This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62015TJ0070
Wyrok Sądu (siódma izba) z dnia 30 września 2016 r. (Fragmenty).
Trajektna luka Split d.d. przeciwko Komisji Europejskiej.
Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 102 TFUE – Ustalenie przez organ zarządzający portem w Splicie stawek za usługi portowe w zakresie ruchu wewnętrznego na maksymalnym poziomie – Odrzucenie skargi do Komisji – Rozpatrzenie sprawy przez organ ochrony konkurencji państwa członkowskiego – Brak interesu Unii.
Sprawa T-70/15.
Wyrok Sądu (siódma izba) z dnia 30 września 2016 r. (Fragmenty).
Trajektna luka Split d.d. przeciwko Komisji Europejskiej.
Konkurencja – Nadużycie pozycji dominującej – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 102 TFUE – Ustalenie przez organ zarządzający portem w Splicie stawek za usługi portowe w zakresie ruchu wewnętrznego na maksymalnym poziomie – Odrzucenie skargi do Komisji – Rozpatrzenie sprawy przez organ ochrony konkurencji państwa członkowskiego – Brak interesu Unii.
Sprawa T-70/15.
Court reports – general
Sprawa T‑70/15
(publikacja fragmentów)
Trajektna luka Split d.d.
przeciwko
Komisji Europejskiej
„Konkurencja — Nadużycie pozycji dominującej — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 102 TFUE — Ustalenie przez organ zarządzający portem w Splicie stawek za usługi portowe w zakresie ruchu wewnętrznego na maksymalnym poziomie — Odrzucenie skargi do Komisji — Rozpatrzenie sprawy przez organ ochrony konkurencji państwa członkowskiego — Brak interesu Unii”
Streszczenie – wyrok Sądu (siódma izba) z dnia 30 września 2016 r.
Konkurencja – Postępowanie administracyjne – Decyzja Komisji o nienadaniu biegu skardze do Komisji, która została już rozpatrzona i odrzucona ze względów związanych z pierwszeństwem przez krajowy organ ochrony konkurencji – Dopuszczalność – Przesłanki
(art. 101 WE, 102 WE; rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 13 ust. 2)
Konkurencja – Podział kompetencji między Komisję a krajowe organy ochrony konkurencji – Decyzja krajowego organu konkurencji, który odrzucił skargę – Kontrola sądowa – Właściwość sądów krajowych
(art. 101 WE, 102 WE; rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 13 ust. 2)
Przystąpienie nowych państw członkowskich do Unii Europejskiej – Chorwacja – Zdolność sądów krajowych do stosowania prawa Unii
Artykuł 13 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 dotyczy, podobnie jak całość przepisów tego rozporządzenia, sytuacji, w których stosuje się art. 101 TFUE i 102 TFUE. Komisja może w konsekwencji odrzucić skargę na podstawie wspomnianego przepisu jedynie w wypadku, gdy skarga ta była już przedmiotem badania w świetle norm prawa konkurencji Unii.
W tych okolicznościach, w przypadku gdy krajowy organ konkurencji we wszystkich swoich decyzjach wypowiadał się jedynie w kontekście krajowego prawa konkurencji, nie można skorzystać z postanowień art. 13 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003, które nie mają wobec tego zastosowania.
(por. pkt 26–29)
Komisja nie może być traktowana przez podmioty gospodarcze, które odniosły szkodę wskutek naruszenia reguł konkurencji, jako organ odwoławczy kompetentny w zakresie uchylania decyzji organów krajowych, które nie ustosunkowały się pozytywnie do ich skargi. Kontrola decyzji organów ochrony konkurencji państw członkowskich należy bowiem wyłącznie do sądów krajowych pełniących podstawową funkcję w ramach stosowania reguł konkurencji Unii.
(por. pkt 34)
Republika Chorwacji mogła przystąpić do Unii dopiero po spełnieniu kryteriów politycznych i gospodarczych oraz zobowiązań ciążących na państwach kandydujących do przystąpienia, określonych przez Radę Europejską na posiedzeniu w Kopenhadze (Dania) w dniach 21 i 22 czerwca 1993 r. Kryteria te wymagają od państw kandydackich w szczególności zdolności skutecznego stosowania zasad, norm i polityki składających się na całokształt przepisów prawa Unii. Wobec tego zdolność sadów chorwackich do stosowania prawa Unii co do zasady nie powinna być kwestionowana.
(por. pkt 53, 54)