EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
International Convention for the Conservation of Atlantic Tunas
Międzynarodowa konwencja o ochronie tuńczyka atlantyckiego
Międzynarodowa konwencja o ochronie tuńczyka atlantyckiego
Międzynarodowa konwencja o ochronie tuńczyka atlantyckiego
Protokół zmieniający Międzynarodową konwencję o ochronie tuńczyka atlantyckiego
Uwaga: niniejsze streszczenie dotyczy konwencji z późniejszymi zmianami wprowadzonymi na mocy protokołu.
Struktura
Na mocy konwencji ustanawia się ICCAT, która ma realizować jej cele, stosując podejście ostrożnościowe i ekosystemowe, obejmujące:
Zgodnie z konwencją Komisja ICCAT powinna obradować co dwa lata, a każdy z członków ICCAT powinien być reprezentowany przez nie więcej niż trzech delegatów, którym mogą towarzyszyć eksperci i doradcy. W rzeczywistości Komisja ICCAT odbywa posiedzenia raz w roku i jest odpowiedzialna za:
Rada ICCAT spotyka się raz w przerwie pomiędzy posiedzeniami Komisji ICCAT. Składa się ona z przewodniczącego i wiceprzewodniczącego ICCAT oraz przedstawicieli nie mniej niż czterech i nie więcej niż dziesięciu członków Komisji.
Komisja ICCAT powołuje sekretarza wykonawczego i może tworzyć zespoły na podstawie gatunków lub rejonów geograficznych.
Zalecenia
ICCAT, na podstawie dowodów naukowych, przedstawia zalecenia mające na celu:
Sprzeciwy i spory
Członkowie Komisji ICCAT mogą składać na piśmie sprzeciw wobec zaleceń w przypadkach, gdy:
Strony wszelkich sporów muszą konsultować się ze sobą w celu rozstrzygnięcia sporów w sposób polubowny i tak szybko jak to możliwe. Każdy nierozstrzygnięty spór może zostać poddany ostatecznemu i wiążącemu postępowaniu arbitrażowemu, na wspólny wniosek stron sporu. Opis procedur rozstrzygania sporów zawiera załącznik.
Stosowanie
Członkowie Komisji ICCAT zgadzają się podjąć wszelkie działania konieczne do zapewnienia przestrzegania konwencji i muszą przekazywać, raz na dwa lata lub w innym określonym terminie, oświadczenie o działaniach podjętych w tym celu. Członkowie Komisji ICCAT muszą:
Uzgodnienia finansowe
Każdy z członków Komisji ICCAT wnosi do budżetu składkę obliczaną zgodnie z przepisami finansowymi przyjętymi przez Komisję ICCAT, które opierają się częściowo na łącznej przybliżonej masie połowów oraz na masie netto konserw, a także na stopniu rozwoju gospodarczego członków Komisji.
Współpraca
W konwencji postuluje się konieczność nawiązania kontaktów roboczych między Komisją ICCAT a Organizacją Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa oraz innymi międzynarodowymi komisjami ds. rybołówstwa oraz organizacjami naukowymi, które mogą wnieść wkład w jej prace, przy czym ich przedstawiciele mają możliwość udziału w posiedzeniach Komisji ICCAT, ale bez prawa głosu.
Rozporządzenie z 2017 r.
Rozporządzenie (UE) 2017/2107 ustanawia środki ochrony i kontroli daleko migrujących gatunków ryb zarządzanych przez ICCAT (wykaz odnośnych gatunków znajduje się w załączniku). Rozporządzenie zawiera szczegółowe zasady dotyczące szczególnych środków mających zastosowanie do następujących gatunków na obszarze konwencji ICCAT:
W rozporządzeniu zawarto także zasady dotyczące:
Więcej informacji:
Międzynarodowa konwencja o ochronie tuńczyka atlantyckiego (Dz.U. L 162 z 18.6.1986, s. 34–38).
Kolejne zmiany Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego zostały włączone do tekstu pierwotnego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.
Protokół zmieniający Międzynarodową konwencję o ochronie tuńczyka atlantyckiego (Dz.U. L 313 z 4.12.2019, s. 3–13).
Decyzja Rady 86/238/EWG z dnia 9 czerwca 1986 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego, zmienionej Protokołem załączonym do Aktu Końcowego Konferencji Pełnomocników Państw – Stron Konwencji, podpisanego w Paryżu dnia 10 lipca 1984 r. (Dz.U. L 162 z 18.6.1986, s. 33).
Decyzja Rady (UE) 2019/2025 z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Protokołu zmieniającego Międzynarodową konwencję o ochronie tuńczyka atlantyckiego (Dz.U. L 313 z 4.12.2019, s. 1–2).
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2107 z dnia 15 listopada 2017 r. ustanawiające środki zarządzania, ochrony i kontroli obowiązujące na obszarze konwencji Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) oraz zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1936/2001, (WE) nr 1984/2003 i (WE) nr 520/2007 (Dz.U. L 315 z 30.11.2017, s. 1–39).
Zobacz tekst skonsolidowany.
Ostatnia aktualizacja: 17.01.2022