This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62007TJ0189
Streszczenie wyroku
Streszczenie wyroku
Sprawa T-189/07
Frosch Touristik GmbH
przeciwko
Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)
„Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Słowny wspólnotowy znak towarowy FLUGBÖRSE — Data właściwa do zbadania bezwzględnej podstawy unieważnienia — Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 40/94 [obecnie art. 52 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009]”
Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 3 czerwca 2009 r. II ‐ 1505
Streszczenie wyroku
Wspólnotowy znak towarowy – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Bezwzględne podstawy unieważnienia
(rozporządzenie Rady nr 40/94, art. 51 ust. 1 lit. a))
Właściwą datą do zbadania wniosku o unieważnienie na podstawie art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego jest data dokonania zgłoszenia spornego znaku towarowego. Okoliczność, iż orzecznictwo dopuszcza uwzględnienie dowodów noszących datę późniejszą niż ta data, daleka od podważenia tej wykładni omawianego artykułu, wzmacnia ją z uwagi na to, że uwzględnienie tych dowodów jest jedynie możliwe pod warunkiem, że dotyczą one sytuacji, jaka ma miejsce w dniu dokonania zgłoszenia znaku towarowego. Ta wykładnia art. 51 ust. 1 lit a) rozporządzenia nr 40/94 jest jedyną wykładnią pozwalającą na uniknięcie sytuacji, w której możliwość utraty zdolności rejestracyjnej znaku towarowego wzrasta wraz z długością trwania postępowania rejestracyjnego. Wykładnia, zgodnie z którą wymagane przesłanki winny być spełnione w momencie złożenia wniosku o rejestrację i winny być nadal spełnione do momentu rejestracji tego znaku towarowego, uzależniłaby natomiast częściowo rejestrację znaku towarowego od zdarzenia niepewnego, to znaczy długości trwania postępowania rejestracyjnego. W tym zakresie należy zaobserwować, że kwestia dotycząca długości trwania postępowania rejestracyjnego jest jednym z powodów, dla których art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 40/94 był interpretowany jako wymagający, by uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie używania nastąpiło przed dokonaniem zgłoszenia znaku towarowego.
(por. pkt 19, 20)