EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
The principle of equal treatment between persons
Zasada równego traktowania osób
Zasada równego traktowania osób
This summary has been archived and will not be updated, because the summarised document is no longer in force or does not reflect the current situation.
Zasada równego traktowania osób
Unia Europejska (UE) dysponuje bardzo zaawansowanymi ramami prawnymi w zakresie walki z dyskryminacjami. Jednak ramy te muszą być uzupełniane, aby rozszerzyć stosowanie zasady równego traktowania osób.
AKT
Wniosek Dyrektywa Rady z dnia 2 lipca 2008 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.
STRESZCZENIE
Celem niniejszego wniosku jest ochrona osób przed dyskryminacją związaną z niepełnosprawnością, wiekiem, orientacją seksualną, religią lub światopoglądem.
Wprowadzenie zasady równego traktowania musi uzupełnić ramy prawne Unii Europejskiej (UE), na które składają się dyrektywy w sprawie równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, równego traktowania kobiet i mężczyzn poza rynkiem pracy i równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy.
Zakres stosowania
Zasada równego traktowania odpowiada zakazowi dyskryminacji bezpośredniej * i dyskryminacji pośredniej * . Zakaz ten stosuje się do wszystkich osób, zarówno sektora publicznego, jak i prywatnego, łącznie z instytucjami publicznymi. Jego zakres obejmuje dziedziny ochrony socjalnej (w tym zabezpieczenie społeczne i opiekę zdrowotną), przywileje socjalne, edukację oraz dostęp i dostarczanie towarów i usług, w tym mieszkań oraz transportu.
Należy przewidzieć z wyprzedzeniem pewne środki i udogodnienia, aby umożliwić osobom niepełnosprawnym skuteczny i niedyskryminacyjny dostęp do sektorów objętych niniejszą dyrektywą. Niemniej jednak środki te nie mogą nakładać nieproporcjonalnych obciążeń. Obciążenia te mogą być pokryte ze środków przyjętych w ramach krajowych działań na rzecz równego traktowania.
Stosowanie zasady równości zgodnie z projektem dyrektywy nie podważa ustawodawstw krajowych odnoszących się do świeckości i organizacji przez państwa członkowskie własnych systemów edukacji. Zasada nie ma zastosowania do różnic traktowania ze względu na religię lub przekonania w sprawach dostępu do placówek nauczania, które opierają się na religii lub przekonaniach. Ponadto w zakres wniosku nie wchodzi zróżnicowane traktowanie ze względu na przynależność państwową i status prawny obcokrajowców na terytorium państw członkowskich.
Państwa członkowskie mogą wprowadzać lub utrzymywać przepisy zapewniające szerszą ochronę niż minimalne zalecenia przewidziane w dyrektywie, jak również środki dyskryminacji pozytywnej przeznaczone do wyrównania niekorzystnej sytuacji związanej z religią lub przekonaniami, wiekiem, niepełnosprawnością lub orientacją seksualną.
Środki odwoławcze
Każda osoba poszkodowana w wyniku nieposzanowania zasady równego traktowania lub mająca uzasadniony interes prawny w zapewnieniu jej przestrzegania powinna mieć możliwość dochodzenia roszczeń na drodze sądowej i administracyjnej.
Państwa członkowskie muszą podjąć środki, aby przystosować systemy sądowe, w szczególności poprzez podzielenie ciężaru dowodu między stronę skarżącą i stronę pozwaną oraz poprzez wprowadzenie środków umożliwiających ochronę osób, które złożyły skargę o dyskryminację przed ewentualnymi środkami zaradczymi.
Muszą także wyznaczyć niezależne organy, których aktywność ma na celu:
Kontekst
Wniosek dyrektywy ma swoje początki w priorytetach odnowionej agendy społecznej i ramowej strategii „Niedyskryminacja i równe szanse dla wszystkich”.
Jest zgodny z zasadami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych.
Pojęcia kluczowe stosowane w akcie
Odniesienia i procedury
Wniosek |
Dziennik Urzędowy |
Procedura |
COM(2008) 426 wersja ostateczna |
– |
Ostatnia aktualizacja: 17.07.2011