Este documento es un extracto de la web EUR-Lex
Documento E2020J0005
Judgment of the Court of 25 February 2021 in Case E-5/20 SMA SA and Société Mutuelle d’Assurance du Bâtiment et des Travaux Publics v Finanzmarktaufsicht Liechtenstein (State liability – Directive 2009/138/EC – Supervisory obligations – Insurance claims – Policy holders and beneficiaries) 2021/C 245/16
Wyrok trybunału z dnia 25 lutego 2021 r. w sprawie E-5/20 SMA SA i Société Mutuelle d’Assurance du Bâtiment et des Travaux Publics przeciwko Finanzmarktaufsicht Liechtenstein (Odpowiedzialność państwa – Dyrektywa 2009/138/WE – Obowiązki nadzorcze –Roszczenia ubezpieczeniowe – Ubezpieczający i beneficjenci) 2021/C 245/16
Wyrok trybunału z dnia 25 lutego 2021 r. w sprawie E-5/20 SMA SA i Société Mutuelle d’Assurance du Bâtiment et des Travaux Publics przeciwko Finanzmarktaufsicht Liechtenstein (Odpowiedzialność państwa – Dyrektywa 2009/138/WE – Obowiązki nadzorcze –Roszczenia ubezpieczeniowe – Ubezpieczający i beneficjenci) 2021/C 245/16
Dz.U. C 245 z 24.6.2021, p. 20/20
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
24.6.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 245/20 |
WYROK TRYBUNAŁU
z dnia 25 lutego 2021 r.
w sprawie E-5/20
SMA SA i Société Mutuelle d’Assurance du Bâtiment et des Travaux Publics przeciwko Finanzmarktaufsicht Liechtenstein
(Odpowiedzialność państwa – Dyrektywa 2009/138/WE – Obowiązki nadzorcze –Roszczenia ubezpieczeniowe – Ubezpieczający i beneficjenci)
(2021/C 245/16)
W sprawie E-5/20 SMA SA i Société Mutuelle d’Assurance du Bâtiment et des Travaux Publics przeciwko Finanzmarktaufsicht Liechtenstein – WNIOSEK do Trybunału na mocy art. 34 Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości skierowany przez Sąd Najwyższy Księstwa Liechtensteinu (Fürstlicher Oberster Gerichtshof) w sprawie wykładni dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II), w szczególności jej art. 27 i 28, oraz poprzedzające ją: dyrektywa 73/239/EWG, dyrektywa 88/357/EWG i dyrektywa 92/49/EWG, Trybunał w składzie: Páll Hreinsson, prezes, oraz sędziowie: Per Christiansen (sędzia sprawozdawca) i Bernd Hammermann wydał w dniu 25 lutego 2021 r. wyrok zawierający sentencję następującej treści:
Na mocy art. 27 i 28 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) oraz na mocy dyrektyw: 73/239/EWG, 88/357/EWG i 92/49/EWG podmiotom gospodarczym uznającym siebie za kredytodawców zakładu ubezpieczeniowego nie nadawane są żadne prawa nabyte w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym i dyrektywy te nie mogą stanowić podstawy do roszczeń odszkodowawczych skierowanych przeciwko organowi nadzorczemu zgodnie z zasadą odpowiedzialności państwa.