This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62002CJ0429
Streszczenie wyroku
Streszczenie wyroku
1. Swoboda świadczenia usług – Telewizyjna działalność transmisyjna [nadawcza] – Dyrektywa 89/552 – Zakres stosowania – Pojęcie reklamy telewizyjnej – Uregulowania dotyczące reklamy pośredniej polegającej na pojawianiu się na ekranie tablic reklamowych podczas retransmisji określonych wydarzeń sportowych mających miejsce na terytorium innych Państw Członkowskich – Wyłączenie
(dyrektywa 89/552, art. 1 lit. b), art. 2 ust. 2, art. 10 i 11)
2. Swoboda świadczenia usług – Ograniczenia – Zakaz reklamy telewizyjnej napojów alkoholowych podczas transmisji wydarzeń sportowych – Uzasadnienie względami ochrony zdrowia publicznego
[Traktat WE, art. 56 ust. 1 i art. 59 (obecnie, po zmianach, art. 46 ust. 1 WE i art. 49 WE)]
1. Artykuł 2 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze dyrektywy 89/552 w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej [nadawczej], który zobowiązuje Państwa Członkowskie do zagwarantowania swobody odbioru i nieograniczania na swoim terytorium retransmisji programów telewizyjnych nadawanych z innych Państw Członkowskich z powodów, które zostały objęte przepisami tej dyrektywy, nie stoi na przeszkodzie ustanowieniu przez Państwo Członkowskie zakazu reklamy telewizyjnej napojów alkoholowych będących w obrocie w tym państwie w zakresie dotyczącym reklamy pośredniej, polegającej na pojawianiu się na ekranie tablic reklamowych widocznych podczas retransmisji z dwustronnych międzynarodowych wydarzeń sportowych, odbywających się na terytorium innych Państw Członkowskich.
Takiej pośredniej reklamy telewizyjnej nie można bowiem uznać za „reklamę telewizyjną” w rozumieniu art. 1 lit. b), art. 10 i 11 tej dyrektywy, o ile nie stanowi ona zindywidualizowanego przekazu emitowanego w celu promocji towarów lub usług.
(por. pkt 27, 29 oraz pkt 1 sentencji)
2. Artykuł 59 Traktatu WE, obecnie, po zmianie, art. 49 WE, nie stoi na przeszkodzie ustanowieniu przez Państwo Członkowskie zakazu reklamy telewizyjnej napojów alkoholowych będących w obrocie w tym państwie w zakresie dotyczącym reklamy pośredniej, polegającej na pojawianiu się na ekranie tablic reklamowych widocznych podczas retransmisji z dwustronnych wydarzeń sportowych, odbywających się na terytorium innych Państw Członkowskich.
Prawdą jest, że uregulowania takie dotyczące reklamy telewizyjnej stanowią ograniczenie swobodnego świadczenia usług w rozumieniu art. 59 Traktatu WE. Ograniczają one bowiem, z jednej strony, swobodne świadczenie usług w zakresie reklamy w ten sposób, że właściciele tablic reklamowych powinni zapobiegawczo odmówić wszelkiej reklamy napojów alkoholowych, jeżeli możliwe jest, że wydarzenie sportowe będzie retransmitowane do danego Państwa Członkowskiego. Z drugiej strony, przepisy te stoją na przeszkodzie swobodnemu świadczeniu usług w zakresie nadawania programów telewizyjnych, gdyż nadawcy tego państwa powinni odmówić nadania każdej retransmisji z wydarzeń sportowych, podczas której widoczne byłyby tablice z umieszczoną na nich reklamą napojów alkoholowych będących w obrocie we tym państwie, a organizatorzy wydarzeń sportowych odbywających się za granicą nie mogą sprzedawać praw do retransmisji tym nadawcom, jeżeli audycja telewizyjna związana z takim wydarzeniem sportowym może zawierać pośrednią reklamę telewizyjną wskazanych napojów alkoholowych.
Takie uregulowanie w zakresie reklamy telewizyjnej ma jednak na celu ochronę zdrowia publicznego w rozumieniu art. 56 ust. 1 Traktatu WE (obecnie, po zmianach, art. 46 ust. 1 WE), albowiem środki ograniczające możliwości reklamy napojów alkoholowych, zmierzające do zwalczania nadużywania alkoholu odpowiadają trosce o zdrowie publiczne.
Ponadto tego rodzaju uregulowania w zakresie reklamy telewizyjnej są właściwe do zapewnienia realizacji tego celu i nie wykraczają poza to, co jest konieczne dla jego osiągnięcia. Uregulowania te ograniczają bowiem przypadki, w których tablice reklamujące napoje alkoholowe mogą być ukazane w telewizji i mogą w związku z tym ograniczyć emisję takich obrazów, redukując w ten sposób możliwość nakłaniania widzów do spożywania napojów alkoholowych.
(por. pkt 35, 37-38, 41 i pkt 2 sentencji)