This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62011CJ0463
Streszczenie wyroku
Streszczenie wyroku
Sprawa C-463/11
L
przeciwko
M
(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg)
„Dyrektywa 2001/42/WE — Ocena wpływu niektórych planów i programów na środowisko — Artykuł 3 ust. 4 i 5 — Określenie rodzajów planów mogących mieć znaczący wpływ na środowisko — Plany zagospodarowania „rozwoju wewnętrznego” wyłączone z oceny wpływu na środowisko na podstawie ustawodawstwa krajowego — Niewłaściwa ocena wymogu jakościowego w postaci „rozwoju wewnętrznego” — Brak wpływu na ważność planu zagospodarowania — Naruszenie skuteczności dyrektywy”
Streszczenie – Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 kwietnia 2013 r.
Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Granice – Właściwość sądu krajowego – Ustalenie i ocena stanu faktycznego sporu – Niezbędność orzeczenia prejudycjalnego oraz znaczenie zadanych pytań – Ocena przez sąd krajowy – Pytania pozbawione w sposób oczywisty znaczenia dla sprawy i pytania hipotetyczne zadane w kontekście wykluczającym użyteczną odpowiedź – Pytania pozbawione związku z przedmiotem sporu przed sądem krajowym
(art. 267 TFUE)
Pytania prejudycjalne – Właściwość sądu krajowego – Ocena ustawodawstwa krajowego
(art. 267 TFUE)
Środowisko naturalne – Ocena skutków wywieranych przez niektóre plany i programy na środowisko naturalne – Dyrektywa 2001/42 – Obowiązek dokonania przez właściwe organy oceny wpływu na środowisko poprzedzającej przyjęcie – Pominięcie tej oceny wpływu – Obowiązek zapewnienia skuteczności (effet utile) dyrektywy – Zakres
(dyrektywa 2001/42 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 3 ust. 1, 4, 5)
Środowisko naturalne – Ocena skutków wywieranych przez niektóre plany i programy na środowisko naturalne – Dyrektywa 2001/42 – Obowiązek dokonania przez właściwe organy oceny wpływu na środowisko poprzedzającej przyjęcie – Pominięcie tej oceny wpływu – Spoczywający na sądach krajowych obowiązek zaradzenia temu – Zakres
(dyrektywa 2001/42 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 3 ust. 1)
Zobacz tekst orzeczenia.
(por. pkt 28)
Zobacz tekst orzeczenia.
(por. pkt 29)
Artykuł 3 ust. 5 w związku z art. 3 ust. 4 dyrektywy 2001/42 w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, zgodnie z którym naruszenie warunku jakościowego, wprowadzonego przepisem transponującym tę dyrektywę w celu zwolnienia szczególnego rodzaju planu zagospodarowania z oceny środowiskowej na podstawie owej dyrektywy, nie ma wpływu na ważność tego planu.
W istocie system taki prowadzi do całkowitego pozbawienia skuteczności art. 3 ust. 1 dyrektywy, wymagającego przeprowadzenia oceny wpływu na środowisko planów określonych w jej art. 3 ust. 3 i 4, które to plany mogą powodować znaczący wpływ na środowisko.
(por. pkt 38, 45; sentencja)
Ponieważ plan w rozumieniu dyrektywy 2001/42 w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko należało przed jego przyjęciem poddać ocenie jego wpływu na środowisko zgodnie z wymogami dyrektywy, to sądy krajowe rozpatrujące skargę, która zmierza do uchylenia takiego planu, są zobowiązane do przyjęcia wszelkich środków ogólnych lub szczególnych w celu usunięcia braku takiej oceny.
(por. pkt 43)
Sprawa C-463/11
L
przeciwko
M
(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg)
„Dyrektywa 2001/42/WE — Ocena wpływu niektórych planów i programów na środowisko — Artykuł 3 ust. 4 i 5 — Określenie rodzajów planów mogących mieć znaczący wpływ na środowisko — Plany zagospodarowania „rozwoju wewnętrznego” wyłączone z oceny wpływu na środowisko na podstawie ustawodawstwa krajowego — Niewłaściwa ocena wymogu jakościowego w postaci „rozwoju wewnętrznego” — Brak wpływu na ważność planu zagospodarowania — Naruszenie skuteczności dyrektywy”
Streszczenie – Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 18 kwietnia 2013 r.
Pytania prejudycjalne — Właściwość Trybunału — Granice — Właściwość sądu krajowego — Ustalenie i ocena stanu faktycznego sporu — Niezbędność orzeczenia prejudycjalnego oraz znaczenie zadanych pytań — Ocena przez sąd krajowy — Pytania pozbawione w sposób oczywisty znaczenia dla sprawy i pytania hipotetyczne zadane w kontekście wykluczającym użyteczną odpowiedź — Pytania pozbawione związku z przedmiotem sporu przed sądem krajowym
(art. 267 TFUE)
Pytania prejudycjalne — Właściwość sądu krajowego — Ocena ustawodawstwa krajowego
(art. 267 TFUE)
Środowisko naturalne — Ocena skutków wywieranych przez niektóre plany i programy na środowisko naturalne — Dyrektywa 2001/42 — Obowiązek dokonania przez właściwe organy oceny wpływu na środowisko poprzedzającej przyjęcie — Pominięcie tej oceny wpływu — Obowiązek zapewnienia skuteczności (effet utile) dyrektywy — Zakres
(dyrektywa 2001/42 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 3 ust. 1, 4, 5)
Środowisko naturalne — Ocena skutków wywieranych przez niektóre plany i programy na środowisko naturalne — Dyrektywa 2001/42 — Obowiązek dokonania przez właściwe organy oceny wpływu na środowisko poprzedzającej przyjęcie — Pominięcie tej oceny wpływu — Spoczywający na sądach krajowych obowiązek zaradzenia temu — Zakres
(dyrektywa 2001/42 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 3 ust. 1)
Zobacz tekst orzeczenia.
(por. pkt 28)
Zobacz tekst orzeczenia.
(por. pkt 29)
Artykuł 3 ust. 5 w związku z art. 3 ust. 4 dyrektywy 2001/42 w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, zgodnie z którym naruszenie warunku jakościowego, wprowadzonego przepisem transponującym tę dyrektywę w celu zwolnienia szczególnego rodzaju planu zagospodarowania z oceny środowiskowej na podstawie owej dyrektywy, nie ma wpływu na ważność tego planu.
W istocie system taki prowadzi do całkowitego pozbawienia skuteczności art. 3 ust. 1 dyrektywy, wymagającego przeprowadzenia oceny wpływu na środowisko planów określonych w jej art. 3 ust. 3 i 4, które to plany mogą powodować znaczący wpływ na środowisko.
(por. pkt 38, 45; sentencja)
Ponieważ plan w rozumieniu dyrektywy 2001/42 w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko należało przed jego przyjęciem poddać ocenie jego wpływu na środowisko zgodnie z wymogami dyrektywy, to sądy krajowe rozpatrujące skargę, która zmierza do uchylenia takiego planu, są zobowiązane do przyjęcia wszelkich środków ogólnych lub szczególnych w celu usunięcia braku takiej oceny.
(por. pkt 43)