This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 01994A1223(01)-20230608
Agreement Establishing the World Trade Organization
Consolidated text: Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu
Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu
ELI: http://data.europa.eu/eli/agree_internation/1994/800(1)/2023-06-08
01994A1223(01) — PL — 08.06.2023 — 002.001
Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie
POROZUMIENIE USTANAWIAJĄCE ŚWIATOWĄ ORGANIZACJĘ HANDLU (Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 3) |
zmieniona przez:
|
|
Dziennik Urzędowy |
||
nr |
strona |
data |
||
PROTOKÓŁ zmieniający Porozumienie z Marakeszu ustanawiające Światową Organizację Handlu |
L 284 |
3 |
30.10.2015 |
|
L 148 |
3 |
8.6.2023 |
POROZUMIENIE USTANAWIAJĄCE ŚWIATOWĄ ORGANIZACJĘ HANDLU
STRONY NINIEJSZEGO POROZUMIENIA,
UZNAJĄC, iż ich stosunki w dziedzinie handlu i przedsięwzięć gospodarczych powinny zmierzać do podniesienia standardu życia, zapewnienia pełnego zatrudnienia oraz wysokiego i stale rosnącego poziomu dochodów realnych i efektywnego popytu, jak również rozwoju produkcji i handlu towarami i usługami przy optymalnym wykorzystaniu światowych zasobów zgodnie z celami trwałego rozwoju, mając przy tym na względzie ochronę i zachowanie środowiska i zwiększenie środków na realizację tego celu zgodnie z ich potrzebami na różnych poziomach rozwoju gospodarczego,
UZNAJĄC ponadto, że potrzebne są skuteczne wysiłki w celu zapewnienia, by kraje rozwijające się, a zwłaszcza najmniej rozwinięte spośród nich, mogły uzyskać taki udział we wzroście handlu międzynarodowego, jaki odpowiada potrzebom ich rozwoju gospodarczego,
PRAGNĄC przyczynić się do realizacji tych zamierzeń przez przystępowanie do wzajemnych i wspólnie korzystnych przedsięwzięć zmierzających do znacznego obniżenia taryf celnych i innych barier w handlu oraz do usunięcia dyskryminacyjnego traktowania w międzynarodowych stosunkach handlowych,
POSTANAWIAJĄC zatem rozwinąć zintegrowany, skuteczniejszy i trwały wielostronny system handlowy, obejmujący Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu, wyniki poprzednich starań o liberalizację handlu oraz wszystkie rezultaty Rundy Urugwajskiej wielostronnych negocjacji handlowych,
ZDECYDOWANE zachować podstawowe zasady i sprzyjać realizacji celów przyświecających wielostronnemu systemowi handlowemu,
UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
Artykuł I
Ustanowienie Organizacji
Niniejszym ustanawia się Światową Organizację Handlu (zwaną dalej WTO).
Artykuł II
Zakres działania WTO
Artykuł III
Funkcje WTO
Artykuł IV
Struktura WTO
Artykuł V
Stosunki z innymi organizacjami
Artykuł VI
Sekretariat
Artykuł VII
Budżet i składki członkowskie
Komitet Budżetu, Finansów i Administracji będzie przedstawiał Radzie Generalnej projekty przepisów finansowych, wśród nich postanowienia ustalające:
wielkość składek wnoszonych przez Członków na pokrycie kosztów WTO oraz
środki, jakie mają być podjęte wobec Członków zalegających z wpłatami.
Przepisy finansowe będą oparte, o ile to będzie możliwe, na przepisach i praktykach GATT 1947.
Artykuł VIII
Status WTO
Artykuł IX
Podejmowanie decyzji
Wniosek o zawieszenie, dotyczący niniejszego porozumienia, powinien być skierowany do Konferencji Ministerialnej w celu rozpatrzenia zgodnie z praktyką podejmowania decyzji w drodze consensusu. Konferencja Ministerialna wyznaczy termin nie przekraczający dziewięćdziesięciu dni w celu rozpatrzenia sprawy. Jeżeli w tym okresie consensus nie zostanie osiągnięty, decyzja w sprawie zawieszenia zobowiązań będzie podjęta większością trzech czwartych Członków.
Wniosek o zawieszenie, dotyczący Wielostronnych porozumień handlowych zawartych w załącznikach 1A lub 1B, lub 1C i załącznikach do nich, powinien być skierowany najpierw odpowiednio do Rady do spraw Handlu Towarami, Rady do spraw Handlu Usługami lub Rady do spraw TRIPS w celu rozpatrzenia w terminie nie przekraczającym dziewięćdziesięciu dni. Po upływie tego terminu właściwa Rada przedstawi sprawozdanie Konferencji Ministerialnej.
Artykuł X
Poprawki
artykułu IX niniejszego porozumienia;
artykułów I i II GATT 1994;
artykułu II ustęp 1 GATS;
artykułu 4 Porozumienia w sprawie TRIPS.
Artykuł XI
Pierwotne członkostwo
Artykuł XII
Przystąpienie
Artykuł XIII
Niestosowanie Wielostronnych porozumień handlowych między poszczególnymi Członkami
Artykuł XIV
Przyjmowanie, wejście w życie, deponowanie
Artykuł XV
Wystąpienie
Artykuł XVI
Postanowienia różne
Sporządzono w Marakeszu dnia piętnastego kwietnia tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego czwartego roku w jednym egzemplarzu w językach angielskim, francuskim i hiszpańskim, przy czym każdy tekst jest autentyczny.
Uwagi wyjaśniające:
Pojęcie „kraj” lub „kraje”, użyte w niniejszym porozumieniu i w Wielostronnych porozumieniach handlowych, należy rozumieć jako obejmujące jakiekolwiek oddzielne terytorium celne Członka WTO.
W przypadku gdy oddzielne terytorium celne jest Członkiem WTO, pojęcie „narodowy”, użyte w niniejszym porozumieniu lub Wielostronnych porozumieniach handlowych, należy rozumieć jako odnoszące się do tego terytorium celnego, chyba że stwierdzono inaczej.
WYKAZ ZAŁĄCZNIKÓW DO POROZUMIENIA
ZAŁĄCZNIK 1 |
|
ZAŁĄCZNIK 1A: |
Wielostronne porozumienia w sprawie handlu towarami |
Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu 1994 |
|
Porozumienie w sprawie rolnictwa |
|
Porozumienie w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych |
|
Porozumienie w sprawie tekstyliów i odzieży |
|
Porozumienie w sprawie barier technicznych w handlu |
|
Porozumienie w sprawie środków dotyczących inwestycji i związanych z handlem |
|
Porozumienie o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 |
|
Porozumienie o stosowaniu artykułu VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 |
|
Porozumienie w sprawie inspekcji przedwysyłkowej |
|
Porozumienie w sprawie reguł pochodzenia |
|
Porozumienie w sprawie licencjonowania przywozu |
|
Porozumienie w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych |
|
Porozumienie w sprawie subsydiów dla rybołówstwa |
|
Porozumienie w sprawie środków ochronnych |
|
Załącznik 1B: |
Układ ogólny w sprawie handlu usługami, wraz z załącznikami |
Załącznik 1C: |
Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej |
Załącznik 2 |
Uzgodnienie w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów |
Załącznik 3 |
Mechanizm przeglądu polityki handlowej |
Załącznik 4 |
Porozumienie w sprawie zakupów rządowych |
Międzynarodowe porozumienie mleczarskie |
|
Międzynarodowe porozumienie o mięsie wołowym |
ZAŁĄCZNIK 1
ZAŁĄCZNIK 1A
POROZUMIENIA WIELOSTRONNE W SPRAWIE HANDLU TOWARAMI
Ogólna nota interpretacyjna do załącznika 1A:
W przypadku rozbieżności między postanowieniem Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 roku a postanowieniem innego porozumienia w załączniku 1A do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (określonego w porozumieniach w załączniku 1A jako „Porozumienie WTO”), postanowienie drugiego porozumienia są nadrzędne w zakresie obejmującym kolizję.
UKŁAD OGÓLNY W SPRAWIE TARYF CELNYCH I HANDLU 1994
Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu 1994 („GATT 1994”) składa się z:
postanowień Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z dnia 30 października 1947 roku załączonego do Aktu Końcowego przyjętego na zakończenie Drugiej Sesji Komitetu Przygotowawczego Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Handlu i Zatrudnienia (z wyłączeniem Protokołu o tymczasowym stosowaniu) wraz ze zmianami, poprawkami i innymi modyfikacjami wprowadzonymi przez instrumenty prawne, które weszły w życie przed datą wejścia w życie Porozumienia WTO;
postanowień zawartych w instrumentach prawnych wymienionych poniżej, które weszły w życie na podstawie GATT 1947 przed datą wejścia w życie Porozumienia WTO:
protokoły i zaświadczenia odnoszące się do udzielonych koncesji taryfowych;
protokoły akcesji (z wyjątkiem postanowień a) dotyczących tymczasowego stosowania, wycofania tymczasowego stosowania i b) pod warunkiem, że Część II GATT 1947 będzie stosowana tymczasowo w najpełniejszym zakresie, nie stojąc w sprzeczności z ustawodawstwem istniejącym w dniu datowania protokołu);
decyzje o zawieszeniu zobowiązań udzielone na podstawie Artykułu XXV GATT 1947 będące w mocy w dniu wejścia w życie Porozumienia WTO ( 5 );
inne decyzje układających się stron GATT 1947.
Uzgodnienia wymienione poniżej:
Uzgodnienie w sprawie interpretacji Artykułu II:1(b) Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994;
Uzgodnienie w sprawie interpretacji Artykułu XVII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994;
Uzgodnienie dotyczące postanowień w sprawie bilansu płatniczego Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994;
Uzgodnienie w sprawie interpretacji Artykułu XXIV Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994;
Uzgodnienie w sprawie zwolnień ze zobowiązań zgodnie z Układem ogólnym w sprawie taryf celnych i handlu 1994;
Uzgodnienie w sprawie interpretacji Artykułu XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994.
Protokół z Marakeszu do GATT 1994.
Uwagi wyjaśniające
Gdziekolwiek w tekście GATT 1994 pojawia się pojęcie „Układająca się Strona” należy rozumie je jako „Członek”. Gdy wspomina się o „mniej rozwiniętej Układającej się Stronie”, lub o „rozwiniętej Układającej się Stronie”, należy odczytywać je jako „Członek - kraj rozwijający się”, lub „Członek - kraj rozwinięty”. Gdziekolwiek mówi się o „Sekretarzu Wykonawczym”, należy rozumieć, że mowa jest o „Dyrektorze Generalnym WTO”.
Gdy mowa jest o UKŁADAJĄCYCH SIĘ STRONACH działających łącznie w Artykułach XV:1, XV:2, XV:8, XXXVIII i w wyjaśnieniach do Artykułów XII i XVIII; oraz w postanowieniach w sprawie specjalnych porozumień dewizowych w Artykułach XV:2, XV:3, XV:6, XV:7 i XV:9 GATT 1994, pojęcie to winno być rozumiane, jako WTO. Inne funkcje, które postanowienia GATT 1994 przypisuje UKŁADAJĄCYM SIĘ STRONOM działającym wspólnie odnoszą się do Konferencji Ministerialnej.
Tekst GATT 1994 jest autentyczny w językach angielskim, francuskim i hiszpańskim.
Tekst GATT 1994 w języku francuskim podlegać będzie weryfikacji pojęć wskazanych w Aneksie A do dokumentu MTN.TNC/41.
Autentycznym tekstem GATT 1994 w języku hiszpańskim będzie tekst w Tomie IV BISD pod warunkiem weryfikacji pojęć wskazanych w Aneksie B do dokumentu MTN.TNC/41.
Postanowienia Części II GATT 1994 nie będą dotyczyć środków zastosowanych przez Członka zgodnie ze specjalnymi obowiązującymi przepisami przyjętymi przez Członka zanim stał się Układającą się Stroną GATT 1947, które zabraniają wykorzystywania, sprzedaży lub wynajmu statków zbudowanych lub zrekonstruowanych za granicą w celu prowadzenia działalności handlowej na trasach łączących punkty leżące na wodach terytorialnych lub na wodach wyłącznej strefy gospodarczej. Wyjątek ten dotyczy: a) dalszego stosowania lub wznowienia w najbliższym czasie niezgodnego postanowienia z takich przepisów; i b) zmiany w niezgodnym postanowieniu z takich przepisów w takim zakresie, w jakim zmiana nie zmniejsza zgodności postanowienia z Częścią II GATT 1947. Wyjątek ten ogranicza się do środków podjętych w ramach wyżej wspomnianych przepisów, które są notyfikowane i opisane przed wejściem w życie Porozumienia WTO. Jeżeli takie przepisy zostaną następnie zmodyfikowane w terminie późniejszym w sposób pogarszający ich zgodność z Częścią II GATT 1994, nie będą już kwalifikować się do objęcia postanowieniami niniejszego paragrafu.
Konferencja Ministerialna dokona przeglądu niniejszego wyjątku nie później niż w ciągu pięciu lat od wejścia w życie Porozumienia WTO, a następnych przeglądów będzie dokonywać co dwa lata tak długo, jak długo niniejszy wyjątek będzie obowiązywać w celu zbadania, czy warunki, które spowodowały powstanie tego wyjątku nadal istnieją.
Członek, którego środki objęte są niniejszym wyjątkiem, będzie corocznie składać szczegółową notyfikację statystyczną obejmującą ruchomą średnią pięcioletnią dokonanych i oczekiwanych dostaw takich statków oraz dodatkowe informacje na temat wykorzystania, sprzedaży, wynajęcia, czy napraw statków objętych niniejszym wyjątkiem.
Członek, który uzna, że niniejszy wyjątek działa w sposób, który usprawiedliwia wzajemne i proporcjonalne ograniczenie wykorzystania, sprzedaży, wynajmowania, lub napraw statków zbudowanych na terytorium Członka powołującego się na wyjątek, będzie mógł wprowadzić takie ograniczenie pod warunkiem wcześniejszego notyfikowania Konferencji Ministerialnej.
Wyjątek niniejszy nie narusza rozwiązań dotyczących szczególnych aspektów ustawodawstwa objętych niniejszym wyjątkiem, a wynegocjowanych w ramach porozumień sektorowych lub na innych forach.
UZGODNIENIE W SPRAWIE INTERPRETACJI ARTYKUŁU II.1(b) UKŁADU OGÓLNEGO W SPRAWIE TARYF CELNYCH I HANDLU 1994
CZŁONKOWIE NINIEJSZYM UZGADNIAJĄ CO NASTĘPUJE:
W celu zapewnienia przejrzystości praw i obowiązków wynikających z ust. 1(b) artykułu II, istota i poziom jakichkolwiek „innych ceł lub opłat” nakładanych na związane stawki pozycji taryfowych, jak to sformułowano w tym postanowieniu, będą odnotowane w listach koncesyjnych załączonych do GATT 1994 w tych pozycjach taryfowych, których dotyczą. Rozumie się, że takie odnotowanie nie zmienia charakteru prawnego „innych ceł lub opłat”.
Data, od kiedy związano „inne cła lub opłaty” dla potrzeb artykułu II będzie datą 15 kwietnia 1994. „Inne cła lub opłaty” będą zatem odnotowane w listach koncesyjnych według poziomu obowiązującego w tym dniu. Przy każdej kolejnej renegocjacji koncesji lub negocjacji nowych koncesji datą obowiązywania dla danej pozycji taryfowej będzie data włączenia nowej koncesji do właściwej listy koncesyjnej. Jednakże data instrumentu, który po raz pierwszy wprowadził koncesję dotyczącą danej pozycji do GATT 1947 lub GATT 1994 nadal będzie wykazywana w rubryce 6 na luźnych stronach list koncesyjnych.
„Inne cła lub opłaty” będą odnotowane w odniesieniu do wszystkich związanych stawek pozycji taryfowych.
Kiedy jakaś pozycja taryfowa była już przedmiotem koncesji, poziom „innych ceł lub opłat” odnotowany w liście koncesyjnej nie będzie wyższy niż poziom istniejący w czasie pierwszego wprowadzenia danej koncesji na listę koncesyjną. Każdy Członek będzie mógł zakwestionować istnienie „innego cła lub opłaty” argumentując, że żadne takie „inne cło lub opłata” nie istniały w momencie pierwszego związania danej pozycji taryfowej, oraz że istnieje brak zgodności pomiędzy odnotowanym poziomem „innego cła lub opłaty”, a wcześniej związanym poziomem w ciągu trzech lat od daty wejścia w życie Porozumienia WTO lub w ciągu trzech lat od daty zdeponowania u Dyrektora Generalnego WTO instrumentu włączającego daną listę koncesyjną do GATT 1994 jeżeli ta data jest późniejsza.
Odnotowanie „innych ceł i opłat” w listach koncesyjnych jest bez uszczerbku dla ich zgodności z prawami i obowiązkami wynikającymi z GATT 1994 innymi niż te objęte działaniem ust. 4. Wszyscy Członkowie zachowują prawo do zakwestionowania w każdej chwili zgodności „innego cła lub opłaty” w związku z tymi obowiązkami.
Dla celów niniejszego Uzgodnienia będą stosowane postanowienia artykułów XXII i XXIII GATT 1994 zgodnie z rozwinięciem i interpretacją zawartymi w Uzgodnieniu dotyczącym rozstrzygania sporów.
„Inne cła i opłaty” nie wykazane w liście koncesyjnej w czasie zdeponowania instrumentu włączającego daną listę koncesyjną do GATT 1994, do czasu wejścia w życie Porozumienia WTO u Dyrektora Generalnego UKŁADAJĄCYCH SIĘ STRON GATT 1947 lub, później, u Dyrektora Generalnego WTO nie będą następnie do niej dodane oraz żadne „inne cła lub opłaty” odnotowane na poziomie niższym niż istniejący w dniu obowiązywania, nie będą przywrócone do tego poziomu, chyba że takie uzupełnienia lub zmiany dokonane będą w ciągu sześciu miesięcy od daty zdeponowania instrumentu.
Decyzja zawarta w ust. 2 powyżej dotycząca daty obowiązywania każdej koncesji dla potrzeb Artykułu II.1(b) GATT 1994 zastępuje decyzję dotyczącą daty obowiązywania podjętą dnia 26 marca 1980 roku (BISD 27S/24).
UZGODNIENIE W SPRAWIE INTERPRETACJI ARTYKUŁU XVII UKŁADU OGÓLNEGO W SPRAWIE TARYF CELNYCH I HANDLU 1994
CZŁONKOWIE,
Biorąc pod uwagę, że artykuł XVII nakłada na Członków strony zobowiązania w odniesieniu do działalności państwowych firm handlowych, o których mowa w ust. 1 artykułu XVII, a które muszą być zgodne z ogólnymi zasadami niedyskryminacyjnego traktowania przewidzianymi w GATT 1994, a dotyczącymi środków stosowanych przez rządy w odniesieniu do importu lub eksportu realizowanego przez handel prywatny;
Biorąc pod uwagę dalej, że Członkowie związani są swoimi zobowiązaniami w GATT 1994, a dotyczącymi owych środków stosowanych przez rządy i oddziaływujących na państwowe przedsiębiorstwa handlowe;
Uznając, że niniejsze Uzgodnienie nie jest sprzeczne z podstawowymi zasadami ustanowionymi w Artykule XVII;
NINIEJSZYM UZGADNIAJĄ CO NASTĘPUJE:
W celu zapewnienia przejrzystości działania państwowych przedsiębiorstw handlowych, Członkowie notyfikują takie przedsiębiorstwa Radzie Handlu Towarami w celu dokonania przeglądu przez grupę roboczą, która będzie powołana zgodnie z ust. 5 oraz zgodnie z następującą definicją roboczą:
„Rządowe i pozarządowe przedsiębiorstwa, w tym branżowe organizacje sprzedaży, które uzyskały prawa wyłączności lub specjalne uprawnienia i przywileje, w tym uprawnienia statutowe lub konstytucyjne, w realizacji których wywierają wpływ na poziom lub kierunki importu i eksportu dokonując zakupów lub sprzedaży”.
Taki wymóg notyfikacji nie dotyczy importu wyrobów do natychmiastowej lub ostatecznej konsumpcji rządowej lub konsumpcji przez powyżej wspomniane przedsiębiorstwa, a nie do odprzedaży lub do wykorzystania w produkcji towarów na sprzedaż.
Każdy Członek dokona przeglądu swej polityki w zakresie przekazywania notyfikacji na temat państwowych przedsiębiorstw handlowych Radzie Handlu Towarami biorąc pod uwagę postanowienia zawarte w niniejszym Uzgodnieniu. Dokonując takiego przeglądu, każdy Członek weźmie pod uwagę potrzebę zapewnienia możliwie największej przejrzystości dokonywanej notyfikacji w celu umożliwienia jasnego zrozumienia sposobów działania notyfikowanych przedsiębiorstw i skutków ich działania dla handlu międzynarodowego.
Notyfikacje będą dokonywane zgodnie z kwestionariuszem dotyczącym handlu państwowego przyjętym 24 maja 1960 roku (BISD 9S/184-185) przy założeniu, że Członkowie będą notyfikować firmy wspomniane w ust. 1 niezależnie od tego, czy import lub eksport w rzeczywistości miał miejsce.
Którykolwiek Członek, który ma podstawy by wierzyć, że inny Członek nie wywiązał się właściwie ze swych zobowiązań notyfikacyjnych, może podjąć tę sprawę z owym Członkiem. Jeżeli sprawa nie uzyska zadowalającego rozstrzygnięcia, może dokonać kontrnotyfikacji do Rady Handlu Towarami w celu rozpatrzenia przez grupę roboczą powołaną zgodnie z ust. 5, informując równocześnie o tym Członka, którego sprawa dotyczy.
Zostanie utworzone grupa robocza działająca w imieniu Rady Handlu Towarami w celu przeglądu notyfikacji i kontrnotyfikacji. W świetle tego przeglądu i niezależnie od ust. 4(c) Artykułu XVII, Rada Handlu Towarami może wydać zalecenia dotyczące tego, czy notyfikacje są wystarczające oraz potrzeby dalszych informacji. Grupa robocza dokona również, w świetle otrzymanych notyfikacji, analizy, czy wyżej wspomniany kwestionariusz w sprawie handlu państwowego jest wystarczający odnośnie informacji na temat państwowych przedsiębiorstw handlowych notyfikowanych zgodnie z ust. 1 powyżej. Grupa opracuje również listę ilustrującą rodzaje powiązań pomiędzy rządami a przedsiębiorstwami, rodzaje działalności, w jakie angażują się te przedsiębiorstwa, które mogą być istotne dla postanowień Artykułu XVII. Zakłada się, że Sekretariat stworzy ogólny dokument źródłowy dla grupy roboczej w sprawie działań państwowych przedsiębiorstw handlowych w odnoszących się do handlu międzynarodowego. Członkostwo grupy roboczej będzie otwarte dla wszystkich Członków wyrażających chęć pracy w tej grupie. Grupa robocza zbierze się w ciągu roku od daty wejścia w życie Porozumienia WTO, a następnie będzie spotykać się co najmniej raz w roku. Będzie składać roczne raporty Radzie Handlu Towarami ( 6 ).
UZGODNIENIE W SPRAWIE POSTANOWIEŃ DOTYCZĄCYCH BILANSU PŁATNICZEGO W UKŁADZIE OGÓLNYM W SPRAWIE TARYF CELNYCH I HANDLU 1994
CZŁONKOWIE
Uznając postanowienia artykułów XII i XVIII B GATT 1994 oraz Deklaracji na temat środków handlowych podejmowanych dla celów bilansu płatniczego przyjętej dnia 28 listopada 1979 roku (BISD 26S/205-209 zwanej w niniejszym Porozumieniu „Deklaracją 1979”) i w celu wyjaśnienia tych postanowień ( 7 );Niniejszym uzgadniają co następuje:
STOSOWANIE ŚRODKÓW
Członkowie potwierdzają zobowiązanie ogłaszania publicznie, tak szybko, jak to tylko możliwe, harmonogramów usuwania restrykcji importowych wprowadzonych dla ochrony bilansu płatniczego. Zakłada się, że harmonogramy takie mogą być modyfikowane w miarę potrzeby w celu dostosowania ich do zmieniającej się sytuacji płatniczej. Jeżeli harmonogram taki nie został ogłoszony publicznie przez Członka, Członek ten przedstawi uzasadnienie przyczyn.
Członkowie potwierdzają swoją gotowość preferowania takich środków, które w najmniejszym stopniu zniekształcają handel. Uważać się będzie, że środki takie (zwane w tym Porozumieniu „środkami cenowymi”) obejmują opłaty importowe, wymogi depozytu importowego lub inne ekwiwalentne instrumenty handlowe wywierające wpływ na ceny importowanych towarów. Uważa się, że niezależnie od postanowień Artykułu II, środki cenowe zastosowane dla ochrony bilansu płatniczego mogą być stosowane przez Członka poza cłami umieszczonymi w liście koncesyjnej tego Członka. Ponadto, Członek ten wskaże sumę, o którą zastosowany środek cenowy w sposób wyraźny przewyższa związane cło działając zgodnie z procedurą notyfikacyjną zawartą w niniejszym Uzgodnieniu.
Członkowie będą starali się unikać nakładania nowych ograniczeń ilościowych dla ochrony bilansu płatniczego chyba, że ze względu na krytyczną sytuację bilansu płatniczego, środki cenowe nie są w stanie powstrzymać gwałtownego pogarszania się sytuacji płatniczej. W tych przypadkach, kiedy Członek stosuje ograniczenia ilościowe, przedstawi on uzasadnienie odnośnie powodów, dla których środki cenowe nie stanowią instrumentu wystarczającego dla ochrony bilansu płatniczego. Członek utrzymujący ograniczenia ilościowe wykazuje w czasie kolejnych konsultacji postęp osiągnięty w ograniczaniu występowania i restrykcyjnego skutku tych środków. Uważa się, że nie więcej niż jeden rodzaj instrumentu ograniczającego import użyty w celu ochrony bilansu płatniczego będzie stosowany wobec jednego wyrobu.
Członkowie potwierdzają, że środki ograniczające import użyte dla ochrony bilansu płatniczego mogą być stosowane jedynie dla kontrolowania ogólnego poziomu importu i nie mogą przekroczyć zakresu, niezbędnego dla zapobieżenia trudnościom bilansu płatniczego. W celu zminimalizowania jakichkolwiek ubocznych skutków protekcyjnych, Członek będzie stosować restrykcje w sposób przejrzysty. Władze Członka dokonującego importu przedstawią zadowalające uzasadnienie odnośnie kryteriów stosowanych przy ustalaniu, jakie wyroby podlegają restrykcjom. Zgodnie z postanowieniami ust. 3 Artykułu XII i ust. 10 Artykułu XVIII. Członkowie mogą, w przypadku pewnych istotnych dla nich wyrobów, wyłączyć lub ograniczyć stosowanie opłat obciążających wszystkie towary podobnie jak stosowanie innych środków stosowanych dla ochrony bilansu płatniczego. Pojęcie „istotnych wyrobów” odnosi się do wyrobów przeznaczonych na zaspokojenie podstawowych potrzeb konsumpcyjnych, lub które przyczyniają się do sukcesu wysiłków podejmowanych przez Członka w celu poprawienia sytuacji płatniczej, jak towary inwestycyjne lub towary potrzebne do produkcji. Przy administrowaniu ograniczeniami ilościowymi Członek będzie stosować licencjonowanie dyskrecjonalne tylko w sytuacjach nie do uniknięcia i będzie je stopniowo eliminować. Przedstawione będą odpowiednie uzasadnienia dotyczące kryteriów stosowanych przy określaniu dopuszczalnej wielkości lub wartości importu.
Procedura konsultacji w sprawach bilansu płatniczego
Komitet Restrykcji Stosowanych w Celu Ochrony Bilansu Płatniczego (zwany w niniejszym Uzgodnieniu „Komitetem”) będzie prowadzić konsultacje w celu dokonania przeglądu wszystkich restrykcji importowych zastosowanych w celu ochrony bilansu płatniczego. Członkostwo Komitetu jest otwarte dla wszystkich Członków pragnących uczestniczyć w jego pracach. Komitet będzie stosować procedurę konsultacji w sprawie ograniczeń wprowadzonych dla ochrony bilansu pat niczego zaakceptowaną dnia 28 kwietnia 1970 roku (BISD 18S/48-53 zwaną w niniejszym Uzgodnieniu „pełną procedurą konsultacyjną”), zgodnie z postanowieniami poniżej.
Członek wprowadzający nowe restrykcje lub podnoszący ogólny poziom już istniejących restrykcji poprzez znaczną intensyfikacj środków rozpocznie konsultacje z Komitetem w ciągu czterech miesięcy od daty wprowadzenia tych środków. Członek wprowadzający restrykcje może wnioskować, aby konsultacje odbywały się zgodnie z ust. 4(a) artykułu XII lub ust. 12(a) artykułu XVIII, którykolwiek będzie właściwy. Jeżeli taki wniosek nie zostanie przedstawiony, przewodniczący Komitetu wystąpi do Członka o przeprowadzenie konsultacji. Czynniki, które mogą być przebadane w procesie konsultacji obejmują m.in. wprowadzenie nowych rodzajów restrykcji dla ochrony bilansu płatniczego lub wzrost poziomu istniejących restrykcji, lub rozszerzenie działania restrykcji na inne wyroby.
Wszystkie restrykcje zastosowane w celu ochrony bilansu płatniczego będą poddane okresowym przeglądom przez Komitet zgodnie z ust. 4(b) artykułu XII lub zgodnie z ust. 12(b) artykułu XVIII, z tym, że istnieje możliwość zmiany częstotliwości konsultacji w porozumieniu z zainteresowanym Członkiem lub w wyniku specjalnych procedur przeglądowych, jakie mogą być zalecane przez Radę Generalną.
Konsultacje mogą być przeprowadzane zgodnie z uproszczoną procedurą przyjętą 19 grudnia 1972 roku (BISD 20S/47-49 zwaną w niniejszym Uzgodnieniu „uproszczoną procedurą konsultacji”) w przypadkach Członków - krajów najmniej rozwiniętych gospodarczo lub w przypadkach Członków - krajów rozwijających się, którzy podejmują wysiłki liberalizacyjne zgodnie z programem przedstawionym Komitetowi w czasie wcześniejszych konsultacji. Uproszczona procedura konsultacji może być również zastosowana gdy przegląd polityki handlowej Członka - kraju rozwijającego się wyznaczony jest na ten sam rok kalendarzowy, co termin wyznaczony na konsultacje. W takich przypadkach decyzja, czy należy przeprowadzić pełną konsultację będzie podjęta w oparciu o czynniki wymienione w ust. 8 Deklaracji 1979. Z wyjątkiem przypadku Członków - krajów najmniej rozwiniętych, nie więcej niż dwie kolejne konsultacje mogą być przeprowadzone według procedury uproszczonej.
Notyfikacja i dokumentacja
Członek będzie notyfikować Radzie Generalnej wprowadzenie nowych, będą jakiekolwiek zmiany istniejących restrykcji importowych stosowanych w celu ochrony bilansu płatniczego oraz jakiekolwiek zmiany w programach ich eliminowania przedstawionych zgodnie z ust. 1. Znaczące zmiany będą notyfikowane Radzie Generalnej przed ich ogłoszeniem lub najpóźniej w ciągu 30 dni od ich ogłoszenia. Pełna notyfikacja obejmująca wszystkie zmiany praw i przepisów, oświadczenia o polityce lub oświadczenia publiczne będzie corocznie przekazywana przez każdego Członka do Sekretariatu w celu przeanalizowania przez Członków. Notyfikacje będą zawierały pełne informacje, tak dalece, jak to jest możliwe, na szczeblu pozycji taryfy celnej, na temat rodzaju zastosowanego środka, kryteriów jego stosowania, zakresu towarowego oraz wielkości obrotów nim objętych.
Na życzenie któregokolwiek Członka, notyfikacje mogą być rozpatrywane przez Komitet. Przeglądy tego rodzaju będą ograniczać się do wyjaśnienia konkretnych spraw wynikających z notyfikacji lub przeglądu i decydowania, czy wymagane są konsultacje zgodnie z ust. 4(a) artykułu XII lub ust. 12(a) artykułu XVIII. Członkowie mający podstawy by wierzyć, że restrykcje importowe zastosowane zostały przez innego Członka z zamiarem ochrony bilansu płatniczego, mogą zwrócić na ten fakt uwagę Komitetu. Przewodniczący Komitetu wystąpi o informacje dotyczące zastosowanego środka i udostępni je wszystkim Członkom. Nie naruszając uprawnień któregokolwiek Członka Komitetu odnośnie uzyskania właściwych wyjaśnień w drodze konsultacji, można wcześniej przekazywać pytania do rozważenia przez Członka prowadzącego konsultacje.
Członek prowadzący konsultacje przygotuje Dokument Podstawowy do konsultacji, który, w uzupełnieniu wszelkich innych informacji uznanych za istotne, powinien zawierać: (a) ogólny przegląd sytuacji panującej w dziedzinie bilansu płatniczego oraz perspektywy jej rozwoju, w tym analiza czynników wewnętrznych i zewnętrznych wywierających wpływ na tę sytuację, a takie środki polityki krajowej podjęte w celu przywrócenia równowagi na zdrowych i trwałych podstawach; (b) pełny opis restrykcji zastosowanych dla ochrony bilansu płatniczego, ich podstaw prawnych oraz kroków podjętych w celu zmniejszenia ubocznych efektów protekcjonistycznych; (c) środki podjęte od czasu ostatnich konsultacji w celu zliberalizowania restrykcji importowych w świetle konkluzji Komitetu; (d) plan eliminacji i postępującego łagodzenia pozostałych restrykcji. W miarę potrzeby można się powoływać na informacje zawarte w innych notyfikacjach lub sprawozdaniach złożonych w WTO. W ramach uproszczonej procedury konsultacji, Członek prowadzący konsultacje składa pisemne oświadczenie zawierające podstawowe informacje dotyczące elementów zawartych w Dokumencie Podstawowym.
Sekretariat, w celu ułatwienia negocjacji w Komitecie, przygotuje dokument ilustrujący tło i analizujący różne aspekty planu konsultacji. W przypadku Członków - krajów rozwijających się dokument Sekretariatu będzie zawierać materiał ilustrujący tło oraz analizy odnośnie oddziaływania czynników zewnętrznych na sytuację bilansu płatniczego i perspektyw Członka - kraju prowadzącego konsultacje. Pomoc techniczna Sekretariatu na życzenie Członka - kraju rozwijającego się będzie dotyczyć przygotowywania dokumentacji do celów konsultacji.
Zakończenie konsultacji w sprawie bilansu płatniczego
Komitet będzie składać Radzie Generalnej sprawozdania z konsultacji. W przypadku pełnych konsultacji raport powinien obejmować konkluzje Komitetu odnośnie poszczególnych elementów planu konsultacji oraz faktów i przyczyn, na których są oparte. Komitet będzie się starać objąć swymi wnioskami propozycje zaleceń mających na celu promowanie stosowania się do artykułów XII i XVIII:B, Deklaracji 1979 oraz niniejszego Uzgodnienia. W przypadkach, kiedy przedstawiono program usuwania restrykcji wprowadzonych dla ochrony bilansu płatniczego, Rada Generalna może zalecić, by przestrzegając owego programu Członek wywiązał się ze swych zobowiązań w ramach GATT 1994. W przypadkach, kiedy Rada Generalna dokonała szczegółowych zaleceń, prawa i obowiązki Członków będą oceniane w świetle tych zaleceń. W przypadkach braku konkretnych propozycji odnośnie zaleceń Rady Generalnej, wnioski Komitetu powinny odzwierciedlać różnicę zdań panującą w łonie Komitetu. W przypadku uproszczonej procedury konsultacji, sprawozdanie winno zawierać streszczenie głównych elementów omawianych przez Komitet oraz decyzję, czy pełne konsultacje będą konieczne.
[Harmonogramy uzgodnione przez uczestników będą dołączone do Protokołu z Marrakeszu dołączonego do egzemplarza Traktatu Porozumienia WTO]
UZGODNIENIE W SPRAWIE INTERPRETACJI ARTYKUŁU XXIV UKŁADU OGÓLNEGO W SPRAWIE TARYF CELNYCH I HANDLU 1994
CZŁONKOWIE,
Mając na uwadze postanowienia Artykułu XXIV GATT 1994
Uznając, że znacznie zwiększyła się liczba unii celnych i stref wolnego handlu i poważnie zyskały one na znaczeniu od czasu ustanowienia GATT 1947 i dziś obejmują znaczną część handlu światowego;
Uznając wkład, jaki może być wniesiony do rozwoju handlu światowego poprzez ściślejszą integrację gospodarek stron tego rodzaju porozumień;
Uznając również, że taki wkład zyskuje na znaczeniu jeżeli eliminacja ceł i innych przepisów restrykcyjnych w handlu pomiędzy terytoriami wchodzącymi w skład unii lub strefy obejmuje cały handel, a traci na znaczeniu jeżeli poważna część handlu jest z porozumień wyłączona;
Potwierdzając, że celem takich porozumień powinno być ułatwianie handlu pomiędzy terytoriami wchodzącymi w skład unii lub strefy, a nie tworzenie barier w handlu innych Członków z takimi terytoriami oraz, że przy tworzeniu i powiększaniu takich unii lub stref ich strony powinny w możliwie najszerszym zakresie unikać powodowania negatywnych skutków w handlu innych Członków;
Takie w przekonaniu o potrzebie wzmocnienia roli Rady Handlu Towarami przy analizie porozumień notyfikowanych w ramach artykułu XXIV poprzez wyjaśnianie kryteriów i procedur oceny nowych porozumień lub porozumień o rozszerzeniu istniejących unii lub stref oraz w celu poprawy przejrzystości wszystkich porozumień zawartych w ramach artykułu XXIV;
Uznając potrzebę powszechnego zrozumienia obowiązków Członków wynikających z ust. 12 Artykułu XXIV;
Uzgodniły niniejszym co następuje:
Unie celne, strefy wolnego handlu i porozumienia przejściowe prowadzące do utworzenia unii celnej lub strefy wolnego handlu muszą być zgodne z artykułem XXIV i muszą wypełniać, między innymi, postanowienia ust. 5, 6, 7 i 8 tego artykułu.
Artykuł XXIV:5
Ocena zgodnie z ust. 5(a) artykułu XXIV ogólnego poziomu ceł i innych regulacji handlowych obowiązujących przed i po utworzeniu unii celnej będzie w odniesieniu do ceł i innych opłat oparta na ogólnej ocenie średniej ważonej stawek celnych i pobranych opłat celnych. Ocena ta będzie oparta na dostarczonej przez unię celną statystyce ilościowo - wartościowej importu z wcześniejszego reprezentacyjnego okresu w układzie pozycji taryfowych, w podziale na kraje pochodzenia WTO. Sekretariat przeprowadzi kalkulację średniej ważonej stawek celnych i pobranych ceł zgodnie z metodologią stosowaną przy ocenie ofert taryfowych w Rundzie Urugwajskiej wielostronnych negocjacji handlowych. W tym celu będzie się analizowało aktualnie pobierane cła. Uznaje się, że w przypadku analizy innych przepisów handlowych, których skwantyfikowanie i agregacja są trudne, może być konieczne zbadanie poszczególnych środków, przepisów, zakresu towarowego oraz przepływów towarowych nimi objętych.
„Rozsądny przeciąg czasu”, o którym mowa w ust. 5(c) artykułu XXIV tylko w wyjątkowych przypadkach może przekraczać dziesięć lat. W przypadkach, kiedy Członkowie będący stronami porozumień przejściowych są przekonani, że okres dziesięciu lat byłby niewystarczający, przedstawią Radzie Handlu Towarami pełne wyjaśnienie potrzeby przyjęcia okresu dłuższego.
Artykuł XXIV:6
Ust 6 artykułu XXIV ustanawia procedurę, którą należy stosować, kiedy Członek tworzący unię celną zamierza podnieść związaną stawkę celną. W tym przypadku Członkowie potwierdzają, że procedura ustanowiona w artykule XXVIII wraz z wytycznymi przyjętymi dnia 10 listopada 1980 roku (BISD 27S/26-28) oraz w Uzgodnieniu w sprawie interpretacji Artykułu XXVIII GATT 1994 musi być rozpoczęta zanim koncesje zostaną zmodyfikowane lub wycofane wraz z utworzeniem unii celnej lub zanim wejdzie w życie umowa przejściowa prowadząca do utworzenia unii celnej.
Negocjacje takie będą rozpoczęte w dobrej wierze w celu osiągnięcia wzajemnie zadowalających uzgodnień kompensacyjnych. W takich negocjacjach, zgodnie z postanowieniami ust. 6 Artykułu XXIV należy wziąć pod uwagę redukcje ceł w tej samej pozycji taryfy celnej dokonane przez innych partnerów unii celnej w momencie jej utworzenia. Jeżeli takie redukcje nie byłyby wystarczające dla zaoferowania zadowalającej rekompensaty, unia celna zaoferuje rekompensatę, która może przyjąć postać redukcji ceł dotyczących innych pozycji taryfy celnej. Oferta taka będzie wzięta pod uwagę przez Członków mających prawa negocjacyjne w przypadku modyfikacji lub wycofania się ze związanych stawek. Jeżeli propozycja rekompensaty jest nadal nie do przyjęcia, negocjacje winny być kontynuowane. Jeżeli, mimo podejmowanych wysiłków, porozumienie w negocjacjach w sprawie rekompensaty prowadzonych zgodnie z artykułem XXVIII oraz z jego rozwinięciem w Uzgodnieniu w sprawie interpretacji Artykułu XXVIII GATT 1994 nie może być osiągnięte w rozsądnym okresie od rozpoczęcia negocjacji, unia celna mimo tego będzie mogła zmodyfikować lub wycofać koncesje; Członkowie, których będzie to dotyczyć będą wówczas mogli wycofać ekwiwalentne koncesje zgodnie z artykułem XXVIII.
GATT 1994 nie nakłada na Członków odnoszących korzyści z redukcji ceł wynikającej z utworzenia unii celnej lub z umowy przejściowej prowadzącej do utworzenia unii celnej obowiązku udzielenia rekompensaty krajom ją tworzącym.
Przegląd unii celnych i stref wolnego handlu
Wszystkie notyfikacje dokonane zgodnie z ust. 7(a) artykułu XXIV zostaną zbadane przez grupę roboczą w świetle stosownych postanowień GATT 1994 oraz ust. 1 niniejszego Uzgodnienia. Grupa robocza przedstawi Radzie Handlu Towarami raport na temat swych konkluzji w tej kwestii. Rada Handlu Towarami może wydać Członkom zalecenia jakie uzna za stosowne.
W odniesieniu do umów przejściowych grupa, robocza może w swym raporcie dokonać odpowiednich zaleceń odnośnie przewidzianego okresu oraz środków koniecznych do zakończenia tworzenia unii celnej, czy strefy wolnego handlu. Może w miarę konieczności przeprowadzić dodatkowy przegląd porozumienia.
Członkowie będący partnerami umowy przejściowej będą notyfikować istotne zmiany w planie i programie czasowym zawartych w tej umowie Radzie Handlu Towarami i jeżeli wpłynie taki wniosek, Rada dokona analizy zmian.
Jeżeli umowa przejściowa notyfikowana zgodnie z ust. 7(a) artykułu XXIV nie zawiera planu i programu czasowego, co jest sprzeczne z ust. 5(c) artykułu XXIV, grupa robocza zaleci w swoim raporcie ustanowienie takiego planu i programu czasowego. Strony nie będą kontynuować stosowania ani nie wprowadzą w życie umowy, jeżeli nie będą gotowe zmodyfikować jej zgodnie z tymi zaleceniami. Należy podjąć postanowienia przewidujące weryfikację wprowadzenia w życie tych zaleceń.
Unie celne i uczestnicy stref wolnego handlu będą składali Radzie Handlu Towarami okresowe sprawozdania na temat funkcjonowania odnośnych porozumień zgodnie z instrukcją UKŁADAJĄCYCH SIĘ STRON GATT 1947 dla Rady GATT 1947 w sprawie raportów na temat porozumień regionalnych (BISD 18S/38). O jakichkolwiek istotnych zmianach albo nowych rozwiązaniach w porozumieniach powinno informować się wtedy, kiedy mają miejsce.
Rozstrzyganie sporów
Postanowienia artykułów XXII i XXIII GATT 1994 zgodnie z rozwinięciem i interpretacją z Uzgodnienia w sprawie rozstrzygania sporów mogą być stosowane w odniesieniu do jakichkolwiek spraw wynikających ze stosowania postanowień Artykułu XXIV dotyczących unii celnych, stref wolnego handlu oraz umów przejściowych zmierzających do utworzenia unii celnych lub stref wolnego handlu.
Artykuł XXIV.12
Każdy Członek ponosi pełną odpowiedzialność zgodnie z GATT 1994 za przestrzeganie wszystkich postanowień GATT 1994 i będzie podejmować takie rozsądne środki, jakimi dysponuje, aby zapewnić ich przestrzeganie przez regionalne i lokalne rządy lub władze działające na jego terytorium.
Postanowienia Artykułów XXII i XXIII GATT 1994 zgodnie z rozwinięciem i interpretacją z Uzgodnienia w sprawie rozstrzygania sporów mogą być przywoływane w odniesieniu do środków wpływających na ich przestrzeganie podjętych przez regionalne lub lokalne rządy lub władze działające na terytorium Członka. Kiedy Organ Rozstrzygania Sporów uzna, że jakieś postanowienie GATT 1994 nie jest przestrzegane, odpowiedzialny Członek podejmie takie rozsądne środki jakimi dysponuje, aby zapewnić jego przestrzeganie. Postanowienia dotyczące rekompensaty, zawieszenia koncesji lub innych zobowiązań będą stosowane w przypadkach, kiedy nie można było zapewnić takiego przestrzegania.
Każdy Członek zobowiązuje się przychylnie rozważyć i stworzyć odpowiednie możliwości dla przeprowadzenia konsultacji w odniesieniu do jakichkolwiek spraw podniesionych przez innego Członka, a dotyczących środków wywierających wpływ na funkcjonowanie GATT 1994 zastosowanych na terytorium tego pierwszego.
UZGODNIENIE W ODNIESIENIU DO ZWOLNIEŃ Z OBOWIĄZKÓW W RAMACH UKŁADU OGÓLNEGO W SPRAWIE TARYF CELNYCH I HANDLU 1994
CZŁONKOWIE NINIEJSZYM UZGADNIAJĄ CO NASTĘPUJE:
Wniosek o zwolnienie lub o przedłużenie istniejącego zwolnienia powinien zawierać opis środków, jakie Członek proponuje podjąć, konkretnych celów polityki, jakie Członek zamierza osiągnąć oraz powodów, które uniemożliwiają Członkowi osiągnięcie celów swej polityki środkami zgodnymi z jego zobowiązaniami wynikającymi z GATT 1994.
Jakiekolwiek zwolnienie obowiązujące w dniu wejścia w życie Porozumienia WTO wygaśnie, o ile nie zostanie przedłużone zgodnie z powyższą procedurą i postanowieniami Artykułu IX Porozumienia WTO w dniu wygaśnięcia lub w dwa lata od daty wejścia w życie Porozumienia WTO, w zależności od tego, który termin przypada wcześniej.
Którykolwiek Członek uznający, że korzyść wynikająca dlań z GATT 1994 zostaje wyeliminowana lub pomniejszona w wyniku:
sytuacji, gdy Członek który uzyskał zwolnienie nie przestrzega warunków tego zwolnienia; lub
zastosowania środka zgodnego z warunkami zwolnienia
może powołać się na artykuł XXIII GATT 1994 zgodnie z rozwinięciem i interpretacją w Uzgodnieniu w sprawie rozstrzygania sporów.
UZGODNIENIE W SPRAWIE INTERPRETACJI ARTYKUŁU XXVIII UKŁADU OGÓLNEGO W SPRAWIE TARYF CELNYCH I HANDLU 1994
CZŁONKOWIE NINIEEJSZYM UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
W celu modyfikacji lub wycofania koncesji, Członek, który ma największy udział eksportu objętego tą koncesją (tj. eksportuje produkt na rynek Członka modyfikującego lub wycofującego koncesję) w stosunku do całego swego eksportu będzie uznany za głównego dostawcę, jeżeli nie posiada już pierwotnych praw negocjacyjnych lub statusu głównego dostawcy zgodnie z postanowieniami ust. 1 artykułu XXVIII. Uzgodniono jednak, że niniejszy ustęp zostanie poddany przeglądowi przez Radę Handlu Towarami w pięć lat od daty wejścia w życie Porozumienia WTO w celu ustalenia, czy kryterium to działało w sposób zadowalający zapewniając redystrybucję praw negocjacyjnych na rzecz małych i średnich eksportujących Członków. Jeżeli nie będzie to miało miejsca, rozpatrzona zostanie możliwość udoskonaleń, w tym, w świetle dostępnych danych, przyjęcia kryterium opartego na stosunku eksportu objętego koncesją do eksportu danego produktu na wszystkie rynki.
Kiedy Członek uznaje się za głównego dostawcę zgodnie z warunkami ust. 1, powinien poinformować pisemnie Członka mającego zamiar zmodyfikować lub wycofać koncesję i równocześnie Sekretariat o swoim stanowisku, przedstawiając uzasadniające materiały. W takich przypadkach stosuje się postanowienia ust. 4 „Procedur negocjacyjnych w ramach artykułu XXVIII” przyjętych dnia 10 listopada 1980 roku (BISD 27S/26-28).
Przy ustalaniu, którzy Członkowie posiada status głównego dostawcy (zgodnie z postanowieniami ust. 1 powyżej, lub ust. 1 artykułu XXVIII) lub znaczącego dostawcy, jedynie handel danym produktem, który odbywać się na zasadach KNU, będzie brany pod uwagę. Jednakże handel danym produktem, który odbywać się w oparciu o preferencje pozatraktatowe również będzie brany pod uwagę, jeżeli taki handel przestał odnosić korzyści z takiego preferencyjnego traktowania, stając się handlem w oparciu o zasadę KNU w czasie negocjacji w sprawie modyfikacji lub wycofania koncesji lub stanie się takim po zakończeniu negocjacji.
Kiedy koncesja taryfowa zostaje zmodyfikowana lub wycofana w odniesieniu do nowego produktu (tj. takiego, dla którego nie ma danych statystycznych dotyczących handlu za okres trzyletni), Członek posiadający pierwotne prawa negocjacyjne w odniesieniu do pozycji taryfowej, do której dany produkt jest lub być zakwalifikowany, będzie miał pierwotne prawo negocjacyjne w odniesieniu do danej koncesji. Przy określaniu głównego i znaczącego dostawcy oraz ustalaniu kompensaty będzie się brało pod uwagę m.in. moce produkcyjne i inwestycje zaangażowane w dany produkt przez Członka eksportującego i szacunki wzrostu eksportu, oraz prognozy popytu Członka importującego na dany produkt. Dla celów niniejszego ustępu pojęcie „nowy produkt” oznacza nową pozycję taryfową stworzoną poprzez wyodrębnienie jej z istniejącej pozycji taryfowej.
Kiedy Członek uzna, że posiada status głównego lub znaczącego dostawcy w rozumieniu ust. 4 powyżej, powinien przygotować swoje roszczenie na piśmie załączając uzasadniające materiały i przedstawiając je Członkowi zamierzającemu zmodyfikować lub wycofać koncesję i równocześnie poinformować Sekretariat. W takich przypadkach stosuje się ust. 4 wyżej wspomnianych „Procedur negocjacyjnych w ramach Artykułu XXVIII”.
Kiedy nieograniczona koncesja taryfowa zostaje zastąpiona przez kontyngent taryfowy, suma zaoferowanej rekompensaty powinna przewyższać wielkość handlu, którego dotyczyła modyfikacja koncesji. Podstawą do wyliczenia rekompensaty powinna być wielkość, o którą perspektywy handlu przewyższają poziom kontyngentu taryfowego. Uznaje się, że kalkulacja perspektyw handlu powinna być oparta na tej z powyższych wartości, która jest większa:
średnich rocznych obrotach handlowych w ostatnim, reprezentatywnym okresie trzyletnim powiększonych o średni roczny wzrost importu w tym samym okresie lub o dziesięć procent, którakolwiek z tych wielkości jest wyższa; lub
obrotach w ostatnim roku powiększonych o dziesięć procent.
W żadnym przypadku odpowiedzialność Członka za rekompensatę nie będzie przekraczać wielkości takiej rekompensaty, która byłaby zastosowana, gdyby koncesja została wycofana zupełnie.
Którykolwiek Członek będący głównym dostawcą w rozumieniu ust. 1 powyżej lub ust. 1 Artykułu XXVIII będzie miał pierwotne prawa negocjacyjne w przypadku modyfikacji lub wycofania koncesji i uzgadnianiu rekompensaty chyba, że zainteresowani Członkowie uzgodnią inną formę rekompensaty.
ZAŁĄCZNIK DO POROZUMIENIA O UŁATWIENIACH W HANDLU
NOTYFIKOWANIE ZOBOWIĄZAŃ KATEGORII A WYNIKAJĄCYCH Z POROZUMIENIA O UŁATWIENIACH W HANDLU
ALBANIA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Albanii ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że niniejszym wyznacza następujące postanowienia porozumienia zaliczające się do kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Artykuł 1.1 |
Publikowanie |
Artykuł 1.2 |
Informacje dostępne w internecie |
|
|
Artykuł 1.4 |
Notyfikacja |
Artykuł 2.1 |
Możliwość zgłaszania uwag i informacje przed wejściem w życie |
Artykuł 2.2 |
Konsultacje |
|
|
Artykuł 4.1 |
Prawo do odwołania lub rewizji |
Artykuł 5.2 |
Zatrzymanie |
|
|
Artykuł 6.1 |
Ogólne warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Artykuł 6.2 |
Szczegółowe warunki dotyczące opłat i należności za odprawę celną z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Artykuł 6.3 |
Warunki dotyczące kar |
|
|
Artykuł 7.3 |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności |
Artykuł 7.4 |
Zarządzanie ryzykiem |
Artykuł 7.6 |
Ustalanie i publikowanie średniego czasu trwania procedury zwolnienia towarów |
|
|
Artykuł 7.8 |
Przyspieszone przesyłki |
Artykuł 7.9 |
Łatwo psujące się towary |
Artykuł 8 |
Współpraca służb granicznych |
Artykuł 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Artykuł 10.1 |
Formalności i wymogi dotyczące dokumentacji |
Artykuł 10.2 |
Akceptacja kopii |
Artykuł 10.3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
Artykuł 10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
Artykuł 10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
Artykuł 10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Artykuł 10.8 |
Towary odrzucone |
Artykuł 10.9 |
Odprawa czasowa towarów oraz uszlachetnianie czynne i bierne |
Artykuł 11-3 |
Należności, środki regulujące lub formalności związane z tranzytem |
11-4 |
Zwiększona niedyskryminacja w odniesieniu do tranzytu |
11.11.1-5 |
Gwarancje tranzytowe |
11.12-13 |
Współpraca i koordynacja w ramach tranzytu |
Artykuł 12 |
Współpraca celna |
BOTSWANA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymał od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Republiki Botswany ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Republika Botswany niniejszym wyznacza następujące postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia jako zaliczające się do zobowiązań kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Artykuł 2.1 |
Możliwość zgłaszania uwag i informacje przed wejściem w życie |
Artykuł 2.2 |
Konsultacje |
Artykuł 5.1 |
Powiadomienia o zaostrzeniu kontroli lub inspekcji |
Artykuł 5.2 |
Zatrzymanie |
Artykuł 7.1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
Artykuł 7.2 |
Płatność elektroniczna |
Artykuł 7.3 |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności |
Artykuł 7.4 |
Zarządzanie ryzykiem |
Artykuł 7.5 |
Audyt po odprawie celnej |
Artykuł 7.6 |
Ustalanie i publikowanie średniego czasu trwania procedury zwolnienia towarów |
Artykuł 7.8 |
Przyspieszone przesyłki |
Artykuł 7.9 |
Łatwo psujące się towary |
Artykuł 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Artykuł 10.3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
Artykuł 10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
Artykuł 10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
Artykuł 10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Artykuł 10.8 |
Towary odrzucone |
Artykuł 10.9 |
Odprawa czasowa towarów oraz uszlachetnianie czynne i bierne |
BRAZYLIA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym Misja Brazylii ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu, że jako zobowiązania kategorii A wyznacza wszystkie postanowienia sekcji I porozumienia, z wyjątkiem niżej wymienionych:
BRUNEI
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z porozumienia.
W związku z powyższym rząd Brunei ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Brunei jako zobowiązania kategorii A wyznacza wszystkie postanowienia artykułów od 1 do 12 porozumienia, z wyjątkiem niżej wymienionych:
Artykuł 1.2 |
Informacje dostępne w internecie: pkt 2.1 lit. a) i b) |
Artykuł 4 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne |
Artykuł 7.6 |
Ustalanie i publikowanie średniego czasu trwania procedury zwolnienia towarów: pkt 2 |
Artykuł 7.7 |
Środki ułatwiające handel dla upoważnionych przedsiębiorców |
Artykuł 10.4 |
Pojedynczy punkt kontaktowy |
CHILE
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu („porozumienie”), Chile niniejszym powiadamia, że wszystkie postanowienia sekcji I porozumienia zostały wyznaczone jako zaliczające się do kategorii A i przeznaczone do wdrożenia w całości z chwilą wejścia w życie porozumienia, z wyjątkiem art. 7.7 dotyczącego upoważnionych przedsiębiorców:
CHINY
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienie Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Chińskiej Republiki Ludowej ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu, że Chińska Republika Ludowa jako zobowiązania kategorii A wyznacza niniejszym wszystkie postanowienia sekcji I porozumienia, z wyjątkiem niżej wymienionych:
— Artykuł 7 ust. 6 |
Ustalanie i publikowanie średniego czasu trwania procedury zwolnienia towarów; |
— Artykuł 10 ust. 4 |
Pojedynczy punkt kontaktowy; |
— Artykuł 10 ust. 9 |
Odprawa czasowa towarów oraz uszlachetnianie czynne i bierne; oraz |
— Artykuł 12 |
Współpraca celna. |
KOLUMBIA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu („porozumienie”), Kolumbia niniejszym powiadamia, że wszystkie postanowienia sekcji I porozumienia zostały wyznaczone jako zaliczające się do kategorii A i przeznaczone do wdrożenia w całości z chwilą wejścia w życie porozumienia, z wyjątkiem następujących:
— Artykuł 5.3 |
Procedury przeprowadzania badań |
— Artykuł 7.9 |
Łatwo psujące się towary |
KONGO
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu, rząd Republiki Konga ma zaszczyt notyfikować swoje zobowiązania kategorii A, zgodnie z poniższymi postanowieniami:
Artykuł 3.1 |
Interpretacja zdarzeń przyszłych |
Artykuł 4.1 |
Prawo do odwołania lub rewizji |
Artykuł 5.1 |
Powiadomienia o zaostrzeniu kontroli lub inspekcji |
Artykuł 5.2 |
Zatrzymanie |
Artykuł 5.3 |
Procedury przeprowadzania badań |
Artykuł 7.9 |
Łatwo psujące się towary |
Artykuł 10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
Artykuł 10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Artykuł 10.9 |
Odprawa czasowa towarów oraz uszlachetnianie czynne i bierne |
KOSTARYKA
Na mocy art. 2 i 3 decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu („porozumienie”), Kostaryka niniejszym powiadamia, że wszystkie postanowienia sekcji I porozumienia zostały wyznaczone jako zaliczające się do kategorii A, z wyjątkiem następujących:
— Artykuł 10.1.1 |
Formalności i wymogi dotyczące dokumentacji |
— Artykuł 10.2.2 |
Akceptacja kopii |
WYBRZEŻE KOŚCI SŁONIOWEJ
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu, Republika Wybrzeża Kości Słoniowej niniejszym notyfikuje swoje zobowiązania kategorii A, zgodnie z poniższymi postanowieniami:
Artykuł 4.1 |
Prawo do odwołania lub rewizji |
Artykuł 5.1 |
Powiadomienia o zaostrzeniu kontroli lub inspekcji |
Artykuł 5.2 |
Zatrzymanie |
Artykuł 5.3 |
Procedury przeprowadzania badań |
Artykuł 7.4 |
Zarządzanie ryzykiem |
Artykuł 7.5 |
Audyt po odprawie celnej |
Artykuł 7.8 |
Przyspieszone przesyłki |
Artykuł 7.9 |
Łatwo psujące się towary |
Artykuł 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Artykuł 10.3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
Artykuł 10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
Artykuł 10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Artykuł 10.8 |
Towary odrzucone |
Artykuł 10.9 |
Odprawa czasowa towarów/uszlachetnianie czynne i bierne |
Artykuł 11 |
Swoboda tranzytu |
REPUBLIKA DOMINIKAŃSKA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Republiki Dominikańskiej ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy o postanowieniach wyznaczonych w kategorii A, odpowiadających sekcji I porozumienia.
Art. 1.2 |
Informacje dostępne w internecie |
Art. 1.3 |
Punkty informacyjne |
Art. 2.1 |
Możliwość zgłaszania uwag i informacje przed wejściem w życie |
Art. 2.2 |
Konsultacje |
Art. 3 |
Interpretacja zdarzeń przyszłych |
Art. 4.1 |
Prawo do odwołania lub rewizji |
Art. 5.2 |
Zatrzymanie |
Art. 6.1 |
Ogólne warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Art. 6.3 |
Warunki dotyczące kar |
Art. 7.1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
Art. 7.2 |
Płatność elektroniczna |
Art. 7.3 |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności |
Art. 7.5 |
Audyt po odprawie celnej |
Art. 7.7 |
Środki ułatwiające handel dla upoważnionych przedsiębiorców |
Art. 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Art. 10.1 |
Formalności i wymogi dotyczące dokumentacji |
Art. 10.3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
Art. 10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
Art. 10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
Art. 10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Art. 10.8 |
Towary odrzucone |
Art. 10.9 |
Odprawa czasowa towarów/uszlachetnianie czynne i bierne |
Art. 11 |
Swoboda tranzytu |
Art. 12 |
Współpraca celna |
Art. 13.2 |
Krajowy Komitet ds. Ułatwień w Handlu |
EKWADOR
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu, Republika Ekwadoru niniejszym notyfikuje swoje zobowiązania kategorii A, zgodnie z poniższymi postanowieniami:
Nr artykułu/Ustępy (*1) |
Opis |
2.1 |
Możliwość zgłaszania uwag i informacje przed wejściem w życie |
4 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne |
7.1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
7.6 |
Ustalanie i publikowanie średniego czasu trwania procedury zwolnienia towarów |
9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
10.3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
10.8 |
Towary odrzucone |
10.9 |
Odprawa czasowa towarów/uszlachetnianie czynne i bierne |
11.1 |
Swoboda tranzytu |
11.2 |
Swoboda tranzytu |
11.3 |
Swoboda tranzytu |
11.4 |
Swoboda tranzytu |
11.5 |
Swoboda tranzytu |
11.6 |
Swoboda tranzytu |
11.16 |
Swoboda tranzytu |
11.17 |
Swoboda tranzytu |
(*1)
W przypadku, gdy pojawia się odniesienie do poszczególnych ustępów, zobowiązanie podjęte przez Republikę Ekwadoru jest ograniczone do treści tych poszczególnych ustępów i nie obejmuje artykułu jako całości. |
EGIPT
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu, Egipt niniejszym notyfikuje swoje zobowiązania kategorii „A”, zgodnie z poniższymi postanowieniami:
Numer artykułu |
Opis |
Artykuł 4 ust. 1, 3, 4, 5 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne |
Artykuł 5.2 |
Zatrzymanie |
Artykuł 6.2 |
Szczegółowe warunki dotyczące opłat i należności za odprawę celną z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Artykuł 6.3 pkt 3.2, 3.4, 3.5, 3.6 |
Warunki dotyczące kar |
Artykuł 7.3 pkt 3.1, 3.2, 3.3, 3.4, 3.5 |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności |
Artykuł 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Artykuł 10.5 pkt 5.1 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
Artykuł 10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
Artykuł 10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Artykuł 10.8 |
Towary odrzucone |
Artykuł 10.9 |
Odprawa czasowa towarów oraz uszlachetnianie czynne i bierne |
Artykuł 11 ust. 2, 3, 11, 12, 13, 14, 15, 16 |
Swoboda tranzytu |
SALWADOR
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”), Salwador niniejszym notyfikuje swoje zobowiązania kategorii A, zgodnie z poniższymi postanowieniami:
Art. 1 |
Publikowanie i dostępność informacji |
Art. 2 |
Możliwość zgłaszania uwag, informacje przed wejściem w życie i konsultacje |
Art. 3 |
Interpretacja zdarzeń przyszłych |
Art. 4 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne: ust. 1, 2, 3, 4 i 5 |
Art. 5 |
Inne środki służące zapewnieniu większej bezstronności, niedyskryminacji i przejrzystości |
Art. 6 |
Warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem oraz kary: ust. 1 i 3 |
Art. 7 |
Zwolnienie i odprawa towarów: ust. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 (pkt 3, 4, 5, 6), 8 i 9 |
Art. 8 |
Współpraca służb granicznych: ust. 1 |
Art. 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Art. 10 |
Formalności związane z przywozem, wywozem i tranzytem: ust. 1, 2 (pkt 2 i 3), 3, 5 (pkt 1), 6, 7, 8 i 9 |
Art. 11 |
Swoboda tranzytu: ust. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 14, 15, 16 i 17 |
Art. 12 |
Współpraca celna: ust. 1, 3, 4, 5 (pkt 1 i 2), 12 |
GABON
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu, Republika Gabońska niniejszym notyfikuje swoje zobowiązania kategorii A, zgodnie z poniższymi postanowieniami:
Artykuł 5.2 |
Zatrzymanie |
Artykuł 7.1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
Artykuł 7.8 |
Przyspieszone przesyłki |
Artykuł 7.9 |
Łatwo psujące się towary |
Artykuł 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Artykuł 10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
Artykuł 10.8 |
Towary odrzucone |
Artykuł 10.9 |
Odprawa czasowa towarów oraz uszlachetnianie czynne i bierne |
GWATEMALA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Gwatemali pragnie niniejszym powiadomić Komitet Przygotowawczy, że wszystkie postanowienia sekcji I porozumienia zostały wyznaczone jako zobowiązania kategorii A zgodnie z dokumentem WTO WT/PCTF/W/27 z dnia 7 lipca 2014 r., z wyjątkiem następujących postanowień:
HONDURAS
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu („porozumienie”), Honduras niniejszym notyfikuje swoje zobowiązania kategorii A, zgodnie z poniższymi postanowieniami:
Art. 1.1 |
Publikowanie |
Art. 1.2 |
Informacje dostępne w internecie |
Art. 1.3 |
Punkty informacyjne |
Art. 1.4 |
Notyfikacja |
Art. 3 |
Interpretacja zdarzeń przyszłych |
Art. 4 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne |
Art. 6.1 |
Ogólne warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem (z wyjątkiem art. 6 pkt 1.3 i art. 6 pkt 1.4) |
Art. 6.2 |
Szczegółowe warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Art. 6.3 |
Warunki dotyczące kar |
Art. 7.1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
Art. 7.2 |
Płatność elektroniczna |
Art. 7.4 |
Zarządzanie ryzykiem |
Art. 7.5 |
Audyt po odprawie celnej |
Art. 7.8 |
Przyspieszone przesyłki (z wyjątkiem art. 7 pkt 8.2 lit. d)) |
Art. 7.9 |
Łatwo psujące się towary (z wyjątkiem art. 7 pkt 9.3) |
Art. 8 |
Współpraca służb granicznych (z wyjątkiem art. 8.2 lit. c), d) i e)) |
Art. 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Art. 10.1 |
Formalności i wymogi dotyczące dokumentacji |
Art. 10.3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
Art. 10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
Art. 10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
Art. 10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Art. 10.8 |
Towary odrzucone |
Art. 10.9 |
Odprawa czasowa towarów/uszlachetnianie czynne i bierne |
Art. 11 |
Swoboda tranzytu |
Art. 12.12 |
Porozumienia dwustronne i regionalne |
HONG KONG, CHINY
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Hong Kongu, Chiny, ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Hong Kong, Chiny, niniejszym wyznacza wszystkie postanowienia artykułów od 1 do 12 porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej) jako zaliczające się do kategorii A; zostaną one wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia.
INDONEZJA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Republiki Indonezji ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Indonezja niniejszym wyznacza następujące postanowienia porozumienia zaliczające się do kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Art. 6.3 |
Warunki dotyczące kar |
Art. 7.1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
Art. 10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
IZRAEL
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej m.in. otrzymuje od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu.
W związku z powyższym Państwo Izrael ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu, że Państwo Izrael niniejszym wyznacza wszystkie postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia jako zaliczające się do kategorii A.
JORDANIA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Jordanii ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że wyznacza wszystkie postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej) jako zaliczające się do kategorii A i przeznaczone do wdrożenia w całości z chwilą wejścia w życie porozumienia, z wyjątkiem następujących:
Artykuł 1.1 |
Publikowanie |
Artykuł 1.2 |
Informacje dostępne w internecie |
Artykuł 1.3 |
Punkty informacyjne |
Artykuł 3.1 |
Interpretacja zdarzeń przyszłych |
Artykuł 6.1 |
Ogólne warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Artykuł 7.1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
Artykuł 10.1 |
Formalności i wymogi dotyczące dokumentacji |
Artykuł 10.2 |
Akceptacja kopii |
Artykuł 10.4 |
Pojedynczy punkt kontaktowy |
Art. 11.5-10 |
Procedury i kontrole związane z tranzytem |
KOREA
Mam zaszczyt odnieść się do decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), na mocy której ustanowiono Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”), który m.in. otrzymuje od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
Ponadto mam również zaszczyt poinformować Komitet Przygotowawczy, że rząd Republiki Korei zdecydował wyznaczyć wszystkie postanowienia zawarte w artykułach od 1 do 12 porozumienia jako należące do kategorii A.
KUWEJT
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Państwa Kuwejt ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu, że Państwo Kuwejt jako należące do kategorii A wyznacza niniejszym postanowienia załącznika I, z wyjątkiem niżej wymienionych:
Artykuł 3.1 |
Interpretacja zdarzeń przyszłych |
Artykuł 6.2 |
Szczegółowe warunki dotyczące opłat i należności za odprawę celną z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Artykuł 7.4 |
Zarządzanie ryzykiem |
Artykuł 7.5 |
Audyt po odprawie celnej |
Artykuł 7.7 |
Środki ułatwiające handel dla upoważnionych przedsiębiorców |
Artykuł 7.9 |
Łatwo psujące się towary |
Artykuł 8 |
Współpraca służb granicznych |
Artykuł 10.4 |
Pojedynczy punkt kontaktowy |
Art. 11.11-15 |
Gwarancje tranzytowe |
Artykuł 12 |
Współpraca celna |
REPUBLIKA KIRGISKA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym, w imieniu ministerstwa gospodarki Republiki Kirgiskiej, mamy przyjemność powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Republika Kirgiska wyznacza następujące postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej) jako zaliczające się do kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Artykuł 4 |
Wszystkie postanowienia (Procedury odwoławcze lub rewizyjne) |
Artykuł 5 |
Ustęp 2 (Zatrzymanie) |
Artykuł 9 |
(Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną) |
Artykuł 10 |
Ustęp 5 (Inspekcja przedwysyłkowa) |
Artykuł 11 |
Ustępy 1 do 4 (Należności, środki regulujące lub formalności związane z tranzytem oraz niedyskryminacja) |
MAKAU CHINY
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Makau, Chiny ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Makau, Chiny niniejszym wyznacza wszystkie postanowienia artykułów od 1 do 12 porozumienia zaliczające się do kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia, z wyjątkiem następujących:
Art. 7: |
Ustęp 4 – Zarządzanie ryzykiem; |
Art. 7: |
Ustęp 5 – Audyt po odprawie celnej; |
Art. 9: |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną; |
Art. 10: |
Ustęp 4 – Pojedynczy punkt kontaktowy. |
MALEZJA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Malezji ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Malezja jako zobowiązania kategorii A wyznacza wszystkie postanowienia artykułów od 1 do 12 porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej), z wyjątkiem niżej wymienionych:
Artykuł 7.8 |
(Przyspieszone przesyłki); oraz |
Artykuł 11.9 |
(Wcześniejsze składanie i przetwarzanie dokumentów tranzytowych i danych przed przybyciem towarów). |
MAURITIUS
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Republiki Mauritiusu ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Republika Mauritiusu niniejszym wyznacza następujące postanowienia porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej) zaliczające się do kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Artykuł 1.1 |
Publikowanie |
Artykuł 1.2 |
Informacje dostępne w internecie |
Artykuł 1.4 |
Notyfikacja |
Artykuł 2.1 |
Możliwość zgłaszania uwag i informacje przed wejściem w życie |
Artykuł 2.2 |
Konsultacje |
Artykuł 3 |
Interpretacja zdarzeń przyszłych |
Artykuł 4 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne |
Artykuł 5.1 |
Powiadomienia o zaostrzeniu kontroli lub inspekcji |
Artykuł 5.2 |
Zatrzymanie |
Artykuł 6.1 |
Ogólne warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Artykuł 6.2 |
Szczegółowe warunki dotyczące opłat i należności za odprawę celną z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Artykuł 6.3 |
Warunki dotyczące kar |
Artykuł 7.1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
Artykuł 7.2 |
Płatność elektroniczna |
Artykuł 7.3 |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności |
Artykuł 7.5 |
Audyt po odprawie celnej |
Artykuł 7.9 |
Łatwo psujące się towary |
Artykuł 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Artykuł 10.1 |
Formalności i wymogi dotyczące dokumentacji |
Artykuł 10.2 |
Akceptacja kopii |
Artykuł 10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
Artykuł 10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
Artykuł 10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Artykuł 10.8 |
Towary odrzucone |
Artykuł 10.9.1 |
Odprawa czasowa towarów |
Artykuł 11 |
Swoboda tranzytu |
Artykuł 23.2 |
Krajowy Komitet ds. Ułatwień w Handlu |
MEKSYK
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Meksyku ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że wyznacza wszystkie postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej) jako zaliczające się do kategorii A i przeznaczone do wdrożenia w całości z chwilą wejścia w życie porozumienia.
MOŁDAWIA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Republiki Mołdawii ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Republika Mołdawii niniejszym wyznacza następujące postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej) jako zaliczające się do kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Artykuł 1 |
Ustępy 1 i 4 (Publikowanie, notyfikacja) |
Artykuł 3 |
(INTERPRETACJA ZDARZEŃ PRZYSZŁYCH) |
Artykuł 4 |
(PROCEDURY ODWOŁAWCZE LUB REWIZYJNE) |
Artykuł 5 |
Ustęp 2 (Zatrzymanie) |
Artykuł 6 |
Ustęp 2 (Szczegółowe warunki dotyczące opłat i należności za odprawę celną z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem) |
Artykuł 7 |
Ustępy 2, 4 i 5 (Płatność elektroniczna, zarządzanie ryzykiem, audyt po odprawie celnej) |
Artykuł 8 |
(WSPÓŁPRACA SŁUŻB GRANICZNYCH) |
Artykuł 9 |
(PRZEMIESZCZANIE TOWARÓW PRZEZNACZONYCH DO PRZYWOZU POD KONTROLĄ CELNĄ) |
Artykuł 10 |
Ustęp 3 i od 5 do 9 (Stosowanie norm międzynarodowych, inspekcja przedwysyłkowa, korzystanie z usług agentów celnych, wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji, towary odrzucone, odprawa czasowa towarów oraz uszlachetnianie czynne i bierne) |
Artykuł 12 |
Wszystkie postanowienia |
MONGOLIA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Mongolii ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Mongolia niniejszym wyznacza następujące postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej) jako zaliczające się do kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Art. 1.4 |
Notyfikacje |
Art. 2.2 |
Konsultacje |
Art. 4 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne |
Art. 5.2 |
Zatrzymanie |
Art. 6.1 |
Ogólne warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Art. 6.2 |
Szczegółowe warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Art. 10.1 |
Formalności i wymogi dotyczące dokumentacji |
Art. 10.2 |
Akceptacja kopii |
Art. 10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Art. 10.8 |
Towary odrzucone |
Art. 11 |
Swoboda tranzytu |
CZARNOGÓRA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Czarnogóry ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Czarnogóra niniejszym wyznacza następujące postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia zaliczające się do kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Art. 1.1 |
Publikowanie |
Art. 2.1 |
Możliwość zgłaszania uwag i informacje przed wejściem w życie |
Art. 2.2 |
Konsultacje |
Art. 3.1 |
Wcześniejsze interpretacje |
Art. 4 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne |
Art. 5.2 |
Zatrzymanie |
Art. 5.3 |
Procedury przeprowadzania badań |
Art. 6.2 |
Szczegółowe warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Art. 6.3 |
Warunki dotyczące kar |
Art. 7.2 |
Płatność elektroniczna |
Art. 7.3 |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności |
Art. 7.7 |
Środki ułatwiające handel dla upoważnionych przedsiębiorców |
Art. 8 |
Współpraca służb granicznych |
Art. 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Art. 10.1 |
Formalności i wymogi dotyczące dokumentacji |
Art. 10.2 |
Akceptacja kopii |
Art. 10.3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
Art. 10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
Art. 10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
Art. 10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Art. 10.8 |
Towary odrzucone |
Art. 10.9 |
Odprawa czasowa towarów oraz uszlachetnianie czynne i bierne |
Art. 11.1-11.3 |
Należności, środki regulujące lub formalności związane z tranzytem |
Art. 11.4 |
Zwiększona niedyskryminacja w odniesieniu do tranzytu |
Art. 11.11-11.15 |
Gwarancje tranzytowe |
Art. 11.16-11.17 |
Współpraca i koordynacja w ramach tranzytu |
Art. 12 |
Współpraca celna |
KRÓLESTWO MAROKA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu.
W związku z powyższym Królestwo Maroka ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że wyznacza wszystkie następujące postanowienia jako należące do kategorii A.
Art. 1.1 |
Publikowanie |
Art. 1.2 |
Informacje dostępne w internecie |
Art. 1.3 |
Punkty informacyjne |
Art. 1.4 |
Notyfikacja |
Art. 2.1 |
Możliwość zgłaszania uwag i informacje przed wejściem w życie |
Art. 2.2 |
Konsultacje |
Art. 3 |
Interpretacja zdarzeń przyszłych |
Art. 4 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne |
Art. 5.2 |
Zatrzymanie |
Art. 5.3 |
Procedury przeprowadzania badań |
Art. 6.1 |
Ogólne warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Art. 6.2 |
Szczegółowe warunki dotyczące opłat i należności za odprawę celną z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Art. 6.3 |
Warunki dotyczące kar |
Art. 7.2 |
Płatność elektroniczna |
Art. 7.3 |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności |
Art. 7.5 |
Audyt po odprawie celnej |
Art. 7.6 |
Ustalanie i publikowanie średniego czasu trwania procedury zwolnienia towarów |
Art. 7.7 |
Środki ułatwiające handel dla upoważnionych przedsiębiorców |
Art. 7.8 |
Przyspieszone przesyłki |
Art. 8 |
Współpraca służb granicznych |
Art. 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Art. 10.1 |
Formalności i wymogi dotyczące dokumentacji |
Art. 10.2 |
Akceptacja kopii |
Art. 10.3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
Art. 10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
Art. 10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Art. 10.8 |
Towary odrzucone |
Art. 10.9 |
Odprawa czasowa towarów/uszlachetnianie czynne i bierne |
Art. 11 |
Swoboda tranzytu |
Art. 12 |
Współpraca celna |
Art. 13.2 |
Krajowy Komitet ds. Ułatwień w Handlu |
NIKARAGUA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Nikaragui ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy o postanowieniach wyznaczonych w kategorii A, odpowiadających sekcji I porozumienia.
Art. 1.2 |
Informacje dostępne w internecie |
Art. 1.4 |
Notyfikacja |
Art. 2.1 |
Możliwość zgłaszania uwag i informacje przed wejściem w życie |
Art. 2.2 |
Konsultacje |
Art. 3 |
Interpretacja zdarzeń przyszłych |
Art. 4.1 |
Prawo do odwołania lub rewizji |
Art. 5.2 |
Zatrzymanie |
Art. 6.1 |
Ogólne warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Art. 6.3 |
Warunki dotyczące kar |
Art. 7.1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
Art. 7.3 |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności |
Art. 7.4 |
Zarządzanie ryzykiem |
Art. 7.5 |
Audyt po odprawie celnej |
Art. 7.8 |
Przyspieszone przesyłki |
Art. 7.9 |
Łatwo psujące się towary |
Art. 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Art. 10.1 |
Formalności i wymogi dotyczące dokumentacji |
Art. 10.3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
Art. 10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
Art. 10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
Art. 10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Art. 10.8 |
Towary odrzucone |
Art. 10.9 |
Odprawa czasowa towarów/uszlachetnianie czynne i bierne |
Art. 11 |
Swoboda tranzytu |
Art. 12.1 |
Środki promujące przestrzeganie przepisów i współpracę |
Art. 12.2 |
Wymiana informacji |
Art. 12.3 |
Weryfikacja |
Art. 12.4 |
Wniosek |
Art. 12.5 |
Ochrona i poufność |
Art. 12.6 |
Udzielanie informacji |
Art. 12.7 |
Odroczenie lub odmowne rozpatrzenie wniosku |
Art. 12.8 |
Wzajemność |
Art. 12.9 |
Obciążenia administracyjne |
Art. 12.10 |
Ograniczenia |
Art. 12.11 |
Bezprawne użycie lub ujawnienie |
Art. 12.12 |
Porozumienia dwustronne i regionalne |
Art. 13.2 |
Krajowy Komitet ds. Ułatwień w Handlu |
NIGERIA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Federalnej Republiki Nigerii ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Nigeria niniejszym wyznacza następujące postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia zaliczające się do kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Art. 6.3: |
Warunki dotyczące kar; |
Art. 7.1: |
Formalności poprzedzające przybycie towarów; |
Art. 7.3: |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności; |
Art. 9: |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną; |
Art. 10.7: |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji; |
Art. 10.9: |
Odprawa czasowa towarów oraz uszlachetnianie czynne i bierne; |
Art. 11.3: |
Dobrowolne ograniczenia; |
Art. 11.4: |
Niedyskryminacja; |
Art. 11.6: |
Wymogi dotyczące dokumentacji; |
Art. 11.8: |
Niestosowanie barier technicznych w handlu; |
Art. 11.9: |
Wcześniejsze składanie i przetwarzanie dokumentów tranzytowych; |
Art. 11.10: |
Bezzwłoczne zakończenie procedury tranzytowej; oraz |
Art. 11.11: |
Gwarancje tranzytowe. |
OMAN
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Sułtanatu Omanu ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Oman niniejszym wyznacza następujące postanowienia porozumienia zaliczające się do kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Artykuł 1: |
Publikowanie: |
1.1 |
Informacje dostępne w internecie |
1.4 |
Notyfikacja |
Artykuł 2: |
Możliwość zgłaszania uwag, informacje przed wejściem w życie i konsultacje: |
2.2 |
Konsultacje |
Artykuł 4: |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne: |
4.1 |
Prawo do odwołania lub rewizji |
Artykuł 5: |
Inne środki służące zapewnieniu większej bezstronności, niedyskryminacji i przejrzystości: |
5.1 |
Powiadomienia o zaostrzeniu kontroli lub inspekcji |
5.2 |
Zatrzymanie |
5.3 |
Procedury przeprowadzania badań |
Artykuł 6: |
Warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem: |
6.1 |
Ogólne warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
6.2 |
Ogólne warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Artykuł 7: |
Zwolnienie i odprawa towarów: |
7.3 |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności |
Artykuł 9: |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Artykuł 10: |
Formalności związane z przywozem, wywozem i tranzytem: |
10.3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
10.8 |
Towary odrzucone |
10.9 |
Odprawa czasowa towarów/uszlachetnianie czynne i bierne |
Artykuł 11: |
Swoboda tranzytu: |
11.1.3 |
Należności, środki regulujące lub formalności związane z tranzytem |
11.4 |
Zwiększona niedyskryminacja w odniesieniu do tranzytu |
11.11.1 |
Gwarancje tranzytowe |
Artykuł 13: |
Rozwiązania instytucjonalne: |
13.2 |
Krajowy Komitet ds. Ułatwień w Handlu |
PANAMA
Na mocy art. 2 i 3 decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. WT/MIN(13)/36, WT/L/911) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu („porozumienie”), Panama niniejszym powiadamia, że następujące postanowienia sekcji I porozumienia zostały wyznaczone jako zaliczające się do kategorii A i przeznaczone do wdrożenia w całości z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Artykuł 1.3 |
Punkty informacyjne |
Artykuł 4 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne |
Artykuł 5.1 |
Powiadomienia o zaostrzeniu kontroli lub inspekcji |
Artykuł 5.2 |
Zatrzymanie |
Artykuł 6.1 |
Ogólne warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Artykuł 6.2 |
Szczegółowe warunki dotyczące opłat i należności za odprawę celną z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Artykuł 6.3 |
Warunki dotyczące kar |
Artykuł 7.1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
Artykuł 7.3 |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności |
Artykuł 7.4 |
Zarządzanie ryzykiem |
Artykuł 7.5 |
Audyt po odprawie celnej |
Artykuł 7.6 |
Ustalanie i publikowanie średniego czasu trwania procedury zwolnienia towarów |
Artykuł 7.7 |
Środki ułatwiające handel dla upoważnionych przedsiębiorców |
Artykuł 7.8 |
Przyspieszone przesyłki |
Artykuł 7.9 |
Łatwo psujące się towary |
Artykuł 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Artykuł 10.1 |
Formalności i wymogi dotyczące dokumentacji |
Artykuł 10.2 |
Akceptacja kopii |
Artykuł 10.3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
Artykuł 10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
Artykuł 10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
Artykuł 10.8 |
Towary odrzucone |
Artykuł 10.9 |
Odprawa czasowa towarów/uszlachetnianie czynne i bierne |
Artykuł 11 |
Swoboda tranzytu |
Artykuł 12.1 |
Środki promujące przestrzeganie przepisów i współpracę |
Artykuł 12.2 |
Wymiana informacji |
Artykuł 12.3 |
Weryfikacja |
Artykuł 12.4 |
Wniosek |
Artykuł 12.5 |
Ochrona i poufność |
Artykuł 12.6 |
Udzielanie informacji |
Artykuł 12.7 |
Odroczenie lub odmowne rozpatrzenie wniosku |
Artykuł 12.8 |
Wzajemność |
Artykuł 12.9 |
Obciążenia administracyjne |
Artykuł 12.10 |
Ograniczenia |
Artykuł 12.11 |
Bezprawne użycie lub ujawnienie |
Artykuł 12.12 |
Porozumienia dwustronne i regionalne |
PARAGWAJ
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu, Republika Paragwaju niniejszym notyfikuje zobowiązania kategorii A, zgodnie z poniższymi postanowieniami:
Nr artykułu/Ustępy (*1) |
Opis |
3 |
Interpretacja zdarzeń przyszłych |
4 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne |
5.2 |
Zatrzymanie |
7.2 |
Płatność elektroniczna |
7.4 |
Zarządzanie ryzykiem |
9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
10.2 |
Akceptacja kopii |
10.3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
10.4 |
Pojedynczy punkt kontaktowy |
10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
10.8 |
Towary odrzucone |
10.9 |
Odprawa czasowa towarów/uszlachetnianie czynne i bierne |
11 |
Swoboda tranzytu |
12 |
Współpraca celna |
(*1)
W przypadku, gdy pojawia się odniesienie do poszczególnych ustępów, zobowiązanie podjęte przez Republikę Paragwaju jest ograniczone do treści tych poszczególnych ustępów i nie obejmuje artykułu jako całości. |
PERU
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu („porozumienie”), Peru niniejszym powiadamia, że wszystkie postanowienia sekcji I porozumienia zostały wyznaczone jako zaliczające się do kategorii A i przeznaczone do wdrożenia w całości z chwilą wejścia w życie porozumienia, z wyjątkiem następujących:
— Artykuł 3 |
Interpretacja zdarzeń przyszłych |
— Artykuł 5.1 |
Powiadomienia o zaostrzeniu kontroli lub inspekcji |
— Artykuł 5.3 |
Procedury przeprowadzania badań |
— Artykuł 6.3 |
Warunki dotyczące kar |
— Artykuł 8 |
Współpraca służb granicznych |
— Artykuł 10.4 |
Pojedynczy punkt kontaktowy |
— Artykuł 12 |
Współpraca celna |
FILIPINY
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Filipin ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że wyznacza następujące postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej) jako zaliczające się do kategorii A:
Artykuł 1.1 |
Publikowanie |
Artykuł 1.2 |
Informacje dostępne w internecie |
Artykuł 1.3 |
Punkty informacyjne |
Artykuł 1.4 |
Notyfikacja |
Artykuł 2.1 |
Możliwość zgłaszania uwag i informacje przed wejściem w życie |
Artykuł 3 |
Interpretacja zdarzeń przyszłych |
Artykuł 4 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne |
Artykuł 5.2 |
Zatrzymanie |
Artykuł 5.3 |
Procedury przeprowadzania badań |
Artykuł 6.1 |
Ogólne warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Artykuł 6.2 |
Szczegółowe warunki dotyczące opłat i należności za odprawę celną z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Artykuł 6.3 |
Warunki dotyczące kar |
Artykuł 7.1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
Artykuł 7.3 |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności |
Artykuł 7.4 |
Zarządzanie ryzykiem |
Artykuł 7.6 |
Ustalanie i publikowanie średniego czasu trwania procedury zwolnienia towarów |
Artykuł 7.7 |
Środki ułatwiające handel dla upoważnionych przedsiębiorców |
Artykuł 7.8 |
Przyspieszone przesyłki |
Artykuł 7.9 |
Łatwo psujące się towary |
Artykuł 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Artykuł 10.2 |
Akceptacja kopii |
Artykuł 10.3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
Artykuł 10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
Artykuł 10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
Artykuł 10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Artykuł 10.9 |
Odprawa czasowa towarów oraz uszlachetnianie czynne i bierne |
Artykuł 11 |
Swoboda tranzytu |
Artykuł 12 |
Współpraca celna |
KATAR
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienie Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Państwa Katar ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu, że Państwo Katar jako zobowiązania kategorii A wyznacza niniejszym wszystkie postanowienia sekcji I porozumienia, z wyjątkiem niżej wymienionych:
— 7.7 |
Środki ułatwiające handel dla upoważnionych przedsiębiorców |
KRÓLESTWO ARABII SAUDYJSKIEJ
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Królestwa Arabii Saudyjskiej ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że wyznacza wszystkie postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej) jako zaliczające się do kategorii A i przeznaczone do wdrożenia w całości z chwilą wejścia w życie porozumienia, z wyjątkiem następujących:
— Artykuł 2.1 |
Możliwość zgłaszania uwag i informacje przed wejściem w życie |
— Artykuł 10.4 |
Pojedynczy punkt kontaktowy |
SENEGAL
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36) w sprawie Porozumienia o ułatwieniach w handlu, Senegal niniejszym notyfikuje swoje zobowiązania kategorii A, zgodnie z poniższymi postanowieniami:
|
ARTYKUŁ/USTĘP |
WYSZCZEGÓLNIENIE |
1 |
2.1 |
Możliwość zgłaszania uwag i informacje przed wejściem w życie |
2 |
2.2 |
Konsultacje |
3 |
4 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne |
4 |
5.2 |
Zatrzymanie |
5 |
5.3 |
Procedury testowe |
6 |
7.1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
7 |
7.2 |
Płatność elektroniczna |
8 |
7.3 |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności |
9 |
7.4 |
Zarządzanie ryzykiem |
10 |
7.6 |
Ustalanie i publikowanie średniego czasu trwania procedury zwolnienia towarów |
11 |
9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
12 |
10.2 |
Akceptacja kopii |
13 |
10.3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
14 |
10.4 |
Pojedynczy punkt kontaktowy |
15 |
10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
16 |
10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
17 |
10.8 |
Towary odrzucone |
18 |
10.9 |
Odprawa czasowa towarów/uszlachetnianie czynne i bierne |
19 |
12 |
Współpraca celna |
SINGAPUR
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Republiki Singapuru ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Republika Singapuru niniejszym wyznacza wszystkie postanowienia artykułów od 1 do 12 porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej) jako zaliczające się do kategorii A; zostaną one wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia.
SRI LANKA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Sri Lanka niniejszym wyznacza następujące postanowienia porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej) zaliczające się do kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Postanowienia |
Tytuł |
4.1 |
Prawo do odwołania lub rewizji |
5.2 |
Zatrzymanie |
6.3 |
Warunki dotyczące kar |
7.2 |
Płatność elektroniczna |
7.8 |
Przyspieszone przesyłki |
9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
10.8 |
Towary odrzucone |
10.9 |
Odprawa czasowa towarów oraz uszlachetnianie czynne i bierne |
11 |
Swoboda tranzytu |
WYDZIELONY OBSZAR CELNY TAJWANU, PENGHU, KINMEN I MATSU
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym wydzielony obszar celny Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że wyznacza wszystkie postanowienia artykułów od 1 do 12 porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej) jako zaliczające się do kategorii A i przeznaczone do wdrożenia w całości z chwilą wejścia w życie porozumienia.
TADŻYKISTAN
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej jest uprawniony m.in. do otrzymywania powiadomień Członków dotyczących zobowiązań kategorii A wynikających z Porozumienia o ułatwieniach w handlu.
W związku z powyższym rząd Tadżykistanu ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że wyznacza następujące postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej) jako zaliczające się do kategorii A i przeznaczone do wdrożenia w całości z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Artykuł 1 |
|
Ustęp 1 |
Publikowanie |
Ustęp 2 |
Informacje dostępne w internecie |
Artykuł 4 |
Wszystkie postanowienia |
Artykuł 5 |
|
Ustęp 2 |
Zatrzymanie |
Ustęp 3 |
Procedury przeprowadzania badań |
Artykuł 6 |
Wszystkie postanowienia |
Artykuł 7 |
|
Ustęp 1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
Ustęp 3 |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności |
Ustęp 4 |
Zarządzanie ryzykiem |
Ustęp 5 |
Audyt po odprawie celnej |
Ustęp 6 |
Ustalanie i publikowanie średniego czasu trwania procedury zwolnienia towarów |
Ustęp 8 |
Przyspieszone przesyłki |
Ustęp 9 |
Łatwo psujące się towary |
Artykuł 8 |
Pozycja 1 |
Artykuł 9 |
Wszystkie postanowienia |
Artykuł 10 |
|
Ustęp 1 |
Formalności i wymogi dotyczące dokumentacji |
Ustęp 2 |
Akceptacja kopii |
Ustęp 3 |
Stosowanie norm międzynarodowych |
Ustęp 5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
Ustęp 6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
Ustęp 7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Ustęp 8 |
Towary odrzucone |
Ustęp 9 |
Odprawa czasowa towarów/uszlachetnianie czynne i bierne |
Artykuł 11 |
Wszystkie postanowienia |
TAJLANDIA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje od Członków ich powiadomienia dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym królewski rząd Tajlandii ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Tajlandia niniejszym wyznacza wszystkie postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia zaliczające się do kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia, z wyjątkiem następujących:
Artykuł 3 |
Interpretacja zdarzeń przyszłych: ust. 5 i 6 |
Artykuł 4 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne: ust. 4 |
Artykuł 5 |
Inne środki: ust. 1 Powiadomienia i ust. 3 Procedury przeprowadzania badań |
Artykuł 6 |
Warunki dotyczące opłat i należności: pkt 3.4 i 3.7 Warunki dotyczące kar |
Artykuł 7 |
Zwolnienie i odprawa towarów: pkt 1.1 Formalności poprzedzające przybycie towarów |
Artykuł 10 |
Formalności: ust. 8 Towary odrzucone i ust. 9 Odprawa czasowa |
Artykuł 11 |
Swoboda tranzytu: ust. 1, 8 i 9 |
Artykuł 12 |
Współpraca celna: ust. 2 Wymiana informacji, pkt 5.1 lit. c) – f) i pkt 6.1 Udzielanie informacji |
TUNEZJA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu, rząd Republiki Tunezyjskiej niniejszym notyfikuje następujące postanowienia tego porozumienia jako zaklasyfikowane do kategorii A:
Numer artykułu lub ustępu (*1) |
Opis |
1.1 |
Publikowanie |
1.2 |
Informacje dostępne w internecie |
1.3 |
Punkty informacyjne |
1.4 |
Notyfikacja |
2.1 |
Możliwość zgłaszania uwag i informacje przed wejściem w życie |
4 |
Procedury odwoławcze lub rewizyjne |
5.2 |
Zatrzymanie |
6.3 |
Warunki dotyczące kar |
7.1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
7.3 |
Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności |
9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
10.2 |
Akceptacja kopii |
10.5 |
Inspekcja przedwysyłkowa |
10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
10.8 |
Towary odrzucone |
10.9 |
Odprawa czasowa towarów/uszlachetnianie czynne i bierne |
11 z wyjątkiem 11.5 |
Swoboda tranzytu, z wyjątkiem udostępniania oddzielnej infrastruktury do celów ruchu tranzytowego. |
12 |
Współpraca celna |
23.2 |
Krajowy Komitet ds. Ułatwień w Handlu |
(*1)
W przypadku gdy wymieniony jest konkretny ustęp w artykule, zobowiązanie Tunezji jest ograniczone do treści tego konkretnego ustępu i nie dotyczy innych postanowień artykułu. |
TURCJA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Turcji ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że wyznacza wszystkie postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia (załączonego do wyżej wymienionej decyzji ministerialnej) jako zaliczające się do kategorii A i przeznaczone do wdrożenia w całości z chwilą wejścia w życie porozumienia, z wyjątkiem następujących:
Artykuł 7.9 |
„Łatwo psujące się towary” |
UKRAINA
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Ukrainy ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Ukraina niniejszym wyznacza następujące postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia zaliczające się do kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Art. 1.1 |
Publikowanie |
Art. 1.2 |
Informacje dostępne w internecie |
Art. 7.1 |
Formalności poprzedzające przybycie towarów |
Art. 7.4 |
Zarządzanie ryzykiem (z wyjątkiem art. 7.4.1, art. 7.4.2, art. 7.4.3) |
Art. 7.7 |
Środki ułatwiające handel dla upoważnionych przedsiębiorców |
Art. 7.8 |
Przyspieszone przesyłki |
Art. 7.9 |
Łatwo psujące się towary (z wyjątkiem art. 7.9.1, art. 7.9.2) |
Art. 8 |
Współpraca służb granicznych |
Art. 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Art. 10.8 |
Towary odrzucone (z wyjątkiem art. 10.8.2) |
Art. 10.9 |
Odprawa czasowa towarów/uszlachetnianie czynne i bierne |
Art. 11 |
Swoboda tranzytu (z wyjątkiem art. 11.3, art. 11.4, art. 11.5, art. 11.6, art. 11.7, art. 11.8, art. 11.10) |
URUGWAJ
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36) i zgodnie z sekcją II art. 15 Porozumienia o ułatwieniach w handlu („porozumienie”), Wschodnia Republika Urugwaju wyznacza wszystkie postanowienia sekcji I porozumienia jako zaliczające się do kategorii A od chwili jego wejścia w życie, z wyjątkiem art. 7.3, „Uniezależnienie procedury zwolnienia towarów od ustalenia ostatecznych kwot należności celnych, podatków, opłat i należności”, który zostaje wyznaczony jako zobowiązanie kategorii B.
WIETNAM
Na mocy decyzji ministerialnej z dnia 7 grudnia 2013 r. (WT/MIN(13)/36, WT/L/911), Komitet Przygotowawczy ds. Ułatwień w Handlu ustanowiony w ramach Rady Generalnej (zwany dalej „Komitetem Przygotowawczym”) m.in. otrzymuje powiadomienia Członków dotyczące zobowiązań kategorii A wynikające z Porozumienia o ułatwieniach w handlu (dalej zwanego „porozumieniem”).
W związku z powyższym rząd Socjalistycznej Republiki Wietnamu ma zaszczyt powiadomić Komitet Przygotowawczy, że Wietnam niniejszym wyznacza następujące postanowienia zawarte w sekcji I porozumienia zaliczające się do kategorii A, które zostaną wdrożone z chwilą wejścia w życie porozumienia:
Art. 1.3 |
Punkty informacyjne |
Art. 1.4 |
Notyfikacja |
Art. 2.1 |
Możliwość zgłaszania uwag i informacje przed wejściem w życie |
Art. 2.2 |
Konsultacje |
Art. 4.1 |
Prawo do odwołania lub rewizji |
Art. 6.1 |
Ogólne warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Art. 6.2 |
Szczegółowe warunki dotyczące opłat i należności z tytułu przywozu i wywozu lub w związku z przywozem i wywozem |
Art. 7.8 |
Przyspieszone przesyłki |
Art. 9 |
Przemieszczanie towarów przeznaczonych do przywozu pod kontrolą celną |
Art. 10.1 |
Formalności i wymogi dotyczące dokumentacji |
Art. 10.2 |
Akceptacja kopii |
Art. 10.6 |
Korzystanie z usług agentów celnych |
Art. 10.7 |
Wspólne procedury graniczne i jednolite wymogi dotyczące dokumentacji |
Art. 11.1-3 |
Należności, środki regulujące lub formalności związane z tranzytem |
Art. 11.4 |
Zwiększona niedyskryminacja w odniesieniu do tranzytu |
PROTOKÓŁ Z MARRAKESZU
do Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994
CZłONKOWIE,
Po przeprowadzeniu negocjacji w ramach GATT 1947 stosownie do Deklaracji Ministerialnej w sprawie Rundy Urugwajskiej
NINIEJSZYM POSTANAWIAJĄ CO NASTĘPUJE:
Lista koncesyjna załączona do niniejszego Protokołu odnosząca się do Członka będzie traktowana jako Lista Koncesyjna GATT 1994 dotycząca tego Członka z dniem, w którym Porozumienie WTO wejdzie w życie w stosunku do tego Członka. Jakakolwiek lista koncesyjna przedłożona zgodnie z Decyzją Ministerialną w sprawie środków na rzecz krajów najsłabiej rozwiniętych będzie traktowana jako załącznik do tego protokołu.
Obniżki stawek celnych uzgodnione przez każdego Członka będą dokonywane w pięciu równych ratach rocznych, o ile nie określono inaczej w liście koncesyjnej Członka. Pierwsza taka obniżka winna być dokonana z datą wejścia w życie Porozumienia WTO. Każda kolejna obniżka będzie dokonana 1 stycznia każdego kolejnego roku, a końcowa stawka winna być osiągnięta nie później niż po czterech latach po dacie wejścia w życie Porozumienia WTO, o ile nie określono inaczej w liście koncesyjnej. Członek akceptujący Porozumienie WTO po jego wejściu w życie dokona, z datą wejścia tego porozumienia w życie w stosunku do niego, wszystkich obniżek stawek, które już nastąpiły łącznie z obniżkami, do których wprowadzenia byłby zobowiązany 1 stycznia roku następnego zgodnie z poprzednim zdaniem oraz dokonać wszystkich pozostałych obniżek z listy koncesyjnej wymienionych w poprzednim zdaniu. Obniżone stawki celne na każdym etapie ich redukcji powinny być zaokrąglone do pierwszego miejsca po przecinku. Dla produktów rolnych, tak jak są określone w Artykule 2 Porozumienia o rolnictwie rozłożenie redukcji w czasie będzie dokonane zgodnie z właściwymi częściami list koncesyjnych.
Wykonanie koncesji i zobowiązań zawartych w listach koncesyjnych załączonych do niniejszego protokołu będzie, na życzenie, podlegać wielostronnemu przeglądowi ze strony Członków. Postanowienie to w niczym nie zmienia praw i obowiązków Członków na mocy Porozumień w Załączniku 1A do Porozumienia WTO.
Gdy lista koncesji załączona do niniejszego Protokołu w odniesieniu do Członka stanie się Listą Koncesyjną GATT 1994 zgodnie a postanowieniami ust. 1, taki Członek może w dowolnym czasie zawiesić wykonanie lub wycofać w całości lub w części koncesję z takiej Listy Koncesyjnej w odniesieniu do dowolnego towaru, którego głównym dostawcą jest którykolwiek inny uczestnik Rundy Urugwajskiej, którego lista koncesyjna nie stała się jeszcze Listą Koncesyjną GATT 1994. Takie działanie może być jednak podjęte tylko po uprzednim pisemnym powiadomieniu Rady Handlu Towarami o takim zawieszeniu lub wycofaniu koncesji, oraz po przeprowadzeniu konsultacji z każdym Członkiem występującym o takie konsultacje, którego odpowiednie koncesje weszły do Listy Koncesji z GATT 1994, a który jest w istotnym stopniu zainteresowany danym towarem. Każda koncesja tak zawieszona lub wycofana nabierze mocy poczynając od dnia w którym lista koncesyjna Członka będącego głównym dostawcą stanie się Listą Koncesyjna z GATT 1994.
Bez uszczerbku dla postanowień ust. 2 artykułu 4 Porozumienia o rolnictwie przyjmuje się, że w odniesieniu do każdego towaru będącego przedmiotem koncesji zawartych w Liście Koncesyjnej załączonej do niniejszego Protokołu, datą, o której mowa w Artykule II ust. 1 (b) i (c) będzie data niniejszego Protokołu.
Przyjmuje się, że w odniesieniu do listy koncesji załączonej do niniejszego Protokołu, datą, o której mowa w artykule II ust. 6(a) GATT 1994 będzie data niniejszego Protokołu.
W przypadku zmiany lub wycofania koncesji dotyczących środków pozataryfowych a zawartych w Części III, do list koncesji stosowane będą postanowienia Artykułu XXVIII GATT 1994 oraz „Procedury negocjacji z artykułu XXVIII” przyjętej 10 listopada 1980 roku (BISD 27S/26-28). Byłoby to bez uszczerbku dla praw i obowiązków Członków z tytułu GATT 1994.
W każdym przypadku, gdy z listy koncesyjnej załączonej do niniejszego Protokołu wynika dla jakiegokolwiek produktu traktowanie mniej korzystne niż to, jakie było przewidziane dla tego produktu w listach koncesyjnych z GATT 1947 przed wejściem w życie Porozumienia WTO, przyjmuje się, iż Członek, którego dotyczy lista koncesyjna podjął odpowiednie działanie, które byłoby w innym przypadku konieczne stosownie do właściwych postanowień artykułu XXVIII GATT 1947 lub 1994. Postanowienia tego ustępu będą stosowane tylko do Egiptu, Peru, Południowej Afryki i Urugwaju.
Załączone listy są autentyczne w języku angielskim, francuskim i hiszpańskim, jak to wynika z każdej listy.
Datą niniejszego Protokołu jest dzień 15 kwietnia 1994 roku.
[Harmonogramy uzgodnione przez uczestników będą dołączone do Protokołu z Marrakeszu dołączonego do egzemplarza Traktatu Porozumienia WTO]
POROZUMIENIE W SPRAWIE ROLNICTWA
CZŁONKOWIE,
postanawiając ustanowić podstawę do podjęcia procesu reform w handlu rolnym zgodnie z celami negocjacji przewidzianymi Deklaracją z Punta del Este;
pomni, że długofalowym celem zapisanym w postanowieniach Przeglądu Średniookresowego Rundy Urugwajskiej „jest ustanowienie rzetelnego i opartego na prawach rynku systemu handlu rolnego i że proces reform powinien zostać podjęty poprzez negocjacje zobowiązań dotyczących protekcji i wsparcia oraz ustanowienia wzmocnionych i skuteczniejszych reguł i dyscyplin GATT”;
pomni również, że „wspomnianym wyżej celem długofalowym jest osiągnięcie istotnej i stopniowej redukcji protekcji i wsparcia w sektorze rolnym, realizowanej w uzgodnionym okresie czasu i prowadzącej do złagodzenia restrykcji oraz zakłóceń na światowych rynkach rolnych i zapobiegania takim zjawiskom”;
zdecydowani doprowadzić do przyjęcia wiążących zobowiązań dotyczących każdej z następujących dziedzin: dostępu do rynku, środków wsparcia krajowego, konkurencji eksportowej, oraz osiągnąć porozumienie w sprawach kontroli sanitarnej i fitosanitarnej;
uzgadniając, że przy wprowadzaniu w życie zobowiązań w sprawie dostępu do rynku, Członkowie-kraje rozwinięte w pełni uwzględnią szczególne potrzeby i warunki Członków-krajów rozwijających się poprzez doprowadzenie do znaczniejszej poprawy możliwości i warunków dostępu do rynku dla produktów rolnych mających szczególne znaczenie dla tych Członków, włączając w to najpełniejszą liberalizację handlu tropikalnymi produktami rolnymi, jak uzgodniono w Przeglądzie Średniookresowym, oraz dla produktów szczególnie ważnych dla dywersyfikacji produkcji w kierunku zarzucania nielegalnych upraw roślin narkotycznych;
biorąc pod uwagę, że zobowiązania w ramach programu reform powinny być rozłożone między Członków w sposób sprawiedliwy i z uwzględnieniem aspektów pozahandlowych, w tym bezpieczeństwa żywnościowego i ochrony środowiska; uwzględniając uzgodnienie, według którego specjalne i wyróżniające traktowanie krajów rozwijających się jest integralnym elementem negocjacji; a także biorąc pod uwagę możliwe negatywne skutki, jakie realizacja programu reform może przynieść krajom najmniej rozwiniętym i krajom rozwijającym się, będącym importerami netto żywności;
NINIEJSZYM UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
CZĘŚĆ I
Artykuł 1
Definicje pojęć
W niniejszym Porozumieniu, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej:
„Zagregowany Wskaźnik Wsparcia” (Aggregate Measurement of Support) i jego skrót „AMS” oznaczają poziom wsparcia w okresie rocznym, wyrażonego w kategoriach pieniężnych, udzielonego produktowi rolnemu i świadczonego na rzecz producentów podstawowych produktów rolnych, albo też wsparcie nie związane z konkretnym towarem, świadczone na rzecz ogółu producentów rolnych, inne niż wsparcie udzielone w ramach programów kwalifikujących się do wyłączenia z zobowiązań redukcyjnych zgodnie z załącznikiem 2 do niniejszego Porozumienia, a które:
w odniesieniu do wsparcia udzielonego w okresie bazowym jest wyszczególnione w tabelach pomocniczych do części IV listy koncesyjnej Członka; oraz
w odniesieniu do wsparcia udzielonego w jakimkolwiek roku okresu realizacyjnego i po tym okresie, jest liczone zgodnie z postanowieniami załącznika 3 do niniejszego Porozumienia i przy uwzględnieniu zawartych tam danych oraz wskazówek metodologicznych stosowanych w tablicach pomocniczych do części IV listy koncesyjnej Członka;
„podstawowy produkt rolny” oznacza, w odniesieniu do zobowiązań w sprawie wsparcia krajowego, produkt w stanie możliwie najbliższym temu, w jakim występuje on przy pierwszej sprzedaży, zgodnie ze wskazaniem w liście koncesyjnej Członka i w odpowiednich danych wyjaśniających;
„nakłady budżetowe” lub „nakłady” obejmują również nieściągnięte dochody;
„Ekwiwalentny Wskaźnik Wsparcia” (Equivalent Measurement of Support) oznacza poziom wsparcia w okresie rocznym, wyrażonego w jednostkach pieniężnych, świadczonego na rzecz producentów podstawowych produktów rolnych w jednej lub kilku formach, którego liczenie zgodnie z metodologią AMS byłoby niepraktyczne, innego niż wsparcie udzielane w ramach programów kwalifikujących się do wyłączenia z zobowiązań redukcyjnych zgodnie z załącznikiem 2 do niniejszego Porozumienia, a które:
w odniesieniu do wsparcia udzielanego w okresie bazowym jest wyszczególnione w odpowiednich tablicach pomocniczych do części IV listy koncesyjnej Członka; oraz
w odniesieniu do wsparcia udzielonego w jakimkolwiek roku okresu realizacyjnego i po tym okresie, jest liczone zgodnie z postanowieniami załącznika 4 do niniejszego Porozumienia przy uwzględnieniu zawartych tam danych oraz wskazówek metodologicznych stosowanych w tablicach pomocniczych do części IV listy koncesyjnej Członka;
„subsydia eksportowe” oznaczają subsydia uwarunkowane działalnością eksportową, łącznie z subsydiami wymienionymi w artykule 9 niniejszego Porozumienia;
„okres realizacyjny” oznacza sześcioletni okres rozpoczynający się w roku 1995 z zastrzeżeniem, że dla celów artykułu 13 oznacza on okres dziewięcioletni rozpoczynający się w roku 1995;
„koncesje dotyczące dostępu do rynku” obejmują wszystkie zobowiązania odnoszące się do dostępu do rynku, podjęte zgodnie z niniejszym Porozumieniem;
„Łączny Zagregowany Wskaźnik Wsparcia” (Total Aggregate Measurement of Support) i jego skrót „Łączny AMS” oznaczają sumę całego wsparcia krajowego, świadczonego na rzecz producentów rolnych, liczonego jako suma wszystkich zagregowanych wskaźników wsparcia dla podstawowych produktów rolnych, wszystkich zagregowanych wskaźników wsparcia nie związanych z określonymi towarami oraz wszystkich ekwiwalentnych wskaźników wsparcia produktów rolnych, a które:
w odniesieniu do wsparcia świadczonego w okresie bazowym (tzn. „Łącznego Bazowego AMS”) i maksymalnego wsparcia dopuszczalnego w jakimkolwiek roku okresu realizacyjnego lub po tym okresie (tzn. „Rocznego i Ostatecznego Poziomu Związanych Zobowiązań”) jest wyszczególnione w części IV listy koncesyjnej Członka; oraz
w odniesieniu do poziomu wsparcia faktycznie udzielonego w którymkolwiek roku okresu realizacyjnego i w latach następnych (tzn. „Bieżącego Łącznego AMS”), jest liczone zgodnie z postanowieniami niniejszego Porozumienia, w tym artykułu 6, przy uwzględnieniu zawartych tam danych oraz wskazówek metodologicznych stosowanych w tablicach pomocniczych do części IV listy koncesyjnej Członka;
„rok” w punkcie f) powyżej oraz w odniesieniu do szczegółowych zobowiązań Członka oznacza rok kalendarzowy, finansowy lub obrachunkowy wskazany w liście koncesyjnej dotyczącej tego Członka.
Artykuł 2
Zakres towarowy
Niniejsze Porozumienie dotyczy produktów wymienionych w załączniku 1 do tego Porozumienia, zwanych dalej produktami rolnymi.
CZĘŚĆ II
Artykuł 3
Inkorporacja koncesji i zobowiązań
CZĘŚĆ III
Artykuł 4
Dostęp do rynku
Artykuł 5
Specjalne środki ochronne
Niezależnie od postanowień ustępu 1b) artykułu II GATT 1994, każdy Członek może zastosować postanowienia ustępów 4 i 5 jak poniżej w związku z przywozem produktu rolnego, w odniesieniu do którego środki wspomniane w ustępie 2 artykułu 4 niniejszego Porozumienia zostały przekształcone w zwykłe opłaty celne, a który to produkt jest oznaczony w jego liście koncesyjnej symbolem „SSG” jako przedmiot koncesji, w odniesieniu do której można zastosować postanowienia niniejszego artykułu, jeżeli:
wolumen przywozu takiego produktu wprowadzanego do obszaru celnego Członka udzielającego danej koncesji przekroczy w jakimkolwiek roku wielkość progową odnoszącą się do istniejących możliwości dostępu do rynku w myśl ustępu 4, lub też, lecz nie równocześnie;
cena po której przywóz tego towaru jest wprowadzany do obszaru celnego Członka udzielającego koncesji, liczona jako cena importowa cif dotycząca danej dostawy i wyrażona w walucie krajowej, jest niższa od wielkości progowej równej średniej cenie referencyjnej ( 9 ) rozpatrywanego produktu z lat 1986 do 1988.
Wszelkie dodatkowe cło nałożone zgodnie z powyższym ustępem 1a) będzie utrzymywane w mocy tylko do końca roku, w którym zostało nałożone i może być nakładane tylko w wysokości nieprzekraczającej jednej trzeciej poziomu zwykłej opłaty celnej stosowanej w roku, w którym podjęto takie działanie.Wielkość progowa będzie ustalana na podstawie następującego schematu opartego na możliwościach dostępu do rynku, rozumianego jako procentowy udział konsumpcji krajowej ( 10 ) podczas trzech poprzednich lat, dla których dostępne są dane:
jeżeli taki dostęp liczony dla produktu wynosi 10 procent lub mniej, bazowa wielkość progowa będzie równa 125 procentom;
jeżeli taki dostęp liczony dla produktu jest większy niż 10 procent, lecz nie większy niż 30 procent, bazowa wielkość progowa będzie równa 110 procentom;
jeżeli taki dostęp liczony dla produktu jest większy niż 30 procent, bazowa wielkość progowa będzie równa 105 procentom.
We wszystkich przypadkach dodatkowe cło może być nałożone w każdym roku, w którym bezwzględny wolumen przywozu danego towaru wprowadzanego do obszaru celnego Członka udzielającego koncesji przekracza sumę wielkości x) wynikającej z przemnożenia powyższej, bazowej wielkości progowej przez średnią wielkość fizyczną przywozu podczas trzech poprzednich lat, dla których dostępne są dane, oraz wielkości y) oznaczającej bezwzględną zmianę wolumenu konsumpcji krajowej danego towaru w ostatnim roku, dla którego dostępne są dane, w stosunku do roku poprzedniego, z zastrzeżeniem, że wielkość progowa nie będzie niższa niż 105 procent średniej wielkości fizycznej przywozu w x) jak wyżej.
Dodatkowe cło nakładane stosownie do ust. 1b) będzie ustalane zgodnie z następującym schematem:
jeżeli różnica między ceną importową cif dostawy wyrażoną w walucie krajowej (dalej zwana „ceną importową”), a ceną progową w rozumieniu tego ustępu wynosi 10 lub mniej procent ceny progowej, dodatkowa opłata celna nie będzie nakładana;
jeżeli różnica między ceną importową a ceną progową (zwana dalej „różnicą”) jest większa niż 10 procent lecz nie większa niż 40 procent ceny progowej, dodatkowa opłata celna wyniesie 30 procent kwoty, o którą taka różnica przewyższa 10 procent;
jeżeli różnica jest większa niż 40 procent, lecz nie większa niż 60 procent ceny progowej, dodatkowa opłata celna wyniesie 50 procent kwoty, o którą taka różnica przewyższa 40 procent, plus dodatkowa opłata celna dopuszczona zgodnie z punktem b);
jeżeli różnica jest większa niż 60 procent lecz nie większa niż 75 procent, dodatkowa opłata celna wyniesie 70 procent kwoty, o którą taka różnica przewyższa 60 procent ceny progowej, plus dodatkowe opłaty celne dopuszczone zgodnie z punktami b) i c);
jeżeli różnica jest większa niż 75 procent ceny progowej, dodatkowa opłata celna wyniesie 90 procent kwoty o którą taka różnica przewyższa 75 procent plus dodatkowe opłaty celne dopuszczone zgodnie z punktami b), c) i d).
CZĘŚĆ IV
Artykuł 6
Zobowiązania dotyczące wsparcia wewnętrznego
Członek nie będzie zobowiązany do włączenia do kalkulacji jego Bieżącego Łącznego AMS ani też do poddawania redukcji:
wsparcia wewnętrznego dotyczącego określonych produktów, które skądinąd winno być uwzględniane w kalkulacji Bieżącego AMS dotyczącej Członka, jeżeli takie wsparcie nie przekracza 5 procent łącznej wartości produkcji podstawowego produktu rolnego uzyskiwanej przez tego Członka w danym roku; oraz
wsparcia wewnętrznego niezwiązanego z określonymi towarami, które skądinąd winno być uwzględnione w kalkulacji Bieżącego AMS dotyczącej Członka, jeżeli takie wsparcie nie przekracza 5 procent łącznej wartości produkcji rolnej uzyskiwanej przez tego Członka.
Dla Członków-krajów rozwijających się, wskaźnik procentowy de minimis, o którym mowa w tym ustępie, będzie wynosił 10 procent.
Płatności bezpośrednie w ramach systemów ograniczania produkcji nie będą podlegały zobowiązaniom redukcji wsparcia wewnętrznego jeżeli:
takie płatności są oparte na ustalonych rozmiarach gruntów i zbiorów; lub
takie płatności są dokonywane w odniesieniu do co najwyżej 85 procent wyjściowego poziomu produkcji; lub
płatności dotyczące zwierząt hodowlanych są oparte na określonym, stałym pogłowiu.
Wyłączenie płatności bezpośrednich z zobowiązań redukcyjnych spełniające powyższe kryteria będzie wyrażone w postaci wyłączeń wartości tych płatności bezpośrednich z kalkulacji Bieżącego Łącznego AMS dotyczącej Członka.
Artykuł 7
Ogólne dyscypliny dotyczące wsparcia wewnętrznego
Wszelkie środki wsparcia krajowego na rzecz producentów rolnych łącznie z jakąkolwiek modyfikacją takich środków, jak również środki następnie wprowadzone, co do których nie można wykazać, iż spełniają kryteria z załącznika 2 do niniejszego Porozumienia lub że mogą być zwolnione z redukcji ze względu na inne postanowienia niniejszego Porozumienia – będą wliczone do kalkulacji Bieżącego Łącznego AMS dotyczącej danego Członka.
Jeżeli w części IV listy koncesyjnej Członka nie uwidoczniono zobowiązania dotyczącego Łącznego AMS, taki Członek nie będzie udzielał wsparcia producentom rolnym ponad odpowiedni poziom de minimis określony w ustępie 4 artykułu 6.
CZĘŚĆ V
Artykuł 8
Zobowiązania dotyczące konkurencji eksportowej
Każdy Członek zobowiązuje się nie udzielać kredytów eksportowych inaczej niż zgodnie z niniejszym Porozumieniem i z zobowiązaniami wyszczególnionymi w liście koncesyjnej tego Członka.
Artykuł 9
Zobowiązania dotyczące subsydiów eksportowych
Następujące subsydia eksportowe podlegają zobowiązaniom redukcyjnym zgodnie z niniejszym Porozumieniem:
świadczenie przez rządy i ich agendy subsydiów bezpośrednich, włączając w to świadczenia w naturze, zależnych od działalności eksportowej, a udzielanych na rzecz firm, gałęzi produkcji, producentów produktów rolnych, spółdzielni i innych stowarzyszeń takich producentów lub organizacji zbytu;
sprzedaż lub przekazywanie przez rządy i ich agendy, w celu eksportu, niehandlowych zapasów produktów rolnych po cenie niższej od porównywalnej ceny pobieranej za podobny produkt od nabywców na rynku krajowym;
płatności za eksport produktów rolnych finansowane w trybie decyzji rządowych, niezależnie od tego czy angażowane są tu środki publiczne, włączając w to płatności finansowane z wpływów z opłat nakładanych na dany produkt rolny lub też na produkt, z którego eksportowany towar jest wytwarzany;
udzielanie subsydiów w celu obniżenia kosztów wprowadzenia na rynek eksportowanych produktów rolnych (innych niż koszty powszechnie dostępnych usług promocji eksportu i doradztwa handlowego), włączając w to koszty operacyjne, koszty podniesienia klasy produktu i innego przetwórstwa oraz koszty międzynarodowego transportu i usług frachtowych;
stosowanie, na koszt lub z dyspozycji rządu, krajowych stawek transportowych lub opłat frachtowych od ładunków eksportowych, na warunkach korzystniejszych od stosowanych wobec towarów na użytek krajowy;
subsydiowanie produktów rolnych zależnie od ich wykorzystania jako składnika w towarach eksportowanych;
Z wyjątkiem postanowień punktu b) zobowiązania dotyczące poziomu subsydiów eksportowych w każdym roku okresu realizacyjnego a wyszczególnione w liście koncesyjne Członka oznaczają, w odniesieniu do subsydiów eksportowych wymienionych w ustępie 1 niniejszego artykułu:
w przypadku zobowiązań dotyczących zmniejszenia nakładów budżetowych – maksymalny poziom wydatków na takie subsydia, jakie mogą zostać przyznane lub poniesione w danym roku z przeznaczeniem na określony produkt rolny lub grupę produktów; oraz
w przypadku zobowiązań dotyczących zmniejszenia wolumenu subsydiowanego eksportu – maksymalną ilość danego produktu rolnego, lub grupy produktów, w odniesieniu do których mogą być udzielone w danym roku takie subsydia eksportowe.
W każdym z lat od drugiego do piątego roku okresu realizacyjnego, Członek może udzielić subsydiów eksportowych wymienionych w ustępie 1 powyżej w kwotach przekraczających w danym roku odpowiedni poziom zobowiązań rocznych w odniesieniu do produktów lub grup produktów wyszczególnionych w części IV listy koncesyjnej tego Członka pod warunkiem że:
skumulowana kwota nakładów budżetowych na takie subsydia od początku okresu realizacyjnego do końca danego roku nie przekracza skumulowanej kwoty, jaka wynikałaby z zachowania pełnej zgodności z odpowiednimi rocznymi poziomami nakładów budżetowych zapisanymi w liście koncesyjnej tego Członka o więcej niż 3 procent wartości nakładów budżetowych z okresu bazowego;
skumulowany wolumen produktów eksportowanych przy wykorzystaniu takich subsydiów w czasie od początku okresu realizacyjnego do końca danego roku nie przekracza skumulowanych ilości, jakie wynikałyby z zachowania pełnej zgodności z odpowiednimi zobowiązaniami dotyczącymi rocznych wielkości eksportu zapisanymi w liście koncesyjnej tego Członka o więcej niż 1,75 procent ilości z okresu bazowego;
łączne, skumulowane kwoty nakładów budżetowych na takie subsydia eksportowe oraz wolumen towarów korzystających z takich subsydiów eksportowych w całym okresie realizacyjnym nie będą większe niż wynikałoby to z zachowania pełnej zgodności z odpowiednimi poziomami rocznych zobowiązań zawartymi w liście koncesyjnej tego Członka; oraz
środki budżetowe tego Członka przeznaczone na subsydia eksportowe oraz wolumen towarów korzystających z takich subsydiów na koniec okresu realizacyjnego nie będą większe niż, odpowiednio, 64 procent i 79 procent ich poziomu z okresu bazowego 1986–1990. Dla Członków-krajów rozwijających się te wskaźniki procentowe wynoszą odpowiednio 76 procent oraz 86 procent.
Artykuł 10
Zapobieganie obchodzeniu zobowiązań dotyczących subsydiów eksportowych
Członkowie będący dawcami międzynarodowej pomocy żywnościowej zapewnią, by:
świadczenie międzynarodowej pomocy żywnościowej nie było bezpośrednio lub pośrednio związane z eksportem na warunkach handlowych produktów rolnych do krajów będących biorcami pomocy;
międzynarodowe transakcje dotyczące pomocy żywnościowej, łącznie z pomocą bilateralną w postaci towarów sprzedawanych na rynku biorcy, były realizowane zgodnie z „Zasadami w sprawie dysponowania nadwyżkami i w sprawie zobowiązań konsultacyjnych” FAO, łącznie i zgodnie z systemem UMR (Usual Marketing Requirements); oraz
taka pomoc była świadczona w możliwie największym stopniu całkowicie nieodpłatnie lub na warunkach nie mniej ulgowych od tych, jakie są przewidziane w artykule IV Konwencji o Pomocy Żywnościowej z 1986 roku.
Artykuł 11
Składniki produktu finalnego
W żadnym przypadku subsydium eksportowe udzielone na jednostkę pierwotnego produktu rolnego zawartego w produkcie finalnym nie może być wyższe od subsydium jednostkowego, jakie byłoby stosowane przy eksporcie pierwotnego produktu rolnego jako takiego.
CZĘŚĆ VI
Artykuł 12
Dyscypliny dotyczące zakazów i ograniczeń eksportowych
Jeżeli Członek ustanawia nowe zakazy eksportu lub ograniczenia eksportowe dotyczące artykułów żywnościowych zgodnie z ustępem 2a) artykułu XI GATT 1994, to taki Członek będzie przestrzegał następujących postanowień:
Członek ustanawiający zakazy lub ograniczenia eksportowe weźmie należycie pod uwagę skutki takiego zakazu lub ograniczenia dla bezpieczeństwa żywnościowego Członków będących importerami;
zanim jakikolwiek Członek ustanowi zakaz lub ograniczenie eksportowe, powiadomi pisemnie i możliwie najwcześniej Komitet Rolny o charakterze i czasie trwania takiego środka oraz podejmie konsultacje, o które wystąpi jakikolwiek inny Członek, który jest istotnie zainteresowany jako importer jakąkolwiek kwestią związaną z danym środkiem. Członek ustanawiający zakaz lub ograniczenie eksportowe przedstawi takiemu Członkowi, na jego wniosek, niezbędną informację.
CZĘŚĆ VII
Artykuł 13
Należyta powściągliwość
W okresie realizacyjnym, niezależnie od postanowień GATT 1994 oraz Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych (zwanego w tym artykule „Porozumieniem w sprawie subsydiów”):
krajowe środki wsparcia, które są całkowicie zgodne z postanowieniami załącznika 2 do niniejszego Porozumienia będą:
traktowane jako subsydia nie podlegające sankcjom w trybie stosowania ceł wyrównawczych ( 11 );
wyłączone z działań opartych na artykule XVI GATT 1994 oraz na części III Porozumienia o subsydiach; jak również
wyłączone z działań opartych na przepisach dotyczących nienaruszalności korzyści przysługujących innemu Członkowi z tytułu koncesji celnych stosownie do artykułu II GATT 1994 w rozumieniu ustępu 1b) artykułu XXIII GATT 1994.
Środki wsparcia wewnętrznego, które są całkowicie zgodne z postanowieniami artykułu 6 niniejszego Porozumienia, włączając w to płatności bezpośrednie zgodne z zawartymi tam wymaganiami ustępu 5 i wymienione w liście koncesyjnej każdego Członka, a także wsparcie wewnętrzne na poziomie de minimis zgodne z ustępem 2 artykułu 6 będą:
wyjęte spod nakładania ceł wyrównawczych, chyba że orzeczone zostanie istnienie szkody lub jej groźby zgodnie z artykułem VI GATT 1994 i z częścią V Porozumienia w sprawie subsydiów, przy czym stosowana będzie należyta powściągliwość we wszczynaniu jakichkolwiek dochodzeń wyrównawczych;
wyjęte spod działań opartych na ustępie 1 artykułu XVI GATT 1994 lub na artykułach 5 i 6 Porozumienia o subsydiach, z zastrzeżeniem, że takie wsparcie przyznane na rzecz określonego produktu nie przekracza poziomu stosowanego w roku obrachunkowym 1992; oraz
wyjęte spod działań opartych na przepisach dotyczących nienaruszalności korzyści przysługujących innemu Członkowi z tytułu koncesji celnych stosownie do artykułu II GATT 1994 w rozumieniu ustępu 1b) artykułu XXIII GATT 1994, o ile takie wsparcie przyznane na rzecz określonego produktu nie przekracza poziomu stosowanego w roku obrachunkowym 1992.
subsydia eksportowe zgodne w pełni z postanowieniami części V niniejszego Porozumienia, a wskazane w liście koncesyjnej każdego Członka, będą:
podlegały cłom wyrównawczym tylko w przypadku orzeczenia szkody lub jej groźby, opartego na wolumenie dostaw, efektach cenowych lub wynikających stąd skutkach zgodnie z artykułem VI GATT 1994 oraz częścią V Porozumienia o subsydiach, przy czym okazywana będzie należyta powściągliwość we wszczynaniu jakichkolwiek dochodzeń wyrównawczych; jak również
wyjęte spod działań opartych na artykule XVI GATT 1994 oraz na artykułach 3, 5 i 6 Porozumienia o subsydiach.
CZĘŚĆ VIII
Artykuł 14
Środki sanitarne i fitosanitarne
Członkowie postanawiają wprowadzić w życie Porozumienie w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych.
CZĘŚĆ IX
Artykuł 15
Specjalne i wyróżniające traktowanie
CZĘŚĆ X
Artykuł 16
Kraje najmniej rozwinięte i importerzy netto żywności będący krajami rozwijającymi się
CZĘŚĆ XI
Artykuł 17
Komitet Rolny
Ustanawia się niniejszym Komitet Rolny.
Artykuł 18
Przegląd realizacji zobowiązań
Artykuł 19
Konsultacje i rozstrzyganie sporów
Postanowienia artykułów XXII i XXIII GATT 1994, rozwinięte i zastosowane w ramach Porozumienia o rozstrzyganiu sporów, będą stosowane w konsultacjach i do rozstrzygania sporów w ramach niniejszego Porozumienia.
CZĘŚĆ XII
Artykuł 20
Kontynuacja procesu reformy
Uznając, że osiąganie długofalowego celu, jakim jest istotna, stopniowa redukcja wsparcia i protekcji w sektorze rolnym, prowadząca do fundamentalnej reformy w tej dziedzinie jest procesem ciągłym, Członkowie uzgadniają, że negocjacje nad dalszym przebiegiem tego procesu zostaną podjęte na rok przed upływem okresu realizacyjnego, z uwzględnieniem:
doświadczenia nabytego do tego czasu w trakcie realizacji zobowiązań redukcyjnych;
skutków zobowiązań redukcyjnych dla światowego handlu towarami rolnymi;
pozahandlowych problemów, specjalnego i wyróżniającego traktowania Członków-krajów rozwijających się i celu, jakim jest ustanowienie sprawiedliwego i ukierunkowanego rynkowo systemu handlu rolnego oraz innych celów i problemów wymienionych we wstępie do niniejszego Porozumienia; oraz
potrzeby dalszych zobowiązań, które są niezbędne dla osiągnięcia wspomnianych wyżej długofalowych celów.
CZĘŚĆ XIII
Artykuł 21
Postanowienia końcowe
ZAŁĄCZNIK 1
ZAKRES TOWAROWY
Niniejsze Porozumienie będzie obejmowało następujące produkty:
i) |
rozdziały 1 do 24 w systemie HS, bez ryb i przetworów rybnych, oraz (*1) |
||
ii) |
Kod HS |
2905 43 |
(mannit) |
Kod HS |
2905 44 |
(sorbit) |
|
Pozycja HS |
3301 |
(olejki eteryczne) |
|
Pozycje HS |
3501 do 35 05 |
(substancje białkowe, skrobie modyfikowane, kleje) |
|
Kod HS |
3809 10 |
(środki wykańczalnicze) |
|
Hod HS |
3823 60 |
(sorbit inny niż w/wym.) |
|
Pozycje HS |
4101 do 4103 |
(skóry i skórki surowe) |
|
Pozycja HS |
4301 |
(surowe skóry futerkowe) |
|
Pozycje HS |
5001 do 5003 |
(jedwab surowy i odpady) |
|
Pozycje HS |
5101 do 5103 |
(wełna i sierść zwierzęca) |
|
Pozycje HS |
5201 do 5203 |
(bawełna surowa, odpady bawełniane, bawełna zgrzebna lub czesana) |
|
Pozycja HS |
5301 |
(len surowy) |
|
Pozycja HS |
5302 |
(konopie surowe) |
|
(*1)
Opis produktów zawarty w nawiasach nie jest traktowany jako wyczerpujący. |
Powyższe nie ogranicza zakresu towarowego Porozumienia w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych.
ZAŁĄCZNIK 2
WSPARCIE KRAJOWE: PODSTAWA WYŁĄCZEŃ Z ZOBOWIĄZAŃ REDUKCYJNYCH
Podstawowym warunkiem, jaki mają spełniać środki wsparcia wewnętrznego wnioskowane do wyłączenia z zobowiązań redukcyjnych, jest to, by nie wpływały one w ogóle, lub co najwyżej w minimalnym stopniu, na produkcję i handel. Wszystkie środki wnioskowane do takiego wyłączenia, będą zatem odpowiadały następującym podstawowym kryteriom:
wsparcie, o którym mowa będzie udzielane w ramach programów rządowych finansowanych ze środków publicznych (łącznie z zaniechanymi należnościami finansów publicznych), nieobejmujących transferów od konsumentów; oraz
wsparcie, o którym mowa, nie spowoduje podtrzymywania cen producentów;
a ponadto będą spełniać szczegółowe warunki i kryteria dotyczące polityki wskazane poniżej.
Programy usług publicznych
2. Usługi ogólne
Polityka w tej kategorii obejmuje wydatki (lub zaniechane należności) dotyczące programów przewidujących świadczenie usług lub dostarczanie korzyści dla rolnictwa lub społeczności wiejskiej. Nie będą one obejmowały bezpośrednich płatności na rzecz producentów lub przetwórców. Stosowne programy obejmujące działania wymienione poniżej, lecz nie ograniczone tylko do tych działań, będą spełniały podstawowe kryteria wskazane powyżej w ustępie 1 i szczegółowe warunki o ile takowe zostały wskazane poniżej:
prace badawcze, łącznie z badaniami podstawowymi, badaniami dotyczącymi programów ochrony środowiska i programami badań nad poszczególnymi produktami;
ochrona przed pasożytami i chorobami, obejmująca przedsięwzięcia o charakterze ogólnym oraz specyficzne odnoszące się do poszczególnych produktów, w tym systemy wczesnego ostrzegania, kwarantannę i zwalczanie;
szkolenie, obejmujące zarówno szkolenie ogólne jak i specjalistyczne;
poradnictwo i popularyzacja wiedzy agrotechnicznej, w tym dostarczanie środków ułatwiających przekazywanie producentom i konsumentom informacji i wyników badań;
usługi inspekcyjne, w tym inspekcja ogólna oraz inspekcja określonych produktów dla celów ochrony zdrowia, bezpieczeństwa, klasyfikacji jakościowej i standaryzacji;
usługi marketingowe i promocyjne, obejmujące informację rynkową, doradztwo i promocję w odniesieniu do poszczególnych produktów, lecz z wyłączeniem wydatków na nieokreślone cele, które mogłyby zostać wykorzystane przez sprzedawców w celu obniżenia ich ceny zbytu lub też przynosiłyby bezpośrednią korzyść gospodarczą nabywcom; oraz
usługi o charakterze infrastrukturalnym obejmujące: elektryfikację, drogi i inne środki transportu, urządzenia rynkowe i portowe, systemy zaopatrzenia w wodę, systemy tam i odwadniające oraz prace infrastrukturalne związane z programami ochrony środowiska. We wszystkich takich przypadkach nakłady będą dokonywane tylko na cele inwestycji podstawowych, z wyłączeniem subsydiowania urządzeń w obrębie poszczególnych gospodarstw, poza podłączeniem do ogólnie dostępnych instalacji publicznych. Nie będą one obejmowały subsydiów na nakłady i koszty eksploatacji, ani też preferencji w opłatach ponoszonych przez użytkownika.
3. Zapasy publiczne dla celów bezpieczeństwa żywnościowego ( 12 )
Nakłady (lub zaniechane należności) świadczone na tworzenie i utrzymywanie rezerw produktów stanowiących integralną część programu bezpieczeństwa żywnościowego, ustanowionego w ramach ustawodawstwa państwowego. Może to obejmować pomoc rządową na rzecz prywatnych rezerw produktów będących częścią takiego programu.
Rozmiary i gromadzenie takich zapasów będą zgodne z uprzednio określonymi założeniami odnoszącymi się wyłącznie do bezpieczeństwa żywnościowego. Proces tworzenia zapasów i dysponowania nimi będzie finansowo przejrzysty. Zakupy żywności przez instytucje rządowe będą dokonywane po bieżących cenach rynkowych, a sprzedaż z rezerw tworzonych dla celów bezpieczeństwa żywnościowego będzie realizowana po cenach nie niższych od bieżących cen rynkowych dotyczących danego towaru i właściwej mu klasy jakościowej.
4. Krajowa pomoc żywnościowa ( 13 )
Wydatki (lub zaniechane należności) dotyczące świadczenia pomocy na rzecz potrzebujących jej środowisk społecznych.
Uprawnienia do otrzymywania pomocy żywnościowej będą oparte na jasno określonych kryteriach odnoszących się do założeń dotyczących odżywiania. Pomoc taka będzie świadczona w formie bezpośrednich dostaw na rzecz osób nią objętych albo też w formie środków pozwalających uprawnionym odbiorcom na zakup żywności po cenach rynkowych lub subsydiowanych. Zakupy żywności przez instytucje rządowe będą dokonywane po bieżących cenach rynkowych, a finansowanie i administrowanie pomocy będą prowadzone w sposób przejrzysty.
5. Bezpośrednie płatności na rzecz producentów
Wsparcie, które jest udzielane w formie płatności bezpośrednich (lub zaniechanych należności łącznie ze świadczeniami w naturze) na rzecz producentów, a które jest wnioskowane jako niepodlegające kryteriom redukcyjnym, będzie spełniało podstawowe kryteria ustalone w ustępie 1 jak wyżej, jak również specyficzne kryteria dotyczące poszczególnych rodzajów bezpośrednich płatności ustalone poniżej w ustępach od 6 do 13 włącznie. Wszelkie wnioskowane wyłączenia z zobowiązań redukcyjnych istniejących lub nowych rodzajów płatności, innych niż wymienione w ustępach od 6 do 13, będą odpowiadać kryteriom od b) do e) włącznie w ustępie 6 wraz z ogólnymi kryteriami ustalonymi w ustępie 1.
6. Wsparcie poziomu dochodów, niezależne od działalności produkcyjnej
Uprawnienia do takich płatności będą podlegały jasno określonym kryteriom, takim jak dochód, status producenta lub właściciela ziemi, stopień wykorzystania czynników produkcji lub wielkość produkcji w określonym i stałym okresie bazowym.
Kwota takich płatności w jakimkolwiek danym roku nie będzie zależna od, lub oparta na, rodzaju lub rozmiarach produkcji (w tym też wielkości pogłowia inwentarza żywego) podjętej przez producenta w jakimkolwiek roku po okresie bazowym.
Kwota takich płatności w jakimkolwiek danym roku nie będzie zależna lub oparta na cenach krajowych lub międzynarodowych dotyczących jakiejkolwiek produkcji podjętej w którymkolwiek roku po okresie bazowym.
Kwota takich płatności w jakimkolwiek danym roku nie będzie zależna lub oparta na czynnikach produkcji zaangażowanych w jakimkolwiek roku po okresie bazowym.
Dla celów uzyskania takich płatności nie będzie wymagane wykazanie się produkcją.
7. Finansowy udział rządu w programach ubezpieczania poziomu dochodów i innych programów zabezpieczenia dochodów
Uprawnienia do uzyskiwania takich płatności będą określane przez stopień utraty dochodu, przy uwzględnieniu tylko dochodu osiąganego z rolnictwa, która to utrata przekracza 30 procent średniego dochodu brutto lub jego równowartości w wyrażeniu netto (z wyłączeniem płatności uzyskanych z tytułu tych samych lub podobnych programów wsparcia) w okresie ostatnich trzech lat, lub też jest wyższa od trzyletniej średniej za okres ostatnich pięciu lat, po odliczeniu najwyższej i najniższej wartości. Każdy producent spełniający ten warunek będzie uprawniony do otrzymywania płatności.
Kwota takich płatności będzie rekompensowała mniej niż 70 procent utraty dochodu poniesionej przez producenta w roku, w którym ten producent uzyskuje uprawnienia do otrzymywania tej pomocy.
Kwota takich płatności będzie zależna tylko od dochodu; będzie ona niezależna od rodzaju lub rozmiarów produkcji (w tym od wielkości pogłowia inwentarza żywego) prowadzonej przez producenta, lub od cen krajowych albo międzynarodowych dotyczących takiej produkcji, ani też od zaangażowanych czynników wytwórczych.
Jeżeli producent otrzymuje w tym samym roku płatności o których mowa w niniejszym ust. i w ust. 8 (pomoc z tytułu klęsk żywiołowych), łączna suma takich płatności będzie niższa niż 100 procent całej utraty dochodu poniesionej przez producenta.
8. Płatności w związku z pomocą z tytułu klęsk żywiołowych (dokonywane bezpośrednio, albo poprzez udział środków rządowych w ubezpieczaniu zbiorów)
Uprawnienia do takiej pomocy powstaną tylko wówczas, gdy władze rządowe oficjalnie uznają, że klęska żywiołowa lub podobna w skutkach (włączając w to epidemię chorób zakaźnych, plagę szkodników, skażenie radioaktywne i wojnę na terytorium zainteresowanego Członka) miała lub ma miejsce i będą uwarunkowane stratami w produkcji przekraczającymi 30 procent średniej produkcji w okresie trzech ostatnich lat, lub też średnią trzyletniej wielkości produkcji w okresie ostatnich pięciu lat po odliczeniu najwyższej i najniższej wartości rocznej.
Płatności dokonywane w następstwie klęski żywiołowej będą dotyczyły tylko strat odnoszących się do dochodu, pogłowia inwentarza żywego (łącznie z płatnościami związanymi z usługami weterynaryjnymi), ziemi lub innych czynników produkcji, spowodowanych klęską żywiołową.
Płatności nie będą rekompensowały więcej niż całkowity koszt wyrównania tych strat i nie będą uwarunkowane wymogiem przyszłej produkcji, jej rodzajem i wielkością.
Płatności dokonywane w czasie trwania klęski żywiołowej nie będą wyższe od poziomu wymaganego dla uniknięcia lub złagodzenia dalszych strat w rozumieniu kryterium b) jak wyżej.
Jeżeli producent otrzymuje w tym samym roku płatności, o których mowa w niniejszym ustępie lub w ustępie 7 (programy ubezpieczenia i gwarantowania poziomu dochodu), całkowita suma takich płatności będzie niższa niż 100 procent łącznej utraty dochodu poniesionej przez producenta.
9. Pomoc na potrzeby dostosowań strukturalnych świadczona w ramach programów emerytalnych
Uprawnienia do takich płatności będą określone na podstawie jasno sformułowanych kryteriów w ramach programów mających na celu ułatwienia przejścia na emeryturę osobom zajmującym się towarową produkcją rolną, lub też ułatwienia takim osobom podjęcia zatrudnienia w działalności pozarolniczej.
Płatności będą uwarunkowane całkowitym i trwałym zaniechaniem towarowej produkcji rolnej przez osoby korzystające z takich świadczeń.
10. Pomoc na potrzeby dostosowań strukturalnych świadczona w ramach programów wycofywania czynników produkcji
Uprawnienia do takich płatności będą określone na podstawie jasno sformułowanych kryteriów w ramach programów mających na celu wycofywanie ziemi lub innych czynników wytwórczych, w tym także inwentarza żywego, z towarowej produkcji rolnej.
Płatności będą uwarunkowane wycofaniem ziemi z towarowej produkcji rolnej na okres co najmniej 3 lat, a w przypadku inwentarza żywego – jego ubojem lub innym trwałym usunięciem.
Płatności nie będą wymagać lub określać żadnego alternatywnego wykorzystania takiej ziemi lub innych czynników produkcji, które wiązałoby się z produkcją rynkową artykułów rolnych.
Płatności nie będą związane ani z rodzajem lub wielkością produkcji, ani też z cenami, krajowymi lub międzynarodowymi, które dotyczyłyby produkcji podjętej z wykorzystaniem pozostałej ziemi i innych zasobów pozostających w eksploatacji.
11. Pomoc w dostosowaniach strukturalnych, świadczona przez wsparcie inwestycyjne
Uprawnienia do takich płatności będą określone na podstawie jasno sformułowanych kryteriów w ramach programów rządowych mających na celu pomoc w finansowej lub fizycznej restrukturyzacji działalności producenta wobec obiektywnie wykazanych niedogodności strukturalnych. Kwalifikacja do korzystania z takich programów może być także oparta na jasno określonym rządowym programie reprywatyzacji ziemi rolniczej.
Kwota takich płatności w jakimkolwiek danym roku nie będzie zależna od, lub oparta na, rodzaju i wielkości produkcji (w tym wielkości pogłowia), podjętej przez producenta w jakimkolwiek roku po okresie bazowym, z zastrzeżeniem kryterium e) poniżej.
Kwota takich płatności w jakimkolwiek danym roku nie będzie zależna lub oparta na cenach, krajowych lub międzynarodowych, odnoszących się do danej produkcji podjętej w jakimkolwiek roku po okresie bazowym.
Płatności będą świadczone tylko przez okres niezbędny dla realizacji inwestycji której one dotyczą.
Płatności nie będą uwarunkowane wymogiem wytwarzania przez beneficjentów produktów rolnych ani też nie będą w jakikolwiek sposób określały takich produktów, z wyjątkiem wymagań dotyczących niewytwarzania określonego produktu.
Płatności będą ograniczone do wartości wymaganej do zrekompensowania niedogodności strukturalnych.
12. Płatności w ramach programów ochrony środowiska
Uprawnienia do takich płatności zostaną określone jako część składowa jasno sformułowanego rządowego programu ochrony środowiska i będą zależne od spełnienia określonych warunków programu rządowego, włączając w to warunki dotyczące metod produkcji i jej składników.
Kwota płatności będzie ograniczona do dodatkowych kosztów lub utraty dochodu wynikających ze stosowania danego programu rządowego.
13. Płatności w ramach programów pomocy regionalnej
Uprawnienia do takich płatności będą ograniczone tylko do producentów w regionach zwiększonej uciążliwości gospodarowania. Każdy taki region musi być jasno określonym, zwartym obszarem geograficznym, posiadającym wyraźną tożsamość gospodarczą i administracyjną, uznanym za region zwiększonej uciążliwości gospodarowania na podstawie neutralnych i obiektywnych kryteriów, które są wyraźnie określone w ustawodawstwie lub przepisach i wskazują, że trudności danego regionu wynikają z okoliczności niemających doraźnego charakteru.
Kwota takich płatności w jakimkolwiek danym roku nie będzie zależna od, lub oparta na, rodzaju lub wielkości produkcji (włączając w to inwentarz żywy) podjętej przez producenta w jakimkolwiek roku po okresie bazowym, chyba że w celu zmniejszenia tej produkcji.
Kwota takich płatności w jakimkolwiek danym roku nie będzie zależna lub oparta na cenach krajowych lub międzynarodowych dotyczących jakiejkolwiek produkcji podjętej w jakimkolwiek roku po okresie bazowym.
Płatności będą dokonywane tylko na rzecz producentów w uprawnionych regionach, ale będą powszechnie dostępne dla wszystkich producentów w obrębie takich regionów.
Płatności związane z czynnikami produkcji będą dokonywane przy stawce degresywnej powyżej progu opłacalności danego czynnika produkcji.
Płatności będą ograniczone do dodatkowych kosztów, lub utraty dochodu, wynikających z podejmowania produkcji na wskazanym obszarze.
ZAŁĄCZNIK 3
WSPARCIE KRAJOWE: KALKULACJA ZAGREGOWANEGO WSKAŹNIKA WSPARCIA
Z zastrzeżeniem przepisów artykułu 6, Zagregowany Wskaźnik Wsparcia (AMS) będzie kalkulowany indywidualnie w odniesieniu do poszczególnego produktu dla każdego podstawowego produktu rolnego otrzymującego wsparcie cenowe, płatności bezpośrednie niepodlegające wyłączeniu lub jakiekolwiek inne subsydium niewyłączone z zobowiązań redukcyjnych („pozostałe polityki nie podlegające wyłączeniu”). Wsparcie, które nie jest świadczone w odniesieniu do poszczególnych towarów będzie zagregowane w postaci jednego „niespecyficznego AMS” i wyrażone sumą jednostek pieniężnych.
Subsydia w rozumieniu ustępu 1 będą obejmowały zarówno wydatki budżetowe, jak i zaniechane należności dochodowe rządów i ich agend.
Uwzględniane będzie wsparcie udzielane na szczeblu ogólnokrajowym, jak i niższym.
Podatki rolne lub opłaty uiszczane przez producentów zostaną odjęte od AMS.
Wskaźnik AMS liczony według wskazanych poniżej zasad dla okresu bazowego będzie stanowił podstawę wyjściową dla realizacji zobowiązań redukcyjnych dotyczących wsparcia krajowego.
Dla każdego podstawowego towaru rolnego wskaźnik AMS zostanie odrębnie określony i wyrażony w łącznej wartości pieniężnej.
Wskaźnik AMS będzie liczony dla danego towaru rolnego możliwie najbliżej pierwszego szczebla zbytu. Środki przyznawane na rzecz przetwórców artykułów rolnych będą uwzględniane w takim zakresie, w jakim korzystają z nich producenci podstawowych produktów rolnych.
Wsparcie cen rynkowych: wsparcie cen rynkowych będzie obliczane przy zastosowaniu różnicy między stałą, referencyjną ceną zewnętrzną, a stosowaną ceną administrowaną i z pomnożeniem takiej różnicy przez wielkość produkcji uprawnionej do otrzymywania stosownej ceny administrowanej. Wydatki z budżetu dokonywane w celu utrzymania tej różnicy, takie jak koszty skupu lub utrzymywania rezerw nie będą wliczane do AMS.
Stała, zewnętrzna cena referencyjna będzie oparta na danych z lat 1986 do 1988 i będzie w zasadzie średnią, jednostkową wartością fob określonego, podstawowego produktu rolnego w kraju będącym eksporterem netto i średnią, jednostkową wartością cif określonego, podstawowego produktu rolnego w kraju będącym importerem netto w okresie bazowym. Stała cena referencyjna może być korygowana w razie konieczności o różnice jakościowe.
Niewyłączone płatności bezpośrednie: niewyłączone płatności bezpośrednie zależne od różnic w cenach będą obliczane albo przez mnożenie różnicy między stałą ceną referencyjną a stosowaną ceną administrowaną przez wielkość produkcji uprawnionej do korzystania z ceny administrowanej, albo też na podstawie wielkości wydatków budżetowych.
Stała cena referencyjna będzie oparta na danych z lat od 1986 do 1988 i będzie w zasadzie faktyczną ceną stosowaną do ustalenia stawek płatności.
Niewyłączone, bezpośrednie płatności oparte na czynnikach innych niż cena będą mierzone na podstawie wydatków budżetowych.
Inne środki niewyłączone, w tym subsydiowanie składników produkcji i inne działania, takie jak obniżanie kosztów zbytu: wartość takich środków będzie mierzona przy zastosowaniu rządowych wydatków budżetowych lub też, tam gdzie odwołanie się do wydatków budżetowych nie odzwierciedla pełnych rozmiarów tego subsydium, podstawą obliczenia subsydium będzie różnica pomiędzy ceną subsydiowanego dobra lub usługi a reprezentatywną ceną rynkową podobnego dobra lub usługi pomnożona przez ilość tego dobra lub usługi.
ZAŁĄCZNIK 4
WSPARCIE KRAJOWE: KALKULACJA EKWIWALENTNEGO WSKAŹNIKA WSPARCIA
Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 6, ekwiwalentne wskaźniki wsparcia będą liczone dla wszystkich podstawowych produktów rolnych, których ceny rynkowe korzystają z wsparcia zgodnie z definicją z załącznika 3, lecz dla których kalkulacja tej części składowej AMS nie byłaby praktycznie możliwa. W odniesieniu do takich produktów bazowy poziom realizacji zobowiązań redukcji wsparcia krajowego będzie składać się z elementu wsparcia ceny rynkowej wyrażonego w postaci ekwiwalentnego wskaźnika wsparcia zgodnie z poniższym ustępem 2, jak również z wszelkich bezpośrednich płatności nie wyłączonych z redukcji oraz innych nie wyłączonych środków wsparcia, które zostaną oszacowane zgodnie z poniższym ustępem 3. Uwzględnione będzie wsparcie udzielone zarówno na poziomie ogólnokrajowym, jak i niższym.
Ekwiwalentne wskaźniki wsparcia, o których mowa w ustępie 1, zostaną skalkulowane, możliwie najbliżej pierwszego szczebla zbytu, dla każdego z wszystkich podstawowych produktów rolnych korzystających ze wsparcia ceny rynkowej, dla których nie można wyliczyć części składowej AMS dotyczącej wsparcia ceny. Dla takich podstawowych produktów rolnych, ekwiwalentne wskaźniki wsparcia cen rynkowych będą obliczane z uwzględnieniem stosowanej ceny administrowanej i wielkości produkcji uprawnionej do otrzymywania takiej ceny, lub też, tam gdzie nie jest to możliwe, na podstawie wielkości nakładów budżetowych stosowanych dla podtrzymania ceny producenta.
Jeżeli podstawowe produkty rolne podlegające postanowieniom ustępu 1 korzystają z niewyłączonych płatności bezpośrednich, lub też z innych subsydiów udzielanych określonym produktom, a niewyłączonych z zobowiązań redukcyjnych, podstawa ekwiwalentnych wskaźników wsparcia dotyczących takich środków będzie wyliczona jak dla odpowiednich części składowych AMS (wymienionych w załączniku 3 ustępach 10 do 13 włącznie).
Ekwiwalentne wskaźniki wsparcia będą obliczane na podstawie wielkości subsydium możliwie najbliżej pierwszego szczebla zbytu odnośnego podstawowego produktu rolnego. Środki kierowane na rzecz przetwórców artykułów rolnych będą uwzględniane w takim zakresie, w jakim ich beneficjentami są producenci podstawowych produktów rolnych. Ekwiwalentne wskaźniki wsparcia będą pomniejszane o wartość specyficznych obciążeń rolnych lub opłat nakładanych na producentów.
ZAŁĄCZNIK 5
SPECJALNE TRAKTOWANIE W ŚWIETLE USTĘPU 2 ARTYKUŁU 4
Sekcja A
Postanowienia ustępu 2 artykułu 4 nie będą dotyczyły, ze skutkiem od wejścia w życie Porozumienia WTO, jakichkolwiek pierwotnych produktów rolnych albo ich przetworów (zwanych dalej „produktami wydzielonymi”), wobec których zachowane zostają następujące warunki (zwane dalej „specjalnym traktowaniem”):
przywóz produktów wydzielonych stanowił mniej niż 3 procent odpowiedniej konsumpcji krajowej w okresie bazowym 1986–1988 („okres bazowy”);
od początku okresu bazowego produkty wydzielone nie korzystały z subsydiów eksportowych;
wobec pierwotnych produktów rolnych stosowane są efektywne ograniczenia produkcyjne;
takie produkty są oznaczone symbolem „ST-Annex 5” w sekcji I-B części I listy koncesyjnej danego Członka dołączonej do Protokołu z Marakeszu, jako będące przedmiotem specjalnego traktowania ze względów pozahandlowych, takich jak bezpieczeństwo żywnościowe i ochrona środowiska; oraz
możliwości minimalnego dostępu do rynku w odniesieniu do produktów wydzielonych odpowiadają, zgodnie z sekcją I-B części I listy koncesyjnej danego Członka, 4 procentom konsumpcji krajowej produktów wydzielonych z okresu bazowego, poczynając od pierwszego roku okresu realizacyjnego, a następnie wzrastają corocznie, aż do końca okresu realizacyjnego, o 0,8 procent odpowiedniej konsumpcji krajowej z okresu bazowego.
Na początku każdego okresu realizacyjnego Członek może zaprzestać stosowania specjalnego traktowania w odniesieniu do produktów wydzielonych poprzez zastosowanie się do postanowień ustępu 6. W takim przypadku dany Członek utrzyma już istniejące wtedy możliwości minimalnego dostępu do rynku i będzie zwiększał je corocznie aż do końca okresu realizacyjnego o 0,4 procent odpowiedniej konsumpcji krajowej z okresu bazowego. Poziom możliwości minimalnego dostępu do rynku wynikający z tej formuły w ostatnim roku okresu realizacyjnego zostanie następnie utrzymany w liście koncesyjnej danego Członka.
Wszelkie negocjacje w kwestii możliwości kontynuacji, po okresie realizacyjnym, specjalnego traktowania przewidzianego w ustępie 1, będą zakończone w ramach tego okresu realizacyjnego, jako część negocjacji przewidzianych artykułem 20 niniejszego Porozumienia przy uwzględnieniu aspektów pozahandlowych.
Jeżeli w rezultacie negocjacji, o których mowa w ustępie 3, zostanie uzgodnione, że Członek może kontynuować stosowanie specjalnego traktowania, taki Członek udzieli dodatkowych i możliwych do zaakceptowania koncesji, jakie zostaną określone w trakcie tych negocjacji.
Jeżeli specjalne traktowanie nie będzie kontynuowane w końcu okresu realizacyjnego, zainteresowany Członek wykona postanowienia ustępu 6. W takim przypadku po zakończeniu okresu realizacyjnego, minimalny dostęp dla produktów wydzielonych zostanie utrzymany na poziomie 8 procent odpowiedniej konsumpcji krajowej z okresu bazowego, wskazanej w liście koncesyjnej danego Członka.
Wobec środków granicznych innych niż zwykłe opłaty celne, utrzymywanych w odniesieniu do produktów wydzielonych, zostaną wówczas zastosowane postanowienia ustępu 2 artykułu 4 z mocą od początku roku, w którym specjalne traktowanie zostanie zakończone. Takie produkty zostaną poddane zwykłym opłatom celnym, które będą związane w liście koncesyjnej danego Członka i stosowane począwszy od początku roku, w którym wygasa specjalne traktowanie, przy takich stawkach celnych, jakie miałyby zastosowanie, gdyby redukcja o 15 procent została dokonana w okresie realizacyjnym w równych ratach rocznych. Takie stawki celne zostaną ustalone na podstawie ekwiwalentów taryfowych, jakie będą określone zgodnie z wytycznymi wskazanymi w załączniku do niniejszego.
Sekcja B
Postanowienia ustępu 2 artykułu 4 nie będą również miały zastosowania, poczynając od wejścia w życie Porozumienia WTO, do pierwotnego produktu rolnego, który stanowi dominujący, podstawowy składnik tradycyjnego odżywiania w członkowskim kraju rozwijającym się, a wobec którego to produktu spełnione są następujące warunki ponad te, jakie są wyszczególnione w ustępach 1a) do 1d) włącznie w odniesieniu do danych produktów:
możliwości minimalnego dostępu do rynku dotyczące danych produktów wyszczególnione w sekcji I-B części I listy koncesyjnej zainteresowanego Członka-kraju rozwijającego się odpowiadają od początku pierwszego roku okresu realizacyjnego 1 procentowi konsumpcji krajowej danych produktów z okresu bazowego, oraz są zwiększane w równych ratach rocznych do 2 procent odpowiedniej konsumpcji krajowej z okresu bazowego na początku piątego roku okresu realizacyjnego. Od początku szóstego roku okresu realizacyjnego, możliwości minimalnego dostępu w odniesieniu do danych produktów odpowiadają 2 procentom odpowiedniej konsumpcji krajowej z okresu bazowego i aż do początku dziesiątego roku wzrastają w równych ratach rocznych do 4 procent odpowiedniej konsumpcji krajowej z okresu bazowego. Następnie, poziom możliwości minimalnego dostępu do rynku wynikający z tej formuły w dziesiątym roku zostanie utrzymany w liście koncesyjnej danego Członka-kraju rozwijającego się;
odpowiednie możliwości dostępu do rynku zostały przewidziane dla innych produktów zgodnie z niniejszym Porozumieniem.
Wszelkie negocjacje w kwestii możliwości kontynuowania specjalnego traktowania przewidzianego w ustępie 7 po zakończeniu dziesiątego roku liczonego od początku okresu realizacyjnego zostaną podjęte i zakończone w ramach czasowych dziesiątego roku licząc od początku okresu realizacyjnego.
Jeżeli zostanie uzgodnione w wyniku negocjacji, o których mowa w ustępie 8, że Członek może kontynuować stosowanie specjalnego traktowania, taki Członek udzieli dodatkowych i akceptowalnych koncesji, jakie zostaną określone w trakcie tych negocjacji.
Jeżeli specjalne traktowanie zgodnie z ustępem 7 nie będzie kontynuowane poza dziesiąty rok licząc od początku okresu realizacyjnego, dane produkty zostaną poddane zwykłym opłatom celnym ustalonym na podstawie ekwiwalentu taryfowego wyliczonego zgodnie z wytycznymi wskazanymi w załączniku do niniejszego, które zostaną związane w liście koncesyjnej danego Członka. W odniesieniu do innych aspektów, stosowane będą postanowienia ustępu 6 zmodyfikowane odpowiednimi postanowieniami dotyczącymi specjalnego i wyróżniającego traktowania przyznanego w ramach niniejszego Porozumienia Członkom-krajom rozwijającym się.
Dodatek do Załącznika 5
Wytyczne dotyczące obliczania ekwiwalentów taryfowych dla specjalnych celów wskazanych w ustępach 6 i 10 niniejszego Załącznika
Kalkulacja ekwiwalentów taryfowych wyrażonych ad valorem lub w stawkach specyficznych zostanie dokonana przy zastosowaniu w sposób przejrzysty faktycznej różnicy między cenami wewnętrznymi i zewnętrznymi. Użyte dane będą dotyczyły lat od 1986 do 1988. Ekwiwalenty taryfowe:
zostaną początkowo ustalone na poziomie klasyfikacji 4-cyfrowej HS;
tam, gdzie jest to właściwe, zostaną ustalone na poziomie 6-cyfrowym HS lub jeszcze bardziej szczegółowym;
będą zazwyczaj ustalane dla produktów wstępnie albo całkowicie przetworzonych przez pomnożenie specyficznego(-ych) ekwiwalentu(-ów) taryfowego(-ych) dla podstawowego(-ych) produktu(-ów) rolnego(-ych) przez proporcję w kategoriach wartościowych lub ilościowych podstawowego(-ych) produktu(-ów) rolnego(-ych) w produktach wstępnie albo całkowicie przetworzonych przy uwzględnieniu, tam gdzie jest to konieczne, wszelkich dodatkowych elementów obecnie stanowiących ochronę dla produkcji.
Ceną zewnętrzną będą zazwyczaj rzeczywiste, średnie wartości jednostkowe liczone dla kraju przywożącego na bazie cif. Tam, gdzie średnie wartości jednostkowe cif nie są dostępne lub właściwe, cenami zewnętrznymi będą albo:
odpowiednie wartości jednostkowe cif w pobliskim kraju, albo też
szacunki oparte na średnich wartościach jednostkowych fob odpowiedniego(-ich) dużego(-ych) eksportera(-ów) skorygowane przez dodanie szacunkowych kosztów ubezpieczenia, frachtu i innych stosownych kosztów przy przewozie do kraju przywożącego.
Ceny zewnętrzne będą zazwyczaj przeliczane na waluty krajowe przy zastosowaniu średniego rocznego kursu rynku walutowego dla takiego samego okresu jak dane cenowe.
Ceną wewnętrzną będzie zazwyczaj reprezentatywna cena hurtowa dominująca na rynku krajowym, lub też szacunek takiej ceny, jeżeli odpowiednie dane nie są dostępne.
Początkowe ekwiwalenty taryfowe mogą być, w razie konieczności, skorygowane w celu uwzględnienia różnic jakościowych i gatunkowych przy zastosowaniu odpowiednich współczynników.
Tam, gdzie ekwiwalent taryfowy wynikający z tych wytycznych jest ujemny lub niższy od bieżącej, związanej stawki celnej, początkowy ekwiwalent taryfowy może zostać ustalony na poziomie bieżącej, związanej stawki celnej, lub na podstawie ofert narodowych dla tego produktu.
W przypadku dokonywania zmian w poziomie ekwiwalentu taryfowego, jaki wynikałby z powyższych wytycznych, zainteresowany Członek, jeżeli zostanie o to poproszony, stworzy pełne możliwości konsultacji w celu negocjowania właściwych rozwiązań.
POROZUMIENIE W SPRAWIE STOSOWANIA ŚRODKÓW SANITARNYCH I FITOSANITARNYCH
CZŁONKOWIE,
potwierdzając, że żaden Członek nie powinien być pozbawiony możliwości przyjmowania lub wprowadzania środków niezbędnych w celu ochrony życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, z zastrzeżeniem, że środki takie nie będą stosowane tak by stanowić instrument arbitralnej lub nieuzasadnionej dyskryminacji między Członkami, gdzie panują takie same warunki, lub by działać jako ukryte ograniczenie handlu międzynarodowego;
pragnąc poprawić sytuację wszystkich Członków w zakresie zdrowia ludzi, zwierząt i warunków fitosanitarnych;
stwierdzając, że środki sanitarne i fitosanitarne są często stosowane na podstawie dwustronnych porozumień lub protokołów;
pragnąc ustanowienia wielostronnych reguł i dyscyplin ukierunkowujących wypracowywanie, przyjmowanie i wprowadzanie środków sanitarnych i fitosanitarnych w celu zmniejszenia do minimum ich negatywnego wpływu na handel;
uznając ważną rolę, jaką mogą odgrywać pod tym względem międzynarodowe normy, wytyczne i zalecenia;
pragnąc popierać szersze stosowanie między Członkami zharmonizowanych środków sanitarnych i fitosanitarnych, na podstawie międzynarodowych norm, wytycznych i zaleceń opracowanych przez właściwe organizacje międzynarodowe, w tym przez Komisję Codex Alimentarius, Międzynarodowy Urząd Epizootii oraz odpowiednie organizacje międzynarodowe i regionalne działające w ramach Międzynarodowej konwencji w sprawie ochrony roślin i nie wymagając, aby Członkowie zmieniali poziom ochrony zdrowia ludzi, zwierząt i roślin, który uznają za właściwy;
uznając, że Członkowie – kraje rozwijające się mogą napotykać szczególne trudności w dostosowaniu się do środków sanitarnych i fitosanitarnych wprowadzanych przez przywożących Członków i w rezultacie tego mogą doznawać utrudnień w dostępie do rynków, a także w opracowywaniu i stosowaniu środków sanitarnych i fitosanitarnych na własnym terytorium i wobec czego pragnąc udzielić im stosownej pomocy z tym zakresie;
pragnąc zatem opracować reguły dotyczące stosowania postanowień GATT 1994 w odniesieniu do posługiwania się środkami sanitarnymi i fitosanitarnymi, w szczególności postanowień artykułu XXb) ( 14 ),
UZGADNIAJĄ NINIEJSZYM, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Postanowienia ogólne
Artykuł 2
Podstawowe prawa i obowiązki
Artykuł 3
Harmonizacja
Artykuł 4
Ekwiwalentność
Artykuł 5
Ocena ryzyka i określenie odpowiedniego poziomu ochrony sanitarnej lub fitosanitarnej
Artykuł 6
Adaptacja do warunków regionalnych, łącznie z obszarami wolnymi od chorób i szkodników oraz obszarami niewielkiego rozpowszechnienia chorób i szkodników
Artykuł 7
Przejrzystość
Członkowie będą notyfikować zmiany swych środków sanitarnych i fitosanitarnych oraz będą dostarczać informacji o swych środkach sanitarnych i fotosanitarnych, zgodnie z postanowieniami załącznika B.
Artykuł 8
Procedury kontroli, inspekcji i atestów
Członkowie będą przestrzegać postanowień załącznika C w odniesieniu do stosowanych przez nich procedur kontroli, inspekcji i akceptacji, włączając w to narodowe systemy akceptacji dodatków lub ustalania tolerancji dla zanieczyszczeń w żywności, napojach i paszach, oraz podejmą inne działania w celu zapewnienia by ich procedury nie były niezgodne z postanowieniami niniejszego Porozumienia.
Artykuł 9
Pomoc techniczna
Artykuł 10
Specjalne i wyróżniające traktowanie
Artykuł 11
Konsultacje i rozstrzyganie sporów
Artykuł 12
Administrowanie
Artykuł 13
Wdrożenie
Zgodnie z niniejszym Porozumieniem, Członkowie ponoszą pełną odpowiedzialność za przestrzeganie wszystkich wynikających z niego zobowiązań. Członkowie ustalą i będą wdrażać odpowiednie środki i mechanizmy wspierające przestrzeganie postanowień niniejszego Porozumienia przez organy inne niż organy rządu centralnego. Członkowie podejmą takie racjonalne środki, jakie mogą być im dostępne w celu zapewnienia, by podmioty pozarządowe działające na ich terytoriach, jak również organy regionalne, których podmioty działające na ich terytoriach są członkami, stosowały się do odpowiednich postanowień niniejszego Porozumienia. Ponadto Członkowie nie będą podejmować środków, których bezpośrednim lub pośrednim skutkiem byłoby nakłanianie lub zachęcanie takich regionalnych lub pozarządowych podmiotów albo władz lokalnych do działania niezgodnego z postanowieniami niniejszego Porozumienia. Członkowie, zapewnią, by przy wdrażaniu środków sanitarnych i fitosanitarnych korzystać z usług podmiotów pozarządowych tylko wówczas, gdy takie podmioty stosują się do postanowień niniejszego Porozumienia.
Artykuł 14
Postanowienia końcowe
Członkowie – kraje najmniej rozwinięte mogą odroczyć stosowanie postanowień niniejszego Porozumienia na okres pięciu lat od wejścia w życie Porozumienia WTO w stosunku do środków sanitarnych lub fitosanitarnych wpływających na przywóz oraz na przywożone produkty. Inni Członkowie – kraje rozwijające się mogą odroczyć stosowanie postanowień niniejszego Porozumienia, z wyjątkiem ustępu 8 artykułu 5 i artykułu 7, na okres dwóch lat od daty wejścia w życie Porozumienia WTO w stosunku do ich środków sanitarnych lub fitosanitarnych wpływających na przywóz oraz na przywożone produkty, jeżeli stosowanie takich środków jest ograniczone brakiem wiedzy technicznej, infrastruktury lub zasobów.
ZAŁĄCZNIK A
Definicje pojęć ( 17 )
Środek sanitarny lub fitosanitarny – jakikolwiek środek stosowany w celu:
ochrony życia lub zdrowia roślin lub zwierząt na terytorium Członka przed zagrożeniami wynikającymi z pojawienia się, usadowienia się oraz rozprzestrzeniania się szkodników, chorób, organizmów przenoszących choroby lub organizmów powodujących choroby;
ochrony życia lub zdrowia ludzi lub zwierząt na terytorium Członka przed zagrożeniami wynikającymi z dodatków, zanieczyszczeń, toksyn lub organizmów przenoszących choroby, zawartych w żywności, napojach i paszach;
ochrony życia lub zdrowia ludzkiego na terytorium Członka przed zagrożeniami wynikającymi z chorób przenoszonych za pośrednictwem zwierząt, roślin lub produktów z nich wytworzonych lub z pojawienia się, usadowienia się albo rozprzestrzeniania się szkodników; lub też
uniknięcia lub ograniczenia, na terytorium Członka innych szkód wynikających z pojawienia się, usadowienia się lub rozprzestrzeniania się szkodników.
Środki sanitarne lub fitosanitarne obejmują wszystkie stosowne ustawy, dekrety, przepisy, wymogi i procedury, obejmujące, między innymi, kryteria dotyczące produktu finalnego; procesy i metody produkcji; procedury testowania inspekcji, certyfikacji i akceptacji; kwarantannę łącznie ze stosownymi wymogami dotyczącymi transportu zwierząt i roślin oraz materiałami koniecznymi dla utrzymania ich przy życiu podczas transportu; postanowienia odnoszące się do odpowiednich metod statystycznych, pobierania próbek oraz oceny zagrożeń; wymogi dotyczące opakowania i oznakowania produktu odnoszące się bezpośrednio do norm bezpiecznej żywności.
Harmonizacja – ustanowienie, uznanie i stosowanie wspólnych środków sanitarnych i fitosanitarnych przez różnych Członków.
Międzynarodowe normy, wytyczne i zalecenia
w odniesieniu do bezpiecznej żywności – normy, wytyczne i zalecenia ustanowione przez Komisję Codex Alimentarius, a dotyczące dodatków do żywności, pozostałości leków i środków zwalczających szkodniki, zanieczyszczeń, metod analizy i pobierania próbek oraz kodeksy i wytyczne w sprawie higieny;
w odniesieniu do zdrowia zwierząt – normy, wytyczne i zalecenia opracowane pod auspicjami Międzynarodowego Urzędu Epizootii;
w odniesieniu do zdrowia roślin – międzynarodowe normy, wytyczne i zalecenia opracowane pod auspicjami Sekretariatu Międzynarodowej Konwencji w Sprawie Ochrony Roślin przy współpracy organizacji regionalnych działających w ramach Międzynarodowej konwencji w sprawie ochrony roślin;
w sprawach niebędących w gestii wymienionych wyżej organizacji – odpowiednie normy, wytyczne i zalecenia wydawane przez inne stosowne organizacje międzynarodowe, których członkostwo jest otwarte dla wszystkich Członków, wskazane przez Komitet.
Ocena ryzyka – ocena prawdopodobieństwa pojawienia się, usadowienia się lub rozprzestrzeniania się szkodników lub chorób w obrębie terytorium przywożącego Członka w świetle środków sanitarnych lub fitosanitarnych, które mogłyby zostać zastosowane oraz szacunek wynikających stąd potencjalnych skutków biologicznych i gospodarczych; lub ocena potencjalnych negatywnych skutków dla zdrowia ludzi lub zwierząt w wyniku obecności dodatków, zanieczyszczeń, toksyn lub chorobonośnych organizmów w żywności, napojach i pożywieniu dla zwierząt.
Odpowiedni poziom ochrony sanitarnej lub fitosanitarnej – poziom ochrony uznawany za odpowiedni przez Członka ustanawiającego środek sanitarny lub fitosanitarny w celu ochrony życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin w obrębie jego terytorium.
UWAGA:
Wielu Członków nazywa tę koncepcję „akceptowalnym poziomem ryzyka”.
Obszar wolny od szkodników lub chorób – obszar obejmujący bądź cały kraj, część kraju, bądź całość lub części kilku krajów określony przez kompetentne władze, na którym nie występują określone szkodniki lub choroby.
UWAGA:
Obszar wolny od szkodników lub chorób może otaczać, być otoczony lub przylegać do obszaru - będącego częścią jakiegoś kraju lub mieszczącego się w regionie geograficznym obejmującym części lub całość kilku krajów – gdzie wiadome jest występowanie określonego szkodnika lub choroby, lecz gdzie takie występowanie jest ograniczane lub eliminowane w wyniku regionalnych środków kontroli, takich jak ustanowienie kontroli, nadzór i strefy buforowe.
Obszar niewielkiego skażenia chorobami lub szkodnikami – obszar, obejmujący bądź cały kraj, jego część, bądź całość lub części kilku krajów, określony przez kompetentne władze, gdzie dany szkodnik lub choroba występują na niewielkim poziomie i gdzie stosowane są skuteczne środki nadzoru, kontroli i zwalczania.
ZAŁĄCZNIK B
PRZEJRZYSTOŚĆ PRZEPISÓW SANITARNYCH I FITOSANITARNYCH
Publikacja przepisów
Członkowie zapewnią, by wszystkie przyjęte przepisy sanitarne i fitosanitarne ( 18 ) były publikowane szybko i w taki sposób, aby umożliwić zapoznanie się z nimi zainteresowanym Członkom.
Z wyjątkiem pilnych okoliczności, Członkowie będą zachowywać rozsądny odstęp czasu między publikacją zarządzenia w sprawach sanitarnych lub fitosanitarnych, a jego wejściem w życie, aby dać czas producentom eksportujących Członków, a zwłaszcza Członków – krajów rozwijających się na dostosowanie ich produktów i metod produkcji do wymagań Członka przywożącego.
Punkty informacyjne
Każdy Członek zapewni istnienie jednego punktu informacyjnego odpowiedzialnego za udzielanie odpowiedzi na wszystkie rozsądne pytania zainteresowanych Członków oraz za dostarczanie odpowiednich dokumentów dotyczących:
wszelkich przepisów sanitarnych lub fitosanitarnych przyjętych lub proponowanych na jego terytorium;
wszelkich procedur kontrolnych i inspekcyjnych, zabiegów dotyczących produkcji i kwarantanny, tolerancji dotyczącej pestycydów oraz procedur akceptacji dodatków do żywności stosowanych na jego terytorium;
procedur oceny ryzyka, czynników branych pod uwagę, jak również określania właściwego poziomu ochrony sanitarnej lub fitosanitarnej;
członkostwa i uczestnictwa Członka, lub stosownych organów na jego terytorium, w międzynarodowych oraz regionalnych organizacjach i systemach sanitarnych i fitosanitarnych, jak również w bilateralnych i wielostronnych umowach i porozumieniach dotyczących zakresu niniejszego Porozumienia wraz z kopiami tekstów takich umów i porozumień.
Członkowie zapewnią, że kopie dokumentów, o które wnioskują zainteresowani Członkowie, będą im udostępniane po takiej samej cenie (jeżeli takowa będzie pobierana), jaka jest stosowana wobec podmiotów ( 19 ) danego Członka z wyjątkiem kosztów dostawy.
Procedury notyfikacji
Ilekroć międzynarodowa norma, wytyczna lub zalecenie nie istnieją, lub też treść proponowanego przepisu w sprawach sanitarnych lub fitosanitarnych nie jest merytorycznie taka sama jak treść międzynarodowej normy, wytycznej lub zalecenia, a dany przepis może mieć znaczący wpływ na handel innych Członków, Członkowie:
opublikują wcześnie stosowne obwieszczenie, tak by umożliwić zainteresowanym Członkom zapoznanie się z propozycją wprowadzenia określonego przepisu;
powiadomią innych Członków za pośrednictwem Sekretariatu o tym, jakie produkty mają być objęte przepisem przekazując jednocześnie krótkie wyjaśnienie celu i przesłanek proponowanego przepisu. Taka notyfikacja będzie składana we wczesnym etapie, kiedy jest jeszcze możliwe wprowadzanie poprawek i uwzględnianie uwag.
przekażą innym Członkom na ich wniosek kopie proponowanego przepisu oraz tam, gdzie to możliwe, wskażą te elementy przepisu, które merytorycznie odbiegają od międzynarodowych norm, wytycznych lub zaleceń;
dadzą innym Członkom bez dyskryminacji stosowny czas na złożenie uwag na piśmie, omówią te uwagi jeżeli otrzymają taki wniosek oraz rozważą uwagi i rezultaty dyskusji.
Jeżeli jednak pojawią się pilne problemy ochrony zdrowia, lub też groźby wystąpienia takich problemów u jakiegoś Członka, Członek ten może pominąć takie kroki wskazane w ustępie 5 niniejszego Załącznika, jeżeli uzna to za konieczne, z zastrzeżeniem, że ten Członek:
natychmiast notyfikuje innym Członkom za pośrednictwem Sekretariatu określony przepis i towary których dotyczy z krótkim wskazaniem celu i przesłanek danego przepisu, w tym także istoty pilnego problemu(-ów);
dostarczy na wniosek innych Członków kopie przepisu;
umożliwi innym Członkom przedstawienie uwag na piśmie, omówi ich uwagi, jeżeli otrzyma taki wniosek oraz rozważy takie uwagi i rezultaty dyskusji.
Notyfikacje do Sekretariatu będą sporządzane w języku angielskim, francuskim lub hiszpańskim.
Członkowie – kraje rozwinięte, gdy otrzymają taki wniosek od innych Członków, dostarczą kopie takich dokumentów lub też, w przypadku obszernych dokumentów, streszczenia dokumentów objętych konkretną notyfikacją, w języku angielskim, francuskim lub hiszpańskim.
Sekretariat pilnie roześle kopie notyfikacji wszystkim Członkom i zainteresowanym organizacjom międzynarodowym i zwróci uwagę Członkom – krajom rozwijającym się na jakiekolwiek notyfikacje dotyczące produktów szczególnie je interesujących.
Członkowie wyznaczą jeden organ rządu centralnego jako odpowiedzialny za wdrażanie, na szczeblu ogólnokrajowym, postanowień dotyczących procedur notyfikacyjnych stosownie do ustępów 5, 6, 7 i 8 niniejszego Załącznika.
Generalne zastrzeżenia
Nic w niniejszym Porozumieniu nie będzie traktowane jako wymagające:
dostarczania szczegółów lub kopii projektów regulacji lub też publikacji tekstów w języku innym niż język danego Członka z wyjątkiem sytuacji wskazanej w ustępie 8; lub
ujawnienia przez Członka poufnej informacji, która przeszkodziłaby egzekwowaniu przepisów sanitarnych lub fitosanitarnych lub która naraziłaby na szwank uprawnione interesy handlowe określonych przedsiębiorstw.
ZAŁĄCZNIK C
Procedury kontroli, inspekcji i akceptacji ( 20 )
W odniesieniu do wszelkich procedur mających na celu weryfikację i realizację środków sanitarnych i fitosanitarnych, Członkowie zapewnią by:
takie procedury były podejmowane i przeprowadzone bez zbędnej zwłoki i w sposób nie mniej korzystny dla produktów przywożonych, niż dla podobnych produktów krajowych;
zwyczajowy okres przeprowadzania każdej procedury był publikowany lub by spodziewany czas trwania takiej procedury był podany do wiadomości zainteresowanej stronie na jej wniosek; kompetentne organy otrzymujące wniosek o wdrożenie procedury sprawdziły kompletność złożonej dokumentacji i poinformowały wnioskodawcę w sposób dokładny i pełny o stwierdzonych uchybieniach; kompetentny organ bez zbędnej zwłoki oraz w sposób dokładny i pełny przekazywał wnioskodawcy wyniki zastosowanej procedury tak, by w razie potrzeby umożliwić dokonanie korekty; kompetentny organ, na wniosek wnioskodawcy prowadził procedurę tak daleko, jak jest to możliwe, nawet gdy wniosek o jej podjęcie posiada usterki; oraz wnioskodawca mógł być na swój wniosek informowany o bieżącym stanie sprawy z wyjaśnieniem przyczyn zwłoki;
wymagania dotyczące zakresu informacji ograniczać do tego, co jest niezbędne dla przeprowadzenia właściwej kontroli, inspekcji i akceptacji, w tym akceptacji zastosowania dodatków lub dla ustalenia określenie tolerancji zanieczyszczeń żywności, napojów i pożywienia dla zwierząt;
poufność informacji uzyskanej o produktach przywożonych w wyniku lub w związku z kontrolą, inspekcją i akceptacją była respektowana w nie mniejszym stopniu niż w odniesieniu do produktów krajowych i w sposób umożliwiający ochronę uprawnionych interesów handlowych;
jakiekolwiek wymagania dotyczące kontroli, inspekcji i akceptacji poszczególnych próbek produktów ograniczać do tego, co jest racjonalne i niezbędne;
wszelkie opłaty nakładane w związku z procedurami dotyczącymi przywożonych produktów były stosowane równorzędnie z jakimikolwiek opłatami nakładanymi na podobne produkty krajowe lub produkty pochodzące od jakiegokolwiek innego Członka i nie były wyższe od faktycznego kosztu takiej usługi;
w odniesieniu do produktów przywożonych i krajowych stosować takie same kryteria dotyczące umiejscawiania prowadzonych procedur oraz pobierania próbek, tak by minimalizować niedogodności wynikające stąd dla wnioskodawców, importerów, eksporterów lub ich agentów;
w przypadku zmiany cech produktu, w wyniku kontroli i inspekcji w świetle odpowiednich przepisów, procedura dotycząca tak zmodyfikowanego produktu była ograniczona do tego, co jest konieczne dla określenia, czy istnieje wystarczająca pewność, że produkt nadal spełnia wymogi odpowiednich przepisów; oraz
istniała procedura przeglądu skarg dotyczących działania takich procedur, oraz podejmowania działań korygujących w przypadku gdy skarga jest uzasadniona.
Gdy Członek stosuje system akceptacji dodatków do żywności lub określania tolerancji zanieczyszczeń w żywności, napojach lub pożywieniu dla zwierząt, który zamyka lub ogranicza dostęp do rynku dla produktów nieposiadających takiej akceptacji, przywożący Członek rozważy możliwość oparcia dostępu na stosowaniu odpowiednich norm międzynarodowych, aż do podjęcia ostatecznej decyzji.
Ilekroć określony środek sanitarny lub fitosanitarny przewiduje kontrolę na etapie produkcji, Członek na którego terytorium produkcja ma miejsce udzieli niezbędnej pomocy w celu ułatwienia takiej kontroli i pracy organów kontrolnych.
Nic w niniejszym Porozumieniu nie uszczupla zdolności Członków do prowadzenia racjonalnej inspekcji na ich własnym terytorium.
POROZUMIENIE W SPRAWIE TEKSTYLIÓW I ODZIEŻY
CZŁONKOWIE,
pomni tego, iż w Punta del Este Ministrowie uzgodnili, że „celem negocjacji w dziedzinie tekstyliów i odzieży będzie określenie sposobów, które pozwoliłyby na ostateczne włączenie tego sektora do GATT na bazie wzmocnionych reguł i dyscyplin GATT, tym samym przyczyniając się do dalszej liberalizacji handlu”;
powołując się również na fakt, iż Decyzją Komitetu do spraw Negocjacji Handlowych z kwietnia 1989 roku uzgodniono, że proces integracji powinien rozpocząć się po zakończeniu Rundy Urugwajskiej wielostronnych negocjacji handlowych i mieć progresywny charakter;
powołując się dalej na fakt, iż uzgodniono, że Członkom – krajom najmniej rozwiniętym należy przyznać traktowanie specjalne;
NINIEJSZYM UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Artykuł 2
Członkowie, których to dotyczy, szczegółowo notyfikują środki, które podejmą na podstawie ust. 6 powyżej zgodnie z następującym:
Członkowie utrzymujący restrykcje, o których mowa w ust. 1 zobowiązują się, niezależnie od daty wejścia w życie Porozumienia WTO, notyfikować do Sekretariatu GATT takie szczegóły nie później, niż w terminie przewidzianym Deklaracją ministerialną z dnia 15 kwietnia 1994 roku. Sekretariat GATT niezwłocznie roześle innym uczestnikom te notyfikacje w celach informacyjnych. Dla celów ustępu 21 notyfikacje te będą dostępne dla TMB;
Członkowie, którzy zgodnie z ustępem 1 artykułu 6 zachowali prawo do stosowania postanowień artykułu 6, notyfikują takie szczegóły TMB nie później niż 60 dni po wejściu w życie Porozumienia WTO lub, w przypadku Członków, których dotyczy ustęp 3 artykułu 1, nie później niż pod koniec dwunastego miesiąca obowiązywania Porozumienia WTO. TMB roześle te notyfikacje innym członkom w celach informacyjnych oraz rozpatrzy je zgodnie z ustępem 21.
Pozostałe produkty, tzn. produkty niewłączone do GATT 1994 na podstawie ustępu 6 zostaną zintegrowane, w ujęciu pozycji taryfy celnej lub kategorii HS w trzech etapach, zgodnie z następującym schematem:
pierwszego dnia trzydziestego siódmego miesiąca obowiązywania Porozumienia WTO – produkty, które w 1990 roku stanowiły nie mniej, niż 17 procent całkowitego wolumenu przywozu Członka za rok 1990 produktów wymienionych w Załączniku. Produkty, które powinny zostać włączone przez Członków, obejmą produkty z każdej z następujących czterech grup: czesanki i przędze, tkaniny, gotowe wyroby tekstylne oraz odzież;
pierwszego dnia osiemdziesiątego piątego miesiąca obowiązywania Porozumienia WTO – produkty, które w 1990 roku stanowiły nie mniej, niż 18 procent całkowitego wolumenu przywozu Członka za rok 1990 produktów wymienionych w Załączniku. Produkty, które powinny zostać włączone przez Członków obejmą produkty z każdej z następujących czterech grup: czesanki i przędze, tkaniny, gotowe wyroby tekstylne oraz odzież;
pierwszego dnia sto dwudziestego pierwszego miesiąca obowiązywania Porozumienia WTO sektor tekstylny i odzieżowy zostanie całkowicie zintegrowany z GATT 1994, przy czym wszystkie ograniczenia wynikające z niniejszego Porozumienia zostaną wyeliminowane.
Z wyjątkiem przypadków, w których zgodnie z ustępem 12 artykułu 8 Rada Handlu Towarami lub Organ Rozstrzygania Sporów zdecyduje inaczej, poziom każdego pozostałego ograniczenia będzie w trakcie kolejnych etapów stosowania Porozumienia zwiększany co roku co najmniej o:
dla etapu 2 (od trzydziestego siódmego do osiemdziesiątego czwartego miesiąca obowiązywania Porozumienia WTO włącznie) stopa wzrostu dla odpowiednich ograniczeń na etapie 1 powiększona o 25 procent;
dla etapu 3 (od osiemdziesiątego piątego do sto dwudziestego miesiąca obowiązywania Porozumienia WTO włącznie) stopa wzrostu dla odpowiednich ograniczeń na etapie 2 powiększona o 27 procent.
Artykuł 3
Członkowie, którzy utrzymują ograniczenia, których dotyczy ustęp 1, z wyjątkiem ograniczeń uzasadnionych postanowieniami GATT 1994, albo:
doprowadzą je do zgodności z GATT 1994 w ciągu roku od wejścia w życie Porozumienia WTO oraz notyfikują takie działania do TMB w celach informacyjnych; lub
stopniowo wyeliminują je zgodnie z programem przedstawionym TBM przez Członka utrzymującego takie ograniczenia nie później, niż sześć miesięcy po wejściu w życie Porozumienia WTO. Program ten będzie obejmować wszystkie ograniczenia, które mają być wyeliminowane w trakcie okresu nie dłuższego, niż okres stosowania niniejszego Porozumienia. W odniesieniu do takiego programu TMB może przedstawić zainteresowanemu Członkowi zalecenia.
Artykuł 4
Artykuł 5
Artykuł 6
Przy stosowaniu ochrony przejściowej interesom Członków – eksporterów należy, zgodnie z poniższym, poświęcić szczególną uwagę:
Członkowie – kraje najmniej rozwinięte będą traktowani w sposób o wiele bardziej wyróżniający, aniżeli inne grupy Członków, o których mowa w niniejszym ustępie. Traktowanie takie dotyczyć będzie w miarę możliwości wszystkich elementów, jednakże co najmniej ujęcia całościowego;
Członkowie, których całkowity wolumen eksportu wyrobów tekstylnych i odzieżowych jest niewielki w porównaniu z całkowitym wolumenem eksportu innych Członków i których eksport stanowi jedynie drobny procent całkowitego przywozu danego produktu na terytorium Członka – importera, przy określaniu warunków ekonomicznych, o których mowa w ustępach 8, 13 i 14, będą traktowani w sposób odmienny i o wiele bardziej wyróżniający. W odniesieniu do takich dostawców, zgodnie z ustępami 2 i 3 artykułu 1, w należyty sposób zostaną uwzględnione przyszłe możliwości rozwoju ich handlu oraz potrzeba przywozu istotnych z handlowego punktu widzenia ilości z ich terytoriów;
przy rozpatrywaniu poziomu kwot, stóp wzrostu oraz elastyczności w odniesieniu do wyrobów wełnianych z terytorium Członków – krajów rozwijających się producentów wełny, których gospodarka oraz handel w dziedzinie tekstyliów i odzieży zależą od sektora wełnianego oraz których całkowity wolumen eksportu wyrobów tekstylnych i odzieżowych składa się prawie wyłącznie z produktów wełnianych, a także których udział w handlu tekstyliami i odzieżą jest stosunkowo niewielki na rynkach Członków – importerów, potrzeby eksportowe takich Członków zostaną specjalnie uwzględnione;
w stosunku do powrotnego przywozu produktów tekstylnych i odzieżowych na terytorium Członka, który je wywiózł do innego Członka w celu przetworzenia i następnie powrotnego przywozu zgodnie z prawem i praktyką Członka – importera, oraz przy zastrzeżeniu zadowalającego przeprowadzenia procedur kontroli i certyfikacji, udzielone zostanie bardziej wyróżniające traktowanie w przypadku ich przywozu z terytorium Członka, dla którego ten rodzaj handlu stanowi istotną część całkowitego wolumenu jego wywozu wyrobów tekstylnych i odzieżowych.
Jeżeli na podstawie niniejszego artykułu stosuje się działanie ochronne w odniesieniu do produktu uprzednio ograniczanego na bazie MFA w okresie dwunastu miesięcy poprzedzających wejście w życie Porozumienia WTO, lub też na podstawie postanowień artykułów 2 lub 6 niniejszego Porozumienia, poziom nowego ograniczenia będzie poziomem, o którym mowa w ustępie 8, chyba że takie nowe ograniczenie nie wchodzi w życie w trakcie roku od:
daty notyfikowania eliminacji poprzedniego ograniczenia, o której mowa w ustępie 15 artykułu 2; lub
daty zniesienia poprzedniego ograniczenia wprowadzonego na podstawie niniejszego artykułu lub MFA, w którym to przypadku jego poziom będzie co najmniej wyższy niż i) poziom ograniczenia stosowanego przez okres ostatnich dwunastu miesięcy lub ii) poziom ograniczeń, o którym mowa w ustępie 8.
Artykuł 7
Jako część procesu integracji oraz z uwzględnieniem specyficznych zobowiązań podjętych przez Członków w wyniku Rundy Urugwajskiej, wszyscy Członkowie podejmą takie działania, jakie mogą okazać się niezbędne dla spełnienia reguł i zasad GATT 1994 tak, aby:
osiągnąć poprawę w dostępie do rynków wyrobów tekstylnych i odzieżowych przy pomocy takich środków, jak np. redukcje i związanie stawek celnych, redukcja lub eliminacja ograniczeń pozataryfowych oraz uproszczenie formalności celnych, administracyjnych i licencjowych;
zapewnić stosowanie środków polityki handlowej związanych z uczciwymi i sprawiedliwymi warunkami handlu tekstyliami i odzieżą w dziedzinach takich, jak reguły i procedury dumpingowe i antydumpingowe, subsydia i środki wyrównawcze oraz ochrona własności intelektualnej; i
uniknąć dyskryminacji wywozu w sektorze tekstyliów i odzieży przy podejmowaniu środków dyktowanych racjami ogólnej polityki handlowej.
Działania takie nie będą naruszać praw i zobowiązań Członków wynikających z GATT 1994.
Artykuł 8
Artykuł 9
Niniejsze Porozumienie oraz wszystkie ograniczenia z niego wynikające przestaną obowiązywać pierwszego dnia sto dwudziestego pierwszego miesiąca od momentu wejścia w życie Porozumienia WTO. Od tej daty sektor tekstyliów i odzieży zostanie całkowicie zintegrowany z GATT 1994. Niniejsze Porozumienie nie będzie przedłużone.
ZAŁĄCZNIK
LISTA PRODUKTÓW OBJĘTYCH NINIEJSZYM POROZUMIENIEM
Niniejszy Załącznik zawiera produkty tekstylne i odzieżowe określone na sześciocyfrowym poziomie Zharmonizowanego Systemu Opisu i Kodowania Towarów (HS).
Działania ochronne, o których mowa w artykule 6, będą stosowane w odniesieniu do poszczególnych wyrobów tekstylnych i odzieżowych, a nie na bazie linii HS per se.
Działania ochronne, o których mowa w artykule 6 niniejszego Porozumienia, nie będą stosowane w odniesieniu do:
eksportu Członków – krajów rozwijających się obejmującego ręcznie produkowane tkaniny wyrabiane chałupniczo, produkty chałupnictwa wykonane z takich tkanin lub produkty tekstylne i odzieżowe tradycyjnego rzemiosła ludowego pod warunkiem, iż wyroby takie będą w odpowiedni sposób udokumentowane zgodnie z porozumieniami zawartymi między zainteresowanymi Członkami;
wyrobów tekstylnych, międzynarodowy handel którymi nosi charakter historyczny i którymi handlowano w znaczących ilościach do 1982 roku takich jak torby, worki podkłady dywanowe, liny, torby podróżne, maty, materiały do wyrobu mat oraz dywany, produkowanych zazwyczaj z juty, włókna kokosowego, sizalu, manili (konopie manilskie), włókien roślin z rodzaju Agave i Furcraea oraz włókien z liści Agave fourcroydes z rodziny Amaryllidaceae;
wyrobów wykonanych z czystego jedwabiu.
W odniesieniu do takich towarów będą mieć zastosowanie postanowienia artykułu XIX GATT 1994 zgodnie z interpretacją Porozumienia w sprawie klauzul ochronnych.
Produkty objęte Sekcją XI (Tekstylia i wyroby tekstylne) Zharmonizowanego systemu określania i kodowania towarów (HS)
Nr HS |
Opis produktu |
Dz. 50 |
Jedwab |
5004 00 |
Przędza jedwabna (inna niż przędza z odpadów jedwabiu), nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5005 00 |
Przędza z odpadów jedwabiu, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5006 00 |
Przędza jedwabna i przędza z odpadów jedwabiu, przeznaczona do sprzedaży detalicznej; substytut katgutu z jedwabiu |
5007 10 |
Tkaniny z wyczesków jedwabiu |
5007 20 |
Tkaniny jedwabne zawierające 85 % lub więcej masy jedwabiu lub odpadów jedwabiu innych niż wyczeski jedwabiu |
5007 90 |
Inne tkaniny jedwabne |
Ch. 51 |
Wełna, cienka lub gruba sierść zwierzęca; przędza i tkanina z włosia końskiego |
5105 50 |
Wełna zgrzeblona |
5105 21 |
Czesana wełna cięta |
5105 29 |
Czesanka wełniana i pozostałe wełny czesane, inne niż czesana wełna cięta |
5105 30 |
Cienka sierść zwierzęca, zgrzeblona lub czesana |
5106 10 |
Przędza z wełny zgrzeblonej, zawierająca 85 % lub więcej masy wełny, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5106 20 |
Przędza z wełny zgrzeblonej, zawierająca mniej niż 85 % masy wełny, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5107 10 |
Przędza z wełny czesanej, zawierająca 85 % lub więcej masy wełny, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5107 20 |
Przędza z wełny czesanej, zawierająca mniej niż 85 % masy wełny, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5108 10 |
Przędza z cienkiej sierści zwierzęcej zgrzeblonej, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5108 20 |
Przędza z cienkiej sierści zwierzęcej czesanej, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5109 10 |
Przędza z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, zawierająca 85 % lub więcej masy wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, przeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5109 90 |
Przędza z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, zawierająca mniej niż 85 % masy wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, przeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5110 00 |
Przędza z grubej sierści zwierzęcej i przędza z włosia końskiego |
5111 11 |
Tkaniny ze zgrzeblonej wełny lub zgrzeblonej sierści zwierzęcej cienkiej, zawierające 85 % lub więcej masy wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 300 g/m2 |
5111 19 |
Tkaniny ze zgrzeblonej wełny lub zgrzeblonej sierści zwierzęcej cienkiej, zawierające 85 % lub więcej masy wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, o masie jednostkowej przekraczającej 300 g/m2 |
5111 20 |
Tkaniny ze zgrzeblonej wełny lub zgrzeblonej sierści zwierzęcej cienkiej, zawierające 85 % lub więcej masy wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi ciągłymi |
5111 30 |
Tkaniny ze zgrzeblonej wełny lub zgrzeblonej sierści zwierzęcej cienkiej, zawierające 85 % lub więcej masy wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi ciętymi |
5111 90 |
Tkaniny ze zgrzeblonej wełny lub zgrzeblonej sierści zwierzęcej cienkiej, zawierające 85 % lub więcej masy wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, pozostałe |
5112 11 |
Tkaniny z wełny czesankowej lub cienkiej sierści zwierzęcej czesankowej, zawierające 85 % lub więcej masy wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2 |
5112 19 |
Tkaniny z wełny czesankowej lub cienkiej sierści zwierzęcej czesankowej, zawierające 85 % lub więcej masy wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, o masie jednostkowej przekraczającej 200 g/m2 |
5112 20 |
Tkaniny z wełny czesankowej lub cienkiej sierści zwierzęcej czesankowej, zawierające mniej niż 85 % masy wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, mieszane głównie lub wyłącznie ze sztucznymi włóknami ciągłymi |
5112 30 |
Tkaniny z wełny czesankowej lub cienkiej sierści zwierzęcej czesankowej, zawierające mniej niż 85 % masy wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, mieszane głównie lub wyłącznie ze sztucznymi włóknami ciętymi |
5112 90 |
Tkaniny z wełny czesankowej lub cienkiej sierści zwierzęcej czesankowej, zawierające mniej niż 85 % masy wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, pozostałe |
5113 00 |
Tkaniny z grubej sierści zwierzęcej lub włosia końskiego |
Dz. 52 |
Bawełna |
5204 11 |
Nici bawełniane do szycia, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, nieprzeznaczone do sprzedaży detalicznej |
5204 19 |
Nici bawełniane do szycia, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, nieprzeznaczone do sprzedaży detalicznej |
5204 20 |
Nici bawełniane do szycia, przeznaczone do sprzedaży detalicznej |
5205 11 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, pojedyncza z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej 714.29 decyteksa lub większej, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5205 12 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, pojedyncza z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej 714.29 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 232.56 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5205 13 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, pojedyncza z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej poniżej 232.56 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 192.31 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5205 14 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, pojedyncza z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej poniżej 192.32 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5205 15 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, pojedyncza z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej poniżej 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5205 21 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, pojedyncza z włókien czesanych, o masie jednostkowej 714.29 decyteksa lub większej, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5205 22 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, pojedyncza z włókien czesanych, o masie jednostkowej poniżej 714.29 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 232.56 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5205 23 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, pojedyncza z włókien czesanych, o masie jednostkowej poniżej 232.56 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 192.31 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5205 24 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, pojedyncza z włókien czesanych, o masie jednostkowej poniżej 192.32 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5205 25 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, pojedyncza z włókien czesanych, o masie jednostkowej poniżej 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5205 31 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej 714.29 decyteksa lub większej, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5205 32 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 714.29 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 232.56 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5205 33 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 232.56 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 192.31 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5205 34 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 192.31 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5205 35 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5205 41 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien czesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej 714.29 decyteksa lub większej, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5205 42 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien czesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 714.29 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 232.56 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5205 43 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien czesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 232.56 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 192.31 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5205 44 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien czesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 192.31 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5205 45 |
Przędza bawełniana, zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien czesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5206 11 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, pojedyncza z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej 714.29 decyteksa lub większej, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5206 12 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, pojedyncza z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej poniżej 714.29 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 232.56 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5206 13 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, pojedyncza z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej poniżej 232.56 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 192.31 decydeksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5206 14 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, pojedyncza z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej poniżej 192.31 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5206 15 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, pojedyncza z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej poniżej 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5206 21 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, pojedyncza z włókien czesanych, o masie jednostkowej 714.29 decyteksa lub większej, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5206 22 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, pojedyncza z włókien czesanych, o masie jednostkowej poniżej 714.29 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 232.56 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5206 23 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, pojedyncza z włókien czesanych, o masie jednostkowej poniżej 232.56 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 192.31 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5206 24 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, pojedyncza z włókien czesanych, o masie jednostkowej poniżej 192.31 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5206 25 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, pojedyncza z włókien czesanych, o masie jednostkowej poniżej125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5206 31 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej 714.29 decyteksa lub większej, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5206 32 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 714.29 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 232.56 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5206 33 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 232.56 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 192.31 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5206 34 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 192.31 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5206 35 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien nieczesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5206 41 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien czesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej 714.29 decyteksa lub większej, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5206 42 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien czesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 714.29 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 232.56 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5206 43 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien czesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 232.56 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 192.31 decyteksa, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5206 44 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien czesanych, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 192.31 decyteksa, lecz nie mniejszej niż 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5206 45 |
Przędza bawełniana, zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z włókien czesanych, o o masie jednostkowej przędzy pojedynczej poniżej 125 decyteksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, pozostała |
5207 10 |
Przędza bawełniana (inna niż nici do szycia), zawierająca 85 % lub więcej masy bawełny, przeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5207 90 |
Przędza bawełniana (inna niż nici do szycia), zawierająca mniej niż 85 % masy bawełny, przeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5208 11 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 100 g/m2, niebielone |
5208 12 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej przekraczającej 100 g/m2, lecz nieprzekraczającej 200 g/m2, niebielone |
5208 13 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, niebielone |
5208 19 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, niebielone |
5208 21 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 100 g/m2, bielone |
5208 22 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej przekraczającej 100 g/m2, lecz nieprzekraczającej 200 g/m2, bielone |
5208 23 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, bielone |
5208 29 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, bielone |
5208 31 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 100 g/m2, barwione |
5208 32 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej przekraczającej 100 g/m2, lecz nieprzekraczającej 200 g/m2, barwione |
5208 33 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, barwione |
5208 39 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, barwione |
5208 41 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 100 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5208 42 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej przekraczającej 100 g/m2, lecz nieprzekraczającej 200 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5208 43 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5208 49 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5208 51 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 100 g/m2, drukowane |
5208 52 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej przekraczającej 100 g/m2, lecz nieprzekraczającej 200 g/m2, drukowane |
5208 53 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, drukowane |
5208 59 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, drukowane |
5209 11 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, niebielone |
5209 12 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, niebelone |
5209 19 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, niebielone |
5209 21 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, bielone |
5209 22 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, bielone |
5209 29 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, bielone |
5209 31 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, niebielone |
5209 32 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, barwione |
5209 39 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, barwione |
5209 41 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, niebielone |
5209 42 |
Tkaniny drelichowe z bawełny, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2 |
5209 43 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, inne niż drelich, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5209 49 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5209 51 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, drukowane |
5209 52 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, drukowane |
5209 59 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające 85 % lub więcej masy bawełny, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, drukowane |
5210 11 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2, niebielone |
5210 12 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2, niebielone |
5210 19 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2, niebielone |
5210 21 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2, bielone |
5210 22 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2, bielone |
5210 29 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2, bielone |
5210 31 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2, barwione |
5210 32 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2, barwione |
5210 39 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2, barwione |
5210 41 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5210 42 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5210 49 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2,z przędzy o różnych barwach |
5210 51 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2, drukowane |
5210 52 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2, drukowane |
5210 59 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej nie większej niż 200 g/m2, drukowane |
5211 11 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, niebielone |
5211 12 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, niebielone |
5211 19 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, niebielone |
5211 21 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, bielone |
5211 22 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, bielone |
5211 29 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, bielone |
5211 31 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, barwione |
5211 32 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, barwione |
5211 39 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, barwione |
5211 41 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5211 42 |
Tkaniny drelichowe z bawełny, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2 |
5211 43 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, inne niż drelich, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5211 49 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5211 51 |
Tkaniny bawełniane o splocie płóciennym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, drukowane |
5211 52 |
Tkaniny bawełniane o splocie skośnym, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, drukowane |
5211 59 |
Pozostałe tkaniny bawełniane, zawierające mniej niż 85 % masy bawełny, mieszane głównie lub wyłącznie z włóknami sztucznymi, o masie jednostkowej ponad 200 g/m2, drukowane |
5212 11 |
Inne tkaniny bawełniane, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, niebielone |
5212 12 |
Inne tkaniny bawełniane, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, bielone |
5212 13 |
Inne tkaniny bawełniane, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, barwione |
5212 14 |
Inne tkaniny bawełniane, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5212 15 |
Inne tkaniny bawełniane, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 200 g/m2, drukowane |
5212 21 |
Inne tkaniny bawełniane, o masie jednostkowej przekraczającej 200 g/m2, niebielone |
5212 22 |
Inne tkaniny bawełniane, o masie jednostkowej przekraczającej 200 g/m2, bielone |
5212 23 |
Inne tkaniny bawełniane, o masie jednostkowej przekraczającej 200 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5212 24 |
Inne tkaniny bawełniane, o masie jednostkowej przekraczającej 200 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5212 25 |
Inne tkaniny bawełniane, o masie jednostkowej przekraczającej 200 g/m2, drukowane |
Dz. 53 |
Inne roślinne materiały włókiennicze, przędza papierowa i tkaniny z przędzy papierowej |
5306 10 |
Przędza lniana, pojedyncza |
5306 20 |
Przędza lniana nitkowana lub nitkowana wielokrotnie |
5307 10 |
Przędza z juty lub innych łykowatych włókien przędnych, pojedyncza |
5307 20 |
Przędza z juty lub innych łykowatych włókien przędnych, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie |
5308 20 |
Przędza z konopi naturalnych |
5308 90 |
Przędza z pozostałych roślinnych materiałów włókienniczych |
5309 11 |
Tkaniny lniane, zawierające 85 % lub więcej masy lnu, niebielone lub bielone |
5309 19 |
Tkaniny lniane, zawierające 85 % lub więcej masy lnu, inne niż niebielone lub bielone |
5309 21 |
Tkaniny lniane, zawierające mniej niż 85 % masy lnu, niebielone lub bielone |
5309 29 |
Tkaniny lniane, zawierające mniej niż 85 % masy lnu, inne niż niebielone lub bielone |
5310 10 |
Tkaniny z juty lub innych łykowatych włókien przędnych, niebielone |
5310 90 |
Tkaniny z juty lub innych łykowatych włókien przędnych, inne niż niebielone |
5311 00 |
Tkaniny z innych roślinnych włókien przędnych; tkaniny z przędzy papierowej |
Dz. 54 |
Włókna chemiczne ciągłe |
5401 10 |
Nici do szycia z włókien ciągłych syntetycznych |
5401 20 |
Nici do szycia z włókien ciągłych przetworzonych |
5402 10 |
Przędza o dużej wytrzymałości na rozciąganie (inna niż nici do szycia), z nylonu lub innych poliamidów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 20 |
Przędza o dużej wytrzymałości na rozciąganie (inna niż nici do szycia), z poliestrów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 31 |
Pozostała przędza teksturowana z nylonu lub innych poliamidów, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej do 50 teksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 32 |
Pozostała przędza teksturowana z nylonu lub innych poliamidów, o masie jednostkowej przędzy pojedynczej ponad 50 teksów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 33 |
Pozostała przędza teksturowana z poliestrów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 39 |
Pozostała przędza teksturowana z włókien ciągłych syntetycznych, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 41 |
Pozostała przędza, pojedyncza, nieskręcana, z nylonu lub innych poliamidów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 42 |
Pozostała przędza z poliestrów, pojedyncza, częściowo orientowana, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 43 |
Pozostała przędza z poliestrów, pojedyncza, nieskręcana, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 49 |
Pozostała przędza z włókien ciągłych syntetycznych, nieskręcana, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 51 |
Przędza z nylonu lub innych poliamidów, pojedyncza, o skręcie przekraczającym 50 obrotów na metr, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 52 |
Przędza z poliestrów, pojedyncza, o skręcie przekraczającym 50 obrotów na metr, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 59 |
Pozostała przędza z włókien ciągłych syntetycznych, pojedyncza, o skręcie przekraczającym 50 obrotów na metr, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 61 |
Pozostała przędza, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z nylonu lub innych poliamidów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 62 |
Pozostała przędza, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z poliestrów, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5402 69 |
Pozostała przędza z włókien ciągłych syntetycznych, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5403 10 |
Przędza z jedwabiu wiskozowego (inna niż nici do szycia), o dużej wytrzymałości na rozciąganie, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5403 20 |
Pozostała przędza teksturowana z włókna ciągłego przetworzonego, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5403 31 |
Pozostała przędza, pojedyncza, z jedwabiu wiskozowego, nieskręcana, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5403 32 |
Pozostała przędza, pojedyncza, z jedwabiu wiskozowego, o skręcie przekraczającym 120 obrotów na metr, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5403 33 |
Pozostała przędza, pojedyncza, z octanu celulozy, nieskręcana, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5403 39 |
Pozostała przędza z włókna ciągłego przetworzonego, pojedyncza, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5403 41 |
Pozostała przędza, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z jedwabiu wiskozowego, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5403 42 |
Pozostała przędza, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, z octanu celulozy, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5403 49 |
Pozostała przędza z włókna ciągłego przetworzonego, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5404 10 |
Syntetyczne włókno pojedyncze o masie jednostkowej 67 decyteksów lub większej, którego żaden wymiar przekroju poprzecznego nie przekracza 1 mm |
5404 90 |
Pasek i podobne z syntetycznych materiałów włókienniczych o pozornej szerokości nieprzekraczającej 5 mm |
5405 00 |
Przetworzone włókno pojedyncze o masie jednostkowej 67 decyteksów lub większej, którego żaden wymiar przekroju poprzecznego nie przekracza 1 mm; pasek lub podobne z przetworzonego materiału włókienniczego o pozornej szerokości nieprzekraczającej 5 mm |
5406 10 |
Przędza z syntetycznego włókna ciągłego (inna niż nici do szycia), przeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5406 20 |
Przędza z przetworzonego włókna ciągłego (inna niż nici do szycia), przeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5407 10 |
Tkaniny z przędzy z o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, z nylonu lub innych poliamidów lub z poliestrów |
5407 20 |
Tkaniny wykonane z pasków lub podobnego materiału z syntetycznych materiałów włókienniczych |
5407 30 |
Tkaniny wyszczególnione w uwadze 9 do sekcji XI (warstwy równoległej przędzy syntetycznej) |
5407 41 |
Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % lub więcej masy włókna ciągłego z nylonu lub innych poliamidów, niebielone lub bielone |
5407 42 |
Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % lub więcej masy włókna ciągłego z nylonu lub innych poliamidów, barwione |
5407 43 |
Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % lub więcej masy włókna ciągłego z nylonu lub innych poliamidów, z przędzy o różnych barwach |
5407 44 |
Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % lub więcej masy włókna ciągłego z nylonu lub innych poliamidów, drukowane |
5407 51 |
Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % i więcej masy teksturowanego włókna poliestrowego, nieielone lub bielone |
5407 52 |
Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % i więcej masy teksturowanego włókna poliestrowego, barwione |
5407 53 |
Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % i więcej masy teksturowanego włókna poliestrowego, z przędzy o różnych barwach |
5407 54 |
Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % i więcej masy teksturowanego włókna poliestrowego, drukowane |
5407 60 |
Pozostałe tkaniny zawierające 85 % lub więcej masy nieteksturowanego włókna poliestrowego |
5407 71 |
Pozostałe tkaniny zawierające 85 % i więcej masy włókna syntetycznego, niebielone lub bielone |
5407 72 |
Pozostałe tkaniny zawierające 85 % i więcej masy włókna syntetycznego, barwione |
5407 73 |
Pozostałe tkaniny zawierające 85 % i więcej masy włókna syntetycznego, z włókien o różnych barwach |
5407 74 |
Pozostałe tkaniny zawierające 85 % i więcej masy włókna syntetycznego, drukowane |
5407 81 |
Pozostałe tkaniny zawierające do 85 % masy włókna syntetycznego, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, niebielone lub bielone |
5407 82 |
Pozostałe tkaniny zawierające do 85 % masy włókna syntetycznego, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, barwione |
5407 83 |
Pozostałe tkaniny zawierające do 85 % masy włókna syntetycznego, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, z przędzy o różnych barwach |
5407 84 |
Pozostałe tkaniny zawierające do 85 % masy włókna syntetycznego, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, drukowane |
5407 91 |
Pozostałe tkaniny z włókna syntetycznego, niebielone lub bielone |
5407 92 |
Pozostałe tkaniny z włókna syntetycznego, barwione |
5407 93 |
Pozostałe tkaniny z włókna syntetycznego, z przędzy o różnych barwach |
5407 94 |
Pozostałe tkaniny z włókna syntetycznego, drukowane |
5408 10 |
Tkaniny wykonane z przędzy o dużej wytrzymałości na rozciąganie, z jedwabiu wiskozowego |
5408 21 |
Pozostałe tkaniny zawierające 85 % lub więcej masy włókna przetworzonego lub paska, lub podobnego materiału, niebielone lub bielone |
5408 22 |
Pozostałe tkaniny zawierające 85 % lub więcej masy włókna przetworzonego lub paska, lub podobnego materiału, barwione |
5408 23 |
Pozostałe tkaniny zawierające 85 % lub więcej masy włókna przetworzonego lub paska, lub podobnego materiału, z przędzy o różnych barwach |
5408 24 |
Pozostałe tkaniny zawierające 85 % lub więcej masy włókna przetworzonego lub paska, lub podobnego materiału, drukowane |
5408 31 |
Pozostałe tkaniny z włókna przetworzonego, bielone lub niebielone |
5408 32 |
Pozostałe tkaniny z włókna przetworzonego, barwione |
5408 33 |
Pozostałe tkaniny z włókna przetworzonego, z przędzy o różnych barwach |
5408 34 |
Pozostałe tkaniny z włókna przetworzonego, drukowane |
Dz. 55 |
Włókna chemiczne cięte |
5501 10 |
Kabel z nylonu lub innych poliamidów |
5501 20 |
Kabel z poliestrów |
5501 30 |
Kabel akrylowy lub modakrylowy |
5501 90 |
Pozostały kabel z włókna syntetycznego |
5502 00 |
Kabel z włókna przetworzonego |
5503 10 |
Syntetyczne włókna cięte, niezgrzeblone, nieczesane, z nylonu lub innych poliamidów |
5503 20 |
Syntetyczne włókna cięte, niezgrzeblone, nieczesane, z poliestrów |
5503 30 |
Syntetyczne włókna cięte, niezgrzeblone, nieczesane, akrylowe lub modakrylowe |
5503 40 |
Syntetyczne włókna cięte, niezgrzeblone, nieczesane, z polipropylenu |
5503 90 |
Pozostałe syntetyczne włókna cięte, niezgrzeblone, nieczesane |
5504 10 |
Przetworzone włókna cięte, niezgrzeblone, nieczesane, z wiskozy |
5504 90 |
Przetworzone włókna cięte, niezgrzeblone, nieczesane, inne niż z wiskozy |
5505 10 |
Odpady włókien syntetycznych |
5505 20 |
Odpady włókien przetworzonych |
5506 10 |
Syntetyczne włókna cięte, zgrzeblone lub czesane, z nylonu lub innych poliamidów |
5506 20 |
Syntetyczne włókna cięte, zgrzeblone lub czesane, z poliestrów |
5506 30 |
Syntetyczne włókna cięte, zgrzeblone lub czesane, akrylowe lub modakrylowe |
5506 90 |
Pozostałe syntetyczne włókna cięte, zgrzeblone lub czesane |
5507 00 |
Przetworzone włókna chemiczne cięte, zgrzeblone lub czesane |
5508 10 |
Nici do szycia z syntetycznych włókien ciętych |
5508 20 |
Nici do szycia z przetworzonych włókien ciętych |
5509 11 |
Przędza, zawierająca 85 % lub więcej masy włókien ciętych z nylonu lub innych poliamidów, pojedyncza, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 12 |
Pozostała przędza, zawierająca 85 % lub więcej masy włókien ciętych z nylonu lub innych poliamidów, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 21 |
Przędza zawierająca 85 % lub więcej masy ciętych włókien poliestrowych, pojedyncza, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 22 |
Pozostała przędza, zawierająca 85 % lub więcej masy ciętych włókien poliestrowych, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 31 |
Przędza zawierająca 85 % lub więcej masy ciętych włókien akrylowych lub modakrylowych, pojedyncza, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 32 |
Pozostała przędza, zawierająca 85 % lub więcej masy ciętych włókien akrylowych lub modakrylowych, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 41 |
Przędza zawierająca 85 % lub więcej masy syntetycznych włókien ciętych, pojedyncza, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 42 |
Pozostała przędza, zawierająca 85 % lub więcej masy syntetycznych włókien ciętych, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 51 |
Pozostała przędza z poliestrowych włókien ciętych, mieszana głównie lub wyłącznie z przetworzonymi włóknami ciętymi, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 52 |
Pozostała przędza z poliestrowych włókien ciętych, mieszana z głównie lub wyłącznie z wełną lub cienką sierścią zwierzęcą, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 53 |
Pozostała przędza z poliestrowych włókien ciętych, mieszana głównie lub wyłącznie z bawełną, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 59 |
Pozostała przędza z poliestrowych włókien ciętych, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 61 |
Pozostała przędza z ciętych włókien akrylowych, mieszana głównie lub wyłącznie z wełną lub cienką sierścią zwierzęcą, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 62 |
Pozostała przędza z ciętych włókien akrylowych, mieszana głównie lub wyłącznie z bawełną, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 69 |
Pozostała przędza z ciętych włókien akrylowych, nieprzeznaczona dosprzedaży detalicznej |
5509 91 |
Pozostała przędza z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, mieszana głównie lub wyłącznie z wełną lub cienką sierścią zwierzęcą |
5509 92 |
Pozostała przędza z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, mieszana głównie lub wyłącznie z bawełną, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5509 99 |
Pozostała przędza z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5510 11 |
Przędza z przetworzonych włókien ciętych, zawierająca 85 % lub więcej masy przetworzonych włókien ciętych, pojedyncza, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5510 12 |
Przędza z przetworzonych włókien ciętych, zawierająca 85 % lub więcej masy przetworzonych włókien ciętych, nitkowana lub nitkowana wielokrotnie, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5510 20 |
Pozostała przędza z przetworzonych włókien ciętych, mieszana głównie lub wyłącznie z wełną lub cienką sierścią zwierzęcą, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5510 30 |
Pozostała przędza z przetworzonych włókien ciętych, mieszana głównie lub wyłącznie z bawełną, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5510 90 |
Pozostała przędza z przetworzonych włókien ciętych, nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5511 10 |
Przędza (z wyłączeniem nici do szycia), z syntetycznych włókien ciętych, zawierająca 85 % lub więcej masy takich włókien, przeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5511 20 |
Pozostała przędza (z wyłączeniem nici do szycia), z syntetycznych włókien ciętych, zawierająca poniżej 85 % masy takich włókien, przeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5511 30 |
Przędza z przetworzonych włókien ciętych (z wyłączeniem nici do szycia), przeznaczona do sprzedaży detalicznej |
5512 11 |
Tkaniny z syntetycznych włókien ciętych, zawierające 85 % lub więcej masy poliestrowych włókien ciętych, niebielone lub bielone |
5512 19 |
Tkaniny z syntetycznych włókien ciętych, zawierające 85 % lub więcej masy poliestrowych włókien ciętych, inne niż niebielone lub bielone |
5512 21 |
Tkaniny z syntetycznych włókien ciętych, zawierające 85 % lub więcej masy akrylowych lub modakrylowych włókien ciętych, niebielone lub bielone |
5512 29 |
Tkaniny z syntetycznych włókien ciętych, zawierające 85 % lub więcej masy akrylowych lub modakrylowych włókien ciętych, inne niż niebielone lub bielone |
5512 91 |
Tkaniny z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, zawierające 85 % lub więcej masy takich włókien ciętych, niebielone lub bielone |
5512 99 |
Tkaniny z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, zawierające 85 % lub więcej masy takich włókien ciętych, inne niż niebielone lub bielone |
5513 11 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, niebielone lub bielone, o splocie płóciennym |
5513 12 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, niebielone lubbielone, o splocie skośnym |
5513 13 |
Pozostałe tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, niebielone lub bielone |
5513 19 |
Tkaniny z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, niebielone lub bielone |
5513 21 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, o splocie płóciennym, barwione |
5513 22 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, o splocie skośnym, barwione |
5513 23 |
Pozostałe tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, barwione |
5513 29 |
Tkaniny z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, barwione |
5513 31 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, o splocie płóciennym, z przędzy o różnych barwach |
5513 32 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, o splocie skośnym, z przędzy o różnych barwach |
5513 33 |
Tkaniny z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5513 39 |
Tkaniny z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5513 41 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, o splocie płóciennym, drukowane |
5513 42 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, o splocie skośnym, drukowane |
5513 43 |
Pozostałe tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, drukowane |
5513 49 |
Tkaniny z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej nieprzekraczającej 170 g/m2, drukowane |
5514 11 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, niebielone lub bielone, o splocie płóciennym |
5514 12 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, niebielone lub bielone, o splocie skośnym |
5514 13 |
Pozostałe tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, niebielone lub bielone |
5514 19 |
Tkaniny z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, niebielone lub bielone |
5514 21 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, o splocie płóciennym, barwione |
5514 22 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, o splocie skośnym, barwione |
5514 23 |
Pozostałe tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, barwione |
5514 29 |
Tkaniny z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, barwione |
5514 31 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, o splocie płóciennym, z przędzy o różnych barwach |
5514 32 |
TTkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, o splocie skośnym, z przędzy o różnych barwach |
5514 33 |
Pozostałe tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5514 39 |
Tkaniny z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, z przędzy o różnych barwach |
5514 41 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, o splocie płóciennym, drukowane |
5514 42 |
Tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, o splocie skośnym, drukowane |
5514 43 |
Tkaniny z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, drukowane |
5514 49 |
Tkaniny z pozostałych syntetycznych włókien ciętych, zawierające poniżej 85 % masy takich włókien, mieszane głównie lub wyłącznie z bawełną, o masie jednostkowej przekraczającej 170 g/m2, drukowane |
5515 11 |
Pozostałe tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z ciętymi włóknami jedwabiu wiskozowego |
5515 12 |
Pozostałe tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z chemicznymi włóknami ciągłymi |
5515 13 |
Pozostałe tkaniny z poliestrowych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z wełną lub cienką sierścią zwierzęcą |
5515 19 |
Pozostałe tkaniny z poliestrowych włókien ciętych |
5515 21 |
Pozostałe tkaniny z ciętych włókien akrylowych lub modakrylowych, mieszane głównie lub wyłącznie z chemicznymi włóknami ciągłymi |
5515 22 |
Pozostałe tkaniny z ciętych włókien akrylowych lub modakrylowych, mieszane głównie lub wyłącznie z wełną lub cienką sierścią zwierzęcą |
5515 29 |
Pozostałe tkaniny z ciętych włókien akrylowych lub modakrylowych |
5515 91 |
Tkaniny z pozostałych ciętych włókien syntetycznych, mieszane głównie lub wyłącznie z chemicznymi włóknami ciągłymi |
5515 92 |
Tkaniny z pozostałych ciętych włókien syntetycznych, mieszane głównie lub wyłącznie z wełną lub cienką sierścią zwierzęcą |
5515 99 |
Pozostałe tkaniny z ciętych włókien syntetycznych |
5516 11 |
Tkaniny zawierające 85 % lub więcej masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, niebielone lub bielone |
5516 12 |
Tkaniny zawierające 85 % lub więcej masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, barwione |
5516 13 |
Tkaniny zawierające 85 % lub więcej masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, z przędzy o różnych barwach |
5516 14 |
Tkaniny zawierające 85 % lub więcej masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, drukowane |
5516 21 |
Tkaniny zawierające poniżej 85 % masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z chemicznymi włóknami ciętymi, niebielone lub bielone |
5516 22 |
Tkaniny zawierające poniżej 85 % masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z chemicznymi włóknami ciętymi, barwione |
5516 23 |
Tkaniny zawierające poniżej 85 % masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z chemicznymi włóknami ciętymi, z przędzy o różnych barwach |
5516 24 |
Tkaniny zawierające poniżej 85 % masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z chemicznymi włóknami ciętymi, drukowane |
5516 31 |
Tkaniny zawierające poniżej 85 % masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z z wełną lub cienką sierścią zwierzęcą, niebielone lub bielone |
5516 32 |
Tkaniny zawierające poniżej 85 % masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z z wełną lub cienką sierścią zwierzęcą, barwione |
5516 33 |
Tkaniny zawierające poniżej 85 % masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z z wełną lub cienką sierścią zwierzęcą, z przędzy o różnych barwach |
5516 34 |
Tkaniny zawierające poniżej 85 % masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z z wełną lub cienką sierścią zwierzęcą, drukowane |
5516 41 |
Tkaniny zawierające poniżej 85 % masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z z bawełną, niebielone lub bielone |
5516 42 |
Tkaniny zawierające poniżej 85 % masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z z bawełną, barwione |
5516 43 |
Tkaniny zawierające poniżej 85 % masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z z bawełną, z przędzy o różnych barwach |
5516 44 |
Tkaniny zawierające poniżej 85 % masy przetworzonych chemicznych włókien ciętych, mieszane głównie lub wyłącznie z z bawełną, drukowane |
5516 91 |
Pozostałe tkaniny z przetworzonych włókien ciętych, niebielone lub bielone |
5516 92 |
Pozostałe tkaniny z przetworzonych włókien ciętych, barwione |
5516 93 |
Pozostałe tkaniny z przetworzonych włókien ciętych, z przędzy o różnych barwach |
5516 94 |
Pozostałe tkaniny z przetworzonych włókien ciętych, drukowane |
Dz. 56 |
Wata, filc i włókniny; przędze specjalne; szpagat, powrozy, linki i liny oraz wyroby z nich |
5601 10 |
Podpaski higieniczne i tampony, pieluszki dla niemowląt oraz podobne artykuły sanitarne z waty |
5601 21 |
Wata bawełniana i wyroby z niej, inne niż artykuły sanitarne |
5601 22 |
Wata z włókien chemicznych i wyroby z niej, inne niż artykuły sanitarne |
5601 29 |
Wata z innych wyrobów włókienniczych i wyroby z niej, inne niż artykuły sanitarne |
5601 30 |
Kosmyki włókiennicze i proszek oraz rozdrobnione resztki włókien |
5602 10 |
Filc igłowany i wyroby płaskie, których spójność zwiększono przez zszycie |
5602 21 |
Filc inny niż filc igłowany, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, nieimpregnowany, niepowlekany, niepokrywany ani nielaminowany |
5602 29 |
Filc inny niż filc igłowany, z innych materiałów włókienniczych, nieimpregnowany, niepowlekany, niepokrywany ani nielaminowany |
5602 90 |
Pozostały filc z materiałów włókienniczych |
5603 00 |
Włókniny, impregnowane, powlekane, pokrywane lub laminowane lub niepoddane tego rodzaju obróbce |
5604 10 |
Nić gumowa lub szpagat pokryty materiałem włókienniczym |
5604 20 |
Przędza o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, z poliestru, nylonu lub innego poliamidu, lub jedwabiu wiskozowego, impregnowana albo powlekana |
5604 90 |
Pozostała przędza włókiennicza oraz taśma i podobne materiały, impregnowane, powlekane, pokryte lub otulane gumą lub tworzywem sztucznym |
5605 00 |
Przędza metalizowana, żyłkowana lub nie, stanowiąca przędzę włókienniczą, lub taśma, lub podobny materiał, połączony z metalem w postaci nici, taśmy lub proszku, lub pokryty metalem |
5606 00 |
Przędza żyłkowana i taśma lub podobny materiał; przędza szenilowa; przędza krajkowa |
5607 10 |
Szpagat, powróz, linki i liny, z juty lub innych łykowych włókien przędnych |
5607 21 |
Szpagat do wiązania lub belowania z sizalu lub innych włókien przędnych z rodzaju Agave |
5607 29 |
Pozostały szpagat, powróz, linki i liny, z sizalu |
5607 30 |
Szpagat, powróz, linki i liny, z manili (konopie manilskie lub „Musa textilis Nee”) lub innych twardych włókien z liści |
5607 41 |
Szpagat do wiązania lub belowania, z polietylenu lub polipropylenu |
5607 49 |
Pozostały szpagat, powróz, linki i liny, z polietylenu lub polipropylenu |
5607 50 |
Szpagat, powróz, linki i liny, z pozostałych włókien syntetycznych |
5607 90 |
Szpagat, powróz, linki i liny, z pozostałych materiałów |
5608 11 |
Gotowe sieci rybackie z chemicznych materiałów włókienniczych |
5608 19 |
Siatki wiązane ze szpagatu, powroza lub liny oraz inne gotowe sieci wykonane z chemicznych materiałów włókienniczych |
5608 90 |
Pozostałe siatki wiązane ze szpagatu, powroza lub liny oraz gotowe siatki wykonane z innych materiałów włókienniczych |
5609 00 |
Wyroby z przędzy, taśmy, szpagatu, powroza, linki lub liny, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
Dz. 57 |
Dywany i inne włókiennicze wykładziny podłogowe |
5701 10 |
Dywany wiązane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
5701 90 |
Dywany wiązane z innych materiałów włókienniczych |
5702 10 |
Kilimy ręcznie tkane „Kelem”, „Schumacks”, „Karamanie” i podobne |
5702 20 |
Wykładziny podłogowe z włókna kokosowego |
5702 31 |
Inne dywany, strzyżone, niekonfekcjonowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
5702 32 |
Inne dywany, strzyżone, niekonfekcjonowane, z chemicznych materiałów włókienniczych |
5702 39 |
Inne dywany, strzyżone, niekonfekcjonowane, z innych materiałów włókienniczych |
5702 41 |
Pozostałe dywany, strzyżone, konfekcjonowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
5702 42 |
Pozostałe dywany, strzyżone, konfekcjonowane, z chemicznych materiałów włókienniczych |
5702 49 |
Pozostałe dywany, strzyżone, konfekcjonowane, z innych materiałów włókienniczych |
5702 51 |
Pozostałe dywany, niestrzyżone, niekonfekcjonowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
5702 52 |
Pozostałe dywany, niestrzyżone, niekonfekcjonowane, z chemicznych materiałów włókienniczych |
5702 59 |
Pozostałe dywany, niestrzyżone, niekonfekcjonowane, z innych materiałów włókienniczych |
5702 91 |
Inne dywany, niestrzyżone, konfekcjonowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
5702 92 |
Inne dywany, niestrzyżone, konfekcjonowane, z chemicznych materiałów włókienniczych |
5702 99 |
Inne dywany, niestrzyżone, konfekcjonowane, z innych materiałów włókienniczych |
5703 10 |
Dywany pluszowe z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
5703 20 |
Dywany pluszowe z nylonu lub innych poliamidów |
5703 30 |
Dywany pluszowe z innych chemicznych materiałów włókienniczych |
5703 90 |
Dywany pluszowe z innych materiałów włókienniczych |
5704 10 |
Dywany i inne włókiennicze wykładziny podłogowe z filcu, o powierzchni maksimum 0,3 m2 |
5704 90 |
Pozostałe dywany i inne włókiennicze wykładziny podłogowe z filcu |
5705 00 |
Inne dywany i inne włókiennicze wykładziny podłogowe |
Dz. 58 |
Tkaniny specjalne; tkaniny pluszowe; koronki; tkaniny obiciowe; pasmanteria; hafty |
5801 10 |
Tkaniny „z włosem”, pętelkowe i szenilowe, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej, inne niż tkaniny z poz. nr 5802 i 5806 |
5801 21 |
Niestrzyżone tkaniny pętelkowe z wątkiem runowym, z bawełny, inne niż tkaniny z poz. nr 5802 i 5806 |
5801 22 |
Sztruks strzyżony z bawełny, z wyjątkiem tkanin wąskich |
5801 23 |
Pozostałe tkaniny z wątkiem runowym z bawełny |
5801 24 |
Niestrzyżone tkaniny pętelkowe z osnową runową, z bawełny, inne niż tkaniny z poz. nr 5802 i 5806 |
5801 25 |
Strzyżone tkaniny pętelkowe z osnową runową, z bawełny, inne niż tkaniny z poz. nr 5802 i 5806 |
5801 26 |
Tkaniny szenilowe z bawełny, inne niż tkaniny wąskie |
5801 31 |
Niestrzyżone tkaniny pętelkowe z wątkiem runowym, z włókien chemicznych, inne niż tkaniny z poz. nr 5802 i 5806 |
5801 32 |
Sztruks strzyżony, z włókien chemicznych, inny niż tkaniny wąskie |
5801 33 |
Pozostałe tkaniny z wątkiem runowym, z włókien chemicznych |
5801 34 |
Niestrzyżone tkaniny pętelkowe z osnową runową, z włókien chemicznych, inne niż tkaniny z poz. nr 5802 i 5806 |
5801 35 |
Strzyżone tkaniny pętelkowe z osnową runową, z włókien chemicznych, inne niż tkaniny z poz. nr 5802 i 5806 |
5801 36 |
Tkaniny szenilowe, z włókien chemicznych, inne niż tkaniny wąskie |
5801 90 |
Tkaniny „z włosem”, pętelkowe i szenilowe, z innych materiałów włókienniczych, inne niż tkaniny z poz. nr 5802 i 5806 |
5802 11 |
Tkaniny ręcznikowe niestrzyżone i podobne tkaniny niestrzyżone z bawełny, z wyjątkiem tkanin wąskich objętych poz. nr 5806, niebielone |
5802 19 |
Tkaniny ręcznikowe niestrzyżone i podobne tkaniny niestrzyżone z bawełny, z wyjątkiem tkanin wąskich objętych poz. nr 5806 inne niż niebielone |
5802 20 |
Tkaniny ręcznikowe niestrzyżone i podobne tkaniny niestrzyżone z innych materiałów włókienniczych, z wyjątkiem tkanin wąskich objętych poz. nr 5806 |
5802 30 |
Rózgowe tkaniny włókiennicze inne niż w pozycji 5703 |
5803 10 |
Gaza, z wyjątkiem wąskiej tkaniny objętej pozycją nr 5806, z bawełny |
5803 90 |
Gaza, z wyjątkiem wąskiej tkaniny objętej pozycją nr 5806, z innych materiałów włókienniczych |
5804 10 |
Tiule i inne tkaniny siatkowe, z wyjątkiem tkanin o konstrukcji tkanej, dzianej lub szydełkowanej |
5804 21 |
Koronki wykonane maszynowo, z włókien chemicznych, w sztukach, w taśmach lub w postaci motywów |
5804 29 |
Koronki wykonane maszynowo, z innych materiałów włókienniczych, w sztukach, w taśmach lub w postaci motywów |
5804 30 |
Koronki wykonane ręcznie, w sztukach, w taśmach lub w postaci motywów |
5805 00 |
Tkaniny obiciowe ręcznie tkane typu gobelinów oraz tkaniny obiciowe haftowane na kanwie, również konfekcjonowane |
5806 10 |
Wąskie tkaniny pętelkowe oraz wąskie tkaniny szenilowe |
5806 20 |
Pozostałe wąskie tkaniny, zawierające 5 % lub więcej masy przędzy elastomerowej lub nici gumowej |
5806 31 |
Pozostałe wąskie tkaniny, z bawełny |
5806 32 |
Pozostałe wąskie tkaniny, z włókien chemicznych |
5806 39 |
Pozostałe wąskie tkaniny, z innych materiałów włókienniczych |
5806 40 |
Wyroby bez wątku sklejane (bolducs) |
5807 10 |
Etykietki, odznaki i podobne wyroby z materiałów włókienniczych, tkane |
5807 90 |
Pozostałe etykietki, odznaki i podobne wyroby z materiałów włókienniczych |
5808 10 |
Plecionki w sztukach |
5808 90 |
Ozdobne wyroby pasmanteryjne w sztukach, bez haftów, z wyłączeniem dzianych lub szydełkowanych; frędzle, pompony i podobne wyroby |
5809 00 |
Tkaniny z nitką metalową oraz tkaniny z przędzy metalizowanej, stosowane w odzieży, w meblarstwie lub w podobnych celach, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej |
5810 10 |
Hafty bez widocznego podłoża, w sztukach, taśmach lub motywach |
5810 91 |
Pozostałe hafty, w sztukach, taśmach lub motywach, z bawełny |
5810 92 |
Pozostałe hafty, w sztukach, taśmach lub motywach, z włókien chemicznych |
5810 99 |
Pozostałe hafty, w sztukach, taśmach lub motywach, z innych materiałów włókienniczych |
5811 00 |
Pikowane wyroby włókiennicze w sztukach |
Dz. 59 |
Tkaniny impregnowane, powlekane, pokrywane lub laminowane; wyroby włókiennicze do celów technicznych |
5901 10 |
Tkaniny powlekane gumą lub substancją skrobiową, używane do opraw książek itp. |
5901 90 |
Techniczna kalka płócienna; płótna zagruntowane dla celów malarskich; płótno klejone i podobne tkaniny usztywniane do formowania stożków kapeluszy |
5902 10 |
Tkaniny kordowe z przędzy o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, z nylonu lub innych poliamidów |
5902 20 |
Tkaniny kordowe z przędzy o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, z poliesterów |
5902 90 |
Tkaniny kordowe z przędzy o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, z jedwabiu wiskozowego |
5903 10 |
Tkaniny impregnowane, powlekane, pokrywane lub laminowane polichlorkiem winylu |
5903 20 |
Tkaniny impregnowane, powlekane, pokrywane lub laminowane poliuretanem |
5903 90 |
Pozostałe tkaniny impregnowane, powlekane, pokrywane lub laminowane tworzywem sztucznym |
5904 10 |
Linoleum, także wycinane według kształtu |
5904 91 |
Wykładziny podłogowe, inne niż linoleum, z podłożem z filcu igłowego lub z włóknin |
5904 92 |
Wykładziny podłogowe, inne niż linoleum, z innymi podkładami włókienniczymi |
5905 00 |
Włókiennicze wykładziny ścienne |
5906 10 |
Taśma do klejenia z tkaniny gumowanej, o szerokości nieprzekraczającej 20 cm |
5906 91 |
Pozostałe tkaniny gumowane, Pozostałe tkaniny gumowane |
5906 99 |
Pozostałe tkaniny gumowane |
5907 00 |
Tkaniny impregnowane lub powlekane i pokrywane w inny sposób, płótna malowane (np. jako dekoracje teatralne) |
5908 00 |
Knoty tkane, plecione lub dziane z materiałów włókienniczych, do lamp, kuchenek, zapalniczek, świec i wyrobów podobnych; koszulki żarowe oraz dzianiny cylindryczne do ich wyrobu |
5909 00 |
Przewody rurowe do pomp i podobne przewody, z materiałów włókienniczych |
5910 00 |
Pasy transmisyjne lub taśmy przenośnikowe z materiałów włókienniczych |
5911 10 |
Tkaniny stosowane do wyrobu obić zgrzeblarskich oraz podobne wyroby do innych zastosowań technicznych |
5911 20 |
Gaza młynarska, konfekcjonowana lub nie |
5911 31 |
Tkaniny stosowane w maszynach papierniczych lub podobnych, o masie jednostkowej poniżej 650 g/m2 |
5911 32 |
Tkaniny stosowane w maszynach papierniczych lub podobnych, o masie jednostkowej 650 g/m2 lub większej |
5911 40 |
Tkanina filtracyjna stosowana w prasach olejarskich lub podobnych urządzeniach, łącznie z tkaniną z włosów ludzkich |
5911 90 |
Pozostałe tkaniny i wyroby z materiałów włókienniczych do zastosowań technicznych |
Dz. 60 |
Dzianiny i wyroby szydełkowane |
6001 10 |
Wyroby „o długim włosie”, dziane lub szydełkowane |
6001 21 |
Wyroby pętelkowe, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6001 22 |
Wyroby pętelkowe, dziane lub szydełkowane, z włókien chemicznych |
6001 29 |
Wyroby pętelkowe, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6001 91 |
Inne wyroby z włosem, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6001 92 |
Inne wyroby z włosem, dziane lub szydełkowane, z włókien chemicznych |
6001 99 |
Pozostałe wyroby z włosem, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6002 10 |
Inne wyroby dziane lub szydełkowane, o szerokości nieprzekraczającej 30 cm, zawierające 5 % lub więcej masy przędzy elastomerowej lub nitki gumowej |
6002 20 |
Pozostałe wyroby dziane lub szydełkowane, o szerokości nieprzekraczającej 30 cm |
6002 30 |
Inne wyroby dziane lub szydełkowane, o szerokości przekraczającej 30 cm, zawierające 5 % lub więcej masy przędzy elastomerowej lub nitki gumowej |
6002 41 |
Pozostałe wyroby z dzianin osnowowych, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6002 42 |
Pozostałe wyroby z dzianin osnowowych, z bawełny |
6002 43 |
Pozostałe wyroby z dzianin osnowowych, z włókien chemicznych |
6002 49 |
Pozostałe wyroby z dzianin osnowowych, z innych materiałów |
6002 91 |
Pozostałe wyroby dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6002 92 |
Pozostałe wyroby dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6002 93 |
Pozostałe wyroby dziane lub szydełkowane, z włókien chemicznych |
6002 99 |
Pozostałe wyroby dziane lub szydełkowane, z innych materiałów |
Dz. 61 |
Odzież i dodatki odzieżowe dziane lub szydełkowane |
6101 10 |
Męskie lub chłopięce płaszcze, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny, kurtki anorak itp., dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6101 20 |
Męskie lub chłopięce płaszcze, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny, kurtki anorak itp., dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6101 30 |
Męskie lub chłopięce płaszcze, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny, kurtki anorak itp., dziane lub szydełkowane, z włókien chemicznych |
6101 90 |
Męskie lub chłopięce płaszcze, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny, kurtki anorak itp., dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6102 10 |
Damskie lub dziewczęce płaszcze, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny, kurtki anorak itp., dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6102 20 |
Damskie lub dziewczęce płaszcze, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny, kurtki anorak itp., dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6102 30 |
Damskie lub dziewczęce płaszcze, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny, kurtki anorak itp., dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6102 90 |
Damskie lub dziewczęce płaszcze, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny, kurtki anorak itp., dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6103 11 |
Męskie lub chłopięce zestawy ubraniowe, dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6103 12 |
Męskie lub chłopięce zestawy ubraniowe, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6103 19 |
Męskie lub chłopięce zestawy ubraniowe, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6103 21 |
Męskie lub chłopięce zestawy odzieżowe, dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6103 22 |
Męskie lub chłopięce zestawy odzieżowe, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6103 23 |
Męskie lub chłopięce zestawy odzieżowe, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6103 29 |
Męskie lub chłopięce zestawy odzieżowe, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6103 31 |
Męskie lub chłopięce marynarki i blezery, dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6103 32 |
Męskie lub chłopięce marynarki i blezery, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6103 33 |
Męskie lub chłopięce marynarki i blezery, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6103 39 |
Męskie lub chłopięce marynarki i blezery, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6103 41 |
Męskie lub chłopięce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6103 42 |
Męskie lub chłopięce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6103 43 |
Męskie lub chłopięce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6103 49 |
Męskie lub chłopięce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6104 11 |
Damskie lub dziewczęce zestawy ubraniowe, dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6104 12 |
Damskie lub dziewczęce zestawy ubraniowe, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6104 13 |
Damskie lub dziewczęce zestawy ubraniowe, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6104 19 |
Damskie lub dziewczęce zestawy ubraniowe, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6104 21 |
Damskie lub dziewczęce zestawy odzieżowe, dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6104 22 |
Damskie lub dziewczęce zestawy odzieżowe, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6104 23 |
Damskie lub dziewczęce zestawy odzieżowe, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6104 29 |
Damskie lub dziewczęce zestawy odzieżowe, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6104 31 |
Damskie lub dziewczęce żakiety i blezery, dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6104 32 |
Damskie lub dziewczęce żakiety i blezery, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6104 33 |
Damskie lub dziewczęce żakiety i blezery, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6104 39 |
Damskie lub dziewczęce żakiety i blezery, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6104 41 |
Damskie lub dziewczęce suknie, dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6104 42 |
Damskie lub dziewczęce suknie, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6104 43 |
Damskie lub dziewczęce suknie, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6104 44 |
Damskie lub dziewczęce suknie, dziane lub szydełkowane, z włókien przetworzonych |
6104 49 |
Damskie lub dziewczęce suknie, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6104 51 |
Damskie lub dziewczęce spódnice i spodniumy, dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6104 52 |
Damskie lub dziewczęce spódnice i spodniumy, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6104 53 |
Damskie lub dziewczęce spódnice i spodniumy, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6104 59 |
Damskie lub dziewczęce spódnice i spodniumy, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6104 61 |
Damskie lub dziewczęce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6104 62 |
Damskie lub dziewczęce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6104 63 |
Damskie lub dziewczęce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6104 69 |
Damskie lub dziewczęce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6105 10 |
Koszule męskie lub chłopięce, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6105 20 |
Koszule męskie lub chłopięce, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6105 90 |
Koszule męskie lub chłopięce, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6106 10 |
Damskie lub dziewczęce bluzki, koszule i bluzki koszulowe, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6106 20 |
Damskie lub dziewczęce bluzki, koszule i bluzki koszulowe, dziane lub szydełkowane, z włókien chemicznych |
6106 90 |
Damskie lub dziewczęce bluzki, koszule i bluzki koszulowe, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6107 11 |
Męskie lub chłopięce kalesony i majtki, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6107 12 |
Męskie lub chłopięce kalesony i majtki, dziane lub szydełkowane, z włókien chemicznych |
6107 19 |
Męskie lub chłopięce kalesony i majtki, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6107 21 |
Męskie lub chłopięce koszule nocne i pidżamy, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6107 22 |
Męskie lub chłopięce koszule nocne i pidżamy, dziane lub szydełkowane, z włókien chemicznych |
6107 29 |
Męskie lub chłopięce koszule nocne i pidżamy, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6107 91 |
Męskie lub chłopięce płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne wyroby, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6107 92 |
Męskie lub chłopięce płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne wyroby, dziane lub szydełkowane, z włókien chemicznych |
6107 99 |
Męskie lub chłopięce płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne wyroby, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6108 11 |
Damskie lub dziewczęce slipy i halki, dziane lub szydełkowane, z włókien chemicznych |
6108 19 |
Damskie lub dziewczęce slipy i halki, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6108 21 |
Damskie lub dziewczęce majtki i figi, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6108 22 |
Damskie lub dziewczęce majtki i figi, dziane lub szydełkowane, z włókien chemicznych |
6108 29 |
Damskie lub dziewczęce majtki i figi, dziane lub szydełkowane, z innych włókien chemicznych |
6108 31 |
Damskie lub dziewczęce koszule nocne i pidżamy, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6108 32 |
Damskie lub dziewczęce koszule nocne i pidżamy, dziane lub szydełkowane, z włókien chemicznych |
6108 39 |
Damskie lub dziewczęce koszule nocne i pidżamy, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6108 91 |
Damskie lub dziewczęce płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne artykuły, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6108 92 |
Damskie lub dziewczęce płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne artykuły, dziane lub szydełkowane, z włókien chemicznych |
6108 99 |
Damskie lub dziewczęce płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne artykuły, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6109 10 |
Podkoszulki, trykoty wszelkiego rodzaju, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6109 90 |
Podkoszulki, trykoty wszelkiego rodzaju, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6110 10 |
Swetry, golfy, pulowery, swetry typu cardigan, kamizelki i podobne artykuły, dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6110 20 |
Swetry, golfy, pulowery, swetry typu cardigan, kamizelki i podobne artykuły, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6110 30 |
Swetry, golfy, pulowery, swetry typu cardigan, kamizelki i podobne artykuły, dziane lub szydełkowane, z włókien chemicznych |
6110 90 |
Swetry, golfy, pulowery, swetry typu cardigan, kamizelki i podobne artykuły, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczy |
6111 10 |
Odzież i dodatki odzieżowe dla niemowląt, dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6111 20 |
Odzież i dodatki odzieżowe dla niemowląt, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6111 30 |
Odzież i dodatki odzieżowe dla niemowląt, dziane lub szydełkowane, z włókien chemicznych |
6111 90 |
Odzież i dodatki odzieżowe dla niemowląt, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6112 11 |
Ubiory do turystyki pieszej, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6112 12 |
Ubiory do turystyki pieszej, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6112 19 |
Ubiory do turystyki pieszej, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6112 20 |
Ubiory do narciarskie, dziane lub szydełkowane |
6112 31 |
Męskie lub chłopięce stroje kąpielowe, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6112 39 |
Męskie lub chłopięce stroje kąpielowe, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6112 41 |
Damskie lub dziewczęce stroje kąpielowe, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6112 49 |
Damskie lub dziewczęce stroje kąpielowe, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6113 00 |
Odzież wykonana z dzianin, również szydełkowanych, objętych pozycjami nr 5903, 5906 lub 5907 |
6114 10 |
Pozostała odzież dziana lub szydełkowana, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6114 20 |
Pozostała odzież dziana lub szydełkowana, z bawełny |
6114 30 |
Pozostała odzież dziana lub szydełkowana, z włókien chemicznych |
6114 90 |
Pozostała odzież dziana lub szydełkowana, z innych materiałów włókienniczych |
6115 11 |
Rajstopy i trykoty, z włókien syntetycznych, o masie jednostkowej pojedynczej przędzy poniżej 67 decyteksów, dziane lub szydełkowane |
6115 12 |
Rajstopy i trykoty, z włókien syntetycznych, o masie jednostkowej pojedynczej przędzy 67 decyteksów lub większej, dziane lub szydełkowane |
6115 19 |
Rajstopy i trykoty, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6115 20 |
Damskie trykotaże pełnej długości i do kolan, dziane lub szydełkowane, o masie jednostkowej pojedynczej przędzy poniżej 67 decyteksów |
6115 91 |
Pozostałe trykotaże, dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6115 92 |
Pozostałe trykotaże, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6115 93 |
Pozostałe trykotaże, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6115 99 |
Pozostałe trykotaże, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6116 10 |
Rękawiczki impregnowane, powlekane lub pokrywane tworzywem sztucznym lub gumą, dziane lub szydełkowane |
6116 91 |
Pozostałe rękawiczki, mitenki, rękawiczki z jednym palcem, dziane lub szydełkowane, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6116 92 |
Pozostałe rękawiczki, mitenki, rękawiczki z jednym palcem, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6116 93 |
Pozostałe rękawiczki, mitenki, rękawiczki z jednym palcem, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6116 99 |
Pozostałe rękawiczki, mitenki, rękawiczki z jednym palcem, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6117 10 |
Szale, chusty, szaliki, mantyle, welony i podobne, z materiałów włókienniczych, dziane lub szydełkowane |
6117 20 |
Krawaty, muszki i fulary, z materiałów włókienniczych, dziane lub szydełkowane |
6117 80 |
Pozostałe dodatki odzieżowe, z materiałów włókienniczych, dziane lub szydełkowane |
6117 90 |
Części odzieży lub dodatków odzieżowych, z materiałów włókienniczych, dziane lub szydełkowane |
Dz. 62 |
Odzież i dodatki odzieżowe, bez dzianych i szydełkowanych |
6201 11 |
Męskie lub chłopięce płaszcze, płaszcze przeciwdeszczowe, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny i podobne artykuły, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6201 12 |
Męskie lub chłopięce płaszcze, płaszcze przeciwdeszczowe, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny i podobne artykuły, z bawełny |
6201 13 |
Męskie lub chłopięce płaszcze, płaszcze przeciwdeszczowe, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny i podobne artykuły, z z włókien chemicznych |
6201 19 |
Męskie lub chłopięce płaszcze, płaszcze przeciwdeszczowe, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny i podobne artykuły, z z innych materiałów włókienniczych |
6201 91 |
Męskie lub chłopięce kurtki anorak (łącznie z kurtkami do jazdy na nartach), kurtki chroniące przed wiatrem „wind-cheater”, kurtki chroniące przed wiatrem „wind-jacket” oraz podobne artykuły, z wyłączeniem artykułów objętych pozycją nr 6203, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6201 92 |
Męskie lub chłopięce kurtki anorak (łącznie z kurtkami do jazdy na nartach), kurtki chroniące przed wiatrem „wind-cheater”, kurtki chroniące przed wiatrem „wind-jacket” oraz podobne artykuły, z wyłączeniem artykułów objętych pozycją nr 6203, z bawełny |
6201 93 |
Męskie lub chłopięce kurtki anorak (łącznie z kurtkami do jazdy na nartach), kurtki chroniące przed wiatrem „wind-cheater”, kurtki chroniące przed wiatrem „wind-jacket” oraz podobne artykuły, z wyłączeniem artykułów objętych pozycją nr 6203, z włókien chemicznych |
6201 99 |
Męskie lub chłopięce kurtki anorak (łącznie z kurtkami do jazdy na nartach), kurtki chroniące przed wiatrem „wind-cheater”, kurtki chroniące przed wiatrem „wind-jacket” oraz podobne artykuły, z wyłączeniem artykułów objętych pozycją nr 6203, z innych materiałów włókienniczych |
6202 11 |
Damskie lub dziewczęce płaszcze, płaszcze przeciwdeszczowe, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny i podobne artykuły, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6202 12 |
Damskie lub dziewczęce płaszcze, płaszcze przeciwdeszczowe, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny i podobne artykuły, z bawełny |
6202 13 |
Damskie lub dziewczęce płaszcze, płaszcze przeciwdeszczowe, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny i podobne artykuły, z włókien chemicznych |
6202 19 |
Damskie lub dziewczęce płaszcze, płaszcze przeciwdeszczowe, płaszcze do jazdy samochodem, peleryny i podobne artykuły, z innych materiałów włókienniczych |
6202 91 |
Damskie lub dziewczęce kurtki anorak (łącznie z kurtkami do jazdy na nartach), kurtki chroniące przed wiatrem „wind-cheater”, kurtki chroniące przed wiatrem „wind-jacket” oraz podobne artykuły, inne niż te, które objęte są pozycją nr 6204, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6202 92 |
Damskie lub dziewczęce kurtki anorak (łącznie z kurtkami do jazdy na nartach), kurtki chroniące przed wiatrem „wind-cheater”, kurtki chroniące przed wiatrem „wind-jacket” oraz podobne artykuły, inne niż te, które objęte są pozycją nr 6204, z bawełny |
6202 93 |
Damskiej lub dziewczęce kurtki anorak (łącznie z kurtkami do jazdy na nartach), kurtki chroniące przed wiatrem „wind-cheater”, kurtki chroniące przed wiatrem „wind-jacket” oraz podobne artykuły, inne niż te, które objęte są pozycją nr 6204, z włókien chemicznych |
6202 99 |
Damskie lub dziewczęce kurtki anorak (łącznie z kurtkami do jazdy na nartach), kurtki chroniące przed wiatrem „wind-cheater”, kurtki chroniące przed wiatrem „wind-jacket” oraz podobne artykuły, inne niż te, które objęte są pozycją nr 6204, z innych materiałów włókienniczych |
6203 11 |
Męskie lub chłopięce zestawy ubraniowe, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6203 12 |
Męskie lub chłopięce zestawy ubraniowe, z włókien syntetycznych |
6203 19 |
Męskie lub chłopięce zestawy ubraniowe, z innych materiałów włókienniczych |
6203 21 |
Męskie lub chłopięce zestawy odzieżowe, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6203 22 |
Męskie lub chłopięce zestawy odzieżowe, z bawełny |
6203 23 |
Męskie lub chłopięce zestawy odzieżowe, z włókien syntetycznych |
6203 29 |
Męskie lub chłopięce zestawy odzieżowe, z innych materiałów włókienniczych |
6203 31 |
Męskie lub chłopięce marynarki i blezery, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6203 32 |
Męskie lub chłopięce marynarki i blezery, z bawełny |
6203 33 |
Męskie lub chłopięce marynarki i blezery, z włókien syntetycznych |
6203 39 |
Męskie lub chłopięce marynarki i blezery, z innych materiałów włókienniczych |
6203 41 |
Męskie lub chłopięce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6203 42 |
Męskie lub chłopięce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, z bawełny |
6203 43 |
Męskie lub chłopięce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, z włókien syntetycznych |
6203 49 |
Męskie lub chłopięce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, z innych materiałów włókienniczych |
6204 11 |
Damskie lub dziewczęce zestawy ubraniowe, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6204 12 |
Damskie lub dziewczęce zestawy ubraniowe, z bawełny |
6204 13 |
Damskie lub dziewczęce zestawy ubraniowe, z włókien syntetycznych |
6204 19 |
Damskie lub dziewczęce zestawy ubraniowe, z innych materiałów włókienniczych |
6204 21 |
Damskie lub dziewczęce zestawy odzieżowe, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6204 22 |
Damskie lub dziewczęce zestawy odzieżowe, z bawełny |
6204 23 |
Damskie lub dziewczęce zestawy odzieżowe, z włókien syntetycznych |
6204 29 |
Damskie lub dziewczęce zestawy odzieżowe, z innych materiałów włókienniczych |
6204 31 |
Damskie lub dziewczęce żakiety i blezery, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6204 32 |
Damskie lub dziewczęce żakiety i blezery, z bawełny |
6204 33 |
Damskie lub dziewczęce żakiety i blezery, z włókien syntetycznych |
6204 39 |
Damskie lub dziewczęce żakiety i blezery, z innych materiałów włókienniczych |
6204 41 |
Damskie lub dziewczęce suknie, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6204 42 |
Damskie lub dziewczęce suknie, z bawełny |
6204 43 |
Damskie lub dziewczęce suknie, z włókien syntetycznych |
6204 44 |
Damskie lub dziewczęce suknie, z włókien przetworzonych |
6204 49 |
Damskie lub dziewczęce suknie, z innych materiałów włókienniczych |
6204 51 |
Damskie lub dziewczęce spódnice i spodniumy, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6204 52 |
Damskie lub dziewczęce spódnice i spodniumy, z bawełny |
6204 53 |
Damskie lub dziewczęce spódnice i spodniumy, z włókien syntetycznych |
6204 59 |
Damskie lub dziewczęce spódnice i spodniumy, z innych materiałów włókienniczych |
6204 61 |
Damskie lub dziewczęce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6204 62 |
Damskie lub dziewczęce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, z bawełny |
6204 63 |
Damskie lub dziewczęce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, z włókien syntetycznych |
6204 69 |
Damskie lub dziewczęce spodnie, spodnie typu „ogrodniczki”, bryczesy i szorty, z innych materiałów włókienniczych |
6205 10 |
Koszule męskie lub chłopięce, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6205 20 |
Koszule męskie lub chłopięce, z bawełny |
6205 30 |
Koszule męskie lub chłopięce, z włókien chemicznych |
6205 90 |
Koszule męskie lub chłopięce, z innych materiałów włókienniczych |
6206 10 |
Damskie lub dziewczęce bluzki, koszule i bluzki koszulowe, z jedwabiu i odpadów jedwabiu |
6206 20 |
Damskie lub dziewczęce bluzki, koszule i bluzki koszulowe, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6206 30 |
Damskie lub dziewczęce bluzki, koszule i bluzki koszulowe, z bawełny |
6206 40 |
Damskie lub dziewczęce bluzki, koszule i bluzki koszulowe, z włókien chemicznych |
6206 90 |
Damskie lub dziewczęce bluzki, koszule i bluzki koszulowe, z innych materiałów włókienniczych |
6207 11 |
Męskie lub chłopięce kalesony i majtki, z bawełny |
6207 19 |
Męskie lub chłopięce kalesony i majtki, z innych materiałów włókienniczych |
6207 21 |
Męskie lub chłopięce koszule nocne i pidżamy, z bawełny |
6207 22 |
Męskie lub chłopięce koszule nocne i pidżamy, z włókien chemicznych |
6207 29 |
Męskie lub chłopięce koszule nocne i pidżamy, z innych materiałów włókienniczych |
6207 91 |
Męskie lub chłopięce płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne wyroby, z bawełny |
6207 92 |
Męskie lub chłopięce płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne wyroby, z włókien chemicznych |
6207 99 |
Męskie lub chłopięce płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne wyroby, z innych materiałów włókienniczych |
6208 11 |
Damskie lub dziewczęce slipy i halki, z włókien chemicznych |
6208 19 |
Damskie lub dziewczęce slipy i halki, z innych materiałów włókienniczych |
6208 21 |
Damskie lub dziewczęce koszule nocne i pidżamy, z bawełny |
6208 22 |
Damskie lub dziewczęce koszule nocne i pidżamy, z włókien chemicznych |
6208 29 |
Damskie lub dziewczęce koszule nocne i pidżamy, z innych materiałów włókienniczych |
6208 91 |
Damskie lub dziewczęce majtki, płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne artykuły, z bawełny |
6208 92 |
Damskie lub dziewczęce majtki, płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne artykuły, z włókien chemicznych |
6208 99 |
Damskie lub dziewczęce majtki, płaszcze kąpielowe, szlafroki i podobne artykuły, z innych materiałów włókienniczych |
6209 10 |
Odzież i dodatki odzieżowe dla niemowląt, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6209 20 |
Odzież i dodatki odzieżowe dla niemowląt, z bawełny |
6209 30 |
Odzież i dodatki odzieżowe dla niemowląt, z włókien syntetycznych |
6209 90 |
Odzież i dodatki odzieżowe dla niemowląt, z innych materiałów włókienniczych |
6210 10 |
Odzież wykonana z tkanin objętych poz. nr 5602 i 5603 |
6210 20 |
Inna odzież typu określonego w podpozycjach 6201 11 do 6201 19 |
6210 30 |
Inna odzież typu określonego w podpozycjach 6202 11 do 6202 19 |
6210 40 |
Inna odzież męska lub chłopięca, wykonana z impregnowanych, powlekanych, pokrywanych itp. tkanin |
6210 50 |
Inna odzież damska lub dziewczęca, wykonana z impregnowanych, powlekanych, pokrywanych itp. tkanin |
6211 11 |
Męskie lub chłopięce stroje kąpielowe |
6211 12 |
Damskie lub dziewczęce stroje kąpielowe |
6211 20 |
Ubiory narciarskie |
6211 31 |
Inna odzież męska lub chłopięca, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6211 32 |
Inna odzież męska lub chłopięca, z bawełny |
6211 33 |
Inna odzież męska lub chłopięca, z włókien chemicznych |
6211 39 |
Inna odzież męska lub chłopięca, z innych materiałów włókienniczych |
6211 41 |
Inna odzież damska lub dziewczęca, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6211 42 |
Inna odzież damska lub dziewczęca, z bawełny |
6211 43 |
Inna odzież damska lub dziewczęca, z włókien chemicznych |
6211 49 |
Inna odzież damska lub dziewczęca, z innych materiałów włókienniczych |
6212 10 |
Biustonosze i ich części z materiałów włókienniczych |
6212 20 |
Pasy i majtki spełniające rolę pasa i ich części z materiałów włókienniczych |
6212 30 |
Gorsety i ich części z materiałów włókienniczych |
6212 90 |
Pozostałe gorsety, szelki, podwiązki i podobne artykuły oraz części tych artykułów z materiałów włókienniczych |
6213 10 |
Chusteczki do nosa, z jedwabiu lub odpadów jedwabiu |
6213 20 |
Chusteczki do nosa, z bawełny |
6213 90 |
Chusteczki do nosa, z innych materiałów włókienniczych |
6214 10 |
Szale, chusty, szaliki, mantyle, welony i podobne artykuły, z jedwabiu i odpadów jedwabiu |
6214 20 |
wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6214 30 |
Szale, chusty, szaliki, mantyle, welony i podobne artykuły, z włókien syntetycznych |
6214 40 |
Szale, chusty, szaliki, mantyle, welony i podobne artykuły, z włókien przetworzonych |
6214 90 |
Szale, chusty, szaliki, mantyle, welony i podobne artykuły, z innych materiałów włókienniczych |
6215 10 |
Krawaty, muszki i fulary, z jedwabiu lub odpadów jedwabiu |
6215 20 |
Krawaty, muszki i fulary, z włókien chemicznych |
6215 90 |
Krawaty, muszki i fulary, z innych materiałów włókienniczych |
6216 00 |
Rękawiczki, rękawice z jednym palcem i mitenki |
6217 10 |
Inne konfekcjonowane dodatki odzieżowe |
6217 90 |
Inne konfekcjonowane części odzieży lub dodatków odzieżowych |
Dz. 63 |
Inne konfekcjonowane artykuły włókiennicze; zestawy; odzież zużyta i zużyte artykuły włókiennicze; szmaty |
6301 10 |
Koce elektryczne z materiałów włókienniczych |
6301 20 |
Koce (oprócz elektrycznych) i pledy, z wełny lub cienkiej sierści zwierzęcej |
6301 30 |
Koce (oprócz elektrycznych) i pledy, z bawełny |
6301 40 |
Koce (oprócz elektrycznych) i pledy, z włókien syntetycznych |
6301 90 |
Koce (oprócz elektrycznych) i pledy, z innych materiałów włókienniczych |
6302 10 |
Bielizna pościelowa, dziana lub szydełkowana |
6302 21 |
Bielizna pościelowa, drukowana, niedziana lub szydełkowana, z bawełny |
6302 22 |
Bielizna pościelowa, drukowana, niedziana lub szydełkowana, z włókien chemicznych |
6302 29 |
Bielizna pościelowa, drukowana, niedziana lub szydełkowana, z innych materiałów włókienniczych |
6302 31 |
Pozostała bielizna pościelowa, z bawełny |
6302 32 |
Pozostała bielizna pościelowa, z włókien chemicznych |
6302 39 |
Pozostała bielizna pościelowa, z innych materiałów włókienniczych |
6302 40 |
Bielizna stołowa, dziana lub szydełkowana |
6302 51 |
Inna bielizna stołowa, z bawełny |
6302 52 |
Inna bielizna stołowa, z lnu |
6302 53 |
Inna bielizna stołowa, z włókien chemicznych |
6302 59 |
Inna bielizna stołowa, z innych materiałów włókienniczych |
6302 60 |
Bielizna do celów toaletowych i kuchennych, z tkaniny frotte lub podobnych tkanin niestrzyżonych, z bawełny |
6302 91 |
Pozostała bielizna do celów toaletowych i kuchennych, z bawełny |
6302 92 |
Pozostała bielizna do celów toaletowych i kuchennych, z lnu |
6302 93 |
Pozostała bielizna do celów toaletowych i kuchennych, z włókien chemicznych |
6302 99 |
Pozostała bielizna do celów toaletowych i kuchennych, z innych materiałów włókienniczych |
6303 11 |
Firanki, zasłony i rolety; lambrekiny okienne i łóżkowe, dziane lub szydełkowane, z bawełny |
6303 12 |
Firanki, zasłony i rolety; lambrekiny okienne i łóżkowe, dziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6303 19 |
Firanki, zasłony i rolety; lambrekiny okienne i łóżkowe, dziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6303 91 |
Firanki, zasłony i rolety; lambrekiny okienne i łóżkowe, niedziane lub szydełkowane, z bawełny |
6303 92 |
Firanki, zasłony i rolety; lambrekiny okienne i łóżkowe, niedziane lub szydełkowane, z włókien syntetycznych |
6303 99 |
Firanki, zasłony i rolety; lambrekiny okienne i łóżkowe, niedziane lub szydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6304 11 |
Narzuty, dziane lub szydełkowane |
6304 19 |
Inne narzuty, niedziane lub szydełkowane |
6304 91 |
Inne artykuły wyposażenia wnętrz, dziane lub szydełkowane |
6304 92 |
Inne artykuły wyposażenia wnętrz, niedziane i nieszydełkowane, z bawełny |
6304 93 |
Inne artykuły wyposażenia wnętrz, niedziane i nieszydełkowane, z włókien syntetycznych |
6304 99 |
Inne artykuły wyposażenia wnętrz, niedziane i nieszydełkowane, z innych materiałów włókienniczych |
6305 10 |
Worki i torby stosowane do pakowania towarów, z juty lub innych włókien łykowych |
6305 20 |
Worki i torby stosowane do pakowania towarów, z bawełny |
6305 31 |
Worki i torby stosowane do pakowania towarów, z taśmy polietylenowej lub polipropylenowej |
6305 39 |
Worki i torby stosowane do pakowania towarów, z innych tkanin sztucznych |
6305 90 |
Worki i torby stosowane do pakowania towarów, z innych materiałów włókienniczych |
6306 11 |
Wyroby z brezentu impregnowanego, markizy i zasłony przeciwsłoneczne, z bawełny |
6306 12 |
Wyroby z brezentu impregnowanego, markizy i zasłony przeciwsłoneczne, z włókien syntetycznych |
6306 19 |
Wyroby z brezentu impregnowanego, markizy i zasłony przeciwsłoneczne, z innych materiałów włókienniczych |
6306 21 |
Namioty, z bawełny |
6306 22 |
Namioty, z włókien syntetycznych |
6306 29 |
Namioty, z innych materiałów włókienniczych |
6306 31 |
Żagle, z włókien syntetycznych |
6306 39 |
Żagle, z innych materiałów włókienniczych |
6306 41 |
Materace nadmuchiwane, z bawełny |
6306 49 |
Materace nadmuchiwane, z innych materiałów włókienniczych |
6306 91 |
Pozostałe wyposażenie kempingowe, z bawełny |
6306 99 |
Pozostałe wyposażenie kempingowe, z innych materiałów włókienniczych |
6307 10 |
Ścierki do podłogi, ścierki do naczyń, ścierki do kurzu oraz podobne ścierki do wycierania, z materiałów włókienniczych |
6307 20 |
Kamizelki i pasy ratunkowe, z materiałów włókienniczych |
6307 90 |
Inne artykuły konfekcjonowane, łącznie z wykrojami odzieży |
6308 00 |
Zestawy tkanin i przędzy, z dodatkami lub bez, do wykonywania kilimów, obić, haftowanej bielizny stołowej i serwetek lub podobnych artykułów włókienniczych |
6309 00 |
Odzież używana i inne artykuły używane |
Wyroby włókiennicze i odzieżowe z działów 30–49, 64–96
|
Opis produktu |
||
3005 90 |
Wata, gaza, bandaże i podobne artykuły |
||
ex 3921 12 |
|
||
ex 3921 13 |
|||
ex 3921 90 |
|||
ex 4202 12 |
|
||
ex 4202 22 |
|||
ex 4202 32 |
|||
ex 4202 92 |
|||
ex 6405 20 |
Obuwie z podeszwą i cholewką z filcu z wełny |
||
ex 6406 10 |
Cholewki, w których 50 % lub więcej zewnętrznej powierzchni wykonano z materiałów włókienniczych |
||
ex 6406 99 |
Ocieplacze i getry z materiałów włókienniczych |
||
6501 00 |
Formy kapeluszy, korpusy kapeluszy i stożki z filcu; płaty i rury z filcu |
||
6502 00 |
Stożki kapeluszy plecione lub wykonane przez łączenie pasków z jakiegokolwiek materiału |
||
6503 00 |
Kapelusze i inne nakrycia głowy z filcu |
||
6504 00 |
Kapelusze i inne nakrycia głowy, plecione lub wykonane przez łączenie pasków z jakiegokolwiek materiału |
||
6505 90 |
Kapelusze i inne nakrycia głowy, dziane lub szydełkowane lub wykonane z koronki lub innych materiałów włókienniczych |
||
6601 10 |
Parasole i parasole przeciwsłoneczne, ogrodowe |
||
6601 91 |
Pozostałe parasole, z trzonem teleskopowym |
||
6601 99 |
Pozostałe parasole |
||
ex 7019 10 |
Przędza z włókna szklanego |
||
ex 7019 20 |
Tkaniny z włókna szklanego |
||
8708 21 |
Pasy bezpieczeństwa do pojazdów samochodowych |
||
8804 00 |
Spadochrony; ich części i akcesoria |
||
9113 90 |
Paski i bransoletki do zegarków z materiałów włókienniczych |
||
ex 9404 90 |
Poduszki i jaśki z bawełny; kołdry; pierzyny; szaliki i podobne artykuły z materiałów włókienniczych |
||
9502 91 |
Ubranka dla lalek |
||
ex 9612 10 |
Taśmy, z włókien sztucznych, inne niż mierzące mniej niż 30 mm szerokości i umieszczone na stałe w kasetach |
POROZUMIENIE W SPRAWIE BARIER TECHNICZNYCH W HANDLU
CZŁONKOWIE,
biorąc pod uwagę wielostronne negocjacje handlowe Rundy Urugwajskiej;
pragnąc sprzyjać celom GATT 1994;
uznając poważny wkład, jaki mogą wnieść w tym zakresie normy międzynarodowe i systemy oceny zgodności, poprzez podnoszenie efektywności produkcji i ułatwianie prowadzenia handlu międzynarodowego;
pragnąc zatem zachęcić do tworzenia takich norm międzynarodowych i systemów oceny zgodności;
pragnąc jednak zapewnić, że przepisy techniczne i normy, w tym wymagania dotyczące opakowania, znakowania i etykietowania oraz procedury oceny zgodności z przepisami technicznymi i normami, nie stworzą niepotrzebnych przeszkód w handlu międzynarodowym;
uznając, że żaden kraj nie powinien być powstrzymywany od podejmowania środków koniecznych do zapewnienia jakości swego wywozu albo ochrony życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, czy środowiska, albo w celu zapobiegania oszukańczym praktykom, w zakresie uznanym za właściwy, pod warunkiem rygoru, że nie będą one stosowane w sposób, który stanowiłby narzędzie arbitralnej lub nieusprawiedliwionej dyskryminacji pomiędzy krajami, gdzie panują takie same warunki, lub ukrytego ograniczenia dla handlu międzynarodowego, a które są zgodne z postanowieniami niniejszego Porozumienia;
uznając, że żaden kraj nie powinien być powstrzymywany od podejmowania środków koniecznych do ochrony jego zasadniczych interesów bezpieczeństwa;
uznając wkład, jaki normalizacja międzynarodowa może wnieść do transferu technologii z krajów rozwiniętych do rozwijających się;
uznając, że kraje rozwijające się mogą mieć szczególne trudności w formułowaniu i stosowaniu przepisów technicznych i norm oraz procedur oceny zgodności z przepisami technicznymi i normami, i pragnąc pomóc im w ich wysiłkach w tym zakresie;
UZGADNIAJĄ NINIEJSZYM, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Postanowienia ogólne
PRZEPISY TECHNICZNE I NORMY
Artykuł 2
Przygotowywanie, przyjmowanie i stosowanie przepisów technicznych przez centralne jednostki rządowe
W odniesieniu do swoich centralnych jednostek rządowych:
2.1. Członkowie zapewnią, że w odniesieniu do przepisów technicznych produkty przywożone z terytorium któregokolwiek Członka będą traktowane w sposób nie mniej korzystny niż podobne produkty pochodzenia krajowego lub podobne produkty pochodzące z jakiegokolwiek innego kraju.
2.2. Członkowie zapewnią, że przepisy techniczne nie będą przygotowywane, przyjmowane lub stosowane w celu lub ze skutkiem tworzenia niepotrzebnych przeszkód w handlu międzynarodowym. Z tego względu przepisy techniczne nie będą ograniczać handlu w stopniu większym niż to konieczne do osiągnięcia uzasadnionego celu, biorąc pod uwagę zagrożenia, jakie mogłoby wywołać nieosiągnięcie tego celu. Takimi uzasadnionymi celami są, m.in.: wymagania bezpieczeństwa narodowego; zapobieganie oszukańczym praktykom; ochrona zdrowia lub bezpieczeństwa ludzi, ochrona życia i zdrowia zwierząt i roślin i lub środowiska. Przy ocenie takich zagrożeń właściwymi elementami branymi pod uwagę są, m.in.: dostępna informacja naukowo-techniczna, odpowiednia technologia przetwarzania lub zamierzone przeznaczenie produktów.
2.3. Przepisy techniczne nie będą utrzymywane, jeżeli okoliczności lub cele, które wywołały ich przyjęcie, już nie istnieją, albo gdy zmienione okoliczności lub cele mogą być spełnione w sposób w mniejszym stopniu ograniczający handel.
2.4. W przypadkach, gdy przepisy techniczne są wymagane, a odpowiednie normy międzynarodowe istnieją lub gdy ukończenie prac nad nimi jest pewne, Członkowie będą je wykorzystywać, lub ich odpowiednie fragmenty, jako podstawę dla swoich przepisów technicznych, z wyjątkiem przypadków, kiedy takie normy międzynarodowe lub ich odpowiednie fragmenty byłyby nieskutecznym lub niewłaściwym narzędziem do osiągnięcia uzasadnionych zamierzonych celów, na przykład ze względu na zasadnicze czynniki klimatyczne lub geograficzne, albo zasadnicze problemy techniczne.
2.5. Członek przygotowujący, przyjmujący lub stosujący przepis techniczny, który może wywrzeć znaczący wpływ na handel innych Członków, na wniosek innego Członka, wyjaśni uzasadnienie wprowadzenia tego przepisu technicznego w rozumieniu postanowień ustępów 2–4. W każdym przypadku, kiedy jest przygotowywany, przyjmowany lub stosowany przepis techniczny dla osiągnięcia jednego z uzasadnionych celów wyraźnie określonych w ustępie 2, i jest on zgodny z odpowiednimi norami międzynarodowymi, będzie to niezbitą podstawą do przypuszczenia, że nie będzie on tworzyć niepotrzebnej przeszkody w handlu międzynarodowym.
2.6. Mając na uwadze harmonizację przepisów technicznych w możliwie najszerszym stopniu, Członkowie będą uczestniczyć w pełnym zakresie, w granicach dostępnych im zasobów, w przygotowywaniu przez odpowiednie międzynarodowe jednostki normalizujące norm międzynarodowych dotyczących produktów, w odniesieniu do których albo już przyjęły albo przewidują, że przyjmą przepisy techniczne.
2.7. Członkowie ustosunkują się pozytywnie do kwestii przyjmowania przepisów technicznych innych Członków jako ekwiwalentnych, nawet jeżeli przepisy te różnią się od ich własnych, pod warunkiem, iż nie mają wątpliwości, że przepisy te w odpowiedni sposób posłużą osiągnięciu celów ich własnych przepisów.
2.8. Gdziekolwiek to będzie właściwe, Członkowie będą określać swoje przepisy techniczne na podstawie wymagań dotyczących produktów raczej pod względem właściwości funkcjonalnych niż charakterystyki konstrukcyjnej lub opisowej.
2.9. Gdy nie istnieje odpowiednia norma międzynarodowa lub gdy treść techniczna proponowanego przepisu technicznego nie jest zgodna z treścią techniczną odpowiednich norm międzynarodowych, a przepis techniczny może wywrzeć istotny wpływ na handel innych Członków, to Członkowie będą:
na odpowiednio wczesnym etapie publikować informację o zamiarze wprowadzenia proponowanego przepisu technicznego, w taki sposób, by umożliwić zainteresowanym stronom innych Członków zapoznanie się z nią;
notyfikować innych Członków, za pośrednictwem Sekretariatu, o produktach, jakie mają być objęte proponowanym przepisem technicznym, wraz z krótkim wskazaniem jego celu i przesłanek. Takie notyfikacje będą dokonywane na odpowiednio wczesnym etapie, aby można było jeszcze wprowadzić zmiany i uwzględnić uwagi;
na wniosek, dostarczyć innym Członkom szczegóły lub kopie proponowanego przepisu technicznego oraz, o ile to możliwe, wskazać te fragmenty, które merytorycznie różnią się od odpowiednich norm międzynarodowych;
bez dyskryminacji wyznaczyć rozsądny termin na zgłoszenie uwag na piśmie przez innych Członków, na wniosek przedyskutować je oraz uwzględnić te pisemne uwagi i rezultaty tych dyskusji.
2.10. Z zastrzeżeniem postanowień zawartych we wprowadzeniu do ustępu 9, w przypadku gdy występują lub grożą wystąpieniem pilne problemy związane z bezpieczeństwem, zdrowiem, ochroną środowiska lub bezpieczeństwem narodowym Członka, Członek ten może pominąć te z kroków wyliczonych w ustępie 9, które uzna za konieczne, pod warunkiem że Członek po przyjęciu przepisu technicznego:
bezzwłocznie notyfikuje, za pośrednictwem Sekretariatu, innych członków o szczególnym przepisie technicznym, objętych nim produktach, wraz z krótkim wskazaniem celu i przesłanek przepisu technicznego, łącznie z istotą pilności problemów;
na wniosek dostarczy innym Członkom kopie tego przepisu technicznego;
bez dyskryminacji umożliwi innym Członkom przedstawienie uwag na piśmie, na wniosek przedyskutuje je i uwzględni te pisemne uwagi i rezultaty tych dyskusji.
2.11. Członkowie zapewniają, iż wszystkie przepisy techniczne, które zostały przyjęte, będą bez zwłoki opublikowane lub udostępnione w taki sposób, aby umożliwić zainteresowanym stronom innych Członków zapoznanie się z nimi.
2.12. Poza pilnymi okolicznościami podanymi w ustępie 10 Członkowie zapewnią odpowiedni odstęp czasowy pomiędzy opublikowaniem przepisów technicznych a ich wejściem w życie, aby dać czas producentom Członków wywożących, a szczególnie Członków-krajów rozwijających się, na dostosowanie ich produktów lub metod produkcji do wymagań Członka przywożącego.
Artykuł 3
Przygotowywanie, przyjmowanie i stosowanie przepisów technicznych przez jednostki władz lokalnych i jednostki pozarządowe
W odniesieniu do swoich jednostek władz lokalnych i jednostek pozarządowych na swoich terytoriach:
3.1. Członkowie podejmą wszelkie racjonalne środki, jakie mogą im być dostępne w celu zapewnienia stosowania się przez te jednostki do postanowień artykułu 2, z wyjątkiem obowiązku notyfikacji według ustępów 9.2 i 10.1 artykułu 2.
3.2. Członkowie zapewnią, że przepisy techniczne władz lokalnych, szczebla bezpośrednio niższego od rządu centralnego Członków, są notyfikowane zgodnie z postanowieniami ustępów 9.2 i 10.1 artykułu 2, biorąc pod uwagę, że nie będą wymagać notyfikacji przepisy techniczne, których treść techniczna jest zasadniczo taka sama, jak wcześniej notyfikowanych przepisów technicznych centralnych jednostek rządowych danego Członka.
3.3. Członkowie mogą wymagać, by kontakty z innymi Członkami, w tym notyfikacje, dostarczanie informacji, uwag i dyskusje, omówione w ustępach 9 i 10 artykułu 2, odbywały się za pośrednictwem rządu centralnego.
3.4. Członkowie nie będą podejmować środków, które wymagałyby lub skłaniały jednostki władz lokalnych lub jednostki pozarządowe na swoich terytoriach do działania w sposób niezgodny z postanowieniami artykułu 2.
3.5. Członkowie ponoszą całkowitą odpowiedzialność w ramach niniejszego Porozumienia za przestrzeganie wszystkich postanowień artykułu 2. Członkowie wypracują i będą stosować pozytywne środki i mechanizmy wspomagające przestrzeganie postanowień artykułu 2 przez jednostki inne niż centralne jednostki rządowe.
Artykuł 4
Przygotowywanie, przyjmowanie i stosowanie norm
ZGODNOŚĆ Z PRZEPISAMI TECHNICZNYMI I NORMAMI
Artykuł 5
Procedury oceny zgodności przez centralne jednostki rządowe
Członkowie zapewniają, że w przypadkach, gdy wymagane jest pozytywne zapewnienie zgodności z przepisami technicznymi lub normami, ich centralne jednostki rządowe będą stosowały następujące postanowienia wobec produktów pochodzących z terytoriów innych Członków:
procedury oceny zgodności przygotowuje się, przyjmuje i stosuje tak, aby zapewnić dostęp dostawcom podobnych produktów pochodzących z terytoriów innych Członków na warunkach nie mniej korzystnych niż te, które są stworzone dostawcom podobnych produktów pochodzenia krajowego lub pochodzących z jakiegokolwiek innego kraju, w porównywalnej sytuacji; dostęp pociąga za sobą prawo dostawcy do oceny zgodności według zasad procedury, a w tym, jeżeli jest to przewidziane daną procedurą, możliwość przeprowadzenia oceny zgodności w ośrodku do tego przeznaczonym oraz uzyskanie odpowiedniego znaku systemu;
procedur oceny zgodności nie przygotowuje się, nie przyjmuje się i nie stosuje się w celu lub ze skutkiem tworzenia niepotrzebnych przeszkód w handlu międzynarodowym. Oznacza to, m.in. że procedury oceny zgodności nie będą bardziej surowe, ani stosowane bardziej surowo, niż to konieczne do zagwarantowania Członkowi przywożącemu odpowiedniej pewności, że produkty są zgodne z odpowiednimi przepisami technicznymi lub normami, biorąc pod uwagę zagrożenia, jakie mógłby wywołać brak tej zgodności.
Stosując postanowienia ustępu 1, Członkowie zapewnią, że:
procedury oceny zgodności będą wszczynane i kończone tak szybko, jak to możliwe i w kolejności nie mniej korzystnej dla produktów pochodzących z terytoriów innych Członków, niż w odniesieniu do podobnych produktów krajowych;
będzie opublikowany standardowy okres przeprowadzania każdej procedury oceny zgodności lub podany będzie wnioskodawcy przewidywany okres przeprowadzenia, na jego wniosek; po otrzymaniu zgłoszenia, kompetentna jednostka bez zwłoki sprawdzi, czy dokumentacja jest kompletna i poinformuje wnioskodawcę, w sposób dokładny i pełny, o wszystkich brakach; kompetentna jednostka tak szybko, jak jest to możliwe, w sposób dokładny i pełny przekaże wyniki oceny wnioskodawcy, tak by w razie potrzeby można było podjąć działanie korekcyjne; nawet jeśli zgłoszenie wykazuje braki, kompetentna jednostka będzie kontynuować, na wniosek wnioskodawcy, ocenę zgodności na tyle, na ile jest to celowe; i że na jego wniosek wnioskodawca będzie informowany o etapie procedury, z wyjaśnieniem wszelkich opóźnień;
wymogi informacyjne będą ograniczone do tego co jest konieczne do oceny zgodności i określenia opłat;
poufność informacji o produktach pochodzących z terytoriów innych Członków, powstałej w wyniku procedur oceny zgodności lub dostarczanej w związku z nimi, będzie przestrzegana tak samo, jak w stosunku do produktów krajowych i w taki sposób, aby były chronione uzasadnione interesy handlowe;
wszelkie opłaty nakładane za ocenę zgodności produktów pochodzących z terytoriów innych Członków będą relatywnie odpowiednie w stosunku do wszelkich opłat, jakimi obciąża się ocenę zgodności podobnych produktów pochodzenia krajowego lub pochodzących z jakiegokolwiek innego kraju, przy wzięciu pod uwagę kosztów łączności, transportu oraz innych kosztów wynikających z różnic w lokalizacji wnioskodawcy i jednostki przeprowadzającej ocenę zgodności;
umiejscowienie ośrodków wykorzystywanych w procedurach oceny zgodności oraz wybór próbek będzie tego rodzaju, by nie powodować niepotrzebnych niedogodności dla wnioskodawców lub ich przedstawicieli;
gdy dane techniczne produktu zostaną zmienione w wyniku określania jego zgodności z odpowiednimi przepisami technicznymi lub normami, to procedura oceny zgodności zmodyfikowanego produktu będzie ograniczona do tego co jest konieczne, aby stwierdzić, czy istnieje wystarczająca pewność, że produkt nadal spełnia wymogi odpowiednich przepisów technicznych lub norm;
istnieje procedura rozpatrywania skarg związanych z działaniem procedury oceny zgodności i podejmowania działań korekcyjnych w przypadkach, gdy skarga jest słuszna.
Gdy nie istnieje odpowiedni przewodnik czy zalecenie wydane przez międzynarodową jednostkę normalizującą, lub treść techniczna proponowanej procedury oceny zgodności nie jest zgodna z odpowiednimi przewodnikami lub zaleceniami opracowanymi przez międzynarodowe jednostki normalizujące, i jeżeli procedura oceny zgodności może wywrzeć istotny wpływ na handel innych Członków, to Członkowie będą:
na odpowiednio wczesnym etapie publikować informację o zamiarze wprowadzenia danej procedury oceny zgodności, w taki sposób, by umożliwić zainteresowanym stronom innych Członków zapoznanie się z nią;
notyfikować innych Członków, za pośrednictwem Sekretariatu, o produktach jakie mają być objęte proponowaną procedurą oceny zgodności, wraz z krótkim wskazaniem jej celu i przesłanek. Takie notyfikacje będą dokonywane na odpowiednio wczesnym etapie, aby można było jeszcze wprowadzić zmiany i uwzględnić uwagi;
na wniosek, dostarczać innym Członkom szczegóły lub kopie proponowanej procedury oraz, o ile to możliwe, wskazywać te fragmenty, które merytorycznie różnią się od odpowiednich przewodników lub zaleceń wydanych przez międzynarodowe jednostki normalizujące;
bez dyskryminacji wyznaczać rozsądny termin na zgłoszenie uwag na piśmie przez innych Członków, na wniosek przedyskutują je i uwzględnią te pisemne uwagi i rezultaty tych dyskusji.
Z zastrzeżeniem postanowień zawartych we wprowadzeniu do ustępu 6, w przypadku gdy występują lub grożą wystąpieniem pilne problemy związane z bezpieczeństwem, zdrowiem, ochroną środowiska lub bezpieczeństwem narodowym Członka, Członek ten może pominąć te z kroków wyliczonych w ustępie 6, które uzna za konieczne, pod warunkiem że Członek przyjmując procedurę:
bezzwłocznie notyfikuje, za pośrednictwem Sekretariatu, innych Członków o tej szczególnej procedurze i objętych nią produktach, wraz z krótkim wskazaniem celu i przesłanek procedury, łącznie z istotą pilnych problemów;
na wniosek, dostarczy innym Członkom kopie przepisów tej procedury;
bez dyskryminacji umożliwi innym Członkom przedstawienie uwag na piśmie, na wniosek przedyskutuje je i uwzględni te pisemne uwagi i rezultaty tych dyskusji.
Artykuł 6
Uznanie oceny zgodności przez centralne jednostki rządowe
W odniesieniu do swoich centralnych jednostek rządowych:
6.1. Niezależnie od postanowień ustępów 3 i 4, Członkowie zapewniają, że w miarę możliwości wyniki procedur oceny zgodności innych Członków będą akceptowane, nawet gdy procedury te różnią się od ich własnych, pod warunkiem że nie będą mieli wątpliwości, iż procedury te dają zapewnienie zgodności ze stosowanymi przepisami technicznymi lub normami, ekwiwalentne do ich własnych procedur. Uznaje się, że wcześniejsze konsultacje mogą być konieczne w celu osiągnięcia wzajemnie zadowalającego porozumienia dotyczącego w szczególności:
adekwatnej i trwałej kompetencji technicznej odpowiednich jednostek Członka wywożącego dokonujących oceny zgodności, aby mieć zaufanie co do stałej niezawodności wyników ich ocen zgodności; w związku z tym będzie brana pod uwagę zweryfikowana zgodność, np. poprzez akredytację, z odpowiednimi przewodnikami lub zaleceniami wydanymi przez międzynarodowe jednostki normalizujące, jako wskaźnik adekwatnej kompetencji technicznej;
ograniczenia akceptacji wyników oceny zgodności do tych, które są uzyskane przez wyznaczone jednostki Członka wywożącego.
6.2. Członkowie zapewnią, że ich procedury oceny zgodności będą zezwalały, o ile to będzie celowe, na stosowanie postanowień ustępu 1.
6.3. Zachęca się Członków, aby na wniosek innych Członków, przejawiali wolę podjęcia negocjacje w celu zawarcia porozumień o wzajemnym uznawaniu wyników procedur oceny zgodności każdej ze stron. Członkowie mogą wymagać, aby takie porozumienia spełniały kryteria ustępu 1 i były wzajemnie satysfakcjonujące w zakresie możliwości ułatwienia handlu danymi produktami.
6.4. Zachęca się Członków, aby zezwalali na udział jednostek dokonujących oceny zgodności zlokalizowanych na terytoriach innych Członków do uczestniczenia w ich procederach oceny zgodności na warunkach nie mniej korzystnych niż stworzone jednostkom zlokalizowanym na własnym terytorium lub na terytorium jakiegokolwiek innego kraju.
Artykuł 7
Procedury oceny zgodności przez jednostki władz lokalnych
W odniesieniu do jednostek władz lokalnych na swoich terytoriach:
7.1. Członkowie będą podejmować takie racjonalne środki, jakie mogą być im dostępne, aby zapewnić stosowanie się przez te jednostki do postanowień artykułów 5 i 6, z wyjątkiem obowiązku notyfikowania, o czym mowa w ustępach 6.2 i 7.1 artykułu 5.
7.2. Członkowie zapewnią, że procedury oceny zgodności jednostek władz lokalnych, szczebla bezpośrednio niższego od rządu centralnego Członków, są notyfikowane zgodnie z postanowieniami ustępów 6.2 i 7.1 artykułu 5, biorąc pod uwagę, że nie będą wymagać notyfikacji procedury oceny zgodności, których treść techniczna jest zasadniczo taka sama, jak wcześniej notyfikowanych procedur oceny zgodności centralnych jednostek rządowych danego Członka.
7.3. Członkowie mogą wymagać, by kontakty z innymi Członkami, w tym notyfikacje, dostarczanie informacji, uwag i dyskusje omówione w ustępach 6 i 7 artykułu 5, odbywały się za pośrednictwem rządu centralnego.
7.4. Członkowie nie będą podejmować środków, które wymagałyby lub skłaniały jednostki władz lokalnych na swoich terytoriach do działania w sposób niezgodny z postanowieniami artykułów 5 i 6.
7.5. Członkowie ponoszą całkowitą odpowiedzialność w ramach niniejszego Porozumienia za przestrzeganie wszystkich postanowień artykułów 5 i 6. Członkowie wypracują i będą stosować pozytywne środki i mechanizmy wspomagające przestrzeganie postanowień artykułów 5 i 6 przez jednostki inne niż centralne jednostki rządowe.
Artykuł 8
Procedury oceny zgodności przez jednostki pozarządowe
Artykuł 9
Systemy międzynarodowe i regionalne
INFORMACJA I POMOC
Artykuł 10
Informacja o przepisach technicznych, normach i procedurach oceny zgodności
Każdy Członek zapewni istnienie punktu informacyjnego, mogącego odpowiedzieć na wszelkie racjonalne zapytania innych Członków i zainteresowanych stron innych Członków, a także dostarczyć odpowiednie dokumenty dotyczące:
wszelkich przepisów technicznych przyjętych lub proponowanych na jego terytorium przez centralne jednostki rządowe lub jednostki władz lokalnych, przez jednostki pozarządowe mające moc prawną wprowadzania przepisu technicznego, lub przez regionalne jednostki normalizujące, których takie jednostki są członkami lub uczestnikami;
wszelkich norm przyjętych lub proponowanych na jego terytorium przez centralne jednostki rządowe lub jednostki władz lokalnych, lub przez regionalne jednostki normalizujące, których członkami lub uczestnikami są te jednostki;
wszelkich procedur oceny zgodności lub proponowanych procedur oceny zgodności, stosowanych na jego terytorium przez centralne jednostki rządowe lub jednostki władz lokalnych, lub przez jednostki pozarządowe mające moc prawną wprowadzania przepisu technicznego, albo przez regionalne jednostki, których takie jednostki są członkami lub uczestnikami;
członkostwa i uczestnictwa Członka, lub właściwych centralnych jednostek rządowych lub jednostek władz lokalnych na jego terytorium, w międzynarodowych i regionalnych jednostkach normalizujących oraz systemach oceny zgodności, a także w uzgodnieniach dwustronnych i wielostronnych objętych zakresem niniejszego Porozumienia; Członek będzie również w stanie dostarczyć odpowiednie informacje o postanowieniach w ramach takich systemów i uzgodnień;
miejsca zamieszczania obwieszczeń publikowanych zgodnie z niniejszym Porozumieniem lub udzielenia informacji, gdzie takie informacje mogą być uzyskane;
umiejscowienia punktów informacyjnych wymienionych w ustępie 3.
Każdy Członek będzie podejmować takie racjonalne środki, jakie mogą mu być dostępne, aby zapewnić istnienie jednego lub więcej punktów informacyjnych, które będą mogły udzielać odpowiedzi na wszelkie racjonalne zapytania innych Członków i zainteresowanych stron innych Członków, a także będą mogły dostarczyć odpowiednie dokumenty lub informacje, gdzie mogą one być uzyskane, dotyczące:
wszelkich norm przyjętych lub proponowanych na jego terytorium przez pozarządowe jednostki normalizujące lub przez regionalne jednostki normalizujące, których takie jednostki są członkami lub uczestnikami; i
wszelkich procedur oceny zgodności lub proponowanych procedur oceny zgodności, stosowanych na jego terytorium przez jednostki pozarządowe lub przez regionalne jednostki, których takie jednostki są członkami lub uczestnikami;
członkostwa i uczestnictwa właściwych jednostek pozarządowych na swoim terytorium w międzynarodowych i regionalnych jednostkach normalizujących oraz systemach oceny zgodności, a także w uzgodnieniach dwustronnych i wielostronnych objętych zakresem niniejszego Porozumienia; punkty te będą również w stanie dostarczyć odpowiednich informacji o postanowieniach w ramach takich systemów i uzgodnień.
Żadne z postanowień niniejszego Porozumienia nie będzie rozumiane jako wymagające:
publikowania tekstów w innym języku, niż w języku Członka;
dostarczania szczegółów lub kopii projektów w innym języku niż język Członka, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w ustępie 5; lub
od Członków dostarczania jakichkolwiek informacji, których ujawnienie uważają oni za sprzeczne ze swoimi zasadniczymi interesami bezpieczeństwa.
Artykuł 11
Pomoc techniczna dla innych Członków
Członkowie będą podejmować, na wniosek, takie racjonalne środki, jakie mogą im być dostępne, w celu zapewnienia, aby jednostki stanowiące z ich terytoriów udzielały porad innym Członkom, zwłaszcza Członkom – krajom rozwijającym się, oraz będą świadczyć im pomoc techniczną na wzajemnie uzgodnionych zasadach i warunkach w zakresie:
powoływania jednostek stanowiących lub jednostek dokonujących oceny zgodności z przepisami technicznymi; oraz
metod, za pomocą których ich przepisy techniczne mogą być jak najlepiej przestrzegane.
Artykuł 12
Specjalne i wyróżniające traktowanie Członków – krajów rozwijających się
INSTYTUCJE, KONSULTACJE I ROZSTRZYGANIE SPORÓW
Artykuł 13
Komitet do spraw Barier Technicznych w Handlu
Artykuł 14
Konsultacje i rozstrzyganie sporów
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 15
Postanowienia końcowe
Zastrzeżenia
Przeglądy
Załączniki
ZAŁĄCZNIK 1
TERMINY I ICH DEFINICJE DLA CELÓW NINIEJSZEGO POROZUMIENIA
Terminy przedstawione w szóstym wydaniu Przewodnika 2 ISO/IEC z 1991 r. – „Ogólne terminy i ich definicje dotyczące normalizacji i dziedzin związanych” w przypadku użycia ich w niniejszym Porozumieniu, będą mieć to samo znaczenie, jak podano w definicjach wspomnianego Przewodnika, biorąc pod uwagę fakt, że z zakresu niniejszego Porozumienia wyłączone są usługi. Jednakże dla celów niniejszego Porozumienia będzie stosować się następujące definicje:
1. Przepis techniczny
Dokument przedstawiający charakterystykę produktów lub związanych z nimi procesów i metod produkcji, wraz z odpowiednimi postanowieniami administracyjnymi, z którymi zgodność jest obowiązująca. Może on również zawierać lub dotyczyć wyłącznie terminologii, symbolów, wymagań dotyczących opakowania, znakowania lub etykietowania, odnoszących się do produktu, procesu lub metody produkcji.
Uwaga wyjaśniająca
Definicja zawarta w Przewodniku 2 ISO/IEC nie stanowi zamkniętej całości, lecz bazuje na systemie tzw. „klocków”.
2. Norma
Dokument zatwierdzony przez uznaną jednostkę, ustalający, do powszechnego i wielokrotnego stosowania, zasady, wytyczne lub charakterystyki produktów lub związanych z nimi procesów i metod produkcji, z którymi zgodność nie jest obowiązująca. Może również zawierać lub dotyczyć wyłącznie terminologii, symbolów, wymagań dotyczących opakowania, znakowania lub etykietowania odnoszących się do produktu, procesu lub metody produkcji.
Uwaga wyjaśniająca
Terminy wg definicji Przewodnika 2 ISO/IEC obejmują produkty, procesy i usługi. Niniejsze Porozumienie dotyczy jedynie przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności w odniesieniu do produktów lub procesów i metod produkcji. Normy wg definicji Przewodnika 2 ISO/IEC mogą być obowiązujące lub dobrowolne. Dla celów niniejszego Porozumienia normy definiuje się jako dobrowolne, a przepisy techniczne – jako obowiązujące dokumenty. Normy opracowywane przez międzynarodową społeczność normalizacyjną oparte są na consensusie. Niniejsze Porozumienie obejmuje również dokumenty, które nie są oparte na consensusie.
3. Procedury oceny zgodności
Jakakolwiek procedura zastosowana, bezpośrednio lub pośrednio, w celu ustalenia, że odpowiednie wymagania zawarte w przepisach technicznych lub normach zostały spełnione.
Uwaga wyjaśniająca
Procedury oceny zgodności obejmują, m.in. procedury pobierania próbek, badania i kontrolowania; oceny, weryfikacji i zapewnienia zgodności; rejestracji, akredytacji i dopuszczenia, a także kombinacje tych procedur.
4. Jednostka międzynarodowa lub system
Jednostka lub system, którego członkostwo jest otwarte dla odpowiednich jednostek przynajmniej wszystkich Członków.
5. Jednostka regionalna lub system
Jednostka lub system, którego członkostwo jest otwarte dla odpowiednich jednostek tylko niektórych Członków.
6. Centralna jednostka rządowa
Rząd centralny, jego ministerstwa i departamenty lub jakakolwiek jednostka podlegająca kontroli rządu centralnego w zakresie danej działalności.
Uwaga wyjaśniająca
W przypadku Wspólnot Europejskich stosuje się postanowienia dotyczące centralnych jednostek rządowych. Jednakże w ramach Wspólnot Europejskich mogą być ustanawiane regionalne jednogstki lub systemy oceny zgodności, i w tych przypadkach podlegają one postanowieniom niniejszego Porozumienia dotyczącym jednostek regionalnych lub systemów oceny zgodności.
7. Jednostka władzy lokalnej
Rząd inny niż centralny (np. stanu, prowincji, landu, kantonu, władze miejskie itp.), jego ministerstwa lub departamenty albo jakakolwiek jednostka podlegająca kontroli tego rządu w zakresie danej działalności.
8. Jednostka pozarządowa
Jednostka inna niż centralna jednostka rządowa lub jednostka władzy lokalnej, łącznie z jednostką pozarządową mającą moc prawną wprowadzania przepisu technicznego.
ZAŁĄCZNIK 2
GRUPY EKSPERTÓW TECHNICZNYCH
Następujące procedury będą stosowane do grup ekspertów technicznych ustanowionych zgodnie z postanowieniami artykułu 14.
1. Grupy ekspertów technicznych podlegają panelowi. Zasady ich działania i szczegółowe procedury prac będą ustalane przez panel i panelowi będą składane sprawozdania.
2. Uczestnictwo w grupach ekspertów technicznych będzie ograniczone do osób mających uznaną pozycję zawodową i doświadczenie w danej dziedzinie.
3. Obywatele państw – stron sporu nie będą uczestniczyć w pracach grupy ekspertów technicznych bez wspólnej zgody stron sporu, z wyjątkiem wyjątkowych okoliczności, kiedy panel uzna, że potrzeba wyspecjalizowanej ekspertyzy naukowej nie może być w inny sposób zaspokojona. Urzędnicy państwowi stron sporu nie będą uczestniczyć w grupie ekspertów technicznych. Członkowie grup ekspertów technicznych będą działać w swoim własnym imieniu, a nie jako przedstawiciele rządu, ani przedstawiciele jakiejkolwiek organizacji. W związku z tym rządy lub organizacje nie będą udzielać im instrukcji dotyczących spraw przedkładanych grupie ekspertów technicznych.
4. Grupy ekspertów technicznych mogą przeprowadzać konsultacje lub pozyskiwać informacje i porady techniczne z jakiegokolwiek źródła, które uznają za odpowiednie. Zanim grupa ekspertów technicznych zwróci się o taką informację lub poradę ze źródła będącego w jurysdykcji Członka, poinformuje o tym rząd tego Członka. Każdy Członek będzie reagować bez zwłoki i w pełni na jakąkolwiek prośbę grupy ekspertów technicznych o informacje, które grupa ekspertów technicznych uzna za konieczne i właściwe.
5. Strony w sporze będą mieć dostęp do wszelkich odpowiednich informacji dostarczonych grupie ekspertów technicznych, jeżeli nie mają one charakteru poufnego. Informacje poufne dostarczone grupie ekspertów technicznych nie będą ujawniane bez formalnego upoważnienia rządu, organizacji lub osoby dostarczającej informację. W przypadku, kiedy od grupy ekspertów technicznych żąda się takiej informacji, lecz nie ma upoważnienia do ujawnienia jej przez grupę ekspertów technicznych, niepoufne streszczenie tej informacji zostanie przekazane przez rząd, organizację lub osobę dostarczającą informację.
6. Grupa ekspertów technicznych będzie przedstawiać zainteresowanym Członkom, których dotyczy sprawa, projekt sprawozdania w celu uzyskania ich uwag i uwzględnienia tych uwag, o ile to będzie właściwe, w sprawozdaniu końcowym, które zostanie również rozesłane do Członków, których dotyczy sprawa, w momencie, gdy zostanie ono przedłożone panelowi.
ZAŁĄCZNIK 3
KODEKS WŁAŚCIWEGO POSTĘPOWANIA PRZY PRZYGOTOWYWANIU, PRZYJMOWANIU I STOSOWANIU NORM
POSTANOWIENIA OGÓLNE
A. Dla potrzeb niniejszego Kodeksu będą stosowane definicje zawarte w załączniku 1 do niniejszego Porozumienia.
B. Niniejszy Kodeks jest otwarty do przyjęcia dla każdej jednostki normalizującej działającej na terytorium Członka WTO, czy to centralnej jednostki rządowej, jednostki władzy lokalnej, czy też jednostki pozarządowej; każdej regionalnej rządowej jednostki normalizującej, której jeden lub więcej członków jest Członkiem WTO; oraz dla każdej regionalnej pozarządowej jednostki normalizującej, której jeden lub więcej Członków znajduje się na terytorium Członka WTO (zwane w niniejszym Kodeksie łącznie jako „jednostki normalizujące” lub indywidualnie jako „jednostka normalizująca”).
C. Jednostki normalizujące, które przyjęły niniejszy Kodeks lub od niego odstąpiły, powiadomią o tym fakcie Ośrodek Informacji ISO/IEC w Genewie. Notyfikacja będzie obejmować nazwę i adres danej jednostki oraz zakres obecnej i przewidywanej działalności normalizacyjnej. Notyfikacja może być przesłana albo bezpośrednio do Ośrodka Informacji ISO/IEC, albo za pośrednictwem krajowego członka ISO/IEC, lub raczej za pośrednictwem odpowiedniego krajowego członka lub stowarzyszonego międzynarodowego członka ISONET, według właściwości.
POSTANOWIENIA ZASADNICZE
D. W odniesieniu do norm, jednostka normalizująca będzie traktować produkty pochodzące z terytorium jakiegokolwiek innego Członka WTO w sposób nie mniej korzystny niż podobne produkty pochodzenia krajowego i podobne produkty pochodzące z jakiegokolwiek innego kraju.
E. Jednostka normalizująca zapewni, że normy nie będą przygotowywane, przyjmowane lub stosowane w celu lub ze skutkiem tworzenia niepotrzebnych przeszkód w handlu międzynarodowym.
F. Gdy normy międzynarodowe istnieją lub gdy ukończenie prac nad nimi jest pewne, jednostka normalizująca będzie je wykorzystywać lub ich odpowiednie fragmenty, jako podstawę opracowywanych norm, z wyjątkiem przypadków, kiedy takie normy międzynarodowe lub ich odpowiednie fragmenty byłyby nieskuteczne lub niewłaściwe, na przykład ze względu na niewystarczający poziom ochrony lub zasadnicze czynniki klimatyczne lub geograficzne lub zasadnicze problemy techniczne.
G. Mając na uwadze harmonizację norm w możliwie najszerszym stopniu, jednostka normalizująca będzie, we właściwy sposób, uczestniczyć w pełnym zakresie, w granicach dostępnych jej zasobów w przygotowywaniu przez odpowiednie międzynarodowe jednostki normalizujące norm międzynarodowych dotyczących tematyki, w odniesieniu do której przyjęła lub zamierza przyjąć normy. W przypadku jednostek normalizujących na terytorium Członka, udział w odpowiedniej międzynarodowej działalności normalizacyjnej będzie, kiedykolwiek to możliwe, realizowany przez jedną delegację, reprezentującą jej wszystkie jednostki normalizujące z danego terytorium, które przyjęły lub zamierzają przyjąć normy dotyczące tematyki objętej międzynarodową działalnością normalizacyjną.
H. Jednostka normalizująca działająca na terytorium Członka dołoży wszelkich starań, aby uniknąć dublowania lub nakładania się prac z pracami innych jednostek normalizujących z terytorium kraju lub odpowiednich międzynarodowych czy regionalnych jednostek normalizujących. Dołożą one również wszelkich starań, aby osiągnąć krajowy consensus odnośnie do opracowywanych norm. Podobnie, regionalna jednostka normalizująca uczyni wszystko dołoży wszelkich starań, aby uniknąć dublowania lub nakładania się prac z pracami odpowiednich międzynarodowych jednostek normalizujących.
I. Gdy będzie to właściwe, jednostka normalizująca będzie określać swoje normy na podstawie wymagań dotyczących produktów raczej pod względem właściwości funkcjonalnych niż charakterystyki konstrukcyjnej lub opisowej.
J. Co najmniej raz na sześć miesięcy jednostka normalizująca będzie publikować swój program prac, zawierający swoją nazwę i adres, normy, jakie obecnie przygotowuje i normy, jakie przyjęła w poprzedzającym okresie. Norma znajduje się w stadium przygotowania od momentu podjęcia decyzji o opracowaniu normy aż do jej przyjęcia. Tytuły poszczególnych projektów norm będą udostępniane, na wniosek, w języku angielskim, francuskim lub hiszpańskim. Informacja o powstaniu programu prac będzie publikowana w krajowym, lub, w zależności od przypadku, w regionalnym wydawnictwie dotyczącym działalności normalizacyjnej.
Program prac dla każdej normy będzie podawać, zgodnie z jakimikolwiek przepisami ISONET, klasyfikację odpowiednią dla danej tematyki, etap, jaki osiągnęły prace nad normą oraz przywołanie wszelkich norm międzynarodowych przyjętych za podstawę. Nie później niż w momencie publikacji swego programu prac, jednostka normalizująca będzie notyfikować jego powstanie do Ośrodka Informacji ISO/IEC w Genewie.
Notyfikacja będzie zawierać nazwę i adres jednostki normalizującej, nazwę i numer publikacji, w której zamieszczony jest program prac, okres objęty programem prac, jej cenę (jeżeli jest odpłatna) oraz informację o tym, jak i gdzie można ją uzyskać. Notyfikacja może być przesłana bezpośrednio do Ośrodka Informacji ISO/IEC, lub raczej za pośrednictwem odpowiedniego krajowego członka lub stowarzyszonego międzynarodowego członka ISONET, wg właściwości.
K. Krajowy członek ISO/IEC dołoży wszelkich starań, aby zostać członkiem ISONET lub aby wyznaczyć inną jednostkę, która zostanie członkiem, a także, aby uzyskać najbardziej zaawansowany rodzaj członkostwa możliwy dla członka ISONET. Inne jednostki normalizujące dołożą wszelkich starań, aby stowarzyszyć się z tym członkiem ISONET.
L. Przed przyjęciem normy, jednostka normalizująca wyznaczy okres przynajmniej sześćdziesięciu dni na zgłoszenie uwag do projektu normy przez zainteresowane strony na terytorium jakiegokolwiek Członka WTO. Okres ten może być jednak skrócony w przypadkach, kiedy występują lub grożą wystąpieniem pilne problemy związane z bezpieczeństwem, zdrowiem lub środowiskiem. Nie później, niż z początkiem okresu opiniowania, jednostka normalizująca opublikuje informację o czasie trwania okresu opiniowania w publikacji wspomnianej w punkcie J. Taka notyfikacja będzie zawierać informację, o ile to będzie celowe, czy projekt normy różni się od odpowiednich norm międzynarodowych.
M. Na wniosek jakiejkolwiek zainteresowanej strony działającej na terytorium Członka WTO, jednostka normalizująca pilnie udostępni lub umożliwi udostępnienie kopii projektu normy, który poddała opiniowaniu. Jakiekolwiek opłaty pobierane za tę usługę, pomijając rzeczywisty koszt przesyłki, będą takie same dla stron zagranicznych i krajowych.
N. Jednostka normalizująca uwzględni uwagi, otrzymane w okresie opiniowania, w trakcie dalszego opracowywania normy. Na uwagi otrzymane za pośrednictwem jednostek normalizujących, które przyjęły ten Kodeks właściwego postępowania, na wniosek, będzie udzielona odpowiedź tak szybko, jak to możliwe. Odpowiedź będzie zawierać wyjaśnienie, dlaczego odstąpienie od odpowiednich norm międzynarodowych jest konieczne.
O. Gdy norma zostanie przyjęta, będzie bez zwłoki opublikowana.
P. Na wniosek jakiejkolwiek zainteresowanej strony działającej na terytorium Członka WTO, jednostka normalizująca udostępni lub umożliwi udostępnienie kopii najbardziej aktualnego programu prac lub normy, którą opracowała. Jakiekolwiek opłaty pobierane za tę usługę będą, pomijając rzeczywisty koszt przesyłki, takie same dla stron zagranicznych i krajowych.
Q. Jednostka normalizująca ustosunkuje się przychylnie i stworzy odpowiednie możliwości do przeprowadzenia konsultacji związanych z wystąpieniami dotyczącymi funkcjonowania niniejszego Kodeksu, dokonywanymi przez jednostki normalizujące, które przyjęły niniejszy Kodeks właściwego postępowania. Jednostka ta podejmie rzeczywiste wysiłki w celu załatwienia wszelkich skarg.
POROZUMIENIE W SPRAWIE ŚRODKÓW DOTYCZĄCYCH INWESTYCJI I ZWIĄZANYCH Z HANDLEM
CZŁONKOWIE,
biorąc pod uwagę, iż w Deklaracji z Punta del Este Ministrowie uzgodnili, że „Po zbadaniu funkcjonowania artykułów GATT odnoszących się do ograniczających i dezorganizujących handel skutków środków polityki inwestycyjnej, negocjacje winny doprowadzić do wypracowania, tam gdzie jest to stosowne, dalszych postanowień, które mogą okazać się potrzebne dla uniknięcia takich niekorzystnych skutków dla handlu”;
pragnąc popierać rozwój i postępującą liberalizację światowego handlu oraz ułatwiać inwestycje przez granice międzynarodowe tak, aby zwiększyć wzrost gospodarczy wszystkich handlowych partnerów, a szczególnie Członków – krajów rozwijających się, przy równoczesnym zapewnieniu wolnej konkurencji;
biorąc pod uwagę szczególne potrzeby handlowe, rozwojowe i finansowe Członków – krajów rozwijających się, a w szczególności Członków – krajów najmniej rozwiniętych;
uznając, iż pewne środki polityki inwestycyjnej mogą wywołać skutki o charakterze ograniczającym i dezorganizującym handel,
NINIEJSZYM UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 12
Zakres
Niniejsze Porozumienie odnosi się do środków polityki inwestycyjnej związanych wyłącznie z handlem towarami (zwanych w niniejszym Porozumieniu „TRIM”).
Artykuł 2
Traktowanie narodowe i ograniczenia ilościowe
Artykuł 3
Wyjątki
Wszystkie wyjątki wynikające z GATT 1994 mają, odpowiednio, zastosowanie do postanowień niniejszego Porozumienia.
Artykuł 4
Członkowie – kraje rozwijające się
Członek – kraj rozwijający się będzie miał prawo do czasowego odstąpienia od postanowień artykułu 2 w stopniu oraz w taki sposób, w jakim artykuł XVIII GATT 1994, Porozumienie w sprawie postanowień dotyczących bilansu płatniczego w Układzie ogólnym w sprawie taryf celnych i handlu 1994 oraz Deklaracja w sprawie środków handlowych podejmowanych dla celów bilansu płatniczego z dnia 28 listopada 1979 roku (BISD 26S/205–209) pozwalają Członkowi na odstąpienie od postanowień artykułów III oraz XI GATT 1994.
Artykuł 5
Notyfikacja i postanowienia przejściowe
Artykuł 6
Przejrzystość
Artykuł 7
Komitet do spraw Handlowych Aspektów Środków Polityki Inwestycyjnej
Artykuł 8
Konsultacje i rozstrzyganie sporów
W zakresie konsultacji oraz rozstrzygania sporów wynikających z niniejszego Porozumienia będą miały zastosowanie postanowienia artykułów XXII oraz XXIII GATT 1994, rozwinięte i stosowane na podstawie Porozumienia w sprawie Rozstrzygania Sporów.
Artykuł 9
Przegląd przez Radę do spraw Handlu Towarami
Nie później, niż w ciągu pięciu lat od daty wejścia w życie Porozumienia WTO Rada Handlu Towarami dokona przeglądu funkcjonowania niniejszego Porozumienia oraz, w razie konieczności, zaproponuje Konferencji Ministerialnej poprawki do jego tekstu. W trakcie takiego przeglądu Rada Handlu Towarami rozpatrzy możliwość uzupełnienia niniejszego Porozumienia o postanowienia dotyczące polityki inwestycyjnej i polityki w dziedzinie konkurencji.
ZAŁĄCZNIK
WYKAZ ILUSTRUJĄCY
Do TRIM niezgodnych z zobowiązaniem do traktowania narodowego, o których mowa w ustępem 4 artykułu III GATT 1994 zaliczają się TRIM, które zgodnie z krajowym prawem lub decyzjami administracyjnymi są obowiązkowe lub wymagalne lub też dostosowanie się do których jest konieczne w celu uzyskania korzyści, a które wymagają:
nabycia lub używania przez przedsiębiorstwo produktów pochodzenia krajowego lub towarów pochodzących z jakiegokolwiek źródła krajowego, bądź to określonych w kategoriach poszczególnych produktów, ilości lub wartości produktów bądź to określonych w kategoriach proporcji ilości lub wartości lokalnej produkcji tego przedsiębiorstwa; lub
ograniczenia zakupów lub użycia przez przedsiębiorstwo produktów przywożonych do wielkości związanej z ilością lub wartością lokalnych produktów, które są przez to przedsiębiorstwo wywożone.
Do TRIM niezgodnych z zobowiązaniem do ogólnego zniesienia ograniczeń ilościowych, o którym mowa w ustępie 1 artykułu XI GATT 1994 zaliczają się TRIM, które zgodnie z krajowym prawem lub decyzjami administracyjnymi są obowiązkowe lub wymagalne lub też dostosowanie się do których jest konieczne w celu uzyskania korzyści, a które ograniczają:
przywóz przez przedsiębiorstwo produktów używanych w jego lokalnej produkcji lub związanych z nią generalnie lub do wielkości związanej z wolumenem lub wartością lokalnej produkcji wywożonej przez to przedsiębiorstwo;
przywóz przez przedsiębiorstwo produktów używanych w jego lokalnej produkcji lub związanych z nią poprzez ograniczanie dostępu tego przedsiębiorstwa do obcych walut do wielkości związanej z dopływem obcych walut, który może być temu przedsiębiorstwu przypisany; lub
wywóz lub sprzedaż na wywóz przez przedsiębiorstwo produktów, bądź to określonych w kategoriach poszczególnych produktów, w kategoriach ilości lub wartości produktów, bądź w kategoriach proporcji wolumenu lub wartości lokalnej produkcji tego przedsiębiorstwa.
POROZUMIENIE O STOSOWANIU ARTYKUŁU VI UKŁADU OGÓLNEGO W SPRAWIE TARYF CELNYCH I HANDLU 1994
CZŁONKOWIE UZGODNILI NINIEJSZYM, CO NASTĘPUJE:
CZĘŚĆ I
Artykuł 1
Zasady
Środek antydumpingowy będzie stosowany tylko w okolicznościach określonych w artykule VI GATT 1994 oraz w wyniku dochodzeń wszczętych ( 29 ) i prowadzonych zgodnie z postanowieniami niniejszego Porozumienia. Poniższe postanowienia regulują stosowanie artykułu VI GATT 1994 w zakresie działań podejmowanych na podstawie ustawodawstwa bądź przepisów antydumpingowych.
Artykuł 2
Stwierdzenie istnienia dumpingu
Sprzedaż produktu podobnego na rynku wewnętrznym kraju eksportera lub sprzedaż do kraju trzeciego po cenach poniżej jednostkowych (stałych i zmiennych) kosztów produkcji, powiększonych o koszty administracyjne, sprzedaży i ogólne, może być uznana za niedokonaną w normalnym obrocie handlowym ze względu na cenę i może zostać pominięta przy określaniu wartości normalnej tylko wtedy, jeżeli władze ( 31 ) stwierdzą, że taka sprzedaż jest realizowana w wydłużonym czasie ( 32 ) w znacznych ilościach ( 33 ) i po cenach, które nie gwarantują pokrycia wszystkich kosztów w rozsądnym okresie. Jeżeli ceny, które w momencie sprzedaży są niższe od kosztów jednostkowych, przewyższają średnie ważone koszty jednostkowe za okres objęty dochodzeniem, to takie ceny będą uznane za umożliwiające zwrot kosztów w rozsądnym okresie.
Dla celów ustępu 2, koszty będą liczone zwykle na podstawie zapisów posiadanych przez eksportera lub producenta objętego dochodzeniem, pod warunkiem że takie zapisy są zgodne z ogólnie przyjętymi zasadami księgowości w kraju eksportera i właściwie odzwierciedlają koszty związane z produkcją i sprzedażą rozpatrywanego produktu. Władze będą uwzględniać wszelkie dostępne dowody dotyczące właściwego podziału kosztów, w tym te, które będą udostępnione przez eksportera lub producenta w trakcie dochodzenia, pod warunkiem że taki podział kosztów był stosowany w przeszłości przez eksportera lub producenta, w szczególności w odniesieniu do właściwego określenia okresów amortyzacji i deprecjacji oraz obciążenia nakładami kapitałowymi i innymi wydatkami na rozwój. O ile nie zostało to już uwzględnione w podziale kosztów, o którym mowa w tym podpunkcie, koszty będą stosownie skorygowane do ich niepowtarzalnych składników związanych z przyszłą albo bieżącą produkcją bądź stosownie do sytuacji, w której wpływ na koszty w okresie objętym dochodzeniem mają działania związane z uruchomieniem produkcji będą uwzględniać możliwość obciążenia kosztów w czasie prowadzenia postępowania działaniami związanymi z uruchomieniem produkcji ( 34 ).
Dla celów ustępu 2 wielkość odpowiadająca kosztom administracyjnym, sprzedaży, ogólnym oraz zyskom będą ustalane w oparciu o faktyczne dane dotyczące produkcji i sprzedaży w normalnych warunkach handlu podobnego produktu przez eksportera lub producenta objętego dochodzeniem. W przypadku kiedy wielkości te nie mogą być określone w powyższy sposób, można je ustalić na podstawie:
faktycznych nakładów poniesionych i zrealizowanych przez danego eksportera lub producenta w odniesieniu do produkcji i sprzedaży na rynku wewnętrznym kraju pochodzenia tej samej ogólnej kategorii produktów;
średniej ważonej faktycznych nakładów poniesionych i zrealizowanych przez innych eksporterów lub producentów objętych dochodzeniem w odniesieniu do produkcji i sprzedaży podobnego produktu na rynku wewnętrznym kraju pochodzenia;
jakiejkolwiek innej właściwej metody, pod warunkiem iż ustalona przy jej zastosowaniu wielkość odpowiadająca zyskowi nie przekroczy zysku zwykle uzyskiwanego przez innych eksporterów lub producentów przy sprzedaży produktów tej samej ogólnej kategorii na rynku wewnętrznym kraju pochodzenia.
Jeśli dla porównania cen według ustępu 4 niezbędne jest przeliczenie walut, takie przeliczenie będzie dokonane z użyciem kursu wymiany z dnia sprzedaży ( 36 ), pod warunkiem iż gdy sprzedaż walut obcych na rynkach terminowych jest bezpośrednio związana z rozpatrywaną sprzedażą wywozową, to będzie zastosowany kurs wymiany dla sprzedaży terminowych. Wahania kursów nie będą uwzględniane i w dochodzeniu władze umożliwią eksporterom w ciągu przynajmniej 60 dni dostosowanie ich cen eksportowych do trwałych zmian kursu w okresie objętym dochodzeniem.
Zgodnie z postanowieniem ustępu 4 regulującym rzetelne porównania, istnienie marginesu dumpingu w czasie trwania dochodzenia będzie zwykle ustalane przez porównanie średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną cen we wszystkich porównywalnych transakcjach wywozowych, bądź przez porównanie normalnej wartości i cen eksportowych dla każdej transakcji. Normalna wartość określona na podstawie średniej ważonej może być porównana z cenami poszczególnych transakcji wywozowych, o ile władze stwierdzą, że ceny eksportowe kształtują się zasadniczo różnie między różnymi nabywcami, regionami lub okresami i jeśli przedstawione zostanie wyjaśnienie, dlaczego te różnice nie mogą być wzięte odpowiednio pod uwagę przez zastosowanie porównania średniej ważonej ze średnią ważoną lub porównania transakcji z transakcją.
Artykuł 3
Ustalenie szkody ( 37 )
Ustalenie groźby szkody materialnej będzie oparte na faktach, a nie tylko na zarzutach, domysłach lub nikłych możliwo- ściach. Zmiana okoliczności, mogących spowodować sytuację, w której dumping mógłby wyrządzić szkodę, musi być wyraźnie przewidywalna i bliska ( 38 ). Przy ustaleniu istnienia groźby szkody materialnej władze powinny zbadać między innymi takie czynniki, jak:
znaczące tempo wzrostu przywozu na warunkach dumpingowych na rynku krajowym oraz prawdopodobieństwo znaczącego wzrostu przywozu;
istnienie dostatecznie dużych nadwyżek lub bliski, znaczący wzrost zdolności eksportera, wskazujący prawdopodobieństwo znaczącego wzrostu wywozu na warunkach dumpingu na rynek Członka przywożącego, z uwzględnieniem sytuacji innych rynków wywozu mogących wchłonąć każdy dodatkowy wywóz;
fakt, czy produkt przywożony jest wprowadzany na rynek po cenach, które będą znacząco wpływać na silne obniżenie poziomu cen krajowych lub zahamowanie ich wzrostu i prawdopodobnie powodować dalszy wzrost popytu na przywóz; oraz
stan zapasów produktu objętego postępowaniem.
Żaden z tych czynników sam w sobie nie będzie koniecznie stanowił decydującego dowodu, lecz ogół rozpatrywanych czynników musi prowadzić do wniosku, że dalszy wywóz na warunkach dumpingowych jest nieunikniony, i jeśli nie zostanie podjęte działanie zapobiegawcze, to wystąpi szkoda materialna.
Artykuł 4
Definicja przemysłu krajowego
Dla celów niniejszego Porozumienia pojęcie „przemysł krajowy” rozumiane będzie jako odnoszące się do całości producentów krajowych podobnych produktów bądź do tych z nich, których łączna produkcja tych produktów stanowi znaczną część produkcji krajowej ogółem tych towarów, z wyjątkiem, iż:
gdy producenci są powiązani ( 39 ) z eksporterami lub importerami bądź sami są importerami produktów, co do których istnieje przypuszczenie, że są sprzedawane po cenie dumpingowej, „przemysł krajowy” może być interpretowany jako oznaczający pozostałych producentów;
w wyjątkowych okolicznościach, terytorium Członka może być podzielone na dwa lub więcej konkurencyjne rynki danego produktu i producenci na każdym z tych rynków mogą być uważani za tworzących oddzielny przemysł, jeśli a) producenci na danym rynku sprzedają na nim całość lub prawie całość swej produkcji danego produktu, i b) popyt na danym rynku nie jest w żadnej znaczącej mierze zaspokajany przez producentów danego produktu zlokalizowanych poza tym terytorium. W takich okolicznościach szkoda może być uznana za wyrządzoną nawet wtedy, gdy większa część całego przemysłu krajowego nie jest dotknięta szkodą, o ile ma miejsce koncentracja dumpingu na tak wyodrębnionym rynku, pod warunkiem że przywóz na warunkach dumpingowych wyrządza szkodę producentom całości lub prawie całości produkcji na danym rynku.
Artykuł 5
Wszczęcie dochodzenia i dalszy jego przebieg
Wniosek, o którym mowa w ustępie 1, powinien zawierać dowody a) dumpingu, b) szkody w rozumieniu artykułu VI GATT 1994 i w interpretacji niniejszego Porozumienia i c) związku przyczynowego między przywozem na warunkach dumpingowych i domniemaną szkodą. Zwykłe stwierdzenie, niepoparte odpowiednimi dowodami, nie może być uznane za wystarczające do spełnienia warunków wymienionych w niniejszym ustępie. Wniosek powinien zawierać takie informacje, jakie są normalnie dostępne wnioskodawcy na następujące tematy:
tożsamość wnioskodawcy i opis przez wnioskodawcę wielkości i wartości produkcji krajowej towaru podobnego. W przypadku gdy wniosek pisemny jest złożony w imieniu przemysłu krajowego, wniosek powinien określać przemysł, w imieniu którego został złożony poprzez listę wszystkich znanych producentów krajowych podobnego produktu (bądź stowarzyszeń producentów krajowych towaru podobnego) i, o ile jest to możliwe, opis wielkości i wartości produkcji krajowej podobnego produktu przypadającej na tych producentów;
pełny opis produktu będącego przedmiotem domniemanego dumpingu, nazwy kraju lub krajów pochodzenia lub wywozu, tożsamość każdego znanego eksportera lub zagranicznego producenta i listę znanych importerów rozpatrywanego produktu;
informacje o cenach, po których dany produkt jest sprzedawany z przeznaczeniem do konsumpcji na rynku wewnętrznym kraju lub krajów pochodzenia lub wywozu (bądź, o ile jest to właściwe, informacje o cenach, po jakich ten towar jest sprzedawany z kraju lub krajów pochodzenia lub wywozu do kraju trzeciego lub krajów trzecich, bądź o wartości kalkulowanej produktu) oraz informacje o cenach eksportowych bądź, gdzie to właściwe, o cenach, po jakich towar jest odsprzedawany pierwszemu niezależnemu nabywcy na terytorium Członka przywożącego;
informacje o zmianach wielkości przywozu będącego przedmiotem domniemanego dumpingu, oddziaływaniu tego przywozu na ceny podobnego produktu na rynku krajowym i w konsekwencji wpływie tego przywozu na dany przemysł krajowy, z przedstawieniem odpowiednich czynników i wskaźników, jak wymienione w ustępach 2 i 4 artykułu 3 wpływających na sytuację przemysłu krajowego.
Artykuł 6
Dowody
Eksporterzy i producenci zagraniczni, do których wysłano kwestionariusze używane przy dochodzeniu antydumpingowym będą mieli co najmniej 30 dni na udzielenie odpowiedzi ( 43 ). Wszelkie prośby o przedłużenie okresu 30 dni rozpatrywane będą z należytą życzliwością i w przypadku zaistnienia poważnych powodów, przedłużenie będzie udzielone w każdym możliwym przypadku.
Z zastrzeżeniem wymogu ochrony poufności informacji, dowody przedstawione w formie pisemnej przez jedną zainteresowaną stronę będą udostępnione niezwłocznie innym zainteresowanym stronom uczestniczącym w dochodzeniu.
Natychmiast po wszczęciu dochodzenia władze przekażą pełny tekst otrzymanego pisemnego wniosku, o którym mowa w ustępie 1 artykułu 5, znanym eksporterom ( 44 ) i władzom Członka wywożącego i udostępnią go na życzenie innym zainteresowanym stronom. Należyta uwaga będzie poświęcona ochronie poufności informacji, o której mowa w ustępie 5.
Władze będą wymagać od zainteresowanych stron składających informacje poufne dostarczenia jawnego streszczenia tych informacji. Streszczenia te będą w wystarczającym stopniu szczegółowe, tak aby umożliwić odpowiednie zrozumienie istoty informacji poufnych. W wyjątkowych przypadkach strony mogą poinformować, że dokonanie streszczenia takich informacji nie jest możliwe. W tych wyjątkowych przypadkach musi zostać złożone wyjaśnienie przyczyn niemożności dokonania streszczenia.
Jeśli władze uznają, że wniosek o poufność informacji nie jest uzasadniony i jeśli dostawca nie chce udostępniać informacji lub zezwolić na ich ujawnienie w formie pełnej lub w formie syntezy, mogą one nie uznać takich informacji, chyba że zostanie udowodnione w sposób przekonujący, na podstawie odpowiednich źródeł, że taka informacja jest poprawna ( 46 ).
Jakakolwiek selekcja eksporterów, producentów, importerów lub rodzajów produktów, o której mowa w tym ustępie, będzie dokonana możliwie w konsultacji z zainteresowanymi eksporterami, producentami i importerami i przy ich akceptacji.
W przypadkach gdy władze ograniczyły zgodnie z niniejszym ustępem przedmiot badania, to określą jednakże indywidualny margines dumpingu dla każdego eksportera lub producenta, niewybranego początkowo, który przedstawi we właściwym czasie informacje wymagane w trakcie prowadzenia dochodzenia, chyba że liczba eksporterów lub producentów jest tak duża, że ustalenia indywidualne byłyby zbyt uciążliwe dla władz i uniemożliwiłyby terminowe zakończenie dochodzenia. Nie będzie się zniechęcać do udzielania dobrowolnych odpowiedzi.
Dla celów niniejszego Porozumienia pojęcie „zainteresowane strony” będzie obejmować:
eksportera lub zagranicznego producenta, lub importera produktu objętego dochodzeniem bądź związek handlowców lub przedsiębiorców, którego większość członków jest producentami, eksporterami lub importerami danego produktu;
rząd Członka wywożącego; oraz
producenta podobnego produktu u Członka przywożącego bądź związek handlowców lub przedsiębiorców, którego większość członków wytwarza podobny produkt na terytorium Członka przywożącego.
Lista powyższa nie ogranicza Członkom możliwości dopuszczenia innych, niż wyżej wymienione, stron krajowych jak i zagranicznych do włączenia na listę zainteresowanych stron.
Artykuł 7
Środki tymczasowe
Środki tymczasowe mogą być zastosowane tylko wtedy, gdy:
dochodzenie zostało wszczęte zgodnie z postanowieniami artykułu 5, informacja o tym fakcie została podana do publicznej wiadomości i zainteresowane strony miały właściwe możliwości przedstawienia informacji i ustosunkowania się;
wydano tymczasowe orzeczenie o istnieniu dumpingu i w efekcie wyrządzeniu szkody przemysłowi krajowemu; oraz
zainteresowane władze uważają te środki za niezbędne do przeciwdziałania szkodzie, która może nastąpić w trakcie dochodzenia.
Artykuł 8
Zobowiązania cenowe
Artykuł 9
Nałożenie i pobór ceł antydumpingowych
W przypadku kiedy wysokość cła antydumpingowego jest ustalana z mocą wsteczną, orzeczenie końcowe wprowadzające zobowiązania płatności ceł antydumpingowych będzie dokonane tak szybko, jak to tylko jest możliwe, zwykle w ciągu 12 miesięcy i w żadnym przypadku nie później niż w ciągu 18 miesięcy, licząc od daty złożenia wniosku o dokonanie końcowego określenia wysokości cła antydumpingowego ( 48 ). Wszelki zwrot będzie dokonany niezwłocznie i zwykle w okresie nie dłuższym niż 90 dni od orzeczenia końcowego zobowiązania, dokonanego zgodnie z niniejszym ustępem. W każdym przypadku, kiedy zwrot nie będzie dokonany w ciągu 90 dni, władze przedstawią wyjaśnienie, jeśli zostanie złożony o to wniosek.
W przypadku kiedy wysokość cła antydumpingowego jest ustalana z mocą dla okresu przyszłego, na wniosek strony, będzie wydane postanowienie o niezwłocznym zwrocie cła uiszczonego w wysokości wyższej od marginesu dumpingu. Zwrot wszelkiego cła uiszczonego w wysokości wyższej od faktycznego marginesu dumpingu będzie dokonany zwykle w ciągu 12 miesięcy i w żadnym razie nie później niż w ciągu 18 miesięcy licząc od daty złożenia przez importera produktu, na który nałożono cło antydumpingowe, wniosku o taki zwrot z właściwym uzasadnieniem. Uznany zwrot powinien być zwykle dokonany w ciągu 90 dni od wyżej wspomnianej decyzji.
Przy wydaniu orzeczenia, czy i w jakiej wysokości zwrot powinien być dokonany w przypadku, kiedy cena eksportowa jest określona zgodnie z ustępem 3 artykułu 2, władze powinny brać pod uwagę wszelkie zmiany wartości normalnej, wszelkie zmiany poniesionych kosztów pomiędzy dokonaniem przywozu a odsprzedażą i wszelkie zmiany w cenie odsprzedaży, które znajdą swoje odzwierciedlenie w cenie sprzedażnej i nie powinny przy określaniu ceny eksportowej odejmować wysokości ceł antydumpingowych uiszczonych, jeśli zostaną dostarczone odpowiednie dowody powyższego.
W przypadku kiedy władze ograniczają swoje badanie zgodnie z drugim zdaniem ustępu 10 artykułu 6, żadne cło antydumpingowe stosowane do przywozu od eksporterów lub producentów nie objętych badaniem nie będzie przekraczać:
średniej ważonej marginesu dumpingu określonego względem wybranych eksporterów lub producentów;
lub
jeśli zobowiązanie do płatności ceł antydumpingowych jest obliczone na podstawie spodziewanej wartości normalnej, różnicy między średnią ważoną wartości normalnej wybranych eksporterów lub producentów i cen eksportowych eksporterów lub producentów nieobjętych badaniem indywidualnym,
pod warunkiem że władze nie wezmą pod uwagę, dla celu niniejszego ustępu, wartości zerowej ani znikomej marginesu dumpingu, ani marginesu określonego w okolicznościach wspomnianych w ustępie 8 artykułu 6. Władze będą stosować indywidualne cło lub wartość normalną do przywozu pochodzącego od każdego eksportera lub producenta nieobjętego badaniem, który dostarczył niezbędne informacje w trakcie trwania dochodzenia, zgodnie z postanowieniami ustępu 10.2 artykułu 6.
Artykuł 10
Środki działające wstecz
Ostateczne cło antydumpingowe może być nałożone na produkty wprowadzone do konsumpcji nie wcześniej niż 90 dni przed datą zastosowania środków tymczasowych, jeżeli władze stwierdzą w odniesieniu do towarów objętych postępowaniem, że:
w przeszłości miał miejsce dumping, który wyrządził szkodę lub że importer był bądź winien był być świadomy stosowania praktyk dumpingowych przez eksportera i że taki dumping wyrządzi szkodę, i
szkoda jest spowodowana znacznym przywozem produktu na warunkach dumpingowych w krótkim względnie okresie, który, z punktu widzenia czasu i wielkości przywozu będącego przedmiotem dumpingu oraz innych okoliczności (takich jak szybkie nagromadzenie zapasów przywożonego produktu), może poważnie podważyć zapobiegawcze efekty ostatecznego cła antydumpingowego, które ma być zastosowane pod warunkiem umożliwienia ustosunkowania się importerom, których dotyczy sprawa.
Artykuł 11
Czas trwania i weryfikacja ceł antydumpingowych i zobowiązań cenowych
Artykuł 12
Podanie do wiadomości publicznej i wyjaśnienie ustaleń
Publiczne ogłoszenie o wszczęciu dochodzenia lub odrębny raport w tej sprawie ( 51 ) będą zawierać poniższe informacje:
nazwę kraju lub krajów eksportera oraz produkt objęty dochodzeniem;
datę wszczęcia dochodzenia;
podstawę, na jakiej opiera się domniemanie istnienia dumpingu;
syntezę czynników, na których oparto domniemanie szkody;
adres, pod który zainteresowane strony mogą się zwracać;
termin końcowy przedstawiania poglądów przez zainteresowane strony.
Publiczne ogłoszenie o nałożeniu środków tymczasowych lub oddzielny raport w tej sprawie będą zawierać dostatecznie szczegółowe wyjaśnienia dotyczące orzeczenia tymczasowego w sprawie dumpingu i szkody i odniesienia do spraw faktograficznych i prawnych, które doprowadziły do przyjęcia lub odrzucenia argumentów. Taka informacja lub raport będą, przy właściwym uwzględnieniu wymogu ochrony poufności informacji, w szczególności zawierać:
nazwy dostawców lub, o ile to będzie praktycznie niemożliwe, krajów dostawców objętych postępowaniem;
opis towaru w formie wystarczającej dla służb celnych;
ustalone marginesy dumpingu oraz pełne wyjaśnienie uzasadniające wybór metodologii dla tego ustalenia i dla porównania ceny eksportowej z wartością normalną, o której mowa w artykule 2;
okoliczności dotyczące ustalenia szkody, o których mowa w artykule 3;
główne racje prowadzące do ustalenia.
Ogłoszenie publiczne lub odrębny raport o zamknięciu lub zawieszeniu dochodzenia, w przypadku orzeczenia prowadzącego do nałożenia ostatecznego cła lub do przyjęcia zobowiązania cenowego, będą zawierać wszystkie odpowiednie informacje o ustaleniach faktograficznych i prawnych oraz argumentach, które doprowadziły do nałożenia środków ostatecznych lub do przyjęcia zobowiązania cenowego, przy należytym uwzględnieniu wymogu ochrony poufności informacji. Ogłoszenie lub raport będą w szczególności zawierać informacje określone w ustępie 2.1 artykułu 12, racje prowadzące do przyjęcia lub odrzucenia odpowiednich argumentów bądź wniosków zgłoszonych przez eksporterów i importerów, jak i podstawy do wszelkich decyzji, o których mowa w ustępie 10.2 artykułu 6.
Ogłoszenie publiczne lub raport o zakończeniu lub zawieszeniu dochodzenia w następstwie przyjęcia zobowiązania, stosownie do artykułu 8, będą zawierać jawne części tych ustaleń.
Artykuł 13
Weryfikacja prawna
Każdy Członek, którego ustawodawstwo wewnętrzne zawiera postanowienia dotyczące środków antydumpingowych, będzie utrzymywać sądy powszechne, arbitrażowe lub administracyjne albo odpowiednie procedury w celu, między innymi, szybkiej weryfikacji działań administracyjnych odnoszących się do orzeczeń ostatecznych oraz weryfikacji tych orzeczeń w granicach przewidzianych w artykule 11. Takie instytucje lub procedury powinny być niezależne od władz, którym powierzono wydawanie orzeczeń lub dokonywanie przeglądu powyższych spraw.
Artykuł 14
Działania antydumpingowe w imieniu kraju trzeciego
Artykuł 15
Członkowie – kraje rozwijające się
Uznaje się, że Członkowie – kraje rozwinięte muszą brać pod uwagę szczególną sytuację Członków – krajów rozwijających się rozpatrując możliwości zastosowania środków antydumpingowych, o których mowa w niniejszym Porozumieniu. Możliwości konstruktywnych rozwiązań, o których mowa w niniejszym Porozumieniu, będą wykorzystane przed zastosowaniem ceł antydumpingowych w przypadku gdy cła te mogłyby naruszyć istotne interesy Członków – krajów rozwijających się.
CZĘŚĆ II
Artykuł 16
Komitet do spraw Praktyk Antydumpingowych
Artykuł 17
Konsultacje i rozstrzyganie sporów
DSB, na wniosek dowolnej skarżącej strony sporu, powoła zespół orzekający do zbadania sprawy, opierając się na:
pisemnym oświadczeniu Członka występującego z wnioskiem wskazującym, w jaki sposób korzyści wynikające dla niego, bezpośrednio lub pośrednio, z niniejszego Porozumienia zostały zniweczone lub naruszone bądź cele wynikające z Porozumienia zostały zagrożone, i
dowodach przedstawionych, zgodnie z odpowiednimi procedurami krajowymi, władzom Członka przywożącego.
Badając sprawę, o której mowa w ustępie 5:
w ocenie faktów dotyczących sprawy zespół orzekający określi, czy ustalenie faktów przez władze było właściwe i czy ocena tych faktów była bezstronna i obiektywna. Jeśli ustalenie faktów było właściwe, a oceny bezstronne i obiektywne, to nawet jeśli zespół orzekający osiągnąłby odmienną konkluzję, ocena taka nie powinna być podważona.
zespół orzekający będzie interpretować odnośne postanowienia Porozumienia zgodnie ze zwyczajowymi zasadami interpretacji międzynarodowego prawa publicznego. Gdy zespół orzekający stwierdzi, że odnośne postanowienie Porozumienia zezwala na więcej niż jedną dopuszczalną interpretację, to zespół orzekający uzna środek podjęty przez władze jako zgodny z Porozumieniem, jeśli opiera się on na takiej dopuszczalnej interpretacji.
CZĘŚĆ III
Artykuł 18
Postanowienia końcowe
W odniesieniu do obliczania marginesu dumpingu dla celów zwrotu pobranych ceł zgodnie z ustępem 3 artykułu 9 będą miały zastosowanie przepisy stosowane przy ostatnim stwierdzeniu dumpingu lub przy ostatniej weryfikacji.
Dla celów ustępu 3 artykułu 11 za istniejące środki antydumpingowe będą uznawane te, które zastosowano nie później niż w dniu wejścia w życie Porozumienia WTO dla danego Członka, z wyjątkiem przypadków, w których krajowe przepisy prawne Członka będące w mocy w tym dniu już zawierały klauzulę przewidzianą w tym ustępie.
ZAŁĄCZNIK I
PROCEDURY WIZYTACJI NA MIEJSCU ZGODNIE Z USTĘPEM 7 ARTYKUŁU 6
Po wszczęciu dochodzenia władze Członka wywożącego i przedsiębiorstwa, o których wiadomo, że są zainteresowane, powinny być powiadomione o zamiarze przeprowadzenia wizytacji na miejscu.
Jeśli, w wyjątkowych okolicznościach, do zespołu prowadzącego dochodzenie mają być włączeni eksperci pozarządowi, to powinny być powiadomione o tym zamiarze przedsiębiorstwa i władze Członka wywożącego. Eksperci pozarządowi będą objęci sankcjami za złamanie wymogu poufności.
Otrzymanie wyraźnej zgody przedsiębiorstwa Członka wywożącego, którego sprawa dotyczy, powinno być standardową praktyką przed podjęciem ostatecznej decyzji o wizytacji na miejscu.
Niezwłocznie po otrzymaniu zgody od zainteresowanych przedsiębiorstw, władze prowadzące postępowanie notyfikują władzom Członka wywożącego nazwy i adresy przedsiębiorstw, które mają być wizytowane oraz uzgodnione terminy wizytacji.
Przedsiębiorstwa, które mają być wizytowane, powinny być powiadomione z dostatecznym wyprzedzeniem.
Wizytacje mające na celu wyjaśnienie kwestionariusza powinny mieć miejsce wyłącznie na wniosek przedsiębiorstwa wywożącego. Taka wizytacja może mieć miejsce tylko wtedy, kiedy a) władze Członka przywożącego notyfikują swój zamiar przedstawicielom Członka, którego sprawa dotyczy, i b) jeżeli ci ostatni nie sprzeciwią się tej wizytacji.
Biorąc pod uwagę, że głównym celem wizytacji jest weryfikacja dostarczonych informacji lub zdobycie informacji dodatkowych, powinna ona być dokonana po uzyskaniu odpowiedzi na kwestionariusz, chyba że przedsiębiorstwo wyrazi zgodę na wcześniejszą wizytację i rząd Członka wywożącego został poinformowany przez władze prowadzące dochodzenie o zamierzonej wcześniej wizytacji i nie wyraża sprzeciwu; ponadto, normalną praktyką przed taką wizytacją powinno być powiadomienie przedsiębiorstwa o tym, jakie ogólne informacje będą weryfikowane i jakie dalsze informacje powinny być dostarczone, aczkolwiek nie wyklucza to możliwości żądania dalszych szczegółów w trakcie wizytacji w zależności od uzyskanych informacji.
Odpowiedzi na pytania i wyjaśnienia przedstawione przez władze lub przedsiębiorstwa Członków wywożących i istotne dla skuteczności dochodzenia na miejscu powinny być, jeśli to będzie tylko możliwe, udzielone przed wizytacją.
ZAŁĄCZNIK II
NAJLEPSZA DOSTĘPNA INFORMACJA W ROZUMIENIU USTĘPU 8 ARTYKUŁU 6
Niezwłocznie po wszczęciu dochodzenia władze prowadzące postępowanie powinny określić szczegółowo zakres informacji wymaganych od każdej zainteresowanej strony i sposób ujęcia odpowiedzi przez zainteresowaną stronę. Władzy powinny się upewnić również, że strona jest świadoma, iż jeśli nie dostarczy informacji w odpowiednim czasie, to władze mogą wydać orzeczenie na podstawie dostępnych dowodów, włączając te zawarte we wniosku przemysłu krajowego o wszczęcie dochodzenia.
Władze mogą również zażądać od zainteresowanej strony dostarczenia odpowiedzi na określonym nośniku (np. na taśmie komputerowej) lub w określonym języku komputerowym. W przypadku takiego żądania władze uwzględnić powinny normalne możliwości zainteresowanej strony udzielenia odpowiedzi na wybranym nośniku lub w języku komputerowym i nie będą wymagać od strony odpowiedzi w systemie komputerowym innym niż używany przez stronę. Władze nie powinny nalegać na odpowiedź na nośniku komputerowym, jeśli zainteresowana strona nie prowadzi skomputeryzowanej księgowości i jeśli złożenie odpowiedzi w wymaganej formie pociągnęłoby za sobą nieuzasadnione dodatkowe obciążenia dla zainteresowanej strony, tzn. wiązałoby się to z nieuzasadnionymi dodatkowymi kosztami i trudnościami. Władze nie będą nalegać na odpowiedź na szczególnym nośniku lub w języku komputerowym, jeśli zainteresowana strona nie prowadzi skomputeryzowanej księgowości na takim nośniku lub w języku komputerowym i jeśli złożenie odpowiedzi w wymaganej formie pociągnęłoby za sobą nieuzasadnione dodatkowo obciążenia dla zainteresowanej strony, tzn. wiązałoby się to z nieuzasadnionymi dodatkowymi kosztami i trudnościami.
Wszelkie informacje możliwe do zweryfikowania, które są właściwie złożone w sposób możliwy do wykorzystania przy dochodzeniu bez zbędnych trudności i które są dostarczone we właściwym czasie i, w miarę możliwości, dostarczone na nośniku lub w języku komputerowym wymaganym przez władze, powinny być wzięte pod uwagę przy wydawaniu orzeczenia. Jeśli strona nie udzieli odpowiedzi na wymaganym nośniku lub w języku komputerowym, ale władze uznają, że warunki określone w ustępie 2 zostały spełnione, to nie będzie to uważane za istotnie utrudniające dochodzenie.
W przypadku gdy władze nie są w stanie przetworzyć informacji dostarczonej na szczególnym nośniku (np. taśmie komputerowej), informacja powinna być dostarczona w formie pisemnej lub każdej innej akceptowanej przez władze.
Nawet jeśli dostarczona informacja nie jest idealna pod każdym względem, nie zwalnia to władz od wzięcia jej pod uwagę, jeżeli zainteresowana strona działała zgodnie ze swoimi najlepszymi możliwościami.
Jeśli dowód lub informacja nie jest przyjęta, strona, która je dostarczyła, powinna być poinformowana o przyczynach tego i powinna mieć możliwość dostarczenia dalszych wyjaśnień w odpowiednim czasie, z uwzględnieniem jednakże terminów zakończenia dochodzenia. Jeśli wyjaśnienia są uważane przez władze za niezadowalające, przyczyny odrzucenia takiego dowodu lub informacji będą podane w jakimkolwiek opublikowanym orzeczeniu.
W przypadku gdy władze będą musiały oprzeć swoje orzeczenie, w tym odnoszące się do ustalenia wartości normalnej, na informacji z drugiego źródła, w tym na informacji dostarczonej we wniosku o wszczęcie dochodzenia, powinny to zrobić ze szczególną ostrożnością. W takich przypadkach władze powinny, o ile to tylko będzie możliwe, sprawdzić informacje z innych niezależnych, dostępnych źródeł, takich jak publikowane cenniki, oficjalne statystyki przywozowe i informacje celne, jak również informacje otrzymane w trakcie dochodzenia od innych zainteresowanych stron. Jednakże jest zrozumiałe, że jeśli zainteresowana strona nie współpracuje i tym samym odmawia udzielenia władzom odpowiednich informacji, to taka sytuacja może prowadzić do rozstrzygnięcia mniej korzystnego dla tej strony niż gdyby strona współpracowała z władzami.
POROZUMIENIE W SPRAWIE STOSOWANIA ARTYKUŁU VII UKŁADU OGÓLNEGO W SPRAWIE TARYF CELNYCH I HANDLU 1994
OGÓLNY KOMENTARZ WSTĘPNY
1. Zasadniczą podstawą wartości celnej zgodnie z tym Porozumieniem jest „wartość transakcyjna” według definicji w artykule 1. Artykuł 1 należy czytać razem z artykułem 8, który przewiduje, między innymi, korekty ceny faktycznie zapłaconej lub należnej w przypadkach, kiedy pewne specyficzne elementy, o których sądzi się, że tworzą część wartości dla celów celnych są ponoszone przez kupującego, lecz nie są uwzględnione w cenie faktycznie zapłaconej lub należnej przywożonych towarów. Artykuł 8 umożliwia także włączenie do wartości transakcyjnej pewnych świadczeń kupującego na rzecz sprzedającego raczej w formie konkretnych towarów lub usług niż w postaci pieniędzy. Artykuły od 2 do 7 określają metody ustalania wartości celnej, jeżeli nie można jej ustalić zgodnie z postanowieniami artykułu 1.
2. Jeżeli wartości celnej nie można ustalić z postanowieniami artykułu 1 powinien zwykle nastąpić proces konsultacji między administracją celną i importerem w celu ustalenia podstawy wartości zgodnej z postanowieniami artykułów 2 lub 3. Może się zdarzyć, na przykład, że importer ma informację o wartości celnej identycznych lub podobnych towarów przywożonych, która nie jest od razu dostępna dla administracji celnej w miejscu przywozu. Z drugiej strony administracja celna może mieć informację o wartości celnej identycznych lub podobnych towarów, która nie jest łatwo dostępna dla importera. Proces konsultacji między dwiema stronami umożliwi wymianę informacji, podlegającej wymogom poufności handlowej mającej na celu określenie właściwej podstawy wartości dla celów celnych.
3. Artykuły 5 i 6 określają dwie podstawy ustalania wartości celnej, jeśli nie można jej ustalić w oparciu o wartość transakcyjną przywożonych towarów bądź identycznych lub podobnych przywożonych towarów. Zgodnie z ustępem 1 artykułu 5 wartość celna jest ustalana na podstawie ceny, po której towary są sprzedawane w stanie takim, w jakim były przywożone dla niepowiązanego nabywcy w kraju przywozu. Importer ma także prawo, aby wartość celna towarów dalej przetwarzanych po dokonaniu przywozu była ustalona zgodnie z postanowieniami artykułu 5, jeśli wystąpi on z takim wnioskiem. Zgodnie z artykułem 6 wartość celna jest ustalana na podstawie wartości kalkulowanej. Obie te metody powodują określone trudności i z tego powodu importerowi przysługuje prawo, zgodnie z postanowieniami artykułu 4, do wyboru kolejności stosowania tych dwu metod.
4. Artykuł 7 wyjaśnia, jak ustalić wartość celną w przypadkach, gdy nie można jej ustalić zgodnie z postanowieniami któregokolwiek z poprzednich artykułów.
CZŁONKOWIE,
mając na uwadze wielostronne negocjacje handlowe;
pragnąc wesprzeć cele GATT 1994 i zapewnić dodatkowe korzyści dla handlu międzynarodowego prowadzonego przez kraje rozwijające się;
uznając znaczenie postanowień artykułu VII GATT 1994 i dążąc do wypracowania reguł jego stosowania celem zapewnienia większej jednolitości i pewności w ich stosowaniu;
uznając potrzebę sprawiedliwego, jednolitego i neutralnego systemu wyceny towarów dla celów celnych, który wyklucza stosowanie arbitralnych lub fikcyjnych wartości celnych:
uznając, że podstawą wyceny towarów dla potrzeb celnych powinna być, w możliwie największym zakresie, wartość transakcyjna wycenianych towarów;
uznając, że wartość celna powinna być oparta na prostych i sprawiedliwych kryteriach, zgodnych z praktykami handlowymi i że postępowanie mające na celu ustalenie tej wartości powinno być jednolite bez różnicowania źródeł dostaw;
uznając, że postępowanie mające na celu ustalenie wartości celnej nie powinno być stosowane dla zwalczania dumpingu,
UZGADNIAJĄ NINIEJSZYM, CO NASTĘPUJE:
CZĘŚĆ I
ZASADY USTALANIA WARTOŚCI CELNEJ
Artykuł 1
Wartością celną towarów przywożonych jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary przy sprzedaży eksportowej do kraju przywozu skorygowana zgodnie z postanowieniami artykułu 8, pod warunkiem że:
kupujący nie jest ograniczony w dysponowaniu lub użytkowaniu towarów, z wyjątkiem ograniczeń, które:
są nakładane lub wymagane przez prawo lub władze w kraju przywozu;
ograniczają obszar geograficzny, w którym towary mogą podlegać dalszej odsprzedaży; lub
nie wpływają istotnie na wartość towarów;
sprzedaż lub cena nie są uzależnione od warunków lub świadczeń, których wartość nie może być ustalona w odniesieniu do towarów, dla których ustalana jest wartość celna;
jakakolwiek część przychodów z jakiejkolwiek dalszej sprzedaży, dyspozycji lub użytkowania towarów przez kupującego nie przypada bezpośrednio czy też pośrednio sprzedającemu, z wyjątkiem przypadków, gdy dokonana jest odpowiednia korekta wartości, zgodnie z postanowieniami artykułu 8; oraz
kupujący i sprzedający nie są powiązani lub też w przypadkach, gdy kupujący i sprzedający są powiązani, wartość transakcyjna może być akceptowana dla potrzeb celnych na zasadach określonych w ustępie 2.
Przy ustalaniu, czy wartość transakcyjna jest do przyjęcia dla celów ustępu 1 fakt, iż kupujący i sprzedający są powiązani w rozumieniu artykułu 15, nie będzie sam w sobie podstawą do traktowania wartości transakcyjnej jako niemożliwej do przyjęcia. W takim przypadku okoliczności związane ze sprzedażą będą zbadane, a wartość transakcyjna będzie zaakceptowana pod warunkiem że powiązanie nie wpłynęło na cenę. Jeżeli, w świetle informacji dostarczonych przez importera lub uzyskanych w inny sposób administracja celna ma powody, aby uznać, iż powiązanie wpłynęło na cenę, powód taki powinna przedstawić importerowi, któremu da się rozsądną szansę ustosunkowania się. Na wniosek importera, informacja o takich powodach będzie przedłożona w formie pisemnej.
W przypadku transakcji między osobami powiązanymi, wartość transakcyjna zostanie zaakceptowana i wartość celna towarów będzie wyceniana zgodnie z postanowieniem ustępu 2, o ile importer wykaże, że taka wartość jest ściśle zbliżona do jednej z następujących, w tym samym lub zbliżonym czasie:
wartości transakcyjnej, przy sprzedaży kupującemu niepowiązanemu ze sprzedającym, identycznych lub podobnych towarów na eksport do tego samego kraju przywozu;
wartości celnej identycznych lub podobnych towarów ustalonej zgodnie z postanowieniami artykułu 5;
wartości celnej identycznych lub podobnych towarów ustalonej zgodnie z postanowieniami artykułu 6;
Przy stosowaniu wyżej wymienionych kryteriów, będzie się odpowiednio uwzględniać wykazane różnice w poziomach handlu, ilościach, elementach wymienionych w artykule 8 oraz koszty poniesione przez sprzedającego w sprzedażach, w których sprzedający i kupujący nie są powiązani, a koszty nie są ponoszone przez sprzedającego w sprzedażach, w których sprzedający i kupujący są powiązani.
Kryteria, o których mowa w ustępie 2b), powinny być stosowane z inicjatywy importera i wyłącznie w celach porównawczych. Wartość zastępcza nie może być ustalana na mocy postanowień ustępu 2b).
Artykuł 2
Jeśli wartość celna towarów przywożonych nie może być ustalona na mocy postanowień artykułu 1, za wartość celną przyjmuje się wartość transakcyjną identycznych towarów sprzedawanych na eksport do tego samego kraju przywozu i eksportowanych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna.
Przy stosowaniu postanowień niniejszego artykułu będzie przyjmowana wartość transakcyjna identycznych towarów sprzedawanych na tym samym szczeblu handlu i w zasadzie w tych samych ilościach, dla których ustalana jest wartość celna. W przypadku gdy nie stwierdzono tego rodzaju sprzedaży będzie przyjmowana wartość transakcyjna identycznych towarów sprzedawanych na innym szczeblu handlu i/lub w innych ilościach, skorygowaną w celu uwzględnienia różnicy w szczeblu handlu i/lub ilości, pod warunkiem że tego rodzaju korekta może być dokonana na podstawie przedłożonych dowodów określających wyraźnie zasadność i prawidłowość korekty, niezależnie od tego czy taka korekta prowadzi do zwiększenia czy też zmniejszenia wartości.
Artykuł 3
Jeśli wartość celna towarów przywożonych nie może być ustalona na podstawie postanowień artykułów 1 i 2, za wartość celną przyjmuje się wartość transakcyjną podobnych towarów sprzedawanych na eksport do tego samego kraju przywozu i eksportowanych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna.
Przy stosowaniu postanowień niniejszego artykułu będzie przyjmowana wartość transakcyjna podobnych towarów sprzedawanych na tym samym szczeblu handlu i w zasadzie w tych samych ilościach, co towary, dla których ustalana jest wartość celna. W przypadku gdy nie stwierdzono tego rodzaju sprzedaży, będzie przyjmowana wartość transakcyjna podobnych towarów sprzedawanych na innym szczeblu handlu i/lub w innych ilościach, skorygowaną w celu uwzględnienia różnicy w szczeblu handlu i/lub ilości, pod warunkiem że tego rodzaju korekta może być dokonana na podstawie przedłożonych dowodów, określających wyraźnie zasadność i prawidłowość korekty, niezależnie od tego czy taka korekta prowadzi do zwiększenia, czy też zmniejszenia wartości.
Artykuł 4
Jeśli wartość celna towarów przywożonych nie może być ustalona na podstawie postanowień artykułów 1, 2 i 3, to będzie ona ustalana na podstawie postanowień artykułu 5, lub gdy ustalenie wartości celnej nie może nastąpić na podstawie tego artykułu, nastąpi ono na podstawie artykułu 6, chyba że na wniosek importera, porządek stosowania artykułów 5 i 6 zostanie odwrócony.
Artykuł 5
Jeśli towary przywożone albo towary podobne lub identyczne są sprzedawane w kraju przywozu w stanie takim, w jakim były przywożone, ich wartość celna ustalona na mocy postanowień niniejszego artykułu będzie oparta na cenie jednostkowej, po której towary przywożone, dla których ustalana jest wartość celna, albo podobne lub identyczne są sprzedawane, w możliwie największych zagregowanych ilościach, w tym samym lub przybliżonym czasie, co towary, dla których ustalana jest wartość celna, które są sprzedawane osobom niepowiązanym z osobami, od których kupują te towary, pod warunkiem pomniejszenia tej ceny o:
marże zazwyczaj płacone lub uzgodnione do zapłacenia lub też narzuty, jakie są zazwyczaj stosowane w kraju przywozu, w związku z zyskiem i kosztami ogólnymi dotyczącymi sprzedaży towarów przywożonych tego samego gatunku i rodzaju;
koszty transportu i ubezpieczenia i związane z nimi koszty, jakie są zazwyczaj ponoszone w kraju przywozu;
tam, gdzie jest to właściwe, koszty i opłaty, o których mowa w ustępie 2 artykułu 8; i
cło i inne podatki krajowe płatne w kraju przywozu w związku z przywozem lub sprzedażą towarów.
Jeśli ani towary przywożone, ani identyczne, ani podobne towary przywożone nie są sprzedawane w tym samym lub przybliżonym terminie, co towary, dla których ustalana jest wartość celna, to wartość celna będzie ustalona, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 1a) niniejszego artykułu, na podstawie ceny jednostkowej, po której towary przywożone lub identyczne bądź podobne towary przywożone są sprzedawane w kraju przywozu w stanie w jakim zostały przywiezione, w najkrótszym terminie po dokonaniu przywozu towarów, dla których ustalana jest wartość celna, lecz przed upływem 90 dni od daty ich przywozu.
Artykuł 6
Wartość celna towarów przywożonych ustalona na podstawie postanowień niniejszego artykułu opierać się będzie na wartości kalkulowanej. Wartość kalkulowana będzie sumą:
kosztów lub wartości materiałów i wytworzenia lub innych procesów zastosowanych w wytworzeniu towarów przywożonych;
kwoty na zyski i koszty ogólne równej kwocie zazwyczaj uzyskiwanej przy sprzedaży towarów tego samego gatunku lub rodzaju, co towary, dla których ustalana jest wartość celna, przez producentów w kraju eksportu przy eksporcie do kraju przywozu;
kosztów lub wartości wszelkich innych wydatków niezbędnych dla uwzględnienia opcji ustalania wartości celnej wybranej przez danego Członka w ramach postanowień ustępu 2, artykułu 8.
Artykuł 7
Zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu wartość celna nie może być ustalona na podstawie:
ceny sprzedażnej w kraju przywozu towarów produkowanych w takim kraju;
systemu polegającego na przyjmowaniu dla celów celnych wyższej z dwóch alternatywnych wartości;
ceny rynku wewnętrznego kraju eksportu;
kosztów produkcji, innych niż wartości kalkulowane identycznych lub podobnych towarów, ustalone zgodnie z postanowieniami artykułu 6;
ceny, po której towary są eksportowane do kraju innego niż kraj przywozu;
minimalnych wartości celnych; lub
arbitralnych lub fikcyjnych wartości.
Artykuł 8
Przy ustalaniu wartości celnej w ramach postanowień artykułu 1, do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej będą dodane:
następujące koszty w zakresie, w jakim są one ponoszone przez kupującego, a niewłączone do ceny faktycznie płaconej lub należnej za towary:
koszty prowizji i pośrednictwa, z wyjątkiem prowizji od zakupu;
koszty pojemników, traktowanych dla celów celnych jako stanowiące całość z towarami, dla których ustalana jest wartość celna;
koszty pakowania, zarówno robocizny jak i materiałów;
przydzieloną odpowiednio wartość następujących towarów i usług dostarczanych bezpośrednio lub pośrednio przez kupującego, bezpłatnie lub po obniżonych cenach, do użytku związanego z produkcją i sprzedażą na eksport towarów przywożonych, w zakresie, w jakim taka wartość nie była włączona do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej;
materiały, komponenty, części i podobne elementy zawarte w towarach przywożonych;
narzędzia, matryce, formy i podobne elementy używane przy produkcji towarów przywożonych;
materiały zużyte przy produkcji towarów przywożonych;
prace techniczno-inżynieryjne, rozwojowe, artystyczne i projektowe oraz plany i szkice, wykonywane gdzie indziej niż w kraju przywozu i niezbędne do produkcji towarów przywożonych;
honoraria, tantiemy autorskie i opłaty licencyjne dotyczące towarów, dla których ustalana jest wartość celna, które kupujący musi opłacać, zarówno bezpośrednio jak i pośrednio, jako warunek sprzedaży towarów, dla których ustalana jest wartość celna w zakresie, w jakim te honoraria, tantiemy autorskie i opłaty licencyjne nie są włączone do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej;
wartość jakiejkolwiek części przychodu z tytułu dalszej odsprzedaży, dyspozycji lub wykorzystania towarów przywożonych, która przypada bezpośrednio lub pośrednio sprzedającemu.
Przy formułowaniu swojego ustawodawstwa każdy Członek zapewni włączenie lub wyłączenie z wartości celnej, w całości lub częściowo, następujących elementów:
kosztów transportu przywożonych towarów do portu lub miejsca przywozu;
kosztów załadunku, rozładunku i opłat manipulacyjnych związanych z transportem towarów przywożonych do portu lub miejsca przywozu; oraz
kosztów ubezpieczenia.
Artykuł 9
Artykuł 10
Wszelkie informacje, które ze swojej istoty są poufne lub udostępniane na zasadach poufności dla celów ustalenia wymiaru wartości celnej, będą traktowane przez właściwe władze jako ściśle poufne i nie będą przez nie udostępniane bez wyraźnej zgody osoby lub rządu udzielających takiej informacji, z wyjątkiem takiego zakresu, w jakim ujawnienie może być wymagane w kontekście postępowania sądowego.
Artykuł 11
Artykuł 12
Prawa, przepisy, orzeczenia sądowe i decyzje administracyjne o charakterze ogólnym, ustanawiające stosowanie niniejszego Porozumienia, będą opublikowane przez kraj przywozu zgodnie z artykułem X GATT 1994.
Artykuł 13
Jeśli przy ustalaniu wartości celnej przywożonych towarów powstaje konieczność odroczenia ostatecznego ustalenia wartości celnej, to importer będzie miał pomimo tego prawo odebrać je od organu celnego, jeżeli – w przypadku istnienia takiego wymogu – dostarczy wystarczającej gwarancji w formie zabezpieczenia, depozytu lub innego właściwego instrumentu zapewniającego uiszczenie należności celnych, którym ostatecznie mogą towary podlegać. Prawodawstwo każdego Członka zapewni tego rodzaju przepisy dla takich okoliczności.
Artykuł 14
Uwagi w Załączniku I do niniejszego Porozumienia stanowią integralną część tego porozumienia, a artykuły Porozumienia powinny być rozumiane i stosowane łącznie z odpowiadającymi im uwagami. Załączniki II i III również stanowią integralną część niniejszego Porozumienia.
Artykuł 15
W niniejszym Porozumieniu:
„wartość celna towarów przywożonych” oznacza wartość towarów dla celów pobierania należności celnych ad valorem od towarów przywożonych;
„kraj przywozu” oznacza kraj lub terytorium celne kraju przywozu; a
„wytworzony” obejmuje wyhodowany, wyprodukowany i wydobyty.
W niniejszym Porozumieniu:
„towary identyczne” oznaczają towary, które są takie same pod każdym względem, włączając cechy fizyczne, jakość i renomę. Niewielkie różnice w wyglądzie nie wykluczałyby ich uznania za towary identyczne, odpowiadające pod innymi względami definicji;
„towary podobne” oznaczają towary, które aczkolwiek nie będąc podobnymi pod każdym względem, posiadają podobne cechy i podobny skład materiałowy, co pozwala im pełnić te same funkcje i być towarami handlowo zamiennymi. Jakość towarów, ich renoma, posiadanie znaku handlowego zaliczają się do czynników, które należy uwzględniać przy ustalaniu, czy towary są podobne;
określenia „towary identyczne” i „towary podobne” nie obejmują towarów, w zależności od przypadku, które włączają lub odzwierciedlają prace techniczno-inżynieryjne, rozwojowe, artystyczne, projektowe oraz plany i szkice, w stosunku do których nie dokonano korekty zgodnie z ustępem 1b) iv) artykułu 8, ponieważ elementy te zostały wykonane w kraju przywozu;
towary nie będą uważane za „towary identyczne” lub „towary podobne”, o ile nie zostały wyprodukowane w tym samym kraju, dla których ustalana jest wartość celna;
towary wytworzone przez inną osobę będą brane pod uwagę jedynie, gdy brak jest identycznych lub podobnych towarów, w zależności od przypadku, wytworzonych przez tę samą osobę, która wytworzyła towary, dla których ustalana jest wartość celna.
Dla celów niniejszego Porozumienia, osoby uważane są za powiązane tylko gdy:
są one nawzajem funkcjonariuszami lub członkami władz w firmie drugiej osoby;
są one prawnie uznanymi wspólnikami w działalności gospodarczej;
są one pracodawcą i pracobiorcą;
którekolwiek z osób nawzajem, bezpośrednio lub pośrednio posiadają, kontrolują lub władają co najmniej 5 procentami lub więcej akcji lub udziałów w kapitale zakładowym, uprawniających do prawa głosu;
jedna z nich bezpośrednio lub pośrednio kontroluje drugą;
obie są bezpośrednio lub pośrednio kontrolowane przez osobę trzecią;
kontrolują one wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio, osobę trzecią; lub
są one członkami tej samej rodziny.
Artykuł 16
Na pisemny wniosek importer będzie miał prawo uzyskać od administracji celnej kraju przywozu pisemne wyjaśnienie, w jaki sposób została ustalona wartość celna towarów importera.
Artykuł 17
Nic w niniejszym Porozumieniu nie będzie interpretowane jako ograniczenie lub poddawanie w wątpliwość praw administracji celnych do satysfakcjonującego je upewnienia się o prawdziwości i dokładności jakiegokolwiek oświadczenia, dokumentu czy deklaracji, przedłożonych dla celów wartości celnej.
CZĘŚĆ II
ZARZĄDZANIE POROZUMIENIEM, KONSULTACJE I ROZSTRZYGANIE SPORÓW
Artykuł 18
Instytucje
Artykuł 19
Konsultacje i rozstrzyganie sporów
CZĘŚĆ III
SPECJALNE I ODMIENNE TRAKTOWANIE
Artykuł 20
CZĘŚĆ IV
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 21
Zastrzeżenia
Bez uzyskania zgody pozostałych Członków nie mogą być zgłaszane zastrzeżenia wobec któregokolwiek z postanowień niniejszego Porozumienia.
Artykuł 22
Legislacja narodowa
Artykuł 23
Przegląd
Komitet będzie dokonywał corocznego przeglądu stosowania i funkcjonowania niniejszego Porozumienia, biorąc pod uwagę jego cele. Komitet będzie corocznie informował Radę Handlu Towarami o działalności w okresie objętym takimi przeglądami.
Artykuł 24
Sekretariat
Niniejsze Porozumienie będzie obsługiwane przez Sekretariat WTO z wyjątkiem czynności konkretnie zleconych Komitetowi Technicznemu, który będzie obsługiwany przez Sekretariat CCC.
ZAŁĄCZNIK I
UWAGI INTERPRETACYJNE
Uwaga ogólna
Kolejność stosowania metod ustalania wartości celnej
Artykuły od 1 do 7 określają sposób, w jaki wartość celna towarów przywożonych powinna być ustalana na podstawie postanowień niniejszego Porozumienia. Metody ustalania wartości celnej przedstawione są według kolejności stosowania. Podstawowa metoda ustalania wartości celnej zdefiniowana jest w artykule 1 i towary przywożone powinny być wyceniane zgodnie z postanowieniami tego artykułu, ilekroć spełnione są warunki w nim przewidziane.
Jeżeli wartość celna nie może być ustalana na podstawie postanowień artykułu 1, to winna być ona ustalona na podstawie pierwszego kolejnego artykułu, na którego podstawie taka wartość celna może zostać określona. Z wyjątkiem postanowień artykułu 4, jedynie wtedy, gdy wartość celna nie może być ustalona na podstawie postanowień danego artykułu, można stosować metodę wskazaną w następnym w kolejności artykule.
Jeżeli importer nie wnioskuje, aby kolejność stosowania artykułu 5 i 6 została odwrócona, należy stosować normalną kolejność. Jeśli importer wystąpi jednak z takim wnioskiem, a następnie okaże się, że ustalenie wartości celnej i na podstawie postanowień artykułu 6 jest niemożliwe, to wartość celna powinna być ustalona na podstawie postanowień artykułu 5, o ile może być w taki sposób ustalona.
Jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie postanowień artykułów od 1 do 6, to należy ją ustalić na podstawie postanowień artykułu 7.
Stosowanie ogólnie akceptowanych zasad księgowości
„Ogólnie akceptowane zasady księgowości” dotyczą przyjętego consensusu lub szerokiej autorytatywnej akceptacji, w danym kraju i czasie, co do rozumienia tego, jakie zasoby gospodarcze oraz zobowiązania powinny być zapisane jako aktywa i pasywa, jakie zmiany w aktywach i pasywach podlegają zapisom, jak takie aktywa i pasywa oraz ich zmiany mają być mierzone, jak informacja winna być ujawniana i w jakim trybie oraz jaka powinna być sprawozdawczość finansowa. Te standardy mogą mieć formę generalnych wytycznych ogólnego stosowania, jak również szczegółowych praktyk i procedur.
Dla celów niniejszego Porozumienia administracja celna każdego Członka będzie wykorzystywać informacje opracowane w sposób zgodny z ogólnie akceptowanymi zasadami księgowości w danym kraju, właściwe z punktu widzenia odpowiedniego artykułu Porozumienia. Na przykład, określenie zwyczajowych zysków i kosztów ogólnych, na podstawie postanowień artykułu 5, powinno być przeprowadzane z wykorzystaniem informacji opracowanej zgodnie z ogólnie akceptowanymi zasadami księgowości w kraju przywozu. Z drugiej strony, określenie zwyczajowych zysków i kosztów ogólnych, na podstawie postanowień artykułu 5, powinno być przeprowadzone wykorzystując informacje w sposób zgodny z ogólnie akceptowanymi zasadami księgowości kraju produkcji. Jako dalszy przykład, określenie elementu, o którym mowa w ustępie 1b)ii) artykułu 8 podejmowane w kraju przywozu powinno być przeprowadzone w sposób zgodny z ogólnie akceptowanymi zasadami księgowości tego kraju.
Uwaga do artykułu 1
Cena faktycznie płacona lub należna
Ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest całkowita płatność za towary przywożone, dokonana lub mająca być dokonana przez kupującego dla lub na rzecz sprzedającego. Płatność niekoniecznie musi przyjmować formę transferu pieniężnego. Płatność może być dokonywana akredytywą lub dokumentami płatniczymi. Płatność może być dokonywana bezpośrednio lub pośrednio. Przykładem płatności pośredniej może być spłacenie przez kupującego w całości lub częściowo kredytu zaciągniętego przez sprzedającego.
Czynności podjęte przez kupującego na własny rachunek, inne niż uzasadniające dokonanie korekty zgodnie z zasadami artykułu 8, nie jest uważana za pośrednią płatność na rzecz sprzedającego, nawet jeśli prowadzona jest z korzyścią dla sprzedającego. Przy określaniu wartości celnej koszty takich czynności nie będą zatem dodawane do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej.
Wartość celna towarów przywożonych nie będzie zawierać następujących opłat lub kosztów pod warunkiem że będą one wydzielone z ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za towary przywożone:
opłat za prace budowlane, konstrukcyjne, montażowe, konserwacje lub nadzór techniczny, dokonanych po przywozie towarów przywożonych, takich jak obiekty przemysłowe, maszyny czy urządzenia;
kosztów transportu po przywozie towarów;
ceł i podatków w kraju przywozu.
Cena faktycznie zapłacona lub należna dotyczy ceny towarów przywożonych. Zatem przepływ dywidendy lub inne płatności, od kupującego do sprzedającego, które nie dotyczą towarów przywożonych, nie są częścią wartości celnej.
Ustęp 1a) iii)
Wśród ograniczeń, które powodują, że cena faktycznie zapłacona lub należna jest nie do przyjęcia, mieszczą się ograniczenia niewpływające istotnie na wartość towaru. Przykładem takich ograniczeń może być wymóg eksportera samochodów, aby importer nie wystawiał ich i nie sprzedawał przed określoną datą, od której zaczyna się rocznik modelu.
Ustęp 1b)
Jeżeli sprzedaż lub cena są uzależnione od pewnych warunków lub świadczeń, których wartość nie może być ustalona w odniesieniu do towarów, dla których ustalana jest wartość celna, to wartość transakcyjna nie będzie przyjęta dla celów celnych. Poniżej podane są niektóre przykłady takich sytuacji:
sprzedający ustala cenę towarów przywożonych, pod warunkiem że kupujący zakupi również inne towary w określonych ilościach;
cena towarów przywożonych jest uzależniona od ceny czy też cen, po których kupujący towary przywożone sprzedaje inne towary sprzedającemu towary przywożone;
cena jest ustalona na bazie formy płatności niezwiązanej z towarami przywożonymi: na przykład, gdy towary przywożone są półfabrykatami, które są dostarczone przez sprzedającego pod warunkiem że sprzedający otrzyma określoną ilość produktów gotowych.
Warunki lub świadczenia dotyczące produkcji lub marketingu towarów przywożonych, nie będą jednak powodować odrzucenia wartości transakcyjnej. Na przykład, fakt, iż kupujący dostarcza sprzedającemu prace inżynieryjno-techniczne i plany, wykonane w kraju przywozu, nie będzie prowadzić do odrzucenia wartości transakcyjnej dla celów artykułu 1. Podobnie, jeżeli kupujący podejmuje na własny rachunek, nawet, jeśli dzieje się to w porozumieniu ze sprzedającym, czynności związane z marketingiem towarów przywożonych, wartość takich czynności nie jest częścią wartości celnej ani też takie czynności nie będą powodować odrzucenia wartości transakcyjnej.
Ustęp 2
Ustępy 2a) i 2b) przewidują różne sposoby stwierdzenia akceptowalności wartości transakcyjnej.
Ustęp 2a) przewiduje, iż w przypadku gdy kupujący i sprzedający są ze sobą powiązani, okoliczności związane ze sprzedażą będą zbadane i wartość transakcyjna będzie zaakceptowana jako wartość celna, pod warunkiem że powiązanie nie wpłynęło na cenę. Nie należy przy tym rozumieć tego w ten sposób, że okoliczności sprzedaży powinny być badane we wszystkich przypadkach, gdy kupujący i sprzedający są powiązani. Badanie takie będzie wymagane tylko wówczas, gdy są wątpliwości co do akceptowalności ceny. Gdy administracja celna nie ma wątpliwości co do akceptowalności ceny, powinna ona być przyjęta bez domagania się dodatkowych informacji od importera. Na przykład, administracja celna mogła już uprzednio zbadać powiązanie lub już posiadać szczegółowe informacje o kupującym i sprzedającym, na podstawie czego ustaliła, iż powiązanie nie wpłynęło na cenę.
Jeżeli administracja celna nie może zaakceptować wartości transakcyjnej bez dalszego badania sprawy, to powinna dać możliwość importerowi przedłożenia dalszych szczegółowych informacji, które mogą być niezbędne dla zbadania okoliczności sprzedaży. W tym kontekście administracja celna powinna być przygotowana do zbadania odpowiednich aspektów transakcji, włączając w to sposób układania przez kupującego i sprzedającego ich stosunków handlowych i sposób, w jaki dana cena została osiągnięta, w celu ustalenia, czy powiązanie wpłynęło na wysokość ceny. Tam, gdzie można wykazać, że kupujący i sprzedający, mimo iż są powiązani w rozumieniu artykułu 15, kupują i sprzedają jeden od drugiego, jak gdyby nie byli oni powiązani, wskazuje to, że powiązanie nie miało wpływu na cenę. Na przykład, jeśli cena została ustalona w sposób zgodny z normalną praktyką cenową danej gałęzi produkcji lub w sposób, w jaki sprzedający ustala ceny dla niepowiązanych z nim kupujących, wskazywałoby to, że powiązanie nie miało wpływu na cenę. Jako dalszy przykład, jeśli jest wykazane, że cena zapewnia zwrot wszelkich kosztów oraz zysk odpowiadający ogólnym zyskom przedsiębiorstwa, uzyskanym w reprezentowanym okresie czasu (np. w skali rocznej), przy sprzedaży towarów tego samego gatunku lub rodzaju, wskazywałoby to, że nie miało to wpływu na cenę.
Ustęp 2b) zapewnia importerowi możliwość wykazania, że wartość transakcyjna jest ściśle zbliżona do wartości „testowej”, zaakceptowanej już wcześniej przez administrację celną i tym samym możliwa jest do przyjęcia, zgodnie z postanowieniami artykułu 1. Jeżeli zostały spełnione wymogi testu przewidziane w ustępie 2b), to nie jest konieczne badanie kwestii wpływu powiązania, zgodnie z ustępem 2a). Jeśli administracja celna posiada już wystarczające informacje, na podstawie których można ustalić bez dodatkowych, szczegółowych badań, że spełniony został wymóg jednego z testów przewidzianych w ustępie 2b), to nie ma wówczas powodu do domagania się od importera, by wykazał, że test może być spełniony. W ustępie 2b) termin „niepowiązani kupcy” oznacza kupujących, którzy nie są powiązani ze sprzedającym w żadnym konkretnym przypadku.
Ustęp 2b)
Aby ustalić czy wartość jest „ściśle zbliżona” do innej wartości, musi się uwzględnić cały szereg czynników, na które składają się: rodzaj przywożonych towarów, rodzaj gałęzi przemysłu, sezon, w którym towary są sprowadzane oraz fakt, czy różnica w wartości jest istotna handlowo. Z uwagi na to, że czynniki te mogą się różnić w poszczególnych przypadkach, byłoby niemożliwe stosowanie jednolitych metod, jak na przykład dopuszczalne odchylenie procentowe dla każdego przypadku. Na przykład, niewielka różnica w wartości może się okazać niedopuszczalna w przypadku pewnego rodzaju towarów, podczas gdy w przypadku innego rodzaju towarów, nawet znaczna różnica może okazać się dopuszczalna dla ustalenia, czy wartość transakcyjna jest ściśle zbliżona do wartości „testowej”, o której mowa w ustępie 2b) artykułu 1.
Uwaga do artykułu 2
Przy stosowaniu artykułu 2 administracja celna będzie, wszędzie tam, gdzie jest to możliwe, posługiwać się sprzedażą identycznych towarów, sprzedawanych na tym samym szczeblu handlu i w zasadzie w tych samych ilościach, co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Jeśli nie stwierdzono tego rodzaju sprzedaży, to można posługiwać się sprzedażą identycznych towarów, która spełnia którykolwiek z trzech następujących warunków:
sprzedaż na tym samym szczeblu handlu lecz w innych ilościach;
sprzedaż na innym szczeblu handlu lecz w zasadzie w tych samych ilościach; lub
sprzedaż na innym szczeblu handlu i w innych ilościach.
Po ustaleniu sprzedaży spełniającej jeden z trzech wymienionych warunków, zostaną dokonane korekty uwzględniające, w zależności od przypadku:
jedynie czynniki ilościowe;
jedynie różnicę w szczeblach handlu; lub
zarówno różnicę w ilości, jak i w szczeblu handlu.
Określenie „i/lub” pozwala na elastyczny dobór sprzedaży i konieczne korekty któregokolwiek z trzech opisanych wyżej warunków ich dokonywania.
Dla celów artykułu 2, wartość transakcyjna identycznych towarów oznacza wartość celną, skorygowaną zgodnie z postanowieniami ustępów 1b) i 2, która została już przyjęta na podstawie postanowienia artykułu 1.
Warunkiem dokonania korekty z tytułu różnicy w szczeblu handlu lub różnych ilości jest to, by taka korekta, niezależnie od tego, czy prowadzi do zwiększenia, czy też do zmniejszenia wartości, była dokonywana jedynie na podstawie dowodów rzeczowych, które wyraźnie uzasadniają zasadność i prawidłowość takiej korekty, np. list cenowych, zawierających ceny odnoszące się do różnych szczebli handlu czy też ilości. Na przykład, jeżeli przywozem, dla którego ustalana jest wartość celna, jest dostawa 10 jednostek, podczas gdy jedynymi identycznymi towarami przywożonymi, dla których istnieje ustalona cena transakcyjna, była partia 500 jednostek, przy czym ustalono, że sprzedający udziela rabatów ilościowych, korekta może być dokonana po uzyskaniu wglądu do listy cenowej sprzedającego i ustaleniu ceny, po której realizowana jest sprzedaż 10 jednostek. Nie jest wymagane, by sprzedaż musiała być dokonana w partiach 10 jednostek, jeżeli tylko stwierdzono wiarygodność listy cenowej w odniesieniu do sprzedaży w innych ilościach. Przy braku takiej obiektywnej wskazówki, ustalenie wartości celnej na bazie postanowień artykułu 2 nie jest właściwe.
Uwaga do artykułu 3
Przy stosowaniu artykułu 3 administracja celna będzie, wszędzie tam, gdzie jest to możliwe, posługiwać się sprzedażą podobnych towarów sprzedawanych na tym samym szczeblu handlu i w zasadzie w tych samych ilościach, co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Jeśli nie stwierdzono tego rodzaju sprzedaży, można posługiwać się sprzedażą podobnych towarów, która spełnia którykolwiek z trzech następujących warunków:
sprzedaż na tym samym szczeblu handlu lecz innych ilości;
sprzedaż na innym szczeblu handlu lecz w zasadzie w tych samych ilościach; lub
sprzedaż na innym szczeblu handlu i w innych ilościach.
Po ustaleniu sprzedaży spełniającej jeden z trzech wymienionych warunków, zostaną dokonane korekty uwzględniające, w zależności od przypadku:
jedynie czynniki ilościowe;
jedynie różnicę w szczeblu handlu; lub
zarówno różnicę w ilości, jak i w szczeblu handlu.
Określenie „i/lub” pozwala na elastyczny dobór sprzedaży i konieczne korekty któregokolwiek z trzech opisanych wyżej warunków ich dokonywania.
Dla celów artykułu 3, wartość transakcyjna podobnych towarów oznacza wartość celną, skorygowaną zgodnie z postanowieniami ustępów 1b) i 2, która została już przyjęta na podstawie postanowień artykułu 1.
Warunkiem dokonania korekty z tytułu różnicy w szczeblu handlu lub różnych ilości jest to, by taka korekta, niezależnie od tego, czy prowadzi do zwiększenia, czy też do zmniejszenia wartości, była dokonywana jedynie na podstawie dowodów rzeczowych, które wyraźnie uzasadniają zasadność i prawidłowość takiej korekty, np. list cenowych, zawierających ceny odnoszące się do różnych szczebli handlu czy też ilości. Na przykład, jeżeli przywozem, dla którego ustalana jest wartość celna, jest dostawa 10 jednostek, podczas gdy jedynymi podobnymi towarami przywożonymi, dla których istnieje ustalona cena transakcyjna, była partia 500 jednostek, przy czym ustalono, że sprzedający udziela rabatów ilościowych, korekta może być dokonana po uzyskaniu wglądu do listy cenowej sprzedającego i ustaleniu ceny, po której realizowana jest sprzedaż 10 jednostek. Nie jest wymagane, by sprzedaż musiała być dokonywana w partiach 10 jednostek, jeżeli tylko stwierdzono wiarygodność listy cenowej w odniesieniu do sprzedaży w innych ilościach. Przy braku takiej obiektywnej wskazówki, ustalanie wartości celnej na bazie postanowień artykułu 3 nie jest właściwe.
Uwaga do artykułu 5
Określenie „cena jednostkowa, po której… towary są sprzedawane w największych zagregowanych ilościach”, oznacza cenę, po której sprzedawana jest największa ilość jednostek w sprzedażach osobom niepowiązanym z osobami, od których te osoby kupują takie towary na pierwszym szczeblu handlu po przywozie, na którym to szczeblu miały miejsce takie sprzedaże.
Przykładem tego może być sprzedaż na podstawie listy cenowej, która zapewnia uprzywilejowane ceny jednostkowe przy zakupach dokonywanych w większych ilościach.
Iilość sprzedażna |
Cena jednostkowa |
Ilość sprzedaży |
Łączna ilość jednostek sprzedanych po danej cenie |
1–10 jednostek |
100 |
10 po 5 jedn.5 po 3 jedn. |
65 |
11–25 jednostek |
95 |
5 po 11 jedn. |
55 |
ponad 25 jednostek |
90 |
1 po 30 jedn. 1 po 50 jedn. |
80 |
Największa ilość jednostek sprzedanych po danej cenie wynosi 80; tym samym jednostkowa cena największej zagregowanej ilości wynosi 90.
W innym przykładzie występują dwie sprzedaże. W pierwszej sprzedaży 500 jednostek sprzedanych jest po cenie 95 jednostek pieniężnych za sztukę. W drugiej sprzedaży 400 jednostek sprzedawanych jest po cenie 90 jednostek pieniężnych za sztukę. W tym przypadku największa ilość jednostek sprzedanych po danej cenie wynosi 500; tym samym cena jednostkowa największej zagregowanej ilości wynosi 95.
W trzecim przykładzie występują następujące sytuacje, w których różne ilości sprzedawane są po różnych cenach.
Sprzedaże
Ilość sprzedażna |
Cena jednostkowa |
40 jednostek towaru |
100 |
30 jednostek towaru |
90 |
15 jednostek towaru |
100 |
50 jednostek towaru |
95 |
25 jednostek towaru |
105 |
35 jednostek towaru |
90 |
5 jednostek towaru |
100 |
Łącznie
Łączna ilość sprzedana |
Cena jednostkowa |
65 |
90 |
50 |
95 |
60 |
100 |
25 |
105 |
W tym przykładzie największa ilość jednostek sprzedana po danej cenie wynosi 65; tym samym cena jednostkowa największej zagregowanej ilości wynosi 90.
Żadna sprzedaż w kraju przywozu, o której mowa w ustępie 1 powyżej, osobie, która dostarcza bezpośrednio lub pośrednio, bezpłatnie lub po obniżonym koszcie jakikolwiek z elementów wymienionych w ustępie 1b) artykułu 8 na użytek w związku z produkcją i sprzedażą na eksport przywożonych towarów, nie będzie brana pod uwagę w ustalaniu ceny jednostkowej dla celów artykułu 5.
Należy uwzględniać, że „zysk i koszty ogólne”, o których mowa w ustępie 1 artykułu 5 powinny być liczone całościowo. Dane dla celów takiego odliczenia powinny być ustalane na podstawie informacji dostarczonej przez lub w imieniu importera, chyba że podane przez importera dane nie są niezgodne z uzyskiwanymi przy sprzedażach w kraju importu towarów importowanych tego samego gatunku lub rodzaju. Jeżeli dane importera są niezgodne z takimi danymi, suma zysków i kosztów ogólnych, może być oparta o odpowiednie informacje, inne niż informacje dostarczone przez importera lub w jego imieniu.
„Koszty ogólne” obejmują bezpośrednie i pośrednie koszty marketingu danych towarów.
Podatki miejscowe należne z tytułu sprzedaży towarów, których nie odliczono na podstawie postanowień ustępu 1a) iv) artykułu 5, będą odejmowane na podstawie postanowień ustępu 2a) i) artykułu 5.
Przy ustalaniu zarówno marży lub zwyczajowych zysków i kosztów ogólnych w rozumieniu postanowień ustępu 1 artykułu 5, zagadnienie, czy określone towary są tego samego gatunku lub rodzaju, co inne towary, musi być rozstrzygane każdorazowo z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących. Należy zbadać sprzedaże w kraju importu możliwie najwęższej grupy towarów importowanych tego samego gatunku lub rodzaju, która obejmuje towary, dla których ustalana jest wartość celna. Dla celów artykułu 5 „towary tego samego gatunku lub rodzaju” obejmują zarówno towary importowane z tego samego kraju, co towary, dla których ustalana jest wartość celna, jak i towary importowane z innych krajów.
Dla celów ustępu 1b) artykułu 5 „możliwie najwcześniej” będzie oznaczać datę, z którą dokonano sprzedaży towarów importowanych lub identycznych, czy też podobnych towarów importowanych w ilościach wystarczających dla ustalenia ceny jednostkowej.
Przy stosowaniu metody, o której mowa w ustępie 2 artykułu 5, odliczenie dotyczące wartości dodanej w procesie dalszego przetworzenia zostanie oparte na obiektywnych i wymiernych danych dotyczących kosztu takich czynności. Podstawą kalkulacji powinny być stosowane w przemyśle formuły, receptury, metody kalkulowania i inne praktyki stosowane w przemyśle.
Uznaje się, że metoda wyceny, o której mowa w ustępie 2 artykułu 5, nie powinna być zazwyczaj stosowana, jeżeli towary importowane tracą swoją tożsamość w wyniku dalszego przetworzenia. Mogą jednakże występować przypadki, gdy mimo utraty tożsamości, wartość dodana w wyniku przetworzenia może być ściśle ustalona bez większych trudności. Z drugiej strony mogą również występować sytuacje, gdy towary importowane zachowują swoją tożsamość, ale stanowią tak znikomy element towarów sprzedawanych w kraju importu, że stosowanie tej metody wyceny byłoby nieuzasadnione. W świetle powyższego, każda sytuacja tego rodzaju musi być rozpatrywana dla każdego przypadku oddzielnie.
Uwaga do artykułu 6
Przyjmuje się jako ogólną zasadę, że wartość celna ustalana na mocy niniejszego Porozumienia oparta jest na informacjach łatwo dostępnych w kraju importu. Celem ustalenia wartości kalkulowanej może być jednak konieczne zbadanie kosztów produkcji towarów, dla których ustalana jest wartość celna, i innych informacji, które muszą być uzyskane spoza kraju importu. Ponadto, w większości przypadków producenci towarów znajdują się poza jurysdykcją władz kraju importu. Stosowanie wartości kalkulowanej będzie ograniczone w zasadzie do przypadków, gdy sprzedający i kupujący są powiązani, a producent jest gotów do przedłożenia władzom celnym kraju importu niezbędnych kosztorysów i zapewnienia możliwości ich weryfikacji, która może być konieczna.
„Koszty lub wartość”, o których mowa w ustępie 1a) artykuły 6 mają być ustalone na podstawie informacji związanych z produkcją towarów, dla których ustalana jest wartość celna, udostępnionych przez producenta lub w jego imieniu. Ma ona być oparta na księgowości handlowej producenta, pod warunkiem że taka księgowość prowadzona jest zgodnie z ogólnie akceptowanymi zasadami księgowości w kraju produkcji towarów.
„Koszty lub wartość” obejmuje koszt elementów, wymienionych w ustępie 1a) ii) i 1a) iii) artykułu 8. Obejmuje ono również wartość jakiegokolwiek elementu, o którym mowa w ustępie 1b) artykułu 8, który został bezpośrednio lub pośrednio dostarczony przez kupującego, w związku z produkcją towarów importowanych, wyliczoną w odpowiednich proporcjach zgodnie z odpowiednią Uwagą do artykułu 8. Wartość prac, o których mowa w ustępie 1b) iv) artykułu 8, wykonanych w kraju importu, powinna być włączana jedynie w takim zakresie, w jakim obciążają producenta. Przyjmuje się, że żaden koszt lub wartość tych prac nie może być liczona dwa razy przy ustalaniu wartości kalkulowanej.
„Kwota zysku i kosztów ogólnych”, o której mowa w ustępie 1b) artykułu 6 ma być ustalana na podstawie informacji dostarczonej przez producenta lub w jego imieniu, o ile podane przez niego dane nie są niezgodne z danymi, które są zazwyczaj podawane przez producentów w kraju eksportu w eksporcie do kraju importu przy sprzedaży towarów tego samego gatunku lub rodzaju, co towary, dla których określana jest wartość celna.
Należy w tym kontekście uwzględnić, że „kwota zysku i kosztów ogólnych” musi być traktowana całościowo. Wynika z tego, iż jeżeli w którymkolwiek przypadku zysk wykazany przez producenta jest niski, a koszty ogólne producenta wysokie, to zysk producenta i koszty ogólne wzięte razem, mogą być mimo wszystko zgodne z tymi, które normalnie występują przy sprzedaży towarów tego samego gatunku lub rodzaju. Taka sytuacja może powstać na przykład, gdy produkt został wprowadzony na rynek kraju importu, a producent zakłada zerowy lub niski zysk, aby zrównoważyć wysokie koszty ogólne związane z wprowadzeniem towaru na rynek. Jeśli producent może wykazać niski zysk przy sprzedaży towarów importowanych z uwagi na szczególne okoliczności handlowe, faktyczne dane dotyczące zysku powinny być uwzględnione pod warunkiem że podaje on istotne przyczyny handlowe uzasadniające te dane, a jego polityka cenowa zgodna jest ze zwyczajową polityką cenową w danej branży. Tego rodzaju sytuacja może powstać w przypadku gdy producenci zostali zmuszeni do czasowej obniżki cen z uwagi na nieprzewidziany spadek popytu lub gdy sprzedają towary uzupełniające asortyment towarów produkowanych w kraju importu i zakładają niskie zyski celem utrzymania konkurencyjności. Jeżeli dane producenta dotyczące zysku i kosztów ogólnych nie są zgodne z danymi występującymi zazwyczaj przy sprzedaży towarów tego samego gatunku lub rodzaju, co towary dla których ustalana jest wartość celna, dokonywanej przez producentów w kraju eksportu przy eksporcie do kraju importu, kwota zysku i kosztów ogólnych może bazować na właściwej informacji, innej niż dostarczona przez producenta towarów lub w jego imieniu.
Gdy dla celów ustalenia wartości kalkulowanej wykorzystano inne informacje niż dostarczone przez producenta lub w jego imieniu, władze kraju importu, na wniosek importera, poinformują go o źródle takiej informacji, wykorzystanych danych i kalkulacjach opartych na tych danych, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 10.
„Koszty ogólne”, o których mowa w ustępie 1b) artykułu 6 obejmują koszty bezpośrednie i pośrednie wytwarzania i sprzedaży towarów na eksport, nieobjęte postanowieniami ustępu 1a) artykułu 6.
To, czy pewne towary są „tego samego gatunku lub rodzaju”, co inne towary, musi być ustalone dla każdego poszczególnego przypadku, w odniesieniu do okoliczności łączących się ze sprawą. Przy ustalaniu zwyczajowych zysków i kosztów ogólnych na podstawie postanowień artykułu 6, należy zbadać najwęższą grupę towarów sprzedawanych na eksport do kraju importu, dla której dostępne są potrzebne informacje, zawierającą towary, dla których ustalana jest wartość celna. Dla celów artykułu 6 „towary tego samego gatunku lub rodzaju” muszą pochodzić z tego samego kraju, co towary podlegające wycenie.
Uwaga do artykułu 7
Wartość celna ustalona na podstawie artykułu 7 powinna być w możliwie największym stopniu, oparta na uprzednio ustalonych wartościach celnych.
W ramach artykułu 7 powinny być stosowane metody opisane w artykułach od 1 do 6, jednakże rozsądna elastyczność w stosowaniu takich metod będzie zgodna z celami i postanowieniami artykułu 7.
Poniżej podane są niektóre przykłady tej rozsądnej elastyczności:
Towary identyczne – wymóg, że towary identyczne powinny być wyeksportowane w tym samym lub przybliżonym czasie, co towary, dla których ustalana jest wartość celna, może być interpretowany elastycznie; identyczne towary importowane, produkowane w kraju innym niż kraj eksportu towarów, dla których ustalana jest wartość celna, mogą również być podstawą ustalania wartości celnej; można stosować wartości celne identycznych towarów importowanych, ustalone już na podstawie postanowień artykułów 5 i 6.
Towary podobne – wymóg, iż towary podobne powinny być wyeksportowane w tym samym lub przybliżonym czasie, co towary, dla których ustalana jest wartość celna, może być interpretowany elastycznie; podobne towary produkowane w kraju innym niż kraj eksportu, dla których ustalana jest wartość celna, mogą również być podstawą ustalania wartości celnej; można stosować wartości celne podobnych towarów importowanych ustalone wcześniej na podstawie artykułów 5 i 6.
Metoda odliczeniowa – wymóg, iż towary powinny być sprzedane w „stanie takim, w jakim były importowane” ujęty w ustępie 1a) artykułu 5, może być interpretowany elastycznie: wymóg „90 dni” może być stosowany elastycznie.
Uwaga do artykułu 8
Ustęp 1a) i)
Określenie „prowizja od zakupu” oznacza opłaty dokonywane przez importera swojemu agentowi za usługi związane z reprezentowaniem go za granicą przy zakupie towarów, dla których ustalana jest wartość celna.
Ustęp 1b) ii)
Przy przydzielaniu elementów, o których mowa w ustępie 1b) ii) artykułu 8, do towarów importowanych, należy uwzględnić dwa czynniki: wartość samego elementu i sposób jej przydzielenia do towarów importowanych. Przydzielanie takich elementów powinno być dokonywane w sposób rozsądny, właściwy w stosunku do okoliczności i zgodnie z ogólnie akceptowanymi zasadami księgowości.
Odnośnie wartości elementu, jeżeli importer nabywa ten element po danym koszcie od sprzedającego, który nie jest z nim powiązany, wartością elementu jest ten koszt. Jeżeli element został wytworzony przez importera lub osobę z nim powiązaną, wartością będzie koszt jego wytworzenia. Jeżeli element był uprzednio użytkowany przez importera, wówczas, niezależnie od tego czy został on nabyty czy też wytworzony przez takiego importera, pierwotny koszt nabycia lub wytworzenia powinien zostać pomniejszony w stopniu odpowiadającym takiemu zużyciu, celem wyliczenia wartości tego elementu.
Przy ustalaniu wartości elementu, niezbędne jest przydzielenie tej wartości do towarów importowanych. Istnieją w tym zakresie różne możliwości. Na przykład, wartość ta może być przydzielona do pierwszej dostawy, jeśli importer pragnie zapłacić jednorazowo cło od całej wartości. Innym przykładem może być przydzielenie tej wartości, na wniosek importera, do pewnej ilości jednostek wyprodukowanych do chwili pierwszej dostawy. Jako dalszy przykład, na wniosek importera, wartość taka może być przydzielona do całej przewidywanej produkcji w przypadkach zakontraktowania całej tej produkcji lub udzielenia promesy jej dostarczenia. Metoda stosowana przez administrację celną będzie zależeć od dokumentacji przedłożonej przez importera.
Ilustracją powyższego może być sytuacja, gdy importer przekazuje producentowi formę do produkcji towarów importowanych, kontraktując nabycie 10 000 jednostek. W chwili nadejścia pierwszej dostawy składającej się z 1 000 jednostek, producent wyprodukował już 4 000 jednostek. Importer może zwrócić się do administracji celnej o przydzielenie wartości formy do 1 000 jednostek, 4 000 jednostek lub 10 000 jednostek.
Ustęp 1b) iv)
Doliczenia za elementy wymienione w ustępie 1b) iv) artykułu 8 powinny być oparte na obiektywnych i wymiernych danych. Dla ułatwienia zarówno importerowi, jak i administracji celnej ustalenia wartości, które należy doliczyć, powinny być w możliwie najszerszym zakresie stosowane dane łatwo dostępne w ewidencji handlowej importera
W przypadku elementów dostarczonych przez kupującego, które zostały przez niego zakupione lub udostępnione drogą wypożyczenia, doliczany będzie koszt zakupu lub wypożyczenia. Nie będą dokonywane doliczenia za elementy, które są dostępne jako własność publiczna, poza kosztami pozyskania ich kopii.
Łatwość obliczenia wartości, które mają być dodane, zależy od struktury poszczególnych firm, metod zarządzania, jak również metod księgowania.
Na przykład, możliwe jest, iż firma importująca różnorodne produkty z szeregu krajów prowadzi ewidencję swojego ośrodka projektowego poza granicami kraju importu w taki sposób, iż możliwe jest dokładne ustalenie kosztów odnoszących się do danego produktu. W takich przypadkach możliwa jest bezpośrednia korekta na podstawie postanowień artykułu 8.
W innym przypadku firma może wykazywać koszty ośrodka projektowego poza granicami kraju urzędowania, jako koszty ogólne, bez odniesienia do poszczególnych produktów. W takim przypadku stosowana korekta zgodnie z artykułem 8 mogłaby zostać dokonana w odniesieniu do towarów importowanych przez przydzielenie całości kosztów ośrodka projektowego do całej produkcji korzystającej z tego ośrodka i dodanie tak przydzielonego kosztu na bazie jednostkowej do importu.
Różne warianty wymienionych powyżej okoliczności wymagają, rzecz jasna, uwzględnienia różnych czynników przy ustalaniu właściwej metody przydzielania.
W przypadkach, gdy wytwarzanie elementu, o którym mowa, dokonywane jest w kilku krajach i obejmuje dłuższy okres czasu, korekta powinna ograniczać się do wartości faktycznie dodanej do tego elementu poza granicami kraju importu.
Ustęp 1c)
Honoraria, tantiemy autorskie i opłaty licencyjne, o których mowa w ustępie 1c) artykułu 8, mogą obejmować między innymi płatności za patenty, znaki handlowe i prawa autorskie. Przy ustalaniu wartości celnej do ceny faktycznie zapłaconej czy należnej nie będą jednak dodawane opłaty za prawo do reprodukcji towarów importowanych w kraju importu.
Płatności dokonane przez kupującego za prawo do dystrybucji lub odsprzedaży towarów importowanych, o ile nie są warunkiem sprzedaży do kraju importu, nie będą dodawane do ceny faktycznie płaconej lub należnej towarów importowanych.
Ustęp 3
W przypadku braku obiektywnych i wymiernych danych odnośnie do doliczeń wymaganych zgodnie z postanowieniami artykułu 8, wartość transakcyjna nie może być ustalana na podstawie postanowień artykułu 1. Ilustracją tego może być sytuacja, gdy honorarium jest płacone na podstawie ceny sprzedażnej w kraju importu jednego litra określonego produktu, który był zakupiony w imporcie wagowo i następnie rozpuszczony po zaimportowaniu. Jeżeli honorarium jest częściowo oparte na towarach importowanych, a częściowo na innych czynnikach, które nie mają nic wspólnego z towarami importowanymi (na przykład, gdy towary importowane są mieszane ze składnikami krajowymi i nie mogą być już odrębnie zidentyfikowane lub gdy honorarium nie może być wyodrębnione ze specjalnego porozumienia finansowego między kupującym a sprzedającym), wówczas niewłaściwe byłoby zabieganie o doliczenie z tytułu honorarium. Jeżeli jednak kwota honorarium jest oparta tylko na towarach importowanych i może być wyraźnie ustalona, można dokonać doliczenia do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej.
Uwaga do artykułu 9
Dla celów artykułu 9 pojęcie „czas importu” może obejmować moment zgłoszenia do odprawy celnej.
Uwaga do artykułu 11
Artykuł 11 przyznaje importerowi prawo do odwołania od decyzji podjętych przez administrację celną w odniesieniu do towarów, dla których ustalana jest wartość celna. Odwołanie może być złożone najpierw do wyższej instancji w ramach administracji celnej, z tym, że importer będzie miał prawo do złożenia ostatecznego odwołania do sądu.
„Bez kary” oznacza, iż importer nie będzie podlegał grzywnie ani groźbie grzywny tylko z powodu skorzystania z prawa do odwołania. Płatność normalnych kosztów sądowych i honorariów prawników nie będzie uważana za grzywnę.
Nic w artykule 11 nie będzie stanowić dla Członka przeszkody w domaganiu się pełnego zapłacenia wymierzonego cła przed złożeniem odwołania.
Uwaga do artykułu 15
Ustęp 4
Dla celów artykułu 15 określenie „osoby” obejmuje, tam gdzie jest to właściwe, osoby prawne.
Ustęp 4e)
Dla celów niniejszego Porozumienia uważa się, że jedna osoba kontroluje drugą osobę w tych przypadkach, gdy ta pierwsza jest w stanie wykonywać prawną lub faktyczną kontrolę nad czynnościami tej drugiej osoby.
ZAŁĄCZNIK II
TECHNICZNY KOMITET USTALANIA WARTOŚCI CELNEJ
Zgodnie z artykułem 18 niniejszego Porozumienia, ustanawia się Komitet Techniczny pod auspicjami Rady Współpracy Celnej (CCC) mając na uwadze osiągnięcie na szczeblu technicznym jednolitości w interpretacji i stosowaniu niniejszego Porozumienia.
Zadania Komitetu Technicznego obejmują, co następuje:
badanie poszczególnych problemów technicznych wynikających z bieżącego zarządzania systemem ustalania wartości celnej Członków i wydawanie opinii doradczych co do zastosowanych rozwiązań, na podstawie przedłożonych faktów;
badanie, na wniosek, przepisów prawnych dotyczących wartości celnej, procedur i praktyk w takim zakresie, w jakim są one związane z niniejszym Porozumieniem i przygotowywanie raportów o wynikach takich badań;
przygotowywanie i rozpowszechnianie rocznych raportów na temat technicznych aspektów funkcjonowania i statusu niniejszego Porozumienia;
dostarczanie takich informacji i udzielanie takiego doradztwa w jakichkolwiek zagadnieniach dotyczących ustalania dla potrzeb celnych wartości celnej towarów importowanych, o jakie może wystąpić każdy Członek lub Komitet. Takie informacje lub doradztwo mogą przyjmować formę opinii doradczej, komentarza lub uwag wyjaśniających;
ułatwianie pomocy technicznej Członkom, na ich wniosek, mając na uwadze wspieranie międzynarodowego uznania niniejszego Porozumienia;
rozpatrywanie spraw przedłożonych mu przez panel zgodnie z artykułem 19 niniejszego Porozumienia; i
wykonywanie wszelkich innych zadań, jakie mogą mu być zlecone przez Komitet.
Uwagi ogólne
Komitet Techniczny będzie dążył do zakończenia w rozsądnie krótkim okresie prac dotyczących poszczególnych zagadnień, zwłaszcza zagadnień zleconych mu przez Członków, Komitet lub panel. Jak postanowiono w ustępie 4 artykułu 19, panel wyznaczy określony termin odbioru raportu Komitetu Technicznego, a Komitet Techniczny dostarczy swój raport w tym terminie.
Komitet Techniczny będzie przy pełnieniu swych funkcji odpowiednio obsługiwany przez Sekretariat CCC.
Zasady reprezentacji
Każdy Członek ma prawo być reprezentowany w Komitecie Technicznym. Każdy Członek może wyznaczyć jednego delegata i jednego lub więcej zastępców delegatów jako swoich przedstawicieli w Komitecie Technicznym. Taki Członek, w ten sposób reprezentowany w Komitecie Technicznym, jest zwany dalej w niniejszym Załączniku „członkiem Komitetu Technicznego”. Przedstawicielom członków Komitetu Technicznego mogą towarzyszyć doradcy. W posiedzeniach może brać również udział, jako obserwator, Sekretariat WTO.
Członkowie CCC, którzy nie są Członkami WTO, mogą być reprezentowani na posiedzeniach Komitetu Technicznego przez jednego delegata i jednego lub więcej zastępców delegata. Tacy przedstawiciele będą brać udział w posiedzeniach Komitetu Technicznego jako obserwatorzy.
Z zastrzeżeniem akceptacji Przewodniczącego Komitetu Technicznego, Sekretarz Generalny CCC (zwany w niniejszym Załączniku „Sekretarzem Generalnym”) może zapraszać przedstawicieli rządów, które nie są ani Członkami WTO, ani członkami CCC oraz przedstawicieli międzynarodowych organizacji rządowych i handlowych do wzięcia udziału w posiedzeniach Komitetu Technicznego jako obserwatorów.
Nominacje delegatów, zastępców delegatów i doradców biorących udział w posiedzeniach Komitetu Technicznego będą składane na ręce Sekretarza Generalnego.
Posiedzenia Komitetu Technicznego
Komitet Techniczny będzie zbierać się w miarę potrzeb, nie rzadziej jednak niż dwa razy do roku. Data każdego posiedzenia będzie ustalana przez Komitet Techniczny na poprzednim posiedzeniu. Data ta może ulec zmianie albo na wniosek każdego z członków Komitetu Technicznego poparty przez zwykłą większość członków Komitetu Technicznego albo, w przypadkach wymagających pilnego rozpatrzenia, na wniosek Przewodniczącego. Niezależnie od postanowień zawartych w pierwszym zdaniu niniejszego ustępu, Komitet Techniczny będzie zwoływany stosownie do potrzeb, w celu rozpatrzenia spraw przedkładanych mu przez panel lub zgodnie z postanowieniami artykułu 19 niniejszego Porozumienia.
Posiedzenia Komitetu Technicznego będą przeprowadzane w siedzibie CCC o ile nie podjęto w tej sprawie innej decyzji.
Sekretarz Generalny będzie informował o dacie rozpoczęcia każdej sesji Komitetu Technicznego wszystkich jego członków i osoby, o których mowa w ustępie 6 i 7, co najmniej z trzydziestodniowym wyprzedzeniem, z wyjątkiem pilnych przypadków.
Porządek dzienny
Wstępny porządek dzienny każdej sesji będzie opracowywany przez Sekretarza Generalnego i rozsyłany członkom Komitetu Technicznego i osobom, o których mowa w ustępie 6 i 7 co najmniej trzydzieści dni przed sesją, z wyjątkiem pilnych przypadków. Porządek taki będzie obejmować wszystkie punkty, których włączenie zostało zaaprobowane przez Komitet Techniczny na poprzedniej sesji, wszystkie punkty włączone przez Przewodniczącego z własnej inicjatywy oraz wszelkie punkty, o których włączenie wnioskowali Sekretarz Generalny, Komitet lub którykolwiek z członków Komitetu Technicznego.
Komitet Techniczny będzie ustalać porządek dzienny na początku każdej sesji. W czasie trwania sesji Komitet Techniczny może zmieniać porządek dzienny sesji.
Władze i prowadzenie sesji
Komitet Techniczny będzie dokonywał wyboru Przewodniczącego i jednego lub więcej wiceprzewodniczących spośród delegatów swoich członków. Przewodniczący i wiceprzewodniczący będą pełnić funkcję przez okres jednego roku. Ustępujący Przewodniczący i Wiceprzewodniczący mają prawo być ponownie wybrani. Mandat Przewodniczącego lub Wiceprzewodniczącego, którzy przestają być przedstawicielami członka w Komitecie Technicznym, wygasa automatycznie.
W przypadku gdy Przewodniczący jest nieobecny na posiedzeniu lub jego części, będzie przewodniczył Wiceprzewodniczący. W takim przypadku będzie on miał takie same uprawnienia i obowiązki, co Przewodniczący.
Przewodniczący sesji będzie brał udział w obradach Komitetu Technicznego z racji swojej funkcji a nie jako przedstawiciel członka w Komitecie Technicznym.
Obok wykonywania innych uprawnień przypisanych Przewodniczącemu przez niniejsze przepisy, Przewodniczący będzie ogłaszał otwarcie i zamknięcie każdego posiedzenia, kierował dyskusją, udzielał głosu i zgodnie z niniejszymi przepisami, czuwał nad przebiegiem obrad. Przewodniczący może również przywołać mówcę do porządku, jeśli uwagi mówcy nie mają związku z daną sprawą.
W czasie dyskusji nad jakąkolwiek sprawą delegacja może wnieść wniosek proceduralny. W takiej sytuacji Przewodniczący niezwłocznie oznajmi swoje stanowisko. Jeżeli zostanie ono podważone, Przewodniczący przedstawi je delegacjom do podjęcia decyzji. Stanowisko zajęte przez Przewodniczącego jest obowiązujące, o ile nie zostanie ono odrzucone w głosowaniu.
Sekretarz Generalny lub wyznaczeni przez niego funkcjonariusze Sekretariatu CCC wykonują pracę sekretariatu sesji Komitetu Technicznego.
Quorum i głosowanie
Przedstawiciele zwykłej większości członków Komitetu Technicznego będą stanowić quorum.
Każdy członek Komitetu Technicznego będzie posiadał jeden głos. Decyzje Komitetu Technicznego będą podejmowane większością co najmniej dwóch trzecich głosów obecnych członków. Niezależnie od wyników głosowania w poszczególnych kwestiach, Komitet Techniczny może sporządzić pełny raport dotyczący danej sprawy dla Komitetu i CCC, ze wskazaniem różnych poglądów wyrażonych w dyskusji. Niezależnie od powyższych postanowień niniejszego ustępu, w sprawach przedłożonych przez panel Komitet Techniczny będzie podejmował decyzje przez consensus. Jeśli Komitet Techniczny nie osiągnie porozumienia w kwestii przedłożonej mu przez panel, wówczas Komitet Techniczny dostarczy raport wyszczególniający fakty dotyczące sprawy i wskazujący opinie członków.
Języki i dokumenty
Oficjalnymi językami Komitetu Technicznego będą języki angielski, francuski i hiszpański. Przemówienia i oświadczenia wygłoszone w jednym z tych trzech języków będą natychmiast przetłumaczone na pozostałe języki oficjalne, chyba że wszystkie delegacje zgodzą się odstąpić od tłumaczenia. Przemówienie lub oświadczenie wygłoszone w jakimkolwiek innym języku będą przetłumaczone na język angielski, francuski i hiszpański na tych samych warunkach, o ile zainteresowana delegacja zapewni tłumaczenie na język angielski, francuski lub hiszpański. Wyłącznie język angielski, francuski i hiszpański będą używane przy sporządzaniu oficjalnych dokumentów Komitetu Technicznego. Memoranda i korespondencja przesyłane do rozpatrywania przez Komitet Techniczny muszą być opracowane w jednym z oficjalnych języków.
Komitet Techniczny sporządza sprawozdania ze wszystkich swoich posiedzeń oraz, o ile Przewodniczący uzna to za konieczne, protokoły lub streszczenia dyskusji z posiedzeń. Przewodniczący lub osoba przez niego wyznaczona składa sprawozdanie z prac Komitetu Technicznego na każdej sesji Komitetu i na każdej sesji CCC.
ZAŁĄCZNIK III
Pięcioletnie odroczenie zastosowania przez Członków – kraje rozwijające się postanowień niniejszego Porozumienia, zawarte w ustępie 1 artykułu 20 może być w praktyce niewystarczające dla pewnych Członków – krajów rozwijających się. W takich przypadkach Członek – kraj rozwijający się może przed końcem okresu określonego w ustępie 1 artykułu 20 wystąpić o wydłużenie takiego okresu i przyjmuje się, że Członkowie odnoszą się przychylnie do takiego wystąpienia w przypadkach gdy dany Członek – kraj rozwijający się przedstawi stosowne uzasadnienie.
Kraje rozwijające się, które obecnie wyceniają towary na podstawie oficjalnie ustalonych wartości minimalnych mogą złożyć zastrzeżenie w celu umożliwienia im utrzymania takich wartości na zasadach ograniczonych i przejściowych zgodnie z takimi zasadami i warunkami, jakie będą mogły być przyjęte przez Członków.
Kraje rozwijające się, które uważają, że odwrócenie porządku kolejności na wniosek importera, przewidziane w artykule 4 Porozumienia może być dla nich powodem faktycznych trudności, mogą złożyć zastrzeżenie do artykułu 4 następującej treści:
„Rząd… zastrzega sobie prawo postanowienia, że ustępie 2 artykułu 4 Porozumienia będzie stosowany tylko jeśli władze celne zgodzą się z wnioskiem o odwrócenie porządku artykułów 5 i 6”.
Jeśli kraje rozwijające się złożą takie zastrzeżenie, Członkowie zgodzą się na nie zgodnie z artykułem 21 Porozumienia.
Kraje rozwijające się mogą złożyć zastrzeżenie w odniesieniu do ustępu 2 artykułu 5 Porozumienia następującej treści:
„Rząd… zastrzega sobie prawo postanowienia, że ustęp 2 artykułu 5 Porozumienia będzie stosowany zgodnie z postanowieniami odpowiedniej uwagi do niego, niezależnie od tego, czy importer wystąpi z takim wnioskiem”.
Jeśli kraje rozwijające się złożą takie zastrzeżenie, Członkowie zgodzą się na nie zgodnie z artykułem 21 Porozumienia.
Pewne kraje rozwijające się mogą doświadczyć trudności w stosowaniu artykułu 1 Porozumienia w zakresie, w jakim odnosi się on do importu do ich krajów realizowanego przez wyłącznych agentów, wyłącznych dystrybutorów i wyłącznych koncesjonariuszy. Jeśli takie problemy wystąpią w praktyce u Członków – krajów rozwijających się stosujących niniejsze Porozumienie, będzie przeprowadzone badanie tej kwestii na wniosek takich Członków, w celu znalezienia odpowiednich rozwiązań.
Artykuł 17 uznaje, że przy stosowaniu niniejszego Porozumienia administracje celne mogą potrzebować przeprowadzić dochodzenia dotyczące prawdziwości lub ścisłości jakiegokolwiek oświadczenia, dokumentu lub deklaracji złożonych im w celach wyceny celnej. Artykuł ów potwierdza w ten sposób, że można przeprowadzać dochodzenia, które, na przykład, mają na celu zweryfikowanie, czy elementy wartości zadeklarowane lub przedstawione służbom celnym w związku z ustaleniem wartości celnej są kompletne i poprawne. Członkowie, z zastrzeżeniem ich krajowych przepisów prawnych i procedur, mają prawo oczekiwać współpracy importerów przy tych dochodzeniach.
Cena faktycznie zapłacona lub należna zawiera wszystkie płatności faktycznie dokonane, lub które mają być dokonane jako warunek sprzedaży towarów importowanych, przez kupującego sprzedającemu, lub przez kupującego trzeciej stronie, by spełnić zobowiązanie sprzedającego.
POROZUMIENIE W SPRAWIE INSPEKCJI PRZEDWYSYŁKOWEJ
CZŁONKOWIE,
biorąc pod uwagę, że ministrowie w dniu 20 września 1986 roku uzgodnili, iż Runda Urugwajska wielostronnych negocjacji handlowych ma na celu „dalszą liberalizację i rozwój handlu światowego”, „wzmocnienie roli GATT” i „zwiększenie możliwości reagowania systemu GATT na zmiany w międzynarodowym środowisku gospodarczym”;
biorąc pod uwagę, że szereg Członków – krajów rozwijających się korzysta z kontroli przedwysyłkowej;
uznając potrzebę krajów rozwijających się dokonywania takich kontroli tak długo i w takim zakresie, jak to jest konieczne dla sprawdzenia jakości, ilości i ceny towarów przywożonych;
uznając, że tego rodzaju programy muszą być przeprowadzane bez powodowania niepotrzebnych opóźnień, czy nierównego traktowania;
biorąc pod uwagę, że z definicji kontroli wynika, iż dokonywana jest ona na terytorium Członków – eksporterów;
uznając potrzebę stworzenia uzgodnionych międzynarodowych ram praw i obowiązków zarówno Członków – użytkowników, jak i Członków – eksporterów;
uznając, że zasady i obowiązki wynikające z GATT 1994 mają zastosowanie również do jednostek dokonujących kontroli przedwysyłkowej upoważnionych przez rządy Członków WTO;
uznając, iż pożądane jest zapewnienie przejrzystości działania jednostek dokonujących kontroli przedwysyłkowej oraz praw i przepisów dotyczących kontroli przedwysyłkowej;
pragnąc zapewnić szybkie, skuteczne i sprawiedliwe rozstrzyganie sporów pomiędzy eksporterami a jednostkami dokonującymi kontroli przedwysyłkowej wynikające w ramach niniejszego Porozumienia,
NINIEJSZYM UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Zakres i definicje
Artykuł 2
Obowiązki Członków – użytkowników
Niedyskryminacja
Wymogi rządowe
Miejsce kontroli
Normy
Przejrzystość
Ochrona poufnej informacji handlowej
Członkowie – użytkownicy zapewnią, by jednostki dokonujące kontroli przedwysyłkowej nie wymagały od eksporterów ujawnienia informacji dotyczących:
danych produkcyjnych związanych z opatentowanymi, podlegającymi licencjom i niejawnymi procesami lub procesami, na które jeszcze nie udzielono patentu;
niepublikowanych danych technicznych, z wyjątkiem danych koniecznych do wykazania zgodności z przepisami technicznymi lub normami;
wewnętrznych kalkulacji cenowych, w tym kosztów produkcji;
poziomu zysków;
warunków kontraktów pomiędzy eksporterami a ich dostawcami, chyba że w inny sposób jednostka nie może przepro- wadzić danej kontroli. W takich przypadkach jednostka zażąda tylko tych informacji, które są w tym celu konieczne.
Konflikty interesów
Członkowie – użytkownicy zapewnią, aby jednostki dokonujące kontroli przedwysyłkowej biorąc również pod uwagę postanowienia dotyczące ochrony poufnej informacji handlowej zawarte w ustępach 9–13 stosowały procedurę zmierzającą do uniknięcia konfliktu interesów:
pomiędzy jednostkami dokonującymi kontroli przedwysyłkowej a innymi jednostkami powiązanymi z danymi jednostkami dokonującymi kontroli przedwysyłkowej, w tym jakimikolwiek jednostkami, w których te ostatnie mają swój interes finansowy lub handlowy, lub jakimikolwiek jednostkami, które mają interes finansowy w danych jednostkach i których przesyłki ma objąć przyszła kontrola przedwysyłkowa;
pomiędzy jednostkami dokonującymi kontroli przedwysyłkowej a jakimikolwiek innymi jednostkami, w tym innymi jednostkami objętymi kontrolą przedwysyłkową z wyjątkiem jednostek rządowych, które zakontraktowały lub zleciły kontrolę;
z oddziałami jednostek dokonujących kontroli przedwysyłkowej zaangażowanymi w działalności innej niż konieczna do przeprowadzenia procesu kontroli.
Opóźnienia
Weryfikacja cen
Członkowie – użytkownicy zapewnią, że w celu zapobieżenia zawyżaniu lub zaniżaniu faktury lub oszustwu jednostki kontroli przedwysyłkowej przeprowadzą weryfikację cen ( 56 ) zgodnie z następującymi wytycznymi:
jednostki dokonujące kontroli przedwysyłkowej odrzucą cenę kontraktową uzgodnioną pomiędzy eksporterem a importerem jedynie w przypadku, kiedy mogą wykazać, że ich stwierdzenia na temat niezadowalającej ceny są oparte na procesie weryfikacyjnym zgodnym z kryteriami ustalonymi w punktach b) do e);
jednostka dokonująca kontroli przedwysyłkowej będzie opierać swoje porównania cenowe przeprowadzane w celu weryfikacji ceny eksportowej na cenie lub cenach identycznych lub podobnych towarów oferowanych na wywóz z tego samego kraju eksportera w tym samym lub zbliżonym czasie przy konkurencyjnych i porównywalnych warunkach sprzedaży prowadzonej zgodnie ze zwyczajowymi praktykami handlo- wymi przy pominięciu normalnych rabatów. Takie porównania będą oparte na następujących zasadach:
jedynie ceny stanowiące znaczącą podstawę dla porównań będą wykorzystywane przy wzięciu pod uwagę istotnych czynników ekonomicznych dotyczących kraju przywozu i kraju lub krajów wykorzystywanych do porównań cenowych;
jednostka dokonująca kontroli przedwysyłkowej nie będzie opierać się na cenach towarów oferowanych na wywóz do różnych krajów, aby arbitralnie narzucić najniższą cenę dla przesyłki;
jednostka dokonująca kontroli przedwysyłkowej weźmie pod uwagę specyficzne elementy wymienione w punkcie c);
na każdym etapie wyżej opisanego procesu jednostka dokonująca kontroli przedwysyłkowej stworzy eksporterowi możliwość wyjaśnienia ceny;
dokonując weryfikacji ceny jednostki dokonujące kontroli przedwysyłkowej wezmą pod uwagę warunki kontraktu i ogólnie przyjęte czynniki dostosowawcze odnoszące się do transakcji; takie czynniki będą obejmować, ale nie będą ograniczać się do szczebla handlu i wielkości sprzedaży, terminów i warunków dostawy, klauzul eskalacji cen, wymogów jakościowych, specjalnych rozwiązań konstrukcyjnych, specjalnych wymogów dotyczących transportu i opakowania, wielkości zamówienia, sprzedaży po cenie dnia, zmian sezonowych, opłat licencyjnych i innych związanych z własnością intelektualną oraz usług świadczonych zgodnie z kontraktem, jeżeli zwyczajowo nie są fakturowane oddzielnie; będą obejmować również pewne elementy związane z ceną eksportera, jak stosunki kontraktowe pomiędzy eksporterem a importerem;
weryfikacja opłat transportowych będzie obejmować jedynie uzgodnioną cenę rodzaju transportu w kraju eksportera zgodnie z kontraktem sprzedaży;
do celów weryfikacji cen nie będzie się stosować:
ceny sprzedaży w kraju przywozu towarów wyprodukowanych w tym kraju;
ceny towarów wywożonych w kraju innym niż kraj eksportera;
kosztu produkcji;
arbitralnych lub fikcyjnych cen lub wartości.
Procedury odwoławcze
Członkowie – użytkownicy zapewnią, by jednostki dokonujące kontroli przedwysyłkowej ustanowiły procedurę przyjmowania, rozpatrywania i decydowania w sprawie zażaleń składanych przez eksporterów oraz by informacja w sprawie tej procedury została udostępniona eksporterom zgodnie z postanowieniami zawartymi w ustępach 6 i 7. Członkowie – użytkownicy zapewnią, by procedury te były opracowane i stosowane zgodnie z następującymi wytycznymi:
jednostki dokonujące kontroli przedwysyłkowej wyznaczą jednego lub więcej urzędników, którzy w czasie normalnych godzin urzędowania w każdym mieście lub porcie, w którym jednostki te mają swoje biura administracyjne, będą podejmować i analizować odwołania lub zażalenia eksporterów oraz podejmować decyzje;
eksporterzy przedstawią wyznaczonym urzędnikom na piśmie fakty dotyczące danej transakcji oraz istotę zażalenia i proponowane rozwiązanie;
wyznaczeni urzędnicy przychylnie rozpatrzą zażalenia eksporterów i podejmą decyzje tak szybko, jak to tylko możliwe, po otrzymaniu dokumentacji wspomnianej w punkcie b).
Derogacje
Artykuł 3
Obowiązki Członka – eksportera
Niedyskryminacja
Przejrzystość
Pomoc techniczna
Artykuł 4
Procedury niezależnych przeglądów
Członkowie będą zachęcać jednostki dokonujące kontroli przedwysyłkowej i eksporterów, aby wzajemnie rozwiązywali powstające między nimi spory. Jednakże w ciągu dwóch dni roboczych od daty złożenia zażalenia zgodnie z postanowieniami ustępu 21 artykułu 2, którakolwiek ze stron może przedstawić spór do niezależnego przeglądu. Członkowie zastosują wszelkie rozsądne środki, jakimi dysponują, by zapewnić, że w tym celu będą ustanowione i stosowane następujące procedury:
procedury te będą nadzorowane przez niezależną jednostkę ustanowioną wspólnie przez organizację reprezentującą jednostki dokonujące kontroli przedwysyłkowej i organizację reprezentującą eksporterów dla celów wypełnienia niniejszego Porozumienia;
niezależna jednostka wspomniana w punkcie a) ustanowi listę ekspertów w sposób następujący:
sekcję członków nominowanych przez organizację reprezentującą jednostki dokonujące kontroli przedwysyłkowej;
sekcję członków nominowanych przez organizację reprezentującą eksporterów;
sekcję niezależnych ekspertów handlowych nominowanych przez niezależną jednostkę wspomnianą w punkcie a).
Geograficzny podział ekspertów powinien być taki, aby zapewniał szybkie rozstrzygnięcie wszelkich sporów wszczętych zgodnie z niniejszą procedurą. Lista będzie ustanowiona w ciągu dwóch miesięcy od daty wejścia w życie Porozumienia WTO i będzie corocznie uaktualniana. Lista będzie dostępna publicznie. Zostanie notyfikowana w Sekretariacie i rozesłana wszystkim Członkom;
eksporter lub jednostka dokonująca kontroli przedwysyłkowej pragnący wszcząć postępowanie sporne skontaktuje się z niezależną jednostką wspomnianą w punkcie a) wnioskując utworzenie panelu. Niezależna jednostka będzie odpowiedzialna za utworzenie panelu. Panel będzie się składać z trzech członków. Członkowie panelu będą wybrani w sposób pozwalający uniknąć niepotrzebnych kosztów i opóźnień. Pierwszy członek będzie wybrany z sekcji i) wyżej wspomnianej listy przez zainteresowaną jednostkę dokonującą kontroli przedwysyłkowej z zastrzeżeniem, że członek ten nie jest powiązany z tą jednostką. Drugi członek zostanie wybrany przez zainteresowanego eksportera z sekcji ii) powyższej listy z zastrzeżeniem, że członek ten nie jest powiązany z tym eksporterem. Trzeci członek zostanie wybrany z sekcji iii) powyższej listy przez niezależną jednostkę wspomnianą w punkcie a). Wobec niezależnego eksperta handlowego wybranego z sekcji iii) powyższej listy nie będzie się zgłaszać sprzeciwów;
niezależny ekspert handlowy wybrany z sekcji iii) powyższej listy będzie działał jako przewodniczący panelu. Niezależny ekspert handlowy będzie podejmował decyzje konieczne dla zapewnienia pilnego rozstrzygnięcia sporu przez panel na przykład, czy fakty sprawy wymagają spotkania członków panelu, a jeżeli tak, gdzie takie spotkanie się odbędzie przy wzięciu pod uwagę miejsca, w którym odbyła się dana kontrola;
jeżeli strony sporu wyrażą zgodę, jeden niezależny ekspert może zostać wybrany z sekcji iii) powyższej listy przez niezależną jednostkę wspomnianą w punkcie a) powyżej, aby przeanalizować dany spór. Ekspert ten podejmie decyzje konieczne dla pilnego rozstrzygnięcia sporu biorąc pod uwagę na przykład miejsce danej kontroli;
celem przeglądu będzie ustalenie, czy w trakcie spornej kontroli strony sporu postępowały zgodnie z postanowieniami niniejszego Porozumienia. Procedury będą przeprowadzone bez zwłoki, stworzą jednak stronom możliwość przedstawienia swoich poglądów osobiście lub na piśmie;
decyzje panelu trzyosobowego będą podejmowane większością głosów. Decyzja w sprawie sporu będzie podjęta w ciągu ośmiu dni roboczych od daty złożenia wniosku o przeprowadzenie niezależnego przeglądu i zakomunikowana stronom sporu. Ten limit czasowy może być przedłużony za zgodą stron sporu. Panel lub niezależny ekspert handlowy podzieli koszty w oparciu o cechy sprawy;
decyzja panelu będzie wiążąca dla jednostki dokonującej kontroli przedwysyłkowej i dla eksportera będących stronami sporu.
Artykuł 5
Notyfikacja
Członkowie przekażą do Sekretariatu egzemplarze tekstów swoich ustaw i przepisów wprowadzających niniejsze Porozumienie w życie oraz egzemplarze jakichkolwiek innych ustaw i przepisów dotyczących kontroli przedwysyłkowej, gdy Porozumienie WTO wejdzie w życie w stosunku do zainteresowanego Członka. Żadne zmiany w ustawach i przepisach dotyczących kontroli przedwysyłkowej nie będą wprowadzone zanim informacja o nich nie zostanie oficjalnie opublikowana. Zmiany te będą notyfikowane w Sekretariacie natychmiast po ich opublikowaniu. Sekretariat poinformuje Członków o dostępności tych informacji.
Artykuł 6
Przegląd
Pod koniec drugiego roku od daty wejścia w życie Porozumienia WTO, a następnie w okresach trzyletnich Konferencja Ministerialna będzie dokonywała przeglądu postanowień, stosowania i działania niniejszego Porozumienia biorąc pod uwagę jego cele i doświadczenia zebrane w czasie jego działania. W wyniku takiego przeglądu Konferencja Ministerialna może zmienić postanowienia niniejszego Porozumienia.
Artykuł 7
Konsultacje
Członkowie będą prowadzić konsultacje z innymi Członkami, na ich wniosek, na temat jakiejkolwiek sprawy wywierającej wpływ na działanie niniejszego Porozumienia. W takich przypadkach będą stosowane postanowienia artykułu XXII GATT 1994 zgodnie z postanowieniami Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów w zakresie, w jakim mają zastosowanie do niniejszego Porozumienia.
Artykuł 8
Rozstrzyganie sporów
Jakiekolwiek spory pomiędzy Członkami dotyczące działania niniejszego Porozumienia będą objęte postanowieniami artykułu XXIII GATT 1994, tak jak zostały rozwinięte i są stosowane w Uzgodnieniu w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów.
Artykuł 9
Postanowienia końcowe
POROZUMIENIE W SPRAWIE REGUŁ POCHODZENIA
CZŁONKOWIE,
biorąc pod uwagę, że 20 września 1986 roku Ministrowie uzgodnili, iż Runda Urugwajska wielostronnych negocjacji handlowych będzie miała na celu „doprowadzić do dalszej liberalizacji i rozszerzenia światowego handlu”, „wzmocnić rolę GATT” oraz „zwiększyć zdolność systemu GATT do reagowania na zmieniające się międzynarodowe środowisko ekonomiczne”;
pragnąc popierać cele GATT 1994;
uznając, iż jasne i możliwe do przewidzenia reguły pochodzenia oraz ich stosowanie ułatwiają przepływ strumienia handlu międzynarodowego;
pragnąc zapewnić, aby reguły pochodzenia jako takie nie stanowiły zbędnych barier handlowych;
pragnąc zapewnić, aby reguły pochodzenia nie niweczyły lub też nie naruszały praw Członków wynikających z GATT 1994;
uznając za pożądane zapewnienie przejrzystości ustaw, przepisów oraz praktyk odnoszących się do reguł pochodzenia;
pragnąc zapewnić, aby reguły pochodzenia były ustalane i stosowane w sposób bezstronny, przejrzysty, przewidywalny, spójny oraz neutralny;
uznając istnienie mechanizmu konsultacji oraz procedur szybkiego, efektywnego i sprawiedliwego rozwiązywania sporów wynikających z niniejszego Porozumienia;
pragnąc zharmonizować oraz uczynić jasnymi reguły pochodzenia,
UZGADNIAJĄ NINIEJSZYM, CO NASTĘPUJE:
CZĘŚĆ I
DEFINICJE I ZAKRES
Artykuł 1
Reguły pochodzenia
CZĘŚĆ II
DYSCYPLINY RZĄDZĄCE STOSOWANIEM REGUŁ POCHODZENIA
Artykuł 2
Dyscypliny podczas okresu przejściowego
Do momentu zakończenia programu prac nad harmonizacją reguł pochodzenia, o którym mowa w części IV, Członkowie zapewnią, aby:
przy podejmowaniu ustaleń administracyjnych ogólnego zastosowania zawarte w nich wymogi, które należy spełnić, były jasno określone. W szczególności:
w przypadkach, w których stosuje się kryterium zmiany klasyfikacji taryfowej, taka reguła pochodzenia oraz jakikolwiek wyjątek od tej reguły muszą w jasny sposób określać podpozycje lub pozycje nomenklatury taryfowej, do których dana reguła nawiązuje;
w przypadkach, w których stosuje się kryterium udziału procentowego ad valorem, sposób obliczenia tego procentu także będzie wskazany w regułach pochodzenia;
w przypadkach, w których przewiduje się kryterium procesu wytwarzania lub przetworzenia, proces nadający towarowi status towaru pochodzącego powinien być dokładnie określony;
niezależnie od środka lub instrumentu polityki handlowej, z którymi są powiązane, ich reguły pochodzenia nie były bezpośrednio lub pośrednio stosowane jako instrumenty realizacji celów handlowych;
reguły pochodzenia jako takie nie powodowały skutków o charakterze ograniczającym, wypaczającym lub zakłócającym handel międzynarodowy. Nie będą one stawiały nadmiernie surowych wymogów lub wymagały spełnienia warunków niezwiązanych z wytwarzaniem lub przetworzeniem jako warunków wstępnych dla określenia kraju pochodzenia. Jednakże koszty niezwiązane bezpośrednio z wytwarzaniem lub przetworzeniem mogą zostać uwzględnione w celach stosowania kryterium udziału procentowego ad valorem zgodnego z podpunktem a) powyżej;
reguły pochodzenia, które stosują wobec przywozu i wywozu nie były bardziej surowe, aniżeli reguły pochodzenia stosowane przez nich w celu określenia, czy dany towar jest pochodzenia krajowego oraz, aby nie wprowadzały dyskryminacji pomiędzy innymi Członkami, niezależnie od przynależności producentów danego towaru ( 59 );
ich reguły pochodzenia były stosowane w sposób spójny, jednolity, bezstronny oraz racjonalny;
ich reguły pochodzenia opierały się na kryteriach pozytywnych. Reguły pochodzenia, określające to, co nie stanowi o pochodzeniu (kryteria negatywne), są dopuszczalne bądź jako część objaśnienia kryterium pozytywnego bądź też w indywidualnych przypadkach, w których pozytywne określenie pochodzenia nie jest konieczne;
ich ustawy, przepisy, decyzje sądowe oraz zarządzenia administracyjne ogólnego zastosowania odnoszące się do reguł pochodzenia były publikowane tak, jak gdyby podlegały oraz odpowiadały postanowieniom ustępu 1 artykułu X GATT 1994;
udzielane przez nich na wniosek eksportera, importera lub jakiejkolwiek innej osoby mającej dający się uzasadnić powód, ustalenia pochodzenia były wydawane możliwie w najkrótszym terminie, jednakże nie później, niż w przeciągu 150 dni ( 60 ) od złożenia wniosku o takie ustalenie pod warunkiem że przedłożone zostały wszystkie niezbędne elementy. Wnioski o takie ustalenia będą przyjmowane przed rozpoczęciem handlu odnośnym towarem, a także mogą być przyjmowane w dowolnym późniejszym czasie. Ustalenia takie będą ważne przez trzy lata, pod warunkiem że fakty i warunki, łącznie z regułami pochodzenia, zgodnie z którymi zostały wydane, będą porównywalne. Pod warunkiem że zainteresowane strony zostaną poinformowane z wyprzedzeniem, ustalenia takie przestaną być ważne, gdy podjęta zostanie decyzja sprzeczna z ustaleniem w trakcie przeglądu, o którym mowa w podpunkcie j). Takie ustalenie będzie dostępne publicznie pod warunkiem spełnienia postanowień podpunktu k);
podczas wprowadzania zmian do stosowanych przez nich reguł pochodzenia lub wprowadzania nowych reguł pochodzenia nie będą stosować takich zmian retroaktywnie jak to zdefiniowano i bez naruszania ich ustaw lub przepisów;
jakiekolwiek postępowanie administracyjne, jakie podejmują w związku z ustalaniem pochodzenia, mogło być szybko poddane przeglądowi sądowemu lub przez trybunały arbitrażowe lub administracyjne bądź w drodze procedur niezależnych od władz ustalających pochodzenie, który może doprowadzić do modyfikacji lub zmiany ustalenia;
wszystkie informacje z natury swej poufne lub też dostarczane jako poufne w celu zastosowania reguł pochodzenia były traktowane jako ściśle poufne przez odnośne władze, które nie ujawnią ich bez wyraźnego pozwolenia osoby lub rządu dostarczającego taką informację, z wyjątkiem sytuacji, w których może być wymagane ich ujawnienie dla celów postępowania sądowego.
Artykuł 3
Dyscypliny po okresie przejściowym
Biorąc pod uwagę cel, który wszyscy Członkowie pragną osiągnąć w wyniku programu prac harmonizacyjnych, o którym mowa w części IV, czyli ustanowienie zharmonizowanych reguł pochodzenia, członkowie zapewnią po wprowadzeniu w życie rezultatów programu prac harmonizacyjnych, aby:
reguły pochodzenia stosowane były w sposób jednakowy dla wszystkich celów zgodnie z artykułem 1;
na podstawie stosowanych przez nich reguł pochodzenia krajem, określanym jako źródło pochodzenia danego towaru był albo kraj, w którym towar ten został całkowicie uzyskany, albo też, kiedy więcej niż jeden kraj jest zaangażowany w produkcję tego towaru, kraj, w którym dokonano jego ostatniego istotnego przetworzenia;
reguły pochodzenia stosowane przez nich do przywozu i wywozu nie były bardziej surowe, aniżeli reguły pochodzenia stosowane przez nich w celu określenia, czy dany towar jest pochodzenia krajowego, oraz aby nie wprowadzały dyskryminacji między innymi Członkami niezależnie od przynależności producentów danego towaru;
ich reguły pochodzenia były stosowane w sposób spójny, jednolity, bezstronny oraz racjonalny;
ich ustawy, przepisy, decyzje sądowe oraz zarządzenia administracyjne ogólnego zastosowania odnoszące się do reguł pochodzenia były publikowane tak, jak gdyby podlegały oraz odpowiadały postanowieniom ustępu 1 artykułu X GATT 1994;
udzielane przez nich, na wniosek eksportera, importera lub jakiejkolwiek innej osoby mającej dający się uzasadnić powód, ustalenia pochodzenia były wydawane możliwie w jak najkrótszym terminie, jednakże nie później niż w ciągu 150 dni od złożenia wniosku o takie ustalenie, pod warunkiem że przedłożone zostały wszystkie niezbędne elementy. Wnioski o takie ustalenia będą przyjmowane przed rozpoczęciem handlu odnośnym towarem, a także mogą być przyjmowane w dowolnym późniejszym czasie. Ustalenia takie będą ważne przez trzy lata pod warunkiem że fakty i warunki, łącznie z regułami pochodzenia, zgodnie z którymi zostały wydane, będą porównywalne. Pod warunkiem że zainteresowane strony zostaną poinformowane z wyprzedzeniem, ustalenia takie przestaną być ważne, gdy podjęta zostanie decyzja sprzeczna z ustaleniem w trakcie przeglądu, o którym mowa w podpunkcie h). Takie ustalenie będzie dostępne publicznie pod warunkiem spełnienia postanowień podpunktu i);
podczas wprowadzania zmian do stosowanych przez nich reguł pochodzenia lub wprowadzania nowych reguł pochodzenia nie będą stosować takich zmian retroaktywnie, jak to zdefiniowano i bez naruszania ich ustaw i przepisów;
jakkolwiek postępowanie administracyjne, jakie podejmują w związku z ustaleniem pochodzenia mogło być szybko poddane przeglądowi sądowemu lub przez trybunały arbitrażowe lub administracyjne bądź w drodze procedur niezależnych od władz ustalających pochodzenia, który może doprowadzić do modyfikacji lub zmiany ustalenia;
wszystkie informacje z natury swej poufne lub też dostarczane jako poufne w celu zastosowania reguł pochodzenia były traktowane jako ściśle poufne przez odnośne władze, które nie ujawnią ich bez wyraźnego pozwolenia osoby lub rządu dostarczającego taką informację, z wyjątkiem sytuacji, w których może być wymagane ich ujawnienie dla celów postępowania sądowego.
CZĘŚĆ III
POSTANOWIENIA PROCEDURALNE DOTYCZĄCE NOTYFIKACJI, PRZEGLĄDU, KONSULTACJI ORAZ ROZSTRZYGANIA SPORÓW
Artykuł 4
Instytucje
Artykuł 5
Informacja i procedury dotyczące modyfikacji oraz wprowadzania w życie nowych reguł pochodzenia
Artykuł 6
Przegląd
Artykuł 7
Konsultacje
Do niniejszego Porozumienia mają zastosowanie postanowienia artykułu XXII GATT 1994 w wersji opracowanej i stosowanej w Uzgodnieniu w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów.
Artykuł 8
Rozstrzyganie sporów
Do niniejszego Porozumienia mają zastosowanie postanowienia artykułu XXIII GATT 1994 w wersji opracowanej i stosowanej w Uzgodnieniu w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów.
CZĘŚĆ IV
HARMONIZACJA REGUŁ POCHODZENIA
Artykuł 9
Cele i zasady
W celu harmonizacji reguł pochodzenia oraz, m.in., zapewnienia większej pewności w prowadzeniu handlu światowego, Konferencja Ministerialna podejmie we współdziałaniu z CCC program prac, o którym mowa poniżej, na następujących zasadach:
reguły pochodzenia powinny być stosowane w sposób jednakowy dla wszystkich celów zgodnie z ustaleniami artykułu 1;
reguły pochodzenia powinny określać, iż krajem określonym jako kraj pochodzenia danego towaru będzie kraj, w którym towar ten został całkowicie uzyskany lub też w przypadku, kiedy więcej niż jeden kraj jest zaangażowany w produkcję tego towaru, kraj, w którym dokonano jego ostatniego istotnego przetworzenia;
reguły pochodzenia powinny być obiektywne, zrozumiałe i przewidywalne;
niezależnie od środka lub instrumentu, z którym wiążą się reguły pochodzenia, nie będą one bezpośrednio lub pośrednio stosowane jako instrumenty osiągania celów handlowych. Nie powinny one powodować skutków o charakterze ograniczającym, wypaczającym lub zakłócającym handel międzynarodowy. Nie powinny stawiać nadmiernie surowych wymogów lub wymagać spełnienia warunków niezwiązanych z produkcją lub przetwarzaniem jako warunków niezbędnych dla określenia kraju pochodzenia. Jednakże koszty niezwiązane bezpośrednio z produkcją lub przetwarzaniem mogą zostać uwzględnione w celach zastosowania kryterium udziału procentowego ad valorem;
reguły pochodzenia powinny być stosowane w sposób konsekwentny, jednolity, bezstronny oraz rozsądny;
reguły pochodzenia powinny być spójne;
reguły pochodzenia powinny opierać się na kryterium pozytywnym. Kryteria negatywne mogą być stosowane w celu wyjaśnienia kryterium pozytywnego.
Program prac
Program prac rozpocznie się w możliwie najkrótszym terminie od wejścia w życie Porozumienia WTO i zostanie zakończony w ciągu trzech lat od jego rozpoczęcia.
Komitet oraz Komitet Techniczny, o których mowa w artykule 4, będą organami właściwymi dla prowadzenia tych prac.
W celu dostarczenia przez CCC szczegółowych informacji Komitet wystąpi do Komitetu Technicznego, aby ten przedstawił swoje interpretacje i opinie wynikające z prac, o których mowa poniżej w oparciu o zasady wymienione w ustępie 1. W celu zapewnienia terminowego zakończenia programu prac nad harmonizacją reguł pochodzenia prace takie będą prowadzone na bazie grup towarowych tak, jak są one przedstawione w poszczególnych działach lub sekcjach nomenklatury zharmonizowanego systemu (HS).
Całkowite uzyskanie oraz minimalne operacje lub procesy
Komitet Techniczny opracuje zharmonizowane definicje:
Wyniki tych prac zostaną przedstawione Komitetowi w ciągu trzech miesięcy od momentu otrzymania od Komitetu stosownego wniosku.
Istotne przetworzenie – zmiana klasyfikacji taryfowej
Istotne przetworzenie – kryteria dodatkowe
Po zakończeniu prac, o których mowa w podpunkcie ii), dla każdej grupy produktów lub indywidualnej kategorii produktów, dla których wyłączne zastosowanie nomenklatury HS nie pozwala na sformułowanie zasady istotnego przetworzenia, Komitet Techniczny:
Rola Komitetu
Na bazie zasad wymienionych w ustępie 1:
Komitet będzie okresowo rozpatrywał interpretacje i opinie Komitetu Technicznego zgodnie z ramami czasowymi, o których mowa w podpunktach i), ii) i iii) ust. 2c), w celu akceptacji tych interpretacji i opinii. Komitet może wnioskować, aby Komitet Techniczny dokonał poprawek lub szerzej opracował wyniki swoich prac albo wypracował nowe podejście. W celu zapewnienia pomocy Komitetowi Technicznemu Komitet powinien przedstawić przyczyny złożenia takiego wniosku o przeprowadzenie dodatkowej pracy oraz, tam gdzie jest to właściwe, zasugerować alternatywne podejście;
po zakończeniu wszystkich prac wymienionych w podpunktach i), ii) i iii) ust. 2c), Komitet rozpatrzy ich wyniki pod kątem ich ogólnej spójności.
Rezultaty programu prac harmonizacyjnych i dalsze prace
ZAŁĄCZNIK I
KOMITET TECHNICZNY REGUŁ POCHODZENIA
Zadania
Zadania bieżące Komitetu Technicznego będą obejmować:
analizę, na wniosek któregokolwiek członka Komitetu Technicznego, specyficznych problemów technicznych wynikających z bieżącego stosowania reguł pochodzenia przez Członków oraz doradcze opiniowanie odpowiednich rozwiązań opartych na przedstawionych faktach;
dostarczanie informacji oraz doradztwo w jakichkolwiek sprawach dotyczących określenia pochodzenia towarów na wniosek któregokolwiek z Członków lub Komitetu;
przygotowywanie oraz dystrybucja okresowych raportów dotyczących technicznych aspektów funkcjonowania i statusu niniejszego Porozumienia; oraz
coroczne przeglądy technicznych aspektów realizacji i funkcjonowania części II i III.
Komitet Techniczny będzie wypełniać inne zadania, o wykonanie których może do niego wystąpić Komitet.
Komitet Techniczny będzie dążyć do zakończenia swoich prac dotyczących konkretnych spraw, w szczególności takich, które zlecili mu Członkowie lub Komitet, w możliwie krótkim czasie.
Zasady reprezentacji
Każdy Członek ma prawo być reprezentowany w Komitecie Technicznym. Każdy z Członków może mianować jednego delegata oraz jednego lub więcej zastępców jako swoich przedstawicieli w Komitecie Technicznym. Taki Członek reprezentowany w ten sposób w Komitecie Technicznym będzie zwany dalej „członkiem” Komitetu Technicznego. Na posiedzeniach Komitetu Technicznego przedstawicieli członków Komitetu Technicznego mogą wspierać doradcy. Sekretariat WTO może również uczestniczyć w takich posiedzeniach w charakterze obserwatora.
Członkowie CCC niebędący Członkami WTO mogą być reprezentowani na spotkaniach Komitetu Technicznego przez jednego delegata oraz jednego lub więcej zastępców. Przedstawiciele ci będą uczestniczyli w spotkaniach Komitetu Technicznego w charakterze obserwatorów.
Sekretarz Generalny CCC (zwany w niniejszym Załączniku Sekretarzem Generalnym) może, pod warunkiem zgody Przewodniczącego Komitetu Technicznego, zaprosić na posiedzenia Komitetu Technicznego w charakterze obserwatorów przedstawicieli rządów, które nie są ani Członkami WTO ani też członkami CCC, a także przedstawicieli międzynarodowych organizacji rządowych i handlowych.
Nominacje delegatów, zastępców oraz doradców na posiedzenia Komitetu Technicznego będą przekazywane Sekretarzowi Generalnemu.
Posiedzenia
Komitet Techniczny będzie się zbierać w razie konieczności, jednakże nie rzadziej niż raz w roku.
Procedura
Komitet Techniczny wybierze swojego Przewodniczącego oraz uchwali swoją procedurę.
ZAŁĄCZNIK II
WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE PREFERENCYJNYCH REGUŁ POCHODZENIA
Przyznając, iż niektórzy Członkowie stosują preferencyjne reguły pochodzenia, różne od niepreferencyjnych reguł pochodzenia, Członkowie niniejszym uzgadniają, co następuje.
Dla celów niniejszej Wspólnej Deklaracji preferencyjne reguły pochodzenia oznaczają ustawy, przepisy i ustalenia administracyjne ogólnego zastosowania stosowane przez któregokolwiek z Członków w celu określenia, czy towary kwalifikują się do preferencyjnego traktowania wynikającego z umownych lub autonomicznych systemów handlowych prowadzących do przyznania preferencji taryfowych wykraczających poza zakres stosowania ustępu 1 artykułu I GATT 1994.
Członkowie zgadzają się zapewnić, aby:
przy wydawaniu ustaleń administracyjnych ogólnego zastosowania zawarte w nich wymogi, które należy spełnić, były jasno określone. W szczególności:
w przypadkach, w których stosuje się kryterium zmiany klasyfikacji taryfowej, taka preferencyjna reguła pochodzenia oraz jakikolwiek wyjątek od niej muszą w jasny sposób określać podpozycje lub pozycje nomenklatury taryfowej, do których dana reguła nawiązuje;
w przypadkach, w których stosuje się kryterium udziału procentowego ad valorem, sposób obliczenia tego udziału także będzie wskazany w preferencyjnych regułach pochodzenia;
w przypadkach, w których przewiduje się kryterium procesu wytwarzania lub przetworzenia, proces nadający status preferencyjnego pochodzenia powinien być dokładnie określony;
stosowane przez nich preferencyjne reguły pochodzenia opierały się na kryteriach pozytywnych. Preferencyjne reguły pochodzenia, określające to, co nie stanowi o preferencyjnym pochodzeniu (kryteria negatywne), są dopuszczalne bądź jako część objaśnienia kryterium pozytywnego, bądź też w indywidualnych przypadkach, w których pozytywne określenie preferencyjnego pochodzenia nie jest konieczne;
ich ustawy, przepisy, decyzje sądowe oraz zarządzenia administracyjne ogólnego zastosowania odnoszące się do preferencyjnych reguł pochodzenia były publikowane tak, jak gdyby podlegały oraz odpowiadały postanowieniom ustępu 1 artykułu X GATT 1994;
udzielane przez nich, na wniosek eksportera, importera lub jakiejkolwiek innej osoby mającej dający się uzasadnić powód, ustalenia preferencyjnego pochodzenia były wydawane możliwie w najkrótszym terminie, jednakże nie później, niż w ciągu 150 dni ( 64 ) od daty złożenia wniosku o takie ustalenie, pod warunkiem że przedłożone zostały wszystkie niezbędne elementy. Wnioski o takie ustalenie będą przyjmowane przed rozpoczęciem handlu odnośnym towarem, a także mogą być przyjmowane w dowolnym późniejszym czasie. Ustalenia takie będą ważne przez trzy lata pod warunkiem że fakty i warunki, łącznie z preferencyjnymi regułami pochodzenia, zgodnie z którymi zostały wydane, będą porównywalne. Pod warunkiem że zainteresowane strony zostaną poinformowane z wyprzedzeniem, ustalenia takie przestaną być ważne, gdy podjęta zostanie decyzja sprzeczna z ustaleniem w trakcie przeglądu, o którym mowa w podpunkcie f). Takie ustalenie będzie dostępne publicznie pod warunkiem spełnienia postanowień podpunktu g);
podczas wprowadzania zmian do stosowanych przez nich preferencyjnych reguł pochodzenia lub wprowadzania nowych preferencyjnych reguł pochodzenia nie będą oni stosować tych zmian retroaktywnie, jak to zdefiniowano, i bez naruszania ich ustaw lub przepisów;
jakiekolwiek postępowanie administracyjne, jakie podejmują w związku z ustaleniem preferencyjnego pochodzenia mogło być szybko poddane przeglądowi sądowemu lub przez trybunały arbitrażowe lub administracyjne, bądź w drodze procedur niezależnych od władz ustalających pochodzenie, który może doprowadzić do modyfikacji lub zmiany ustalenia;
wszystkie informacje z natury swej poufne lub też dostarczane jako poufne w celu zastosowania preferencyjnych reguł pochodzenia były traktowane jako ściśle poufne przez odnośne władze, które nie ujawnią ich bez wyraźnego pozwolenia osoby lub rządu dostarczającego taką informację, z wyjątkiem sytuacji, w których może być wymagane ich ujawnienie dla celów postępowania sądowego.
Członkowie uzgadniają, iż będą dostarczać niezwłocznie do Sekretariatu swoje preferencyjne reguły pochodzenia, włączając w to wykaz preferencyjnych porozumień, na podstawie których są one stosowane, decyzje sądowe oraz zarządzenia administracyjne ogólnego zastosowania odnoszące się do ich preferencyjnych reguł pochodzenia obowiązujących w dniu wejścia w życie Porozumienia WTO. Ponadto Członkowie zgadzają się dostarczyć w możliwie najkrótszym terminie do Sekretariatu wszelkie zmiany w swoich preferencyjnych regułach pochodzenia lub nowe preferencyjne reguły pochodzenia. Wykazy otrzymanych i dostępnych w Sekretariacie informacji będą rozesłane Członkom przez Sekretariat.
POROZUMIENIE W SPRAWIE LICENCJONOWANIA PRZYWOZU
CZŁONKOWIE,
uwzględniając Wielostronne rokowania handlowe;
pragnąc popierać cele GATT 1994;
biorąc pod uwagę szczególne potrzeby handlowe, rozwojowe i finansowe Członków – krajów rozwijających się;
uznając przydatność automatycznego licencjonowania przywozu dla pewnych celów oraz, że takie licencjonowanie nie powinno być stosowane dla ograniczania handlu;
uznając, że licencjonowanie przywozu może być stosowane w celu administrowania takimi środkami, jakie zostały przyjęte zgodnie z odpowiednimi postanowieniami GATT 1994;
uznając postanowienia GATT 1994, które mają zastosowanie do licencjonowania przywozu;
pragnąc zapewnić, aby procedury licencjonowania przywozu nie były wykorzystywane w sposób sprzeczny z zasadami i zobowiązaniami GATT 1994;
uznając, że handel międzynarodowy mógłby być hamowany przez nieodpowiednie stosowanie procedur licencjonowania przywozu;
w przekonaniu, że licencjonowanie przywozu a zwłaszcza nieautomatyczne licencjonowanie przywozu, powinno być stosowane w przejrzysty i przewidywalny sposób;
uznając, że procedury licencjonowania nieautomatycznego nie powinny stwarzać większej administracyjnej uciążliwości niż jest to absolutnie niezbędne dla administrowania odpowiednim środkiem;
pragnąc uprościć i uczynić przejrzystymi procedury administracyjne i praktyki stosowane w handlu międzynarodowym oraz zapewnić słuszne i sprawiedliwe stosowanie i administrowanie tego rodzaju procedurami i praktykami;
pragnąc stworzenia mechanizmu konsultacyjnego oraz szybkiego, skutecznego i sprawiedliwego rozstrzygania sporów powstałych w ramach z niniejszego Porozumienia,
NINIEJSZYM UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Postanowienia ogólne
Reguły oraz wszelkie informacje dotyczące procedury przedkładania wniosków, w tym warunki, jakim mają odpowiadać osoby, firmy i instytucje składające wniosek, organ(-y) administracji, do którego(-ych) należy zwracać się i listy produktów podlegających wymogowi licencjonowania będą publikowane w źródłach notyfikowanych Komitetowi licencjonowania przywozu powołanemu na mocy artykułu 4 (zwanemu w niniejszym Porozumieniu „Komitetem”) w taki sposób aby umożliwić rządom ( 67 ) i handlowcom zapoznanie się z nimi. Informacje te będą publikowane, gdy jest to wykonalne, 21 dni przed efektywnym wejściem w życie tego wymogu. Każdy wyjątek i odstępstwo od reguł dotyczących procedur licencjonowania lub w listach produktów podlegających licencjonowaniu oraz wszelka zmiana tych przepisów i tych list będą również publikowane w ten sam sposób i w tych samych terminach jak podane wyżej. Kopie tych publikacji będą również udostępniane Sekretariatowi.
Członkom, którzy zechcą złożyć komentarze na piśmie umożliwi się, na życzenie przedyskutowanie tych komentarzy. Członek, którego to dotyczy weźmie wnikliwie pod uwagę te komentarze i wyniki dyskusji.
Artykuł 2
Automatyczne licencjonowanie przywozu ( 68 )
Do procedur automatycznego licencjonowania przywozu mają zastosowanie następujące postanowienia ( 69 ) w uzupełnieniu do postanowień wymienionych w ustępie 1 do 11 artykułu 1 i ust. 1 niniejszego artykułu:
procedury automatycznego licencjonowania nie będą administrowane w sposób skutkujący ograniczeniem przywozu będącego przedmiotem automatycznego licencjonowania. Procedury automatycznego licencjonowania będą uznawane za przynoszące skutki ograniczające handel, z wyjątkiem, gdy m. in.:
jakakolwiek osoba, firma lub instytucja spełniająca wymogi prawne Członka przywożącego odnośnie do prowadzenia przywozu obejmującego produkty podlegające automatycznemu licencjonowaniu przywozu jest uprawniona na równi do wnioskowania i otrzymywania pozwoleń na przywóz;
wnioski o pozwolenia mogą być składane każdego dnia roboczego przed odprawą celną towarów;
wnioski o pozwolenia przedstawione w odpowiedniej i kompletnej formie są zatwierdzane natychmiast po otrzymaniu i w miarę administracyjnych możliwości lecz najpóźniej w ciągu dziesięciu dni roboczych;
Członkowie uznają, iż automatyczne licencjonowanie przywozu może być niezbędne w tych przypadkach, kiedy inne odpowiednie procedury nie są dostępne. Automatyczne licencjonowanie przywozu może być utrzymywane dopóty, dopóki panują okoliczności, które spowodowały jego wprowadzenie, i dopóki leżące u ich podstaw cele administracyjne nie mogą być osiągnięte w inny, bardziej odpowiedni sposób.
Artykuł 3
Nieautomatyczne licencjonowanie przywozu
Na wniosek jakiegokolwiek Członka, zainteresowanego handlem odnośnym produktem, Członkowie zapewnią wszelkie odpowiednie informacje, dotyczące:
administrowania ograniczeniami;
pozwoleń na przywóz udzielonych w ostatnim okresie;
rozdziału takich pozwoleń między kraje dostawców;
tam, gdzie jest to wykonalne, statystyk przywozowych (tj. wartość albo wolumen), dotyczących produktów podlegających licencjonowaniu przywozu. Nie oczekuje się, aby Członkowie – kraje rozwijające ponosiły z tego tytułu dodatkowe obciążenia finansowe lub administracyjne;
Członkowie administrujący kontyngentami przy pomocy licencjonowania będą publikować ogólną wielkość kontyngentów, jakie mają być stosowane, według ilości albo wartości, daty otwarcia i zamknięcia kontyngentów oraz wszelkie ich zmiany w tym zakresie, w terminach określonych w ustępie 4 artykułu 1 i w taki sposób, by umożliwić rządom i handlowcom zapoznanie się z nimi;
w przypadku kontyngentów rozdzielonych między kraje – dostawców, Członek stosujący ograniczenia, poinformuje możliwie najszybciej wszystkich innych Członków zainteresowanych dostarczaniem odnośnego towaru, o przyznanych na okres bieżący różnym krajom – dostawcom udziałach w kontyngentach, według ilości lub wartości oraz opublikuje te informacje w terminach określonych w ustępie 4 artykułu 1 i w taki sposób, aby umożliwić rządom i handlowcom zapoznanie się z nimi;
w przypadku gdy sytuacja wymaga przyśpieszenia terminu otwarcia kontyngentów, informacja, o której mowa w ustępie 4 artykułu 1, powinna być opublikowana w terminach określonych w ustępie 4 artykułu 1 i w taki sposób, aby umożliwić rządom i handlowcom zapoznanie się z nią;
każda osoba lub instytucja, spełniająca wymogi prawne i administracyjne Członka przywożącego, będzie na równi uprawniona do występowania o pozwolenie i jednakowo potraktowana. Jeżeli wniosek o pozwolenie nie jest przyjęty, wnioskodawca otrzyma na życzenie wyjaśnienie przyczyn odmowy i będzie mieć prawo odwołania się lub rewizji zgodnie z ustawodawstwem krajowym lub procedurami Członka przywożącego;
okres załatwienia wniosków, z wyjątkiem gdy nie jest to możliwe z przyczyn niezależnych od woli Członka, nie będzie dłuższy niż 30 dni, jeśli wnioski są rozpatrzone w miarę ich wpływu tj. na zasadzie kolejności zgłoszeń i nie dłuższy niż 60 dni, jeśli wszystkie wnioski są rozpatrywane jednocześnie. W tym ostatnim przypadku za rozpoczęcie okresu załatwienia wniosku uważany będzie dzień następujący po dacie zamknięcia ogłoszonego okresu składania wniosków;
okres ważności pozwolenia na przywóz będzie rozsądny i nie tak krótki, aby uniemożliwił przywóz. Okres ważności pozwolenia nie powinien wykluczyć przywozu z odległych źródeł, z wyjątkiem specjalnych przypadków, kiedy przywóz jest niezbędny dla zaspokojenia nieprzewidzianych krótkookresowych potrzeb;
przy administrowaniu kontyngentami, Członkowie nie będą uniemożliwiać aby przywóz realizowany był zgodnie z udzielonymi pozwoleniami i nie będą zniechęcać do pełnego wykorzystania kontyngentów;
przy wydawaniu pozwolenia, Członkowie będą brać pod uwagę, iż pożądane jest udzielanie pozwolenia na produkty w ilościach ekonomicznie uzasadnionych;
przy podziale pozwoleń Członek powinien brać pod uwagę działalność przywozową wnioskodawcy. W tym zakresie należałoby uwzględnić czy pozwolenia jemu wydane w przeszłości zostały w pełni wykorzystane w ostatnim reprezentatywnym w ostatnim okresie. W przypadku gdy pozwolenia nie zostały w pełni wykorzystane, Członek zbada przyczyny tego stanu i uwzględni je przy rozdziale nowych pozwoleń. Należy też mieć na uwadze potrzebę zapewnienia rozsądnego rozdziału pozwoleń dla nowych importerów przy uwzględnieniu, iż pożądane jest udzielenie pozwoleń w ilościach ekonomicznie uzasadnionych. W tym zakresie szczególną uwagę należy zwrócić na importerów dokonujących zakupy u Członków – krajów rozwijających się, a przede wszystkim i Członków – krajów najmniej rozwiniętych;
w przypadku kontyngentów administrowanych przy pomocy pozwoleń, które nie są rozdzielone między kraje – dostawców, posiadacze pozwoleń ( 70 ) będą mieć swobodę wyboru źródła. W przypadku kontyngentów rozdzielonych między kraje – dostawców, pozwolenie wskaże wyraźnie kraj lub kraje;
przy zastosowaniu postanowień ustępu 8 artykułu 1 przy rozdziale pozwoleń na przyszłość można dokonać wyrównań tam, gdzie przywóz przekroczy poziom pozwoleń poprzednich.
Artykuł 4
Instytucje
Niniejszym ustanawia się Komitet Licencjonowania Przywozu, składający się z przedstawicieli każdego Członka. Komitet wybierze swojego przewodniczącego i wiceprzewodniczącego i będzie zbierać się w miarę potrzeby w celu zapewnienia Członkom możliwości przeprowadzenia konsultacji we wszystkich sprawach dotyczących funkcjonowania niniejszego Porozumienia lub dla popierania jego celów.
Artykuł 5
Notyfikacja
Notyfikacje dotyczące ustanowienia procedur licencjonowania przywozu będą obejmować następujące informacje:
listę produktów podlegających procedurom licencjonowania;
punkty kontaktowe dla udzielenia informacji na temat warunków, jakim mają odpowiadać ubiegający się o pozwolenia;
organ(-y) administracji dla składania wniosków;
data i nazwa publikacji, w której procedury licencjonowania są opublikowane;
wskazanie czy procedura licencjonowania jest automatyczna, czy nieautomatyczna zgodnie z definicjami zawartymi w artykułach 2 i 3;
w przypadku procedur automatycznego licencjonowania przywozu, ich cel administracyjny;
w przypadku procedur nieautomatycznego licencjonowania przywozu, wskazanie środka, który został wprowadzony przez procedurę licencjonowania; i
przewidywany czas trwania procedury licencyjnej, jeśli można to oszacować z pewnym prawdopodobieństwem, a jeśli nie, powód dla którego nie można podać tej informacji.
Artykuł 6
Konsultacje i rozstrzyganie sporów
Konsultacje i rozstrzyganie sporów w odniesieniu do jakiejkolwiek sprawy mające wpływ na działanie niniejszego Porozumienia, będą podlegać postanowieniom artykułów XXII i XXIII GATT 1994, tak jak zostały one sprecyzowane i są stosowane zgodnie z Porozumieniem o rozstrzyganiu sporów.
Artykuł 7
Przegląd
Artykuł 8
Postanowienia końcowe
Zastrzeżenia
Ustawodawstwo krajowe
Każdy Członek zapewni zgodność swoich ustaw, przepisów i procedur administracyjnych z postanowieniami niniejszego Porozumienia nie później niż z dniem wejścia dla niego w życie Porozumienia WTO.
Każdy Członek będzie informować Komitet o wszelkich zmianach w swoich ustawach i przepisach odnoszących się do niniejszego Porozumienia i w administrowaniu tymi ustawami i przepisami.
POROZUMIENIE W SPRAWIE SUBSYDIÓW I ŚRODKÓW WYRÓWNAWCZYCH
CZŁONKOWIE NINIEJSZYM UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
CZĘŚĆ I
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
Definicja subsydium
Dla celów niniejszego Porozumienia przyjmuje się, że subsydium będzie uznane za istniejące, jeżeli:
występuje finansowy wkład rządu lub jakiejkolwiek instytucji publicznej na terytorium Członka (zwanej dalej „rządem”), tzn. gdy:
działalność rządu obejmuje bezpośredni przepływ środków (np. darowizny, pożyczki, wkłady kapitałowe), potencjalny przepływ środków lub transfer zobowiązań (np. gwarancje kredytowe);
należne dochody rządowe są zaniechane lub niepobierane (np. zachęty fiskalne takie jak ulgi podatkowe) ( 72 );
rząd dostarcza dobra lub usługi inne niż w postaci ogólnej infrastruktury lub nabywa dobra;
rząd dokonuje wpłat do funduszy celowych lub wyznacza albo upoważnia prywatny podmiot do prowadzenia jednej lub wielu funkcji opisanych powyżej w punktach od i) do iii), które normalnie byłyby powierzone instytucjom rządowym i które w praktyce nie różnią się faktycznie od praktyk zwyczajowo prowadzonych przez rządy;
lub
występuje jakakolwiek inna forma wspierania dochodu lub ceny w rozumieniu artykułu XVI GATT 1994;
i
udzielana jest z tego tytułu korzyść.
Artykuł 2
Specyficzność
W celu ustalenia czy subsydium zdefiniowane w ustępie 1 artykułu 1 jest specyficzne dla danego przedsiębiorstwa, branży, grupy przedsiębiorstwa lub gałęzi przemysłu (zwanych dalej „pewnymi przedsiębiorstwami”) w ramach właściwości prawnej władzy stosującej subsydium, stosowane będą następujące kryteria:
jeżeli władza przyznająca subsydium lub przepisy prawne na podstawie których ona funkcjonuje, w sposób wyraźny ograniczają dostęp do subsydiów dla pewnych przedsiębiorstw, to takie subsydium jest specyficzne;
jeżeli władza przyznająca subsydium lub przepisy prawne, na podstawie których ona funkcjonuje, ustalają obiektywne kryteria lub warunki ( 73 ) określające dostępność subsydium i jego wysokość, to specyficzność nie występuje, pod warunkiem że dostępność jest automatyczna, a kryteria i warunki są ściśle przestrzegane. Kryteria lub warunki muszą być jasno zapisane w ustawie, przepisie, lub innym oficjalnym dokumencie tak, aby możliwa była ich weryfikacja;
jeżeli, mimo jakichkolwiek pozorów niespecyficzności wynikającej ze stosowania zasad określonych w ustępach a) i b) istnieją powody by sądzić, że subsydium w rzeczywistości może być specyficzne, to mogą zostać uwzględnione inne czynniki. Czynniki te są następujące: wykorzystywanie programu subsydiów przez ograniczoną liczbę pewnych przedsiębiorstw, wykorzystywanie subsydiów w przeważającym stopniu przez pewne przedsiębiorstwa, przyznawanie nieproporcjonalnych dużych subsydiów pewnym przedsiębiorstwom, jak również stopień uznaniowości stosowanej przez władze, przyznające subsydium przy podejmowaniu decyzji o ich udzielaniu ( 74 ). Przy stosowaniu postanowień tego ustępu będzie brany pod uwagę zakres zróżnicowania działalności gospodarczej w ramach właściwości prawnej władzy stosującej subsydia oraz długość okresu, w którym funkcjonował program subsydiowania.
CZĘŚĆ II
ZAKAZANE SUBSYDIA
Artykuł 3
Zakaz
subsydia uzależnione, wyłącznie lub jako jeden z kilku innych warunków, od preferencji dla towarów w stosunku do przywożonych.
Artykuł 4
Środki zaradcze
CZĘŚĆ III
SUBSYDIA PODLEGAJĄCE SANKCJOM
Artykuł 5
Niekorzystne skutki
Żaden Członek nie powinien powodować, poprzez stosowanie jakiegokolwiek subsydium opisanego w ustępie 1 i 2 artykułu 1, niekorzystnych skutków dla interesów innych Członków, tzn.:
szkody dla krajowego przemysłu innego Członka ( 82 );
zniweczenia lub naruszenia korzyści dla innego Członka wynikających bezpośrednio lub pośrednio z GATT 1994, zwłaszcza korzyści wynikających ze związanych koncesji udzielonych w ramach artykułu II GATT 1994 ( 83 ).
poważnego uszczerbku dla inwestorów innego Członka ( 84 ).
Artykuł niniejszy nie dotyczy subsydiów stosowanych wobec artykułów rolnych stosownie do artykułu 13 Porozumienia o rolnictwie.
Artykuł 6
Poważny uszczerbek
Poważny uszczerbek interesów w rozumieniu ustępu c) artykułu 5 będzie uważany za istniejący w przypadku:
stosowania subsydium dla pokrycia strat eksploatacyjnych danego przemysłu;
stosowania subsydium dla pokrycia strat eksploatacyjnych danego przedsiębiorstwa, z wyjątkiem jednorazowych, niepowtarzalnych środków, które nie mogą być ponownie udzielone i które są przyznane głównie w celu zyskania czasu na znalezienie długoterminowych rozwiązań i uniknięcia ostrych problemów społecznych;
bezpośredniego anulowania zadłużenia, tzn. umarzania zadłużenia wobec skarbu państwa lub przyznania bezzwrotnych dotacji dla pokrycia spłat długu ( 87 ).
Poważny uszczerbek interesów w rozumieniu ustępu c) artykułu 5 może mieć miejsce w każdym przypadku, gdy występuje jedna lub kilka z następujących sytuacji:
efektem subsydium jest wsparcie z rynku lub utrudnienie przywozu podobnego produktu innego Członka na rynku Członka stosującego subsydium;
efektem subsydium jest wsparcie z rynku lub utrudnienie wywozu podobnego produktu innego Członka na rynku krajów trzecich;
efektem subsydium jest znaczące podcinanie ceny przez subsydiowane produkty w porównaniu do cen produktów podobnych innego Członka na tym samym rynku lub znaczące zaniżenie ceny albo sprzedaż ze stratą na tym samym rynku;
efektem subsydium jest wzrost udziału w rynku światowym Członka stosującego subsydium w odniesieniu do określonego subsydiowanego surowca lub produktu podstawowego ( 88 ), w porównaniu do średniego udziału w okresie poprzednich 3 lat, przy czym taki wzrost udziału wykazuje trwałą tendencję w okresie, w którym przyznawano subsydium.
Wyparcie z rynku lub utrudnienie w handlu powodujące poważny uszczerbek nie będą miały miejsca w rozumieniu ustępu 3, gdy w danym okresie występuje jakakolwiek z następujących okoliczności ( 89 ):
zakaz lub ograniczenie dotyczące wywozu podobnego produktu przez Członka wnoszącego skargę, lub przywozu z kraju wnoszącego skargę na rynek kraju trzeciego;
rząd kraju importera utrzymujący monopol w handlu lub handel państwowy w danym produkcie podejmuje decyzję zastąpienia, z powodów niehandlowych, przywozu z kraju Członka wnoszącego skargę, przywozem z innego kraju lub krajów;
występują klęski żywiołowe, strajki, zakłócenia transportu lub inne działania siły wyższej, w sposób istotny wpływające na produkcję, jakość, ilość lub ceny produktów przeznaczonych na wywóz Członka wnoszącego skargę;
istnieją porozumienia ograniczające wielkość wywozu Członka wnoszącego skargę;
następuje dobrowolne zmniejszenie dostępności produktów przeznaczonych na wywóz w kraju składającym skargę (obejmujące, między innymi, sytuację, w której firmy Członka wnoszącego skargę autonomicznie dokonują realokacji wywozu danego produktu na nowe rynki);
eksporter nie jest w stanie sprostać normom technicznym lub innym wymogom przepisów kraju importera.
Artykuł 7
Środki zaradcze
CZĘŚĆ IV
SUBSYDIA NIEWYWOŁUJĄCE SANKCJI
Artykuł 8
Identyfikacja subsydiów niewywołujących sankcji
Następujące subsydia będą uważane za niewywołujące sankcji ( 94 ):
subsydia, które nie są specyficzne w rozumieniu artykułu 2;
subsydia, które są specyficzne w rozumieniu artykułu 2, lecz które spełniają wszystkie warunki wymienione w ustępach 2a), 2b) lub 2c) poniżej.
Niezależnie od postanowień części III i V następujące subsydia nie będą wywoływać sankcji:
wsparcie dla prac badawczych prowadzony przez firmy, wyższe uczelnie lub jednostki badawcze na podstawie kontraktu z firmami jeżeli ( 95 ), ( 96 ), ( 97 ) wsparcie ( 98 ) nie stanowi więcej niż 76 procent badań przemysłowych ( 99 ) lub 50 procent kosztów przedsprzedażnego rozwoju produktu ( 100 ), ( 101 ); i przy założeniu, że wsparcie to jest ograniczone wyłącznie do:
kosztów osobowych (pracownicy naukowi, technicy i pozostały personel pomocniczy, zatrudniony wyłącznie przy pracach badawczych);
kosztów aparatury, wyposażenia, terenu i budynków używanych wyłącznie i stale (z wyjątkiem, gdy są one udostępniane na zasadach komercyjnych) dla prowadzenia działalności badawczej;
kosztów konsultacji i analogicznych usług wykorzystywanych wyłącznie do działalności badawczej, łącznie z zewnętrznymi zakupami badań, wiedzy technicznej, patentów itd.;
dodatkowych kosztów ogólnych, ponoszonych bezpośrednio wskutek prowadzenia działalności badawczej;
innych kosztów bieżących (takich jak koszty materiałów, dostaw i podobne) ponoszonych bezpośrednio wskutek prowadzenia działalności badawczej;
pomoc dla regionów upośledzonych na terytorium Członka w ramach ogólnych zasad rozwoju regionalnego ( 102 ) i niespecyficzna (w rozumieniu artykułu 2) w ramach kwalifikujących się regionów, z zastrzeżeniem, że:
każdy upośledzony region musi być jasno oznaczonym, zwartym obszarem geograficznym o dającej się określić tożsamości gospodarczej i administracyjnej;
taki region jest uznany za upośledzony na podstawie neutralnych i obiektywnych kryteriów ( 103 ), wskazujących na to, że trudności wynikają z okoliczności niemających tylko doraźnego charakteru; takie kryteria muszą być jasno wymienione w ustawie, przepisie lub innym dostępnym dokumencie oficjalnym tak, aby były one dostępne do zweryfikowania;
kryteria będą obejmować miary rozwoju gospodarczego, które zostaną oparte na przynajmniej jednym z następujących czynników:
mierzonych w okresie trzyletnim; miara taka może być jednak miarą składaną, zawierającą również inne czynniki;
pomoc w adaptacji istniejących instalacji ( 104 ) do nowych wymogów ochrony środowiska, określonych przez ustawy albo przepisy, które nakładają zwiększone ograniczenia i ciężary finansowe na firmy pod warunkiem że pomoc ta:
jest jednorazowym, niepowtarzalnym środkiem; i
jest ograniczona do 20 procent kosztów adaptacji; i
nie pokrywa kosztów wymiany i uruchomienia wspieranych inwestycji które muszą być całkowicie poniesione przez firmy; i
jest bezpośrednio związania i proporcjonalna do planowanej przez firmę redukcji uciążliwości i zanieczyszczeń oraz nie pokrywa jakichkolwiek możliwych do osiągnięcia oszczędności w kosztach produkcji; i
jest dostępna wszystkim firmom, które mogą zastosować nowe urządzenia albo procesy technologiczne.
Artykuł 9
Konsultacje i dozwolone środki zaradcze
CZĘŚĆ V
ŚRODKI WYRÓWNAWCZE
Artykuł 10
Stosowanie artykułu VI GATT 1994 ( 106 )
Członkowie podejmą wszystkie niezbędne kroki w celu zapewnienia, by nałożenie cła wyrównawczego ( 107 ) na jakikolwiek produkt pochodzący z terytorium jakiegokolwiek Członka i przywożony na terytorium innego Członka było zgodne z postanowieniami artykułu VI GATT 1994 i warunkami niniejszego Porozumienia. Cła wyrównawcze mogą być nakładane wyłącznie w następstwie dochodzenia wszczętego ( 108 ) i prowadzonego zgodnie z postanowieniami niniejszego Porozumienia oraz Porozumienia o rolnictwie.
Artykuł 11
Wszczęcie i prowadzenie dochodzenia
Wniosek, o którym mowa w ustępie 1, będzie zawierać wystarczające dowody istnienia: a) subsydium – jeżeli to możliwe – jego wysokości, b) szkody w rozumieniu artykułu VI GATT 1994 interpretowanego przez niniejsze Porozumienie oraz c) związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy subsydiowanym przywozem a rzekomą szkodą. Zwykły zarzut, niepoparty odpowiednimi dowodami nie może być uznany za wystarczający do spełnienia wymogów niniejszego ustępu. Wniosek będzie zawierać takie następujące informacje, jakie mogą być w rozsądnym stopniu dostępne składającemu wniosek:
identyfikację wnioskodawcy i określenie przez wnioskodawcę wielkości i wartości produkcji krajowej produktu podobnego. W przypadku gdy pisemny wniosek jest złożony w imieniu przemysłu krajowego, wniosek będzie wskazywać przemysł, w imieniu którego został złożony w formie listy wszystkich znanych producentów krajowych produktu podobnego (bądź stowarzyszeń producentów krajowych produktu podobnego) oraz, w miarę możliwości, opis wielkości i wartości produkcji krajowej produktu podobnego przypadającej na tych producentów;
pełny opis rzekomo subsydiowanego produktu, nazwę kraju, bądź krajów pochodzenia lub wywozu, identyfikację każdego znanego eksportera, bądź producenta zagranicznego oraz listę znanych importerów kwestionowanego produktu;
dowody dotyczące istnienia, skali i charakteru kwestionowanego subsydium;
dowody, że rzekoma materialna szkoda dla krajowego przemysłu jest wywołana subsydiowanym przywozem poprzez skutki subsydium; dowód ten obejmuje informację na temat kształtowania się wolumenu rzekomo subsydiowanego przywozu, skutków tego przywozu dla cen podobnego produktu na rynku krajowym i wynikającego stąd wpływu tego przywozu na przemysł krajowy, wyrażającego się w postaci odpowiednich czynników i wskaźników mających wpływ na przemysł krajowy takich, jak wymienione w ustępie 2 i 4 artykułu 15.
Artykuł 12
Dowody
Eksporterzy, zagraniczni producenci lub zainteresowani Członkowie otrzymujący kwestionariusz stosowany przy dochodzeniu w sprawie nałożenia cła wyrównawczego będą mieli co najmniej 30 dni na odpowiedź ( 111 ). Wnioski o przedłużenie 30-dniowego terminu udzielenia odpowiedzi na kwestionariusz będą należycie rozważone i w uzasadnionych sytuacjach takie przedłużenie powinno być udzielone ilekroć jest to praktycznie możliwe.
Z zastrzeżeniem wymogu ochrony poufnych informacji, dowody przedstawione na piśmie przez jednego zainteresowanego Członka lub zainteresowaną stronę będą niezwłocznie udostępnione innym zainteresowanym Członkom lub stronom uczestniczącym w dochodzeniu.
Zaraz po wszczęciu dochodzenia władze przekażą znanym sobie eksporterom ( 112 ) i władzom Członka wywożącego tekst pisemnego wniosku otrzymanego zgodnie z ustępem 1 artykułu 11, udostępniając go też, na wniosek, innym zainteresowanym stronom zaangażowanym w sprawę. Należyta uwaga zostanie zwrócona na ochronę informacji poufnej tak, jak to przewidziano w ustępie 4.
Władze będą wymagały od zainteresowanych Członków lub stron składających poufną informację, dostarczenia jej niepoufnych streszczeń. Streszczenie takie będą na tyle szczegółowe, aby umożliwić rozsądne zrozumienie istoty dostarczanej informacji poufnej. W wyjątkowych przypadkach, tacy Członkowie lub strony mogą stwierdzić, że informacja poufna nie nadaje się do streszczenia. W tych wyjątkowych przypadkach konieczne jest złożenie oświadczenia wyjaśniającego powody niemożności dokonania streszczenia.
Jeżeli władze stwierdzą, że prośba o poufność nie jest uzasadniona, a strona dostarczająca informacji nie chce zgodzić się na jej publiczne ujawnienie, ani zezwolić na jej ujawnienie w formie uogólnionej, bądź w formie streszczenia, władze mogą nie brać pod uwagę takiej informacji, chyba że zostaną przekonane na podstawie odpowiednich źródeł o poprawności tej informacji. ( 114 )
Dla celów niniejszego Porozumienia pojęcie „zainteresowane strony” będzie obejmować:
eksportera lub zagranicznego producenta lub importera produktu objętego dochodzeniem, lub stowarzyszenie zawodowe lub gospodarcze, w których większość stanowią członkowie będący producentami, eksporterami lub importerami danego produktu; oraz
producenta podobnego produktu w kraju przywożącym lub stowarzyszenie zawodowe lub gospodarcze, z których większość członków produkuje podobny produkt w kraju Członka przywożącego.
Lista powyższa nie wyklucza, by Członkowie dopuścili strony, krajowe lub zagraniczne, inne niż wspomniane wyżej, do włączenia ich w charakterze zainteresowanych stron.
Artykuł 13
Konsultacje
Artykuł 14
Obliczanie wielkości subsydium w kategoriach korzyści dla jego odbiorcy
Dla potrzeb części V, jakakolwiek metoda stosowana przez władze prowadzące dochodzenie w celu wyliczenia korzyści przyznanych jego odbiorcy w rozumieniu ustępu 1 artykuł 1 będzie określona w krajowym ustawodawstwie lub w przepisach wykonawczych danego Członka, a jej zastosowanie do każdego poszczególnego przypadku będzie przejrzyste i odpowiednio wyjaśnione. Ponadto, każda taka metoda będzie zgodna z następującymi wytycznymi:
dostarczanie przez rząd wkładów kapitałowych nie będzie uważane za przyznanie korzyści chyba że taka decyzja inwestycyjna może być traktowana jako niezgodna z normalną praktyką inwestycyjną (w tym dotyczącą lokowania kapitału spekulacyjnego) prywatnych inwestorów na terytorium danego Członka;
pożyczka udzielona przez rząd nie będzie uważana za przyznanie korzyści chyba że występuje różnica pomiędzy kwotą, jaką firma otrzymująca pożyczkę płaci za pożyczkę rządową, a kwotą, jaką ta firma zapłaciłaby za porównywalną pożyczkę, jaką firma mogłaby faktycznie uzyskać na rynku na warunkach komercyjnych. W tym przypadku korzyścią będzie różnica pomiędzy tymi dwoma kwotami;
rządowa gwarancja kredytowa nie będzie uważana za przyznanie korzyści chyba że występuje różnica pomiędzy kwotą, jaką firma otrzymująca gwarancję płaci za pożyczkę gwarantowaną przez rząd, a kwotą, jaką firma ta płaciłaby za porównywalną pożyczkę na warunkach komercyjnych przy braku gwarancji rządowej. W tym przypadku korzyścią będzie różnica pomiędzy tymi dwoma kwotami skorygowana o wszelkie różnice w opłatach;
dostarczenie towarów lub usług lub zakup towarów przez rząd nie będą uważane za przyznanie korzyści, chyba że dostarczenie następuje w zamian za mniej niż odpowiednie wynagrodzenie, lub zakup jest dokonywany w zamian za wynagrodzenie większe niż odpowiednie. Właściwość wynagrodzenia będzie ustalana w stosunku do dominujących warunków rynku danego towaru czy usługi w kraju, w którym się je dostarcza lub zakupuje (z uwzględnieniem ceny, jakości, dostępności, możliwości sprzedaży, kosztów transportu oraz innych warunków zakupu lub sprzedaży).
Artykuł 15
Orzeczenie szkody ( 116 )
Orzeczenie zagrożenia szkodą materialną będzie oparte na faktach, a nie jedynie na domniemaniach, przypuszczeniach, czy niewielkim prawdopodobieństwie. Zmiana warunków, która wywołałaby sytuację, w której subsydium spowodowałoby szkodę musi być dokładnie przewidywalna i nieuchronna. Orzekając istnienie zagrożenia materialną szkodą władze prowadzące dochodzenie winnym między innymi, uwzględniać takie czynniki, jak:
charakter danego subsydium lub subsydiów i prawdopodobne skutki handlowe, które mogą stąd wynikać;
znacząca stopa wzrostu subsydiowanego przywozu na rynek krajowy wskazująca na prawdopodobieństwo istotnego wzrostu przywozu;
dostatecznie duże wolne moce produkcyjne eksportera lub ich bezpośredni i istotny wzrost, wskazujące na prawdopodobieństwo istotnego wzrostu subsydiowanego wywozu na rynek Członka przywożącego przy uwzględnieniu dostępności innych rynków wywozu, które mogłyby zaabsorbować dodatkowy wywóz;
czy przywóz następuje po cenach, które będą miały znaczący skutek w postaci obniżenia cen krajowych lub hamowania ich wzrostu i które mogłyby prawdopodobnie spowodować zwiększenie popytu na dalszy przywóz; i
zapasy danego produktu objętego dochodzeniem.
Żaden z tych czynników traktowany oddzielnie nie musi koniecznie dostarczać decydującej wskazówki, ale całość czynników musi prowadzić do wniosku, że dalszy wzrost subsydiowania wywozu jest nieuchronny oraz, że powstałaby szkoda materialna, jeżeli nie podejmie się działań ochronnych.
Artykuł 16
Definicja przemysłu krajowego
Artykuł 17
Środki tymczasowe
Środki tymczasowe mogą być zastosowane tylko wówczas, gdy:
wszczęto dochodzenie zgodnie z artykułem 11, zostało to publicznie obwieszczone, a zainteresowanym Członkom i zainteresowanym stronom dano odpowiednie możliwości przedstawienia informacji i zgłoszenia uwag;
dokonano wstępnego potwierdzającego orzeczenia, że subsydium istnieje i że wystąpiła szkoda dla krajowego przemysłu w wyniku subsydiowanego wywozu; oraz
odpowiednie władze uznają takie środki za konieczne dla zapobieżenia powstaniu szkody w trakcie dochodzenia.
Artykuł 18
Zobowiązania
Postępowanie może ( 120 ) zostać zawieszone lub umorzone bez nakładania środków tymczasowych lub ceł wyrównawczych po złożeniu zadowalających zobowiązań dobrowolnych, w których:
rząd Członka wywożącego zgadza się na usunięcie lub ograniczenie subsydium lub też na podjęcie innych środków dotyczących jego skutków; lub
eksporter zgadza się na taką rewizję swych cen, by dać władzom prowadzącym dochodzenie satysfakcjonującą pewność, że szkodliwe efekty subsydium zostaną usunięte. Wzrost cen w ramach tych zobowiązań nie będzie większy niż jest to niezbędne dla wyeliminowania wielkości subsydium. Jest pożądane, aby wzrost cen był mniejszy niż wysokość subsydium, jeżeli taki wzrost byłby wystarczający do usunięcia szkody dla przemysłu krajowego.
Artykuł 19
Nałożenie i pobór ceł wyrównawczych
Artykuł 20
Stosowanie wstecz
Artykuł 21
Okres stosowania oraz przegląd ceł wyrównawczych i zobowiązań
Artykuł 22
Obwieszczenie i wyjaśnianie orzeczeń
Obwieszczenie wszczęcia dochodzenia będzie zawierało, lub też przekazywało w inny sposób poprzez odesłanie do odrębnego raportu ( 124 ), właściwą informację dotyczącą:
nazwy kraju lub krajów wywożących oraz produktu, którego sprawa dotyczy;
daty wszczęcia dochodzenia;
opisu praktyki lub praktyk subwencyjnych będących przedmiotem dochodzenia;
streszczenie opisu czynników, na których oparty jest zarzut szkody;
adres, na jaki należy kierować wystąpienia zainteresowanych Członków i zainteresowanych stron; oraz
terminy w jakich zainteresowani Członkowie i zainteresowane strony mogą przedstawić swe stanowiska.
Obwieszczenie o nałożeniu środków tymczasowych będzie zawierać, bezpośrednio lub poprzez odesłanie do odrębnego raportu, wystarczająco szczegółowe wyjaśnienia wstępnego orzeczenia istnienia subsydium oraz szkody i będzie nawiązywać do aspektów faktycznych i prawnych, które spowodowały przyjęcie lub odrzucenie określonych argumentów. Takie obwieszczenie lub raport, przy odpowiednim uwzględnieniu potrzeby ochrony informacji poufnej, będzie zawierać w szczególności:
nazwy dostawców lub, tam gdzie jest to niewykonalne, nazwy zaangażowanych krajów, z których dostawy pochodzą;
opis produktu, wystarczający dla potrzeb celnych;
ustaloną kwotę subsydium oraz podstawę, na jakiej stwierdzono istnienie subsydium;
względy istotne dla orzeczenia szkody zgodnie z artykułem 15;
główne powody uzasadniające orzeczenia.
Artykuł 23
Rewizja
Każdy Członek, którego ustawodawstwo krajowe zawiera postanowienia dotyczące wyrównawczych środków celnych, będzie utrzymywać sądownicze, arbitrażowe lub administracyjne trybunał lub procedury dla celów, miedzy innymi, szybkiej rewizji działań administracyjnych dotyczących ostatecznych orzeczeń oraz przeglądów orzeczeń w rozumieniu artykułu 21. Takie trybunały i procedury będą niezależne od władz odpowiedzialnych za dane orzeczenie lub przegląd i zapewnią dostęp do takiej rewizji wszystkim zainteresowanym stronom, które uczestniczyły w postępowaniach administracyjnych oraz są bezpośrednio i indywidualnie dotknięte takimi działaniami administracyjnymi.
CZĘŚĆ VI
INSTYTUCJE
Artykuł 24
Komitet do spraw Subsydiów i Środków Wyrównawczych oraz organy pomocnicze
CZĘŚĆ VII
NOTYFIKACJE I NADZÓR
Artykuł 25
Notyfikacje
Treść notyfikacji winna być wystarczająco konkretna, by umożliwić innym Członkom ocenę skutków handlowych i zrozumienie sposobu działania notyfikowanych programów subsydiowania. W związku z tym i niezależnie od treści i formy kwestionariusza na temat subsydiów ( 125 ), Członkowie zapewniają, by ich notyfikacje zawierały następujące informacje:
forma subsydium (dotacja, pożyczka, ulga podatkowa itp.);
subsydium na jednostkę, lub w przypadkach, gdy to nie jest możliwe, ogólną sumę roczną przewidzianą w budżecie na to subsydium (wskazując, o ile to możliwe, średnie subsydium na jednostkę w roku poprzednim);
przesłanki polityczne albo cel subsydium;
okres stosowania subsydium albo inne terminy z nim związane;
dane statystyczne pozwalające na ocenę skutków handlowych subsydium.
Artykuł 26
Nadzór
CZĘŚĆ VIII
CZŁONKOWIE – KRAJE ROZWIJAJĄCE SIĘ
Artykuł 27
Specjalne i wyróżniające traktowanie Członków – krajów rozwijających się
Zakaz z ustępu 1a) artykułu 3 nie będzie stosować się do:
Członków – krajów rozwijających się, o których mowa w załączniku VII;
innych Członków – krajów rozwijających się przez okres ośmiu lat od daty wejścia w życie Porozumienia WTO pod warunkiem zastosowania się do postanowień ustępu 4.
Wszelkie dochodzenie w zakresie ceł wyrównawczych w odniesieniu do produktu pochodzącego od Członka – kraju rozwijającego się zostanie umorzone, gdy tylko zainteresowane władze stwierdzą, że:
ogólny poziom subsydiów przyznawanych na rzecz tego produktu nie przekracza 2 procent jego wartości obliczonej na bazie jednostkowej; lub
wielkość subsydiowanego przywozu stanowi mniej niż 4 procent ogółu przywozu podobnego produktu przez Członka przywożącego chyba że przywóz od Członków – krajów rozwijających się, których indywidualne udziały są mniejsze niż 4 procent, łącznie stanowi więcej niż 9 procent przywozu ogółem podobnego produktu przez Członka – importera.
CZĘŚĆ IX
POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE
Artykuł 28
Istniejące programy
Programy subsydiowania, które zostały ustanowione na terytorium jakiegokolwiek Członka przed podpisaniem Porozumienia WTO przez tego Członka i które są niezgodne z postanowieniami niniejszego Porozumienia zostaną:
notyfikowane Komitetowi nie później niż w ciągu 90 dni po wejściu w życie Porozumienia WTO dla tego Członka; i
doprowadzone do zgodności z postanowieniami niniejszego Porozumienia w ciągu trzech lat od daty wejścia w życie Porozumienia WTO dla takiego Członka i do tego czasu nie będą podlegały części II.
Artykuł 29
Transformacja do gospodarki rynkowej
W odniesieniu do takich Członków, programy subsydiowania mieszczące się w ramach artykułu 3 i notyfikowane zgodnie z ustępem 3 zostaną stopniowo zlikwidowane lub doprowadzone do zgodności z artykułem 3 w okresie siedmiu lat od daty wejścia w życie Porozumienia o WTO. W takim przypadku artykuł 4 nie będzie stosowany. Ponadto w ciągu tego samego okresu:
programy subsydiowania, mieszczące się w ramach ustępu 1d) artykułu 6 nie będą podlegać sankcjom w rozumieniu artykułu 7;
w stosunku do pozostałych subsydiów podlegających sankcjom mają zastosowanie postanowienia ustępu 9 artykułu 27.
CZĘŚĆ X
ROZSTRZYGANIE SPORÓW
Artykuł 30
Postanowienia artykułów XXII i XXIII GATT 1994 tak, jak zostały rozwinięte i zinterpretowane w Uzgodnieniu o rozstrzyganiu sporów, będą miały zastosowanie do konsultacji i rozstrzygania sporów zgodnie z niniejszym Porozumieniem, chyba że w niniejszym Porozumieniu postanowiono inaczej.
CZĘŚĆ XI
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 31
Stosowanie tymczasowe
Postanowienia ustępu 1 artykułu 6 oraz postanowienia artykułu 8 i artykułu 9 będą miały zastosowanie przez okres pięciu lat poczynając od daty wejścia w życie Porozumienia WTO. Nie później niż na 180 dni przed końcem tego okresu, Komitet dokona przeglądu działania tych postanowień dla ustalenia, czy przedłużać ich stosowanie w obecnej lub zmienionej postaci.
Artykuł 32
Inne postanowienia końcowe
ZAŁĄCZNIK I
PRZYKŁADOWA LISTA SUBSYDIÓW WYWOZOWYCH
Świadczenie przez rządy bezpośrednich subsydiów na rzecz firmy lub gałęzi produkcji, zależnych od działalności wywozowej i jej wyników.
Systemy odpisów dewizowych lub inne podobne praktyki premiujące wywóz.
Krajowe opłaty frachtowe i taryfy przewozowe od towarów wywozowych, pobierane przez rządy lub stosowane z ich dyspozycji na warunkach korzystniejszych niż wobec ładunków krajowych.
Dostarczanie przez rządy lub ich agendy, bezpośrednio albo pośrednio z dyspozycji rządu, przywożonych bądź krajowych towarów albo usług w celu ich zastosowania w produkcji towarów wywozowych, na zasadach i warunkach korzystniejszych niż stosowane wobec podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych towarów bądź usług używanych w produkcji towarów przeznaczonych do użytku krajowego, jeżeli (w przypadku produktów) takie zasady lub warunki są korzystniejsze od dostępnych ich eksporterom na rynkach światowych na warunkach handlowych ( 128 ).
Specjalne pomniejszenia podstawy opodatkowania bezpośredniego, związane z wywozem lub jego wynikami, większe niż w przypadku produkcji towarów do użytku krajowego.
Zwolnienie od podatków pośrednich ( 131 ) lub ich umorzenie w odniesieniu do produkcji i dystrybucji towarów wywożonych, większe niż w przypadku podatków nakładanych na produkcję i dystrybucję podobnych towarów sprzedawanych na użytek krajowy.
Zwolnienie, umorzenie lub odroczenie skumulowanych podatków pośrednich ( 132 ) pobranych we wcześniejszych fazach produkcji i obrotu od towarów i usług używanych do produkcji wywozowej, większe niż zwolnienie, zwrot lub odroczenie podobnych, uprzednio pobranych, skumulowanych podatków pośrednich od dóbr i usług użytych do produkcji podobnych towarów sprzedawanych na użytek krajowy; z zastrzeżeniem wszakże, że skumulowane, uprzednio pobrane podatki pośrednie od towarów wywożonych mogą podlegać zwolnieniu, zwrotowi lub odroczeniu, nawet jeżeli nie podlegają takiemu zwolnieniu, zwrotowi lub odroczeniu przy sprzedaży podobnych produktów na użytek krajowy, jeżeli skumulowane uprzednie podatki pośrednie są nakładane na składniki produkcji zużyte do wytwarzania wywożonego produktu (przy uwzględnieniu normalnej proporcji odpadów) ( 133 ). Niniejszy punkt będzie interpretowany zgodnie z wytycznymi zawartymi w załączniku II, dotyczącymi zużycia składników produkcji w procesie wytwórczym.
Umarzanie lub zwrot opłat przywozowych ( 134 ) ponad te, jakie są nakładane na przywożone składniki produkcji zużyte do wytworzenia wywożonego produktu (przy uwzględnieniu normalnej proporcji odpadów); z zastrzeżeniem wszakże, że w szczególnych przypadkach przedsiębiorstwo może stosować jako substytut pewną ilość składników pochodzenia krajowego, równych pod względem ilości, jakości i cech użytkowych produktom przywożonym, jeżeli zarówno przywóz jak i odpowiadające mu operacje wywozowe następują w rozsądnie bliskich terminach, nie przekraczających dwóch lat. Niniejszy punkt będzie interpretowany zgodnie z wytycznymi zawartymi w Załączniku II dotyczącymi zużycia składników produkcji w procesie wytwórczym oraz wytycznymi zawartymi w Załączniku III, odnoszącymi się do kwalifikowania potrąceń z tytułu substytucji jako subsydiów wywozowych.
Udzielanie przez rządy (lub specjalne instytucje pod kontrolą rządów) gwarancji kredytowych lub ubezpieczeń kredytów wywozowych ubezpieczeń lub gwarancji przeciwko wzrostowi kosztów towarów wywozowych albo ubezpieczeń od ryzyk kursowych, przy stosowaniu stawek ubezpieczeniowych, które nie wystarczają do pokrycia długoterminowych kosztów bieżących i strat związanych z takimi programami.
Udzielanie przez rządy (lub specjalne instytucje kontrolowane przez rządy albo działające z ich ramienia) kredytów wywozowych o stopach oprocentowania niższych od tych, które muszą one faktycznie płacić za tak zaangażowane środki (lub też musiałyby płacić, pożyczając na międzynarodowych rynkach kapitałowych w celu uzyskania funduszy na taki sam okres, w takiej samej walucie, oraz na takich samych warunkach jak kredyt wywozowy), bądź też pokrywanie przez nie w całości lub części kosztów poniesionych przez eksporterów albo instytucje finansowe na pozyskanie kredytów, o ile są one stosowane dla uzyskania materialnej korzyści w zakresie warunków kredytów wywozowych.
Jeżeli jednak Członek jest stroną międzynarodowego uzgodnienia dotyczącego oficjalnych kredytów wywozowych, do którego należy co najmniej 12 pierwotnych Członków niniejszego Porozumienia według stanu na dzień 1 stycznia 1979 (lub też stroną późniejszego pochodnego uzgodnienia przyjętego przez tych pierwotnych Członków), albo też jeśli Członek stosuje w praktyce postanowienia dotyczące stóp procentowych zawarte w danym uzgodnieniu, praktyka kredytów wywozowych, zgodna z tymi postanowieniami, nie będzie uznawana za subsydium wywozowe zakazane niniejszym Porozumieniem.
Wszelkie inne obciążenia środków publicznych stanowiące subsydium wywozowe w rozumieniu artykułu XVI GATT 1994.
ZAŁĄCZNIK II
WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE LICZENIA ZUŻYCIA SKŁADNIKÓW PROCESU PRODUKCJI ( 135 )
I
Systemy ulg w podatkach pośrednich mogą dopuszczać zwolnienie, umorzenie lub odroczenie skumulowanych podatków pośrednich uprzednio nakładanych na składniki produikcji zużywane do wytwarzania wywożonego towaru (przy uwzględnieniu normalnej proporcji odpadów). Podobnie, systemy zwrotów mogą dopuszczać umorzenie lub zwrot opłat przywozowych obciążających składniki zużywane w produkcji towarów wywożonych (przy uwzględnieniu normalnej proporcji odpadów).
Przykładowa lista subsydiów wywozowych zamieszczona w załączniku I do niniejszego Porozumienia odwołuje się w punktach h) oraz i) do pojęcia „składników produkcji zużytych do wytworzenia wywożonego produktu”. Stosownie do punktu h) systemy ulg w podatkach pośrednich mogą stanowić subsydium wywozowe w takim zakresie, w jakim skutkują one zwolnieniem, umorzeniem lub odroczeniem skumulowanych podatków pośrednich nakładanych we wcześniejszej fazie ponad kwotę takich podatków faktycznie nałożonych na składniki produkcji zużywane przy wytwarzaniu wywożonego towaru. Stosownie do punktu i) systemy zwrotów mogą stanowić subsydium wywozowe w takim zakresie, w jakim skutkują one umorzeniem lub zwrotem opłat przywozowych ponad kwotę takich opłat faktycznie nałożonych na składniki produkcji zużyte przy wytwarzaniu wywożonego produktu. Oba punkty stanowią, iż przy ustalaniu zużycia składników produkcji zużytych do wytworzenia wywożonego produktu musi zostać uwzględniona normalna proporcja odpadów. Punkt i) uwzględnia również substytucję, tam gdzie jest to właściwe.
II
Przy badaniu, w trakcie dochodzenia dotyczącego ceł wyrównawczych stosownie do niniejszego Porozumienia, czy składniki produkcji są zużywane do wytworzenia produktu wywożonego, władze prowadzące dochodzenie powinny działać jak następuje:
Jeżeli zarzuca się, że system ulg w podatkach pośrednich lub zwrotów opłat przywozowych stwarza subsydium w następstwie nadmiernej ulgi lub nadmiernego zwrotu podatków pośrednich albo opłat przywozowych od składników produkcji zużytych do wytwarzania produktu wywożonego, władze prowadzące dochodzenie powinny przede wszystkim stwierdzić, czy rząd Członka wywożącego ustanowił i stosuje system lub procedurę ustalania jakie składniki są zużywane do wytwarzania wywożonego produktu i w jakich ilościach, jeżeli stosowanie takiego systemu lub procedury zostanie stwierdzone, władze prowadzące winny zbadać taki system lub procedurę dla stwierdzenia, czy są one rozsądne, skuteczne dla realizacji założonych celów i oparte na powszechnie akceptowanych praktykach handlowych kraju eksportera. Władze prowadzące dochodzenie mogą uznać za konieczne przeprowadzenie, zgodnie z ustępem 6 artykułu 12, pewnych praktycznych testów w celu zweryfikowania informacji lub też upewnienia się co do faktycznego stosowania takiego systemu lub procedury.
Jeżeli taki system lub procedura nie istnieją, jeżeli nie są one rozsądne, albo jeżeli istnieją i są uznawane za rozsądne, lecz zostanie stwierdzone, że nie są stosowane w praktyce albo są stosowane nieskutecznie, wówczas potrzebne byłoby przeprowadzenie przez Członka wywożącego dalszego badania opartego na faktycznie zaangażowanych składnikach, w ramach ustalania czy nadmierne płatności miały miejsce. Jeżeli władze prowadzące dochodzenie uznają to za konieczne, dalsze badanie będzie prowadzone zgodnie z wymogami ustępu 1.
Władze prowadzące dochodzenie winny traktować składniki produkcji jako fizycznie zawarte w produkcie, jeżeli takie składniki są zużywane w procesie produkcji i są fizycznie obecne w wywożonym produkcie. Członkowie są świadomi tego, że składniki produkcji nie muszą być obecne w produkcie końcowym w takiej samej postaci, w jakiej weszły one do procesu wytwórczego.
Przy ustalaniu ilości określonego składnika zużytego do wytworzenia produktu wywożonego, należy uwzględnić „normatyw odpadów”, przy czym takie odpady winny być traktowane jako zużyte do wytworzenia wywożonego produktu. Pojęcie „odpad” oznacza część danego składnika która nie spełnia niezależnej funkcji w procesie produkcji, nie jest zużyta w produkcji towaru wywożonego (np. z powodu niesprawności) i nie jest odzyskiwana, użytkowania lub odsprzedawana przez tego samego producenta.
Orzeczenie władz prowadzących dochodzenie czy wskazana wielkość odpadu jest „normalna”, winno uwzględniać proces produkcyjny, przeciętną sprawność danego przemysłu w kraju wywożącym oraz inne stosowne czynniki techniczne. Władze prowadzące dochodzenie winny mieć przy tym na uwadze, jako ważną kwestię, czy władze Członka wywożącego rozsądnie wyliczyły wielkość odpadów, jeżeli zamierza się uwzględnić ją w uldze podatkowej albo umorzeniu.
ZAŁĄCZNIK III
WSKAZÓWKI DLA ORZEKANIA, CZY SYSTEMY ZWROTÓW Z TYTUŁU SUBSTYTUCJI SĄ SUBSYDIUM WYWOZOWYM
I
Systemy zwrotów mogą dopuszczać refundację lub zwrot opłat przywozowych nakładanych na składniki produkcji, które są zużywane w procesie produkcji innego produktu, przy czym wywóz tego innego produktu obejmuje krajowe składniki mające taką samą jakość i cechy charakterystyczne, jak te, które były substytutem składników przywożonych. Stosownie do punktu i) przykładowej listy subsydiów wywozowych zawartej w załączniku I, system takich zwrotów od substytutów może stanowić subsydium wywozowe w takim zakresie, w jakim prowadzi do nadmiernych zwrotów opłat przywozowych pierwotnie nałożonych na przywożone składniki produkcji, których dotyczy roszczenie zwrotu.
II
Badając, w ramach dochodzenia dotyczącego ceł wyrównawczych stosownie do niniejszego Porozumienia, system zwrotów od substytutów, władze prowadzące dochodzenie powinny działać jak następuje:
Punkt i) przykładowej listy subsydiów wywozowych stanowi, że przy wytwarzaniu produktu wywozowego, krajowe składniki produkcji mogą być traktowane jako substytut składników przywożonych, jeżeli takie składniki występują w tej samej ilości i jakości oraz mają taką samą charakterystykę, jak zastępowane składniki przywożone. Istotne jest istnienie systemu lub procedur weryfikacji, ponieważ pozwala to rządowi Członka wywożącego zapewnić i wykazać, że ilość składników, których dotyczy roszczenie zwrotu nie przekracza ilości podobnych produktów wywożonych w jakiejkolwiek postaci i że nie występują zwroty opłat przywozowych przekraczające te opłaty, które były pierwotnie nałożone na dane składniki przywożone.
Jeżeli zrzuca się, że system zwrotów od substytutów stwarza subsydium, władze prowadzące dochodzenie powinny przede wszystkim ustalić, czy rząd Członka wywożącego ustanowił i stosuje system lub procedurę weryfikacyjną. Jeżeli stosowanie takiego systemu lub procedury zostanie stwierdzone, władze prowadzące dochodzenie winny zbadać taki system lub procedurę dla stwierdzenia, czy są one rozsądne, skuteczne dla realizacji założonych celów i oparte na powszechnie akceptowanych praktykach handlowych kraju eksportera. Jeżeli taki system lub procedura spełniają takie kryteria i są efektywnie stosowane to należy przyjąć, że subsydium nie występuje. Władze prowadzące dochodzenie mogą uznać konieczność przeprowadzenia, zgodnie z ustępem 6 artykułu 12, pewnych praktycznych testów w celu zweryfikowania informacji lub też upewnienia się, że procedura weryfikacyjna jest skutecznie stosowana.
Jeżeli nie ma procedur weryfikacyjnych, albo nie są one rozsądnym albo też procedury takie są ustanowione i uznawane za rozsądne, ale zostanie stwierdzone, że nie są stosowane w praktyce albo są stosowane nieskutecznie, może to oznaczać istnienie subsydium. W takich przypadkach potrzebne byłoby przeprowadzenie przez Członka wywożącego dalszego badania opartego na faktycznych transakcjach, w celu ustalenia czy nadmierne płatności miały miejsce. Dalsze badanie, jakie władze prowadzące dochodzenie mogą uznać za konieczne, byłoby prowadzone zgodnie z wymogami ustępu 2.
Istnienie przepisu o zwrotach od substytutów, w ramach którego eksporterzy mają prawo wyboru określonych dostaw przywozowych, których dotyczy roszczenie zwrotu, nie powinno samo w sobie być traktowane jako okoliczność stwarzająca subsydium.
Jeżeli rządy wypłacają oprocentowanie od wszelkich kwot refundowanych w ramach systemu zwrotów, wówczas powstaje domniemanie nadmiernego zwrotu opłat przywozowych w rozumieniu punktu i), w wysokości oprocentowania faktycznie udzielonego lub należnego.
ZAŁĄCZNIK IV
KALKULACJA CAŁKOWITEGO SUBSYDIUM AD VALOREM [Ustęp 1a) ARTYKUŁU 6] ( 136 )
Wszelka kalkulacja kwoty subsydium dla celów ustępu 1a) artykułu 6 będzie sporządzana w kategoriach kosztów ponoszonych przez subsydiujący rząd.
Z wyjątkiem postanowień ustępów 3 do 5, przy ustalaniu, czy ogólna stopa subwencjonowania przekracza 5 procent wartości produktu, wartość produktu będzie liczona jako łączna wartość sprzedaży uzyskanej przez firmę ( 137 ) pobierającą subsydium w okresie ostatnich dwunastu miesięcy, dla których dostępne są dane dotyczące sprzedaży, poprzedzającym okres, w którym subsydium zostało udzielone ( 138 ).
Jeżeli subsydium jest powiązane z produkcją lub sprzedażą określonego produktu, wartość tego produktu będzie liczona jako łączna wartość sprzedaży tego produktu przez firmę pobierającą subsydium w okresie ostatnich dwunastu miesięcy, dla których dostępne są dane dotyczące sprzedaży, poprzedzającym okres, w którym subsydium zostało udzielone.
Jeżeli firma pobierająca subsydium jest w okresie rozruchu, domniemanie poważnego uszczerbku powstanie wówczas, gdy całkowita stopa subwencjonowania będzie przekraczała 15 procent ogólnych zainwestowanych środków. Dla celów niniejszego ustępu okres rozruchu nie będzie przekraczać pierwszego roku produkcji ( 139 ).
Jeżeli firma pobierająca subsydium jest zlokalizowana w kraju o gospodarce inflacyjnej, wartość produktu będzie liczona jako łączna wartość sprzedaży dokonywanych przez firmę pobierającą subsydium (lub jako łączna wartość sprzedaży określonego produktu, jeżeli subsydium jest z nim związane) w poprzednim roku kalendarzowym, przy skorygowaniu o wskaźnik inflacji występującej w okresie dwunastu miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym następuje udzielenie subsydium.
Przy określaniu łącznej stopy subwencjonowania w danym roku, subsydia udzielone z różnych tytułów i przez różne władze na terytorium Członka, będą liczone łącznie.
Subsydia udzielone przed wejściem w życie Porozumienia WTO będą uwzględniane w łącznej stopie subwencjonowania, jeżeli korzyści z nich wynikające dotyczą przyszłej produkcji.
Subsydia, które nie podlegają sankcjom z tytułu odpowiednich postanowień niniejszego Porozumienia nie będą włączane do kalkulacji kwoty subsydium dla celów ustępu 1a) artykułu 6.
ZAŁĄCZNIK V
PROCEDURY SPORZĄDZANIA INFORMACJI DOTYCZĄCYCH POWAŻNEGO USZCZERBKU
Każdy Członek będzie współdziałać w sporządzaniu dowodów, jakie mają być badane przez panel w ramach procedury, o której mowa w ustępach od 4 do 6 artykułu 7. Strony sporu i każdy Członek będący zainteresowaną stroną trzecią, powiadomią DSB, niezwłocznie po przywołaniu postanowień ustępu 4 artykułu 7, o instytucjach odpowiedzialnych za stosowanie tych postanowień na ich terytorium, oraz o właściwym trybie postępowania w celu spełnienia prośby o informację.
W przypadkach, gdy sprawy są skierowane do DSB z powołaniem się na ustęp 4 artykułu 7, DSB, jeśli zostanie o to poproszony, podejmie starania, by uzyskać od rządu subsydiującego Członka takie informacje, jakie są niezbędne dla ustalenia faktu istnienia i kwoty subsydium, wartości całkowitych sprzedaży dokonywanych przez subsydiowane firmy, jak również informacje nieodzowne dla analizy negatywnych skutków wywołanych przez subsydiowany produkt ( 140 ). Ten proces może obejmować, stosownie do potrzeby, kierowanie zapytań do rządu subsydiującego członka i Członka wnoszącego skargę, w celu zebrania informacji, jak również dla wyjaśnienia i rozwinięcia informacji dostępnej stronom sporu poprzez procedurę notyfikacyjną ustanowioną w części VII ( 141 ).
W przypadku wystąpienia skutków na rynkach krajów trzecich, strona sporu może zbierać informacje, w tym drogą zapytań kierowanych do rządu takiego kraju trzeciego, niezbędne dla analizy niekorzystnych skutków a niedostępne w normalnym trybie od Członka wnoszącego skargę lub Członka stosującego subsydium. Ten przepis winien być stosowany w taki sposób, aby nie stwarzać nadmiernego obciążenia dla Członka – kraju trzeciego. W szczególności od takiego Członka nie będzie się oczekiwać dokonania specjalnie dla tego celu analizy rynku lub cen. Oczekiwana w tym trybie informacja będzie informacją już dostępną, bądź też łatwo dostępną dla danego Członka (np. najnowsze dane statystyczne, które zostały już zebrane przez odpowiednie służby statystyczne, lecz nie były jeszcze opublikowane, dane celne dotyczące przywozu oraz deklarowanych wartości odpowiednich produktów itp.). Jeśli jednak Członek będący stroną sporu podejmie szczegółową analizę rynku na koszt własny, władze Członka – kraju trzeciego będą ułatwiały wykonanie wynikających stąd zadań stojących przed osobą lub firmą prowadzącą taką analizę, a taka osoba lub firma uzyska dostęp do wszelkiej informacji, która nie jest zazwyczaj traktowana przez rząd jako poufna.
DSB wyznaczy przedstawiciela, którego zadaniem będzie ułatwienie procesu zbierania informacji. Jedynym celem tego przedstawiciela będzie zapewnienie przygotowania, we właściwym czasie, informacji niezbędnej dla ułatwienia szybkiego rozpoznania sporu na forum wielostronnym. W szczególności, przedstawiciel ten może proponować sposoby najbardziej sprawnego pozyskania informacji i nakłaniać strony do współpracy.
Proces zbierania informacji opisany powyżej w ustępach od 2 do 4 będzie zakończony w ciągu 60 dni od daty wniesienia sprawy do DSB zgodnie z ustępem 4 artykułu 7. Informacja uzyskana w tym trybie zostanie przedstawiona panelowi powołanemu przez DSB zgodnie z postanowieniami części X. Informacja ta winna obejmować, między innymi, dane dotyczące kwoty przedmiotowego subsydium (oraz, tam gdzie jest to właściwe, wartości łącznych sprzedaży dokonywanych przez subsydiowane firmy), cen subsydiowanych produktów, cen niesubsydiowanych produktów, cen innych dostawców na dany rynek, zmian w podaży subsydiowanego produktu na dany rynek oraz zmian udziałów w rynku. Informacja ta winna też obejmować materiał dowodowy przedstawiony w celu odparcia zarzutu, oraz wszelką dodatkową informację, jaką panel uzna za właściwą dla powzięcia swych wniosków.
Jeżeli członek subsydiujący albo Członek – kraj trzeci nie współpracuje w procesie zbierania informacji, Członek wnoszący skargę przedstawi swoje wywody dotyczące poważnego uszczerbku, oparte na dostępnych mu dowodach, łącznie z faktami i okolicznościami dotyczącymi braku współpracy ze strony Członka subsydiującego albo Członka – kraju trzeciego. Jeżeli informacja jest niedostępna wskutek braku współpracy Członka subsydiującego albo Członka – kraju trzeciego, panel może uzupełnić dokumentację sprawy w koniecznym zakresie, opierając się na najlepszej dostępnej mu informacji.
Przyjmując swe ustalenia, panel powinien wyciągać negatywne wnioski z faktów braku współpracy którejkolwiek strony zaangażowanej w procesie zbierania informacji.
Przy orzekaniu o kierowaniu się albo najlepszą dostępną informacją albo wnioskami negatywnymi wynikającymi z braku współpracy, panel weźmie pod uwagę opinię przedstawiciela DSB wyznaczonego zgodnie z ustępem 4, co do zasadności wszelkich próśb o informacje oraz co do starań podejmowanych przez strony celem sprawnego i terminowego zaspokojenia tych próśb.
W procesie zbierania informacji nic nie będzie ograniczać zdolności panelu do poszukiwania takiej dodatkowej informacji, jaką uzna on za istotną dla właściwego rozstrzygnięcia sporu, a jaka nie została w wystarczającym stopniu pozyskana lub rozwinięta w trakcie procesu. Panel zazwyczaj nie powinien jednak występować o dodatkową informację celem uzupełnienia materiału dowodowego, jeżeli taka informacja wspierałaby stanowisko jednej ze stron, a brak takiej informacji w dokumentacji sprawy wynika z niezasadnego braku współdziałania tej strony w procesie zbierania informacji.
ZAŁĄCZNIK VI
PROCEDURY WIZYTACJI LOKALNEJ W MYŚL USTĘPU 8 ARTYKUŁU 12
Po wszczęciu dochodzenia, władze Członka wywożącego i firmy znane jako zainteresowane powinny zostać powiadomione o zamiarze przeprowadzenia wizytacji lokalnej.
Jeśli, w wyjątkowych okolicznościach, do zespołu prowadzącego dochodzenie zamierza się włączyć ekspertów nierządowych, o zamiarze tym należy poinformować władze i firmy Członka wywożącego. Tacy eksperci nierządowi powinni podlegać skutecznym sankcjom za naruszenie wymogu poufności.
Zwyczajową praktyką powinno być uzyskanie wyraźnej zgody zainteresowanych firm Członka wywożącego, przed ostatecznym ustaleniem wizytacji.
Po otrzymaniu zgody zainteresowanych firm, władze prowadzące dochodzenie powinny powiadomić władze Członka wywożącego o nazwach i adresach firm, jakie mają być wizytowane oraz o uzgodnionych terminach wizytacji.
Firmy, które mają być wizytowane będą o tym powiadomione z odpowiednim wyprzedzeniem.
Wizytacje mające na celu wyjaśnienie kwestionariusza powinny mieć miejsce tylko na wniosek firmy wywożącej. W przypadku takiego wniosku władze prowadzące dochodzenie mogą postawić się do dyspozycji firmy. Taka wizytacja będzie mogła mieć miejsce tylko wtedy, gdy: a) władze Członka przywożącego powiadomią o niej przedstawicieli rządu danego Członka, oraz b) ci ostatni nie sprzeciwią się tej wizytacji.
Ponieważ głównym celem wizytacji lokalnej jest weryfikacja dostarczonych informacji lub pozyskanie dalszych szczegółów, powinna ona być przeprowadzona po uzyskaniu odpowiedzi na kwestionariusz, chyba że firma wyrazi zgodę na wcześniejszą wizytację, a rząd Członka wywożącego został poinformowany przez władze prowadzące dochodzenie o oczekiwanej wizytacji i nie wyraził sprzeciwu; ponadto zwyczajową praktyką winno być powiadomienie przed taką wizytacją zainteresowanych firm o ogólnym charakterze informacji jakie mają być weryfikowane oraz o wszelkich dalszych informacjach jakich dostarczenie jest potrzebne, aczkolwiek nie wyklucza to możliwości zwracania się do dalsze szczegóły w trakcie wizytacji, w świetle uzyskanych informacji.
Odpowiedzi na prośby o informacje i zapytania przedstawione przez władze lub firmy Członków wywożących oraz istotne dla powodzenia wizytacji lokalnej, powinny być udzielone przed wizytacją ilekroć jest to możliwe.
ZAŁĄCZNIK VII
CZŁONKOWIE – KRAJE ROZWIJAJĄCE SIĘ, O KTÓRYCH MOWA W USTĘPIE 2A) ARTYKUŁU 27
Członkami – krajami rozwijającymi się, niepodlegającymi postanowieniom ustępu 1a) artykułu 3 zgodnie z ustępem 2a) artykułu 27 są:
Kraje najmniej rozwinięte, zakwalifikowane w tym charakterze przez Narody Zjednoczone i będące Członkami WTO.
Każdy z następujących krajów rozwijających się, który jest Członkiem WTO będzie podlegał postanowieniom stosowanym wobec innych Członków – krajów rozwijających się zgodnie z ustępem 2b) artykułu 27 gdy PKB na mieszkańca osiągnie 1 000 dolarów rocznie ( 142 ): Boliwia, Kamerun, Kongo, Wybrzeże Kości Słoniowej, Republika Dominikany, Egipt, Ghana, Gwatemala, Gujana, Indie, Indonezja, Kenia, Maroko, Nikaragua, Nigeria, Pakistan, Filipiny, Senegal, Sri Lanka i Zimbabwe.
Porozumienie w sprawie subsydiów dla rybołówstwa
Artykuł 1
Zakres stosowania
Niniejsze Porozumienie stosuje się do subsydiów, w rozumieniu art. 1 ust. 1 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych (zwanego dalej „Porozumieniem SCM”), które są specyficzne, w rozumieniu art. 2 tego porozumienia, dla połowów ryb morskich dziko żyjących i działalności na morzu związanej z połowami ( 143 ), ( 144 ), ( 145 ).
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego Porozumienia:
„ryby” oznaczają wszystkie gatunki żywych zasobów morza, przetworzone lub nie;
„połowy” oznaczają poszukiwanie ryb, ich przywabianie, lokalizowanie, łowienie, zbieranie lub odławianie lub wszelką działalność, co do której można rozsądnie oczekiwać, że jej wynikiem jest przywabianie, lokalizowanie, łowienie, zbieranie lub odławianie ryb;
„działalność związana z połowami” oznacza dowolne działania w ramach wspierania połowów lub przygotowań do nich, w tym wyładunek, pakowanie, przetwarzanie, przeładunek lub przewóz ryb, których wcześniej nie wyładowywano w porcie, jak również zaopatrywanie w personel, paliwo, narzędzia i inne zasoby na morzu;
„statek” oznacza statek, jednostkę innego rodzaju lub łódź wykorzystywane, wyposażone w celu wykorzystania lub przeznaczone do wykorzystania do połowów lub działań związanych z połowami;
„operator” oznacza właściciela statku lub osobę, która odpowiada za statek, kieruje nim lub go kontroluje.
Artykuł 3
Subsydia przyczyniające się do nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów ( 146 )
Do celów art. 3 ust. 1 uznaje się, że statek lub operator prowadzi połowy NNN, jeżeli pozytywnego ustalenia tego faktu dokona którykolwiek z następujących podmiotów ( 148 ), ( 149 ):
członek będący państwem nadbrzeżnym – w odniesieniu do działalności prowadzonej na obszarach podlegających jego jurysdykcji; lub
członek będący państwem bandery – w odniesieniu do działalności prowadzonej z użyciem statków pływających pod jego banderą; lub
odpowiednia regionalna organizacja do spraw zarządzania rybołówstwem (RMFO) lub odpowiedni układ w sprawie zarządzania rybołówstwem (RFMA), zgodnie z zasadami i procedurami RFMO/RFMA oraz odpowiednimi przepisami prawa międzynarodowego, m.in. poprzez terminowe powiadamianie i przekazywanie odpowiednich informacji, na obszarach i w odniesieniu do gatunków podlegających ich kompetencjom.
Pozytywne ustalenie ( 150 ) zgodnie z art. 3 ust. 2 odnosi się do ostatecznego ustalenia przez Członka lub ostatecznego wpisania do wykazu przez RFMO/RFMA, że statek lub operator prowadził połowy NNN.
Do celów art. 3 ust. 2 lit. a) zakaz przewidziany w art. 3 ust. 1 ma zastosowanie w przypadku, gdy ustalenie dokonane przez Członka będącego państwem nadbrzeżnym opiera się na odpowiednich informacjach faktycznych, a Członek będący państwem nadbrzeżnym przekazał Członkowi będącemu państwem bandery oraz, jeżeli jest on znany, Członkowi udzielającemu subsydium:
terminowe powiadomienie, za pośrednictwem odpowiednich kanałów, że statek lub operator został tymczasowo zatrzymany w oczekiwaniu na dalsze postępowanie wyjaśniające w sprawie udziału w połowach NNN lub że Członek będący państwem nadbrzeżnym wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie połowów NNN, wraz z odniesieniem do wszelkich odpowiednich informacji faktycznych, mających zastosowanie przepisów ustawowych, wykonawczych, procedur administracyjnych lub innych stosownych środków;
możliwość wymiany odpowiednich informacji ( 151 ) przed dokonaniem ustalenia, tak aby umożliwić uwzględnienie takich informacji w ostatecznym ustaleniu. Członek będący państwem nadbrzeżnym może określić sposób prowadzenia takiej wymiany informacji oraz okres, w którym powinna być ona prowadzona; oraz
powiadomienie o treści ostatecznego ustalenia oraz o ewentualnych zastosowanych sankcjach, z uwzględnieniem okresu ich obowiązywania. Członek będący państwem nadbrzeżnym przekazuje takie pozytywne ustalenie Komitetowi, o którym mowa w art. 9.1 (zwanym w niniejszym Porozumieniu „Komitetem”).
Artykuł 4
Subsydia dotyczące przełowionych stad
Artykuł 5
Inne subsydia
Artykuł 6
Postanowienia szczegółowe dotyczące Członków będących krajami najsłabiej rozwiniętymi
Członek zachowuje należytą powściągliwość, poruszając sprawy z udziałem Członka będącego krajem najsłabiej rozwiniętym, a analizowane rozwiązania uwzględniają w razie potrzeby szczególną sytuację takiego Członka.
Artykuł 7
Pomoc techniczna i budowanie zdolności
Członkom będącym krajami rozwijającymi się, w tym Członkom będącym krajami najsłabiej rozwiniętymi, zapewnia się ukierunkowaną pomoc techniczną i pomoc w zakresie budowania zdolności w celu wdrożenia zasad określonych w niniejszym Porozumieniu. W celu wsparcia tej pomocy – we współpracy z odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) oraz Międzynarodowy Fundusz Rozwoju Rolnictwa – ustanawia się dobrowolny mechanizm finansowania WTO. Wkłady członków WTO do mechanizmu są wyłącznie dobrowolne i nie są pokrywane z regularnych środków budżetowych.
Artykuł 8
Powiadamianie i przejrzystość
Bez uszczerbku dla art. 25 Porozumienia SCM oraz aby wzmocnić i usprawnić system powiadamiania o subsydiach dla rybołówstwa, a także aby umożliwić skuteczniejszy nadzór nad realizacją zobowiązań w zakresie tych subsydiów, każdy z Członków:
w zakresie, w jakim jest to możliwe przekazuje następujące informacje w ramach regularnego powiadamiania o subsydiach dla rybołówstwa na podstawie art. 25 Porozumienia SCM (154) , (155) :
stan stad ryb w łowisku, w odniesieniu do którego udzielane są subsydia, (np. przełowione, poławiane w sposób maksymalnie zrównoważony lub niedoławiane) oraz wykorzystywane punkty odniesienia, a także to, czy takie stada są dzielone ( 156 ) z innym Członkiem lub są zarządzane przez RFMO/RFMA;
środki ochrony i zarządzania obowiązujące w odniesieniu do danego stada ryb;
zdolność połowowa floty na łowisku, w odniesieniu do którego udzielane są subsydia;
nazwa i numer identyfikacyjny statku rybackiego lub statków rybackich korzystających z subsydium; oraz
dane dotyczące połowów w podziale na gatunki lub grupy gatunków w łowisku, w odniesieniu do którego udzielane są subsydia ( 157 ).
Artykuł 9
Ustalenia instytucjonalne
Artykuł 10
Rozstrzyganie sporów
Artykuł 11
Postanowienia końcowe
Z wyjątkiem postanowień art. 3 i 4 żadne z postanowień niniejszego Porozumienia nie uniemożliwia Członkom udzielania subsydiów na pomoc w przypadku klęsk żywiołowych ( 161 ), pod warunkiem że takie subsydium jest:
ograniczone do pomocy związanej z wystąpieniem danej klęski żywiołowej;
ograniczone do obszaru geograficznego dotkniętego klęską żywiołową;
ograniczone w czasie; oraz
w przypadku subsydiów na odbudowę – ograniczone do przywrócenia łowiska dotkniętego klęską żywiołową lub dotkniętej nią floty do poziomu sprzed klęski żywiołowej.
Niniejsze Porozumienie, w tym odnoszące się do niego ustalenia, zalecenia i orzeczenia, nie mają żadnych skutków prawnych w odniesieniu do roszczeń terytorialnych ani wyznaczania granic morskich.
Zespół orzekający ustanowiony na podstawie art. 10 niniejszego Porozumienia nie dokonuje żadnych ustaleń w odniesieniu do jakichkolwiek roszczeń, które wymagałyby od niego oparcia takich ustaleń na jakichkolwiek zgłaszanych roszczeniach terytorialnych lub wytyczaniu granic morskich ( 162 ).
Artykuł 12
Rozwiązanie porozumienia w przypadku nieprzyjęcia kompleksowych zasad
Jeżeli w ciągu czterech lat od wejścia w życie niniejszego Porozumienia nie zostaną przyjęte kompleksowe zasady i o ile Rada Generalna nie postanowi inaczej, niniejsze Porozumienie zostaje niezwłocznie rozwiązane.
POROZUMIENIE W SPRAWIE ŚRODKÓW OCHRONNYCH
CZŁONKOWIE,
biorąc pod uwagę ogólny cel Członków, jakim jest ulepszenie i wzmocnienie międzynarodowego systemu handlowego opartego na GATT 1994;
uznając potrzebę wyjaśnienia i wzmocnienia dyscyplin GATT 1994 i w szczególności dyscyplin z artykułu XIX (Wyjątkowe środki wobec przywozu określonych produktów) i przywrócenia wielostronnej kontroli środków ochronnych oraz eliminowania środków ochronnych, które wymykają się spod takiej kontroli;
uznając znaczenie dostosowań strukturalnych i potrzebę raczej zwiększenia niż ograniczenia konkurencji na rynkach międzynarodowych; i
uznając ponadto, że dla powyższych celów, potrzebne jest kompleksowe porozumienie, mające zastosowanie wobec wszystkich Członków i oparte na podstawowych zasadach GATT 1994,
NINIEJSZYM UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Postanowienia ogólne
Niniejsze Porozumienie ustanawia zasady stosowania środków ochronnych, przez które należy rozumieć środki przewidziane w artykule XIX GATT 1994.
Artykuł 2
Warunki
Artykuł 3
Dochodzenie
Artykuł 4
Ustalenie poważnej szkody lub jej groźby
Dla celów niniejszego Porozumienia:
„poważna szkoda” będzie rozumiana jako oznaczająca znaczne ogólne naruszenie pozycji przemysłu krajowego;
„groźba poważnej szkody” będzie rozumiana jako oznaczająca poważną szkodę, która jest wyraźnie nieuchronna, zgodnie z postanowieniami ustępu 2. Ustalenie istnienia groźby poważnej szkody będzie oparte na faktach, a nie jedynie na przypuszczeniach, domysłach i odległej możliwości; i
dla ustalenia szkody, lub jej groźby „przemysł krajowy” będzie rozumiany jako oznaczający ogół producentów produktu podobnego lub bezpośrednio konkurującego, działających na terytorium Członka, bądź tych producentów, których łączna produkcja produktów podobnych lub bezpośrednio konkurujących stanowi większą część całej produkcji krajowej tych produktów.
W dochodzeniu w celu ustalenia, czy zwiększony przywóz spowodował lub zagraża spowodowaniem poważnej szkody dla przemysłu krajowego w świetle postanowień niniejszego Porozumienia, właściwe władze ocenią wszystkie odnoszące się do sprawy czynniki o charakterze obiektywnym i wymiernym, mające wpływ na sytuację tego przemysłu, w szczególności tempo i rozmiar wzrostu przywozu, danego produktu w ilościach bezwzględnych i względnych, udział zwiększonego przywozu na rynku krajowym, zmiany w poziomie sprzedaży, produkcji, wydajności, wykorzystania zdolności produkcyjnych, zysków i strat oraz zatrudnienia.
Ustalenie, o którym mowa w pkt a) nie może być dokonane, chyba że takie dochodzenie wykaże na podstawie obiektywnych dowodów istnienie związku przyczynowego między wzrostem przywozu danego produktu i poważną szkodą lub jej groźbą. Jeśli czynniki inne niż zwiększony przywóz, wyrządzają w tym samym czasie szkodę przemysłowi krajowemu, to ta szkoda nie będzie przypisywana zwiększonemu przywozowi.
Właściwe władze opublikują niezwłocznie, zgodnie z postanowieniami artykułu 3, szczegółową analizę przypadku, będącego przedmiotem dochodzenia, jak również wykazanie istotnego znaczenia badanych czynników dla sprawy.
Artykuł 5
Stosowanie środków ochronnych
W przypadkach, kiedy kontyngent jest rozdzielany miedzy kraje dostawców, Członek stosujący ograniczenia może dążyć do uzgodnienia przydziału w ramach kontyngentu ze wszystkimi innymi Członkami mającymi istotny interes w dostarczeniu danego produktu. W przypadkach, gdy metoda ta nie nadaje się do właściwego zastosowania, dany Członek przyzna Członkom mającym istotny interes w dostarczaniu produktu, udziały skalkulowane na bazie proporcji dostaw zrealizowanych przez tych Członków w poprzednim okresie reprezentatywnym w globalnej ilości lub wartości przywozu tego produktu przez tych Członków w poprzednim okresie reprezentatywnym, uwzględniając przy tym w należyty sposób wszelkie szczególne czynniki, które mogły lub będą mogły oddziałać na handel tym produktem.
Członek może odstąpić od postanowień określonych w pkt a) pod warunkiem przeprowadzenia konsultacji zgodnie z ustępem 3 artykułu 12 pod auspicjami Komitetu Środków Ochronnych ustanowionego na mocy ustępu 1 artykułu 13 i przedstawienia Komitetowi wyraźnych dowodów, że i) przywóz pochodzący z niektórych Członków zwiększył się o procent nieproporcjonalny w stosunku do ogólnego wzrostu przywozu danego towaru w reprezentatywnym okresie, ii) przyczyny odstąpienia od postanowień pkt a) są uzasadnione i iii) warunki takiego odstąpienia są sprawiedliwe w stosunku do wszystkich dostawców danego produktu. Okres stosowania wszelkiego takiego środka nie będzie przedłużony poza okres początkowy, przewidziany w ustępie 1 artykułu 7. Odstąpienie, o którym mowa wyżej, nie będzie dozwolone w przypadku groźby poważnej szkody.
Artykuł 6
Tymczasowe środki ochronne
W krytycznych okolicznościach, kiedy opóźnienie mogłoby wyrządzić szkodę trudną do naprawienia Członek może zastosować tymczasowy środek ochronny zgodnie ze wstępnym ustaleniem, że istnieje wyraźny dowód, iż zwiększony przywóz spowodował lub grozi spowodowaniem poważnej szkody. Okres stosowania środka tymczasowego nie będzie przekraczać 200 dni, w którym to okresie będą spełnione istotne wymogi ustanowione w artykułach od 2 do 7 i w artykule 12. Takie środki powinny przybrać formę podwyższenia opłat celnych, które będą szybko zwrócone, jeśli nie zostanie ustalone w dalszym dochodzeniu, o którym mowa w ustępie 2 artykułu 4, że tak zwiększony przywóz spowodował lub grozi spowodowaniem poważnej szkody przemysłu krajowego. Okres stosowania jakiegokolwiek takiego tymczasowego środka będzie liczony jako część okresu początkowego tak jak przedłużenie, o którym mowa w ustępie 1, 2 i 3 artykułu 7.
Artykuł 7
Okres stosowania i przegląd środków ochronnych
Niezależnie od postanowień ustępu 5, środek ochronny stosowany 180 dni lub krócej, może być zastosowany ponownie wobec przywozu produktu, jeśli:
co najmniej jeden rok upłynął od daty wprowadzenia środka ochronnego wobec przywozu tego produktu; i
taki środek ochronny nie był stosowany wobec tego samego produktu więcej niż dwa razy w ciągu 5 lat bezpośrednio poprzedzających datę wprowadzenia środka.
Artykuł 8
Poziom koncesji i inne zobowiązania
Artykuł 9
Członkowi – kraje rozwijające się
Artykuł 10
Uprzednio istniejące środki z mocy artykułu XIX
Członkowie zniosą wszystkie środki ochronne wprowadzone z tytułu artykułu XIX GATT 1947, które istniały w momencie wejścia w życie Porozumienia WTO, nie później niż po ośmiu latach, licząc od daty, kiedy były one po raz pierwszy wprowadzone lub po pięciu latach od daty wejścia w życie Porozumienia WTO, w zależności od tego, która z tych dat będzie późniejsza.
Artykuł 11
Zakaz i eliminacja niektórych środków
Członek nie podejmie ani nie będzie dążyć do podjęcia jakiegokolwiek wyjątkowego działania wobec przywozu konkretnych produktów przewidzianych w artykule XIX GATT 1994 chyba że takie działanie odpowiada postanowieniom tego artykułu, stosowanym zgodnie z niniejszym Porozumieniem.
Ponadto, Członek nie będzie dążyć do podjęcia lub nie podejmie i nie będzie utrzymywać w mocy żadnych dobrowolnych ograniczeń wywozowych, innych porozumień samoujmujących lub jakichkolwiek innych podobnych środków w stosunku do wywozu lub przywozu ( 166 ), ( 167 ). Dotyczy to działań podjętych przez pojedynczego Członka jak i również działań w ramach umów, porozumień i uzgodnień zawartych przez dwóch lub więcej Członków. Każdy taki środek będący w mocy w chwili wejścia w życie Porozumienia WTO będzie doprowadzony do zgodności z niniejszym Porozumieniem lub zniesiony zgodnie z ustępem 2.
Niniejsze Porozumienie nie ma zastosowania do środków, które Członek będzie chciał wprowadzić, wprowadził lub utrzymuje na mocy postanowień GATT 1994 innych niż artykuł XIX oraz Wielostronnych Porozumień Handlowych w Załączniku 1A innych niż niniejsze Porozumienie lub na mocy protokołów i porozumień lub uzgodnień zawartych w ramach GATT 1994.
Artykuł 12
Notyfikacja i konsultacja
Członek natychmiast dokona notyfikacji Komitetowi Środków Ochronnych w sprawach:
wszczęcie procesu dochodzeniowego dotyczącego poważnej szkody lub jej groźby oraz przyczyn tego dochodzenia;
stwierdzenia poważnej szkody lub jej groźby spowodowanej przez zwiększony przywóz; i
podjęcia decyzji o zastosowaniu lub przedłużeniu środka ochronnego.
Artykuł 13
Nadzór
Ustanawia się niniejszym Komitet Środków Ochronnych pod auspicjami Rady Handlu Towarami, w którym udział będzie otwarty dla każdego Członka wyrażającego wolę uczestnictwa w nim. Komitet będzie mieć następujące funkcje:
monitorowanie i składanie rocznych sprawozdań Radzie Handlu Towarami na temat ogólnej realizacji niniejszego Porozumienia oraz przedstawianie zaleceń w sprawie jego usprawnienia;
weryfikowanie, na wniosek poszkodowanego Członka, czy wymagania proceduralne niniejszego Porozumienia, były przestrzegane w związku ze środkiem ochronnym i składanie sprawozdania Radzie Handlu Towarami;
udzielanie pomocy Członkom, na ich wniosek, przy ich konsultacjach zgodnie z postanowieniami niniejszego Porozumienia;
badanie środków objętych artykułem 10 i ustępem 1 artykułu 11, monitorowanie stopniowego znoszenia takich środków i składanie odpowiednio do wymogów sprawozdania Radzie Handlu Towarami;
badanie, na wniosek Członka podejmującego środek ochronny, czy propozycje zawieszenia koncesji lub innych zobowiązań „generalnie równoważne” i składanie odpowiednio do wymogów sprawozdań Radzie Handlu Towarami;
otrzymywanie i dokonywanie przeglądów wszystkich notyfikacji, przewidzianych w niniejszym Porozumieniu i składanie odpowiednio do wymogów sprawozdań Radzie Handlu Towarami; i
wykonywanie wszelkich innych funkcji związanych z niniejszym Porozumieniem, które Rada Handlu Towarami może określić.
Artykuł 14
Rozstrzyganie sporów
Postanowienia artykułów XXII i XXIII GATT 1994, sprecyzowane i stosowane na zasadzie Porozumienia o rozstrzyganiu sporów będą mieć zastosowanie do konsultacji i rozstrzygania sporów wynikających z niniejszego Porozumienia.
ZAŁĄCZNIK
WYJĄTEK ODNOSZĄCY SIĘ DO USTĘPU 2 ARTYKUŁU 11
Zainteresowani Członkowie |
Produkt |
Data zakończenia |
UE/Japonia |
Samochody osobowe, pojazdy terenowe, lekkie pojazdy użytkowe, lekkie ciężarówki (do 5 ton) oraz te same pojazdy w kompletnych zestawach części do montażu (zestawy CKD). |
31 grudnia 1999 r. |
ANNEX 1 B
GENERAL AGREEMENT ON TRADE IN SERVICES
PART I |
SCOPE AND DEFINITION |
Article I |
Scope and Definition |
PART II |
GENERAL OBLIGATIONS AND DISCIPLINES |
Article II |
Most-Favoured-Nation Treatment |
Article III |
Transparency |
Article III bis |
Disclosure of Confidential Information |
Article IV |
Increasing Participation of Developing Countries |
Article V |
Economic Integration |
Article V bis |
Labour Markets Integration Agreements |
Article VI |
Domestic Regulation |
Article VII |
Recognition |
Article VIII |
Monopolies and Exclusive Service Suppliers |
Article IX |
Business Practices |
Article X |
Emergency Safeguard Measures |
Article XI |
Payments and Transfers |
Article XII |
Restrictions to Safeguard the Balance of Payments |
Article XIII |
Government Procurement |
Article XIV |
General Exceptions |
Article XV bis |
Security Exceptions |
Article XV |
Subsidies |
PART III |
SPECIFIC COMMITMENTS |
Article XVI |
Market Access |
Article XVII |
National Treatment |
Article XVIII |
Additional Commitments |
PART IV |
PROGRESSIVE LIBERALIZATION |
Article XIX |
Negotiation of Specific Commitments |
Article XX |
Schedules of Specific Commitments |
Article XXI |
Modification of Schedules |
PART V |
INSTITUTIONAL PROVISIONS |
Article XXII |
Consultation |
Article XXIII |
Dispute Settlement and Enforcement |
Article XXIV |
Council for Trade in Services |
Article XXV |
Technical Cooperation |
Article XXVI |
Relationship with Other International Organizations |
PART VI |
FINAL PROVISIONS |
Article XXVII |
Denial of Benefits |
Article XXVIII |
Definitions |
Article XXIX |
Annexes |
Annex on Article II Exemptions |
|
Annex on Movement of Natural Persons Supplying Services under the Agreement |
|
Annex on Air Transport Services |
|
Annex on Financial Services |
|
Second Annex on Financial Services |
|
Annex on Negotiations on Maritime Transport Services |
|
Annex on Telecommunications |
|
Annex on Negotiations on Basic Telecommunications |
UKŁAD OGÓLNY W SPRAWIE HANDLU USŁUGAMI
CZŁONKOWIE,
uznając rosnące znaczenie handlu usługami dla wzrostu i rozwoju gospodarki światowej;
chcąc ustanowić wielostronne ramy zasad i reguł handlu usługami mające na celu wzrost tego handlu w warunkach przejrzystości i stopniowej liberalizacji oraz będące środkiem wspierania wzrostu gospodarczego wszystkich partnerów handlowych i rozwoju krajów rozwijających się;
pragnąc wcześniejszego osiągnięcia coraz wyższego poziomu liberalizacji handlu usługami przy pomocy kolejnych rund wielostronnych negocjacji służących wspieraniu interesów wszystkich uczestników na równie korzystnej podstawie oraz zapewnieniu ogólnej równowagi praw i obowiązków, przy jednoczesnym należytym uwzględnieniu celów narodowej polityki;
uznając prawo Członków do regulowania oraz wprowadzania nowych przepisów w dziedzinie świadczenia usług na ich terytoriach w celu realizowania celów narodowej polityki oraz mając na względzie istniejącą asymetrię w zakresie stopnia rozwoju regulowania działalności usługowej w poszczególnych krajach, a w szczególności uznając potrzebę wykonywania powyższego uprawnienia w krajach rozwijających się;
pragnąc ułatwić szersze uczestnictwo krajów rozwijających się w handlu usługami oraz wzrost ich wywozu usługowego, łącznie, między innymi, ze wzmocnieniem ich krajowego potencjału usługowego i jego efektywności i konkurencyjności;
zwracając szczególną uwagę na poważne trudności krajów najmniej rozwiniętych w obliczu ich szczególnej sytuacji gospodarczej oraz potrzeb rozwojowych, handlowych i finansowych;
UZGADNIAJĄ NINIEJSZYM, CO NASTĘPUJE:
CZĘŚĆ I
ZAKRES I DEFINICJA
Artykuł I
Zakres i definicja
Dla celów niniejszego Układu handel usługami jest definiowany jako świadczenie usługi:
z terytorium jednego Członka na terytorium któregokolwiek innego Członka;
na terytorium jednego członka dla usługobiorcy któregokolwiek innego Członka;
przez usługodawcę jednego Członka poprzez obecność handlową na terytorium któregokolwiek innego Członka;
przez usługodawcę jednego Członka poprzez obecność osób fizycznych Członka na terytorium któregokolwiek innego Członka.
Dla celów niniejszego Układu:
„środki stosowane przez Członków” oznaczają środki stosowane przez:
administrację i władze stopnia centralnego, regionalnego lub lokalnego; oraz
organy pozarządowe sprawujące władzę delegowaną przez administrację i władze stopnia centralnego, regionalnego lub lokalnego;
Wypełniając obowiązki i zobowiązania wynikające z Układu, każdy Członek podejmie dostępne mu uzasadnione środki dla zapewnienia przestrzegania jego postanowień przez władze i administracje regionalne i lokalne oraz ciała pozarządowe działające na jego terytorium.
„usługi” obejmują jakąkolwiek usługę w jakimkolwiek sektorze, z wyjątkiem usług świadczonych w wykonywaniu funkcji władczych.
„usługa świadczona w wykonaniu funkcji władczych” oznacza jakąkolwiek usługę, która nie jest dostarczana ani na zasadach handlowych, ani też w ramach konkurencji z jednym lub większą liczbą usługodawców.
CZĘŚĆ II
ZOBOWIĄZANIA OGÓLNE I ZASADY
Artykuł II
Zasada największego uprzywilejowania
Artykuł III
Przejrzystość
Artykuł III bis
Ujawnianie informacji poufnych
Postanowienia niniejszego Układu nie będą wymagać od któregokolwiek Członka dostarczenia informacji poufnych, których ujawnienie może utrudnić stosowanie prawa albo w inny sposób być sprzeczne z interesem publicznym, czy też naruszałoby uzasadnione interesy handlowe poszczególnych przedsiębiorstw publicznych albo prywatnych.
Artykuł IV
Rosnący udział krajów rozwijających się
Rosnący udział Członków – krajów rozwijających się w handlu światowym będzie ułatwiany poprzez negocjowane przez różnych Członków, stosownie do postanowień Części III i IV niniejszego Układu, szczegółowe zobowiązania odnoszące się do:
wzmocnienia ich krajowego potencjału usługowego oraz jego wydajności i konkurencyjności poprzez, między innymi, dostęp do technologii na zasadach handlowych;
poprawy dostępu do kanałów dystrybucji oraz sieci informacyjnych; oraz
liberalizacji dostępu do rynku w sektorach i sposobach świadczenia usług, będących przedmiotem ich zainteresowania wywozowego.
Członkowie – kraje rozwinięte, a w możliwym zakresie inni Członkowie, w ciągu dwóch lat od wejścia w życie Porozumienia WTO utworzą punkty informacyjne dla ułatwienia usługodawcom Członków – krajów rozwijających się dostępu do informacji odnoszącej się do ich rynków, w zakresie:
handlowych i technicznych aspektów świadczenia usług;
rejestracji, uznawania i uzyskiwania kwalifikacji zawodowych; oraz
dostępności technologii usługowej.
Artykuł V
Integracja gospodarcza
Niniejszy Układ nie będzie dla któregokolwiek Członka przeszkodą do stania się stroną albo przystąpienia do porozumienia liberalizującego handel usługami między jego stronami, pod warunkiem że takie porozumienie:
ma znaczący zakres sektorowy ( 169 ), oraz
przewiduje brak albo wyeliminowanie, w zasadzie całej dyskryminacji w rozumieniu Artykułu XVII, między stronami, w sektorach objętych punktem a), poprzez:
usunięcie istniejących środków dyskryminacji, albo
zakaz wprowadzania nowych albo bardziej dyskryminujących środków,
bądź w momencie wejścia w życie takiego porozumienia, bądź też na podstawie uzasadnionego harmonogramu – z wyjątkiem środków dozwolonych zgodnie z artykułami XI, XII, XIV i XIVbis.
Gdy kraje rozwijające się są stronami porozumienia w rodzaju, o którym mowa w ustępie 1, przewiduje się stosowną elastyczność w odniesieniu do warunków opisanych w ustępie 1, a szczególnie w odniesieniu do punktu b) tego ustępu – zgodną z poziomem rozwoju zainteresowanych krajów, zarówno ogólnym, jak i w poszczególnych sektorach i podsektorach.
Niezależnie od postanowień ustępu 6 w przypadku porozumienia w rodzaju, o którym mowa w ustępie 1, które obejmuje tylko kraje rozwijające się, traktowanie bardziej korzystne może być udzielone osobom prawnym będącym własnością lub znajdującym się pod kontrolą osób fizycznych stron takiego porozumienia.
Członkowie, którzy są stronami jakiegokolwiek porozumienia, o którym mowa w ustępie 1, niezwłocznie notyfikują Radzie Handlu Usługami takie porozumienie lub jego rozszerzenie czy też jakąkolwiek znaczącą zmianę. Udostępnią także Radzie stosowne informacje, których może się ona domagać. Rada może ustanowić grupę roboczą dla zbadania takiego porozumienia, jego poszerzenia czy też zmiany oraz dla złożenia Radzie sprawozdania o jego zgodności z niniejszym artykułem.
Członkowie, którzy są stronami jakiegokolwiek porozumienia, o którym mowa w ustępie 1, wprowadzanego w życie na podstawie harmonogramu, będą składać okresowo sprawozdanie Radzie Handlu Usługami o jego wprowadzaniu. Rada może utworzyć grupę roboczą dla zbadania tych informacji, jeśli uzna to za konieczne.
W oparciu o sprawozdania grup roboczych, o których mowa w punktach a) i b), Rada może dokonać zaleceń stronom, jeśli uzna to za stosowne.
Artykuł V bis
Porozumienia integrujące rynki pracy
Niniejszy Układ nie będzie dla któregokolwiek Członka przeszkodą w uczestniczeniu w jakimkolwiek porozumieniu ustanawiającym pełną integrację ( 170 ) rynków pracy pomiędzy lub pośród stron takiego porozumienia, pod warunkiem że takie porozumienie:
zwalnia obywateli stron takiego porozumienia od wymogu uzyskania pozwoleń na pobyt i podjęcie pracy;
jest notyfikowane Radzie Handlu Usługami.
Artykuł VI
Przepisy wewnętrzne
Każdy Członek będzie utrzymywać lub ustanowi, tak szybko jak to możliwe, sądy powszechne, arbitrażowe lub administracyjne albo procedury, które zapewnią, na wniosek dotkniętego usługodawcy, możliwość niezwłocznego odwołania, a gdzie jest to uzasadnione, stosowne środki zaradcze w odniesieniu do decyzji administracyjnych, które oddziałują na handel usługami. Gdy takie procedury nie są niezależne od organu, któremu powierzono wydawanie odnośnych decyzji administracyjnych, Członek zapewni rzeczywisty obiektywizm i bezstronność w rozpatrywaniu odwołania.
Postanowienia punktu a) nie powinny być interpretowane jako wymagające od Członka utworzenia takich sądów czy procedur, jeśli byłoby to sprzeczne z konstytucyjną strukturą lub z charakterem jego systemu prawnego.
W celu zapewnienia, by środki odnoszące się do wymogów kwalifikacyjnych i procedur, standardów technicznych i wymogów licencyjnych nie tworzyły zbędnych przeszkód dla handlu usługami, Rada Handlu Usługami, poprzez stosowne ciała, które może utworzyć, wypracuje wszelkie niezbędne zasady. Te zasady będą miały na celu zapewnienie, aby takie wymogi, między innymi:
były oparte na obiektywnych i przejrzystych kryteriach, takich jak fachowość i zdolność do świadczenia usługi;
nie były bardziej uciążliwe niż jest to konieczne dla zapewnienia jakości usługi;
nie stanowiły same w sobie ograniczenia dla świadczenia usługi w przypadku procedur licencyjnych.
W sektorach, w których Członek podjął szczegółowe zobowiązania, do czasu wejścia w życie zasad rozwiniętych zgodnie z ustępem 4 Członek nie będzie stosować wymogów kwalifikacyjnych i licencyjnych oraz standardów technicznych, które zniweczą lub osłabią takie szczegółowe zobowiązania w sposób:
niezgodny z kryteriami określonymi w punktach 4a), b) lub c); oraz
którego nie można się było zasadnie spodziewać od Członka w momencie podejmowania szczegółowych zobowiązań w tych sektorach.
W ocenie, czy Członek postępuje zgodnie z obowiązkiem określonym w punkcie 5a), będą brane pod uwagę standardy międzynarodowe właściwych organizacji ( 171 ) międzynarodowych stosowane przez Członka.
Artykuł VII
Uznawanie
Każdy Członek:
w ciągu 12 miesięcy od daty wejścia w życie w stosunku do niego Porozumienia WTO poinformuje Radę Handlu Usługami o istniejących sposobach uznawania i wskaże, czy są one oparte na porozumieniach i uzgodnieniach w rodzaju, o którym mowa w ustępie 1;
niezwłocznie poinformuje Radę Handlu Usługami, z takim wyprzedzeniem jakie tylko będzie możliwe, o rozpoczęciu negocjacji w przedmiocie porozumień lub ustaleń w rodzaju, o którym mowa w ustępie 1, w celu zapewnienia któremukolwiek innemu Członkowi odpowiedniej możliwości wyrażenia jego zainteresowania uczestnictwem w takich negocjacjach przed ich wejściem w zasadniczą fazę;
niezwłocznie poinformuje Radę Handlu Usługami o wprowadzeniu nowych lub o znaczącej zmianie istniejących środków uznawania oraz określi, czy są one oparte na porozumieniach lub uzgodnieniach w rodzaju, o którym mowa w ustępie 1.
Artykuł VIII
Monopole i wyłączni usługodawcy
Artykuł IX
Praktyki gospodarcze
Artykuł X
Nadzwyczajne środki ochronne
Artykuł XI
Płatności i transfery
Artykuł XII
Ograniczenia wprowadzane dla ochrony bilansu płatniczego
Ograniczenia, o których mowa w ustępie 1:
nie będą powodować dyskryminacji wśród Członków;
będą zgodne z postanowieniami Statutu Międzynarodowego Funduszu Walutowego;
będą unikać powodowania zbędnych szkód dla handlowych, gospodarczych i finansowych interesów któregokolwiek innego Członka;
nie będą przekraczać środków niezbędnych dla uporania się z okolicznościami opisanymi w ustępie 1;
będą miały charakter tymczasowy i będą, w miarę poprawy sytuacji określonej w ustępie 1, stopniowo usuwane.
Członkowie stosujący postanowienia niniejszego artykułu przeprowadzą niezwłoczne konsultacje z Komitetem Bilansu Płatniczego w przedmiocie ograniczeń wprowadzonych zgodnie z niniejszym artykułem.
Konferencja Ministerialna ustanowi procedury ( 172 ) okresowych konsultacji mających na celu przedstawienie zainteresowanemu Członkowi takich zaleceń, jakie uzna za stosowne.
Konsultacje takie poddadzą ocenie sytuację bilansu płatniczego zainteresowanego Członka oraz ograniczenia wprowadzone i utrzymywane zgodnie z niniejszym artykułem, mając na względzie takie czynniki jak, między innymi:
istota i zakres trudności w zakresie bilansu płatniczego i finansów zagranicznych;
zewnętrzne warunki gospodarcze i handlowe konsultowanego Członka;
dostępne alternatywne środki korygujące.
Konsultacje odniosą się do kwestii zgodności jakichkolwiek ograniczeń z ustępem 2, a w szczególności odniosą się do ich stopniowego usuwania zgodnie z ustępem 2e).
Podczas takich konsultacji zostaną uwzględnione wszystkie dane statystyczne oraz inne przedłożone przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy, a odnoszące się do dewiz, rezerw monetarnych oraz bilansu płatniczego – a wnioski zostaną oparte na szacunkach Funduszu w zakresie sytuacji bilansu płatniczego i finansów zagranicznych konsultowanego Członka.
Artykuł XIII
Zakupy rządowe
Artykuł XIV
Wyjątki o charakterze ogólnym
Pod warunkiem że środki takie nie są stosowane w sposób, który mógłby tworzyć narzędzie arbitralnej albo nieuzasadnionej dyskryminacji między krajami, gdzie panują podobne warunki, albo ukrytego ograniczenia dla handlu usługami, nic w niniejszym Układzie nie będzie interpretowane jako przeszkoda w przyjęciu i stosowaniu przez któregokolwiek Członka środków:
koniecznych dla ochrony publicznej moralności oraz utrzymania porządku publicznego; ( 173 )
niezbędnych dla ochrony życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin;
niezbędnych dla zapewnienia przestrzegania ustaw i przepisów, które nie są sprzeczne z postanowieniami niniejszego Układu, łącznie z odnoszącymi się do:
zapobiegania działaniom o charakterze oszukańczym i podstępnym lub postępowania ze skutkami niewykonania kontraktów usługowych;
ochrony życia prywatnego osób w zakresie przetwarzania i rozpowszechniania danych osobistych oraz ochrony poufności ich osobistych akt i rachunków;
bezpieczeństwa;
niezgodnych z artykułem XVII, pod warunkiem że różnica w traktowaniu ma na celu zapewnienie sprawiedliwego lub skutecznego ( 174 ) nakładania albo poboru podatków bezpośrednich w odniesieniu do usług lub usługodawców innych Członków;
niezgodnych z artykułem II, pod warunkiem że różnica w traktowaniu jest skutkiem porozumienia o unikaniu podwójnego opodatkowania lub postanowień o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych w jakimkolwiek innym porozu- mieniu międzynarodowym bądź uzgodnieniu, którym Członek jest związany.
Artykuł XIV bis
Wyjątki ze względów bezpieczeństwa
Nic w niniejszym Układzie nie będzie interpretowane jako:
wymagające od któregokolwiek Członka dostarczenia jakiejkolwiek informacji, której ujawnienie uznaje on za sprzeczne z jego istotnymi interesami bezpieczeństwa; albo
uniemożliwiające któremukolwiek z Członków podjęcie jakiegokolwiek działania uznanego za niezbędne dla ochrony jego istotnych interesów bezpieczeństwa, a:
odnoszącego się do świadczenia usług dokonywanego bezpośrednio lub pośrednio dla celów zaopatrzenia sił zbrojnych;
odnoszącego się do materiałów rozszczepialnych i materiałów do syntezy jądrowej lub materiałów służących do ich uzyskania;
podejmowanego w okresie wojny lub innej sytuacji nadzwyczajnej w stosunkach międzynarodowych; albo
uniemożliwiające któremukolwiek Członkowi podjęcie jakiegokolwiek działania w celu realizacji zobowiązań wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.
Artykuł XV
Subsydia
CZĘŚĆ III
ZOBOWIĄZANIA SZCZEGÓŁOWE
Artykuł XVI
Dostęp do rynku
W sektorach, gdzie podejmowane są zobowiązania w zakresie dostępu do rynku, środki, których Członek nie będzie utrzymywać albo wprowadzać zarówno na obszarze całego terytorium, jak i w jednostkach podziału administracyjnego, jeśli inaczej nie wyszczególniono w liście zobowiązań, są definiowane jako:
ograniczenia liczby usługodawców czy to w postaci kontyngentów określonych liczbowo, monopolów, wyłącznych usługodawców, czy też wymogów wykonania testu potrzeb ekonomicznych;
ograniczenia całkowitej wartości transakcji usługowych albo aktywów w postaci kontyngentów określonych liczbowo lub wymogu wykonania testu potrzeb ekonomicznych;
ograniczenia całkowitej ilości transakcji usługowych lub całkowitej wielkości produktu wyrażonego w formie określonych liczbowo jednostek, kontyngentów lub wymogów wykonania testu potrzeb ekonomicznych; ( 177 )
ograniczenia w postaci kontyngentów określonych liczbowo lub wymogu wykonania testu potrzeb ekonomicznych, całkowitej liczby osób fizycznych, które mogą być zatrudnione w danym sektorze usług albo które może zatrudnić dany usługodawca oraz które są konieczne dla i bezpośrednio związane ze świadczeniem usług;
środki, które ograniczają lub wymagają szczególnego rodzaju podmiotowości prawnej lub wspólnego przedsięwzięcia, za pomocą którego usługodawca może świadczyć usługę; oraz
ograniczenia nałożone na udział kapitału zagranicznego w postaci górnego progu udziału procentowego zagranicznych podmiotów albo całkowitej wartości indywidualnego czy też łącznego wkładu zagranicznego.
Artykuł XVII
Zasada traktowania narodowego
Artykuł XVIII
Zobowiązania dodatkowe
Członkowie mogą, w odniesieniu do środków oddziaływujących na handel usługami, negocjować zobowiązania, które nie są przedmiotem umieszczenia na liście zgodnie z artykułami XVI lub XVII, włączając w to zagadnienia dotyczące kwalifikacji, standardów i licencji. Zobowiązania takie zostaną wpisane na listę zobowiązań Członka.
CZĘŚĆ IV
STOPNIOWA LIBERALIZACJA
Artykuł XIX
Negocjowanie szczegółowych zobowiązań
Artykuł XX
Listy szczegółowych zobowiązań
Każdy Członek zamieści na liście szczegółowe zobowiązania, które podejmuje na podstawie Części III niniejszego Układu. W odniesieniu do sektorów, gdzie takie zobowiązania są podejmowane, każda z list określi:
warunki, ograniczenia oraz wymogi dotyczące dostępu do rynku;
wymogi oraz zastrzeżenia dotyczące traktowania narodowego;
zobowiązania odnoszące się do zobowiązań dodatkowych;
tam, gdzie jest to właściwe, harmonogram wprowadzania w życie takich zobowiązań; oraz
datę wejścia takich zobowiązań w życie.
Artykuł XXI
Zmiana list zobowiązań
Członek (zwany w niniejszym artykule „Członkiem dokonującym zmiany”) może, zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu, zmienić jakiekolwiek zobowiązanie zawarte w jego liście zobowiązań lub wycofać się z niego w każdej chwili po upływie trzech lat od chwili wejścia w życie takiego zobowiązania.
Członek dokonujący zmiany zawiadomi Radę Handlu Usługami o swoim zamiarze zmiany lub wycofania się z zobowiązania nie później niż na trzy miesiące przed planowanym wprowadzeniem takiej zmiany lub wycofania się zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu.
Na wniosek któregokolwiek Członka, którego korzyści wynikające z niniejszego Układu mogą zostać naruszone (zwanego w niniejszym artykule – „Członkiem poszkodowanym”) przez proponowane zmiany lub wycofanie się notyfikowane zgodne z ustępem 1b), Członek dokonujący zmiany przystąpi do negocjacji mających na celu osiągnięcie porozumienia w kwestii jakiejkolwiek koniecznej rekompensaty. W trakcie takich negocjacji oraz w osiągniętym porozumieniu zainteresowani Członkowie będą dążyć do utrzymania ogólnego poziomu wzajemnie korzystnych zobowiązań, nie mniej korzystnego dla handlu niż zawarty w listach szczegółowych zobowiązań podjętych przed takimi negocjacjami.
Rekompensata będzie dokonana zgodnie z zasadą największego uprzywilejowania.
Jeżeli porozumienie między Członkiem dokonującym zmiany i którymkolwiek Członkiem poszkodowanym nie zostanie osiągnięte przed końcem okresu przewidzianego na negocjacje, Członek poszkodowany może przekazać sprawę do postępowania arbitrażowego. Którykolwiek poszkodowany Członek, który chce skorzystać z prawa do rekompensaty, musi wziąć udział w postępowaniu arbitrażowym.
Jeżeli żaden z poszkodowanych Członków nie domaga się zastosowania postępowania arbitrażowego, Członek dokonujący zmiany będzie miał swobodę wprowadzenia proponowanej zmiany lub wycofania się.
Członek dokonujący zmiany nie może zmienić lub wycofać swego zobowiązania, dopóki nie dokona rekompensaty zgodnie z rezultatami postępowania arbitrażowego.
Jeżeli Członek dokonujący zmian wprowadza proponowane zmiany lub wycofuje się z zobowiązań i nie stosuje się do rezultatów postępowania arbitrażowego, którykolwiek Członek poszkodowany, który uczestniczył w postępowaniu arbitrażowym, może, zgodnie z rezultatami postępowania, dokonać zmian lub wycofać zasadniczo równoważne korzyści. Niezależnie od postanowień artykułu II zmiana taka lub wycofanie mogą być dokonane wyłącznie w odniesieniu do Członka dokonującego zmiany.
CZĘŚĆ V
POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE
Artykuł XXII
Konsultacja
Artykuł XXIII
Rozstrzyganie sporów i wykonywanie zaleceń
Artykuł XXIV
Rada Handlu Usługami
Artykuł XXV
Współpraca techniczna
Artykuł XXVI
Stosunki z innymi organizacjami międzynarodowymi
Rada Generalna podejmie stosowne działania w sprawie konsultacji i współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych oraz jej wyspecjalizowanymi agencjami, jak również z innymi organizacjami międzyrządowymi zajmującymi się usługami.
CZĘŚĆ VI
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł XXVII
Odmowa udzielenia korzyści
1. Członek może odmówić udzielenia korzyści w ramach niniejszego Układu:
w odniesieniu do świadczenia usługi, jeżeli stwierdzi, że usługa jest świadczona z terytorium lub na terytorium, które nie jest terytorium Członka lub terytorium Członka, w stosunku do którego Członek odmawiający nie stosuje Porozumienia WTO; oraz
jeśli stwierdzi, w przypadku świadczenia usług transportu morskiego, że usługa jest świadczona:
przez statek zarejestrowany zgodnie z prawami kraju niebędącego Członkiem lub też Członka, w stosunku do którego Członek odmawiający nie stosuje Porozumienia WTO, oraz
przez osobę, która jest operatorem albo użytkownikiem statku w całości lub części, lecz który należy do nie-Członka, albo Członka, w stosunku do którego Członek odmawiający nie stosuje Porozumienia WTO;
usługodawcy będącemu osobą prawną, jeżeli stwierdzi, że nie jest to usługodawca innego Członka lub że jest to usługodawca Członka, w stosunku do którego Członek odmawiający nie stosuje Porozumienia WTO.
Artykuł XXVIII
Definicje
Dla celów niniejszego Układu:
„środek” oznacza jakikolwiek środek stosowany przez Członka, czy to w postaci ustawy, przepisu, zasady, procedury, decyzji, czynności administracyjnych, czy w jakiejkolwiek innej;
„świadczenie usługi” obejmuje produkcję, dystrybucję, marketing, sprzedaż i dostarczanie usługi;
„środki stosowane przez Członka oddziaływujące na handel usługami” obejmują środki odnoszące się do:
nabywania, płatności albo korzystania z usługi;
dostępu do i korzystania, w związku ze świadczeniem usługi, z usług, co do których istnieje określony przez tych Członków wymóg oferowania ich publicznie;
obecności obejmującej obecność handlową osób Członka w celu świadczenia usługi na terytorium innego Członka;
„obecność handlowa” oznacza jakikolwiek rodzaj działalności gospodarczej lub profesjonalnej, włączając w to:
ustanowienie, nabycie lub utrzymywanie osoby prawnej albo
tworzenie lub utrzymywanie oddziału albo przedstawicielstwa
w celu świadczenia usługi na terytorium Członka;
„sektor” usługi oznacza,
w odniesieniu do szczegółowego zobowiązania, jeden lub więcej albo wszystkie sektory lub podsektory danej usługi, jak to zostało określone w liście zobowiązań Członka,
w innym przypadku – całość takiego sektora usługowego wraz ze wszystkimi jego podsektorami;
„usługa innego Członka” oznacza usługę, która jest świadczona,
z, albo na terytorium tego innego Członka, a w przypadku transportu morskiego, przez statek zarejestrowany zgodnie z prawami tego innego Członka lub przez osobę tego innego Członka, która świadczy usługę jako operator statku, albo używając go w całości lub w części; albo
przez usługodawcę tego innego Członka w przypadku świadczenia usługi poprzez obecność handlową albo poprzez obecność osób fizycznych;
„usługodawca” oznacza jakąkolwiek osobę, która świadczy usługę ( 180 );
„usługodawca monopolistyczny” oznacza jakąkolwiek osobę, publiczną lub prywatną, która na danym rynku na terytorium Członka jest upoważniona do działania lub została utworzona formalnie, czy też faktycznie przez tego Członka jako jedyny usługodawca;
„usługobiorca” oznacza jakąkolwiek osobę otrzymującą lub korzystającą z usługi;
„osoba” oznacza osobę fizyczną albo prawną;
„osoba fizyczna innego Członka” oznacza osobę fizyczną, która zamieszkuje na terytorium tego innego Członka albo któregokolwiek innego Członka i która na mocy prawa tego innego Członka:
posiada obywatelstwo tego innego Członka; albo
posiada prawo stałego pobytu tego innego Członka, w przypadku Członka, który:
nie ma obywateli, albo
w zakresie środków oddziaływujących na handel usługami stosuje zasadniczo takie samo traktowanie wobec osób stale tam zamieszkujących, jak wobec swych obywateli, co notyfikował w momencie przyjęcia lub przy przystąpieniu do Porozumienia WTO, z zastrzeżeniem, że żaden Członek nie jest zobowiązany do udzielenia osobom posiadającym prawo stałego pobytu traktowania bardziej korzystnego niż to, którego by udzielił ten inny Członek w odniesieniu do takich osób. Notyfikacja taka powinna zawierać zapewnienie o podjęciu w odniesieniu do osób posiadających prawo stałego pobytu takich samych obowiązków, jakie taki inny Członek ma wobec własnych obywateli;
„osoba prawna” oznacza jakikolwiek podmiot prawny, właściwie ustanowiony albo inaczej zorganizowany zgodnie z odpowiednim prawem, działający w celu osiągania zysku lub też innych dochodów, będący własnością prywatną lub publiczną i obejmuje jakąkolwiek spółkę, fundusz powierniczy, wspólne przedsięwzięcie, własność jednoosobową lub stowarzyszenie;
„osoba prawna innego Członka” oznacza osobę prawną, która jest albo:
ustanowiona lub inaczej zorganizowana zgodnie z prawem takiego innego Członka i jest zaangażowana w znaczące operacje gospodarcze na terytorium tego Członka lub któregokolwiek innego Członka; albo
w przypadku świadczenia usługi poprzez obecność handlową jest własnością albo znajduje się pod kontrolą:
osób fizycznych tego Członka, albo
osób prawnych tego Członka zdefiniowanych w podpunkcie i);
osoba prawna jest:
„własnością” osób Członka, jeżeli więcej niż 50 procent jej udziałów jest w posiadaniu osób tego Członka;
„pod kontrolą” osób Członka, jeżeli osoby takie mają uprawnienie do powołania większości zarządu albo mogą w inny uprawniony sposób kierować jej działaniami;
„powiązana” z inną osobą, kiedy kontroluje lub jest kontrolowana przez tę inną osobę; albo gdy rzeczona oraz ta inna osoba znajdują się pod kontrolą tego samego podmiotu;
„podatki bezpośrednie” obejmują wszelkie podatki od dochodu całkowitego, całkowitego kapitału albo części dochodu lub kapitału – wraz z podatkami od dochodów z przeniesienia własności, podatkami od majątku, spadków i darowizn oraz z podatkami od całości płac płaconymi przez przedsiębiorstwa, jak również podatki od aprecjacji kapitału.
Artykuł XXIX
Załączniki
Załączniki do niniejszego Układu stanowią jego integralną część.
Załącznik w sprawie odstępstw od artykułu II
Zakres
Załącznik precyzuje warunki, zgodnie z którymi w chwili wejścia w życie niniejszego Układu Członek jest zwolniony z obowiązków wynikających z ustępu 1 artykułu II.
Jakiekolwiek nowe odstępstwa stosowane po wejściu w życie Porozumienia WTO będą rozpatrywane zgodnie z ustępem 3 artykułu IX tego Porozumienia.
Przegląd
Rada Handlu Usługami podda przeglądowi wszystkie odstępstwa udzielone na okres dłuższy niż pięć lat. Pierwszy taki przegląd będzie miał miejsce nie później niż w pięć lat po wejściu w życie Porozumienia WTO.
W trakcie przeglądu Rada Handlu Usługami:
zbada, czy okoliczności, które stworzyły potrzebę dla odstępstwa istnieją w dalszym ciągu; oraz
określi datę następnego przeglądu.
Wygaśnięcie
Odstępstwo od obowiązków Członka, przyjętych na mocy ustępu 1 artykułu II Układu, wygasa w odniesieniu do danego środka w chwili przewidzianej w odstępstwie.
W zasadzie stosowanie takich odstępstw nie powinno przekraczać okresu 10 lat. W każdym razie będą one przedmiotem negocjacji podczas kolejnych rund liberalizujących handel usługami.
Z końcem okresu obowiązywania odstępstwa Członek notyfikuje Radzie Handlu Usługami doprowadzenie niezgodnego środka do zgodności z wymogami ustępu 1 artykułu II niniejszego Układu.
Listy odstępstw od artykułu II
[Uzgodnione listy odstępstw przyjętych na podstawie ustępu 2 artykułu II stanowią część niniejszego Załącznika w traktatowej wersji Porozumienia WTO.]
Załącznik w sprawie przemieszczania się osób fizycznych świadczących usługi zgodnie z Układem
Niniejszy załącznik stosuje się do środków oddziaływujących, w zakresie świadczenia usług, na osoby fizyczne będące usługodawcami Członka oraz na osoby fizyczne, które są zatrudnione przez usługodawcę Członka.
Układu nie stosuje się do środków odnoszących się do osób fizycznych poszukujących dostępu do rynku pracy Członka, jak również do środków dotyczących obywatelstwa, stałego pobytu, czy też stałego zatrudnienia.
Zgodnie z Częściami III i IV Układu, Członkowie mogą negocjować szczegółowe zobowiązania w przedmiocie przemieszczania się wszystkich kategorii osób fizycznych świadczących usługi zgodnie z Układem. Osobom fizycznym objętym szczegółowym zobowiązaniem zezwoli się na świadczenie usług zgodnie z warunkami określonymi przez to zobowiązanie.
Układ nie będzie dla Członka przeszkodą w stosowaniu środków regulujących wstęp lub czasowy pobyt osób fizycznych na jego terytorium, łącznie ze środkami niezbędnymi dla ochrony integralności granic i zapewnienia uporządkowanego przemieszczania się osób przez granice, pod warunkiem że środki takie nie będą stosowane w sposób niweczący lub naruszający korzyści przypadające któremukolwiek Członkowi zgodnie z warunkami szczegółowego zobowiązania. ( 181 )
Załącznik w sprawie usług transportu lotniczego
Niniejszy Załącznik stosuje się do środków oddziaływujących na usługi transportu lotniczego, zarówno rozkładowego jak i nie, oraz na usługi pomocnicze. Potwierdza się, że jakiekolwiek zobowiązanie szczegółowe albo zobowiązanie przyjęte zgodnie z niniejszym Układem nie ogranicza, ani nie wpływa na obowiązki Członka w ramach porozumień dwustronnych lub wielostronnych, które obowiązują w chwili wejścia w życie Porozumienia WTO.
Układ, łącznie z procedurami rozstrzygania sporów, nie będzie stosowany do środków oddziaływujących na:
prawa ruchu lotniczego, bez względu na sposób przyznawania; albo
usługi bezpośrednio związane z wykonywaniem praw ruchu lotniczego,
z wyjątkiem zastrzeżonych w ustępie 3 niniejszego Załącznika.
Układ znajduje zastosowanie do środków oddziaływujących na:
usługi w dziedzinie naprawy i utrzymania sprzętu lotniczego;
sprzedaż i marketing usług transportu lotniczego;
usługi systemu rezerwacji komputerowej (CRS).
Procedury rozstrzygania sporów niniejszego Układu mogą być powołane tylko, gdy Członkowie podjęli w tej mierze obowiązki lub szczegółowe zobowiązania oraz gdy zostały wyczerpane procedury rozstrzygania sporów przewidziane w innych dwustronnych oraz wielostronnych umowach albo porozumieniach.
Rada Handlu Usługami dokona okresowego przeglądu, co najmniej co pięć lat, dokonań w sektorze transportu lotniczego oraz funkcjonowania niniejszego Załącznika, mając na uwadze rozważenie możliwości dalej idącego zastosowania niniejszego Układu w tym sektorze.
Definicje:
„Naprawa i utrzymywanie sprzętu lotniczego” oznacza takie czynności, które są dokonywane w odniesieniu do statku powietrznego albo jego części podczas gdy jest on wycofany ze świadczenia usług i nie obejmuje tzw. napraw bieżących.
„Sprzedaż i marketing usług transportu lotniczego” dla zainteresowanego przewoźnika oznacza możność swobodnej sprzedaży i obrotu jego usługami transportu lotniczego, łącznie ze wszystkimi aspektami marketingu, takimi jak badanie rynków, promocja i dystrybucja. Działania te nie obejmują polityki cenowej w zakresie usług transportu lotniczego ani też stosownych warunków.
„Usługi systemu rezerwacji komputerowej (CRS)” oznacza usługi świadczone przez systemy skomputeryzowane zawierające informacje o rozkładzie lotów przewoźnika, dostępności miejsc, opłatach i zasadach ich ustalania, za pomocą których można dokonywać rezerwacji albo wydawać bilety.
„Prawa ruchu lotniczego” oznaczają prawo do rozkładowego i nierozkładowego świadczenia usług w zakresie operacji odpłatnego przewozu pasażerów, ładunku oraz poczty albo prawo do wynajęcia samolotu z lub do, w lub nad terytorium Członka, wraz z obsługiwanymi miejscami, trasami operowania, rodzajem ruchu, dostarczoną pojemnością, opłatami i ich warunkami oraz kryteriami określania linii lotniczych, łącznie z takimi, jak liczba, własność i kontrola.
Załącznik w sprawie usług finansowych
1. Przedmiot i definicja
Niniejszy Załącznik ma zastosowanie wobec środków wywierających wpływ na świadczenie usług finansowych. Nawiązanie w Załączniku do świadczenia usług finansowych będzie oznaczało świadczenie usługi w sposób określony w ustępie 2 artykułu I Układu.
Dla celów punktu 3b) artykułu I Układu określenie „usługi w wykonywaniu funkcji władczych” oznacza:
działania banku centralnego albo władz monetarnych bądź innej instytucji publicznej w wykonywaniu polityki pieniężnej lub kursowej;
działania stanowiące część ustawowego systemu ubezpieczeń społecznych albo powszechnego programu emerytalnego; oraz
inne działania wykonywane przez instytucję publiczną na rachunek, z gwarancją lub z użyciem zasobów finansowych rządu.
Dla celów punktu 3b) artykułu I Układu, w sytuacji gdy Członek dopuszcza prowadzenie jakiejkolwiek działalności wymienionej w punktach b) ii) albo b) iii) niniejszego ustępu przez jego własnych usługodawców finansowych świadczących usługi w konkurencji z instytucją publiczną albo z innym usługodawcą finansowym, pojęcie „usługi” będzie obejmowało taką działalność.
Punkt 3c) artykułu I Układu nie będzie odnosił się do usług objętych niniejszym Załącznikiem.
2. Przepisy wewnętrzne
Niezależnie od innych postanowień Układu, Członek nie będzie powstrzymywany przed wprowadzeniem środków wynikających z wymogów przezorności, obejmujących ochronę inwestorów, depozytariuszy, posiadaczy polis ubezpieczeniowych albo osób, wobec których na usługodawcy finansowym spoczywają obowiązki powiernicze, czy też środków zapewniających wewnętrzną spoistość i stabilność systemu finansowego. W przypadku kiedy takie środki nie są zgodne z postanowieniami Układu, nie będą one stosowane w sposób służący uchylaniu się od zobowiązań i obowiązków Członka wynikających z Układu.
Nic w niniejszym Układzie nie będzie interpretowane w sposób wymagający od Członka ujawnienia informacji dotyczących spraw i rachunków indywidualnych klientów, czy też jakichkolwiek informacji poufnych albo prawnie zastrzeżonych, znajdujących się w posiadaniu instytucji publicznych.
3. Uznanie
Członek może uznać środki przezorności jakiegokolwiek innego kraju ustalając, w jaki sposób środki tego Członka odnoszące się do usług finansowych będą stosowane. Takie uznanie, które może zostać osiągnięte bądź przez ujednolicenie przepisów, bądź też w inny sposób, może być oparte na porozumieniu albo ustaleniu z krajem zainteresowanym lub też może być dokonane jednostronnie.
Członek, który jest stroną porozumienia albo ustalenia przyszłego lub istniejącego, o którym mowa w punkcie a), zapewni zainteresowanym Członkom dostateczną możliwość negocjowania ich przystąpienia do takich porozumień lub też ustaleń, albo negocjowania z nim porównywalnych – na warunkach, w których zapewniona zostanie równoważność przepisów, nadzoru, stosowania, a gdzie to będzie właściwe, procedury dotyczące wymiany informacji pomiędzy stronami porozumień i ustaleń. Tam gdzie Członek udziela uznania jednostronnie, zapewni któremukolwiek innemu Członkowi dostateczną możliwość wykazania, że istnieją okoliczności uzasadniające uznanie.
W sytuacji gdy Członek rozważa uznanie środków przezorności innego państwa, ustęp 4b) artykułu VII Układu nie będzie miał zastosowania.
4. Rozstrzyganie sporów
Zespoły orzekające powołane do rozstrzygania sporów dotyczących środków przezorności oraz innych spraw finansowych będą posiadać niezbędne doświadczenie odpowiadające określonej usłudze finansowej będącej przedmiotem sporu.
5. Definicje
Dla celów niniejszego Załącznika:
Usługą finansową jest jakakolwiek usługa o charakterze finansowym oferowana przez usługodawcę finansowego Członka. Usługi finansowe obejmują wszystkie usługi ubezpieczeniowe i pokrewne oraz wszystkie usługi bankowe i inne usługi finansowe (z wyłączeniem ubezpieczeń). Usługi finansowe obejmują następującą działalność:
Usługi ubezpieczeniowe i pokrewne
ubezpieczenia bezpośrednie (łącznie ze współubezpieczeniem)
na życie
inne
reasekurację i retrocesję;
pośrednictwo ubezpieczeniowe, takie jak maklerstwo lub agencja;
usługi pomocnicze w ubezpieczeniach, takie jak doradztwo, usługi obliczeniowe, ocena ryzyka i realizacja roszczeń.
Bankowość i inne usługi finansowe (z wyłączeniem ubezpieczeń)
przyjmowanie od ludności depozytów i innych funduszy podlegających zwrotowi;
udzielanie wszelkiego rodzaju pożyczek, z kredytami konsumpcyjnymi, hipotecznymi, pośrednictwem i finansowaniem transakcji handlowych włącznie;
leasing finansowy;
wszelkie usługi płatności i przekazu pieniędzy, z kartami kredytowymi i debetowymi, czekami podróżniczymi i wekslami trasowanymi łącznie;
gwarancje i poręczenia;
zawieranie na własny rachunek i na rachunek klientów, czy to na giełdzie, czy to na rynku wtórnym lub w inny sposób, transakcji dotyczących:
instrumentów rynku pieniężnego (łącznie z czekami, wekslami, świadectwami depozytowymi);
wymiany dewiz;
produktów pochodnych obejmujących, lecz nieograniczających się do transakcji terminowych i opcji;
instrumentów z zakresu kursu wymiany walut i odsetek, łącznie z operacjami, takimi jak „swaps”, porozumień odnoszących się do przyszłych kursów walut;
przenoszalnych papierów wartościowych;
innych negocjowalnych instrumentów i aktywów finansowych z metalami szlachetnymi w sztabach łącznie;
udział w emisji wszystkich rodzajów papierów wartościowych, łącznie z gwarantowaniem i lokowaniem jako agent (publiczny lub prywatny) i świadczeniem usług związanych z taką emisją;
maklerstwo pieniężne;
zarządzanie aktywami, takie jak zarządzanie gotówką lub portfelami aktywów, wszystkie formy zarządzania wspólnymi inwestycjami kapitałowymi, zarządzanie funduszami emerytalnymi, usługi powiernicze, przechowania i depozytowe;
usługi rozliczeniowe i rozrachunkowe dla aktywów finansowych, w tym papierów wartościowych, produktów pochodnych i innych instrumentów zbywalnych;
dostarczanie i przekazywanie informacji finansowej, przetwarzanie danych finansowych i związane z tym usługi w zakresie programowania dostarczonego przez firmy świadczące inne usługi finansowe;
doradztwo, pośrednictwo i inne pomocnicze usługi finansowe dotyczące działalności wymienionej w punktach od v) do xv), włączając w to analizy i zalecenia kredytowe, badania i doradztwo w przedmiocie inwestycji kapitałowych i portfeli aktywów finansowych, doradztwo w nabywaniu, restrukturyzacji i strategii spółek kapitałowych.
Usługodawca finansowy oznacza jakąkolwiek osobę fizyczną lub prawną Członka zamierzającą świadczyć lub świadczącą usługi finansowe z zastrzeżeniem, że określenie „usługodawca finansowy” nie obejmuje instytucji publicznej.
„Instytucja publiczna” oznacza:
rząd, bank centralny albo władze monetarne Członka, czy też taką jednostkę organizacyjną Członka stanowiącą własność lub znajdującą się pod kontrolą Członka, której głównym zadaniem jest wykonywanie czynności dla rządu lub działanie dla realizacji celów rządowych – z wyłączeniem jednostek zaangażowanych głównie w świadczenie usług na zasadach komercyjnych; albo
instytucję prywatną, realizującą zadania wykonywane zwykle przez bank centralny albo władze monetarne – w zakresie wykonywania tych zadań.
Drugi Załącznik w sprawie usług finansowych
Niezależnie od postanowień artykułu II Układu oraz ustępów 1 i 2 Załącznika w sprawie odstępstw od artykułu II Członek może, w ciągu 60 dni rozpoczynających się cztery miesiące po wejściu w życie Porozumienia WTO, umieścić na liście w tym Załączniku środki odnoszące się do usług finansowych, które są niezgodne z postanowieniami ustępu 1 artykułu II Układu.
Niezależnie od postanowień artykułu XXI Układu Członek, w ciągu 60 dni rozpoczynających się cztery miesiące po wejściu w życie Porozumienia WTO, może poprawić, zmienić lub wycofać całość albo część szczegółowych zobowiązań odnoszących się do usług finansowych zapisanych w jego liście szczegółowych zobowiązań.
Rada Handlu Usługami ustanowi wszelkie procedury niezbędne dla zastosowania ustępów 1 i 2.
Załącznik w sprawie negocjacji w zakresie usług transportu morskiego
Artykuł II oraz Załącznik w sprawie odstępstw od artykułu II, łącznie z wymogiem podania w Załączniku jakiegokolwiek środka niezgodnego z zasadą największego uprzywilejowania, którego Członek będzie używać, wejdą w życie w odniesieniu do żeglugi międzynarodowej, usług pomocniczych oraz dostępu do oraz korzystania z urządzeń portowych wyłącznie w chwili:
określonej zgodnie z postanowieniami ustępu 4 Decyzji ministerialnej w sprawie negocjacji w zakresie usług transportu morskiego; albo,
przedstawienia raportu końcowego Grupy Negocjacyjnej do spraw Usług Transportu Morskiego, o którym mowa w tej Decyzji – w sytuacji gdy negocjacje nie zakończą się powodzeniem.
Ustęp 1 nie będzie stosowany do jakiegokolwiek szczegółowego zobowiązania w dziedzinie usług transportu morskiego, które zostało zapisane w liście zobowiązań Członka.
Od chwili zakończenia negocjacji, o których mowa w ustępie 1, a przed wejściem w życie rezultatów tych negocjacji, Członkowie mogą poprawić, zmienić albo wycofać całość, czy też część swoich zobowiązań w tym sektorze – bez potrzeby udzielenia wyrównania, niezależnie od postanowień artykułu XXI.
Załącznik w sprawie usług telekomunikacyjnych
1. Cele
Uznając szczególny charakter sektora usług telekomunikacyjnych, a w szczególności jego podwójną rolę zarówno jako odrębnego sektora działalności gospodarczej, jak i podstawowego środka przekazu dla innych rodzajów działalności gospodarczej, Członkowie uzgodnili następujący Załącznik mając na celu uzupełnienie postanowień Układu odnoszących się do środków oddziaływujących na dostęp i korzystanie z publicznych sieci przekazu oraz usług telekomunikacyjnych. W związku z tym niniejszy Załącznik zawiera uwagi oraz postanowienia uzupełniające do Układu.
2. Przedmiot
Niniejszy Załącznik ma zastosowanie do wszystkich środków Członka, które oddziaływują na dostęp i korzystanie z publicznych sieci przekazu oraz usług telekomunikacyjnych ( 182 ).
Załącznika niniejszego nie stosuje się do środków oddziaływujących na funkcjonowanie telewizji kablowej i rozpowszechnianie programów radiowych bądź telewizyjnych.
Nic w niniejszym Załączniku nie będzie interpretowane jako:
wymaganie od Członka wyrażenia zgody dla usługodawcy któregokolwiek innego Członka na założenie, konstruowanie, nabywanie, dzierżawienie, zarządzanie siecią telekomunikacyjną albo dostarczanie telekomunikacyjnych sieci przekazu czy też usług innych niż uwzględnione w liście zobowiązań tego Członka; albo
wymaganie od Członka (lub wymaganie od Członka nałożenia na podległych mu usługodawców) założenia, konstruowania, nabycia, dzierżawienia albo dostarczenia telekomunikacyjnych sieci przekazu lub usług nie oferowanych publicznie.
3. Definicje
Dla celów niniejszego Załącznika:
„telekomunikacja” oznacza nadawanie i odbieranie sygnałów za pomocą jakichkolwiek urządzeń elektromagnetycznych;
„publiczne usługi telekomunikacyjne” oznaczają jakąkolwiek usługę przekazu telekomunikacyjnego, która w sposób jednoznaczny bądź w rzeczywistości jest oferowana publicznie przez danego Członka. Usługi takie mogą obejmować m.in., telegraf, telefon, teleks oraz transmisję danych łączące się przeważnie z transmisją w czasie rzeczywistym informacji dostarczanej przez użytkownika pomiędzy dwoma lub więcej punktami, bez żadnej zmiany formy i zawartości informacji użytkownika;
„publiczna sieć przekazu telekomunikacyjnego” oznacza publiczną infrastrukturę telekomunikacji, która umożliwia łączność pośród albo pomiędzy określonymi punktami końcowymi sieci;
„łączność wewnątrzzakładowa” oznacza łączność, dzięki której przedsiębiorstwo utrzymuje łączność wewnętrzną albo z, czy też pomiędzy jego przedsiębiorstwami podległymi, oddziałami, oraz zależnie od krajowych praw i regulacji Członka, z filiami. Dla tych celów pojęcia „przedsiębiorstwa podległe”, „oddziały” oraz, gdzie to właściwe „filie”, definiowane są przez każdego Członka. „Łączność wewnątrzzakładowa” w rozumieniu niniejszego Załącznika nie obejmuje usług handlowych albo niehandlowych, które są świadczone spółkom będącym niepowiązanymi przedsiębiorstwami podległymi, oddziałami czy filiami, albo które to usługi oferowane są obecnym lub potencjalnym klientom;
jakiekolwiek odwołanie się do ustępu lub punktu niniejszego Załącznika obejmuje wszystkie jego części.
4. Przejrzystość
Przy stosowaniu artykułu III Układu każdy Członek zapewni, że stosowna informacja na temat warunków wywierających wpływ na dostęp i użytkowanie publicznej sieci przekazu telekomunikacyjnego oraz usług telekomunikacyjnych jest dostępna publicznie wraz z: opłatami i innymi warunkami świadczenia usługi; wyszczególnieniem warunków technicznego przyłączenia do takiej sieci i usług; informacją na temat organów odpowiedzialnych za przygotowanie i przyjęcie standardów mających wpływ na dostęp i użytkowanie; warunkami stosowanymi przy przyłączeniu urządzeń końcowych lub innych urządzeń; oraz warunkami notyfikacji, rejestracji i wymogów licencjonowania, jeśli takie istnieją.
5. Dostęp do i korzystanie z publicznych sieci przekazu i usług telekomunikacyjnych
Każdy Członek zapewni, na rozsądnych oraz niedyskryminacyjnych warunkach i zasadach, któremukolwiek usługodawcy któregokolwiek innego Członka dostęp do i możliwość korzystania z publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego – w zakresie świadczenia usług włączonych do jego listy zobowiązań. Zobowiązanie to ma, między innymi, zastosowanie do punktów od b) do f) ( 183 ).
Każdy Członek zapewni usługodawcom któregokolwiek innego Członka dostęp do i możliwość korzystania z wszelkich publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego albo usług telekomunikacyjnych oferowanych wewnątrz kraju bądź też transgranicznie, włączając prywatnie dzierżawione łącza, i w tym celu zapewni, z zastrzeżeniem punktów e) i f), że zezwala się takim usługodawcom na:
nabywanie albo wydzierżawianie i podłączenie urządzenia końcowego lub innego urządzenia łączącego się z siecią i które jest niezbędne dla świadczenia usługi przez usługodawcę,
połączenie linii prywatnie dzierżawionych albo stanowiących własność prywatną z publiczną siecią przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych, albo z łączami dzierżawionymi lub posiadanymi przez innych usługodawców, oraz
stosowanie wybranego przez usługodawcę protokołu operacyjnego przy świadczeniu jakiejkolwiek usługi – innego niż jest konieczny dla zapewnienia dostępności sieci przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych oferowanych publicznie;
Każdy Członek zapewni usługodawcom któregokolwiek innego Członka możliwość korzystania z publicznej sieci przekazu telekomunikacyjnego oraz usług telekomunikacyjnych dla przesyłania informacji w kraju i przez jego granice, włączając łączność wewnątrzzakładową tych usługodawców oraz dostęp do informacji zawartych w bazach danych, czy zmagazynowanej w inny maszynowo dostępny sposób na terytorium któregokolwiek Członka. Każdy nowy albo zmieniony środek danego Członka oddziaływujący znacząco na takie korzystanie będzie notyfikowany oraz poddany konsultacjom zgodnie z właściwymi postanowieniami Układu.
Niezależnie od poprzedniego punktu Członek może podjąć takie środki, jakie uważa za niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa i poufności informacji, z zastrzeżeniem, że środki te nie są stosowane w sposób stanowiący środek arbitralnej i nieuzasadnionej dyskryminacji albo ukrytego ograniczenia handlu usługami.
Każdy Członek zapewni, aby na dostęp do i korzystanie z publicznej sieci przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych nie zostały nałożone warunki inne niż konieczne dla:
zapewnienia wywiązania się służby publicznej z ciążących na operujących publicznymi sieciami przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych zobowiązaniach, w szczególności w zakresie możliwości pełnego udostępnienia tych usług publicznie;
ochrony integralności technicznej publicznej sieci przekazu czy też usług telekomunikacyjnych; albo
zapewnia, aby usługodawcy któregokolwiek innego Członka nie świadczyli innych usług niż dozwolone zgodnie z zobowiązaniami zawartymi w liście zobowiązań Członka.
Przy założeniu, że spełnione są kryteria określone w punkcie e), warunki dostępu i korzystania z publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych mogą obejmować:
ograniczenia w zakresie odprzedaży albo wspólnego korzystania z takich usług;
wymóg stosowania określonych technicznych urządzeń pośredniczących, łącznie z protokołami pośredniczącymi, dla przyłączenia do takich sieci i korzystania z usług;
wymogi, gdzie to konieczne, stawiane w celu współpracy takich usług i w celu zachęcenia do osiągnięcia celów zawartych w ustępie 7a);
zatwierdzanie typu urządzeń końcowych albo innego wyposażenia łączonego z siecią i technicznych wymogów wiążących się z przyłączeniem takiego wyposażenia do sieci;
ograniczenia nałożone na przyłączanie prywatnie dzierżawionych albo prywatnych łączy do takich sieci i usług albo do łączy dzierżawionych czy będących własnością innego usługodawcy; albo
notyfikacji, rejestracji i licencjonowania.
Niezależnie od zapisów poprzednich ustępów tej części, Członek – kraj rozwijający się może, odpowiednio do swego poziomu rozwoju, ustalić umiarkowane wymogi dotyczące dostępu do i korzystanie z publicznych sieci transportu telekomunikacyjnego oraz usług telekomunikacyjnych, niezbędne dla wzmocnienia krajowej infrastruktury telekomunikacyjnej i potencjału usługowego oraz dla wzrostu udziału kraju w międzynarodowym handlu usługami telekomunikacyjnymi. Wymogi takie powinny zostać wymienione w liście zobowiązań tego Członka.
6. Współpraca techniczna
Członkowie uznają, że wydajna, nowoczesna infrastruktura telekomunikacyjna krajów, w szczególności krajów rozwijających się, jest niezbędna dla wzrostu ich handlu usługami. W tym celu Członkowie popierają i zachęcają kraje rozwinięte i rozwijające się oraz dostawców ich publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych oraz inne jednostki do udziału w programach rozwojowych organizacji międzynarodowych i regionalnych, łącznie z Międzynarodową Unią Telekomunikacyjną, Programem Rozwoju Narodów Zjednoczonych i Międzynarodowym Bankiem Odbudowy i Rozwoju, w możliwie najszerszym zakresie.
Członkowie będą popierać oraz wspierać w skali międzynarodowej, regionalnej i lokalnej współpracę telekomunikacyjną pomiędzy krajami rozwijającymi się.
Członkowie udostępnią we współpracy ze stosownymi organizacjami międzynarodowymi, tam gdzie to praktycznie możliwe, krajom rozwijającym się informacje odnoszące się do usług telekomunikacyjnych oraz rozwoju telekomunikacji i technologii informatycznej w celu pomocy we wzmocnieniu sektora usług telekomunikacyjnych tych krajów.
Członkowie poświęcą szczególną uwagę w zakresie stworzenia krajom najmniej rozwiniętym możliwości w zakresie zachęcenia zagranicznych usługodawców telekomunikacyjnych w zakresie wspomożenia transferu technologii, szkolenia oraz innych działań wspomagających rozwój infrastruktury telekomunikacyjnej oraz wzrost handlu usługami telekomunikacyjnymi tych krajów.
7. Stosunek do organizacji i porozumień międzynarodowych
Członkowie uznają znaczenie standardów międzynarodowych oraz globalnego przystosowania i współpracy sieci oraz usług telekomunikacyjnych i podejmują się propagowania takich standardów poprzez pracę stosownych instytucji międzynarodowych, łącznie z Międzynarodową Unią Telekomunikacyjną i Międzynarodową Organizacją Standaryzacji.
Członkowie uznają rolę odgrywaną przez międzyrządowe oraz pozarządowe organizacje i porozumienia w zakresie zapewnienia skutecznego działania krajowych oraz globalnych usług telekomunikacyjnych, a w szczególności Międzynarodowej Unii Telekomunikacyjnej. Członkowie przyjmą, tam gdzie to właściwe, odpowiednie ustalenia w zakresie konsultowania z takimi organizacjami kwestii wynikających z wprowadzania w życie niniejszego Załącznika.
ZAŁĄCZNIK W SPRAWIE NEGOCJACJI W ZAKRESIE USŁUG TELEKOMUNIKACJI PODSTAWOWEJ
Artykuł II oraz Załącznik w sprawie odstępstw od artykułu II, łącznie z wymogiem podania w Załączniku jakiegokolwiek środka, który Członek będzie utrzymywać, niezgodnego z zasadą największego uprzywilejowania wejdzie w życie w odniesieniu do usług telekomunikacji podstawowej wyłącznie w chwili:
określonej zgodnie z postanowieniami ustępu 5 decyzji ministerialnej w sprawie negocjacji w zakresie usług telekomunikacji podstawowej; albo,
przedstawienia raportu końcowego Grupy Negocjacyjnej do spraw Usług Telekomunikacji Podstawowej, o którym mowa w tej decyzji – w sytuacji gdy negocjacje nie zakończą się powodzeniem.
Ustęp 1 nie będzie stosowany do jakiegokolwiek szczegółowego zobowiązania w dziedzinie usług telekomunikacji podstawowej, które zostało zapisane w liście zobowiązań Członka.
ANNEX 1 C
AGREEMENT ON TRADE-RELATED ASPECTS OF INTELLECTUAL PROPERTY RIGHTS
PART I |
GENERAL PROVISIONS AND BASIC PRINCIPLES |
PART II |
STANDARDS CONCERNING THE AVAILABILITY, SCOPE AND USE OF INTELLECTUAL PROPERTY RIGHTS |
1. |
Copyright and Related Rights |
2. |
Trademarks |
3. |
Geographical Indications |
4. |
Industrial Designs |
5. |
Patents |
6. |
Layout-Designs (Topographies) of Integrated Circuits |
7. |
Protection of Undisclosed Information |
8. |
Control of Anti-Competitive Practices in Contractual Licences |
PART III |
ENFORCEMENT OF INTELLECTUAL PROPERTY RIGHTS |
1 |
General Obligations |
2 |
Civil and Administrative Procedures and Remedies |
3 |
Provisional Measures |
4 |
Special Requirements Related to Border Measures |
5 |
Criminal Procedures |
PART IV |
ACQUISITION AND MAINTENANCE OF INTELLECTUAL PROPERTY RIGHTS AND RELATED INTER-PARTES PROCEDURES |
PART V |
DISPUTE PREVENTION AND SETTLEMENT |
PART VI |
TRANSITIONAL ARRANGEMENTS |
PART VII |
INSTITUTIONAL ARRANGEMENTS; FINAL PROVISIONS |
POROZUMIENIE W SPRAWIE HANDLOWYCH ASPEKTÓW PRAW WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ
CZŁONKOWIE,
pragnąc ograniczyć wypaczenia i przeszkody w handlu międzynarodowym i biorąc pod uwagę potrzebę promowania skutecznej i wystarczającej ochrony praw własności intelektualnej oraz zapewnienia, że środki i procedury dochodzenia i egzekucji praw własności intelektualnej nie staną się ograniczeniami dla handlu prowadzonego w prawnie dozwolony sposób;
uznając za niezbędne stworzenie w tym celu nowych zasad i rygorów dotyczących:
stosowania podstawowych zasad GATT 1994 i odpowiednich porozumień międzynarodowych oraz konwencji dotyczących własności intelektualnej;
ustanowienia odpowiednich standardów i zasad dotyczących dostępności, zakresu i korzystania z praw własności intelektualnej odnoszących się do handlu;
ustanowienia skutecznych i właściwych środków dochodzenia i egzekwowania praw odnoszących się do handlowych aspektów własności intelektualnej biorąc pod uwagę różnice w krajowych systemach prawnych;
ustanowienia skutecznych i szybkich procedur wielostronnego zapobiegania sporom i rozstrzygania sporów między rządami; oraz
postanowień przejściowych, których celem jest najpełniejszy udział w rezultatach negocjacji;
uznając potrzebę istnienia wielostronnych ram obejmujących zasady, reguły i dyscypliny dotyczące międzynarodowego handlu towarami podrabianymi;
uznając że prawa własności intelektualnej są prawami prywatnymi;
uznając leżące u podstaw polityki społecznej cele krajowych systemów ochrony własności intelektualnej, włącznie z celami dotyczącymi rozwoju i technologii;
uznając także szczególne potrzeby Członków – krajów najmniej rozwiniętych w zakresie maksymalnej elastyczności we wdrażaniu w kraju ustaw i przepisów w celu umożliwienia im stworzenia solidnej i trwałej bazy technologicznej;
podkreślając wagę zmniejszenia napięć poprzez podjęcie silniejszych zobowiązań dotyczących rozwiązywania sporów z zakresu spraw odnoszących się do handlowych aspektów problemów własności intelektualnej poprzez zastosowanie procedur wielostronnych;
pragnąc ustanowić wzajemnie wspomagający się związek między WTO i Światową Organizację Własności Intelektualnej (zwaną w niniejszym Porozumieniu WIPO) oraz innymi odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi,
NINIEJSZYM UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
CZĘŚĆ I
POSTANOWIENIA OGÓLNE I ZASADY PODSTAWOWE
Artykuł 1
Charakter i zakres zobowiązań
Artykuł 2
Konwencje dotyczące własności intelektualnej
Artykuł 3
Traktowanie narodowe
Artykuł 4
Zasada najwyższego uprzywilejowania
W zakresie ochrony własności intelektualnej, jakakolwiek korzyść, udogodnienie, przywilej lub zwolnienie, przyznane przez Członka podmiotom jakiegokolwiek innego kraju, będzie przyznane niezwłocznie i bezwarunkowo podmiotom wszystkich innych Członków. Wyłączone z tego zobowiązania są przyznane przez Członka korzyści, udogodnienia, przywileje lub zwolnienia:
wynikające z międzynarodowych porozumień o pomocy sądowniczej i dochodzenia i egzekwowania praw o charakterze ogólnym, a nie ograniczone szczególnie do ochrony własności intelektualnej;
przyznane w związku z postanowieniami Konwencji berneńskiej (1971) lub Konwencji rzymskiej, upoważniających do tego, aby przyznane traktowanie było nie funkcją narodowego traktowania, ale funkcją traktowania przyznanego w innym kraju;
odnoszące się do praw wykonawców, producentów fonogramów i organizacji nadawczych, nie przewidzianych w niniejszym Porozumieniu;
wynikających z międzynarodowych porozumień dotyczących ochrony własności intelektualnej, które weszły w życie przed wejściem w życie Porozumienia WTO, pod warunkiem że takie Porozumienia zostały notyfikowane Radzie do spraw TRIPS i nie powodują arbitralnego lub nieuzasadnionego dyskryminowania podmiotów innych Członków.
Artykuł 5
Wielostronne porozumienia dotyczące nabywania lub utrzymywania ochrony
Zobowiązania wynikające z artykułów 3 i 4 nie mają zastosowania do procedur przewidzianych w wielostronnych porozumieniach zawartych pod auspicjami WIPO dotyczących nabywania lub utrzymywania w mocy praw własności intelektualnej.
Artykuł 6
Wyczerpanie
Dla potrzeb rozstrzygania sporów na podstawie niniejszego Porozumienia, z zastrzeżeniem postanowień artykułów 3 i 4, żaden element niniejszego Porozumienia nie będzie użyty dla podniesienia kwestii wyczerpania praw własności intelektualnej.
Artykuł 7
Cele
Ochrona oraz dochodzenie i egzekwowanie praw własności intelektualnej powinny przyczynić się do promocji innowacji technicznych oraz do transferu i upowszechniania technologii, ze wzajemną korzyścią dla producentów i użytkowników wiedzy technicznej, w sposób sprzyjający osiągnięciu dobrobytu społecznego i gospodarczego oraz zrównoważeniu praw i obowiązków.
Artykuł 8
Zasady
CZĘŚĆ II
NORMY DOTYCZĄCE DOSTĘPNOŚCI, ZAKRESU I KORZYSTANIA Z PRAW WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ
Sekcja 1
Prawa autorskie i pokrewne
Artykuł 9
Stosunek do Konwencji berneńskiej
Artykuł 10
Programy komputerowe i zbiory danych
Artykuł 11
Prawa do wypożyczenia
W stosunku co najmniej do programów komputerowych i dzieł kinematograficznych, Członek przyzna autorom i ich następcom prawnym prawa udzielania zgody lub zakazu udostępniania dla celów zarobkowych oryginałów lub kopii dzieł, względem których mają prawa autorskie. Członek będzie zwolniony z tego obowiązku w stosunku do dzieł kinematograficznych, chyba że takie udostępnienie prowadziło do rozpowszechnionego kopiowania takich dzieł, które spowodowało naruszenie materialne wyłącznych praw do reprodukcji przysługujących na terytorium Członka autorom lub ich następcom prawnym. W stosunku do programów komputerowych to zobowiązanie nie odnosi się do takiego ich udostępniania, gdy sam program nie jest podstawowym jego przedmiotem.
Artykuł 12
Okres ochrony
Jeśli okres ochrony dzieła, innego niż fotograficzne lub dzieło sztuk stosowanych, jest obliczany na innej podstawie niż czas trwania życia osoby fizycznej, to okres taki będzie nie krótszy niż 50 lat, począwszy od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiła publikacja za zgodą autora. W przypadku gdy taka publikacja za zgodą autora nie nastąpiła w ciągu 50 lat od powstania dzieła, okres ten wyniesie 50 lat od końca roku, w którym dzieło powstało.
Artykuł 13
Ograniczenia i wyłączenia
Członkowie zawężą ograniczenia lub wyjątki od praw wyłącznych do określonych przypadków specjalnych, które nie będą w sprzeczności z normalnym wykorzystaniem dzieła i nie spowodują bezzasadnej szkody prawomocnym interesom posiadacza prawa własności dzieła.
Artykuł 14
Ochrona wykonawców, producentów fonogramów (nagrań dźwiękowych) i organizacji nadawczych
Sekcja 2
Znaki towarowe
Artykuł 15
Przedmiot ochrony
Artykuł 16
Przyznane prawa
Artykuł 17
Wyjątki
Członkowie mogą ustanowić ograniczone wyjątki w zakresie praw przyznanych poprzez znak towarowy, takie jak uczciwe używanie terminów opisowych, pod warunkiem że takie wyjątki biorą pod uwagę uzasadnione interesy właściciela znaku towarowego oraz osób trzecich.
Artykuł 18
Okres ochrony
Rejestracja pierwotna i każde przedłużenie rejestracji znaku towarowego będzie dokonane na okres nie krótszy niż siedem lat. Rejestracja znaku towarowego może być przedłużana bez ograniczeń.
Artykuł 19
Wymóg używania
Artykuł 20
Inne wymogi
Używanie znaku towarowego w obrocie handlowym nie powinno być bezzasadnie utrudniane przez szczególne wymogi, takie jak używanie razem z innym znakiem towarowym, używanie w szczególnej formie lub używanie w sposób szkodzący jego zdolności odróżniania towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw. Nie wyklucza to stosowania wymogu zalecającego używanie znaku towarowego wskazującego przedsiębiorstwo produkujące towary lub usługi łącznie, ale bez powiązania, ze znakiem towarowym odróżniającym specyficzne towary lub usługi, o których mowa, pochodzące z tego przedsiębiorstwa.
Artykuł 21
Licencjonowanie i przekazywanie
Członkowie mogą określić warunki udzielania licencji na znaki towarowe oraz przekazywania znaków towarowych, co należy rozumieć, że licencje przymusowe na znaki towarowe będą niedozwolone, a właściciel zarejestrowanego znaku towarowego będzie miał prawo przekazać swój znak towarowy wraz z przeniesieniem lub bez przeniesienia przedsiębiorstwa, do którego znak towarowy należy.
Sekcja 3
Oznaczenia geograficzne
Artykuł 22
Ochrona oznaczeń geograficznych
W odniesieniu do oznaczeń geograficznych Członkowie stworzą zainteresowanym stronom środki prawne w celu zapobieżenia:
stosowaniu jakichkolwiek środków dla oznaczenia lub przedstawienia towaru, które w sposób wprowadzający odbiorców w błąd co do pochodzenia geograficznego tego towaru wskazują lub sugerują, że towar ten pochodzi z obszaru geograficznego innego niż rzeczywiste miejsce pochodzenia;
jakiemukolwiek używaniu, które jest aktem nieuczciwej konkurencji w rozumieniu artykułu 10bis Konwencji paryskiej (1967).
Artykuł 23
Dodatkowa ochrona oznaczeń geograficznych dla win i wyrobów alkoholowych
Artykuł 24
Negocjacje międzynarodowe; Wyjątki
Jeżeli znak towarowy został zgłoszony do rejestracji lub zarejestrowany w dobrej wierze lub jeżeli prawa do znaku towarowego zostały nabyte w drodze używania w dobrej wierze:
przed datą zastosowania niniejszych przepisów na terytorium Członka, określoną w Części IV; lub
przed uzyskaniem ochrony oznaczenia geograficznego w kraju jego pochodzenia;
wówczas środki podjęte w celu wprowadzenia w życie niniejszej Sekcji nie będą szkodzić zdolności do, lub ważności, rejestracji znaku towarowego lub uprawnieniu do używania znaku towarowego, na tej podstawie, że znak towarowy jest identyczny lub podobny do oznaczenia geograficznego.
Sekcja 4
Wzory przemysłowe
Artykuł 25
Wymogi dla uzyskania ochrony
Artykuł 26
Ochrona
Sekcja 5
Patenty
Artykuł 27
Przedmioty mające zdolność patentową
Członkowie mogą wyłączyć ze zdolności patentowej:
diagnostyczne, terapeutyczne i chirurgiczne metody leczenia ludzi i zwierząt;
rośliny i zwierzęta inne niż drobnoustroje i zasadniczo biologiczne procesy służące do produkcji roślin i zwierząt inne niż procesy niebiologiczne i mikrobiologiczne. Jednakże Członkowie zapewnią ochronę dla odmian roślin albo patentami albo skutecznym systemem ochrony sui generis lub też kombinacją obu. Przepisy niniejszego punktu będą poddane rewizji po upływie czterech lat od wejścia w życie Porozumienia WTO.
Artykuł 28
Przyznane prawa
Patent nadaje właścicielowi następujące prawa wyłączne:
jeżeli przedmiotem patentu jest produkt, prawo zakazania osobom trzecim niemającym zgody właściciela wytwarzania, używania, oferowania do sprzedaży, sprzedawania lub przywozu ( 189 ) dla tych celów tego produktu;
jeżeli przedmiotem patentu jest proces, prawo zakazania osobom trzecim, nie mającym zgody właściciela, stosowania tego procesu, a także: używania, oferowania do sprzedaży, sprzedawania lub przywozu w tych celach przynajmniej produktu otrzymanego bezpośrednio w drodze tego procesu.
Artykuł 29
Wymogi w stosunku do zgłaszających patent
Artykuł 30
Wyłączenia od przyznanych praw
Członkowie mogą dokonać ograniczonych wyłączeń od praw wyłącznych przyznanych patentem, pod warunkiem że takie wyłączenia nie są bezzasadnie sprzeczne z normalnym wykorzystaniem patentu i nie naruszają bezzasadnie prawne uzasadnionych interesów właściciela patentu oraz biorą pod uwagę prawnie uzasadnione interesy stron trzecich.
Artykuł 31
Inne użycie bez upoważnienia posiadacza praw
Jeżeli ustawodawstwo Członka zezwala na inne użycie ( 190 ) przedmiotu patentu bez upoważnienia posiadacza praw, włącznie z użyciem przez rząd lub strony trzecie upoważnione przez rząd, przestrzegane będą następujące postanowienia:
upoważnienie do takiego użycia będzie rozpatrywane co do zasadności w każdej indywidualnej sprawie;
takie użycie będzie dozwolone jedynie wówczas, jeżeli przed takim użyciem proponowany użytkownik poczynił starania, aby uzyskać zezwolenie od posiadacza praw na rozsądnych warunkach handlowych, lecz starania takie nie przyniosły rezultatu w rozsądnym terminie. Członek może odstąpić od tego wymogu w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa narodowego lub wystąpienia innych okoliczności nadzwyczajnej pilności lub w przypadkach publicznego użycia dla celów niehandlowych. W przypadkach zagrożenia bezpieczeństwa narodowego lub w innych warunkach nadzwyczajnej pilności posiadacz praw będzie powiadomiony w możliwie najkrótszym czasie. W przypadku publicznego użycia dla celów niehandlowych posiadacz praw będzie niezwłocznie informowany, jeśli rząd lub kontrahent bez przeprowadzenia poszukiwań patentowych wie lub ma wszelkie dające się udowodnić dane po temu, by wiedzieć, że ważny patent jest lub będzie używany przez rząd lub dla jego celów;
zakres i okres takiego używania będzie ograniczony do celu, dla którego zostało wydane upoważnienie, a w przypadku technologii półprzewodnikowej będzie to wyłącznie jawne używanie w celach niehandlowych lub dla przeciwdziałania praktykom uznanym w trybie postępowania sądowego lub administracyjnego za antykonkurencyjne;
takie używanie będzie niewyłączne;
takie używanie będzie nieprzenoszalne, z wyjątkiem jego przeniesienia wraz z tą częścią przedsiębiorstwa lub jego wartości, która korzysta z takiego użycia;
upoważnienie do takiego używania zostanie wydane głównie w celu zaopatrywania rynku wewnętrznego Członka, który wydaje upoważnienie do używania;
upoważnienie do takiego używania będzie podlegało wygaśnięciu z zachowaniem odpowiedniej ochrony prawnie uzasadnionych interesów osób upoważnionych, jeżeli i wówczas, kiedy okoliczności, które doprowadziły do jego wydania, ustaną i jest mało prawdopodobne, aby miały się powtórzyć. Właściwy organ będzie uprawniony do sprawdzenia, na podstawie umotywowanego wniosku, czy takie okoliczności nadal istnieją;
w każdym przypadku posiadaczowi praw zostanie wypłacone odpowiednie do okoliczności sprawy wynagrodzenie, przy czym wzięta będzie pod uwagę wartość ekonomiczna takiego upoważnienia;
prawomocność każdej decyzji dotyczącej upoważnienia do takiego używania będzie podlegała kontroli sądowej lub innej niezależnej kontroli ze strony odrębnego organu wyższej władzy w kraju będącym Członkiem;
jakakolwiek decyzja dotycząca wynagrodzenia należnego w związku z takim używaniem będzie podlegała kontroli sądowej lub innej niezależnej kontroli ze strony odrębnego organu wyższej władzy w kraju będącym Członkiem;
Członkowie nie są zobowiązani do stosowania warunków określonych w punktach b) i f), jeżeli takie używanie jest dozwolone dla przeciwdziałania praktykom uznanym w drodze postępowania sądowego lub administracyjnego za antykonkurencyjne. Potrzeba przeciwdziałania praktykom antykonkurencyjnym może być wzięta pod uwagę w takich przypadkach przy określaniu sumy wynagrodzenia. Kompetentne władze będą miały prawo odmówić odwołania upoważnienia wówczas, gdy istnieje domniemanie, że warunki, które doprowadziły do wydania takiego upoważnienia, mogą ponownie wystąpić;
jeżeli upoważnienie do używania zezwala na wykorzystanie patentu (drugi patent), który nie może być stosowany bez naruszania innego patentu (pierwszy patent), będą miały zastosowanie następujące dodatkowe warunki:
wynalazek zastrzeżony w drugim patencie stanowi istotny postęp techniczny o poważnym znaczeniu gospodarczym w porównaniu wynalazkiem zastrzeżonym w pierwszym patencie;
właściciel pierwszego patentu będzie miał prawo do licencji wzajemnej, na rozsądnych warunkach, dotyczącej używania wynalazku zastrzeżonego w drugim patencie;
używanie pierwszego patentu, na które zostało udzielone upoważnienie, nie może zostać przeniesione, z wyjątkiem możliwości przeniesienia wraz z drugim patentem.
Artykuł 32
Unieważnienie/Przepadek
Każda decyzja dotycząca unieważnienia lub przepadku patentu będzie mogła być rozpatrzona przez sąd.
Artykuł 33
Okres ochrony
Okres dostępnej ochrony nie będzie kończył się przed upływem okresu dwudziestu lat od daty zgłoszenia ( 191 ).
Artykuł 34
Patenty na proces: Ciężar dowodu
Dla celów postępowania cywilnego dotyczącego naruszania praw właściciela, o których mowa w ustępie 1b) artykułu 28, jeżeli przedmiotem patentu jest proces otrzymywania produktu, organy sądowe będą upoważnione do zażądania od pozwanego, aby udowodnił, że proces otrzymywania identycznego produktu jest różny od procesu opatentowanego. Dlatego Członkowie zapewnią, przy zaistnieniu przynajmniej jednej z następujących okoliczności, że każdy identyczny produkt, produkowany bez zgody właściciela patentu, będzie uważany, w przypadku braku dowodu przeciwnego, za otrzymany w drodze opatentowanego procesu:
jeżeli produkt otrzymany w drodze opatentowanego procesu jest nowy;
jeżeli istnieje poważne prawdopodobieństwo, że identyczny produkt został wytworzony w drodze danego procesu, a właściciel patentu nie był w stanie, mimo podjęcia rozsądnych wysiłków, ustalić procesu rzeczywiście zastosowanego.
Sekcja 6
Wzory masek (topografie) układów scalonych
Artykuł 35
Stosunek do Traktatu IPIC
Członkowie zgadzają się udzielać ochrony na wzory masek (topografie) układów scalonych (zwane dalej „wzorami masek”) zgodnie z artykułami od 2 do 7 (poza ustępem 3 artykułu 6), 12 i ustępem 3 artykułu 16 Traktatu o własności intelektualnej w odniesieniu do układów scalonych (IPIC) oraz dodatkowo, zgodnie z następującymi postanowieniami.
Artykuł 36
Zakres ochrony
Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 1 artykułu 37 Członkowie uznają za bezprawne następujące działania, dokonane bez upoważnienia posiadacza praw ( 192 ): sprzedaż lub inny sposób rozpowszechniania w celach handlowych chronionego wzoru maski, układu scalonego, w którym zawarty jest chroniony wzór maski, lub artykułu zawierającego taki układ scalony tylko tak długo, jak długo zawiera on bezprawną reprodukcję wzoru maski.
Artykuł 37
Działania niewymagające upoważnienia posiadacza praw
Artykuł 38
Okres ochrony
Sekcja 7
Ochrona informacji nieujawnionej
Artykuł 39
Osoby fizyczne i prawne będą miały możliwość zapobiegania temu, aby informacje pozostające w sposób zgodny z prawem pod ich kontrolą nie zostały ujawnione, nabyte lub użyte bez ich zgody przez innych, w sposób sprzeczny z uczciwymi praktykami handlowymi ( 193 ), tak długo, jak takie informacje:
są poufne w tym sensie, że jako całość lub w szczególnym zestawie i zespole ich elementów nie są ogólnie znane lub łatwo dostępne dla osób z kręgów, które normalnie zajmują się tym rodzajem informacji;
mają wartość handlową dlatego, że są poufne; i
poddane zostały przez osobę, pod której legalną kontrolą informacje te pozostają rozsądnym, w danych okolicznościach, działaniom dla utrzymania ich poufności.
Sekcja 8
Kontrola praktyk antykonkurencyjnych w licencjach umownych
Artykuł 40
CZĘŚĆ III
DOCHODZENIE I EGZEKWOWANIE PRAW WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ
Sekcja 1
Zobowiązania ogólne
Artykuł 41
Sekcja 2
Procedury cywilne i administracyjne oraz środki zaradcze
Artykuł 42
Procedury oparte na zasadzie słuszności i sprawiedliwości
Członkowie zapewnią posiadaczom praw ( 194 ) dostęp do cywilnych procedur sądowych dotyczących dochodzenia i egzekwowania praw własności intelektualnej objętych zakresem niniejszego Porozumienia. Pozwani będą mieć prawo do pisemnego powiadomienia, a powiadomienie będzie dokonane terminowo i będzie zawierało wystarczające szczegóły, włącznie ze wskazaniem podstawy roszczeń. Strony będą mogły być reprezentowane przez niezależnego adwokata, zaś procedury nie narzucą nadmiernie ciężkich wymogów, co do obowiązkowego osobistego stawiennictwa. Wszystkie strony uczestniczące w takich postępowaniach będą uprawnione do uzasadniania swych roszczeń i przedstawiania wszystkich właściwych dowodów. Procedura zapewni środki dla ustalenia i ochrony informacji poufnych, chyba że będzie to sprzeczne z istniejącymi wymogami konstytucyjnymi.
Artykuł 43
Dowody
Artykuł 44
Zabezpieczenie roszczeń
Artykuł 45
Odszkodowania
Artykuł 46
Inne środki zaradcze
W celu stworzenia skutecznego systemu zapobiegania naruszeniom, organy sądowe będą miały prawo nakazania, aby towary, które uznają za stanowiące naruszenie, zostały usunięte, bez jakiegokolwiek odszkodowania, z obrotu handlowego w taki sposób, aby uniknąć jakiejkolwiek szkody dla posiadacza praw lub, chyba że jest to sprzeczne z istniejącymi wymogami konstytucyjnymi, aby zostały zniszczone. Organy sądowe będą miały także prawo nakazać, aby materiały i narzędzia, których głównym przeznaczeniem było wytwarzanie towarów naruszających prawa, zostały usunięte bez jakiegokolwiek odszkodowania z obrotu handlowego, aby zminimalizować ryzyko dalszych naruszeń. Przy rozpatrywaniu takich wniosków zostanie wzięta pod uwagę potrzeba zachowania proporcji pomiędzy wagą naruszenia i podjętymi środkami zaradczymi, a także interesy stron trzecich. W stosunku do towarów oznaczonych podrobionym znakiem towarowym zwykłe usunięcie znaku towarowego umieszczonego na nich bezprawnie nie będzie wystarczające, poza wyjątkowymi przypadkami, do tego aby zezwolić na dopuszczenie takich towarów do obrotu handlowego.
Artykuł 47
Prawo do informacji
Członkowie mogą postanowić, że organy sądowe będą miały prawo, jeżeli nie będzie to w dysproporcji do wagi naruszenia, nakazać sprawcy naruszenia, aby poinformował posiadacza praw o tożsamości osób trzecich związanych z produkcją i rozpowszechnianiem towarów lub usług stanowiących naruszenie oraz o ich kanałach dystrybucji.
Artykuł 48
Wynagrodzenie szkody pozwanemu
Artykuł 49
Procedury administracyjne
W zakresie, w jakim środki prawa cywilnego mogą być stosowane jako rezultat procedur administracyjnych dotyczących istoty sprawy, procedury te będą zgodne z zasadami odpowiadającymi co do swej istoty tym, jakie są ustanowione w niniejszej Sekcji.
Sekcja 3
Środki tymczasowe
Artykuł 50
Organy sądowe będą miały prawo zastosować szybkie i skuteczne środki tymczasowe:
aby zapobiec zaistnieniu przypadków naruszania jakiegokolwiek prawa własności intelektualnej, a w szczególności, aby zapobiec wprowadzeniu do obrotu handlowego na obszarze ich jurysdykcji towarów włączając w to dobra przywożone bezpośrednio po odprawie celnej;
dla zabezpieczenia odpowiednich dowodów w związku z domniemanym naruszeniem.
Sekcja 4
Wymagania specjalne odnoszące się do środków stosowanych przy kontroli granicznej ( 195 )
Artykuł 51
Wstrzymanie wydania przez władze celne
Członkowie zastosują, zgodnie z poniższymi postanowieniami, procedury ( 196 ) dające możliwość posiadaczowi praw, który ma uzasadnione podstawy, aby przypuszczać, że może mieć miejsce przywóz towarów oznaczonych podrabianym znakiem towarowym lub pirackich towarów naruszających prawa autorskie ( 197 ), złożenia pisemnego wniosku do odpowiednich organów administracyjnych lub sądowych o wstrzymanie przez władze celne wydania takich towarów do wolnego obrotu. Członkowie mogą umożliwić złożenie takiego wniosku w stosunku do towarów, z którymi związane są inne naruszenia praw własności intelektualnej, pod warunkiem zachowania zgodności z wymaganiami niniejszej Sekcji. Członkowie mogą także ustanowić odpowiednie procedury dotyczące wstrzymania wydania przez władze celne towarów naruszających takie prawa, a przeznaczonych na wywóz ze swych terytoriów.
Artykuł 52
Wniosek
Każdy posiadacz praw wszczynający postępowanie na podstawie artykułu 51 będzie miał obowiązek dostarczyć odpowiedni dowód, zadowalający kompetentne władze, że według prawa kraju przywożącego istnieje uprawdopodobnione domniemanie, że nastąpiło naruszenie jego prawa własności intelektualnej, oraz dostarczyć wystarczająco szczegółowy opis towarów dla ich łatwego rozpoznania przez władze celne. Kompetentne władze powiadomią w rozsądnym terminie wnioskodawcę, czy uwzględniły wniosek, oraz przez jaki okres władze celne będą podejmowały działania, jeżeli okres ten został przez kompetentne władze określony.
Artykuł 53
Kaucja lub równoważne zabezpieczenie
Artykuł 54
Zawiadomienie o wstrzymaniu
Importer i wnioskodawca będą niezwłocznie powiadomieni o wstrzymaniu wydania towarów na podstawie artykułu 51.
Artykuł 55
Okres wstrzymania
Jeżeli w okresie nieprzekraczającym 10 dni roboczych od doręczenia wnioskodawcy zawiadomienia o dokonaniu wstrzymania władze celne nie zostały powiadomione, że wszczęte zostało, przez stronę inną niż pozwany, postępowanie prowadzące do wydania decyzji w przedmiocie sprawy lub że należycie upoważniony organ podjął środki tymczasowe przedłużające wstrzymanie wydania towarów, towary te zostaną wydane pod warunkiem że wszystkie inne warunki dla przywozu lub wywozu zostały spełnione. W stosownych przypadkach termin ten może być przedłużony o następne 10 dni roboczych. Jeżeli wszczęte zostało postępowanie prowadzące do wydania decyzji w przedmiocie sprawy, na żądanie pozwanego nastąpi rewizja obejmująca prawo stron do przedstawienia swoich stanowisk w celu zadecydowania w rozsądnym terminie, czy środki zapobiegawcze zostaną zmodyfikowane, uchylone, czy utrzymane. Niezależnie od powyższych postanowień, jeżeli wstrzymanie wydania towarów jest dokonane lub kontynuowane na podstawie tymczasowego środka zastosowanego przez sąd, będą miały zastosowanie postanowienia ustępu 6 artykułu 50.
Artykuł 56
Wynagrodzenie szkody importerowi i właścicielowi towarów
Właściwe organy będą miały prawo nakazać wnioskodawcy, aby zapłacił importerowi, odbiorcy i właścicielowi towarów odpowiednie odszkodowanie za szkody spowodowane im przez niesłuszne zatrzymanie towarów lub przez zatrzymanie towarów wydanych na podstawie artykułu 55.
Artykuł 57
Prawo do inspekcji i informacji
Bez uszczerbku dla ochrony informacji poufnej, Członkowie upoważnią kompetentne organy do zapewnienia posiadaczowi praw wystarczającej możliwości do przeprowadzenia inspekcji każdego towaru zatrzymanego przez władze celne, w celu uzasadnienia roszczeń posiadacza praw. Kompetentne organy będą także upoważnione do zapewnienia importerowi równoważnego prawa do inspekcji każdego takiego towaru. Jeżeli w przedmiocie sprawy dokonano pozytywnych ustaleń, Członkowie mogą upoważnić kompetentne organy do poinformowania posiadacza praw o nazwach i adresach nadawcy, importera i odbiorcy, a także o ilości towarów będących przedmiotem sprawy.
Artykuł 58
Działanie z urzędu
Jeżeli Członkowie wymagają, by kompetentne organy z własnej inicjatywy podejmowały działania polegające na wstrzymaniu wydania towarów, w stosunku do których uzyskały dowód oparty na uprawdopodobnionym domniemaniu, że prawo własności intelektualnej zostało naruszone, wówczas:
kompetentne organy mogą w każdej chwili zwrócić się do posiadacza praw o udzielenie każdej informacji, która może im pomóc w wykonaniu ich uprawnień;
importer i posiadacz praw będą niezwłocznie powiadomieni o wstrzymaniu. Jeżeli importer wniósł do kompetentnego organu odwołanie od decyzji o wstrzymaniu, wstrzymanie będzie podlegać odpowiednio warunkom ustalonym w artykule 55;
Członkowie wyłączą organy publiczne i urzędników z odpowiedzialności za stosowanie odpowiednich środków zaradczych tylko, jeżeli podejmowane działania dokonywane są lub zamierzone w dobrej wierze.
Artykuł 59
Środki zaradcze
Bez uszczerbku dla prawa do podejmowania innych działań dostępnych posiadaczowi praw oraz z zastrzeżeniem prawa pozwanego do domagania się dokonania rewizji przez organy sądowe, kompetentne władze będą miały prawo nakazać zniszczenie lub inne rozporządzenie towarami stanowiącymi naruszenie zgodnie z zasadami ustalonymi w artykule 46. Odnośnie do towarów oznaczonych podrabianym znakiem towarowym, władze nie zezwolą na powrotny wywóz w niezmienionym stanie towarów stanowiących naruszenie lub poddadzą je odmiennej procedurze celnej, chyba że zaistnieją wyjątkowe okoliczności.
Artykuł 60
Przywóz de minimis
Członkowie mogą wyłączyć ze stosowania powyższych przepisów małe ilości towarów o charakterze niehandlowym, przewożone w bagażu osobistym podróżnego lub przesyłane w małych partiach.
Sekcja 5
Procedury karne
Artykuł 61
Członkowie ustanowią procedury karne i kary, które będą stosowane przynajmniej w przypadkach umyślnego podrabiania znaku towarowego lub piractwa praw autorskich, dokonanego na skalę handlową. Dostępne środki zaradcze będą obejmowały uwięzienie albo kary pieniężne wystarczające dla odstraszenia zgodnie z wymiarem kar stosowanych za przestępstwa o odpowiadającym im ciężarze. W stosownych przypadkach, dostępne środki zaradcze będą obejmowały także konfiskatę, przepadek i zniszczenie towarów stanowiących naruszenie oraz wszelkich materiałów i narzędzi, które były głównie stosowane dla popełnienia przestępstwa. Członkowie mogą ustanowić procedury karne i kary, które będą stosowane w innych przypadkach naruszania praw własności intelektualnej, w szczególności jeżeli naruszenia dokonywane są umyślnie i na skalę handlową.
CZĘŚĆ IV
NABYCIE I UTRZYMANIE W MOCY PRAW WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ ORAZ PROCEDURY SPORNE W ZAKRESIE TYCH SPRAW
Artykuł 62
CZĘŚĆ V
ZAPOBIEGANIE SPOROM I ROZSTRZYGANIE SPORÓW
Artykuł 63
Przejrzystość
Artykuł 64
Rozstrzyganie sporów
CZĘŚĆ VI
POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE
Artykuł 65
Postanowienia przejściowe
Artykuł 66
Członkowie – kraje najmniej rozwinięte
Artykuł 67
Współpraca techniczna
W celu ułatwienia wprowadzania w życie niniejszego Porozumienia Członkowie – kraje rozwinięte nawiążą, na wniosek oraz na wzajemnie uzgodnionych warunkach i w uzgodniony sposób, współpracę techniczną i finansową, korzystną dla Członków – krajów rozwijających się i najmniej rozwiniętych. Taka współpraca będzie obejmowała pomoc w przygotowaniu ustaw i przepisów dotyczących ochrony i dochodzenia praw własności intelektualnej oraz zapobiegania ich nadużywaniu, będzie także obejmowała pomoc w zakresie tworzenia lub wzmocnienia krajowych urzędów i agend odpowiednich dla tych spraw, łącznie ze szkoleniem personelu.
CZĘŚĆ VII
POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE; POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 68
Rada Handlowych Aspektów Praw Własności Intelektualnej
Rada TRIPS będzie obserwować działanie niniejszego Porozumienia, a w szczególności wywiązywanie się Członków z zobowiązań z niego wynikających, a także stworzy Członkom możliwość konsultowania spraw związanych z handlowymi aspektami praw własności intelektualnej. Będzie ona wypełniała inne obowiązki, jakie zostaną jej powierzone przez Członków, a w szczególności będzie służyć pomocą, o jaką będzie proszona przez Członków w zakresie procedur rozstrzygania sporów. Wypełniając swe funkcje Rada TRIPS może przeprowadzać konsultacje i prosić o informacje z każdego źródła, jakie uzna za odpowiednie. Rada będzie starała się, w drodze konsultacji z WIPO, dokonać, w ciągu jednego roku od swego pierwszego spotkania, odpowiednich uzgodnień odnośnie do współpracy z organami tej Organizacji.
Artykuł 69
Współpraca międzynarodowa
Członkowie zgadzają się współpracować ze sobą w celu wyeliminowania międzynarodowego handlu towarami, które naruszają prawa własności intelektualnej. W tym celu utworzą oni i zgłoszą, w drodze notyfikacji, punkty kontaktowe w swoich krajowych organach administracji i będą gotowi dokonywać wymiany informacji o handlu towarami stanowiącymi naruszenie. Członkowie będą w szczególności popierać wymianę informacji i współpracę pomiędzy władzami celnymi w związku z handlem towarami oznaczonymi podrabianym znakiem towarowym oraz pirackimi towarami chronionymi prawem autorskim.
Artykuł 70
Ochrona istniejących przedmiotów własności intelektualnej
Jeżeli Członek nie umożliwi uzyskiwania, od dnia wejścia w życie Porozumienia WTO, ochrony patentowej dla farmaceutyków i produktów chemicznych dla rolnictwa w zakresie określonym jego zobowiązaniami wynikającymi z artykułu 27, wówczas Członek ten:
niezależnie od postanowień Części VI zapewni od daty wejścia w życie Porozumienia WTO środki, za pomocą których zgłoszenia w sprawie uzyskania patentów na takie wynalazki mogą być dokonywane;
zastosuje w stosunku do takich zgłoszeń, od daty wprowadzenia niniejszego Porozumienia, kryteria zdolności patentowej ustalone w niniejszym Porozumieniu tak, jak gdyby te kryteria były stosowane w dacie dokonania zgłoszenia na terytorium tego Członka lub, jeżeli można skorzystać z pierwszeństwa i pierwszeństwo jest zastrzeżone, w dacie pierwszeństwa zgłoszenia; oraz
zapewni ochronę patentową zgodnie z niniejszym Porozumieniem od udzielenia patentu i na pozostały okres ważności patentu, liczony od daty dokonania zgłoszenia, zgodnie z artykułem 33 niniejszego Porozumienia, dla tych zgłoszeń, które spełniają kryteria ochrony omówione w punkcie b).
Artykuł 71
Przegląd i zmiana
Artykuł 72
Zastrzeżenia
Nie można dokonać zastrzeżeń w stosunku do jakichkolwiek postanowień niniejszego Porozumienia bez zgody innych Członków.
Artykuł 73
Wyjątki spowodowane względami bezpieczeństwa
Żadne z postanowień niniejszego Porozumienia nie będzie tak interpretowane, aby:
wymagać od któregokolwiek Członka dostarczenia informacji, których ujawnienie będzie uważał za sprzeczne z jego podstawowymi interesami bezpieczeństwa; lub
uniemożliwić podjęcie przez któregokolwiek Członka takich działań, jakie uważa on za niezbędne dla ochrony jego podstawowych interesów bezpieczeństwa
odnoszących się do materiałów rozszczepialnych lub materiałów, z których są one uzyskiwane;
odnoszących się do przewozu broni, amunicji i sprzętu bojowego, a także do przewozu innych towarów i materiałów dostarczanych bezpośrednio lub pośrednio dla celów zaopatrzenia zakładów wojskowych;
podjętych w czasie wojny lub innego zagrożenia w stosunkach międzynarodowych; lub
uniemożliwić podjęcie przez któregokolwiek Członka jakiegokolwiek działania dla wykonania jego zobowiązań wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych, mającego na celu utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.
ZAŁĄCZNIK 2
UZGODNIENIE W SPRAWIE ZASAD I PROCEDUR REGULUJĄCYCH ROZSTRZYGANIE SPORÓW
CZŁONKOWIE UZGADNIAJĄ NINIEJSZYM, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Zakres i zastosowanie
Artykuł 2
Administrowanie
Artykuł 3
Postanowienia ogólne
Artykuł 4
Konsultacje
Artykuł 5
Dobre usługi, pojednanie i mediacja
Artykuł 6
Powołanie zespołu orzekającego
Artykuł 7
Mandat zespołu orzekającego
Zespoły orzekające będą miały następujący mandat, jeśli strony sporu nie uzgodnią innego, w terminie 20 dni od powołania zespołu orzekającego:
„Zbadać, w świetle odpowiednich postanowień (nazwa porozumienia wymienionego lub porozumień, podana przez strony sporu), sprawę zgłoszoną do DSB przez (nazwa strony) w dokumencie… i dokonać takich ustaleń, które pomogą DSB w sformułowaniu zaleceń lub w wydaniu orzeczeń o których mowa w tym lub tych porozumieniach”
.
Artykuł 8
Skład zespołów orzekających
Artykuł 9
Procedury stosowane przy skargach wielostronnych
Artykuł 10
Strony trzecie
Artykuł 11
Funkcje zespołu orzekającego
Funkcją zespołu orzekającego jest pomóc DSB w wykonywaniu jego obowiązków wynikających z niniejszego Uzgodnienia i porozumień wymienionych. W związku z tym zespół orzekający powinien dokonać obiektywnej oceny sprawy, włącznie z obiektywną oceną faktów sprawy oraz właściwości i zgodności z odpowiednimi porozumieniami wymienionymi, a także dokonać takich innych ustaleń, jakie pomogą DSB w sformułowaniu zaleceń lub wydaniu orzeczeń przewidzianych w porozumieniach wymienionych. Zespoły orzekające powinny regularnie konsultować się ze stronami sporu i stwarzać im odpowiednią możliwość dochodzenia do wzajemnie zadowalających rozstrzygnięć.
Artykuł 12
Procedury zespołów orzekających
Artykuł 13
Prawo do zbierania informacji
Artykuł 14
Poufność
Artykuł 15
Ustalenia tymczasowe
Artykuł 16
Przyjmowanie raportów zespołów orzekających
Artykuł 17
Rewizja apelacyjna
Stały Organ Apelacyjny
Procedury Rewizji Apelacyjnej
Przyjęcie raportów z postępowań apelacyjnych
Artykuł 18
Kontakty z zespołem orzekającym lub Organem Apelacyjnym
Artykuł 19
Zalecenia zespołu orzekającego lub Organu Apelacyjnego
Artykuł 20
Terminy decyzji DSB
Jeśli strony sporu nie uzgodnią inaczej, okres od powołania zespołu orzekającego przez DSB do rozpatrzenia przez DSB raportu zespołu orzekającego lub Organu Apelacyjnego nie powinien, jako zasada ogólna, przekroczyć dziewięciu miesięcy, gdy nie złożono apelacji, lub 12 miesięcy, gdy apelacja od raportu została złożona. Jeśli zespół orzekający lub Organ Apelacyjny postanowiły, zgodnie z ustępem 9 artykułu 12 lub ustępem 5 artykułu 17, o przedłużeniu terminu złożenia raportu, ten dodatkowy okres zostanie dodany do okresów poprzednio wymienionych.
Artykuł 21
Nadzór nad wykonaniem zaleceń i orzeczeń
Na posiedzeniu DSB, odbywającym się w ciągu 30 dni ( 208 ) od przyjęcia raportu zespołu orzekającego lub Organu Apelacyjnego, zainteresowany Członek poinformuje DSB o swych zamia- rach w zakresie wykonania zaleceń i postanowień DSB. Jeśli nie jest możliwe ze względów praktycznych natychmiastowe wykonanie zaleceń i postanowień, zainteresowanemu Członkowi przyznany będzie rozsądny okres na ich wykonanie. Rozsądny okres wyniesie:
okres proponowany przez zainteresowanego Członka, jeśli zostanie on zaaprobowany przez DSB; lub w przypadku braku takiej zgody,
okres wzajemnie uzgodniony przez strony sporu w ciągu 45 dni od przyjęcia zaleceń lub postanowień; lub w braku takiego uzgodnienia,
okres ustalony przez wiążący arbitraż w ciągu 90 dni od przyjęcia zaleceń lub postanowień ( 209 ). W takim arbitrażu wytyczną dla arbitra ( 210 ) powinno być to, że rozsądny okres na wykonanie zaleceń zespołu orzekającego lub Organu Apelacyjnego nie powinien przekroczyć 15 miesięcy od przyjęcia raportu zespołu orzekającego lub Organu Apelacyjnego. Jednakże okres ten może być krótszy lub dłuższy, w zależności od konkretnych warunków.
Artykuł 22
Wyrównanie i zawieszenie koncesji
Przy dokonywaniu wyboru koncesji lub innych zobowiązań, jakie mają być zawieszone, strona wnosząca skargę będzie stosować następujące zasady i procedury:
jest generalną zasadą, że strona skarżąca powinna najpierw zbadać możliwość zawieszenia koncesji i zobowiązań w zakresie tego samego sektora (sektorów), w obrębie którego zespół orzekający lub Organ Apelacyjny doszukał się zniweczenia lub naruszenia korzyści;
jeżeli strona uważa, że zawieszenie koncesji lub innych zobowiązań w stosunku do tego samego sektora jest niewykonalne lub nieskuteczne, może zbadać możliwości zawieszenia koncesji lub zobowiązań w stosunku do innych sektorów, na podstawie tego samego porozumienia;
jeżeli strona uważa, że zawieszenie koncesji lub innych zobowiązań w stosunku do innych sektorów na podstawie tego samego porozumienia jest niewykonalne lub nieskuteczne, a okoliczności są wystarczająco poważne, to może zbadać możliwość zawieszenia koncesji lub zobowiązań na podstawie innego porozumienia wymienionego;
strona stosuje powyższe zasady biorąc pod uwagę:
handel w sektorze lub na podstawie porozumienia, zgodnie z którym zespół orzekający lub Organ Apelacyjny stwierdziły złamanie lub inne zniweczenie lub naruszenie oraz znaczenie takiego handlu dla strony;
szersze elementy ekonomiczne związane ze zniweczeniem lub naruszeniem, a także szersze skutki ekonomiczne zawieszenia koncesji lub innych zobowiązań;
jeśli strona ta zdecyduje się wnioskować o upoważnienie jej do zawieszenia koncesji lub innych zobowiązań zgodnie z punktami b) lub c), we wniosku swym wyjaśni powody tego. Jednocześnie ze złożeniem wniosku do DSB powinien być on złożony odpowiednim Radom, a także, w przypadku wniosku sformułowanego w oparciu o punkt b), odpowiednim organom sektorowym;
dla celów niniejszego ustępu „sektor” oznacza:
w stosunku do towarów, wszystkie towary;
w stosunku do usług, podstawowy sektor, zgodnie z „Listą klasyfikacyjną sektorów usług”, która wyszczególnia takie sektory ( 211 );
w odniesieniu do handlowych aspektów praw własności intelektualnej, każda z kategorii praw własności intelektualnej zawartą w Sekcji 1 lub Sekcji 2 lub Sekcji 3 lub Sekcji 4 lub Sekcji 5 lub Sekcji 6 lub Sekcji 7 Części II lub zobowiązań wynikających z Części III lub Części IV Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS);
dla potrzeb niniejszego ustępu „porozumienie” oznacza:
w odniesieniu do towarów, porozumienia wymienione w załączniku 1A do Porozumienia WTO, jako całość, a również porozumienia wymienione w załączniku 4 do Porozumienia WTO, o ile strony sporu są stronami tych porozumień;
w odniesieniu do usług, GATS;
w odniesieniu do praw własności intelektualnej, Porozumienie TRIPS.
Artykuł 23
Umocnienie systemu wielostronnego
W takich przypadkach Członkowie:
nie będą rozstrzygać, że nastąpiło naruszenie zobowiązań, pozbawienie lub naruszenie korzyści, lub że powstała przeszkoda w realizacji celów któregoś z porozumień wymienionych, w inny sposób, jak tylko przez odwołanie się do rozstrzygnięcia sporu zgodnie z zasadami i procedurami niniejszego Uzgodnienia. Członkowie dokonają takiego ustalenia zgodnie z ustaleniami zawartymi w raporcie zespołu orzekającego lub Organu Apelacyjnego, przyjętym przez DSB lub postanowieniem arbitrażowym wydanym na podstawie niniejszego Uzgodnienia;
będą postępować zgodnie z procedurami ustalonymi w artykule 21 przy określaniu rozsądnego okresu na wykonanie zaleceń i orzeczeń przez Członka, którego to dotyczy; oraz
będą postępować zgodnie z procedurami ustalonymi w artykule 22 przy określaniu poziomu zawieszenia koncesji lub innych zobowiązań i uzyskają upoważnienie ze strony DSB zgodnie z tymi procedurami, zanim dokonają zawieszenia koncesji lub innych zobowiązań wynikających z porozumień wymienionych w odpowiedzi na niewykonanie przez Członka, którego to dotyczy, zaleceń i orzeczeń w rozsądnym okresie.
Artykuł 24
Procedury specjalne dotyczące Członków – krajów najmniej rozwiniętych
Artykuł 25
Arbitraż
Artykuł 26
Gdy postanowienia ustępu 1b) artykułu XXIII GATT 1994 mają zastosowanie do porozumienia wymienionego, zespół orzekający lub Organ Apelacyjny mogą orzec lub zalecić jedynie wówczas, jeżeli strona sporu uważa, że zniweczono lub naruszono korzyść przysługującą jej bezpośrednio lub pośrednio na podstawie odpowiedniego porozumienia wymienionego lub osiągnięcie któregoś z celów takiego porozumienia zostało utrudnione w rezultacie podjęcia przez któregoś z Członków działania, niezależnie od tego, czy wchodzi on w konflikt z postanowieniami tego porozumienia. Jeśli strona taka uzna, oraz w zakresie, w jakim uzna, a zespół orzekający lub Organ Apelacyjny stwierdzi, że przypadek dotyczy działań niepozostających w sprzeczności z postanowieniami porozumienia wymienionego, do którego stosują się postanowienia ustępu 1b) artykułu XXIII GATT 1994, procedury ustanowione w niniejszym Uzgodnieniu będą stosowane zgodnie z następującymi postanowieniami:
strona wnosząca skargę przedstawi szczegółowe uzasadnienie wspomagające każdą skargę dotyczącą działania nie wchodzącego w sprzeczność z odpowiednim porozumieniem wymienionym;
kiedy zostało ustalone, że działanie powoduje pozbawienie lub naruszenie korzyści wynikających z odpowiedniego porozumienia wymienionego lub utrudnia osiągnięcie jego celów, nie stanowiąc jednak jego naruszenia, nie następuje wówczas obowiązek zaniechania takiego działania. Jednakże w takich przypadkach zespół orzekający lub Organ Apelacyjny zaleci, aby Członek, o którego chodzi, dokonał dostosowań zgodnych ze wzajemnymi uzgodnieniami;
niezależnie od postanowień artykułu 21, arbitraż przewidziany w ustępie 3 artykułu 21, na wniosek każdej ze stron, może dotyczyć także określenia stopnia, w jakim nastąpiło pozbawienie lub naruszenie korzyści, może także proponować sposoby i środki osiągnięcia wzajemnie zadowalających dostosowań. Propozycje takie nie będą wiążące dla stron;
niezależnie od postanowień ustępu 1 artykułu 22, wyrównanie może stanowić część wzajemnie zadowalającego dostosowania, będącego końcowym rozstrzygnięciem sporu.
Gdy do porozumienia wymienionego stosuje się postanowienia ustępu 1c) artykuł XXIII GATT 1994, zespół orzekający może jedynie wówczas sformułować orzeczenia i zalecenia, gdy strona uzna, że została pozbawiona korzyści przysługującej jej bezpośrednio lub pośrednio na podstawie odpowiedniego porozumienia wymienionego lub korzyść taka została zniweczona, albo nastąpiło utrudnienie osiągnięcia celów tego porozumienia w wyniku sytuacji innej niż ta, do której mają zastosowanie postanowienia ustępu 1a) i b) artykułu XXIII GATT 1994. W takich przypadkach i w takim zakresie, w jakim strona uzna, a zespół orzekający ustali, że sprawa wchodzi w zakres niniejszego ustępu, procedury niniejszego Uzgodnienia będą stosowane jedynie do tego momentu postępowania, w którym raport zespołu orzekającego został przesłany Członkom. Zasady i procedury rozstrzygania sporów zawarte w Decyzji z dnia 12 kwietnia 1989 roku (BISD 36S/61) będą stosowane przy rozpatrywaniu przyjęcia oraz nadzorze i wykonaniu zaleceń i orzeczeń. Będą także stosowane następujące postanowienia:
strona wnosząca skargę przedstawi szczegółowe uzasadnienie swej racji w sprawach wchodzących w zakres niniejszego ustępu;
w sprawach dotyczących przedmiotu niniejszego ustępu, jeśli zespół orzekający stwierdzi, że mają zastosowanie regulacje dotyczące rozstrzygania sporów inne niż zawarte w tym ustępie, wówczas zespół orzekając sporządzi raport dla takich spraw i odrębny raport dla spraw będących w zakresie przedmiotowym niniejszego ustępu.
Artykuł 27
Obowiązki Sekretariatu
ZAŁĄCZNIK 1
POROZUMIENIA, KTÓRYCH DOTYCZĄ POSTANOWIENIA NINIEJSZEGO UZGODNIENIA
Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu (WTO)
Wielostronne porozumienie handlowe
Załącznik 1A: |
Porozumienia wielostronne w sprawie handlu towarami |
Załącznik 1B: |
Układ ogólny w sprawie handlu usługami |
Załącznik 1C: |
Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej |
Załącznik 2: |
Uzgodnienie w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów |
Fakultatywne porozumienia handlowe
Załącznik 4: |
Porozumienie w sprawie handlu samolotami cywilnymi |
Porozumienie w sprawie zakupów rządowych |
|
Międzynarodowe porozumienie mleczarskie |
|
Międzynarodowe porozumienie w sprawie mięsa wołowego |
Właściwość niniejszego Uzgodnienia w zakresie porozumień zamieszczonych w załączniku 4 będzie uzależniona od decyzji sygnatariuszy każdego z porozumień, ustalających warunki stosowania Uzgodnienia w odniesieniu do poszczególnych porozumień, włącznie ze specjalnymi lub dodatkowymi zasadami lub procedurami zamieszczonymi w tym celu w załączniku 2, zgodnie z notyfikacją złożoną DSB.
ZAŁĄCZNIK 2
SPECJALNE LUB DODATKOWE ZASADY I PROCEDURY ZAWARTE W POROZUMIENIACH WYMIENIONYCH W ZAŁĄCZNIKU I
Porozumienie |
Zasady i procedury |
Porozumienie w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych |
11.2 |
Porozumienie w sprawie tekstyliów i odzieży |
2.14, 2.21, 4.4, 5.2, 5.4, 5.6, 6.9, 6.10, 6.11, 8.1 do 8.12 |
Porozumienie w sprawie barier technicznych w handlu |
14.2 do 14.4, załącznik 2 |
Porozumienie o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 |
17.4 do 17.7 |
Porozumienie o stosowaniu artykułu VII, Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 |
19.3 do 19.5, załącznik II, ustępy 2f), 3, 9, 21 |
Porozumienie w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych |
4.2 do 4.12, 6.6, 7.2 do 7.10, 8.5, odnośnik 35, 24.4, 27.7, załącznik V |
Układ ogólny w sprawie handlu usługami |
XXII.3, XXIII.3 |
- załącznik w sprawie usług finansowych |
4 |
- załącznik w sprawie usług transportu lotniczego |
4 |
Decyzja w sprawie pewnych procedur rozstrzygania sporów w Układzie ogólnym w sprawie handlu usługami |
1 do 5 |
Lista zasad i procedur w tym Załączniku zawiera postanowienia, których jedynie część może mieć zastosowanie w tym kontekście. Każda specjalna albo dodatkowa zasada lub procedura w kilkustronnych porozumieniach handlowych zamieszczonych w załączniku 4, zgodnie z ustaleniami kompetentnych organów każdego Porozumienia i notyfikacją do DSB. |
ZAŁĄCZNIK 3
PROCEDURY ROBOCZE
W swej działalności zespół orzekający będzie kierował się odpowiednimi postanowieniami niniejszego Uzgodnienia. Dodatkowo będą stosowane następujące procedury działania.
Zespół orzekający będzie się zbierać na posiedzeniach zamkniętych. Strony sporu lub inne strony zainteresowane będą obecne na posiedzeniach jedynie na zaproszenie zespołu orzekającego do stawienia się przed nim.
Obrady zespołu orzekającego i przedstawione mu dokumenty będą poufne. Żadne z postanowień niniejszego Uzgodnienia nie przeszkodzi stronie sporu ujawnić publicznie jej stanowiska. Członkowie będą uważać za poufną informację przekazaną przez innego Członka zespołowi orzekającemu, którą Członek przekazujący oznaczył jako poufną. Gdy strona sporu przedstawia zespołowi orzekającemu wersję poufną pisemnego stanowiska, dostarczy także, na wniosek Członka, jawne streszczenie informacji zawartej w stanowisku, które będzie mogło być ujawnione publicznie.
Przed pierwszym spotkaniem merytorycznym zespołu orzekającego ze stronami, obie strony sporu przekażą zespołowi orzekającemu pisemne oświadczenia, w których przedstawią fakty zaistniałe w sprawie i swoje argumenty.
Na pierwszym merytorycznym posiedzeniu ze stronami zespół orzekający zwróci się do strony, która wniosła skargę, o przedstawienie sprawy. Następnie, nadal na tym samym spotkaniu, strona, przeciw której wniesiono skargę, będzie proszona o przedstawienie swego punktu widzenia.
Wszelkie strony trzecie, które notyfikowały swoje zainteresowanie sporem w DSB, będą zaproszone pisemnie do przedstawienia swego stanowiska na sesji pierwszego spotkania merytorycznego zespołu orzekającego poświęconego tej sprawie. Wszystkie takie strony trzecie mogą być obecne na całej sesji.
Formalne repliki zostaną złożone na drugim posiedzeniu zespołu orzekającego. Strona obwiniona będzie miała prawo wystąpić pierwsza, a następnie strona wnosząca skargę. Obie strony przedstawią zespołowi orzekającemu przed spotkaniem pisemne repliki.
Zespół orzekający może w każdym momencie zadać stronom pytania i prosić je o wyjaśnienia w czasie spotkania ze stronami lub w formie pisemnej.
Strony sporu i wszelkie strony trzecie zaproszone do przedstawienia stanowisk zgodnie z artykułem 10 udostępnią zespołowi orzekającemu pisemną wersję swych wypowiedzi ustnych.
W interesie pełnej przejrzystości opisy sprawy, repliki i oświadczenia, o których mowa w ustępach 5 do 9, będą składane w obecności stron. Poza tym oświadczenia pisemne każdej ze stron sporu, włączając w to komentarze do opisowej części raportu i odpowiedzi na pytania postawione przez zespół orzekający, będą dostępne innej stronie lub stronom.
Dodatkowe procedury specyficzne dla zespołu orzekającego.
Proponowany rozkład pracy zespołu orzekającego:
a) |
Otrzymanie pierwszych pisemnych wniosków stron: |
|
(1) strona wnosząca skargę: |
3–6 tygodni |
|
(2) strona obwiniona: |
2–3 tygodnie |
|
b) |
Data, czas i miejsce pierwszego spotkania merytorycznego ze stronami: sesja strony trzeciej: |
1–2 tygodnie |
c) |
Otrzymanie pisemnych replik stron: |
2–3 tygodnie |
d) |
Data, czas i miejsce drugiego spotkania merytorycznego ze stronami: |
1–2 tygodnie |
e) |
Przedstawienie stronom części opisowej raportu: |
2–4 tygodnie |
f) |
Otrzymanie uwag stron do opisowej części raportu: |
2 tygodnie |
g) |
Przedstawienie stronom raportu wstępnego, zawierającego stwierdzenia i wnioski: |
2–4 tygodnie |
h) |
Termin końcowy wnioskowania przez strony rewizji i części (jednej lub wielu) raportu: |
1 tydzień |
i) |
Termin dokonania rewizji przez zespół orzekający włącznie z możliwym dodatkowym spotkaniem ze stronami: |
2 tygodnie |
j) |
Przesłanie raportu końcowego stronom sporu: |
2 tygodnie |
k) |
Rozesłanie raportu końcowego Członkom: |
3 tygodnie |
Powyższy kalendarz może być zmieniony w wyniku nieprzewidzianych zdarzeń. Dodatkowe spotkania ze stronami zostaną ustalone w miarę potrzeby.
ZAŁĄCZNIK 4
GRUPY KONSULTACYJNE EKSPERTÓW
Następujące zasady i procedury będą stosowane do grup konsultacyjnych ekspertów powołanych na podstawie postanowień ustępu 2 artykułu 13.
Grupy konsultacyjne ekspertów podlegają zespołowi orzekającemu. Ich mandat i szczegółowe procedury robocze zostaną określone przez zespół orzekający i będą składać sprawozdania temu zespołowi.
Udział w grupach konsultacyjnych ekspertów będzie ograniczony do osób o wyrobionej pozycji zawodowej i doświadczeniu w zakresie rozpatrywanej dziedziny.
Obywatele państwa będącego stroną w sporze nie będą uczestniczyli w grupach konsultacyjnych ekspertów bez wspólnej zgody stron sporu poza wyjątkowymi okolicznościami, gdy zespół orzekający uważa, iż potrzeba wykonania specjalistycznej ekspertyzy naukowej nie może zostać zaspokojona w inny sposób. Urzędnicy rządowi stron uczestniczących w sporze nie będą uczestniczyć w grupach konsultacyjnych ekspertów. Członkowie grup konsultacyjnych ekspertów będą występować we własnym imieniu, a nie jako przedstawiciele rządów ani jakichkolwiek organizacji. Rządy lub organizacje nie będą zatem udzielać im instrukcji na temat spraw, które są przedmiotem pracy grupy konsultacyjnej ekspertów.
Grupy konsultacyjne ekspertów mogą podejmować konsultacje i poszukiwać informacji oraz porady technicznej z każdego źródła, które uznają za odpowiednie. Przed poszukiwaniem takiej informacji lub porady ze źródła znajdującego się na obszarze jurysdykcji Członka grupa konsultacyjna ekspertów poinformuje rząd tego Członka. Każdy Członek odpowie niezwłocznie i wyczerpująco na każdą prośbę o informację skierowaną przez grupę konsultacyjną ekspertów, jaką ta grupa uzna za konieczną i odpowiednią.
Strony sporu będą miały dostęp do wszystkich odpowiednich informacji dostarczonych grupie konsultacyjnej ekspertów, chyba że są to informacje natury poufnej. Informacja poufna dostarczona grupie konsultacyjnej ekspertów nie będzie udostępniona bez formalnej zgody rządu, organizacji lub osoby, które informacji dostarczyły. Gdy grupa konsultacyjna ekspertów jest proszona o udostępnienie takiej informacji, ale nie otrzymała upoważnienia do jej udostępnienia, wówczas rząd, organizacja lub osoba dostarczająca informacji dostarczy streszczenie informacji, które nie będzie poufne.
Grupa konsultacyjna ekspertów przedstawi stronom sporu projekt raportu celem uzyskania ich uwag, które, tam, gdzie stosowne, weźmie pod uwagę sporządzając raport końcowy. Raport ten zostanie przesłany stronom sporu, gdy przedstawiony będzie zespołowi orzekającemu. Raport końcowy grupy konsultacyjnej ekspertów będzie miał jedynie doradcze znaczenie.
ZAŁĄCZNIK 3
MECHANIZM PRZEGLĄDU POLITYKI HANDLOWEJ
CZŁONKOWIE UZGADNIAJĄ NINIEJSZYM, CO NASTĘPUJE:
A. Cele
Celem Mechanizmu Przeglądów Polityki Handlowej (TPRM) jest przyczynić się do usprawnienia stosowania się wszystkich Członków do reguł, dyscyplin i zobowiązań podjętych na podstawie wielostronnych porozumień handlowych oraz, tam gdzie jest to stosowne, fakultatywnych porozumień handlowych, a zatem do lepszego funkcjonowania wielostronnego systemu handlu poprzez osiąganie większej przejrzystości oraz zrozumienia polityki handlowej i praktyk Członków. Tym samym mechanizm przeglądu umożliwia regularne dokonywanie kolektywnej oceny całego zakresu polityki handlowej oraz praktyk handlowych poszczególnych Członków, a także ich wpływu na funkcjonowanie wielostronnego systemu handlu. Nie ma on służyć jednak jako podstawa dla egzekwowania konkretnych zobowiązań wynikających z Porozumień, stosowania procedur dotyczących rozstrzygania sporów lub też nakładania na Członków nowych zobowiązań w zakresie ich polityki handlowej.
Ocena dokonywana w ramach mechanizmu przeglądu odbywa się w odpowiednim zakresie na tle szerszych potrzeb ekonomicznych i rozwojowych, a także polityki i celów zainteresowanego Członka, jak również jego środowiska zewnętrznego. Jednakże funkcja mechanizmu przeglądu polega na analizie wpływu polityki handlowej i praktyk handlowych Członka na wielostronny system handlu.
B. Przejrzystość wewnętrzna
Członkowie uznają nieodłączną wartość przejrzystości wewnętrznej przy podejmowaniu przez rządy decyzji w sprawach polityki handlowej, zarówno dla gospodarek Członków, jak i dla wielostronnego systemu handlu, i zgadzają się popierać i zachęcać do większej przejrzystości w ramach ich własnych systemów przyznając, że realizacja przejrzystości wewnętrznej musi odbywać się na bazie dobrowolności oraz uwzględniać polityczno-prawne systemy każdego z Członków.
C. Procedury przeglądów
Organ Przeglądów Polityki Handlowej (zwany tu TPRB) zostaje niniejszym ustanowiony w celu prowadzenia przeglądów polityki handlowej.
Polityka handlowa i praktyki handlowe wszystkich Członków będą poddawane okresowym przeglądom. Wpływ poszczególnych Członków na funkcjonowanie wielostronnego systemu handlu, zdefiniowany w kategoriach ich udziału w handlu światowym w ostatnim reprezentatywnym okresie, będzie decydującym czynnikiem określającym częstotliwość przeglądów. Pierwsze cztery zidentyfikowane w ten sposób jednostki handlujące (przyjmując Wspólnoty Europejskie za jedną jednostkę) będą poddawane przeglądowi co dwa lata. Następne 16 jednostek będzie poddawane przeglądowi co cztery lata. Pozostali Członkowie poddawani będą przeglądom co sześć lat, z wyjątkiem Członków – krajów najmniej rozwiniętych, dla których może zostać ustalony dłuższy okres. Rozumie się, iż przegląd jednostek posiadających wspólną politykę zewnętrzną, a które obejmują więcej niż jednego Członka, dotyczyć będą wszystkich elementów polityki mających wpływ na handel, włączając w to odnośne polityki i praktyki poszczególnych Członków. Wyjątkowo, w przypadku zmian w polityce handlowej lub praktykach handlowych Członka, które mogą mieć znaczący wpływ na jego partnerów handlowych, zainteresowany Członek może zostać poproszony przez TPRB po konsultacjach o przyspieszenie jego następnego przeglądu.
Dyskusje na posiedzeniach TPRB będą regulowane celami określonymi w ustępie A. Dyskusje te będą koncentrować się na polityce i praktykach handlowych Członka, które podlegają ocenie w ramach mechanizmu przeglądu.
TPRB opracuje podstawowy plan przeprowadzania przeglądów. Może on również omawiać i uwzględniać uaktualnione raporty otrzymywane od Członków. TPRB opracuje program przeglądów na każdy rok w porozumieniu z bezpośrednio zainteresowanymi Członkami. Przewodniczący, w porozumieniu z Członkiem lub Członkami, których dotyczy przegląd, może wyznaczyć uczestników dyskusji, którzy działając we własnym imieniu rozpoczną dyskusje w TPRB.
TPRB będzie opierać swoją pracę na następującej dokumentacji:
Kompletne sprawozdanie, o którym mowa w ustępie D, dostarczane przez Członka lub Członków, których dotyczy przegląd;
Sprawozdanie sporządzane przez Sekretariat na jego własną odpowiedzialność, oparte na informacjach, do których posiada dostęp, oraz na informacjach dostarczanych przez Członka lub Członków, których dotyczy przegląd. Sekretariat powinien uzyskać wyjaśnienia od zainteresowanego Członka lub Członków odnośnie do ich polityki i praktyk handlowych.
Sprawozdania sporządzane przez Członka, którego dotyczy przegląd, oraz przez Sekretariat razem ze sprawozdaniami z odnośnych posiedzeń TPRB będą publikowane niezwłocznie po dokonaniu przeglądu.
Dokumenty te zostaną przekazane Konferencji Ministerialnej, która się z nimi zapozna.
D. Sprawozdawczość
W celu osiągnięcia najwyższego możliwego stopnia przejrzystości, każdy Członek będzie regularnie składał TPRB sprawozdania. Kompletne sprawozdania będą w uzgodnionym kształcie, określonym przez TPRB, przedstawiać politykę handlową oraz praktyki handlowe stosowane przez zainteresowanego Członka lub Członków. Kształt ten początkowo opierać się będzie na Zarysie formy sprawozdań krajowych określonym decyzją z 19 lipca 1989 roku (BISD 36S/406–409) i poprawianym w razie konieczności tak, aby jego zakres objął wszystkie aspekty polityki handlowej, których dotyczą Wielostronne Porozumienia Handlowe w załączniku 1 oraz, tam gdzie jest to stosowne, Fakultatywne porozumienia handlowe. W świetle doświadczeń TPRB może poddać ten kształt rewizji. Między przeglądami Członkowie będą dostarczać krótkie sprawozdania w przypadkach jakichkolwiek znacznych zmian w ich polityce handlowej. Zgodnie z ustalonym kształtem dostarczane będą również roczne dane uaktualniające informacje statystyczne. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na trudności Członków – krajów najmniej rozwiniętych przy sporządzaniu ich sprawozdań. Na wniosek Członków – krajów rozwijających się, a zwłaszcza Członków – krajów najmniej rozwiniętych, Sekretariat zapewni im pomoc techniczną. Informacje zawarte w sprawozdaniach powinny w możliwie najszerszym zakresie odpowiadać notyfikacjom dokonanym zgodnie z postanowieniami wielostronnych porozumień handlowych oraz, tam gdzie jest to stosowne, fakultatywnych porozumień handlowych.
E. Stosunek do postanowień GATT 1994 i GATS dotyczących bilansu płatniczego
Członkowie uznają potrzebę minimalizacji obciążeń dla rządów, które podlegają wymogowi pełnych konsultacji zgodnie z postanowieniami GATT 1994 i GATS dotyczącymi bilansu płatniczego. W tym celu Przewodniczący TPRB, w porozumieniu z zainteresowanym Członkiem lub Członkami, wraz z Przewodniczącym Komitetu Restrykcji Stosowanych w Celu Ochrony Bilansu Płatniczego, opracuje postanowienia administracyjne, które zharmonizują normalny rytm przeglądów polityki handlowej z kalendarzem konsultacji w sprawie bilansu płatniczego, nie opóźniając przeprowadzenia przeglądu polityki handlowej o więcej niż 12 miesięcy.
F. Ocena mechanizmu
TPRB dokona oceny TPRM nie później niż w ciągu pięciu lat od wejścia w życie Porozumienia WTO. Rezultaty oceny zostaną przedstawione Konferencji Ministerialnej. TPRB może następnie dokonywać oceny TPRM w odstępach czasowych, które zostaną przezeń określone lub też na wniosek Konferencji Ministerialnej.
G. Przegląd wydarzeń w handlu międzynarodowym
TPRB będzie również dokonywać corocznego przeglądu wydarzeń w środowisku handlu międzynarodowego mających wpływ na wielostronny system handlu. Organowi pomagać w tym będzie coroczny raport sporządzany przez Dyrektora Generalnego, przedstawiający główne kierunki działalności WTO oraz podkreślający ważne kwestie polityki mające wpływ na system handlu.
AKT KOŃCOWY
zawierający wyniki Wielostronnych Negocjacji Handlowych Rundy Urugwajskiej
Marakesz, dnia 15 kwietnia 1994 roku
Zebrani w celu zakończenia wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, przedstawiciele rządów i Wspólnot Europejskich, członkowie Komitetu Negocjacji Handlowych uzgadniają, że Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu (zwane w dalszej części niniejszego Aktu Końcowego „Porozumieniem WTO”), deklaracje i decyzje ministerialne, jak również Uzgodnienie w sprawie zobowiązań dotyczących usług finansowych, w formie załącznika, zawierają wyniki ich negocjacji i stanowią integralną część niniejszego Aktu Końcowego.
Podpisując niniejszy akt końcowy, przedstawiciele uzgadniają
przedłożenie Porozumienia WTO do zbadania, w odpowiednim przypadku, właściwym władzom w celu uzyskania zatwierdzenia Porozumienia zgodnie z ich procedurami; oraz
przyjęcie deklaracji i decyzji ministerialnych.
Przedstawiciele uzgadniają, iż jest wskazane, by Porozumienie WTO zostało przyjęte przez wszystkich uczestników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej (dalej zwanych „uczestnikami”) tak, aby weszło ono w życie z dniem 1 stycznia 1995 roku lub jak najwcześniej po tej dacie. Najpóźniej pod koniec 1994 roku ministrowie zbiorą się, zgodnie z ostatnim ustępem Deklaracji Ministerialnej Punta del Este, w celu podjęciu decyzji o wdrożeniu wyników na poziomie międzynarodowym, w tym o dacie ich wejścia w życie.
Przedstawiciele uzgadniają, że Porozumienie WTO może zostać przyjęte w całości, poprzez złożenie podpisów lub w inny sposób, przez wszystkich uczestników zgodnie z artykułem XIV niniejszej Umowy. Przyjęcie i wejście w życie Fakultatywnego porozumienia handlowego zawartego w załączniku 4 Porozumienia WTO podlegać będzie postanowieniom tego Fakultatywnego porozumienia handlowego.
Przed przyjęciem Porozumienia WTO, uczestnicy niebędący umawiającymi się stronami Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) muszą najpierw zakończyć negocjacje zmierzające do ich przystąpienia do Układu ogólnego i stać się jego stronami. Dla uczestników niebędących umawiającymi się stronami Układu ogólnego z datą Aktu Końcowego, listy zobowiązań nie mają charakteru ostatecznego i zostaną następnie uzupełnione w celu ich przystąpienia do Układu ogólnego i przyjęcia Porozumienia WTO.
Niniejszy Akt końcowy oraz teksty do niego załączone zostaną zdeponowane u Dyrektora Generalnego UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu, który niezwłocznie przekaże każdemu z uczestników jego uwierzytelniony odpis.
Sporządzono w Marakeszu, dnia piętnastego kwietnia tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego czwartego roku, w jednym egzemplarzu, w językach angielskim, francuskim i hiszpańskim, przy czym każda wersja językowa jest autentyczna.
[Lista podpisów zostanie załączona do egzemplarza traktatowego Aktu końcowego w celu jej podpisania]
DECYZJA W SPRAWIE ŚRODKÓW NA RZECZ KRAJÓW NAJMNIEJ ROZWINIĘTYCH
Ministrowie,
uznając krytyczną sytuację krajów najmniej rozwiniętych, jak również konieczność zapewnienia ich skutecznego uczestnictwa w światowym systemie handlowym oraz podjęcia dalszych środków w celu poprawy ich potencjału handlowego;
uznając szczególne potrzeby krajów najmniej rozwiniętych w dziedzinie dostępu do rynku, gdzie zachowanie preferencyjnego dostępu pozostaje istotnym środkiem poprawy ich potencjału handlowego;
potwierdzając swoje zobowiązanie do pełnego wdrożenia postanowień dotyczących krajów najmniej rozwiniętych, zawarte w ustępie 2 litera d), ustępy 6 i 8 decyzji z dnia 28 listopada 1979 roku w sprawie zróżnicowanego i bardziej szczególnego traktowania, wzajemności i pełniejszego uczestnictwa krajów rozwijających się;
ze względu na zobowiązanie uczestników określone w sekcji B vii) części I Deklaracji Ministerialnej z Punta del Este,
POSTANAWIAJĄ, że, o ile nie zostało to już przewidziane w dokumentach negocjacyjnych w trakcie Rundy Urugwajskiej, nie naruszając przyjęcia tych instrumentów, kraje najmniej rozwinięte, o ile pozostaną w tej kategorii, stosując przy tym ogólne zasady określone w przytoczonych instrumentach, będą jedynie zobligowane do podjęcia zobowiązań i udzielenia koncesji w zakresie zgodnym ze swoim indywidualnym rozwojem, potrzebami finansowymi i handlowymi lub z ich zdolnością administracyjną i instytucjonalną. Kraje najmniej rozwinięte będą dysponowały dodatkowym terminem jednego roku licząc od dnia 15 kwietnia 1994 roku na przedstawienie swoich list zobowiązań zgodnie z artykułem XI Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu.
UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
Sprawne wdrożenie wszystkich szczególnych i zróżnicowanych środków podjętych na rzecz krajów najmniej rozwiniętych, łącznie z tymi, które przyjęto w ramach Rundy Urugwajskiej, będzie zapewnione, między innymi, dzięki systematycznemu badaniu.
W miarę możliwości, koncesje KNU dotyczące środków taryfowych i pozataryfowych uzgodnione w ramach Rundy Urugwajskiej dla produktów, których eksport leży w interesie krajów najmniej rozwiniętych, mogą zostać wykonane w sposób niezależny, z góry i bez rozłożenia na etapy. Uwzględniona zostanie dalsza poprawa systemu ogólnych preferencji taryfowych (GSP) i innych systemów dla produktów, których eksport leży w szczególnym interesie krajów najmniej rozwiniętych.
Zasady określone w różnych porozumieniach i instrumentach oraz postanowienia przejściowe przewidziane w ramach Rundy Urugwajskiej powinny być stosowane w sposób elastyczny i sprzyjający krajom najmniej rozwiniętym. W tym celu, specyficzne i uzasadnione potrzeby przedstawione właściwym radom i komitetom przez kraje najmniej rozwinięte zostaną uwzględnione ze szczególną uwagą.
w celu zastosowania środków dotyczących zwolnień importowych oraz innych środków określonych w Artykule XXXVII ustęp 3 litera c) GATT 1947 i w odpowiadających mu postanowieniach GATT 1994, interesy wywozowe krajów najmniej rozwiniętych zostaną uwzględnione ze szczególną uwagą.
krajom najmniej rozwiniętym zostanie zapewniona znacznie zwiększona pomoc techniczna w rozwoju, wzmacnianiu i różnicowaniu podstaw produkcji i eksportu, w tym usług, jak również w takiej promocji handlu, aby umożliwić im maksymalne wykorzystanie korzyści płynących ze zliberalizowanego dostępu do rynków.
UZGADNIAJĄ, że będą stale badać szczególne potrzeby krajów najmniej rozwiniętych i starać się nadal wprowadzać pozytywne środki ułatwiające ekspansję handlowych możliwości na rzecz tych krajów.
DEKLARACJA W SPRAWIE WKŁADU ŚWIATOWEJ ORGANIZACJI HANDLU W OSIĄGNIĘCIE WIĘKSZEJ SPÓJNOŚCI W TWORZENIU GLOBALNEJ POLITYKI EKONOMICZNEJ
1. Ministrowie uznają, że globalizacja gospodarki światowej pociągnęła za sobą wzrost wzajemnego oddziaływania polityki ekonomicznej pomiędzy poszczególnymi krajami, w tym interakcji między strukturalnymi, makroekonomicznymi, handlowymi lub finansowymi oraz związanymi z rozwojem aspektami tworzenia tej polityki. To przede wszystkim do rządów działających na poziomie krajowym należy zadanie zharmonizowania tej polityki, ale jej spójność na poziomie międzynarodowym jest ważnym i cennym elementem w podnoszeniu skuteczności tej polityki na szczeblu krajowym. Porozumienia zawarte w ramach Rundy Urugwajskiej pokazują, że wszystkie rządy uczestniczące uznają, iż liberalna polityka handlowa może przyczyniać się do zapewnienia zdrowego wzrostu i rozwoju ich własnych gospodarek oraz całej gospodarki światowej.
2. Udana współpraca w każdej dziedzinie polityki ekonomicznej przyczynia się do rozwoju pozostałych dziedzin. Większa stabilność kursów wymiany walut oparta na uporządkowanych warunkach ekonomicznych i finansowych, powinna przyczyniać się do ekspansji handlu i stałego wzrostu i rozwoju oraz skorygowania zewnętrznej nierównowagi. Istnieje również potrzeba zapewnienia odpowiedniego i terminowego przepływu zasobów finansowych i zasobów przeznaczonych na faktyczne inwestycje, na preferencyjnych jak i na normalnych warunkach, do krajów rozwijających się oraz podjęcia dalszych wysiłków w celu uregulowania problemów zadłużenia tak, aby wspomóc zagwarantowanie wzrostu i rozwoju ekonomicznego. Liberalizacja handlu stanowi coraz bardziej znaczący składnik dla sukcesu programów dostosowawczych podejmowanych w wielu krajach, niejednokrotnie pociągających za sobą znaczne koszty społeczne okresu przejściowego. W związku z tym ministrowie uwzględniają rolę Banku Światowego i MFW we wspieraniu dostosowań do liberalizacji handlu, w tym pomoc krajom rozwijającym się – importerom netto żywności, ponoszącym krótkoterminowe koszty spowodowane reformami handlu produktami rolnymi.
3. Pozytywne wyniki Rundy Urugwajskiej stanowią ważny wkład w zapewnienie większej spójności i komplementarności międzynarodowej polityki ekonomicznej. Wyniki Rundy Urugwajskiej zapewniają zwiększenie dostępu do rynków z korzyścią dla wszystkich krajów jak również ramy dla zwiększonej wielostronnej dyscypliny w handlu. Gwarantują również, że polityka handlowa będzie prowadzona w bardziej przejrzysty sposób i z większą świadomością korzyści dla konkurencyjności krajowej wynikających z otwartego otoczenia handlowego. Wzmocniony wielostronny system handlowy kształtujący się w wyniku Rundy Urugwajskiej może zapewnić lepsze ramy dla liberalizacji, przyczynić się do skuteczniejszego nadzoru oraz sprawić, by wielostronnie uzgodnione zasady i dyscypliny były ściśle przestrzegane. Ulepszenia te oznaczają, że polityka handlowa może w przyszłości odgrywać większą rolę w zakresie zapewnienia spójności w tworzeniu globalnej polityki ekonomiczej.
4. Ministrowie uznają jednakże iż trudności mające swe źródło w innych dziedzinach aniżeli handel nie mogą zostać pokonane za pomocą środków podejmowanych jedynie w zakresie handlu. Zaakcentowane zostaje w ten sposób znaczenie wysiłków zmierzających do ulepszenia pozostałych elementów tworzenia globalnej polityki ekonomicznej w celu uzupełnienia skutecznego wdrożenia wyników uzyskanych w ramach Rundy Urugwajskiej.
5. Zważywszy na związki istniejące pomiędzy różnymi aspektami polityki ekonomicznej, niezbędne jest, aby instytucje międzynarodowe właściwe dla każdej z tych dziedzin przestrzegały polityki spójnej i służącej wzajemnemu wspieraniu się. Światowa Organizacja Handlu powinna zatem podejmować i rozwijać współpracę z właściwymi organizacjami międzynarodowymi do spraw walutowych i finansowych, przestrzegając przy tym mandatu, wymogów w zakresie poufności i niezbędnej autonomii procedur podejmowania decyzji w każdej instytucji, unikając nakładania na rządy wiązanych lub dodatkowych warunków. Ministrowie zachęcają dalej dyrektora generalnego WTO do przeanalizowania, wraz z dyrektorem zarządzającym Międzynarodowego Funduszu Walutowego oraz prezesem Banku Światowego, wpływu kompetencji WTO na jej współpracę z instytucjami Bretton Woods, jak również form, jakie ta współpraca mogłaby przyjąć w celu uzyskania większej spójności w kształtowaniu globalnej polityki ekonomicznej.
DECYZJA W SPRAWIE PROCEDUR NOTYFIKACJI
Ministrowie postanawiają zalecić przyjęcie przez Konferencję Ministerialną poniższej decyzji w sprawie ulepszenia i przeglądu procedur notyfikacji.
CZŁONKOWIE,
pragnąc ulepszyć funkcjonowanie procedur notyfikacji w ramach Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwane dalej „Porozumieniem WTO”) oraz przyczyniać się do przejrzystości polityki handlowej „Członków” i skuteczności uzgodnień w sprawie nadzoru podjętych w tym celu;
przypominając zobowiązania w ramach Porozumienia WTO w zakresie publikacji i notyfikacji, w tym zobowiązania wynikające z poszczególnych protokołów przystąpienia, porozumień uchylających i innych porozumień zawartych przez Członków,
UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
I. Ogólny obowiązek notyfikacji
Członkowie potwierdzają swoje zaangażowanie w przestrzeganie zobowiązań w zakresie publikacji i notyfikacji, wynikające z Wielostronnych porozumień handlowych i w odpowiednim przypadku z Fakultatywnych porozumień handlowych.
Członkowie zwracają uwagę na zobowiązania określone w Uzgodnieniu w sprawie notyfikacji, konsultacji, rozstrzygania sporów i nadzoru przyjętym z dniem 28 listopada 1979 roku (BISD, 26S/210). W odniesieniu do podjętego niniejszym zobowiązania notyfikacji, w możliwie najszerszym zakresie, przyjęcie środków handlowych mających wpływ na funkcjonowanie GATT 1994, przy czym sama notyfikacja w żaden sposób nie rozstrzygnie o opiniach dotyczących zgodności lub znaczenia tych środków dla praw i obowiązków wynikających z Wielostronnych umów handlowych oraz, w odpowiednim przypadku, Fakultatywnych umów handlowych, Członkowie uzgadniają, że opierać się będą odpowiednio na załączonej liście środków. Członkowie uzgadniają więc, że wprowadzenie lub zmiana takich środków podlega przepisom o notyfikacji określonym w Uzgodnieniu z 1979 roku.
II. Centralny rejestr notyfikacji
Centralny rejestr notyfikacji zostanie opracowany pod kierownictwem Sekretariatu. Podczas gdy Członkowie będą nadal przestrzegać istniejących procedur notyfikacji, Sekretariat będzie zapewniać aby składniki informacji przekazanych na temat środków, takie jak ich cel, dziedzina handlowa nimi objęta i przepis, na mocy którego środki zostały notyfikowane, zostały wpisane przez danego Członka w centralnym rejestrze notyfikacji. Centralny rejestr zawierać będzie system odsyłaczy do Członka i do zobowiązania.
Corocznie biuro centralnego rejestru poinformuje każdego Członka o obowiązku regularnych notyfikacji, który każdy Członek musi spełnić w ciągu następnego roku.
Centralny rejestr zwróci uwagę poszczególnym Członkom o niewypełnionych obowiązkach notyfikacji.
Informacje znajdujące się w centralnym rejestrze dotyczące poszczególnych notyfikacji, będą udostępniane, na wniosek, każdemu Członkowi uprawnionemu do otrzymania danej notyfikacji.
III. Przegląd obowiązków i procedur notyfikacji
Rada do spraw Handlu Towarami przeprowadzi przegląd obowiązków i procedur notyfikacji określonych w porozumieniach zawartych w załączniku 1A do Porozumienia WTO. Przegląd przeprowadzony zostanie przez grupę roboczą, otwartą dla wszystkich Członków. Grupa zostanie utworzona niezwłocznie po dacie wejścia w życie Porozumienia WTO.
Grupa robocza będzie mieć następujące zadania:
ZAŁĄCZNIK
PRZYKŁADOWA LISTA ( 215 ) ŚRODKÓW PODLEGAJĄCYCH NOTYFIKACJI
Taryfy celne (w tym rodzaj i zakres warunków, postanowienia dotyczące GSP, stawki stosowane w stosunku do członków strefy wolnego handlu/unii celnych, inne preferencje)
Kontyngenty taryfowe i dopłaty
Ograniczenia ilościowe, w tym dobrowolne ograniczenia eksportu i porozumienia o uporządkowaniu handlu mające wpływ na import
Pozostałe środki pozataryfowe takie jak wymogi w zakresie licencjonowania i zalecenia dotyczące mieszanek; opłaty zmienne
Ustalanie wartości celnej
Reguły pochodzenia
Zamówienia publiczne
Bariery techniczne
Środki ochronne
Środki antydumpingowe
Środki wyrównawcze
Opłaty wywozowe
Subsydia eksportowe, zwolnienia podatkowe i finansowanie wywozu na liberalnych warunkach
Strefy wolnego handlu, w tym produkcja pod kontrolą celną
Ograniczenia eksportowe, w tym dobrowolne ograniczenia eksportu i porozumienia o uporządkowaniu handlu
Inne formy pomocy państwowej, w tym subsydia, zwolnienia podatkowe
Rola państwowych przedsiębiorstw handlowych
Kontrola dewizowa dotycząca importu i eksportu
Transakcje wyrównawcze realizowane zgodnie z instrukcją władz państwowych
Pozostałe środki zawarte w Wielostronnych porozumieniach handlowych zamieszczonych w załączniku 1A do Porozumienia WTO
DEKLARACJA W SPRAWIE ZWIĄZKÓW ŚWIATOWEJ ORGANIZACJI HANDLU Z MIĘDZYNARODOWYM FUNDUSZEM WALUTOWYM
MINISTROWIE,
uwzględniając ścisłe związki pomiędzy UMAWIAJĄCYMI SIĘ STRONAMI GATT 1947 a Międzynarodowym Funduszem Walutowym oraz postanowieniami GATT 1947, któremu ten związek podlega, w szczególności Artykułem XV GATT 1947;
uznając, że uczestnicy pragną przyjąć za podstawę związku pomiędzy Światową Organizacją Handlu a Międzynarodowym Funduszem Walutowym, w zakresie dziedzin objętych Wielostronnymi porozumieniami handlowymi zamieszczonymi w załączniku 1A do Umowy WTO postanowienia, którym podlega związek pomiędzy UMAWIAJĄCYMI SIĘ STRONAMI GATT 1947 a Międzynarodowym Funduszem Walutowym;
niniejszym potwierdzają że, o ile postanowienie Aktu Końcowego nie stanowi inaczej, związek pomiędzy WTO a Międzynarodowym Funduszem Walutowym w zakresie dziedzin objętych Wielostronnymi porozumieniami handlowymi zamieszczonymi w załączniku 1A do Umowy WTO, opierał się będzie na postanowieniach, którym podlega związek pomiędzy UMAWIAJĄCYMI SIĘ STRONAMI GATT 1947 a Międzynarodowym Funduszem Walutowym.
DECYZJA W SPRAWIE ŚRODKÓW DOTYCZĄCYCH MOŻLIWYCH NEGATYWNYCH SKUTKÓW PROGRAMU REFORM W KRAJACH NAJMNIEJ ROZWINIĘTYCH ORAZ KRAJACH ROZWIJAJĄCYCH SIĘ BĘDĄCYCH IMPORTERAMI NETTO ŻYWNOŚCI
1. Ministrowie uznają, że stopniowe wdrażanie wyników Rundy Urugwajskiej w całości stworzy w sumie coraz większe możliwości ekspansji handlu i wzrostu ekonomicznego z korzyścią dla wszystkich uczestników.
2. Ministrowie uznają, że w trakcie wdrażania programu reform zmierzających do zwiększonej liberalizacji handlu rolnego, kraje najmniej rozwinięte oraz kraje rozwijające się będące importerami netto żywności mogą doświadczyć negatywnych skutków w związku z dostępem do odpowiedniego zaopatrzenia w podstawowe środki spożywcze uzyskane na rozsądnych warunkach z zewnętrznych źródeł, łącznie z krótkotrwałymi trudnościami w finansowaniu zwykłego poziomu importu handlowego podstawowych środków spożywczych.
3. Ministrowie uzgadniają odpowiednio opracowanie właściwych mechanizmów, aby zapewnić, że wdrażanie wyników Rundy Urugwajskiej w zakresie handlu produktami rolnymi nie miało negatywnego wpływu na dostęp do pomocy żywnościowej na poziomie umożliwiającym dalsze udzielanie pomocy przy zaspokajaniu potrzeb żywnościowych krajów rozwijających się, w szczególności krajów najmniej rozwiniętych i krajów rozwijających się będących importerami netto żywności. W tym celu ministrowie uzgadniają:
przeprowadzić przegląd poziomu pomocy żywnościowej okresowo opracowanego przez Komitet do spraw Pomocy Żywnościowej na mocy Konwencji o Pomocy Żywnościowej z 1986 roku i rozpoczęcie negocjacji na odpowiednim forum dla opracowania poziomu zobowiązań w zakresie pomocy żywnościowej odpowiadającej uzasadnionym potrzebom krajów rozwijających się w trakcie programu reformy;
przyjąć wytyczne mające na celu zapewnienie, że wzrastająca część podstawowych środków spożywczych zostanie dostarczona krajom najmniej rozwiniętym oraz krajom rozwijającym się będącym importerami netto żywności, w całości tytułem daru i/lub na odpowiednio preferencyjnych warunkach, zgodnie z artykułem IV Konwencji o Pomocy Żywnościowej z 1986 roku;
pełne uwzględnienie, w kontekście ich programów pomocowych, wniosków o pomoc techniczną i finansową dla krajów najmniej rozwiniętych oraz krajów rozwijających się będących importerami netto żywności w celu poprawy produktywności i infrastruktury rolnej.
4. Ministrowie uzgadniają ponadto, że zapewnią aby wszelkie porozumienia dotyczące rolnych kredytów eksportowych odpowiednio przewidywały zróżnicowane traktowanie na korzyść krajów najmniej rozwiniętych i krajów rozwijających się będących importerami netto żywności.
5. Ministrowie uznają, że w wyniku Rundy Urugwajskiej w niektórych krajach rozwijających się mogą wystąpić krótkotrwałe trudności w finansowaniu zwykłego poziomu importu handlowego i że kraje te mogą kwalifikować się do korzystania z zasobów międzynarodowych instytucji finansowych w ramach istniejących możliwości, lub takich możliwości, które mogą zostać stworzone w kontekście programów dostosowawczych, w celu pokonania takich trudności finansowych. W związku z tym ministrowie uwzględniają ustęp 37 sprawozdania Dyrektora Generalnego UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON GATT 1947 dotyczącego konsultacji z dyrektorem zarządzającym Międzynarodowego Funduszu Walutowego i prezesem Banku Światowego (MTN.GNG/NG14/W/35).
6. Postanowienia niniejszej decyzji będą okresowo poddane przeglądowi przez konferencję ministerialną, środki podjęte na podstawie tego porozumienia będą przedmiotem nadzoru, w odpowiednim przypadku, ze strony Komitetu do spraw Rolnictwa.
DECYZJA W SPRAWIE NOTYFIKACJI DOTYCZĄCEJ PIERWSZEJ INTEGRACJI NA MOCY ARTYKUŁU 2 USTĘP 6 POROZUMIENIA W SPRAWIE TEKSTYLIÓW I ODZIEŻY
Ministrowie uzgadniają, że uczestnicy utrzymujący ograniczenia wynikające z artykułu 2 ustępu 1 Porozumienia w sprawie tekstyliów i odzieży przekażą Sekretariatowi GATT notyfikacje o wszelkich szczegółach działań, które mają zostać podjęte na mocy artykułu 2 ustęp 6 tego Porozumienia nie później niż dnia 1 października 1994 roku. Sekretariat GATT przekaże niezwłocznie te notyfikacje pozostałym uczestnikom do wiadomości. Notyfikacje te zostaną oddane do dyspozycji organu nadzoru wyrobów tekstylnych, kiedy zostanie on utworzony do celów artykułu 2 ustęp 21 Porozumienia w sprawie wyrobów tekstyliów i odzieży.
DECYZJA W SPRAWIE PROPONOWANEGO UZGODNIENIA DOTYCZĄCEGO SYSTEMU INFORMACJI O NORMACH WTO-ISO
Ministrowie postanawiają zalecić, aby Sekretariat Światowej Organizacji Handlu zawarł z Międzynarodową Organizacją Normalizacyjną („ISO”) uzgodnienie w sprawie wprowadzenia systemu informacji, na mocy którego:
członkowie Isonet przekażą do Centrum Informacji ISO/IEC w Genewie notyfikacje określone w ustępach C i J kodeksu dobrych praktyk opracowywania, zatwierdzania i stosowania norm, zamieszczonego w załączniku 3 Porozumienia w sprawie technicznych barier w handlu, zgodnie ze wskazanym tam sposobem;
poniższe systemy (alfa)numerycznej klasyfikacji będą stosowane w roboczych programach, o których mowa w ustępie J:
system klasyfikacji norm umożliwiający instytucjom normalizacyjnym nadanie każdej normie wymienionej w programie roboczym (alfa)numerycznego określenia przedmiotu;
system kodowania etapów umożliwiający instytucjom normalizacyjnym nadanie każdej normie wymienionej w programie roboczym (alfa)numerycznego określenia etapu rozwoju normy; w tym celu należy rozróżnić co najmniej pięć etapów rozwoju: 1) etap podjęcia decyzji o rozwoju normy, lecz prace techniczne nie zostały jeszcze rozpoczęte; 2) etap, w którym prace techniczne zostały rozpoczęte, lecz termin przewidziany na wniesienie uwag nie został jeszcze rozpoczęty; 3) etap, w którym termin przewidziany na wniesienie uwag rozpoczął się, lecz jeszcze się nie zakończył; 4) etap, w którym termin przewidziany na wniesienie uwag został zakończony, lecz norma nie została jeszcze przyjęta; oraz 5) etap, w którym norma została przyjęta;
system identyfikacyjny obejmujący wszystkie normy międzynarodowe, umożliwiający instytucjom normalizacyjnym nadanie każdej normie wymienionej w programie roboczym (alfa)numerycznego określenia jednej lub wielu norm międzynarodowych przyjętych za podstawę;
Centrum Informacji ISO/IEC niezwłocznie przekaże Sekretariatowi egzemplarze wszelkich notyfikacji określonych w ustępie C kodeksu dobrych praktyk;
Centrum Informacji ISO/IEC będzie regularnie publikowało informacje otrzymane w notyfikacjach, które zostaną do niego skierowane zgodnie z ustępem C i J kodeksu dobrych praktyk; publikacja ta, za którą może zostać pobrana odpowiednia opłata, zostanie udostępniona członkom Isonet i za pośrednictwem Sekretariatu Członkom WTO.
DECYZJA W SPRAWIE PRZEGLĄDU PUBLIKACJI CENTRUM INFORMACJI ISO/IEC
Ministrowie postanawiają, że zgodnie z artykułem 13 ustęp 1 Porozumienia w sprawie barier technicznych w handlu, zamieszczonego w załączniku 1A Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, Komitet do spraw Barier Technicznych w Handlu ustanowiony na mocy tego Porozumienia, bez uszczerbku dla postanowień w sprawie konsultacji i rozstrzygania sporów, podda przeglądowi przynajmniej raz w roku publikację dotyczącą otrzymanych informacji, dostarczoną przez Centrum Informacji ISO/IEC, zgodnie z kodeksem dobrej praktyki opracowywania, zatwierdzania i stosowania norm, zamieszczonym w załączniku 3 do Porozumienia, w celu stworzenia Członkom możliwości przedyskutowania wszelkich spraw odnoszących się do funkcjonowania tego kodeksu.
W celu ułatwienia tej dyskusji, Sekretariat przekaże każdej stronie listę wszystkich instytucji normalizacyjnych, które przyjęły kodeks, jak również listę tych instytucji normalizacyjnych, które przyjęły lub odrzuciły kodeks od momentu poprzedniego przeglądu.
Sekretariat przekaże również Członkom niezwłocznie egzemplarze notyfikacji, przesłane mu przez Centrum Informacji ISO/IEC.
DECYZJA W SPRAWIE PRZECIWDZIAŁANIA OBCHODZENIU POSTANOWIEŃ
MINISTROWIE,
biorąc pod uwagę, że problem obchodzenia ceł antydumpingowych jest częścią negocjacji poprzedzających Porozumienie w sprawie stosowania artykułu VI Układu GATT 1994, negocjatorzy nie byli w stanie uzgodnić szczegółowego tekstu;
świadomi pragnienia stosowania jednolitych zasad w tej dziedzinie tak szybko jak to możliwe;
postanawiają przedłożyć tę sprawę Komitetowi do spraw Praktyk Antydumpingowych, utworzonemu na mocy Porozumienia, celem jej rozstrzygnięcia.
DECYZJA W SPRAWIE BADANIA ARTYKUŁU 17.6 POROZUMIENIA O STOSOWANIU ARTYKUŁU VI UKŁADU OGÓLNEGO W SPRAWIE TARYF CELNYCH I HANDLU 1994
Ministrowie postanawiają, co następuje:
procedura badania przewidziana w artykule 17 ustęp 6 Porozumienia o stosowaniu artykułu VI GATT 1994 zostanie zbadana po upływie trzech lat w celu stwierdzenia czy może zostać zastosowana ogólnie.
DEKLARACJA W SPRAWIE ROZSTRZYGANIA SPORÓW ZGODNIE Z POROZUMIENIEM O STOSOWANIU ARTYKUŁU VI UKŁADU OGÓLNEGO W SPRAWIE TARYF CELNYCH I HANDLU 1994 LUB CZĘŚCI V POROZUMIENIA W SPRAWIE SUBSYDIÓW I ŚRODKÓW WYRÓWNAWCZYCH
W sprawie rozstrzygania sporów zgodnie z Porozumieniem o stosowaniu artykułu VI Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu GATT 1994 lub części V Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych, ministrowie uznają konieczność zapewnienia zgodnego rozstrzygania sporów dotyczących stosowania środków antydumpingowych i wyrównawczych.
DECYZJA W SPRAWIE PRZYPADKÓW, W KTÓRYCH ADMINISTRACJA CELNA MA PODSTAWY BY WĄTPIĆ O PRAWDZIWOŚCI LUB DOKŁADNOŚCI DEKLAROWANEJ WARTOŚCI
Ministrowie zachęcają Komitet Ustalania Wartości Celnej, utworzony na mocy Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII GATT 1994, do podjęcia następującej decyzji:
KOMITET USTALANIA WARTOŚCI CELNEJ,
potwierdzając, że wartość transakcji, na mocy Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII GATT 1994 (zwanego dalej „Porozumieniem”), jest pierwszą podstawą określenia wartości;
uznając, że administracja celna może zająć się przypadkami, w których ma podstawy, by wątpić o prawdziwości lub dokładności informacji lub dokumentów dostarczonych przez podmioty gospodarcze na poparcie deklarowanej wartości;
podkreślając, że administracja celna nie powinna przy tym szkodzić uzasadnionym interesom handlowym podmiotów gospodarczych;
uwzględniając artykuł 17 Porozumienia, ustępu 6 załącznika III do Porozumienia oraz odpowiednie decyzje Komitetu Technicznego Ustalania Wartości Celnej,
POSTANAWIA, CO NASTĘPUJE:
1. Jeżeli została przedstawiona deklaracja i administracja celna ma podstawy, by wątpić o prawdziwości lub dokładności informacji lub dokumentów dostarczonych na jej poparcie, administracja celna może poprosić importera o dostarczenie dalszych wyjaśnień, w tym dokumentów lub innych dowodów potwierdzających, że deklarowana wartość odpowiada całkowitej kwocie rzeczywiście wpłaconej lub należnej za towary przywożone, skorygowanej zgodnie z postanowieniami artykułu 8. Jeżeli po otrzymaniu dalszych informacji lub przy braku odpowiedzi administracja celna wciąż ma uzasadnione wątpliwości co do prawdziwości lub dokładności deklarowanej wartości, może ona uznać, przy uwzględnieniu postanowień artykułu 11, że wartość celna towarów przywożonych nie może być określona zgodnie z postanowieniami artykułu 1. Przed podjęciem ostatecznej decyzji, administracja celna poinformuje importera, także na prośbę na piśmie, przyczyny, dla których ma wątpliwości co do prawdziwości lub dokładności przekazanych informacji lub dokumentów, a importer będzie miał stosowną możliwość udzielenia odpowiedzi. Po podjęciu ostatecznej decyzji, administracja celna poinformuje o niej importera na piśmie, wraz z jej uzasadnieniem.
2. Całkowicie stosownym jest przy stosowaniu Porozumienia aby jeden Członek pomagał innemu Członkowi na wspólnie uzgodnionych warunkach.
DECYZJA W SPRAWIE TEKSTÓW DOTYCZĄCYCH WARTOŚCI MINIMALNYCH I PRZYWOZU DOKONYWANEGO PRZEZ WYŁĄCZNYCH PRZEDSTAWICIELI, WYŁĄCZNYCH DYSTRYBUTORÓW LUB WYŁĄCZNYCH KONCESJONARIUSZY
Ministrowie postanawiają poddać następujące teksty zatwierdzeniu przez Komitet Ustalania Wartości Celnej utworzony na mocy Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII GATT 1994:
I
W przypadku gdy kraj rozwijający się zastrzeże sobie utrzymanie oficjalnie ustalonych wartości minimalnych zgodnie z ustępem 2 załącznika III i poda uzasadnione przyczyny, Komitet rozpatrzy ze zrozumieniem przedstawiony wniosek.
W przypadku uzgodnienia zastrzeżenia, warunki, o których mowa w ustępie 2 załącznika III w pełni uwzględnią rozwojowe, finansowe i handlowe potrzeby danego kraju rozwijającego się.
II
1. Szereg krajów rozwijających się obawia się problemów przy ustalaniu wartości celnej przywozu dokonywanego przez wyłącznych przedstawicieli, wyłącznych dystrybutorów lub wyłącznych koncesjonariuszy. Na mocy artykułu 20 ustęp 1 kraje rozwijające się – Członkowie mogą odroczyć stosowanie postanowień Porozumienia przez okres nieprzekraczający pięciu lat. W tym kontekście kraje rozwijające się – Członkowie powołujący się na to postanowienie mogą skorzystać z tego terminu, aby przeprowadzić odpowiednie badania i podjąć wszelkie niezbędne działania niezbędne dla ułatwienia stosowania.
2. Biorąc to pod uwagę, Komitet zaleca, by Rada Współpracy Celnej wspomogła kraje rozwijające się – Członków, zgodnie z postanowieniami załącznika II, w opracowaniu i przeprowadzaniu badań w dziedzinach zidentyfikowanych jako potencjalnie problematyczne, w tym dotyczących przywozu dokonywanego przez wyłącznych przedstawicieli, wyłącznych dystrybutorów lub wyłącznych koncesjonariuszy.
DECYZJA W SPRAWIE INSTYTUCJONALNYCH POROZUMIEŃ DOTYCZĄCYCH UKŁADU OGÓLNEGO W SPRAWIE HANDLU USŁUGAMI
Ministrowie postanawiają zalecić, by Rada do spraw Handlu Usługami na swym pierwszym zebraniu zatwierdziła następującą decyzję dotyczącą organów pomocniczych.
RADA DO SPRAW HANDLU USŁUGAMI,
Działając zgodnie z artykułem XXIV w celu ułatwienia funkcjonowania Układu ogólnego w sprawie handlu usługami i wspierania realizacji jego celów,
POSTANAWIA, CO NASTĘPUJE:
1. Każdy organ pomocniczy utworzony przez Radę będzie składał Radzie sprawozdanie co roku lub częściej jeżeli to konieczne. Każdy taki organ opracuje własny regulamin wewnętrzny i będzie mógł powołać własne organy pomocnicze w odpowiednim przypadku.
2. Każdy komitet sektorowy będzie wykonywał powierzone mu przez Radę zadania i stworzy Członkom możliwość przeprowadzania konsultacji w zakresie spraw dotyczących handlu usługami w danym sektorze i funkcjonowania załączniku sektorowego, do którego może się sprawa odnosić. Zadania te będą obejmowały:
stały przegląd i nadzór stosowania Układu w odniesieniu do danego sektora;
formułowanie propozycji i zaleceń do rozpatrzenia ich przez Radę na temat wszelkich spraw dotyczących handlu w danym sektorze;
w przypadku istnienia załącznika dotyczącego danego sektora, rozpatrywanie propozycji zmian tego załącznika sektorowego i skierowanie do Rady właściwych zaleceń;
tworzenie forum do dyskusji technicznych, wykonywanie badań w zakresie środków jakie stosują Członkowie oraz badanie wszelkich innych spraw technicznych mających wpływ na handel usługami w danym sektorze;
zapewnienie pomocy technicznej krajom rozwijającym się – Członkom oraz krajom rozwijającym się negocjującym swoje przystąpienie do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu w zakresie stosowania zobowiązań lub innych spraw mających wpływ na handel usługami w danym sektorze; oraz
współpraca z pozostałymi organami pomocniczymi utworzonymi na mocy Układu ogólnego w sprawie handlu usługami lub z organizacjami międzynarodowymi działającymi w danym sektorze.
3. Niniejszym ustanowiony zostaje Komitet do spraw Handlu Usługami Finansowymi posiadający uprawnienia wymienione w ustępie 2.
DECYZJA W SPRAWIE NIEKTÓRYCH PROCEDUR ROZSTRZYGANIA SPORÓW OPRACOWANYCH DO CELÓW UKŁADU OGÓLNEGO W SPRAWIE HANDLU USŁUGAMI
Ministrowie postanawiają zalecić, aby Komitet do spraw Handlu Usługami na swym pierwszym zebraniu przyjął następującą decyzję.
RADA HANDLU USŁUGAMI,
biorąc pod uwagę szczególny charakter obowiązków i szczególnych zobowiązań wynikających z Układu, jak również z handlu usługami, w zakresie rozstrzygania sporów na mocy artykułów XXII i XXIII,
POSTANAWIA, CO NASTĘPUJE:
1. Aby pomóc w wyborze członków panelu zostanie opracowana lista osób powołanych do uczestnictwa w nich.
2. W tym celu Członkowie mogą proponować nazwiska osób posiadających kwalifikacje określone w ustępie 3, które mogą zostać wpisane na listę i dostarczą życiorys odnośnie do ich kwalifikacji, w tym w odpowiednim przypadku podadzą specjalistyczną wiedzę odnoszącą się do danego sektora.
3. Panele składać się będą z wysoko wykwalifikowanych osób, związanych lub nie z administracją rządową, które posiadają doświadczenie w kwestiach związanych z Układem ogólnym w sprawie handlu usługami i/lub związanych z handlem usługami, łącznie z powiązanymi z tym sprawami administracyjno-prawnymi. Członkowie paneli będą w nich uczestniczyć indywidualnie, a nie w charakterze przedstawicieli rządów lub organizacji.
4. Panele ustanowione dla sporów dotyczących spraw sektorowych składać się będą z osób posiadających niezbędną specjalistyczną wiedzę dotyczącą danego sektora usług, do którego te spory się odnoszą.
5. Sekretariat będzie prowadził listę osób powołanych do uczestnictwa w panelach i opracuje procedurę jej administrowania w drodze konsultacji z przewodniczącym Rady.
DECYZJA W SPRAWIE HANDLU USŁUGAMI I W DZIEDZINIE ŚRODOWISKA
Ministrowie postanawiają zalecić, aby Rada do spraw Handlu Usługami na swym pierwszym zebraniu przyjęła następującą decyzję.
RADA HANDLU USŁUGAMI,
uznając, że środki konieczne dla ochrony środowiska mogą być sprzeczne z postanowieniami Układu; oraz
biorąc pod uwagę, że ponieważ środki konieczne dla ochrony środowiska charakteryzują się zasadniczo tym, że mają za cel ochronę zdrowia i życia ludzi, zwierząt lub roślin, być może nie ma konieczności określania innych postanowień poza postanowieniami artykułu XIV litera b),
POSTANAWIA, CO NASTĘPUJE:
1. Aby określić, czy istnieje konieczność modyfikacji artykułu XIV Układu w celu uwzględnienia takich środków, Komitetowi Handlu i Środowiska zleca się zbadanie relacji pomiędzy handlem usługami i środowiskiem, w tym kwestię stałego rozwoju i do przedstawienia sprawozdania na ten temat, zawierającego ewentualne zalecenia. Komitet zbada również znaczenie porozumień międzyrządowych dotyczących środowiska i ich relacji z Układem.
2. Komitet złoży sprawozdanie na temat wyników swej pracy na pierwszych obradach Konferencji Ministerialnej, przypadających co dwa lata, po wejściu w życie Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu.
DECYZJA W SPRAWIE NEGOCJACJI DOTYCZĄCYCH PRZEPŁYWU OSÓB FIZYCZNYCH
MINISTROWIE,
biorąc pod uwagę zobowiązania wynikające z Rundy Urugwajskiej w sprawie przepływu osób fizycznych w celu świadczenia usług;
mając na względzie cele Układu ogólnego w sprawie handlu usługami, w tym wzrastający udział krajów rozwijających się w handlu usługami oraz ekspansję ich wywozu usług;
uznając znaczenie jakie ma uzyskanie wyższego poziomu zobowiązań w zakresie przepływu osób fizycznych w celu zapewnienia zrównoważonych korzyści zgodnie z Układem ogólnym w sprawie handlu usługami,
POSTANAWIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
1. Negocjacje dotyczące rosnącej liberalizacji przepływu osób fizycznych w celu świadczenia usług będą kontynuowane po zakończeniu Rundy Urugwajskiej, aby umożliwić uzyskanie przez uczestników wyższego poziomu zobowiązań zgodnie z Układem ogólnym w sprawie handlu usługami.
2. W celu prowadzenia negocjacji zostaje stworzona grupa negocjacyjna w zakresie przepływu osób fizycznych. Opracuje ona własne procedury i będzie składać okresowe sprawozdanie Radzie Handlu Usługami.
3. Grupa negocjacyjna odbędzie pierwszą sesję negocjacji najpóźniej w dniu 16 maja 1994 roku. Zakończy negocjacje i przedstawi końcowe sprawozdanie najpóźniej w sześć miesięcy po wejściu w życie Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu.
4. Zobowiązania wynikające z tych negocjacji zostaną wpisane na listy poszczególnych zobowiązań Członków.
DECYZJA W SPRAWIE USŁUG FINANSOWYCH
MINISTROWIE,
zważywszy, że zobowiązania dotyczące usług finansowych podjęte przez uczestników wraz z zakończeniem Rundy Urugwajskiej wejdą w życie na podstawie KNU w tym samym czasie co Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu (dalej zwane „Porozumieniem WTO”),
POSTANAWIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
1. Pod koniec okresu kończącego się najpóźniej w sześć miesięcy po dacie wejścia w życie Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, Członkowie będą mogli ulepszyć, zmodyfikować lub wycofać w całości lub w części swoje zobowiązania w tym sektorze bez oferowania rekompensaty, nie naruszając postanowień artykułu XXI Układu ogólnego w sprawie handlu usługami. Jednocześnie Członkowie ostatecznie dopracują swoje stanowisko dotyczące zwolnień z KNU w tym sektorze, nie naruszając postanowień załącznika dotyczącego zwolnień z obowiązków określonych w artykule II. Począwszy od daty wejścia w życie Porozumienia WTO i do zakończenia wyżej określonego okresu, zwolnienia wymienione w załączniku dotyczącym zwolnień z obowiązków zamieszczonych w artykule II, które uzależnione są od poziomu zobowiązań podjętych przez pozostałych uczestników lub od zwolnień pozostałych uczestników nie będą stosowane.
2. Komitet Handlu Usługami Finansowymi będzie monitorował postęp wszelkich negocjacji podjętych na mocy niniejszej decyzji i złoży Radzie Handlu Usługami sprawozdanie na ten temat najpóźniej w cztery miesiące po dacie wejścia w życie Umowy WTO.
DECYZJA W SPRAWIE NEGOCJACJI DOTYCZĄCYCH USŁUG W DZIEDZINIE TRANSPORTU MORSKIEGO
MINISTROWIE,
zważywszy na to, że zobowiązania dotyczące transportu morskiego podjęte uczestników Rundy Urugwajskiej wraz z zakończeniem Rundy Urugwajskiej wejdą w życie na podstawie KNU w tym samym czasie co Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu (dalej zwane „Porozumieniem WTO”),
POSTANAWIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
1. W sektorze przewozów morskich negocjacje będą podejmowane dobrowolnie w ramach Układu Ogólnego w sprawie handlu usługami. Negocjacje będą miały szeroki zasięg i zmierzać będą do opracowania zobowiązań dotyczących międzynarodowej żeglugi morskiej, usług pomocniczych oraz dostępu i korzystania z urządzeń portowych w celu zniesienia ograniczeń w ustalonym terminie.
2. Grupa negocjacyjna do spraw usług transportu morskiego (dalej zwana „NGMTS”) zostaje utworzona w celu wywiązania się z tego mandatu. NGMTS złoży okresowe sprawozdanie dotyczące postępu tych negocjacji.
3. W negocjacjach NGMTS będą mogły uczestniczyć wszystkie rządy i Wspólnoty Europejskie, które oświadczyły o swoim zamiarze uczestnictwa. Dotychczas o swoim zamiarze uczestnictwa w negocjacjach oświadczyły:
Argentyna, Kanada, Finlandia, Filipiny, Hong Kong, Indonezja, Islandia, Korea, Malezja, Meksyk, Norwegia, Nowa Zelandia, Polska, Rumunia, Singapur, Stany Zjednoczone, Szwecja, Szwajcaria, Tajlandia, Turcja, Wspólnota Europejska i jej Państwa Członkowskie.
Pozostałe notyfikacje o zamiarze uczestnictwa zostaną skierowane do depozytariusza Porozumienia WTO.
4. NGMTS odbędzie pierwszą sesję negocjacji najpóźniej do dnia 16 maja 1994 roku. Zakończy te negocjacje i sporządzi końcowe sprawozdanie najpóźniej w czerwcu 1996 roku. Końcowe sprawozdanie NGTMS zawierać będzie datę wdrożenia wyników tych negocjacji.
5. Do zakończenia negocjacji zawieszone zostaje stosowanie w tym sektorze artykułu II ustępów 1 i 2 Załącznika o zwolnieniach od obowiązków określonych w artykule II i nie ma konieczności wymieniania zwolnień z KNU. W chwili zakończenia negocjacji, Członkowie będą mogli ulepszyć, zmodyfikować lub wycofać wszelkie zobowiązania podjęte w tym sektorze w trakcie Rundy Urugwajskiej bez oferowania rekompensaty, nie naruszając postanowień artykułu XXI Układu. Jednocześnie strony ostatecznie dopracują swoje stanowisko dotyczące zwolnień z KNU w tym sektorze, nie naruszając postanowień załącznika dotyczącego zwolnień z obowiązków określonych z artykule II. Jeżeli negocjacje nie powiodą się, Rada Handlu Usługami zadecyduje o kontynuacji negocjacji zgodnie z tym mandatem.
6. Wszelkie zobowiązania wynikające z negocjacji, w tym data ich wejścia w życie, zostaną wpisane na listy załączone do Układu ogólnego o handlu usługami i będą podlegały wszystkim postanowieniom Układu.
7. Natychmiast od tej chwili i do daty wdrożenia, która ma być określona zgodnie z ustępem 4, uzgadnia się, że uczestnicy nie będą stosować żadnych środków mających wpływ na handel usługami przewozów morskich ani też w celu do poprawy ich pozycji i siły negocjacji, chyba że w odpowiedzi na środki stosowane przez inne kraje i w celu zachowania lub zwiększenia swobody świadczenia usług w przewozach morskich.
8. Wykonanie ustępu 7 będzie przedmiotem nadzoru ze strony NGMTS. Każdy uczestnik może zwrócić się do NGMTS w sprawie środków lub zaniechań, które jego zdaniem mają znaczenie dla zastosowania ustępu 7. Takie notyfikacje uważa się za przedłożone NGMTS po ich wpłynięciu do Sekretariatu.
DECYZJA W SPRAWIE NEGOCJACJI DOTYCZĄCYCH TELEKOMUNIKACJI PODSTAWOWEJ
MINISTROWIE POSTANAWIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
1. Negocjacje będą podejmowane dobrowolnie w celu stopniowej liberalizacji handlu sieciami i usługami telekomunikacyjnymi (dalej zwanymi „telekomunikacją podstawową”) w ramach Układu ogólnego w sprawie handlu usługami.
2. Nie naruszając ich rezultatów, negocjacje będą miały szeroki zasięg i żadna z kategorii telekomunikacji podstawowej nie zostanie wykluczona a priori.
3. Grupa negocjacyjna do spraw telekomunikacji podstawowej (dalej zwana „NGBT”) zostaje utworzona w celu wywiązania się z tego mandatu. NGBT będzie okresowo składać sprawozdanie dotyczące postępu negocjacji.
4. W negocjacjach NGBT będą mogły uczestniczyć wszystkie rządy i Wspólnota Europejska, które oświadczyły o swoim zamiarze uczestnictwa. Dotychczas o swoim zamiarze uczestnictwa w negocjacjach oświadczyły:
Australia, Austria, Chile, Cypr, Finlandia, Hong Kong, Japonia, Kanada, Korea, Meksyk, Norwegia, Nowa Zelandia, Republika Słowacji, Stany Zjednoczone, Szwecja, Szwajcaria, Turcja, Węgry, Wspólnota Europejska i jej Państwa Członkowskie.
Pozostałe notyfikacje dotyczące zamiaru uczestnictwa w negocjacjach zostaną skierowane do depozytariusza Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu.
5. NGBT odbędzie pierwszą sesję negocjacji najpóźniej do dnia 16 maja 1994 roku. Zakończy te negocjacje i sporządzi końcowe sprawozdanie najpóźniej do dnia 30 kwietnia 1996 roku. Końcowe sprawozdanie NGBT zawierać będzie datę wdrożenia wyników tych negocjacji.
6. Wszelkie zobowiązania wynikające z negocjacji, w tym data ich wejścia w życie, zostaną wpisane na listy załączone do Układu ogólnego w sprawie handlu usługami i będą podlegały wszystkim postanowieniom tego Układu.
7. Natychmiast od tej chwili i do daty wdrożenia, która ma być określona zgodnie z ustępem 5, uzgadnia się, że żaden z uczestników nie będzie stosować jakichkolwiek środków mających wpływ na handel usługami telekomunikacji podstawowej w celu poprawy swej pozycji i siły negocjacji. Uzgadnia się, że to postanowienie nie będzie stanowił przeszkody w zawarciu porozumień handlowych i rządowych na świadczenie usług telekomunikacji podstawowej.
8. Wykonanie ustępu 7 będzie przedmiotem nadzoru ze strony NGBT. Każdy uczestnik może zwrócić się do NGBT w sprawie środków lub zaniechań, które jego zdaniem mają znaczenie dla zastosowania ustępu 7. Takie notyfikacje uważa się za przedłożone NGMTS po ich wpłynięciu do Sekretariatu.
DECYZJA W SPRAWIE USŁUG ZAWODOWYCH
Ministrowie postanawiają zalecić aby Rada do spraw Handlu Usługami na swym pierwszym zebraniu przyjęła następującą decyzję.
RADA DO SPRAW HANDLU USŁUGAMI,
uznając wpływ zarządzeń normatywnych związanych z kwalifikacjami zawodowymi, normami technicznymi i licencjami na ekspansję handlu usługami zawodowymi;
pragnąc stworzyć wielostronne dyscypliny w celu zapewnienia, że gdy podejmowane są szczególne zobowiązania takie zarządzenia normatywne nie stanowią niepotrzebnych barier w świadczeniu usług zawodowych,
POSTANAWIA, CO NASTĘPUJE:
1. Program roboczy określony w artykule VI ustęp 4 dotyczący wewnętrznych uregulowań powinien zostać niezwłocznie przeprowadzony. W tym celu zostanie ustanowiona grupa robocza do spraw usług zawodowych badająca dyscypliny konieczne do zapewnienia, aby środki dotyczące wymogów i procedur w zakresie kwalifikacji, norm technicznych i wymogów w zakresie licencji w dziedzinie usług zawodowych nie stanowiły niepotrzebnych barier w handlu oraz przedstawiająca sprawozdanie zawierające zalecenia w tej sprawie.
2. Grupa robocza przygotuje w trybie priorytetowym zalecenia w celu opracowania wielostronnych dziedzin w sektorze księgowości tak, aby nadać moc obowiązującą szczególnym zobowiązaniom. Przy dokonywaniu zaleceń grupa robocza skoncentruje się na:
rozwijaniu wielostronnych dyscyplin dotyczących dostępu do rynku aby zapewnić, że wymogi wewnątrzkrajowe: i) opierają się na obiektywnych i przejrzystych kryteriach, takich jak kompetencja i zdolność świadczenia usługi; ii) nie są bardziej uciążliwe, aniżeli jest to niezbędne do zapewnienia odpowiedniej jakości usług, co ułatwi rzeczywistą liberalizację usług księgowych;
stosowaniu międzynarodowych norm i w ten sposób zachęcaniu do współpracy z właściwymi instytucjami międzynarodowymi takimi, jakie zostały zdefiniowane w artykule VI ustęp 5 litera b) tak, aby artykuł VI ustęp 5 nabrał mocy obowiązującej;
ułatwieniu efektywnego zastosowania artykułu VI ustęp 6 Układu, opracowując wytyczne uznawania kwalifikacji zawodowych.
Przy opracowaniu takich dyscyplin grupa robocza weźmie pod uwagę znaczenie organizacji rządowych i pozarządowych, którym podlegają usługi zawodowe.
DECYZJA W SPRAWIE STOSOWANIA I PRZEGLĄDU UZGODNIENIA W SPRAWIE ZASAD I PROCEDUR REGULUJĄCYCH ROZSTRZYGANIE SPORÓW
MINISTROWIE,
przypominając decyzję z dnia 22 lutego 1994 roku zgodnie, z którą istniejące zasady i procedury GATT 1947 w dziedzinie rozstrzygania sporów pozostaną w mocy do dnia wejścia w życie Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu;
zachęcają właściwe Rady i Komitety do postanowienia, że będą one nadal działały w celu zajmowania się wszelkimi sporami, dla których został przedłożony wniosek o konsultacje przed tą datą;
zachęcają Konferencję Ministerialną do zakończenia całkowitego przeglądu zasad i procedur rozstrzygania sporów w ramach Światowej Organizacji Handlu w ciągu czterech lat po wejściu w życie Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu oraz do podjęcia decyzji w trakcie pierwszych obrad po zakończeniu tego przeglądu czy zasady i procedury rozstrzygania sporów powinny zostać utrzymane, zmodyfikowane czy też uchylone.
UZGODNIENIE W SPRAWIE ZOBOWIĄZAŃ DOTYCZĄCYCH USŁUG FINANSOWYCH
Uczestnikom Rundy Urugwajskiej umożliwia się podejmowanie szczególnych zobowiązań dotyczących usług finansowych w ramach Układu ogólnego w sprawie handlu usługami (dalej zwanego „Układem”) na podstawie innej procedury niż objęta postanowieniami części III Układu. Zostało uzgodnione, że postępowanie takie może zostać zastosowane przy uwzględnieniu:
że nie jest ono sprzeczne z postanowieniami Układu;
że nie narusza prawa żadnej ze stron do wpisania swych szczególnych zobowiązań na listę zgodnie z postępowaniem przewidzianym w części III Układu;
że szczególne zobowiązania z niej wynikające będą stosowane na podstawie KNU;
że nie czyni się domniemania o poziomie liberalizacji, który strona zobowiązuje zapewnić w ramach Układu.
Zainteresowani Członkowie, na podstawie negocjacji i z zastrzeżeniem, że warunki i restrykcje zostały wyszczególnione, zapisały szczególne zobowiązania na swojej liście zgodnie z opisanym poniżej postępowaniem.
A. Status quo
Wszelkie warunki, ograniczenia i restrykcje wskazanych poniżej zobowiązań będą się ograniczały do istniejących, niezgodnych z porozumieniem środków.
B. Dostęp do rynków
Prawa monopolistyczne
Poza artykułem VIII Układu, poniższe postanowienia będą miały zastosowanie:
Każda strona wskaże na swojej liście istniejące prawa monopolistyczne związane z usługami finansowymi i postara się je znieść bądź ograniczyć ich zasięg. Nie naruszając ustępu 1 litera b) Załącznika o usługach finansowych, niniejszy ustęp stosowany jest do działalności określonej w ustępie 1 litera b) podpunkt iii) Załącznika.
Usługi finansowe zakupywane przez jednostki państwowe
Nie naruszając artykułu XIII Układu, każdy Członek będzie zapewniał, aby przyznać świadczącym usługi finansowe jakiegokolwiek innego Członka, podejmującym działalność gospodarczą na jego terytorium, klauzulę największego uprzywilejowania i traktowania narodowego w zakresie zakupu lub nabywania usług finansowych przez jednostki publiczne Członka na jego terytorium.
Handel transgraniczny
Każdy Członek zezwoli jako zleceniodawca, nierezydentom świadczącym usługi finansowe, przez pośrednika lub w charakterze pośrednika i na podstawie warunków zapewniających traktowanie narodowe, na świadczenie następujących usług:
ubezpieczenie od ryzyka w związku z:
żeglugą morską, handlowym transportem lotniczym, wystrzeleniem pocisków kosmicznych oraz transportem kosmicznym (w tym satelity), przy czym ubezpieczenie pokrywa całość lub część następującego ryzyka: przewożone towary, pojazdy przewożące towary i wynikająca z tego odpowiedzialność; oraz
międzynarodowym tranzytem towarów;
reasekurację i retrocesję oraz usługi pochodne ubezpieczeń określonych w punkcie 5 litera a) iv) Załącznika;
udostępnienie i przekazywanie informacji finansowych oraz przetwarzanie danych finansowych określonych w ustępie 5 a) xv) Załącznika oraz usługi doradztwa i pochodne, z wyłączeniem pośrednictwa finansowego, w związku z usługami bankowymi i pozostałymi usługami finansowymi określonymi w ustępie 5 a) xvi) Załącznika.
Każdy Członek zezwoli swoim rezydentom na zakup na terytorium innego Członka usług finansowych wskazanych:
w ustępie 3 litera a);
w ustępie 3 litera b); oraz
w ustępie 5 litera a) v)–xvi) Załącznika.
Obecność handlowa
Każdy Członek przyzna świadczącym usługi finansowe innego Członka prawo prowadzenia lub rozwijania obecności handlowej na swoim terytorium, w tym poprzez nabycie istniejących przedsiębiorstw.
Członek może nałożyć warunki i procedury w zakresie dopuszczania do prowadzenia i rozwijania obecności handlowej, o ile nie obchodzą one obowiązku Członka zgodnie z ustępem 5 i są zgodne z pozostałymi obowiązkami określonymi w Układzie.
Nowe usługi finansowe
Członek zezwoli świadczącym usługi finansowe jakiegokolwiek innego Członka, prowadzącym działalność gospodarczą na jego terytorium, na oferowanie nowych usług finansowych.
Przekazywanie i przetwarzanie informacji
Żaden z Członków nie podejmie środków stanowiących przeszkodę w przekazywaniu lub przetwarzaniu informacji finansowych, łącznie z przekazywaniem danych za pomocą nośników elektronicznych, lub takich, które, z zastrzeżeniem zasad przywozu zgodnych z międzynarodowymi porozumieniami, stanowią przeszkodę w przekazywaniu urządzeń w przypadkach, gdy takie przekazywanie informacji, przetwarzanie informacji finansowych lub przekazywanie urządzeń są niezbędne świadczącemu usługi finansowe w prowadzeniu zwykłej działalności. Żadne z postanowień niniejszego ustępu nie ogranicza prawa Członka do ochrony danych osobowych, życia prywatnego bądź poufnego charakteru akt i indywidualnych rachunków, o ile prawo to nie jest stosowane w celu obchodzenia postanowień Układu.
Czasowy wjazd personelu
Każdy Członek zezwoli na czasowy wjazd na swoje terytorium określonego poniżej personelu świadczącego usługi finansowe innemu Członkowi, który ma lub miał swoją obecność handlową na terytorium Członka:
wyższej kadry zarządzającej będącej w posiadaniu informacji chronionych prawnie niezbędnych do podejmowania działalności, kontroli lub świadczenia usług przez świadczącego usługi finansowe; oraz
specjalistów od operacji związanych ze świadczeniem usług finansowych.
Każdy Członek zezwoli, z zastrzeżeniem dyspozycyjności wykwalifikowanego personelu na swoim terytorium, na czasowy wjazd na swoje terytorium następującego personelu związanego z obecnością handlową świadczącego usługi finansowe innego Członka:
specjalistów od usług informatycznych, usług telekomunikacyjnych i od kwestii księgowych świadczącego usługi finansowe; oraz
specjalistów w kwestiach ubezpieczeniowych i prawnych.
Środki niedyskryminacyjne
Każdy Członek postara się usunąć lub ograniczyć wszelkie znaczące szkodliwe skutki dla świadczących usługi finansowe innego Członka:
środków niedyskryminacyjnych, które stanowią dla świadczących usługi finansowe przeszkodę oferowania na terytorium Członka, w formie określonej przez Członka, wszystkich usług finansowych dopuszczonych przez Członka;
środków niedyskryminacyjnych, które ograniczają rozszerzenie działalności świadczących usługi finansowe na całe terytorium Członka;
środków Członka, jeżeli Członek taki stosuje takie same środki przy świadczeniu zarówno usług bankowych, jak i usług związanych z papierami wartościowymi i jeżeli świadczący usługi finansowe innego Członka koncentruje swoją działalność na usługach związanych z papierami wartościowymi; oraz
pozostałych środków, które, pomimo, że przestrzegają postanowień Układu, wpływają negatywnie na zdolność świadczących usługi finansowe innego Członka do funkcjonowania, konkurowania lub dostępu do rynku Członka;
pod warunkiem że wszelkie działania podjęte na mocy niniejszego ustępu nie dyskryminowałyby niesprawiedliwie świadczących usługi finansowe strony Członka podejmującego takie działania.
W odniesieniu do środków niedyskryminujących, o których mowa w ustępie 10 litery a) i b), Członek postara się nie ograniczać istniejącego poziomu możliwości handlowych, ani korzyści, z których już korzystają świadczący usługi finansowe wszystkich innych Członków pojmowanych jako grupa na terytorium Członka, pod warunkiem że zobowiązanie takie nie powoduje niesprawiedliwej dyskryminacji świadczących usługi finansowe Członka stosującego takie środki.
C. Traktowanie narodowe
Zgodnie z warunkami traktowania narodowego każdy Członek przyzna świadczącym usługi finansowe innego Członka prowadzącym działalność na jego terytorium, dostęp do systemów płatniczych i rozliczeniowych obsługiwanych przez jednostki publiczne, oraz do oficjalnych możliwości finansowania i refinansowania, które są do dyspozycji w trakcie zwykłych transakcji handlowych. Niniejszy ustęp nie ma na celu przyznania dostępu do ostatecznych możliwości finansowania Członka przewidzianych w wyjątkowych wypadkach.
Jeżeli członkostwo, uczestnictwo lub przystąpienie do organizacji samorządnej, giełdy papierów wartościowych lub rynku instrumentów terminowych, izby rozrachunkowej lub innych instytucji lub stowarzyszeń jest wymagane przez Członka, aby świadczący usługi finansowe innego Członka świadczyli usługi finansowe na takiej samej podstawie jak świadczący usługi finansowe Członka, lub jeżeli Członek udziela bezpośrednio lub pośrednio takim jednostkom przywilejów lub korzyści w świadczeniu usług finansowych, Członek zapewni aby takie jednostki przyznały traktowanie narodowe świadczącym usługi finansowe innych Członków rezydującym na terytorium Członka.
D. Definicje
Dla celów niniejszego postępowania:
Świadczący usługi finansowe niebędący rezydentem jest świadczącym usługi finansowe Członka, który z zakładu znajdującego się na terytorium innego Członka świadczy usługę finansową skierowaną na terytorium innego Członka, bez względu na to czy świadczący usługi finansowe posiada lub nie obecność handlową na terytorium Członka, na którym usługa finansowa jest świadczona.
„Obecność handlowa” oznacza przedsiębiorstwo znajdujące się na terytorium Członka, służące świadczeniu usług finansowych oraz filie stanowiące pełną lub częściową własność, spółki joint-ventures, spółki osobowe, przedsiębiorstwa jednoosobowe, przedsiębiorstwa franchisingowe, oddziały, agencje, biura przedstawicielskie lub inne organizacje
Nowa usługa finansowa jest usługą o charakterze finansowym, włączając w to usługi związane z istniejącymi i nowymi produktami lub metodą dostawy produktu, nieświadczoną przez świadczącego usługi finansowe na terytorium określonego Członka, ale świadczoną na terytorium innego Członka.
ZAŁĄCZNIK 4
POROZUMIENIE W SPRAWIE ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH
STRONY NINIEJSZEGO POROZUMIENIA (dalej zwane „Stronami”),
uznając potrzebę stworzenia skutecznych wielostronnych ram praw i zobowiązań z poszanowaniem ustaw i przepisów, procedur i praktyk związanych z zamówieniami publicznymi, ze względu na osiągnięcie większego stopnia liberalizacji i wzrostu światowego handlu oraz ulepszenie międzynarodowych ram dla zasad prowadzenia handlu światowego;
uznając, że ustawy, przepisy, procedury i praktyki w zakresie zamówień publicznych nie powinny być opracowywane, przyjmowane lub stosowane do zagranicznych lub krajowych produktów i usług oraz zagranicznych lub krajowych dostawców w taki sposób aby umożliwić ochronę krajowych produktów lub usług lub krajowych dostawców, ani też nie powinny dyskryminować zagranicznych produktów lub usług ani też zagranicznych dostawców;
uznając, że konieczne jest zapewnienie przejrzystości ustaw, przepisów, procedur i praktyk w zakresie zamówień publicznych;
uznając potrzebę ustanowienia procedur międzynarodowych zawiadamiania, konsultacji, nadzoru i rozstrzygania sporów w celu zapewnienia sprawiedliwego, szybkiego i skutecznego egzekwowania postanowień międzynarodowych dotyczących zamówień publicznych oraz utrzymania równowagi praw i obowiązków na możliwie jak najwyższym poziomie;
uznając potrzebę uwzględnienia rozwoju, a także potrzeby finansowe i handlowe krajów rozwijających się, a w szczególności krajów najmniej rozwiniętych;
pragnąc, zgodnie z artykułem IX ustęp 6 litera b) Porozumienia w sprawie zamówień publicznych z dnia 14 kwietnia 1979 roku, zmienionego dnia 2 lutego 1987 roku, rozszerzyć zakres tego Porozumienia i poprawić jego postanowienia na zasadzie wzajemności oraz rozszerzyć zakres przedmiotowy Porozumienia o kontrakty usługowe;
pragnąc zachęcić rządy niebędące stronami niniejszego Porozumienia do zaakceptowania jego postanowień i przystąpienia do niego;
w wyniku przeprowadzenia dalszych negocjacji mających na celu osiągnięcie wyżej wymienionych celów;
NINIEJSZYM UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
Artykuł I
Zakres
Artykuł II
Obliczanie wartości szacunkowej zamówień
W przypadku gdy dane zamówienie wymaga zawarcia więcej niż jednej umowy, lub w przypadku udzielenia zamówień w częściach, podstawą obliczenia wartości zamówienia są:
rzeczywiste wartości podobnych, powtarzających się zamówień, udzielonych w okresie ostatniego roku budżetowego lub ostatnich 12 miesięcy, dostosowane, o ile to możliwe, do przewidywanych zmian ilościowych lub wartościowych w okresie najbliższych 12 miesięcy; lub
szacunkowa wartość powtarzających się zamówień w okresie 12 miesięcy następujących po udzieleniu pierwszego zamówienia.
W przypadkach zamówień dotyczących dzierżawy, najmu, lub sprzedaży ratalnej produktów lub usług, lub w przypadku zamówień nieokreślających ceny całkowitej, podstawą obliczenia wartości szacunkowej jest:
w przypadku zamówień na czas określony, jeżeli czas obowiązywania umowy wynosi 12 miesięcy lub mniej całkowita wartość zamówienia w okresie obowiązywania umowy lub, w przypadku gdy czas obowiązywania umowy przekracza 12 miesięcy, całkowita wartość takiego zamówienia łącznie z szacowaną wartością końcową;
w przypadku zamówień udzielanych na czas nieokreślony miesięczna opłata pomnożona przez 48.
W razie wątpliwości stosuje się drugą, czyli określoną w literze b), podstawę obliczenia wartości.
Artykuł III
Traktowanie narodowe i zakaz dyskryminacji
W odniesieniu do wszelkich ustaw, przepisów, procedur i praktyk stosowanych do zamówień publicznych objętych niniejszym Porozumieniem, każda Strona zapewnia, natychmiast i bezwarunkowo w stosunku do produktów, usług i dostawców innych Stron oferujących produkty i usługi Stronom, traktowanie nie mniej korzystne niż:
te przyznane produktom, usługom i dostawcom krajowym; oraz
te przyznane produktom, usługom i dostawcom jakiejkolwiek innej Strony.
W odniesieniu do wszelkich ustaw, przepisów, procedur i praktyk stosowanych do zamówień publicznych objętych niniejszym Porozumieniem, każda Strona zapewnia:
że jej podmioty nie traktują dostawcy prowadzącego działalność na terytorium kraju mniej korzystnie niż innego dostawcy prowadzącego działalność na terytorium kraju, w zależności od stopnia udziału zagranicznego lub własności; oraz
że jej podmioty nie dyskryminują dostawców prowadzących działalność na terytorium kraju, ze względu na kraj produkcji dostarczanego towaru lub usługi, pod warunkiem że kraj produkcji jest Stroną niniejszego Porozumienia zgodnie z postanowieniami artykułu IV.
Artykuł IV
Reguły pochodzenia
Artykuł V
Szczególne i zróżnicowane traktowanie krajów rozwijających się
Cele
Przy wykonywaniu i administrowaniu niniejszego Porozumienia, stosując postanowienia niniejszego artykułu, Strony należycie uwzględniają potrzeby rozwojowe, finansowe oraz handlowe krajów rozwijających się, a w szczególności krajów najmniej rozwiniętych, w zakresie:
ochrony ich bilansu płatniczego i zapewnienia poziomu rezerw odpowiednich dla realizacji programów rozwoju gospodarczego;
promowania tworzenia lub rozwoju krajowych sektorów przemysłu, w tym rozwoju drobnego przemysłu i chałupnictwa obszarów wiejskich lub zacofanych; oraz rozwoju innych sektorów gospodarki;
wsparcia dla jednostek gospodarczych, o ile są one w pełni lub częściowo uzależnione od zamówień publicznych; oraz
zachęcania do rozwoju gospodarczego poprzez porozumienia regionalne lub globalne zawierane pomiędzy krajami rozwijającymi się przedstawione na Konferencji Ministerialnej Światowej Organizacji Handlu (dalej zwanej „WTO”) i nieodrzucone przez nią.
Zakres
Uzgodnione wyłączenia
Pomoc techniczna dla krajów rozwijających się będących Stronami
Pomoc ta, która udzielana jest na zasadzie niedyskryminacji pomiędzy krajami rozwijającymi się będącymi Stronami dotyczy miedzy innymi:
Ośrodki informacyjne
Szczególne traktowanie krajów najmniej rozwiniętych
Przegląd
Artykuł VI
Specyfikacje techniczne
Specyfikacje techniczne przygotowywane przez podmioty zamawiające, w odpowiednim przypadku:
określają raczej parametry funkcjonalne, aniżeli wzór i opisową charakterystykę; oraz
Artykuł VII
Procedury przetargowe
Do celów niniejszego Porozumienia:
Procedury przetargu nieograniczonego to takie procedury, w których każdy dostawca może złożyć ofertę.
Procedury przetargu ograniczonego to takie procedury, w których oferty mogą składać dostawcy zaproszeni przez podmiot zamawiający, zgodnie z ustępem 3 artykułu X oraz innymi odpowiednimi postanowieniami niniejszego Porozumienia.
Procedury przetargu bezpośredniego to takie procedury, w których podmiot zwraca się do indywidualnych dostawców, jedynie zgodnie z warunkami określonymi w artykule XV.
Artykuł VIII
Kwalifikacja dostawców
W ramach procesu kwalifikacji dostawców podmioty zamawiające nie dyskryminują pomiędzy dostawcami innych Stron lub pomiędzy dostawcami krajowymi a dostawcami innych Stron. Procedury kwalifikacji są zgodne z poniższym:
wszelkie warunki uczestnictwa w procedurach przetargowych są opublikowane w odpowiednim czasie, aby umożliwić zainteresowanym dostawcom rozpoczęcie oraz dopełnienie, o ile jest to zgodne z zasadami efektywności udzielania zamówienia, procedur kwalifikacyjnych;
wszelkie warunki uczestnictwa w procedurach przetargowych są ograniczone do takich, które są istotne dla zapewnienia zdolności firmy do wykonania danego zamówienia. Wszelkie wymogi uczestnictwa, których spełnienia żąda się od dostawców, w tym gwarancje finansowe, kwalifikacje techniczne, a także dostarczenie informacji koniecznych do ustalenia możliwości finansowych, handlowych oraz technicznych dostawców, jak również weryfikacji kwalifikacji, nie są mniej korzystne dla dostawców innych Stron niż dla dostawców krajowych oraz nie dyskryminują pomiędzy dostawcami innych Stron. Możliwości finansowe, handlowe oraz techniczne dostawcy są oceniane na podstawie całościowej działalności gospodarczej tego dostawcy jak również jego działalności na terytorium podmiotu zamawiającego, należycie uwzględniając stosunki prawne pomiędzy organizacjami dostawców;
proces oraz czas wymagany dla kwalifikowania dostawców nie jest wykorzystywany w celu wyłączenia dostawców innych Stron z listy lub z dostawców rozważanych dla danego planowanego zamówienia. Podmioty uznają tych krajowych dostawców oraz dostawców innych Stron za kwalifikujących się, którzy spełniają warunki uczestnictwa dla danego planowanego zamówienia. Wnioski dostawców o udział w danej procedurze dotyczącej planowanego zamówienia, którzy nie mogą być jeszcze zakwalifikowani, są również rozpatrywane pod warunkiem że pozostało wystarczająco dużo czasu na dokończenie procedury kwalifikacyjnej;
podmioty prowadzące stałe listy zakwalifikowanych dostawców zapewniają, że dostawcy mogą złożyć wniosek o kwalifikację w dowolnym terminie; oraz, że wszyscy kwalifikujący się dostawcy, którzy o to wnioskują zostaną wpisani na listy w możliwie najkrótszym terminie;
jeżeli, po opublikowaniu ogłoszenia zgodnie z ustępem 1 artykułu IX, dostawca, który nie został jeszcze zakwalifikowany, składa wniosek o dopuszczenie do udziału w planowanym zamówieniu, podmiot niezwłocznie wszczyna procedurę kwalifikacyjną;
każdemu dostawcy, który złożył wniosek o zakwalifikowanie go zainteresowane podmioty udzielają porad dotyczących decyzji w tym zakresie. Kwalifikujący się dostawcy wpisani na stałe listy przez podmioty zostają również zawiadomieni o zakończeniu jakiejkolwiek z tych list lub o usunięciu ich z nich.
każda Strona zapewnia, że:
każdy podmiot i jego jednostki realizują jednolitą procedurę kwalifikacyjną z wyjątkiem przypadków, gdy powstaje należycie uzasadniona konieczność stosowania innej procedury; oraz
podejmowane są wysiłki mające na celu minimalizację różnic pomiędzy procedurami kwalifikacyjnymi stosowanymi przez różne podmioty zamawiające;
postanowienia ustępów a)–g) nie wyłączają możliwości wykluczenia wykonawcy z powodów takich jak: upadłość lub złożenie fałszywych oświadczeń, pod warunkiem że takie wykluczenie jest zgodne z przewidzianymi w niniejszym Porozumieniu zasadami traktowania narodowego i niedyskryminacji.
Artykuł IX
Zaproszenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia
Każde ogłoszenie o zamówieniu, o którym mowa w ustępie 2, zawiera następujące informacje:
charakter zamówienia i ilość, w tym również ewentualnych możliwości dalszych zamówień oraz, jeżeli jest to możliwe, szacunkowe określenie terminów udzielenia dalszych zamówień; w przypadku zamówień powtarzających się ich charakter i ilość oraz, jeżeli jest to możliwe, szacunkowe terminy kolejnych ogłoszeń o przetargach na produkty lub usługi, które mają być zamawiane;
wskazanie czy zamówienie jest udzielane w trybie przetargu nieograniczonego lub ograniczonego oraz czy postępowanie obejmuje negocjacje;
wszelkie terminy rozpoczęcia dostaw lub zakończenia dostaw produktów lub usług;
adres i ostateczny termin składania wniosków o zaproszenie do udziału w postępowaniu lub o wpis na listę zakwalifikowanych dostawców, lub też składania ofert, a także określenie języka(-ów) w jakim(-ch) powinny być składane;
adres podmiotu udzielającego zamówienia oraz udzielającego wszelkich koniecznych informacji do uzyskania specyfikacji oraz innych dokumentów;
wszelkie wymogi ekonomiczne i techniczne, oraz dotyczące gwarancji finansowych, a także wskazanie informacji wymaganych od dostawców;
kwota i terminy płatności wszelkich sum należnych za dokumentację przetargową; oraz
wskazanie czy podmiot udziela zamówień w formie kupna, najmu, dzierżawy, sprzedaży ratalnej, czy też więcej niż jednej z tych umów.
Każde ogłoszenie o planowanych zamówieniach, o którym mowa w ustępie 3, zawiera taką ilość informacji, o których mowa w ustępie 6, jaka jest dostępna. W każdym przypadku zawiera ono informacje, o których mowa w ustępie 8, oraz:
oświadczenie stwierdzające, że zainteresowani dostawcy powinni wyrazić swoje zainteresowanie uzyskaniem zamówienia podmiotu;
punkt kontaktowy w danym podmiocie zamawiającym, w którym można uzyskać dalsze informacje.
W przypadku każdego zamówienia podmiot zamawiający publikuje streszczenia ogłoszenia w jednym z języków urzędowych WTO. Ogłoszenie zawiera co najmniej następujące informacje:
przedmiot zamówienia;
terminy składania ofert lub wniosku o zaproszenie do składania ofert; oraz
adresy, pod którymi można uzyskać dokumenty dotyczące zamówienia.
W przypadku zastosowania procedury przetargu ograniczonego podmioty prowadzące stałe listy zakwalifikowanych wykonawców publikują corocznie, w jednej z publikacji wymienionych w dodatku III następujące ogłoszenie:
wykaz prowadzonych list wraz z ich tytułami, dotyczących produktów lub usług lub też kategorii produktów lub usług, które mają być zamawiane przy wykorzystaniu list;
warunki, które muszą być spełnione przez dostawców aby mogli zostać wpisani na te listy oraz metody weryfikacji spełnienia poszczególnych warunków stosowane przez podmiot zamawiający; oraz
terminy ważności list oraz formalności, które muszą być spełnione w celu odnowienia ich ważności.
W przypadku gdy takie ogłoszenie jest wykorzystywane jako zaproszenie do uczestnictwa w postępowaniu, zgodnie z postanowieniami ustępu 3, ogłoszenie zawiera dodatkowo następujące informacje:
charakter danych produktów lub usług;
oświadczenie, że ogłoszenie jest zaproszeniem do uczestnictwa w postępowaniu.
Niemniej jednak, w przypadku gdy czas obowiązywania systemu kwalifikacji nie przekracza trzech lat, a czas obowiązywania systemu jest określony w ogłoszeniu oraz stwierdza się ponadto wyraźnie, że żadne dalsze ogłoszenia nie będą publikowane, wystarczające jest opublikowanie jednego ogłoszenia na początku obowiązywania systemu. System taki nie jest stosowany w celu obejścia postanowień niniejszego Porozumienia.
Artykuł X
Procedury wyboru
Artykuł XI
Terminy dotyczące postępowania przetargowego oraz terminy wykonania zamówienia
Postanowienia ogólne
Wszelkie wyznaczone terminy są ustalane w sposób umożliwiający dostawcom innych Stron, jak też dostawcom krajowym przygotowanie i złożenie ofert przed zakończeniem procedur przetargowych. Przy ustalaniu takich terminów podmioty zamawiające uwzględniają, zgodnie z ich uzasadnionymi potrzebami, takie czynniki jak stopień złożoności planowanego zamówienia, przewidywany zakres udziału podwykonawców oraz czas zwykle potrzebny na przekazanie ofert pocztą z punktów krajowych i zagranicznych.
Każda Strona zapewnia, że zamawiający należycie uwzględniają przy ustalaniu ostatecznego terminu składania ofert lub wniosków o dopuszczenie do przetragu opóźnienia w ich publikowaniu.
Nieprzekraczalne terminy
Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3:
w przypadku przetargu nieograniczonego termin składania ofert nie jest krótszy niż 40 dni od dnia publikacji, o której mowa w ustępie 1 artykułu IX;
w przetargu ograniczonym nie uwzględniającym stałej listy kwalifikujących się dostawców, termin składania wniosków o dopuszczenie do przetargu nie jest krótszy niż 25 dni od dnia publikacji, o której mowa w ustępie 1 artykułu IX; termin składania ofert w żadnym przypadku nie jest krótszy niż 40 dni od daty wysłania zaproszenia do uczestnictwa w przetargu;
w przypadku przetargu ograniczonego z wykorzystaniem stałej listy kwalifikujących się dostawców termin składania ofert nie jest krótszy niż 40 dni od dnia wysłania pierwszego zaproszenia do składania ofert, niezależnie od tego, czy data wysłania pierwszego zaproszenia do składania ofert zbiega się z datą publikacji, o której mowa w ustępie 1 artykułu IX.
Terminy, o których mowa w ustępie 2, mogą zostać skrócone w przypadku zaistnienia następujących okoliczności:
jeżeli oddzielne ogłoszenie zostało opublikowane z wyprzedzeniem 40 dni, ale nie więcej niż 12 miesięcy, pod warunkiem że ogłoszenie to zawiera:
wszystkie dostępne informacje, o których mowa w ustępie 6 artykułu IX;
informacje, o których mowa w ustępie 8 artykułu IX;
stwierdzenie, że zainteresowani dostawcy winni składać wniosek o dopuszczenie do udziału w przetargu do określonego podmiotu;
punkt kontaktowy przy podmiocie zamawiającym, w którym można uzyskać dodatkowe informacje,
termin 40 dni na złożenie ofert, może zostać zastąpiony terminem na tyle długim aby umożliwiał zainteresowanym złożenie ważnych ofert. Termin ten co do zasady nie powinien być krótszy niż 24 dni, ale w żadnym przypadku nie krótszy niż 10 dni;
w przypadku drugiej i następnych publikacji dotyczących udzielania zamówień powtarzających się, o których mowa w ustępie 6 artykułu IX, 40-dniowy termin składania ofert może zostać skrócony do nie mniej niż 24 dni;
w przypadku gdy nadzwyczajna sytuacja należycie uzasadniona przez podmiot zamawiający powoduje, że wyżej wymienione terminy nie mogą mieć zastosowania, terminy, o których mowa w ustępie 2, mogą zostać skrócone, lecz nie mogą być w żadnym przypadku krótsze niż 10 dni od daty publikacji, o której mowa w ustępie 1 artykułu IX; oraz
termin, o którym mowa w ustępie 2 litera c), w przypadkach zamówień udzielanych przez podmioty wymienione w załącznikach 2 i 3 do niniejszego Porozumienia, może być ustalany w drodze uzgodnień pomiędzy podmiotem zamawiającym a zakwalifikowanymi wstępnie dostawcami. W przypadku braku takiego uzgodnienia podmiot zamawiający ma prawo do ustalenia takiego terminu składania ofert, który umożliwi składanie odpowiednich ofert, nie krótszego jednak niż 10 dni.
Artykuł XII
Dokumentacja przetargowa
Dokumentacja przetargowa dostarczona oferentom zawiera wszelkie konieczne informacje umożliwiające oferentom przedstawienie odpowiednich ofert, w tym informacje wymagane do opublikowania w ogłoszeniu o zamówieniu, z wyjątkiem sytuacji określonych w ustępie 6 litera g) artykułu IX, oraz następujące informacje:
adres, na który należy składać oferty;
adres, pod który należy składać wnioski o dodatkowe informacje;
język lub języki, w których oferty i dokumentacja przetargowa muszą być składane;
ostateczna data i godzina składania ofert oraz okres czasu w jakim oferty powinny być otwierane i akceptowane;
osoby upoważnione do obecności przy otwarciu ofert oraz data, godzina i miejsce otwarcia ofert;
wszelkie wymogi ekonomiczne i techniczne, gwarancje finansowe i informacje lub dokumenty wymagane od dostawców;
pełny opis zamawianych produktów lub usług lub wszelkich wymogów, włączając specyfikacje techniczne, świadectwa zgodności, wymagane plany, rysunki oraz materiały instruktażowe;
kryteria udzielenia zamówienia, w tym określenie wszelkich czynników, innych niż cena, które mają być uwzględniane przy oszacowaniu ofert oraz elementy kosztów, które mają być uwzględniane przy oszacowywaniu ofert pod względem ceny takie jak: koszty transportu, ubezpieczenia i inspekcji, a w przypadku produktów lub usług innych Stron również opłaty celne oraz inne opłaty przywozowe, podatki oraz waluta płatności;
warunki płatności;
wszelkie inne warunki zamówienia;
zgodnie z artykułem XVII warunki, jeżeli mają zastosowanie, zgodnie z którymi rozpatrywane będą oferty z krajów nie będących Stronami niniejszego Porozumienia, stosujących wszakże procedury przewidziane w tym artykule, będą przyjęte.
Przesyłanie dokumentacji przetargowej przez podmioty zamawiające
W przetargach nieograniczonych podmioty przesyłają dokumentację przetargową na wniosek dostawcy uczestniczącego w procedurze, a także niezwłocznie udzielają wszelkich wyjaśnień na uzasadniony wniosek jej dotyczący.
W przetargach ograniczonych podmioty zamawiające przesyłają dokumentację przetargową na wniosek dostawcy pragnącego uczestniczyć w procedurze przetargowej, a także niezwłocznie udzielają wszelkich wyjaśnień na uzasadniony wniosek jej dotyczący.
Podmioty zamawiające niezwłocznie odpowiadają na wszelkie uzasadnione wnioski o udzielenie istotnych informacji złożone przez dostawcę uczestniczącego w procedurze przetargowej, pod warunkiem że takie informacje nie postawią danego dostawcy w sytuacji uprzywilejowanej w stosunku do jego konkurentów uczestniczących w postępowaniu o udzielenie zamówienia.
Artykuł XIII
Składanie, otrzymywanie i otwarcie ofert oraz udzielanie zamówień
Składanie, otrzymywanie i otwarcie ofert oraz udzielanie zamówień odbywa się zgodnie z następującymi zasadami:
oferty są co do zasady składane na piśmie, bezpośrednio lub drogą pocztową. Jeżeli dopuszcza się składanie ofert za pomocą teleksu, telegramu lub faksu, oferty składane w ten sposób muszą zawierać wszelkie informacje konieczne do dokonania ich oceny, w szczególności cenę ostateczną proponowaną przez oferenta oraz oświadczenie oferenta o jego zgodzie na wszelkie warunki i postanowienia umieszczone w zaproszeniu do składania ofert. Oferta musi być w jak najkrótszym terminie potwierdzona listem lub dostarczeniem podpisanej kopii telegramu, teleksu lub faksu. Oferty przekazywane telefonicznie nie są dopuszczane. W przypadku jakichkolwiek niezgodności lub sprzeczności pomiędzy treścią teleksu, telegramu lub faksu, a dokumentami otrzymanymi po upływie terminu składania ofert, treść telegramu, teleksu lub faksu jest wiążąca; oraz
umożliwienie poprawienia niezamierzonych błędów pisarskich przez oferenta w okresie pomiędzy otwarciem oferty, a udzieleniem zamówienia nie może prowadzić do stosowania jakichkolwiek praktyk dyskryminujących.
Przyjmowanie ofert
Otwarcie ofert
Udzielanie zamówień
Aby dany oferent mógł ubiegać się o udzielenie mu zamówienia oferta, w momencie otwarcia ofert, musi spełniać istotne wymogi zawarte w ogłoszeniach lub w dokumentacji przetargowej i pochodzić od oferenta spełniającego warunki uczestnictwa. W przypadku gdy podmiot zamawiający otrzymał ofertę nienormalnie niską w stosunku do innych złożonych ofert, może on zwrócić się do danego oferenta o dodatkowe wyjaśnienia celem upewnienia się czy oferent ten może spełnić warunki uczestnictwa oraz czy jest w stanie dotrzymać warunków umowy.
O ile podmiot zamawiający nie podejmie decyzji o nieudzieleniu zamówienia ze względu na interes publiczny, podmiot zamawiający udziela zamówienia oferentowi, wobec którego ustalono, że jest w stanie w pełni wykonać zamówienie, a którego oferta czy to dotycząca krajowych produktów lub usług, czy też produktów lub usług innej Strony, albo jest ofertą najniższą, albo jest najbardziej korzystna w oparciu o kryteria zawarte w ogłoszeniu o zamówieniu lub w dokumentacji przetargowej.
Zamówienia są udzielane w oparciu o kryteria i istotne wymogi określone w dokumentacji przetargowej.
Klauzule opcjonalne
Artykuł XIV
Negocjacje
Strona może przewidzieć, aby podmioty prowadziły negocjacje:
w przypadkach zamówień w stosunku do których podmioty zamawiające wyraziły taki zamiar, mianowicie w ogłoszeniu, o którym mowa w ustępie 2 artykułu IX (zaproszenie dostawców do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia); lub
w przypadkach, gdy z oceny ofert wynika, że żadna oferta nie jest wyraźnie najlepsza w oparciu o szczegółowe kryteria oceny określone w ogłoszeniu lub w dokumentacji przetargowej.
Podmioty zamawiające nie dyskryminują dostawców w trakcie negocjacji. W szczególności zapewniają one, że:
wszelkie wykluczenie uczestników jest dokonywane zgodnie z kryteriami określonymi w ogłoszeniach i w dokumentacji przetargowej;
wszelkie zmiany kryteriów oraz wymogów technicznych są przekazywane na piśmie wszystkim pozostałym uczestnikom negocjacji;
wszyscy pozostali uczestnicy negocjacji mają możliwość złożenia nowych lub zmodyfikowanych ofert w oparciu o zmienione wymogi; oraz
gdy negocjacje dobiegają końca wszyscy uczestnicy pozostający w negocjacjach mają możliwość złożenia ostatecznych ofert w jednakowym terminie.
Artykuł XV
Przetarg bezpośredni
Postanowienia artykułów VII–XIV dotyczące procedur przetargów nieograniczonych i ograniczonych nie mają zastosowania w następujących warunkach, z zastrzeżeniem, że przetarg bezpośredni nie jest stosowany w celu ograniczenia konkurencji lub w sposób, który stanowiłby środek dyskryminacji dostawców innych Stron lub ochrony krajowych dostawców:
w przypadku braku ofert w odpowiedzi na ogłoszenie o przetargu nieograniczonym lub ograniczonym, lub w przypadku gdy złożone oferty są wynikiem zmowy lub też nie spełniają istotnych wymogów dotyczących przetargu, lub też zostały złożone przez dostawców nie spełniających warunków uczestnictwa określonych w niniejszym Porozumieniu, pod warunkiem jednak, że wymogi pierwotnego przetargu nie zostaną znacząco zmienione;
jeżeli ze względu na dzieła sztuki lub z przyczyn związanych z ochroną praw wyłącznych, takich jak patenty czy też prawa autorskie lub w sytuacji, gdy z przyczyn technicznych nie istnieje konkurencja, produkty lub usługi mogą być dostarczane jedynie przez określonego dostawcę i nie istnieje żadna możliwa do zaakceptowania alternatywa lub substytut;
w zakresie w jakim jest to niezbędnie konieczne, ze względu na nadzwyczaj pilny charakter sprawy, w wyniku zaistnienia nieprzewidzianych przez podmiot zamawiający okoliczności, produkty lub usługi nie mogły być uzyskane w terminie w drodze przetargu nieograniczonego lub ograniczonego;
w przypadku dodatkowych dostaw dokonywanych przez pierwotnego dostawcę w postaci części zamiennych dla już istniejących dostaw lub instalacji lub też rozszerzenia zakresu już istniejących dostaw, usług lub instalacji, gdy zmiana dostawcy zmuszałaby podmiot zamawiający do zamawiania sprzętu lub usług nie spełniających wymogów wymienności w odniesieniu do już dostarczonego sprzętu lub usług ( 220 );
w przypadku gdy podmiot zamawia prototypy lub pierwszy produkt lub usługę opracowane na jego zlecenie w trakcie i do celów danego zamówienia na realizację badań, eksperymentów, studiów lub oryginalnego rozwoju. Po realizacji takich zamówień, kolejne zamówienia na produkty lub usługi podlegają postanowieniom artykułów VII–XIV ( 221 );
w przypadku gdy dodatkowe usługi budowlane nie zostały uwzględnione w pierwotnym zamówieniu ale ujęto je w celach określonych w dokumentacji pierwotnego przetargu muszą być wykonane w wyniku nieprzewidzianych okoliczności, w celu ukończenia usług budowlanych określonych w tej dokumentacji, a podmiot zamawiający zmuszony jest do udzielenia zamówienia na wykonanie dodatkowych usług budowlanych wykonawcy świadczącemu odnośne usługi budowlane, gdyż oddzielenie dodatkowych usług budowlanych od pierwotnego zamówienia byłoby trudne ze względów technicznych lub ekonomicznych i powodowałoby znaczące niedogodności dla podmiotu zamawiającego. Jednakże całkowita wartość zamówień udzielonych na dodatkowe usługi budowlane nie może przekroczyć 50 % wartości zamówienia podstawowego;
w przypadku nowych usług budowlanych składających się z powtarzania podobnych robót budowlanych zgodnych z projektem podstawowym, na który udzielono pierwotnego zamówienia zgodnie z artykułami VII–XIV oraz w odniesieniu do którego podmiot zamawiający stwierdził w ogłoszeniu o planowanym zamówieniu, że może być zastosowana procedura przetargu bezpośredniego przy udzielaniu zamówień na realizację takich nowych usług budowlanych;
w przypadku produktów nabywanych na giełdach towarowych;
w przypadku zakupu dokonywanego na nadzwyczaj korzystnych warunkach pojawiających się jedynie w krótkim okresie. Postanowienie niniejsze dotyczy niezwyczajnego zbywania dokonywanego przez przedsiębiorstwa, które nie są zwykle dostawcami lub zbywania majątku podmiotów gospodarczych będących w likwidacji lub sekwestrze sądowym. Nie dotyczy to zwykłego nabywania dóbr od regularnych dostawców;
w przypadku zamówień udzielanych zwycięzcy konkursu na projekt, pod warunkiem że konkurs taki został zorganizowany i przeprowadzony zgodnie z postanowieniami niniejszego Porozumienia, w szczególności w odniesieniu do publikacji, zgodnie z artykułem IX, zaproszenia dla odpowiednio zakwalifikowanych dostawców do uczestnictwa w takim konkursie, w ramach którego projekty ocenia niezależna komisja konkursowa przy założeniu, że zamówienia na realizacje projektów będą udzielane zwycięzcom.
Artykuł XVI
Umowy kompensacyjne
Artykuł XVII
Przejrzystość
Każda Strona zachęca podmioty zamawiające do wskazania warunków, w tym wszelkich odstępstw od konkurencyjnych procedur przetargowych lub dostępu do procedur odwoławczych, w ramach których brane będą pod uwagę oferty składane przez dostawców z krajów, które nie są stronami niniejszego Porozumienia, ale które zapewniając przejrzystość stosowanych przez siebie procedur udzielania zamówień:
definiują zamówienia zgodnie z postanowieniami artykułu VI (specyfikacje techniczne);
publikują ogłoszenia o zamówieniach, o których mowa w artykule IX, włącznie z wersją ogłoszenia, o którym mowa w ustępie 8 artykułu IX (skrócona informacja dotycząca planowanego zamówienia) publikowanej w jednym z urzędowych języków WTO, obejmujące określenie warunków, w oparciu o które oferty dostawców usytuowanych w krajach będących Stronami niniejszego Porozumienia są rozpatrywane;
są gotowe do zagwarantowania, że ich przepisy dotyczące zamówień nie ulegają co do zasady zmianom w trakcie postępowania o udzielenie zamówienia oraz, w przypadku gdy tego rodzaju zmian nie można uniknąć, zapewnienia możliwości wykorzystania zadowalających środków odszkodowawczych.
Artykuł XVIII
Informacje oraz kontrola w zakresie obowiązków podmiotów zamawiających
Podmioty zamawiające publikują ogłoszenia w stosownych publikacjach wymienionych w dodatku II nie później niż w terminie 72 dni po udzieleniu zamówienia zgodnie z artykułami XIII–XV. Ogłoszenia te zawierają:
charakter i ilość produktów lub usług objętych udzielonym zamówieniem;
nazwę i adres podmiotu udzielającego zamówienia;
datę udzielenia zamówienia;
nazwę i adres oferenta, któremu udzielono zamówienia;
wartość przetargu lub najwyższą i najniższą ofertę braną pod uwagę przy udzielaniu zamówienia;
w odpowiednim przypadku, sposób zidentyfikowania ogłoszenia opublikowanego zgodnie z ustępem 1 artykułu IX lub uzasadnienia zgodnie z artykułem XV dla zastosowania takiej procedury; oraz
rodzaj zastosowanej procedury.
Każdy podmiot zamawiający na wniosek dostawcy z kraju będącego Stroną przedstawia niezwłocznie:
wyjaśnienia stosowanych procedur i praktyk w zakresie zamówień;
stosowne informacje dotyczące przyczyn, dla których został odrzucony wniosek oferenta o zakwalifikowanie, zakończono jego dotychczasową kwalifikację i nie wybrano jego wniosku; oraz
oferentowi, którego oferta nie została wybrana w przetargu, stosowne informacje dotyczące przyczyn, dla których nie wybrano jego oferty oraz na temat charakterystyki i relatywnych zalet wybranej oferty zwycięzcy przetargu, a także nazwy wybranego oferenta.
Artykuł XIX
Informacje oraz kontrola w zakresie obowiązków Stron
Każda Strona zbiera i przekazuje Komitetowi, corocznie, dane statystyczne dotyczące zamówień udzielanych zgodnie z postanowieniami niniejszego Porozumienia. Sprawozdania te zawierają następujące informacje dotyczące zamówień udzielanych przez wszystkie podmioty zamawiające objęte postanowieniami niniejszego Porozumienia:
w przypadku podmiotów wymienionych w załączniku 1, dane statystyczne dotyczące wartości szacunkowej zamówień udzielonych zarówno poniżej, jak i powyżej wartości progowej, łącznie i w podziale na poszczególne podmioty zamawiające; w przypadku podmiotów wymienionych w załącznikach 2 i 3 dane statystyczne dotyczące szacunkowych wartości zamówień udzielonych powyżej wartości progowej łącznie oraz w podziale na kategorie podmiotów zamawiających;
w przypadku podmiotów wymienionych w załączniku 1 dane statystyczne dotyczące liczby i całkowitej wartości wszystkich udzielonych zamówień powyżej wartości progowej, w podziale na podmioty i kategorie produktów i usług zgodnie z jednolitym systemem klasyfikacji; w przypadku podmiotów wymienionych w załącznikach 2 i 3 dane statystyczne dotyczące szacunkowej wartości zamówień udzielonych powyżej wartości progowej w podziale na kategorie podmiotów zamawiających oraz kategorie produktów i usług;
w przypadku podmiotów wymienionych w załączniku 1 dane statystyczne w podziale na podmioty oraz kategorie produktów i usług dotyczące liczby i całkowitej wartości zamówień udzielonych w każdym przypadku zastosowania postanowień artykułu XV; dla kategorii podmiotów wymienionych w załącznikach 2 i 3 dane statystyczne dotyczące całkowitej wartości zamówień udzielonych powyżej wartości progowej dla każdego przypadku zastosowania postanowień artykułu XV; oraz
w przypadku podmiotów wymienionych w załączniku 1 dane statystyczne, w podziale na podmioty zamawiające, dotyczące liczby i całkowitej wartości zamówień udzielonych w wyniku uchylenia postanowień niniejszego Porozumienia określonego w odpowiednich załącznikach; w przypadku kategorii podmiotów zamawiających wymienionych w załącznikach 2 i 3 dane statystyczne dotyczące całkowitej wartości zamówień udzielonych w wyniku zastosowania odstępstw od postanowień niniejszego Porozumienia określonych w odpowiednich załącznikach.
Każda Strona niniejszego Porozumienia, w stopniu w jakim informacje są dostępne, przedstawia dane statystyczne dotyczące krajów pochodzenia produktów i usług nabywanych przez jej podmioty. Ze względu na zapewnienie porównywalności takich statystyk Komitet przedstawia wytyczne dotyczące metod, które należy zastosować. Ze względu na zapewnienie skutecznego monitorowania zamówień objętych niniejszym Porozumieniem, Komitet może jednomyślnie podjąć decyzję o zmianie wymogów określonych w literach a)–d), w zakresie charakteru i zakresu wymaganych informacji statystycznych oraz podziałów i klasyfikacji, które należy stosować.
Artykuł XX
Procedury odwoławcze
Konsultacje
Procedury odwoławcze
Odwołania są rozpatrywane przez sąd lub przez bezstronny i niezależny organ odwoławczy, który w żaden sposób nie jest zainteresowany wynikiem postępowania o udzielenie zamówienia, zaś jego członkowie nie podlegają naciskom z zewnątrz w trakcie ich kadencji. Decyzje organu odwoławczego, niebędącego sądem podlegają kontroli sądowej lub stosuje on procedury zapewniające, że:
argumenty uczestników postępowania zostaną wysłuchane przed przedstawieniem opinii lub podjęciem decyzji;
uczestnicy postępowania mogą być reprezentowani lub też mogą wystąpić z osobami towarzyszącymi;
uczestnicy mają prawo do brania udziału w całym postępowaniu;
postępowanie może być prowadzone publicznie;
opinie i decyzje są sporządzane na piśmie wraz z podaniem podstawy dla przedstawienia danej opinii lub też podjęcia danej decyzji;
strony postępowania mają prawo do przedstawienia świadków;
dokumenty są udostępniane organowi kontrolnemu.
Postępowanie odwoławcze przewiduje:
szybkie zastosowanie środków tymczasowych w celu naprawy naruszenia postanowień niniejszego Porozumienia i zachowania możliwości nieskrępowanego prowadzenia działalności gospodarczej. Działania takie mogą prowadzić do zawieszenia postępowania o udzielenie zamówienia. Jednakże procedury mogą przewidywać możliwość uwzględniania istotnych negatywnych konsekwencji dla interesu stron, w tym interesu publicznego, gdy podejmuje się decyzję o zastosowaniu takich środków. W takich okolicznościach konieczne jest przedstawienie na piśmie uzasadnienia dla zaniechania podjęcia takich środków;
dokonanie oceny i zapewnienie możliwości podjęcia decyzji co do zasadności odwołania;
naprawę naruszenia postanowień niniejszego Porozumienia lub rekompensatę za poniesione straty lub szkody, które mogą być ograniczone do pokrycia kosztów przygotowania oferty lub odwołania.
Artykuł XXI
Instytucje
Artykuł XXII
Konsultacje i rozstrzyganie sporów
Zespoły orzekające mają następujący mandat, o ile strony sporu nie uzgodnią inaczej w terminie 20 dni od dnia ustanowienia zespołu orzekającego:
„Badanie w świetle odnośnych postanowień niniejszego Porozumienia i (nazwa innego Porozumienia, na które powołują się strony sporu), sprawy przedłożonej do rozpatrzenia przez DSB przez (nazwa strony) w dokumencie… oraz dokonanie takich ustaleń, które wspierać będą wydawanie przez DSB zaleceń lub orzeczeń zgodnie z niniejszym Porozumieniem.”
W przypadku sporu, w ramach którego strony odwołują się do postanowień niniejszego Porozumienia oraz innego lub innych Porozumień wymienionych w załączniku 1 do Porozumienia w sprawie rozstrzygania sporów, ustęp 3 ma zastosowanie jedynie do tych części sprawozdania zespołu orzekającego, które dotyczą interpretacji i zastosowania postanowień niniejszego Porozumienia.
Artykuł XXIII
Wyjątki od niniejszego Porozumienia
Artykuł XXIV
Postanowienia końcowe
1. Przyjęcie i wejście w życie
Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 roku dla rządów ( 223 ), których uzgodnione zakresy Porozumienia wymienione są w załącznikach 1–5 dodatku I do niniejszego Porozumienia, a które to kraje poprzez złożenie podpisu przyjęły postanowienia niniejszego Porozumienia w dniu 15 kwietnia 1994 roku lub podpisały i przyjęły niniejsze Porozumienie z tą datą pod warunkiem jej ratyfikowania, a następnie ratyfikowały niniejsze Porozumienie przed dniem 1 stycznia 1996 roku.
2. Przystąpienie
Każdy rząd będący Członkiem WTO lub przed wejściem w życie Porozumienia WTO będący Umawiającą się Stroną Porozumienia GATT 1947, który nie jest Stroną niniejszego Porozumienia, może przystąpić do niniejszego Porozumienia na warunkach uzgodnionych pomiędzy tym rządem a Stronami. Przystąpienie to następuje w momencie złożenia aktu przystąpienia określającego uzgodnione warunki przystąpienia na ręce Dyrektora Generalnego WTO. Porozumienie wchodzi w życie dla rządu przystępującego od trzydziestego dnia po dacie jego przystąpienia do niniejszego Porozumienia.
3. Porozumienia przejściowe
Honkong i Korea mogą opóźnić stosowanie postanowień niniejszego Porozumienia, z wyjątkiem artykułów XXI i XXII, nie później jednak niż do dnia 1 stycznia 1997 roku. Kraje te zobowiązane są do zawiadomienia Dyrektora Generalnego WTO z 30 dniowym wyprzedzeniem o dacie rozpoczęcia stosowania postanowień, jeżeli ma to miejsce przed datą 1 stycznia 1997 roku.
W okresie pomiędzy wejściem w życie niniejszego Porozumienia a datą jego stosowania przez Hongkong, prawa i obowiązki pomiędzy Hongkongiem a innymi Stronami niniejszego Porozumienia, które w dniu 15 kwietnia 1994 roku były Stronami Porozumienia o zamówieniach publicznych podpisanego w Genewie w dniu 12 kwietnia 1974 roku, zmienione dnia 2 lutego 1987 roku („Porozumienie z 1988 roku”), są regulowane postanowieniami prawa materialnego ( 224 ) Porozumienia z 1988 r., włącznie z jego Załącznikami i włącznie z wprowadzonymi do nich zmianami i poprawkami, które to postanowienia w tym celu zostały przywołane w niniejszym Porozumieniu, a które pozostaną w mocy do dnia 31 grudnia 1996 roku.
W przypadku Stron niniejszego Porozumienia, które są również Stronami Umowy z 1988 roku, wzajemne prawa i obowiązki określone postanowieniami niniejszego Porozumienia zastępują prawa i obowiązki określone w Porozumieniu z 1988 roku.
Artykuł XXII nie wchodzi w życie do dnia wejścia w życie Porozumienia WTO. Do tego czasu postanowienia artykułu VII Porozumienia z 1988 r. mają zastosowanie do konsultacji oraz rozstrzygania sporów w ramach niniejszego Porozumienia, które to postanowienia zostały inkorporowane do niniejszego Porozumienia dla tego celu. Postanowienia te stosowane są pod auspicjami Komitetu w ramach niniejszego Porozumienia.
Przed dniem wejścia w życie Porozumienia WTO, wszelkie odniesienia do organów działających w ramach WTO są interpretowane jak odniesienia do odpowiednich organów działających w ramach GATT, a wszelkie odniesienia do Dyrektora Generalnego WTO oraz Sekretariatu WTO będą interpretowane jak odniesienia do, odpowiednio, Dyrektora Generalnego UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON Porozumienia GATT 1947 oraz Sekretariatu GATT.
4. Zastrzeżenia
Postanowienia niniejszego Porozumienia stosuje się w sposób bezwarunkowy.
5. Ustawodawstwo krajowe
Każdy rząd przyjmujący lub przystępujący do niniejszego Porozumienia zapewnia, nie później niż do dnia wejścia w życie niniejszego Porozumienia w odniesieniu do danego kraju, zgodność swoich ustaw, przepisów i procedur administracyjnych, a także zasad, procedur i praktyk stosowanych przez podmioty wymienione w Załączniku do Porozumienia, z postanowieniami niniejszego Porozumienia.
Każda Strona Porozumienia powiadamia Komitetu o wprowadzeniu jakichkolwiek zmian w ustawach i przepisach odnoszących się do Porozumienia, a także o zmianach w przepisach administracyjnych dotyczących wykonania takich ustaw i przepisów.
6. Poprawki i zmiany
Komitet zostaje zawiadomiony o wszelkich poprawkach, przeniesieniach podmiotu z jednego załącznika do drugiego lub, w wyjątkowych przypadkach, innych zmianach dotyczących dodatków I–IV, jednocześnie z informacją o prawdopodobnych konsekwencjach takiej zmiany dla wzajemnie uzgodnionego zakresu stosowania niniejszego Porozumienia. W przypadku gdy poprawki, przeniesienia lub inne zmiany mają charakter czysto formalny lub mało istotny wchodzą w życie, jeżeli nie zostaną zgłoszone żadne zastrzeżenia w terminie 30 dni. W pozostałych przypadkach Przewodniczący Komitetu zwołuje niezwłocznie posiedzenie Komitetu. Komitet rozważa daną propozycję oraz wszelkie wnioski o wprowadzenie dostosowań rekompensujących daną zmianę, mając na względzie konieczność utrzymania równowagi praw i obowiązków oraz porównywalnego stopnia wzajemnie uzgodnionego zakresu stosowania postanowień Porozumienia przed takim zawiadomieniem. W przypadku braku uzgodnienia, sprawa może być rozpatrywana zgodnie z postanowieniami artykułu XXII.
W przypadku gdy Strona, wykonując swoje prawa, pragnie wykreślić dany podmiot z dodatku I uzasadniając tę zmianę efektywną utratą kontroli lub wpływu władz rządowych, Strona ta zawiadamia o tym fakcie Komitet. Zmiana taka wchodzi w życie z dniem następującym po dniu zakończenia następnego posiedzenia Komitetu, pod warunkiem że posiedzenie nastąpi nie wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia zawiadomienia i nie złożono żadnych zastrzeżeń. W przypadku złożenia zastrzeżenia sprawa zostanie rozpatrzona zgodnie z procedurami dotyczącymi konsultacji i rozstrzygania sporów zawartymi w artykule XXII. Przy rozpatrywaniu propozycji wprowadzenia zmiany do dodatku I oraz wynikających z takiej zmiany dostosowań rekompensujących konieczne jest uwzględnienie efektów związanych z otwarciem rynku w wyniku utraty przez władze rządowe kontroli lub wpływu.
7. Przeglądy, negocjacje oraz przyszłe prace
Komitet przeprowadza roczne przeglądy wykonywania i funkcjonowania postanowień niniejszego Porozumienia, biorąc pod uwagę jego cele. Komitet corocznie informuje Radę Generalną WTO na temat rozwoju sytuacji w okresach objętych takimi przeglądami.
Nie później niż do końca trzeciego roku po wejściu w życie niniejszego Porozumienia oraz okresowo po upływie tego terminu, Strony Porozumienia podejmą dalsze negocjacje w celu ulepszenia postanowień Porozumienia oraz uzyskania jak największego zakresu stosowania postanowień Porozumienia w odniesieniu do wszystkich jej Stron na zasadzie wzajemności, uwzględniając jednocześnie postanowienia artykułu V dotyczące krajów rozwijających się.
Strony podejmują wysiłki w celu unikania wprowadzania lub przedłużenia stosowania środków dyskryminujących inne Strony oraz praktyk zniekształcających zasadę udzielania zamówień w oparciu o otwartą konkurencję, oraz do poczynienia starań, w ramach negocjacji, o których mowa w literze b) powyżej, w kierunku zniesienia takich praktyk, które są w dalszym ciągu stosowane w dniu wejścia w życie niniejszego Porozumienia.
8. Technologie informatyczne
Ze względu na zapewnienie, że niniejsze Porozumienie nie stanowi niepotrzebnej przeszkody dla dalszego postępu technicznego, Strony prowadzą regularne konsultacje w ramach Komitetu dotyczące rozwoju zastosowań technologii informatycznych w dziedzinie zamówień publicznych oraz, jeżeli zaistnieje taka konieczność, negocjują zmiany w niniejszym Porozumieniu. Konsultacje te mają w szczególności na celu zapewnienie, aby zastosowanie technologii informatycznych wspierało zasady otwartości, niedyskryminacji i efektywności przy udzielaniu zamówień publicznych poprzez stosowanie przejrzystych procedur, a także, że zamówienia objęte zakresem stosowania niniejszego Porozumienia są wyraźnie rozpoznawalne oraz, że dostępne informacje dotyczące poszczególnych zamówień są możliwe do zidentyfikowania. W przypadku gdy Strona zamierza wprowadzić innowacje, stara się uwzględniać opinie wyrażane przez inne Strony w odniesieniu do ewentualnych problemów.
9. Zmiany
Strony mogą wprowadzać zmiany do niniejszego Porozumienia, uwzględniając między innymi doświadczenia uzyskane w trakcie wykonywania postanowień niniejszego Porozumienia. Taka zmiana, po uzgodnieniu pomiędzy Stronami zgodnie z procedurą określoną przez Komitet, nie wchodzą w życie w odniesieniu do Strony dopóki ta Strona nie wyraziła na nią zgody.
10. Wypowiedzenie Porozumienia
Strona ma prawo do wypowiedzenia Porozumienia. Wypowiedzenie Porozumienia przez Stronę obowiązuje po upływie 60 dni od dnia otrzymania przez Dyrektora Generalnego WTO pisemnego zawiadomienia o wypowiedzeniu. Każda ze Stron może żądać natychmiastowego zwołania posiedzenia Komitetu w związku z zawiadomieniem.
W przypadku gdy Strona niniejszego Porozumienia nie stanie się Członkiem WTO w terminie jednego roku od dnia wejścia w życie Porozumienia WTO lub też przestanie być Członkiem WTO, przestanie również być Stroną niniejszego Porozumienia w tym samym dniu.
11. Niestosowanie niniejszego Porozumienia w stosunkach pomiędzy poszczególnymi Stronami
Postanowienia niniejszego Porozumienia nie mają zastosowania w stosunkach pomiędzy dwiema Stronami, w przypadku gdy jedna ze Stron, w momencie przyjęcia niniejszego Porozumienia lub przystąpienia do grona jego sygnatariuszy, nie wyrazi zgody na takie zastosowanie postanowień niniejszego Porozumienia.
12. Uwagi, dodatki i załączniki
Uwagi, dodatki i załączniki do niniejszego Porozumienia stanowią jego integralną część.
13. Sekretariat
Realizacja niniejszego Porozumienia jest obsługiwana przez Sekretariat WTO.
14. Depozyt
Tekst niniejszego Porozumienia jest złożony do depozytu u Dyrektora Generalnego WTO, który niezwłocznie dostarcza każdej Stronie uwierzytelniony odpis niniejszego Porozumienia, każdej jego poprawki lub zmiany zgodnie ustępem 6, a także każdej jego zmiany zgodnie z ustępem 9, a także zawiadomienia o przyjęciu niniejszego Porozumienia lub przystąpieniu do grona jej sygnatariuszy zgodnie z ustępami 1 i 2 oraz o wypowiedzeniu Porozumienia zgodnie z ustępem 10 niniejszego artykułu.
15. Rejestracja
Niniejsze Porozumienie zostaje zarejestrowane zgodnie z postanowieniami artykułu 102 Karty Narodów Zjednoczonych.
Sporządzono w Marrakeszu, dnia 15 kwietnia 1994 r., w jednym egzemplarzu w językowych – angielskiej, francuskiej i hiszpańskiej, z których każda jest wersją oryginalną i autentyczną, o ile nie stwierdzono inaczej w odniesieniu do dodatków do niniejszego Porozumienia.
UWAGI
Przez określenie „kraj” lub „kraje” użyte w niniejszym Porozumieniu, włącznie z dodatkami do niego, rozumie się każde oddzielne terytorium celne Strony niniejszego Porozumienia.
W przypadku gdy w stosunku do danego oddzielnego terytorium celnego stosowane jest w niniejszym Porozumieniu określenie „krajowe”, określenie to należy interpretować jako odnoszące się do tego terytorium, o ile nie określono inaczej.
Artykuł I, ustęp 1
Biorąc pod uwagę ogólne założenia polityki w odniesieniu do pomocy wiązanej, łącznie z celami krajów rozwijających się polegającymi na rozwiązaniu takiej pomocy, niniejsze Porozumienie nie ma zastosowania do zamówień mających na celu popieranie pomocy wiązanej udzielanej krajom rozwijających się, jeżeli taka pomoc jest praktykowana przez Strony.
INTERNATIONAL DAIRY ARRANGEMENT
PREAMBLE
Recognizing the importance of milk and dairy products to the economy of many countries ( 225 ) in terms of production, trade and consumption;
Recognizing the need, in the mutual interests of producers and consumers, and of exporters and importers, to avoid surpluses and shortages, and to maintain prices at an equitable level;
Noting the diversity and interdependence of dairy products;
Noting the situation in the dairy products market, which is characterized by very wide fluctuations and the proliferation of export and import measures;
Considering that improved cooperation in the dairy products sector contributes to the attainment of the objectives of expansion and liberalization of world trade, and the implementation of the principles and objectives concerning developing countries agreed upon in the Tokyo Declaration of Ministers dated 14 September 1973 concerning the Multilateral Trade Negotiations;
Determined to respect the principles and objectives of the General Agreement on Tariffs and Trade (hereinafter referred to as „General Agreement” or „GATT”) ( 226 ) and, in carrying out the aims of this Arrangement, effectively to implement the principles and objectives agreed upon in the said Tokyo Declaration;
The participants to the present Arrangement have, through their representatives, agreed as follows:
PART ONE
GENERAL PROVISIONS
Article I
Objectives
The objectives of this Arrangement shall be, in accordance with the principles and objectives agreed upon in the Tokyo Declaration of Ministers dated 14 September 1973 concerning the Multilateral Trade Negotiations,
Article II
Products Coverage
This Arrangement applies to the dairy products sector. For the purpose of this Arrangement, the term „dairy products” is deemed to include the following products, as defined in the Customs Cooperation Council Nomenclature:
CCCN |
|
(a) Milk and cream, fresh, not concentrated or sweetened |
04.01 |
(b) Milk and cream, preserved, concentrated or sweetened |
04.02 |
(c) Butter |
04.03 |
(d) Cheese and curd |
04.04 |
(e) Casein |
ex 35.01 |
Article III
Information
The information that the participants undertake to provide pursuant to paragraph 1 of this Article, according to the modalities that the Council shall establish, shall include data on past performance, current situation and outlook regarding production, consumption, prices, stocks and trade, including transactions other than normal commercial transactions, in respect of the products referred to in Article II of this Arrangement, and any other information deemed necessary by the Council. Participants shall also provide information on their domestic policies and trade measures, and on their bilateral, plurilateral or multilateral commitments, in the dairy sector and shall make known, as early as possible, any changes in such policies and measures that are likely to affect international trade in dairy products. The provisions of this paragraph shall not require any participant to disclose confidential information which would impede law enforcement or otherwise be contrary to the public interest or would prejudice the legitimate commercial interests of particular enterprises, public or private.
Note: It is understood that under the provisions of this Article, the Council instructs the secretariat to draw up, and keep up to date, an inventory of all measures affecting trade in dairy products, including commitments resulting from bilateral, plurilateral and multilateral negotiations.
Article IV
Functions of the International Dairy Products Council and Cooperation between the Participants to this Arrangement
The Council shall meet in order to:
make an evaluation of the situation in and outlook for the world market for dairy products, on the basis of a status report prepared by the secretariat with the documentation furnished by participants in accordance with Article III of this Arrangement, information arising from the operation of the Protocols covered by Article VI of this Arrangement, and any other information available to it;
review the functioning of this Arrangement.
Article V
Food Aid and Transactions other than Normal Commercial Transactions
The participants agree:
In cooperation with FAO and other interested organizations, to foster recognition of the value of dairy products in improving nutritional levels and of ways and means through which they may be made available for the benefit of developing countries.
In accordance with the objectives of this Arrangement, to furnish, within the limits of their possibilities, dairy products to developing countries by way of food aid. Participants should notify the Council in advance each year, as far as practicable, of the scale, quantities and destinations of their proposed contributions of such food aid. Participants should also give, if possible, prior notification to the Council of any proposed amendments to the notified programme. It would be understood that contributions could be made bilaterally or through joint projects or through multilateral programmes, particularly the World Food Programme.
Recognizing the desirability of harmonizing their efforts in this field, as well as the need to avoid harmful interference with normal patterns of production, consumption and international trade, to exchange views in the Council on their arrangements for the supply and requirements of dairy products as food aid or on concessional terms.
PART TWO
SPECIFIC PROVISIONS
Article VI
Protocols
Without prejudice to the provisions of Articles I to V of this Arrangement, the products listed below shall be subject to the provisions of the Protocols annexed to this Arrangement:
PART THREE
Article VII
Administration of the Arrangement
1. International Dairy Products Council
(a) An International Dairy Products Council shall be established within the framework of the GATT. The Council shall comprise representatives of all participants to the Arrangement and shall carry out all the functions which are necessary to implement the provisions of the Arrangement. The Council shall be serviced by the GATT secretariat. The Council shall establish its own rules of procedure.
(b)
The Council shall normally meet at least twice each year. However, the Chairman may call a special meeting of the Council either on his own initiative, at the request of the Committees established under paragraph 2 (a) of this Article, or at the request of a participant to this Arrangement.
(c)
The Council shall reach its decisions by consensus. The Council shall be deemed to have decided on a matter submitted for its consideration if no member of the Council formally objects to the acceptance of a proposal.
(d)
The Council shall make whatever arrangements are appropriate for consultation or cooperation with inter-governmental and non-governmental organizations.
(e)
The Council may invite any non-participating country to be represented at any meeting as an observer.
The Council may also invite any of the organizations referred to in paragraph 1 (d) of this Article to attend any meeting as an observer.
2. Committees
(a) The Council shall establish a Committee to carry out all the functions which are necessary to implement the provisions of the Protocol Regarding Certain Milk Powders, a Committee to carry out all the functions which are necessary to implement the provisions of the Protocol Regarding Milk Fat and a Committee to carry out all the functions which are necessary to implement the provisions of the Protocol Regarding Certain Cheeses. Each of these Committees shall comprise representatives of all participants to the relevant Protocol. The Committees shall be serviced by the GATT secretariat. They shall report to the Council on the exercise of their functions.
(b)
The Council shall make the necessary arrangements, determining the modalities for the information to be furnished under Article III of this Arrangement, so that
(c)
Each Committee shall normally meet at least once each quarter. However, the Chairman of each Committee may call a special meeting of the Committee on his own initiative or at the request of any participant.
(d)
Each Committee shall reach its decisions by consensus. A committee shall be deemed to have decided on a matter submitted for its consideration if no member of the Committee formally objects to the acceptance of a proposal.
PART FOUR
Article VIII
Final Provisions
1. Acceptance ( 228 )
This Arrangement is open for acceptance, by signature or otherwise, by governments members of the United Nations, or of one of its specialized agencies and by the European Economic Community.
Any government ( 229 ) accepting this Arrangement may at the time of acceptance make a reservation with regard to its acceptance of any of the Protocols annexed to the Arrangement. This reservation is subject to the approval of the participants.
This Arrangement shall be deposited with the Director-General to the CONTRACTING PARTIES to the GATT who shall promptly furnish a certified copy thereof and a notification of each acceptance thereof to each participant. The texts of this Arrangements in the English, French and Spanish languages shall all be equally authentic.
Acceptance of this Arrangement shall carry denunciation of the Arrangement Concerning Certain Dairy Products, done at Geneva on 12 January 1970 which entered into force on 14 May 1970, for participants having accepted that Arrangement and denunciation of the Protocol Relating to Milk Fat, done at Geneva on 2 April 1973 which entered into force on 14 May 1973, for participants having accepted that Protocol. Such denunciation shall take effect on the date of entry into force of this Arrangement.
2. Provisional application
Any government may deposit with the Director-General to the CONTRACTING PARTIES to the GATT a declaration of provisional application of this Arrangement. Any government depositing such a declaration shall provisionally apply this Arrangement and be provisionally regarded as participating in this Arrangement.
3. Entry into force
This Arrangement shall enter into force, for those participants having accepted it, on 1 January 1980. For participants accepting this Arrangement after that date, it shall be effective from the date of their acceptance.
The validity of contracts entered into before the date of entry into force of this Arrangement is not affected by this Arrangement.
4. Validity
This Arrangement shall remain in force for three years. The duration of this Arrangement shall be extended for further periods of three years at a time, unless the Council at least eighty days prior to each date of expiry, decides otherwise.
5. Amendment
Except where provision for modification is made elsewhere in this Arrangement the Council may recommend an amendment to the provisions of this Arrangement. The proposed amendment shall enter into force upon acceptance by the governments of all participants.
6. Relationship between the Arrangement and the Annexes
The following shall be deemed to be an integral part of this Arrangement, subject to the provisions of paragraph l(b) of this Article:
7. Relationship between the Arrangement and the GATT
Nothing in this Arrangement shall affect the rights and obligations of participants under the GATT ( 230 ).
8. Withdrawal
Any participant may withdraw from this Arrangement. Such withdrawal shall take effect upon the expiration of sixty days from the day on which written notice of withdrawal is received by the Director-General to the CONTRACTING PARTIES to the GATT.
Subject to such conditions as may be agreed upon by the participants, any participant may withdraw from any of the Protocols annexed to this Arrangement. Such withdrawal shall take effect upon the expiration of sixty days from the day on which written notice of withdrawal is received by the Director-General to the CONTRACTING PARTIES to the GATT.
Done at Geneva this twelfth day of April nineteen hundred and seventy-nine.
ANNEX I
PROTOCOL REGARDING CERTAIN MILK POWDERS
PART ONE
Article 1
Product Coverage
PART TWO
Article 2
Pilot Products
For the purpose of this Protocol, minimum export prices shall be established for the pilot products of the following description:
Designation: Skimmed-milk powder
Milk fat content: less than or equal to 1,5 per cent by weight Water content: less than or equal to 5 per cent by weight
Designation: Whole milk powder
Milk fat content: 26 per cent by weight
Water content: less than or equal to 5 per cent by weight
Designation: Buttermilk powder ( 231 )
Milk fat content: less than or equal to 11 per cent by weight Water content: less than or equal to 5 per cent by weight
Packaging: in packages normally used in the trade, of a net content by weight of not less than 25 kg, or 50 Ibs, as appropriate
Terms of sale: f.o.b. ocean-going vessels from the exporting country or free-at-frontier exporting country.
By derogation from this provision, reference points are designated for the countries listed in Annex I (a) ( 232 ). The Committee established in pursuance of Article VII: 2 (a) of the Arrangement (hereinafter referred to as the Committee) may amend the contents of that Annex.
Prompt payment against documents.
Article 3
Minimum Prices
Level and observance of minimum prices
The minimum price levels set in the present Article take account, in particular, of the current market situation, dairy prices in producing participants, the need to ensure an appropriate relationship between the minimum prices established in the Protocols to the present Arrangement, the need to ensure equitable prices to consumers, and the desirability of maintaining a minimum return to the most efficient producers in order to ensure stability of supply over the longer term.
The minimum prices provided for in paragraph 1 of the present Article applicable at the date of entry into force of this Protocol are fixed at:
US$ 425 ( 233 ) per metric ton for the skimmed-milk powder defined in Article 2 of this Protocol.
US $ 725 ( 234 ) per metric ton for the whole milk powder defined in Article 2 of this Protocol.
US $ 425 ( 235 ) per metric ton for the buttermilk powder defined in Article 2 of this Protocol.
The levels of the minimum prices specified in the present Article can be modified by the Committee, taking into account, on the one hand, the results of the operation of the Protocol and, on the other hand, the evolution of the situation of the international market.
The levels of the minimum prices specified in the present Article shall be subject to review at least once a year by the Committee. The Committee shall meet in September of each year for this purpose. In undertaking this review the Committee shall take account in particular, to the extent relevant and necessary, of costs faced by products, other relevant economic factors of the world market, the need to maintain a long-term minimum return to the most economic producers, the need to maintain stability of supply and to ensure acceptable prices to consumers, and the current market situation and shall have regard to the desirability of improving the relationship between the levels of the minimum prices set out in paragraph 2(b) of the present Article and the dairy support levels in the major producing participants.
Adjustment of minimum prices
If the products actually exported differ from the pilot products in respect of the fat content, packaging or terms of sale, the minimum prices shall be adjusted so as to protect the minimum prices established in this Protocol for the products specified in Article 2 of this Protocol according to the following provisions:
Exports and imports of skimmed-milk powder and buttermilk powder for purposes of animal feed
Special conditons of sales
Field of application
Transactions other than normal commercial transactions
Article 4
Provision of Information
Article 5
Obligations of Exporting Participants
Article 6
Cooperation of Importing Participants
Participants which import products coveral by Article 1 of this Protocol undertake in particular:
to cooperate in implementing the minimum prices objective of this Protocol and to ensure, as far as possible, that the products covered by Article 1 of this Protocol are not imported at less than the appropriate customs valuation equivalent to the prescribed minimum prices;
without prejudice to the provisions of Article III of the Arrangement and Article 4 of this Protocol, to supply information concerning imports of products covered by Article 1 of this Protocol from non-participants;
to consider sympathetically proposals for appropriate remedial action if imports at prices inconsistent with the minimum prices threaten the operation of this Protocol.
PART THREE
Article 7
Derogations
Article 8
Emergency Action
ANNEX II
PROTOCOL REGARDING MILK FAT
PART ONE
Article 1
Product Coverage
PART TWO
Article 2
Pilot Products
For the purpose of this Protocol, minimum export prices shall be established for the pilot products of the following descriptions:
Designation: Anhydrous milk fat
Milk fat content: 99,5 per cent by weight
Designation: Butter
Milk fat content: 80 per cent by weight
Prompt payment against documents.
Article 3
Minimum Prices
Level and observance of minimum prices
The minimum price levels set out in the present Article take account, in particular, of the current market situation, dairy prices in producing participants, the need to ensure an appropriate relationship between the minimum prices established in the Protocols to the present Arrangement, the need to ensure equitable prices to consumers, and the desirability of maintaining a minimum return to the most efficient producers in order to ensure stability of supply over the longer term.
The minimum prices provided for in paragraph 1 of the present Article applicable at the date of entry into force of this Protocol are fixed at:
US$ 1 100 ( 241 ) per metric ton for the anhydrous milk fat defined in Article 2 of this Protocol.
US $ 925 ( 242 ) per metric ton for the butter defined in Article 2 of this Protocol.
The levels of the minimum prices specified in the present Article can be modified by the Committee, taking into account, on the one hand, the results of the operation of the Protocol and, on the other hand, the evolution of the situation of the international market.
The levels of the minimum prices specified in the present Article shall be subject to review at least once a year by the Committee. The Committee shall meet in September of each year for this purpose. In undertaking this review the Committee shall take account in particular, to the extent relevant and necessary, of costs faced by producers, other relevant economic factors of the world market, the need to maintain a long-term minimum return to the most economic producers, the need to maintain stability of supply and to ensure acceptable prices to consumers, and the current market situation and shall have regard to the desirability of improving the relationship between the levels of the minimum prices set out in paragraph 2(b) of the present Article and the dairy support levels in the major producing participants.
Adjustment of minimum prices
If the products actually exported differ from the pilot products in respect of the fat content, packaging or terms of sale, the minimum prices shall be adjusted so as to protect the minimum prices established in this Protocol for the products specified in Article 2 of this Protocol according to the following provisions:
Special conditions of sales
Field of application
Transactions other than normal commercial transactions
The provisions of paragraphs 1 to 6 of this Article shall not be regarded as applying to donated exports to developing countries or to exports destined for relief purposes of food-related development purposes or welfare purposes in developing countries.
Article 4
Provision of Information
Article 5
Obligations of Exporting Participants
Article 6
Cooperation of Importing Participants
Participants which import products covered by Article 1 of this Protocol undertake in particular:
to cooperate in implementing the minimum prices objective of this Protocol and to ensure, as far as possible, that the products covered by Article 1 of this Protocol are not imported at less than the appropriate customs valuation equivalent to the prescribed minimum prices;
without prejudice to the provisions of Article III of the Arrangement and Article 4 of this Protocol, to supply information concerning imports of products covered by Article 1 of this Protocol from non-participants;
to consider sympathetically proposals for appropriate remedial action if imports at prices inconsistent with the minimum prices threaten the operation of this Protocol.
PART THREE
Article 7
Derogations
Article 8
Emergency Action
ANNEX III
PROTOCOL REGARDING CERTAIN CHEESES
PART ONE
Article 1
Product Coverage
PART TWO
Article 2
Pilot Product
For the purpose of this Protocol, a minimum export price shall be established for the pilot product of the following description:
By derogation from this provision, reference points are designated for the countries listed in Annex III(a) ( 244 ). The Committee established in pursuance of Article VII:2(a) of the Arrangement (hereinafter referred to as the Committee) may amend the contents of that Annex.
Prompt payment against documents.
Article 3
Minimum Price
Level and observance of minimum price
The minimum price level set out in the present Article takes account, in particular, of the current market situation, dairy prices in producing participants, the need to ensure an appropriate relationship between the minimum prices established in the Protocols to the present Arrangement, the need to ensure equitable prices to consumers, and the desirability of maintaining a minimum return to the most efficient producers in order to ensure stability of supply over the longer term.
The minimum price provided for in paragraph 1 of the present Article applicable at the date of entry into force of this Protocol is fixed at US $ 800 ( 245 ) per metric ton.
The level of the minimum price specified in the present Article can be modified by the Committee, taking into account, on the one hand, the results of the operation of the Protocol and, on the other hand, the evolution of the situation of the international market.
The level of the minimum price specified in the present Article shall be subject to review at least once a year by the Committee. The Committee shall meet in September of each year for this purpose. In undertaking this review the Committee shall take account in particular, to the extent relevant and necessary, of costs faced by producers, other relevant economic factors of the world market, the need to maintain a long-term minimum return to the most economic producers, the need to maintain stability of supply and to ensure acceptable prices to consumers, and the current market situation and shall have regard to the desirability of improving the relationship between the level of the minimum price set out in paragraph 2(b) of the present Article and the dairy support levels in the major producing participants.
Adjustment of minimum price
If the products actually exported differ from the pilot products in respect or the packaging or terms of sale, the minimum price shall be adjusted so as to protect the minimum price established in this Protocol according to the following provisions:
Special conditions of sale
Field of application
Transactions other than normal commercial transactions
Article 4
Provision of Information
Article 5
Obligations of Exporting Participants
Article 6
Cooperation of Importing Participants
Participants which import products. covered by Article 1 of this Protocol undertake in particular:
to cooperate in implementing the minimum price objective of this Protocol and to ensure, as far as possible, that the products covered by Article 1 of this Protocol are not imported at less than the appropriate customs valuation equivalent to the prescribed minimum price;
without prejudice to the provisions of Article III of the Arrangement and Article 4 of this Protocol, to supply information concerning imports of products covered by Article 1 of this Protocol from non-participants;
to consider sympathetically proposals for appropriate remedial action if imports at prices inconsistent with the minimum price threaten the operation of this Protocol.
PART THREE
Article 7
Derogations
Article 8
Emergency Action
POROZUMIENIE DOTYCZĄCE MIĘSA WOŁOWEGO
PREAMBUŁA
przekonani, że wzmożona współpraca międzynarodowa powinna być prowadzona w taki sposób, aby przyczyniała się do osiągnięcia większej liberalizacji, stabilności oraz rozwoju międzynarodowego handlu mięsem i żywymi zwierzętami;
uwzględniając potrzebę uniknięcia poważnych zakłóceń w międzynarodowym handlu mięsem wołowym oraz żywymi zwierzętami;
uznając znaczenie produkcji i handlu mięsem wołowym oraz żywymi zwierzętami dla gospodarek wielu krajów, szczególnie dla niektórych krajów rozwiniętych i rozwijających się;
w trosce o ich zobowiązania wynikające z zasad i celów Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (zwanego dalej „Układem ogólnym” lub „GATT”) ( 247 );
zdecydowane, poprzez realizację celów niniejszego Porozumienia, wykonywać zasady i cele uzgodnione w Deklaracji Ministrów z Tokio, z dnia 11 września 1973 roku, dotyczącej wielostronnych negocjacji handlowych, w szczególności dotyczących szczególnego i bardziej korzystnego traktowania krajów rozwijających się;
uczestnicy niniejszego Porozumienia, poprzez swoich przedstawicieli, ustalili co następuje:
CZĘŚĆ PIERWSZA
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł I
Cele
Celem niniejszego porozumienia jest:
wspierać rozwój, coraz większą liberalizację i stabilizację międzynarodowego rynku mięsa i żywego inwentarza poprzez stopniowe znoszenie przeszkód i ograniczeń w światowym handlu mięsem wołowym i żywymi zwierzętami, łącznie z tymi, które dzielą ten handel na kategorie, oraz poprzez poprawę międzynarodowych ram handlu światowego z korzyścią zarówno dla konsumenta, jak i dla producenta, importera i eksportera;
sprzyjanie zwiększonej współpracy międzynarodowej we wszystkich aspektach wpływających na handel mięsem wołowym i żywymi zwierzętami, w szczególności w celu większej racjonalizacji i bardziej wydajnej dystrybucji zasobów w międzynarodowej gospodarce mięsnej;
zabezpieczenie dodatkowych korzyści dla międzynarodowego handlu mięsem wołowym i żywymi zwierzętami krajów rozwijających się poprzez poprawę możliwości udziału tych krajów w ekspansji handlu światowego tymi produktami poprzez między innymi:
wspieranie długoterminowej stabilności cen w kontekście rozwoju światowego rynku mięsa wołowego i żywych zwierząt; oraz
wspieranie utrzymania i poprawy dochodów krajów rozwijających się, które są eksporterami mięsa wołowego i żywych zwierząt;
powyższe w celu uzyskania w ten sposób dodatkowego dochodu, poprzez zabezpieczenie długoterminowej stabilizacji rynków mięsa wołowego i żywych zwierząt;
dalszy rozwój handlu na zasadach konkurencyjności uwzględniając tradycyjną pozycję wydajnych producentów.
Artykuł II
Zakres produktów
Niniejsze porozumienie stosuje się do mięsa wołowego. Do celów niniejszego Porozumienia określenie „mięso wołowe” zawiera:
|
NRWC |
a) Żywe bydło |
01.02 |
b) Mięso wołowe oraz jadalne podroby bydlęce, świeże, chłodzone lub mrożone |
ex 02.01 |
c) Mięso wołowe oraz jadalne podroby bydlęce, solone, w solance, suszone lub wędzone |
ex 02.06 |
d) Inne przetworzone lub konserwowane mięso lub podroby bydlęce |
ex 16.02 |
oraz wszystkie inne produkty, które mogą zostać dodane przez Międzynarodową Radę do spraw Mięsa, jak ustanowiono zgodnie z warunkami artykułu V niniejszego Porozumienia, w celu spełnienia celów i postanowień niniejszego Porozumienia.
Artykuł III
Informacje i monitorowanie rynku
Uwaga:
Jest zrozumiałe, że na mocy postanowień niniejszego artykułu, Rada zleca sekretariatowi sporządzenie i aktualizowanie wykazu wszystkich środków wpływających na handel mięsem wołowym i żywymi zwierzętami, łącznie ze zobowiązaniami wynikającymi z negocjacji dwustronnych, kilkustronnych i wielostronnych.
Artykuł IV
Funkcje Międzynarodowej Rady do spraw Mięsa i Współpraca między Uczestnikami Niniejszego Porozumienia.
Rada zbiera się w celu:
oceny światowej sytuacji popytu i podaży oraz perspektyw na podstawie analizy interpretacyjnej bieżącej sytuacji oraz prawdopodobnego rozwoju sporządzonej przez sekretariat Porozumienia, na podstawie dokumentacji dostarczonej zgodnie z artykułem III niniejszego Porozumienia, łącznie z tą dotyczącą działania polityk krajowych i handlowych oraz jakichkolwiek innych informacji dostępnych dla sekretariatu,
przeprowadzenia całościowej kontroli funkcjonowania niniejszego Porozumienia,
zapewnienia możliwości systematycznych konsultacji we wszystkich sprawach, które wpływają na międzynarodowy handel mięsem wołowym.
CZĘŚĆ DRUGA
Artykuł V
Administrowanie Porozumieniem
1. Międzynarodowa Rada do spraw Mięsa
Międzynarodowa Rada do spraw Mięsa zostaje ustanowiona w ramach GATT. Rada składa się z przedstawicieli wszystkich uczestników Porozumienia i sprawuje wszystkie funkcje, które są niezbędne do wykonywania postanowień Porozumienia. Rada jest obsługiwana przez sekretariat GATT. Rada uchwala swój regulamin, w szczególności procedury dotyczące konsultacji przewidzianych w artykule IV.
2. Posiedzenia zwyczajne i nadzwyczajne
Rada zbiera się zazwyczaj co najmniej dwa razy w roku. Jednakże przewodniczący może zwołać spotkanie nadzwyczajne Rady z własnej inicjatywy lub na wniosek uczestnika niniejszego Porozumienia.
3. Decyzje
Rada podejmuje decyzje na zasadzie konsensusu. Uznaje się, że Rada zadecydowała w sprawie przedłożonej jej do rozważenia, jeżeli żaden członek Rady formalnie nie sprzeciwia się przyjęciu wniosku.
4. Współpraca z innymi organizacjami
Rada zawiera wszelkie niezbędne porozumienia właściwe dla konsultacji lub współpracy z organizacjami międzyrządowymi lub pozarządowymi.
5. Dopuszczanie obserwatorów
Rada może zaprosić w charakterze obserwatora każdy kraj nieuczestniczący w Porozumieniu do uczestnictwa w którymkolwiek ze swoich posiedzeń.
Rada może także zaprosić w charakterze obserwatora każdą z organizacji określonych w ustępie 4 niniejszego artykułu do uczestnictwa w którymkolwiek ze swoich posiedzeń.
CZĘŚĆ TRZECIA
Artykuł VI
Postanowienia końcowe
1. Przyjęcie ( 249 )
Niniejsze Porozumienie jest przedłożone do przyjęcia, poprzez podpisanie lub w inny sposób, przez rządy członków Organizacji Narodów Zjednoczonych, lub jedną z ich wyspecjalizowanych agencji oraz przez Europejską Wspólnotę Gospodarczą.
Każdy rząd ( 250 ) przyjmujący niniejsze Porozumienie może w trakcie przyjmowania wnieść zastrzeżenie w odniesieniu do swojego przyjęcia któregokolwiek z postanowień zawartych w niniejszym Porozumieniu. Zastrzeżenie to podlega zatwierdzeniu przez uczestników.
Niniejsze Porozumienie zostaje złożone do depozytu dyrektorowi generalnemu Umawiających się Stron GATT, który niezwłocznie dostarcza uwierzytelniony odpis Porozumienia oraz zawiadomienie o każdym przyjęciu Porozumienia każdemu uczestnikowi. Teksty niniejszego Porozumienia w języku angielskim, francuskim i hiszpańskim są na równi autentyczne.
Wejście w życie niniejszego Porozumienia pociąga za sobą rozwiązanie Międzynarodowej Grupy Konsultacyjnej do spraw Mięsa.
2. Tymczasowe stosowanie
Każdy rząd może złożyć do depozytu dyrektorowi generalnemu UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON GATT deklarację tymczasowego stosowania niniejszego Porozumienia. Każdy rząd składający do depozytu taką deklarację tymczasowo stosuje niniejsze Porozumienie i tymczasowo uważany jest za uczestniczącego w niniejszym Porozumieniu.
3. Wejście w życie
Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie dla tych uczestników, którzy je przyjęli, dnia 1 stycznia 1980 roku. Dla uczestników przyjmujących niniejsze Porozumienie po tym czasie, obowiązuje ono od daty jego przyjęcia.
4. Ważność
Niniejsze Porozumienie pozostaje w mocy przez trzy lata. Okres obowiązywania niniejszego Porozumienia zostaje przedłużony na dalsze trzy lata za każdym razem, dopóki Rada, na co najmniej osiemdziesiąt dni przed datą któregokolwiek wygaśnięcia, nie zdecyduje inaczej.
5. Zmiana
Z wyjątkiem postanowień dotyczących modyfikacji zawartych w innym miejscu niniejszego Porozumienia, Rada może zalecić zmianę postanowień niniejszego Porozumienia. Proponowana zmiana wchodzi w życie po przyjęciu przez rządy wszystkich krajów uczestniczących.
6. Relacje między Porozumieniem a GATT
Żadne z postanowień niniejszego Porozumienia nie ma wpływu na prawa i obowiązki uczestników w ramach GATT ( 251 ).
7. Wystąpienie
Każdy uczestnik może wystąpić z niniejszego Porozumienia. Takie wystąpienie jest skuteczne po upływie sześćdziesięciu dni od dnia otrzymania pisemnego zawiadomienia o wystąpieniu przez dyrektora generalnego UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON GATT.
Załącznik 1
PROJEKT WYMIANY LISTÓW MIĘDZY URUGWAJEM I WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ
Wspólnota Europejska zgadza się włączyć do swojej ostatecznej ofercie w sprawie dostępu do rynku w ramach Rundy Urugwajskiej dodatkową ilość dwóch tysięcy ton metrycznych wysokiej jakości wołowiny (0201.30.00 – 0206.10.85 mięso wołowe, świeże lub chłodzone: 0202.30.90 - 206 29.91 mięso wołowe, mrożone) z Urugwaju.
Wspólnota Europejska i Urugwaj uzgadniają, że przestaje obowiązywać postanowienie zawarte w porozumieniu Rundy Tokijskiej, zgodnie z którym Wspólnota Europejska była gotowa rozważyć możliwość eksportu przez Urugwaj dodatkowych ilości w skali roku wysokiej jakości mięsa wołowego, gdyby ogólna kwota takich kawałków nie została w pełni wykorzystana przez inne kraje – beneficjentów.
Powyższe postanowienie przestaje obowiązywać w tym samym dniu, w którym zostanie wprowadzone w życie postanowienie dotyczące dodatkowej ilości dwóch tysięcy ton metrycznych.
( 1 ) Przyjmuje się, że dany organ podjął decyzję w drodze consensusu w sprawie przedłożonej mu do rozpatrzenia, jeżeli żaden z Członków obecnych na posiedzeniu, na którym podejmowana jest decyzja, nie sprzeciwi się formalnie proponowanej decyzji.
( 2 ) Liczba głosów Wspólnot Europejskich i ich państw członkowskich w żadnym przypadku nie może przekraczać liczby państw członkowskich Wspólnot Europejskich.
( 3 ) Decyzje Rady Generalnej działającej w charakterze Organu Rozstrzygania Sporów będą podejmowane tylko zgodnie z postanowieniami ustępu 4 artykułu 2 Uzgodnienia o rozstrzyganiu sporów.
( 4 ) Decyzja w sprawie zawieszenia zobowiązań, podjęta w związku z okresem przejściowym lub okresem stopniowego wprowadzania w życie postanowień, z których Członek wnioskujący nie wywiązał się w wyznaczonym terminie, może być podjęta jedynie w drodze consensusu.
( 5 ) Zwolnienia objęte tym postanowieniem są wymienione w przypisie 7 na stronach 11 i 12 w Części II dokumentu MTN/FA z 15 grudnia 1993 roku i w MTN/FA/Corr.6 z 18 marca 1994 roku. Konferencja Ministerialna na swej pierwszej sesji ustali zweryfikowaną listę zwolnień objętych tym postanowieniem, które dodaje wszelkie zwolnienia przyznane zgodnie z GATT1947 po 15 grudnia 1993, a przed datą wejścia w życie Porozumienia WTO i wykreśli zwolnienia, które wygasają do tego czasu.
( 6 ) Działalność tej grupy roboczej będzie koordynowana z działalnością grupy roboczej, której powołanie przewidziane jest w Sekcji III Decyzji Ministerialnej w sprawie procedur notyfikacyjnych przyjętej 15 kwietnia 1994 roku.
( 7 ) Nic w niniejszym Uzgodnieniu nie ma na celu modyfikacji praw i obowiązków Członków wynikających z Artykułów XII lub XVIII:B GATT 1994. Postanowienia Artykułów XXII i XXIII GATT 1994 zgodnie z rozwinięciem i interpretacją zawartymi w Uzgodnieniu dotyczącym rozstrzygania sporów mogą być przywoływane w odniesieniu do każdej sprawy wynikającej z wprowadzenia restrykcji importowych użytych dla ochrony bilansu płatniczego.
( 8 ) Takie środki obejmują ilościowe ograniczenia importowe, zmienne opłaty wyrównawcze, minimalne ceny importowe, dyskrecjonalne licencjonowanie importu, środki pozataryfowe utrzymywane za pośrednictwem przedsiębiorstw handlu państwowego, dobrowolne ograniczenia eksportowe i podobne środki stosowane na granicy, inne niż zwyczajne opłaty celne, niezależnie od tego, czy są one, czy też nie są stosowane w ramach szczególnych zwolnień krajów z postanowień GATT 1947. Nie dotyczy to jednak środków utrzymywanych w oparciu o postanowienia dotyczące bilansu płatniczego, czy innych, ogólnych, a nie odnoszących się tylko do rolnictwa, postanowień GATT 1994 oraz innych Wielostronnych porozumień handlowych z załącznika 1A Porozumienia WTO.
( 9 ) Cena referencyjna dla potrzeb stosowania niniejszego punktu będzie w zasadzie średnią wartością jednostkową danego towaru liczoną na bazie cif lub też ceną odpowiednią do jakości produktu i stopnia jego przetworzenia. Będzie ona, po jej zastosowaniu do tych celów, publicznie ogłoszona i udostępniona w stopniu niezbędnym dla oceny przez innych Członków dodatkowej opłaty celnej, jaka może być nałożona.
( 10 ) Jeżeli konsumpcja krajowa nie jest tu uwzględniona, stosowany będzie bazowy poziom progowy zgodnie z ustępem 4a).
( 11 ) „Cła wyrównawcze” są rozumiane dla celów niniejszego artykułu tak, jak w artykule VI GATT 1994 oraz w części V Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych.
( 12 ) Dla celów ust. 3 niniejszego Załącznika, rządowe programy rezerw żywnościowych dla potrzeb bezpieczeństwa żywnościowego krajów rozwijających się, realizowane w sposób przejrzysty i zgodnie z oficjalnie ogłoszonymi obiektywnymi kryteriami lub wytycznymi, będą uznawane za zgodne z postanowieniami niniejszego ustępu, włączając w to programy, w ramach których zapasy żywności dla potrzeb bezpieczeństwa żywnościowego są tworzone i rozdysponowane po cenach administrowanych, z zastrzeżeniem, że różnica między ceną nabycia a zewnętrzną ceną referencyjną jest uwzględniona w kalkulacji AMS.
( 13 ) Dla celów ustępów 3 i 4 niniejszego Załącznika, udostępnienie żywności po cenach subwencjonowanych w celu zaspokojenia potrzeb żywnościowych ubogiej ludności miejskiej i wiejskiej w krajach rozwijających się, prowadzone w sposób systematyczny i po rozsądnych cenach, będzie uznawane za zgodne z postanowieniami niniejszego ustępu.
( 14 ) W niniejszym Porozumieniu odesłanie do artykułu XXb) obejmuje także część wstępną tego artykułu.
( 15 ) Dla celów ustępu 3 artykułu 3 naukowe uzasadnienie istnieje, gdy na podstawie badań i oceny dostępnej informacji naukowej zgodnej z odpowiednimi postanowieniami niniejszego Porozumienia Członek stwierdza, że odpowiednie międzynarodowe normy, wytyczne lub zlecenia nie wystarczają do osiągnięcia odpowiedniego poziomu ochrony sanitarnej lub fitosanitarnej.
( 16 ) Dla celów ustępu 6 artykułu 5 zastosowany środek nie ogranicza handlu bardziej, niż to konieczne, chyba że istnieje inny środek dostępny z punktu widzenia technicznego i ekonomicznego, przy zastosowaniu którego osiąga się odpowiedni poziom ochrony sanitarnej lub fitosanitarnej, a jest znacznie mniej ograniczający handel.
( 17 ) Dla celów tych definicji „zwierzęta” obejmują ryby i faunę dziką, „rośliny” obejmują lasy i florę dziką, „szkodniki” obejmują chwasty, a „środki zanieczyszczające” obejmują pozostałości oraz produkty uboczne środków ochrony roślin oraz leków weterynaryjnych i ciała obce.
( 18 ) Środki sanitarne i fitosanitarne, jak ustawy, dekrety lub rozporządzenia, które są powszechnie stosowane.
( 19 ) Kiedy w niniejszym Porozumieniu mówi się o „podmiotach”, pojęcie to oznacza, w przypadku wyodrębnionego terytorium celnego Członka WTO, osoby fizyczne, bądź prawne posiadające siedzibę lub konkretny zakład przemysłowy lub handlowy na tym terytorium celnym.
( 20 ) Procedury kontroli, inspekcji i akceptacji obejmują m.in. procedury pobierania próbek, testowania i certyfikacji.
( 21 ) W stopniu, w jakim jest to możliwe, eksport Członków – krajów najmniej rozwiniętych również może korzystać z tego postanowienia.
( 22 ) Rok umowny oznacza dwunastomiesięczny okres rozpoczynający się od daty wejścia w życie Porozumienia WTO i następne kolejne dwunastomiesięczne odstępy.
( 23 ) Odpowiednie postanowienia GATT 1994 nie obejmują artykułu XIX w stosunku do produktów dotąd zdezintegrowanych z GATT 1994, z wyjątkiem przypadków wyraźnie określonych w ustępie 3 Załącznika.
( 24 ) Ograniczenia oznaczają wszystkie jednostronne ograniczenia ilościowe, porozumienia dwustronne oraz inne środki o podobnym skutku.
( 25 ) Unia celna może zastosować środek ochronny jako pojedynczy podmiot lub w imieniu jednego z Państw-Członków. W przypadku, kiedy unia celna stosuje środek ochronny jako pojedynczy podmiot, wszystkie wymogi niezbędne dla określenia na podstawie niniejszego artykułu poważnej szkody lub zagrożenia poważną szkodą będą opierać się na warunkach istniejących w unii celnej jako całości. W przypadku, kiedy środek ochronny jest stosowany w imieniu jej Państwa-Członka, wszystkie wymogi niezbędne dla określenia poważnej szkody lub zagrożenia poważną szkodą będą opierać się na warunkach istniejących w tym Państwie-Członku, a środek ochronny będzie ograniczony do tego Państwa-Członka.
( 26 ) Grożący wzrost importu powinien być wymierny. Nie będzie on określany na podstawie przypuszczeń, domniemań lub samej tylko możliwości wzrostu, wynikających np. ze zdolności produkcyjnych Członków – eksporterów.
( 27 ) Przez pojęcie „obywatele” rozumie się, w przypadku odrębnego terytorium celnego Członka WTO, osoby fizyczne lub prawne posiadające siedzibę lub rzeczywiste i działające przedsięwzięcie przemysłowe lub handlowe na tym terytorium celnym.
( 28 ) W przypadku TRIM stosowanych według uznania władz będzie notyfikowane każde specyficzne zastosowanie. Informacje, które mogłyby przynieść szkodę prawnie uzasadnionym interesom handlowym poszczególnych przedsiębiorstw, nie muszą być ujawniane.
( 29 ) Pojęcie „wszczęty” w znaczeniu, w jakim używane jest w niniejszym Porozumieniu, oznacza działania proceduralne, jakimi formalnie Członek rozpoczyna dochodzenie, o którym mowa w artykule 5.
( 30 ) Sprzedaż produktu podobnego przeznaczonego do konsumpcji na rynku wewnętrznym kraju eksportera będzie zwykle uznawana za ilość wystarczającą dla określenia wartości normalnej, jeżeli sprzedaż ta wynosi 5 lub więcej procent sprzedaży produktu objętego dochodzeniem do członka przywożącego; niższy udział sprzedaży powinien być uznany za uzasadniony w przypadku, kiedy fakty dowodzą, że sprzedaż na rynku wewnętrznym o tak niskim udziale jest mimo wszystko wystarczająca do dokonania właściwego porównania.
( 31 ) Pojęcie „władze” będzie, dla potrzeb niniejszego Porozumienia, interpretowane jako oznaczające władze odpowiednio wysokiego szczebla.
( 32 ) Wydłużony czas powinien zwykle oznaczać jeden rok, lecz w żadnym razie nie będzie krótszy niż sześć miesięcy.
( 33 ) Sprzedaż poniżej kosztów jednostkowych w znaczących ilościach ma miejsce, jeśli władze ustalą, że średnia ważona cena sprzedaży w transakcjach analizowanych dla potrzeb ustalenia wartości normalnej jest niższa od średniego ważonego kosztu jednostkowego, bądź że wielkość sprzedaży poniżej kosztu jednostkowego wynosi nie mniej niż 20 procent wielkości sprzedaży w transakcjach objętych analizą dla potrzeb ustalenia wartości normalnej.
( 34 ) Korekta dokonana w związku z uruchomieniem produkcji będzie odzwierciedlać koszty na koniec okresu uruchomienia bądź, jeśli ten okres rozciąga się poza okres objęty dochodzeniem, ostatnio poniesione koszty, jakie mogą być w sposób rozsądny wzięte pod uwagę przez władze w trakcie dochodzenia.
( 35 ) Rozumie się, że niektóre z tych czynników mogą nakładać się i władze zapewnią, iż nie będą powtarzać już raz dokonanych korekt zgodnie z tym postanowieniem.
( 36 ) Zwykle datą sprzedaży będzie data kontraktu, zamówienia, potwierdzenia zamówienia lub faktury, w zależności od tego, który z tych dokumentów określa materialne warunki sprzedaży.
( 37 ) Dla potrzeb niniejszego Porozumienia pojęcie „szkoda” będzie oznaczać, o ile nie zostanie to określone inaczej, szkodę materialną dla przemysłu krajowego, groźbę wyrządzenia szkody materialnej przemysłowi krajowemu bądź materialne opóźnienie powstania takiego przemysłu i będzie interpretowane zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu.
( 38 ) Jednym z przykładów, chociaż niekoniecznie wyłącznym, jest istnienie przekonujących podstaw, by wierzyć, że w bliskiej przyszłości nastąpi znacząco zwiększony przywóz towarów po cenach dumpingowych.
( 39 ) Dla celów niniejszego ustępu producenci będą uznani za powiązanych z eksporterami lub importerami tylko, jeśli a) jeden z nich bezpośrednio lub pośrednio kontroluje innego; lub b) obydwaj są bezpośrednio lub pośrednio kontrolowani przez osobę trzecią; lub c) wspólnie kontrolują bezpośrednio lub pośrednio osobę trzecią, pod warunkiem iż istnieją podstawy do przypuszczeń lub podejrzeń, że efektem ich powiązania będzie zachowanie producenta odmienne niż producentów nie związanych. Dla celów niniejszego ustępu osoba będzie uznana za kontrolującą inną osobę, kiedy jest w stanie formalnie bądź praktycznie wywierać presję na tę osobę lub kierować jej postępowaniem.
( 40 ) W niniejszym Porozumieniu pojęcie „nakładać” będzie oznaczać ostateczne lub końcowe prawne orzeczenie, bądź pobór cła lub podatku.
( 41 ) W przypadku rozdrobnienia przemysłu oznaczającego istnienie wyjątkowo dużej ilości producentów, władze mogą dokonać oceny z zastosowaniem wyrywkowych metod statystycznych.
( 42 ) Członkowie są świadomi tego, że na terytorium pewnych Członków pracownicy krajowych producentów produktów podobnych lub przedstawiciele tych pracowników mogą występować z wnioskami w sprawie dochodzenia zgodnie z ustępem 1 lub udzielać poparcia takim wnioskom.
( 43 ) Termin obowiązujący eksporterów będzie zazwyczaj liczony od daty otrzymania kwestionariusza, która to data, dla tego celu, będzie liczona po tygodniu od daty jego wysłania zainteresowanym lub przekazania właściwemu przedstawicielstwu dyplomatycznemu wywożącego Członka lub w przypadku odrębnego terytorium celnego – Członka WTO, oficjalnemu przedstawicielowi wywożącego terytorium.
( 44 ) Jest zrozumiałe, że w przypadku szczególnie dużej liczby eksporterów zaangażowanych w dochodzenie, pełny tekst pisemnego wniosku będzie dostarczony tylko władzom kraju eksportera bądź odpowiednim organizacjom zrzeszającym podmioty handlujące.
( 45 ) Członkowie są świadomi, że na terytorium pewnych Członków ujawnienie może być uwarunkowane uzyskaniem szczegółowego zezwolenia.
( 46 ) Członkowie zgadzają się, że wniosek o zachowanie poufności nie powinien być arbitralnie odrzucany.
( 47 ) Słowo „może” nie będzie interpretowane jako zezwolenie na jednoczesną kontynuację dochodzenia i przyjęcie zobowiązań cenowych, z wyjątkiem sytuacji określonych w ustępie 4.
( 48 ) Rozumie się, że przestrzeganie limitów czasowych określonych w niniejszym punkcie, jak i w podpunkcie 3.2 może być niemożliwe, kiedy dany produkt jest przedmiotem procedury postępowania odwoławczego w sądzie.
( 49 ) Określenie ostatecznego obowiązku płatności ceł antydumpingowych w rozumieniu ustępu 3 artykułu 9 nie stanowi samo w sobie weryfikacji w znaczeniu niniejszego artykułu.
( 50 ) Gdy wielkość cła antydumpingowego jest ustalona z mocą wsteczną, a z ostatniego postępowania ustalającego zgodnie z ustępem 3 artykułu 9 wynika, iż cło nie będzie pobrane, to fakt ten sam w sobie nie będzie wymagać od władz zniesienia cła ostatecznego.
( 51 ) Gdy władze dostarczają informacji i wyjaśnień zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu w formie oddzielnego raportu, zapewnią, aby taki raport był w każdej chwili powszechnie dostępny.
( 52 ) Powyższe nie wyklucza działań podejmowanych według właściwości zgodnie z odpowiednimi postanowieniami GATT 1994.
( 53 ) Przyjmuje się, że niniejsze postanowienie nie wymaga od członków zgody, aby jednostki rządowe innych Członków dokonywały kontroli przedwysyłkowej na ich terytorium.
( 54 ) Norma międzynarodowa jest to norma przyjęta przez organizację rządową lub pozarządową, której członkostwo jest otwarte dla wszystkich Członków, a której jedna z uznanych form działalności obejmuje normalizację.
( 55 ) Przyjmuje się dla celów niniejszego Porozumienia, że pojęcie „siła wyższa” oznacza „nie do opanowania przymus lub wymuszenie, lub też nieprzewidywalny rozwój wypadków zwalniające z wykonywania kontraktu”.
( 56 ) Zobowiązania Członków – użytkowników w odniesieniu do usług jednostek kontroli przedwysyłkowej w związku z określaniem wartości celnej będą zobowiązaniami, które przyjęli w ramach GATT 1994 i innych Wielostronnych porozumień handlowych objętych załącznikiem 1A do Porozumienia WTO.
( 57 ) Przyjmuje się, że taka pomoc techniczna może być udzielona w oparciu o uzgodnienia dwustronne lub wielostronne.
( 58 ) Rozumie się, że postanowienie to nie narusza ustaleń dokonanych w celu zdefiniowania „przemysłu krajowego” i „podobnych produktów przemysłu krajowego” lub podobnych określeń gdziekolwiek są one stosowane.
( 59 ) W odniesieniu do reguł pochodzenia mających zastosowanie przy zakupach publicznych, postanowienie niniejsze nie nakłada dodatkowych zobowiązań w stosunku do tych, które zostały już przyjęte przez Członków w ramach GATT 1994.
( 60 ) W stosunku do wniosków przedłożonych w ciągu pierwszego roku od chwili wejścia w życie Porozumienia WTO od Członków będzie wymagane wydawanie takich ocen jedynie w możliwie najkrótszym terminie.
( 61 ) Jeżeli będzie stosowane kryterium udziału procentowego ad valorem, metoda obliczania tego udziału będzie wskazana w regułach pochodzenia.
( 62 ) Jeżeli będzie stosowane kryterium wytworzenia lub przetworzenia, działania nadające rozpatrywanemu produktowi status produktu pochodzącego będą dokładnie określone.
( 63 ) Równocześnie rozpatrzone zostaną ustalenia dotyczące rozstrzygania sporów związanych z klasyfikacją celną.
( 64 ) W stosunku do wniosków przedłożonych w ciągu pierwszego roku od daty wejścia w życie Porozumienia WTO od Członków wymagane będzie wydawanie takich świadectw jedynie w możliwie jak najkrótszym terminie.
( 65 ) Procedury określane „licencjonowaniem” jak również inne podobne procedury administracyjne.
( 66 ) Nic w niniejszym Porozumieniu nie może uznane za pozwalające zakwestionować podstawę, zakres lub czas obowiązywania środka wprowadzonego przez procedurę licencjonowania na mocy niniejszego Porozumienia.
( 67 ) Dla celów niniejszego Porozumienia uznaje się, że termin „rządy” obejmuje również kompetentne władze Wspólnot Europejskich.
( 68 ) Te procedury licencjonowania przywozu wymagają wniesienia zabezpieczenia, które nie mają ograniczającego wpływu na przywóz, winny być traktowane jako wchodzące w zakres ustępów 1 i 2.
( 69 ) Członek – kraj rozwijający się inny niż Członek – kraj rozwijający się, który był Stroną Porozumienia w sprawie procedur licencjonowania przywozu z dnia 12 kwietnia 1979 roku i któremu wymogi pkt a) ii) i a) iii) sprawiają szczególne trudności może, na podstawie notyfikacji złożonej w Komitecie opóźnić stosowanie tych punktów o nie dłużej niż dwa lata od daty wejścia w życie Porozumienia dla takiego Członka.
( 70 ) Czasami określanych jako „posiadacze kontyngentu”.
( 71 ) Po raz pierwszy rozesłany jako dokument GATT 1947, 23 marca 1971 roku, znak L/3515.
( 72 ) Zgodnie z postanowieniami artykułu XVI GATT 1994 (nota wyjaśniająca do artykułu XVI) oraz z postanowieniami zawartymi w załącznikach od I do III niniejszego Porozumienia, zwolnienie produktu będącego przedmiotem wywozu, z cła lub podatków obciążających podobny produkt przeznaczony na rynek krajowy, lub zwrot takiego cła lub podatku w wysokości nieprzekraczającej rzeczywistych obciążeń nie jest traktowane jako subsydium.
( 73 ) Obiektywne kryteria i warunki używane tutaj oznaczają kryteria i warunki neutralne, niefaworyzujące pewnych przedsiębiorstw w stosunku do innych, mające z natury charakter ekonomiczny i stosowane według kryteriów horyzontalnych, takich jak liczba zatrudnionych lub wielkość przedsiębiorstwa.
( 74 ) W tym przypadku będzie brana w szczególności pod uwagę informacja na temat częstotliwości, z jaką przyznawano bądź odrzucano prośby o subsydium, oraz powody takich decyzji.
( 75 ) Ta norma jest spełniona, gdy fakty wskazują, iż przyznanie subsydium, które prawnie nie jest zależne od wyników wywozu, jest w rzeczywistości uzależnione od obecnego lub przewidywanego wywozu lub dochodów z wywozu. Sam fakt, że subsydium jest przyznawane przedsiębiorstwom wywożącym nie będzie tylko z tego powodu traktowany jako subsydium wywozowe w rozumieniu niniejszego postanowienia.
( 76 ) Środki, o których mowa w załączniku I, jako niestanowiące subsydiów wywozowych nie będą zakazane tym lub innymi postanowieniami niniejszego Porozumienia.
( 77 ) Wszelkie terminy wymienione w tym artykule mogą być przedłużone za wspólną zgodą stron.
( 78 ) Ustanowiona zgodnie z artykułem 24.
( 79 ) Jeżeli posiedzenie DSB nie jest zaplanowane w tym okresie, to posiedzenie takie zostanie w tym celu zwołane.
( 80 ) Określenie to nie oznacza pozwolenia na stosowanie niewspółmiernych środków zaradczych w świetle faktu, iż subsydia objęte tymi postanowieniami są zakazane.
( 81 ) Określenie to nie oznacza pozwolenia na stosowanie niewspółmiernych środków zaradczych w świetle faktu, iż subsydia objęte tymi postanowieniami są zakazane.
( 82 ) Pojęcie „szkoda dla krajowego przemysłu” jest używane tutaj w takim samym sensie, w jakim używane jest w części V.
( 83 ) Pojęcie „zniweczenie lub naruszenie korzyści” jest używane w niniejszym Porozumieniu w takim samym jak w odpowiednich postanowieniach GATT 1994, a fakt zniweczenia lub naruszenia korzyści będzie ustalany zgodnie z praktyką stosowania tych postanowień.
( 84 ) Pojęcie „poważny uszczerbek dla interesów innego Członka” jest używane w niniejszym Porozumieniu w takim samym sensie jak w ustępie 1 artykułu XVI GATT 1994 i obejmuje groźbę poważnego uszczerbku.
( 85 ) Ogólny poziom subsydiowania ad valorem będzie wyliczony zgodnie z postanowieniami załącznika IV.
( 86 ) Ponieważ przewiduje się, że samoloty cywilne zostaną objęte specjalnymi regułami wielostronnymi, próg ustalony w niniejszym punkcie nie dotyczy samolotów cywilnych.
( 87 ) Członkowie uznają, że w przypadku gdy finansowanie programu dotyczącego samolotów cywilnych uwarunkowane wielkością sprzedaży (royalty based payaments) nie jest całkowicie spłacone z powodu spadku sprzedaży poniżej przewidywanego poziomu, to sam fakt nie stanowi poważnego zagrożenia w rozumieniu niniejszego punktu.
( 88 ) Jeżeli nie zostaną ustalone w trybie wielostronnym inne specyficzne zasady handlu dla pewnych dóbr, czy produktów lub surowców.
( 89 ) Fakt, że niektóre okoliczności zostały wskazane w niniejszym ustępie nie nadaje im, jako taki, żadnego statusu prawnego, ani w kategoriach GATT 1994, ani niniejszego Porozumienia. Takie okoliczności nie mogą być sporadyczne, izolowane lub w inny sposób mało znaczące.
( 90 ) W przypadku gdy wniosek dotyczy subsydium uważanego za powodujące poważny uszczerbek w rozumieniu ustępu 1 artykułu 6, dostępne dowody poważnego uszczerbku mogą zostać ograniczone do dostępnych dowodów wskazujących, czy warunki z ustępu 1 artykułu 6 zostały lub nie zostały spełnione.
( 91 ) Wszelkie terminy zapisane w niniejszym artykule mogą być przedłużone za wspólną zgodą.
( 92 ) Jeżeli posiedzenie DSB nie jest zaplanowane w tym okresie, to takie posiedzenie zostanie zwołane tylko w tym celu.
( 93 ) Jeżeli posiedzenie DSB nie jest zaplanowane w tym okresie, to takie posiedzenie zostanie zwołane tylko w tym celu.
( 94 ) Uznaje się, że pomoc rządowa służąca różnym celom jest szeroko stosowana przez Członków, a sam fakt, że pomoc taka może nie kwalifikować się do środków nie wywołujących sankcji w rozumieniu postanowień niniejszego artykułu nie ogranicza, jako taki, zdolności Członków do stosowania takiej pomocy.
( 95 ) Ponieważ przewiduje się, że samoloty cywilne zostaną objęte specjalnymi regułami wielostronnymi, próg ustalony w postanowieniu niniejszego ustępu nie dotyczy tego produktu.
( 96 ) Nie później niż po upływie 18 miesięcy od wejścia w życie Porozumienia WTO Komitet do spraw Subsydiów i Środków Wyrównawczych przewidziany artykułem 24 (zwany w niniejszym Porozumieniu „Komitetem”) dokona przeglądu działania postanowień ustępu 2a) w celu dokonania niezbędnych korekt służących poprawie działania tych postanowień. Rozważając możliwe korekty, Komitet starannie zweryfikuje definicje kategorii sformułowanych w tym ustępie w świetle doświadczeń Członków w prowadzeniu programów badawczych i prac odpowiednich instytucji międzynarodowych.
( 97 ) Postanowienie niniejszego Porozumienia nie stosują się do badań podstawowych prowadzonych niezależnie przez wyższe uczelnie i ośrodki badawcze. Pojęcie „badania podstawowe” oznacza poszerzenie ogólnej wiedzy naukowej i technicznej niezwiązane z celami przemysłowymi lub handlowymi.
( 98 ) Dopuszczalne poziomy pomocy niewywołującej sankcji omawiane w niniejszym punkcie będą ustalone w odniesieniu do całkowitych kosztów związanych z indywidualnym projektem i poniesionych w czasie jego trwania.
( 99 ) Pojęcie „badania przemysłowe” oznacza planowe poszukiwania lub krytyczne badania służące do odkrywania nowej wiedzy, która może być użyteczna przy wytwarzaniu nowych produktów, procesów lub usług lub też przy znaczącym doskonaleniu istniejących produktów, procesów lub usług.
( 100 ) Pojęcie „przedsprzedażny rozwój produktu” oznacza przełożenie badań przemysłowych na plany, założenia projektowe lub projekty nowych, zmodyfikowanych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług przeznaczonych do sprzedaży lub użytkowania, łącznie ze stworzeniem prototypu nie przydatnego do komercyjnego użytku. Pojęcie to może również obejmować sformułowanie alternatywnej koncepcji produktu, procesu lub usługi, oraz pierwotne doświadczenia i projekty pilotażowe, przy założeniu, że te same projekty nie mogą być przekształcone lub użyte dla celów przemysłowych lub handlowych. Pojęcie to nie obejmuje rutynowych lub okresowych zmian istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów przetwórczych, usług i innych bieżących operacji, nawet jeżeli takie zmiany mogą doprowadzić do usprawnień.
( 101 ) W przypadku programów, które obejmują badania przemysłowe i przedsprzedaży rozwój produktu, dopuszczalny poziom wsparcia niepodlegającego sankcjom nie będzie przekraczać średniej arytmetycznej dopuszczalnych poziomów pomocy niepowodującej sankcji, a dotyczącej dwóch wspomnianych wyżej kategorii, obliczonej na podstawie wszystkich tak uprawnionych kosztów wskazanych pod literami i) do v) tego punktu.
( 102 ) „Ogólne zasady rozwoju regionalnego” oznaczają, że regionalne programy subsydiowania stanowią część wewnętrznie spójnej i ogólnie stosowanej polityki rozwoju regionalnego oraz, że subsydia na rozwój regionalny nie są przyznawane pojedynczym punktom geograficznym niemającym wpływu lub prawie niemającym wpływu na rozwój całego regionu.
( 103 ) „Neutralne i obiektywne kryteria” oznaczają kryteria, które nie faworyzują pewnych regionów ponad to, co jest właściwe w celu zniesienia lub zmniejszenia różnic regionalnych w ramach polityki rozwoju regionalnego. Mając to na celu regionalne programy subsydiowania będą zawierać maksymalne pułapy wielkości wsparcia, które może być przyznane na rzecz każdego subsydiowanego projektu. Pułapy te muszą być zróżnicowane stosownie do zróżnicowanego poziomu rozwoju regionów, którym udziela się wsparcia oraz muszą być wyrażone w kategoriach kosztów inwestycji lub kosztów stworzenia miejsc pracy. W ramach tych pułapów rozdział pomocy musi być dostatecznie szeroki i równy, by unikać nadmiernego wykorzystywania subsydiów przez pewne przedsiębiorstwa lub przyznawania im nieproporcjonalnie dużych kwot subsydiów, o czym była mowa w artykule 2.
( 104 ) Istniejące „instalacje” oznacza urządzenia, które są użytkowane co najmniej przez dwa lata przed wprowadzeniem nowych przepisów służących ochronie środowiska.
( 105 ) Uznaje się, że z tego przepisu notyfikacyjnego nie wynikają żadne wymagania dostarczenia informacji poufnej, w tym poufnej informacji o charakterze gospodarczym.
( 106 ) Postanowienia części II i III mogą być przywołane równocześnie z postanowieniami części V. Jednakże w odniesieniu do skutków poszczególnego subsydium na rynku krajowym Członka – importera, można stosować tylko jedną formę środków zaradczych (albo cła wyrównawcze, jeżeli spełnione zostały wymogi określone w części C, albo środka zaradczego przewidzianego artykułami 4 lub 7). Postanowienia części III i V nie będą przywoływane wobec środków uważanych za niewywołujące sankcji w myśl postanowień części IV. Jednakże środki określone w ustępie 1a) artykułu 3 mogą być badane w celu ustalenia, czy są one specyficzne w rozumieniu artykułu 2. Ponadto, w przypadku subsydium, o którym mowa w ustępie 2 artykułu 8, udzielonego w związku z programem, którego nie notyfikowano zgodnie z ustępem 3 artykułu 8, mogą być zastosowane postanowienia części III lub V, lecz takie subsydium będzie traktowane jako niepodlegające sankcjom, jeśli zostanie stwierdzona jego zgodność z normami określonymi w ustępie 2 artykułu 8.
( 107 ) Termin „cło wyrównawcze” będzie rozumiane jako specjalne cło nakładane w celu zrównoważenia jakiegokolwiek subsydium przyznawanego bezpośrednio lub pośrednio na rzecz wytwarzania, produkcji lub wywozu jakiegokolwiek towaru zgodnie z ustępem 3 artykułu VI GATT 1994.
( 108 ) Termin „wszczęcie” używane dalej oznacza działanie proceduralne, poprzez które Członek rozpoczyna postępowanie przewidziane w artykule 11.
( 109 ) W przypadku rozdrobnionego przemysłu obejmującego wyjątkowo dużą liczbę producentów, władze mogą określić poparcie i sprzeciw wykorzystując statystycznie poprawne techniki losowe.
( 110 ) Członkowie są świadomi, że na terytorium niektórych Członków pracownicy przedsiębiorstw krajowych wytwarzających towary podobne, bądź przedstawiciele tych pracowników mogą złożyć lub popierać wniosek o wszczęcie postępowania na mocy ustępu 1.
( 111 ) Jako reguła generalna, upływ terminu dla eksportera będzie liczony od dnia otrzymania kwestionariusza, który w tym celu będzie uważany za dostarczony w ciągu tygodnia od dnia wysłania do respondenta lub przekazania odpowiednim przedstawicielom dyplomatycznym Członka eksportera, lub w przypadku samodzielnego terytorium Członka WTO, oficjalnym przedstawicielom terytorium wywożącego.
( 112 ) Należy przyjąć, iż w przypadku gdy liczba zaangażowanych eksporterów jest szczególnie wysoka, pełny tekst wniosku powinien być przekazany jedynie władzom Członka eksportera lub stosownym stowarzyszeniom handlowym, które wtedy przekażą kopie zainteresowanym eksporterom.
( 113 ) Członkowie są świadomi, że na terytorium niektórych Członków może być wymagane ujawnienie informacji chronionej ze ściśle określonym zakresem jej ochrony.
( 114 ) Członkowie uzgadniają, że wnioski o poufność informacji nie mogą być arbitralnie odrzucone. Członkowie uzgadniają również, iż władze prowadzące postępowanie mogą wnioskować o zdjęcie klauzuli poufności ograniczone do informacji istotnej dla danego postępowania.
( 115 ) W związku z postanowieniami niniejszego ustępu jest szczególnie ważna, by nie przyjmować potwierdzającego orzeczenia wstępnego lub ostatecznego przed stworzeniem możliwości przeprowadzenia konsultacji. Takie konsultacje mogą ustalić podstawę do dochodzenia w trybie postanowień części II, III lub X.
( 116 ) Dla potrzeb niniejszego Porozumienia pojęcie „szkoda”, o ile nie stwierdzono inaczej, oznacza szkodę materialną wyrządzoną przemysłowi krajowemu, groźbę szkody materialnej dla tego przemysłu, bądź faktyczne opóźnienie utworzenia takiego przemysłu i będzie interpretowane zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu.
( 117 ) W niniejszym Porozumieniu pojęcie „produkt podobny” (like product, produit similaire) będzie interpretowane jako oznaczające produkt, który jest identyczny, to jest taki sam pod każdym względem jak produkt, którego sprawa dotyczy, lub też – w przypadku braku takiego produktu – inny produkt, który wprawdzie nie jest podobny pod każdym względem, ale ma charakter ściśle przypominający cechy produktu, którego sprawa dotyczy.
( 118 ) Jak to zostało określone w ustępach 2 i 4.
( 119 ) Dla potrzeb niniejszego ustępu, producenci będą uważani za powiązanych z eksporterami lub importerami tylko wówczas, gdy a) jeden z nich bezpośrednio lub pośrednio kontroluje drugiego, lub b) obydwaj są bezpośrednio lub pośrednio kontrolowani przez osobę trzecią lub c) kontrolują oni wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio, osobę trzecią, z zastrzeżeniem, że istnieją podstawy, aby sądzić lub domniemywać, iż w efekcie takich związków dany producent zachowuje się inaczej niż producenci niepowiązani. Dla celów niniejszego ustępu osoba będzie uważana za kontrolującą drugą osobę tylko jeśli ta pierwsza jest posiada zdolność prawną lub faktyczną do ograniczania lub kierowania zachowaniem tej drugiej.
( 120 ) Słowo „może” nie będzie interpretowane jako oznaczające zgodę na kontynuowanie postępowania równocześnie z wykonywaniem zobowiązań dobrowolnych, z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w ustępie 4.
( 121 ) Dla potrzeb niniejszego ustępu pojęcie „zainteresowane krajowe strony” będzie obejmować konsumentów i przemysłowych użytkowników przywożonego produktu będącego przedmiotem dochodzenia.
( 122 ) W ramach niniejszego Porozumienia „nałożenie” będzie oznaczać ostateczny wymiar lub pobór cła lub podatku.
( 123 ) Jeżeli kwota cła wyrównawczego jest określana wstecznie, to wnioski z ostatnio przeprowadzonego szacunku, iż cło nie będzie nakładane same w sobie nie wymagają od władz zakończenia stosowania ostatecznego cła.
( 124 ) Jeżeli władze dostarczają informacji i wyjaśnień z mocy niniejszego artykułu w formie oddzielnego raportu to zapewnią one, aby ten raport był powszechnie dostępny.
( 125 ) Komitet powoła grupę roboczą w celu dokonania przeglądu treści i formy kwestionariusza zawartego w BISD 9S/193–194.
( 126 ) Dla członka-kraju rozwijającego się niestosującego subsydiów wywozowych z datą wejścia w życie Porozumienia WTO, niniejszy ustęp będzie miał zastosowanie na podstawie poziomu subsydiów wywozowych udzielanych w 1986 roku.
( 127 ) Niniejszy ustęp nie wyklucza stosowanego działania w oparciu o inne odnośne postanowienia GATT 1994, tam gdzie jest to właściwe.
( 128 ) Pojęcie „na warunkach handlowych” oznacza, że wybór między produktem krajowym i przywożonym nie podlega ograniczeniom i jest zależny wyłącznie od przesłanek handlowych.
( 129 ) Dla potrzeb niniejszego Porozumienia:
pojęcie „podatki bezpośrednie” będzie oznaczało podatki od płac, zysków, odsetek, dzierżawy, dywidend i wszelkich innych form dochodów, jak również podatki od posiadania nieruchomości;
pojęcie „opłaty przywozowe” będzie oznaczało taryfy, cła i inne opłaty fiskalne nie wymienione gdzie indziej w tym przypisie, które są nakładane na towary przywożone;
pojęcie „podatki pośrednie” będzie oznaczało podatki od sprzedaży, akcyzowe, obrotowe, od wartości dodanej, franszyzy, opłaty stemplowe, podatki od przekazania własności, podatki od zapasów i majątku produkcyjnego, podatki graniczne i inne podatki nie będące podatkami bezpośrednimi i opłatami przywozowymi;
podatki pośrednie „uprzednio pobrane” są podatkami nakładanymi na produkty i usługi użyte bezpośrednio lub pośrednio do wytwarzania produktu;
„skumulowane” podatki pośrednie są wielofazowymi podatkami nakładanymi, gdy nie ma mechanizmu dla późniejszego stosowania ulg podatkowych, jeżeli dobra lub usługi podlegające opodatkowaniu w jednej fazie produkcji są używane w kolejnej fazie produkcji;
„umorzenie” obejmuje refundację lub ulgę podatkową;
„umorzenie lub zwrot” obejmuje całkowite lub częściowe zwolnienie lub odroczenie opłat przywozowych.
( 130 ) Członkowie uznają, że odroczenie podatku nie musi oznaczać subsydium wywozowego, jeżeli, na przykład, pobierane są właściwe odsetki. Członkowie potwierdzają zasadę, że ceny dóbr w transakcjach pomiędzy przedsiębiorstwami wywożącymi a zagranicznymi nabywcami będącymi pod ich kontrolą wspólną, powinny – dla celów podatkowych – być cenami, które byłyby wymagane pomiędzy niezależnymi przedsiębiorstwami dokonującymi transakcji na warunkach rynkowych. Każdy Członek może zwrócić uwagę innego Członka na praktyki administracyjne lub inne, które mogą być niezgodne z tą zasadą i w rezultacie mogą prowadzić do znacznych oszczędności w podatkach bezpośrednich od transakcji eksportowych. W takich okolicznościach, Członkowie będą zazwyczaj podejmować starania o rozstrzygnięcie rozbieżności między nimi przy zastosowaniu postanowień istniejących dwustronnych umów podatkowych lub innych właściwych mechanizmów międzynarodowych, z zachowaniem praw i obowiązków Członków wynikających z GATT 1994, łącznie z prawem do konsultacji ustanowionym w poprzednim zdaniu.
Punkt e) nie ma na celu ograniczenia jakiegokolwiek Członka w podejmowaniu środków mających na celu unikania podwójnego opodatkowania dochodów uzyskanych za granicą przez jego przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstwa innego Członka.
( 131 ) Dla potrzeb niniejszego Porozumienia:
pojęcie „podatki bezpośrednie” będzie oznaczało podatki od płac, zysków, odsetek, dzierżawy, dywidend i wszelkich innych form dochodów, jak również podatki od posiadania nieruchomości;
pojęcie „opłaty przywozowe” będzie oznaczało taryfy, cła i inne opłaty fiskalne nie wymienione gdzie indziej w tym przypisie, które są nakładane na towary przywożone;
pojęcie „podatki pośrednie” będzie oznaczało podatki od sprzedaży, akcyzowe, obrotowe, od wartości dodanej, franszyzy, opłaty stemplowe, podatki od przekazania własności, podatki od zapasów i majątku produkcyjnego, podatki graniczne i inne podatki nie będące podatkami bezpośrednimi i opłatami przywozowymi;
podatki pośrednie „uprzednio pobrane” są podatkami nakładanymi na produkty i usługi użyte bezpośrednio lub pośrednio do wytwarzania produktu;
„skumulowane” podatki pośrednie są wielofazowymi podatkami nakładanymi, gdy nie ma mechanizmu dla późniejszego stosowania ulg podatkowych, jeżeli dobra lub usługi podlegające opodatkowaniu w jednej fazie produkcji są używane w kolejnej fazie produkcji;
„umorzenie” obejmuje refundację lub ulgę podatkową;
„umorzenie lub zwrot” obejmuje całkowite lub częściowe zwolnienie lub odroczenie opłat przywozowych.
( 132 ) Dla potrzeb niniejszego Porozumienia:
pojęcie „podatki bezpośrednie” będzie oznaczało podatki od płac, zysków, odsetek, dzierżawy, dywidend i wszelkich innych form dochodów, jak również podatki od posiadania nieruchomości;
pojęcie „opłaty przywozowe” będzie oznaczało taryfy, cła i inne opłaty fiskalne nie wymienione gdzie indziej w tym przypisie, które są nakładane na towary przywożone;
pojęcie „podatki pośrednie” będzie oznaczało podatki od sprzedaży, akcyzowe, obrotowe, od wartości dodanej, franszyzy, opłaty stemplowe, podatki od przekazania własności, podatki od zapasów i majątku produkcyjnego, podatki graniczne i inne podatki nie będące podatkami bezpośrednimi i opłatami przywozowymi;
podatki pośrednie „uprzednio pobrane” są podatkami nakładanymi na produkty i usługi użyte bezpośrednio lub pośrednio do wytwarzania produktu;
„skumulowane” podatki pośrednie są wielofazowymi podatkami nakładanymi, gdy nie ma mechanizmu dla późniejszego stosowania ulg podatkowych, jeżeli dobra lub usługi podlegające opodatkowaniu w jednej fazie produkcji są używane w kolejnej fazie produkcji;
„umorzenie” obejmuje refundację lub ulgę podatkową;
„umorzenie lub zwrot” obejmuje całkowite lub częściowe zwolnienie lub odroczenie opłat przywozowych.
( 133 ) Punkt h) nie dotyczy systemów podatku od wartości dodanej oraz stosowanych w ich miejsce granicznych podatków korekcyjnych; problem nadmiernego umorzenia podatków od wartości dodanej jest traktowany wyłącznie w punkcie g).
( 134 ) Dla potrzeb niniejszego Porozumienia:
pojęcie „podatki bezpośrednie” będzie oznaczało podatki od płac, zysków, odsetek, dzierżawy, dywidend i wszelkich innych form dochodów, jak również podatki od posiadania nieruchomości;
pojęcie „opłaty przywozowe” będzie oznaczało taryfy, cła i inne opłaty fiskalne nie wymienione gdzie indziej w tym przypisie, które są nakładane na towary przywożone;
pojęcie „podatki pośrednie” będzie oznaczało podatki od sprzedaży, akcyzowe, obrotowe, od wartości dodanej, franszyzy, opłaty stemplowe, podatki od przekazania własności, podatki od zapasów i majątku produkcyjnego, podatki graniczne i inne podatki nie będące podatkami bezpośrednimi i opłatami przywozowymi;
podatki pośrednie „uprzednio pobrane” są podatkami nakładanymi na produkty i usługi użyte bezpośrednio lub pośrednio do wytwarzania produktu;
„skumulowane” podatki pośrednie są wielofazowymi podatkami nakładanymi, gdy nie ma mechanizmu dla późniejszego stosowania ulg podatkowych, jeżeli dobra lub usługi podlegające opodatkowaniu w jednej fazie produkcji są używane w kolejnej fazie produkcji;
„umorzenie” obejmuje refundację lub ulgę podatkową;
„umorzenie lub zwrot” obejmuje całkowite lub częściowe zwolnienie lub odroczenie opłat przywozowych.
( 135 ) Składnikami zużywanymi w procesie produkcji są składniki fizyczne zawarte w wyrobie, energia, paliwa stałe i płynne używane w procesie produkcji oraz katalizatory, podlegające zużyciu w trakcie ich stosowania w celu uzyskania wywożonego produktu.
( 136 ) Członkowie winni się porozumieć, stosownie do konieczności, co do spraw, które nie są wyszczególnione w niniejszym Załączniku, lub które wymagają dalszych wyjaśnień dla potrzeb ustępu 1 artykułu 6.
( 137 ) Firma pobierająca subsydium jest firmą na terytorium Członka udzielającego subsydium.
( 138 ) W przypadku subsydiów związanych z opodatkowaniem, wartość produktu będzie liczona jako łączna wartość sprzedaży dokonywanych przez firmę pobierającą subsydium w roku podatkowym, w którym powstała korzyść związana z opodatkowaniem.
( 139 ) Sytuacje określone jako rozruch produkcji obejmują przypadki, w których zaangażowano środki finansowe na cele rozwoju produktu lub budowy urządzeń do wytwarzania produktów korzystających z subsydiowania, nawet jeżeli produkcja nie została jeszcze rozpoczęta.
( 140 ) W przypadku gdy istnienie poważnego uszczerbku musi być dowiedzione.
( 141 ) W procesie gromadzenia informacji przez DSB uwzględniona będzie potrzeba ochrony informacji, która jest ze swej istoty poufna lub jest dostarczona w trybie poufnym przez jakiegokolwiek Członka zaangażowanego w tym procesie.
( 142 ) Włączenie Członka – kraju rozwijającego się na listę w punkcie b) jest oparte na najnowszych danych statystycznych Banku Światowego dotyczących PKB na głowę.
( 143 ) Dla większej pewności należy wyjaśnić, że akwakultura i rybołówstwo śródlądowe są wyłączone z zakresu niniejszego Porozumienia.
( 144 ) Dla większej pewności należy wyjaśnić, że płatności dokonywane między organami administracji na podstawie porozumień w sprawie dostępu do zasobów rybołówstwa nie są uznawane za subsydia w rozumieniu niniejszego Porozumienia.
( 145 ) Dla większej pewności, na potrzeby niniejszego Porozumienia, subsydium można przypisać Członkowi, który go udzielił, bez względu na banderę lub rejestr odnośnego statku bądź przynależność państwową beneficjenta.
( 146 ) „Nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (połowy NNN)” odnoszą się do działań określonych w ust. 3 Międzynarodowego planu działania na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, przyjętego przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w 2001 r.
( 147 ) Do celów art. 3 termin „operator” oznacza operatora w rozumieniu art. 2 lit. e) w momencie, gdy dopuszcza się on naruszenia w postaci połowów NNN. Dla większej pewności należy wyjaśnić, że zakaz udzielania lub utrzymywania subsydiów dla operatorów prowadzących połowy NNN ma zastosowanie do subsydiów udzielanych na połowy i działalność na morzu związaną z połowami.
( 148 ) Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie może być interpretowane jako zobowiązujące Członków do wszczynania postępowań wyjaśniających w sprawie połowów NNN lub dokonywania ustaleń dotyczących połowów NNN.
( 149 ) Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie może być interpretowane jako mające wpływ na kompetencje podmiotów wymienionych w wykazie, wynikające z odpowiednich instrumentów międzynarodowych ani jako przyznające podmiotom wymienionym w wykazie nowe prawa w zakresie dokonywania ustaleń dotyczących połowów NNN.
( 150 ) Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie może być interpretowane jako opóźniające dokonywanie ustaleń dotyczących połowów NNN bądź wpływające na ważność lub wykonalność tych ustaleń.
( 151 ) Może to obejmować na przykład możliwość dialogu lub pisemnej wymiany informacji na wniosek Członka będącego państwem bandery lub Członka udzielającego subsydium.
( 152 ) Zniesienie sankcji jest przewidziane w przepisach lub procedurach organu, który dokonał ustalenia, o którym mowa w art. 3 ust. 2.
( 153 ) Do celów niniejszego ustępu poziom biologicznie zrównoważony oznacza poziom określony przez Członka będącego państwem nadbrzeżnym, do którego jurysdykcji należy obszar, na którym prowadzone są połowy lub działalność związana z połowami, przy użyciu punktów odniesienia, takich jak maksymalny podtrzymywalny połów (MSY) lub innych punktów odniesienia, współmiernych do danych dostępnych dla danego łowiska, lub przez odpowiednią RFMO/RFMA na obszarach i w odniesieniu do gatunków objętych zakresem ich kompetencji.
( 154 ) Do celów art. 8 ust. 1 Członkowie dostarczają te informacje jako uzupełnienie wszystkich informacji wymaganych na podstawie art. 25 Porozumienia SCM oraz zgodnie z kwestionariuszami wykorzystywanymi przez Komitet SCM, na przykład G/SCM/6/Rev.1.
( 155 ) W przypadku Członków będących krajami najsłabiej rozwiniętymi oraz Członków będących krajami rozwijającymi się, których roczny udział w światowej wielkości połowów morskich nie przekracza 0,8 % zgodnie z najnowszymi opublikowanymi danymi FAO przekazanymi przez Sekretariat WTO, powiadomienie o dodatkowych informacjach, o którym mowa w niniejszym akapicie, może być dokonywane co cztery lata.
( 156 ) Termin „stado dzielone” odnosi się do stad, które występują w w.s.e. przynajmniej dwóch Członków będących państwami nadbrzeżnymi lub zarówno w obrębie w.s.e. oraz na przylegającym do niej obszarze poza jej granicami.
( 157 ) W przypadku połowów wielogatunkowych Członek może przedstawić zamiast tego inne odpowiednie i dostępne dane dotyczące połowów.
( 158 ) Obowiązek ten można spełnić, podając aktualny link do strony internetowej powiadamiającego Członka lub innej odpowiedniej, oficjalnej strony internetowej zawierającej te informacje.
( 159 ) Art. XXIII ust. 1 lit. b) i c) GATT 1994 oraz art. 26 uzgodnienia w sprawie rozstrzygania sporów nie mają zastosowania do rozstrzygania sporów na podstawie niniejszego Porozumienia.
( 160 ) Do celów niniejszego artykułu termin „zakazane subsydium” w art. 4 Porozumienia SCM odnosi się do subsydiów objętych zakazem stosowania w art. 3, 4 lub 5 niniejszego Porozumienia.
( 161 ) Dla większej pewności należy wyjaśnić, że postanowienie to nie ma zastosowania do kryzysów gospodarczych ani finansowych.
( 162 ) Ograniczenie to ma również zastosowanie do arbitra ustanowionego na podstawie art. 25 uzgodnienia w sprawie rozstrzygania sporów.
( 163 ) W tym zasady i procedury RFMO/RFMA.
( 164 ) Unia celna może stosować środek ochronny jako całość, bądź w imieniu poszczególnego Państwa – Członka. Gdy unia celna stosuje środek ochronny jako całość, wszelkie wymogi dotyczące ustalenia poważnej szkody lub jej groźby, zgodnie z niniejszym Porozumieniem, będą odnosić się do warunków panujących na obszarze unii celnej jako całości. W przypadku gdy środek ochronny ma być stosowany na rzecz Państwa – członka, to wszelkie wymogi dotyczące ustalenia poważnej szkody lub jej groźby, będą dotyczyć warunków panujących w danym Państwie – członku i stosowanie środka ograniczy się tylko do tego Państwa – członka. Żadne postanowienie niniejszego Porozumienia nie przesądza interpretacji dotyczącej związku miedzy artykułem XIX i ustępie 8 artykułu XXIV GATT 1994.
( 165 ) Członek niezwłocznie notyfikuje takie działania, podjęte na podstawie ustępu 1 artykułu 9, Komitetowi Środków Ochronnych.
( 166 ) Kontyngent przywozowy stosowany jako środek ochronny zgodnie z odpowiednimi postanowieniami GATT 1994 i niniejszego Porozumienia może być, za wzajemnym porozumieniem, administrowany przez wywożącego Członka.
( 167 ) Przykłady podobnych środków obejmują regulowania wywozu, system kontrolowania cen eksportowych lub cen importowych, kontrolę wywozu lub przywozu, przymusowe kartele przywozowe i dyskrecjonalne systemy licencjonowania wywozu lub przywozu zapewniające protekcję.
( 168 ) Jedyny wyjątek od tej zasady, do którego mają prawo Wspólnoty Europejskie jest wymieniony w Załączniku do niniejszego Porozumienia.
( 169 ) Warunek ten jest oceniany z uwzględnieniem liczby sektorów, wielkości handlu objętego Porozumieniem i sposobów świadczenia usług. W celu wypełnienia takiego warunku porozumienia takie nie powinny a priori wyłączać jakiegokolwiek sposobu świadczenia.
( 170 ) Zazwyczaj takie porozumienie integracyjne zapewnia obywatelom zainteresowanych stron prawo swobodnego dostępu do rynków zatrudnienia stron i obejmuje środki dotyczące warunków płacy i innych warunków zatrudnienia oraz świadczeń socjalnych.
( 171 ) Pojęcie „właściwe organizacje międzynarodowe” odnosi się do organizacji międzynarodowych, w których członkostwo jest otwarte dla stosownych organizacji, co najmniej wszystkich Członków Światowej Organizacji Handlu.
( 172 ) Uznaje się, że procedury przewidziane w ustępie 5 będą identyczne z procedurami GATT 1994.
( 173 ) Powołanie się na wyjątki dotyczące ochrony porządku publicznego jest możliwe tylko, gdy występuje rzeczywiste i dostatecznie poważne zagrożenie jednego z podstawowych interesów społecznych.
( 174 ) Środki mające na celu zapewnienie sprawiedliwego i skutecznego nakładania lub ściągania podatków bezpośrednich obejmują instrumenty stosowane przez Członka zgodnie z jego systemem podatkowym, które to:
stosuje się w odniesieniu do usługodawców niemających stałej siedziby w uznaniu faktu, że obowiązek podatkowy tych osób jest określany w odniesieniu do źródeł przychodu wywodzących się lub umiejscowionych na terytorium Członka; albo
stosuje się w odniesieniu do usługodawców niemających stałej siedziby w celu zapewnienia możliwości nakładania lub poboru podatków na terytorium Członka; albo
stosuje się do osób niemających stałej siedziby lub ją mających w celu zapobieżenia unikaniu czy też uchylaniu się od podatków, łącznie ze środkami przymusu; albo
stosuje się do usługobiorców usług świadczonych na lub z terytorium innego Członka w celu zapewnienia nakładania lub poboru podatków od takich usługobiorców, które pochodzą ze źródeł znajdujących się na terytorium Członka; albo
odróżniają usługodawców podlegających opodatkowaniu w zależności od całkowitego przedmiotu opodatkowania od innych usługodawców w uznaniu różnicy charakteru podstawy wymiaru opodatkowania między nimi; albo
w celu ochrony podstawy podatkowej Członka określają: przyznanie lub przypisanie dochodu, korzyść, zysk, stratę, dokonane potrącenia albo kredytowanie pomiędzy osobami mającymi siedzibę lub oddziały albo też pomiędzy osobami powiązanymi lub oddziałami tej samej osoby.
Terminologia podatkowa lub założenia systemu objęte ustępem d) artykułu XIV oraz niniejszym przypisem są określane zgodnie z definicjami podatkowymi i założeniami systemowymi albo definicjami i założeniami systemowymi równorzędnymi, czy też podobnymi przyjętymi zgodnie z wewnętrznym prawem Członka stosującego dany środek.
( 175 ) Przyszły program prac określi, w jaki sposób i zgodnie z jakim harmonogramem będą prowadzone negocjacje w przedmiocie takich zasad wielostronnych.
( 176 ) Jeśli Członek podejmuje zobowiązanie w przedmiocie dostępu do rynku w odniesieniu do świadczenia usług za pomocą sposobu świadczenia, o którym mowa w ustępie 2a) artykułu I, oraz jeżeli transgraniczny przepływ kapitału jest zasadniczą częścią samej usługi, Członek taki jest w związku z tym zobowiązany zezwolić na taki przepływ kapitału. Jeżeli Członek podejmuje zobowiązanie w przedmiocie dostępu do rynku w odniesieniu do świadczenia usługi w sposób, o którym mowa w ustępie 2c) artykułu I, jest w związku z tym zobowiązany zezwolić na związane z tym transfery kapitału na obszar jego terytorium.
( 177 ) Ustęp 2c) nie obejmuje środków Członka, które ograniczają nakłady na świadczenie usług.
( 178 ) Szczegółowe zobowiązania podjęte zgodnie z niniejszym artykułem nie będą interpretowane w sposób wymagający od jakiegokolwiek Członka wyrównania za jakąkolwiek specyficzną, niekorzystną sytuację konkurencyjną wynikającą z zagranicznego charakteru danych usług lub usługodawców.
( 179 ) W odniesieniu do umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, które istnieją w chwili wejścia w życie Porozumienia WTO, spór taki może być wniesiony do rozpatrzenia przez Radę Handlu Usługami wyłącznie w wypadku wyrażenia zgody przez obie strony umowy.
( 180 ) W sytuacji gdy usługa nie jest świadczona bezpośrednio przez osobę prawną, lecz poprzez inne formy obecności handlowej, takie jak oddział czy przedstawicielstwo, usługodawcy (tzn. osobie prawnej) obecnemu na rynku w takiej formie powinno jednak zostać udzielone traktowanie przyznane usługodawcom zgodnie z niniejszym Układem. Takie traktowanie zostanie rozciągnięte na obecność handlową, w formie której usługa jest świadczona, oraz nie musi być rozciągnięte na inne części usługodawcy usytuowane poza terytorium, na którym następuje świadczenie usługi.
( 181 ) Sam fakt wymogu posiadania wizy dla osób fizycznych określonych Członków i brak takiego wymogu w odniesieniu do innych nie będzie uznawany za niweczący lub naruszający korzyści powstałe zgodnie ze szczegółowym zobowiązaniem.
( 182 ) Uznaje się, że niniejszy ustęp oznacza, że każdy Członek zapewni, iż zobowiązania w ramach niniejszego Załącznika są stosowane, za pomocą wszelkich niezbędnych środków, w odniesieniu do usługodawców w dziedzinie publicznych sieci przekazu oraz usług telekomunikacyjnych.
( 183 ) Uznaje się, że określenie „niedyskryminacyjny” odnosi się do zasad największego uprzywilejowania i traktowania narodowego, jak to określono w Układzie, jak również odzwierciedla właściwe w tym sektorze stosowanie określenia oznaczającego „wymogi i warunki nie mniej korzystne niż przyznane jakiemukolwiek innemu użytkownikowi podobnej publicznej sieci przekazu albo usług telekomunikacyjnych w podobnych okolicznościach”.
( 184 ) Jeżeli w niniejszym Porozumieniu jest mowa o „podmiotach”, w przypadku oddzielnego terytorium celnego, Członka WTO, będzie to oznaczało osoby fizyczne lub prawne, które mają siedzibę lub które mają istniejące i działające przedsiębiorstwo przemysłowe lub handlowe na takim terytorium celnym.
( 185 ) W niniejszym Porozumieniu „Konwencja paryska” oznacza Konwencję paryską o ochronie własności przemysłowej. „Konwencja paryska (1967)” oznacza Akt sztokholmski tej konwencji z dnia 14 lipca 1967 roku. „Konwencja berneńska” oznacza Konwencję berneńską o ochronie dzieł literackich i artystycznych. „Konwencja berneńska (1971)” oznacza Akt paryski tej Konwencji z dnia 24 lipca 1971 roku. „Konwencja rzymska” oznacza Międzynarodową konwencję o ochronie wykonawców, producentów fonogramów i organizacji nadawczych, przyjętą w Rzymie w dniu 26 października 1961 roku. „Traktat o własności intelektualnej w odniesieniu do układów scalonych” (Traktat IPIC) oznacza traktat o własności intelektualnej w odniesieniu do układów scalonych, przyjęty w Waszyngtonie w dniu 26 maja 1989 roku. „Porozumienie WTO” oznacza Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu (WTO).
( 186 ) Dla celów artykułów 3 i 4 niniejszego Porozumienia „ochrona” uwzględnia sprawy mające wpływ na dostępność, nabycie, zakres, utrzymanie w mocy oraz dochodzenie i egzekwowanie praw własności intelektualnej, a także te sprawy mające wpływ na korzystanie z praw własności intelektualnej, które uregulowane zostały w sposób szczególny w niniejszym Porozumieniu.
( 187 ) Niezależnie od pierwszego zdania artykułu 42, Członkowie mogą w związku z tymi zobowiązaniami wprowadzić zamiennie dochodzenie praw w trybie postępowania administracyjnego.
( 188 ) Dla celów niniejszego artykułu pojęcia „element wynalazczy” i „nadający się do przemysłowego stosowania” mogą być przez Członka uznane za synonimy pojęć odpowiednio „nieoczywisty” i „użyteczny”.
( 189 ) Uprawnienie to, jak wszystkie inne przyznane na podstawie niniejszego Porozumienia dotyczące używania, sprzedaży, przywozu lub innej formy dystrybucji towarów podlega postanowieniom artykułu 6.
( 190 ) „Inne użycie” odnosi się do użycia innego niż dozwolone na podstawie artykułu 30.
( 191 ) Rozumie się, że ci Członkowie, którzy nie mają systemu pierwotnego udzielenia, mogą ustalić, że okres ochrony będzie liczony od daty dokonania zgłoszenia w systemie pierwotnego udzielenia.
( 192 ) Pojęcie „posiadacz praw” w niniejszym Rozdziale ma być tak samo rozumiane, jak pojęcie „posiadający prawo” w Traktacie IPIC.
( 193 ) Dla celów niniejszego postanowienia „sposób sprzeczny z uczciwymi praktykami handlowymi” będzie oznaczać co najmniej takie praktyki, jak naruszenie umowy, nadużycie zaufania i nakłanianie do naruszenia lub nadużycia, i obejmuje uzyskanie niejawnej informacji przez osoby trzecie, które wiedziały lub wykazały rażące niedbalstwo w związku z brakiem wiedzy o tym, że informacja uzyskana została przy zastosowaniu takich praktyk.
( 194 ) Dla celów niniejszej Części pojęcie „posiadacz praw” obejmuje zrzeszenia i stowarzyszenia mające zdolność prawną do dochodzenia takich praw.
( 195 ) Jeżeli Członek zniósł praktycznie całą kontrolę ruchu towarów przez jego granicę z innym Członkiem, z którym tworzy część unii celnej, nie będzie miał obowiązku stosowania postanowień niniejszej Sekcji na tej granicy.
( 196 ) Rozumie się, że nie będzie obowiązku stosowania takich procedur do przywozu towarów umieszczonych na rynku innego kraju przez lub za zgodą posiadacza praw lub do towarów w tranzycie.
( 197 ) Dla celów niniejszego Porozumienia:
„towary oznaczone podrabianym znakiem towarowym” będą rozumiane jako towary, włącznie z opakowaniem, noszące bez upoważnienia znak towarowy, który jest identyczny ze znakiem towarowym ważnie zarejestrowanym dla takich towarów lub który nie może być odróżniony w swym zasadniczym wyglądzie od takiego znaku towarowego i który przez to narusza prawa właściciela znaku towarowego, o którym mowa, na podstawie prawa kraju przywożącego;
„pirackie towary naruszające prawa autorskie” będą rozumiane jako towary, które są kopiami wykonanymi bez zgody posiadacza praw lub osoby należycie upoważnionej przez niego w kraju, w którym je wyprodukowano i które są wykonane bezpośrednio lub pośrednio z takiego przedmiotu, że wykonanie kopii stanowiłoby naruszenie praw autorskich lub prawa pokrewnego według prawa kraju przywożącego.
( 198 ) Uważa się, że DSB podjął przez consensus decyzję w sprawie przedstawionej mu do rozpatrzenia, jeśli żaden z Członków obecnych na posiedzeniu DSB, na którym decyzję podjęto, nie zgłosił w sposób formalny zastrzeżenia do proponowanej decyzji.
( 199 ) Niniejszy ustęp będzie stosowany również do sporów, w przypadku których raport zespołu orzekającego nie został przyjęty lub w pełni zastosowany.
( 200 ) Jeśli postanowienia któregokolwiek innego porozumienia wymienionego dotyczące środków podjętych przez rządy lub inne władze regionalne lub lokalne na terytorium Członka zawierają regulacje różne od przyjętych w niniejszym ustępie, będą przeważać regulacje zawarte w takim innym porozumieniu wymienionym.
( 201 ) Odpowiednie postanowienia w sprawie konsultacji zawarte w porozumieniach wymienionych są podane poniżej: Porozumienie w sprawie rolnictwa, artykuł 19; Porozumienie w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych, ustęp 1 artykułu 11; Porozumienie w sprawie tekstyliów i odzieży, ustęp 4 artykułu 8; Porozumienie w sprawie barier technicznych w handlu, ustęp 1 artykułu 14; Porozumienie w sprawie środków dotyczących inwestycji i związanych z handlem, artykuł 8; Porozumienie o stosowaniu artykułu VI GATT 1994, ustęp 2 artykułu 17; Porozumienie o stosowaniu artykułu VII GATT 1994, ustęp 2 artykułu 19; Porozumienie w sprawie inspekcji przedwysyłkowej, artykuł 7; Porozumienie w sprawie reguł pochodzenia, artykuł 7; Porozumienie w sprawie licencjonowania przywozu, artykuł 6; Porozumienie w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych, artykuł 30; Porozumienie w sprawie środków ochronnych, artykuł 14; Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, artykuł 64.1 oraz jakiekolwiek odpowiednie postanowienia w sprawie konsultacji zawarte w Porozumieniach wymienionych w Załączniku 4 do Porozumienia WTO, jakie zostały wskazane przez kompetentne organy każdego Porozumienia i notyfikowane DSB.
( 202 ) Na wniosek strony wnoszącej skargę sesja DSB będzie zwołana w tym celu w ciągu 15 dni od daty wniosku z zachowaniem wymogu powiadomienia o sesji z dziesięciodniowym wyprzedzeniem.
( 203 ) W przypadku gdy stroną sporu są unie celne lub wspólne rynki, postanowienie to odnosi się do wszystkich państw członkowskich unii celnych lub wspólnych rynków.
( 204 ) Jeśli posiedzenie DSB w okresie umożliwiającym wypełnienie wymogów ustępów 1 i 4 artykułu 16 nie było przewidziane, zostanie ono zwołane w tym celu.
( 205 ) Jeśli w tym okresie nie było przewidziane spotkanie DSB, zostanie ono zwołane w tym celu.
( 206 ) „Zainteresowany Członek” jest to strona sporu, do której skierowane są zalecenia zespołu orzekającego lub Organu Apelacyjnego.
( 207 ) W przypadku zaleceń w sprawach niedotyczących naruszenia GATT 1994 lub innego porozumienia wymienionego, patrz: artykuł 26.
( 208 ) Jeśli posiedzenie DSB nie było przewidziane w tym okresie, zostanie ono zwołane w tym celu.
( 209 ) Jeśli strony nie uzgodnią arbitra w ciągu 10 dni od skierowania sprawy do arbitrażu, arbitra wyznaczy Dyrektor Generalny w ciągu 10 dni po konsultacjach ze stronami.
( 210 ) Określenie „arbiter” będzie rozumiane jako oznaczające osobę lub grupę osób.
( 211 ) Lista zamieszczona w dokumencie MTN.GNS/W/120 wymienia 11 sektorów.
( 212 ) Określenie „arbiter” będzie rozumiane, jako oznaczające osobę, lub grupę osób.
( 213 ) Określenie „arbiter” będzie rozumiane jako oznaczające osobę lub grupę osób lub uczestników poprzedniego zespołu orzekającego, gdy pełnią oni funkcję arbitra.
( 214 ) Jeśli postanowienia któregokolwiek porozumienia wymienionego, dotyczące środków podjętych przez rządy regionalne lub władze lokalne na terytorium Członka, zawierają regulacje różne od zawartych w tym ustępie, będą przeważać postanowienia takiego porozumienia wymienionego.
( 215 ) Lista ta nie modyfikuje istniejących wymogów w zakresie notyfikacji określonych w Wielostronnych porozumieniach handlowych zamieszczonych w załączniku 1A Porozumienia WTO lub, w odpowiednim przypadku, w Fakultatywnych porozumieniach handlowych zamieszczonych w załączniku 4 Porozumienia WTO.
( 216 ) Dla każdej ze Stron, dodatek I jest podzielony na pięć załączników:
Właściwe progi zostały określone w załącznikach każdej ze Stron.
( 217 ) Niniejsze Porozumienie ma zastosowanie do wszelkich zamówień publicznych o wartości szacunkowej kontraktu równej lub wyższej od wysokości progowej w dniu opublikowania ogłoszenia zgodnie z artykułem IX.
( 218 ) Do celów niniejszego Porozumienia za regulację techniczną uważa się dokument określający cechy produktu lub usługi lub odpowiednich technologii i metod produkcji, w tym odpowiednie przepisy administracyjne, których przestrzeganie jest obowiązkowe. Może on również zawierać lub dotyczyć wyłącznie wymogów w zakresie terminologii, symboli, opakowania, oznakowania lub etykietownia stosowanych do produktu, usługi, procesu lub metody produkcji.
( 219 ) Do celów niniejszego Porozumienia za normę uważa się dokument zatwierdzony przez uznany organ, który przewiduje, celem powszechnego i powtarzającego się stosowania, zasady, wytyczne lub cechy produktów lub usług lub związanych z nimi procesów i metod produkcji, których przestrzeganie nie jest obowiązkowe. Może on zawierać lub dotyczyć wyłącznie wymogów w zakresie terminologii, symboli, opakowania, oznakowania lub etykietowania, stosowanych do produktu, usługi, procesu lub metody produkcji.
( 220 ) Pod określeniem „już dostarczonego sprzętu” rozumie się również oprogramowanie zakładając, że pierwotne zamówienie oprogramowania było objęte niniejszym Porozumieniem.
( 221 ) Oryginalny rozwój pierwszego produktu lub usługi może objąć ograniczony zakres produkcji lub dostaw w celu włączenia wyników testów oraz zademonstrowania, że dany produkt lub usługa nadaje się do produkcji lub dostaw w ilości o akceptowalnych normach jakości. Określenie to nie obejmuje ilości produkcji lub dostaw wymaganych do osiągnięcia komercyjnej rentowności lub zagwarantowania zwrotu kosztów działalności badawczo-rozwojowej.
( 222 ) Przez umowy kompensacyjne w zakresie zamówień publicznych rozumie się środek zachęcający do rozwoju lokalnego lub poprawy rachunku bilansu płatniczego poprzez zastosowanie wymogu składnika krajowego, licencjonowania technologii, wymogów inwestycyjnych, handlu wymiennego lub podobnych wymogów.
( 223 ) Do celów niniejszego Porozumienia określenie „rząd” obejmuje również właściwe władze Wspólnot Europejskich.
( 224 ) Wszystkie postanowienia Porozumienia z 1988 roku, z wyjątkiem preambuły, artykułu VII oraz artykułu IX poza ustępem 5 litery a) i b) oraz ustępem 10.
( 224 ) In this Arrangement and in the Protocols annexed thereto, the term „country” is deemed to include the European Economic Community.
( 224 ) This preambular provision applies only among participants that are Contracting Parties to the GATT.
( 224 ) It is confirmed that the term „matter” in this paragraph includes any matter which is covered by multilateral agreements negotiated within the framework of the Multilateral Trade Negotiations, in particular those bearing on export and import measures. It is further confirmed that the provisions of Article IV:5 and this footnote are without prejudice to the rights and obligations of the parties to such agreements.
( 224 ) The terms „acceptance” or „accepted” as used in this Article include the completion of any domestic procedures necessary to implement the provisions of this Arrangement.
( 224 ) For the purpose of this Arrangement, the term „government” is deemed to include the competent authorities of the European Economic Community.
( 224 ) This provision applies only among participants that are Contracting Parties to the GATT.
( 224 ) Derived from the manufacture of butter and anhydrous milk fat.
( 224 ) Annex I (1) is not reproduced.
( 224 ) US$ 600 per metric ton since 1 October 1981.
( 224 ) US$ 830 per metric ton since 5 June 1985.
( 224 ) US$ 600 per metric ton since 1 October 1981.
( 224 ) As defined in Article 2.1 (c) of this Procotol.
( 224 ) See Annex l(b), „Schedule of price differentials according to milk fat content”. (Annex 1 (b) is not reproduced).
( 224 ) See Article 2.
( 224 ) See Annex I(c), „Register of Processes and Control Measures”. It is understood that exporters would be permitted to ship skimmed-milk powder and buttermilk powder for animal feed purposes in an unaltered state to importers which have nad their processes and control measures inserted in the Register. In this case, exporters world inform the Committee of their intention to ship unaltered skimmed-milk powder and or buttermilk powder for animal feed purposes to those importers which have their processes and control measures registered. (Annex I (c) is not reproduced).
( 224 ) Annex II(a) is not reproduced.
( 224 ) US$ 1 200 per metric ton since 5 June 1985.
( 224 ) US$ 1 000 per metric ton since 5 June 1985.
( 224 ) See Article 2.
( 224 ) Annex III(a) is not reproduced.
( 224 ) US$ 1 000 per metric ton since 1 October 1981.
( 224 ) See Article 2.
( 225 ) Postanowienie to stosuje się jedynie do Umawiających się Stron GATT.
(
226
)
Uwaga:
Potwierdza się, że wyraz „sprawa” w niniejszym akapicie zawiera w sobie każdą sprawę wchodzącą w zakres porozumień wielostronnych wynegocjowanych w ramach Wielostronnych Negocjacji Handlowych, w szczególności tych mających wpływ na środki przywozowe i wywozowe. Potwierdza się również, że postanowienia artykułu IV ustęp 6 oraz niniejszy przypis są bez uszczerbku dla praw i obowiązków stron takich porozumień.
( 227 ) Pojęcia „przyjęcie” lub „przyjęte” stosowane w niniejszym artykule obejmuje zakończenie wszelkich procedur krajowych koniecznych dla wykonania postanowień niniejszego Porozumienia.
( 228 ) Do celów niniejszego Porozumienia, pojęcie „rząd” uznaje się za obejmujące właściwe władze Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.
( 229 ) Postanowienie to ma zastosowanie jedynie do umawiających się stron GATT.