This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62014CN0606
Case C-606/14 P: Appeal brought on 23 December 2014 by Portovesme Srl against the judgment delivered by the General Court (Eighth Chamber) of 16 October 2014 in Case T-291/11 Portovesme v Commission
Sprawa C-606/14 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 16 października 2014 r. w sprawie T-291/11, Portovesme/Komisja, wniesione w dniu 23 grudnia 2014 r. przez Portovesme Srl
Sprawa C-606/14 P: Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 16 października 2014 r. w sprawie T-291/11, Portovesme/Komisja, wniesione w dniu 23 grudnia 2014 r. przez Portovesme Srl
Dz.U. C 89 z 16.3.2015, p. 9–10
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
16.3.2015 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 89/9 |
Odwołanie od wyroku Sądu (ósma izba) wydanego w dniu 16 października 2014 r. w sprawie T-291/11, Portovesme/Komisja, wniesione w dniu 23 grudnia 2014 r. przez Portovesme Srl
(Sprawa C-606/14 P)
(2015/C 089/10)
Język postępowania: włoski
Strony
Wnoszący odwołanie: Portovesme Srl (przedstawiciele: G. Dore, M. Liberati, A. Vinci, F. Ciulli, avvocati)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska
Żądania wnoszącego odwołanie
— |
Uchylenie zaskarżonego wyroku i w konsekwencji stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji przy uwzględnieniu żądań sformułowanych w skardze w pierwszej instancji (z wykreśleniem wyrażenia „w części, która zostanie uznana za uzasadnioną” z pkt 1 żądań); |
— |
Posiłkowo – uwzględnienie niniejszego odwołania i skierowanie sprawy do Sądu do ponownego rozpoznania skargi z uwzględnieniem stanowiska przyjętego w niniejszej instancji; |
— |
Obciążenie Komisji kosztami poniesionymi w obu instancjach. |
Zarzuty i główne argumenty
Wnosząca odwołanie podnosi w jego uzasadnieniu siedem zarzutów celem uchylenia zaskarżonego wyroku:
1. |
W zarzucie pierwszym wnosząca odwołanie kwestionuje zaskarżony wyrok pod kątem błędnej oceny zasady rozsądnego czasu trwania postępowania administracyjnego i zasady uzasadnionych oczekiwań w odniesieniu do części spornej decyzji, w której nakazano odzyskanie przyznanej pomocy. |
2. |
W zarzucie drugim wnosząca odwołanie podnosi, że zaskarżony wyrok narusza prawo i podlega uchyleniu z powodu braku uzasadnieniu Sądu w części, w której stwierdził, że sporna decyzja nie narusza zasad staranności i bezstronności działań administracyjnych. |
3. |
W zarzucie trzecim wnosząca odwołanie podnosi naruszenie przez Sąd art. 19 TUE w punktach zaskarżonego wyroku, w których dokonał własnej wykładni uregulowania krajowego również wbrew jego dosłownemu brzmieniu, przy oczywistym przekroczeniu granic swoich kompetencji. |
4. |
W zarzucie czwartym wnosząca odwołanie podnosi błędną ocenę przez Sąd zaskarżonego nierównego traktowania z innym podmiotem (Alcoa-Alumix) w odniesieniu do analogicznego środka pomocy, jak też naruszenie art. 108 TFUE, gdyż pomoc powinna była zostać zbadana jako „istniejąca”. |
5. |
W zarzucie piątym wnosząca odwołanie podnosi naruszenie art. 107 ust. 1 TFUE ze względu na to, że wbrew temu, co przyjął Sąd, kwestionowany środek nie stanowi nienależnej korzyści ani nie wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. |
6. |
W zarzucie szóstym wnosząca odwołanie podniosła brak przeprowadzenia przez Sąd oceny lub jej niewystarczający lub błędny charakter w odniesieniu do zarzuconego selektywnego charakteru środka. |
7. |
W zarzucie siódmym i ostatnim wnosząca odwołanie podnosi, że Sąd naruszył art. 174 TFUE i art. 107 ust. 1 i 3 TFUE, gdyż środek kompensujący jest z jednej strony zgodny z polityką spójności społecznej dla regionów wyspiarskich pozbawionych infrastruktury, a z drugiej strony zgodny z odstępstwami, o których mowa w art. 107 TFUE. |