2020/1999 z dnia 7 grudnia 2020 r. w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka
02020D1999 — PL — 02.03.2021 — 001.001
Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie
DECYZJA RADY (WPZiB) 2020/1999 z dnia 7 grudnia 2020 r. (Dz.U. L 410I z 7.12.2020, s. 13) |
zmieniona przez:
|
|
Dziennik Urzędowy |
||
nr |
strona |
data |
||
L 71I |
6 |
2.3.2021 |
DECYZJA RADY (WPZiB) 2020/1999
z dnia 7 grudnia 2020 r.
w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka
Artykuł 1
Niniejsza decyzja ustanawia ramy dotyczące ukierunkowanych środków ograniczających w celu zaradzenia poważnym pogwałceniom i naruszeniom praw człowieka na całym świecie. Ma ona zastosowanie do:
ludobójstwa;
zbrodni przeciwko ludzkości;
następujących poważnych pogwałceń lub naruszeń praw człowieka:
tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania,
niewolnictwa,
pozasądowych, doraźnych lub arbitralnych egzekucji lub zabójstw,
wymuszonych zaginięć osób,
arbitralnych aresztowań lub zatrzymań;
innych pogwałceń lub naruszeń praw człowieka, które obejmują między innymi następujące pogwałcenia lub naruszenia, w zakresie, w jakim są one szeroko rozpowszechnione, systematyczne lub w inny sposób poważne w odniesieniu do celów wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonych w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej:
handel ludźmi, jak również naruszenia praw człowieka przez przemytników migrantów, o czym mowa w niniejszym artykule,
przemoc seksualna i przemoc ze względu na płeć,
pogwałcenia lub naruszenia wolności pokojowego zgromadzania się i zrzeszania się,
pogwałcenia lub naruszenia wolności wyrażania opinii i wolności wypowiedzi,
pogwałcenia lub naruszenia wolności religii lub przekonań.
Do celów stosowania ust. 1 należy uwzględnić międzynarodowe prawo zwyczajowe i powszechnie przyjęte instrumenty prawa międzynarodowego, takie jak:
Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych;
Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych;
Konwencja w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa;
Konwencja w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania;
Międzynarodowa konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej;
Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet;
Konwencja o prawach dziecka;
Międzynarodowa konwencja o ochronie wszystkich osób przed wymuszonym zaginięciem;
Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych;
Protokół o zapobieganiu, zwalczaniu oraz karaniu za handel ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, uzupełniający Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej;
Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego;
Europejska Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
Do celów niniejszej decyzji osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy mogą obejmować:
podmioty państwowe;
inne podmioty, które sprawują faktyczną kontrolę nad danym terytorium lub sprawują na nim faktyczną władzę;
inne podmioty niepaństwowe.
Przy sporządzaniu lub zmianie wykazu zawartego w załączniku w odniesieniu do innych podmiotów niepaństwowych, o których mowa w ust. 3 lit. c), Rada uwzględnia w szczególności następujące elementy:
cele wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określone w art. 21 TUE; oraz
powagę lub skutki naruszeń.
Artykuł 2
Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do uniemożliwienia wjazdu na ich terytoria lub przejazdu przez te terytoria wymienionych w załączniku:
osób fizycznych, które są odpowiedzialne za czyny wymienione w art. 1 ust. 1;
osób fizycznych, które udzielają finansowego, technicznego lub materialnego wsparcia przy popełnianiu czynów wymienionych w art. 1 ust. 1 lub w inny sposób uczestniczą w popełnianiu tych czynów, w tym poprzez planowanie tych czynów, kierowanie nimi, zlecanie ich, udzielanie pomocy w ich popełnianiu oraz ich przygotowywanie, ułatwianie ich lub zachęcanie do nich;
osób fizycznych powiązanych z osobami, o których mowa w lit. a) i b).
Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane zobowiązaniami na mocy prawa międzynarodowego, a mianowicie:
jako państwo przyjmujące międzynarodową organizację międzyrządową;
jako państwo przyjmujące międzynarodową konferencję zwołaną przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub pod auspicjami tej organizacji;
na mocy umowy wielostronnej przyznającej przywileje i immunitety; lub
na podstawie traktatu pojednawczego (traktatu laterańskiego) z 1929 r. zawartego między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.
Artykuł 3
Zamraża się wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do lub będące własnością, w posiadaniu lub znajdujące się pod kontrolą wymienionych w załączniku:
osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, które są odpowiedzialne za czyny wymienione w art. 1 ust. 1;
osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, które udzielają finansowego, technicznego lub materialnego wsparcia przy popełnianiu czynów wymienionych w art. 1 ust. 1 lub w inny sposób uczestniczą w popełnianiu tych czynów, w tym poprzez planowanie tych czynów, kierowanie nimi, zlecanie ich, udzielanie pomocy w ich popełnianiu oraz ich przygotowywanie, ułatwianie ich lub zachęcanie do nich;
osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów powiązanych z osobami fizycznymi lub prawnymi, podmiotami lub organami, o których mowa w lit. a) i b).
Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:
niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku oraz członków rodzin pozostających na utrzymaniu takich osób fizycznych, w tym do dokonania płatności za żywność, płatności z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, płatności za leki i leczenie, płatności podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów lub zwrotu poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;
przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych;
niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem że odpowiedni właściwy organ powiadomił właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję o powodach, dla których uważa, że należy udzielić szczególnego zezwolenia, co najmniej dwa tygodnie przed jego udzieleniem; lub
przedmiotem wpłaty na rachunek lub wypłaty z rachunku misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej posiadającej immunitet na mocy prawa międzynarodowego, w zakresie, w jakim płatności te są przeznaczone na oficjalne cele misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej.
Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu.
Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:
środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem orzeczenia arbitrażowego wydanego przed dniem, w którym osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ, o których mowa w art. 1, umieszczono w wykazie w załączniku, lub orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w Unii, lub orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim, przed tym dniem lub później;
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub taką decyzją lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu lub takiej decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób, którym takie roszczenia przysługują;
orzeczenie lub decyzja nie przynoszą korzyści osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi wymienionym w załączniku; oraz
uznanie tego orzeczenia lub tej decyzji nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.
Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu.
Ust. 2 nie stosuje się do uznawania zamrożonych rachunków:
odsetkami lub innymi dochodami z tych rachunków;
płatnościami należnymi z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed dniem objęcia tych rachunków środkami przewidzianymi w ust. 1 i 2; lub
płatnościami należnymi z tytułu orzeczeń sądowych, decyzji administracyjnych lub orzeczeń arbitrażowych wydanych w Unii lub wykonalnych w danym państwie członkowskim, pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają środkom przewidzianym w ust. 1.
Artykuł 4
Artykuł 5
Artykuł 6
Artykuł 7
Rada i Wysoki Przedstawiciel przetwarzają dane osobowe w celu realizacji zadań wynikających z niniejszej decyzji, w szczególności:
w przypadku Rady: w celu przygotowywania i wprowadzania zmian do załącznika;
w przypadku Wysokiego Przedstawiciela: w celu przygotowywania zmian do załącznika.
Artykuł 8
Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone na podstawie niniejszej decyzji, w tym roszczenia o naprawienie szkody lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o przedłużenie terminu płatności lub o spłatę obligacji, gwarancji lub zabezpieczeń, w szczególności gwarancji finansowych lub zabezpieczeń finansowych w dowolnej formie – jeżeli wystąpiły z nimi:
wskazane osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy wymienione w załączniku;
osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a).
Artykuł 9
Aby zapewnić maksymalne oddziaływanie środków określonych w niniejszej decyzji, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do środków przewidzianych w niniejszej decyzji.
Artykuł 10
Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 8 grudnia 2023 r. i podlega ona stałemu przeglądowi. Środki określone w art. 2 i 3 stosuje się w odniesieniu do osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów wymienionych w załączniku do dnia 8 grudnia 2021 r.
Artykuł 11
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
ZAŁĄCZNIK
Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 2 i 3
Osoby fizyczne
|
Imię i nazwisko (transliteracja pisowni rosyjskiej) |
Imię i nazwisko (pisownia rosyjska) |
Informacje identyfikacyjne |
Powody umieszczenia w wykazie |
Data umieszczenia w wykazie |
1. |
Alexander (Alexandr) Petrovich KALASHNIKOV |
Aлександр Петрович КАЛАШНИКОВ |
Stanowisko(-a): dyrektor rosyjskiej Federalnej Służby Więziennej (FSIN) Data urodzenia: 27.1.1964 Miejsce urodzenia: Tatarsk, obwód nowosybirski, rosyjska FSRR (obecnie Federacja Rosyjska) Obywatelstwo: rosyjskie Płeć: mężczyzna |
Alexander Kalashnikov jest od 8 października 2019 r. dyrektorem rosyjskiej Federalnej Służby Więziennej (FSIN). Z racji piastowania tego stanowiska nadzoruje całą działalność FSIN. Jako dyrektor FSIN odpowiada za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w tym arbitralne aresztowania i zatrzymania. W sprawie Aleksieja Nawalnego, gdy wracał on do zdrowia w Niemczech (wrzesień 2020 r. – styczeń 2021 r.) po próbie otrucia go toksycznym środkiem paralityczno-drgawkowym z grupy nowiczoków, FSIN zażądał 28 grudnia 2020 r., by stawił się on niezwłocznie przed kuratorem sądowym, w przeciwnym razie groziła mu kara pozbawienia wolności za niezastosowanie się do warunków kary z zawieszeniem wykonania orzeczonej w sprawie oszustwa. W 2018 r. Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał wyrok skazujący w sprawie oszustwa za arbitralny i niesprawiedliwy. 17 stycznia 2021 r. funkcjonariusze FSIN, działając na rozkaz Alexandra Kalashnikova, zatrzymali Aleksieja Nawalnego po jego przylocie na lotnisko w Moskwie. Podstawą aresztowania Aleksieja Nawalnego było postanowienie sądu miejskiego w Chimkach, które zostało z kolei wydane na wniosek FSIN. Już pod koniec grudnia 2020 r. FSIN wystąpiło z wnioskiem o to, by sąd zamienił orzeczoną wobec Aleksieja Nawalnego karę z zawieszeniem wykonania na karę pozbawienia wolności. 17 lutego 2021 r. Europejski Trybunał Praw Człowieka nakazał, aby rząd Federacji Rosyjskiej uwolnił Aleksieja Nawalnego. |
2 marca 2021 r. |
2. |
Alexander (Alexandr) Ivanovich BASTRYKIN |
Алексaндр Ивaнович БАСТРЫКИН |
Stanowisko(-a): przewodniczący Komitetu Śledczego Federacji Rosyjskiej Data urodzenia: 27.8.1953 Miejsce urodzenia: Psków, rosyjska FSRR (obecnie Federacja Rosyjska) Obywatelstwo: rosyjskie Płeć: mężczyzna |
Alexander Bastrykin piastuje stanowisko przewodniczącego Komitetu Śledczego Federacji Rosyjskiej (zwanego dalej „Komitetem”) od stycznia 2011 r. (oraz od października do grudnia 2010 pełnił obowiązki przewodniczącego). Z racji piastowanego stanowiska nadzoruje całą działalność Komitetu. Oficjalnie Komitetowi przewodniczy prezydent Rosji. Jako przewodniczący Komitetu Alexander Bastrykin odpowiada za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w tym arbitralne aresztowania i zatrzymania. Alexander Bastrykin odpowiada za prowadzone przez ten Komitet szeroko zakrojone i systematyczne kampanie represji wobec rosyjskiej opozycji, wymierzone przeciwko jej członkom i polegające na prowadzeniu przeciwko nim postępowań. 29 grudnia 2020 r. Komitet wszczął postępowanie przeciwko przywódcy opozycji Aleksiejowi Nawalnemu, oskarżając go o oszustwo na dużą skalę. Aleksiej Nawalny i inne osoby publikowały artykuły na temat posiadania przez Alexandra Bastrykina w pierwszej dekadzie XXI wieku czeskiego przedsiębiorstwa LAW Bohemia zajmującego się nieruchomościami. |
2 marca 2021 r. |
3. |
Igor Viktorovich KRASNOV |
Игорь Викторович КРАСНОВ |
Stanowisko(-a): prokurator generalny Federacji Rosyjskiej Data urodzenia: 24.12.1975 Miejsce urodzenia: Archangielsk, rosyjska FSRR (obecnie Federacja Rosyjska) Obywatelstwo: rosyjskie Płeć: mężczyzna |
Igor Krasnov jest prokuratorem generalnym Federacji Rosyjskiej od 22 stycznia 2020 r. oraz byłym zastępcą przewodniczącego Komitetu Śledczego Federacji Rosyjskiej. Z racji piastowanego stanowiska prokuratora generalnego nadzoruje prokuratury w Federacji Rosyjskiej, prokuratury specjalne i prokuraturę wojskową. Jako prokurator generalny odpowiada za poważne pogwałcenia praw człowieka, w tym arbitralne zatrzymania protestujących, oraz za szeroko zakrojone i systematyczne represjonowanie wolności pokojowego zgromadzania się i zrzeszania się, jak również wolności opinii i wypowiedzi. Przed protestami 23 stycznia 2021 r. prokuratura generalna ostrzegła, że ich uczestnicy zostaną pociągnięci do odpowiedzialności. Ponadto prokuratura generalna zażądała, by Federalna Służba Nadzoru w zakresie Komunikacji, Informatyki i Środków Masowego Przekazu (Roskomnadzor) ograniczyła dostęp do należących do opozycji stron internetowych i kont w mediach społecznościowych zawierających informacje o planowanych zgromadzeniach zwolenników Aleksieja Nawalnego. 29 stycznia 2021 r. prokuratura generalna ponownie zażądała, by Roskomnadzor ograniczył dostęp do należących do opozycji stron internetowych i kont w mediach społecznościowych, tym razem przed protestami w obronie Nawalnego mającymi się odbyć 30 i 31 stycznia 2021 r. Do firm internetowych (Facebook, TikTok, Twitter, Google, grupy Mail.ru) wysłano ostrzeżenia. Prokuratura generalna zapowiedziała także, że osoby biorące udział w demonstracjach zostaną postawione w stan oskarżenia. Prokuratura Generalna poparła wniosek rosyjskiej Federalnej Służby Więziennej (FSIN) o zamianę orzeczonej wobec Aleksieja Nawalnego w sprawie domniemanego oszustwa kary z zawieszeniem wykonania na karę pozbawienia wolności. Mimo że w 2018 r. Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał wydany w sprawie Aleksieja Nawalnego wyrok skazujący za arbitralny i niesprawiedliwy, 17 stycznia 2021 r. został on aresztowany po przylocie na lotnisko w Moskwie. |
2 marca 2021 r. |
4. |
Viktor Vasilievich (Vasilyevich) ZOLOTOV |
Виктор Васильевич ЗОЛОТОВ |
Stanowisko(-a): dyrektor Federalnej Służby Wojsk Gwardii Narodowej Federacji Rosyjskiej (Rosgwardia). Data urodzenia: 27.1.1954 Miejsce urodzenia: Sasowo, rosyjska FSRR (obecnie Federacja Rosyjska) Obywatelstwo: rosyjskie Płeć: mężczyzna |
Viktor Zolotov jest od 5 kwietnia 2016 r. dyrektorem Federalnej Służby Wojsk Gwardii Narodowej Federacji Rosyjskiej (Rosgwardia), a zatem jest głównodowodzącym wojsk gwardii narodowej Federacji Rosyjskiej, a także dowódcą OMON – Oddziału Mobilnego Specjalnego Przeznaczenia będącego częścią Rosgwardii. Z racji piastowanego stanowiska nadzoruje całą działalność Rosgwardii i OMON. Jako dyrektor Rosgwardii odpowiada za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w tym arbitralne aresztowania i zatrzymania oraz systematyczne i szeroko zakrojone pogwałcenia wolności pokojowego zgromadzania się i zrzeszania się, w szczególności poprzez brutalne tłumienie protestów i demonstracji. Rosgwardia została użyta do stłumienia demonstracji w obronie Aleksieja Nawalnego 23 stycznia 2021 r.; zgodnie z doniesieniami wielu funkcjonariuszy Rosgwardii i OMON stosowało brutalną przemoc wobec protestujących. Siły bezpieczeństwa stosowały agresywne środki wobec wielu dziennikarzy, w tym korespondentki „Meduzy” Kristiny Safronowej, którą uderzył funkcjonariusz OMON, i dziennikarki „Nowej Gaziety” Jelizawiety Kirpanowej, którą uderzono w głowę pałką, co spowodowało krwotok. Siły bezpieczeństwa arbitralnie zatrzymały ponad 300 nieletnich. |
2 marca 2021 r. |
Osoby prawne, podmioty i organy
( 1 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).