Ten dokument pochodzi ze strony internetowej EUR-Lex
Dokument 62010CO0496
Order of the Court (Sixth Chamber) of 19 January 2012. # Criminal proceedings against Aldo Patriciello. # Reference for a preliminary ruling: Giudice di Pace di Venafro - Italy. # Article 104(3), first subparagraph of the Rules of Procedure - Member of the European Parliament - Protocol on Privileges and Immunities - Article 8 - Criminal proceedings for the offence of insulting behaviour - Statements made outside the precincts of the European Parliament - Definition of expression of an opinion in the performance of parliamentary duties - Immunity - Conditions. # Case C-496/10.
Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 stycznia 2012 r.
Postępowanie karne przeciwko Aldo Patriciello.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym: Giudice di Pace di Venafro - Włochy.
Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania - Poseł do Parlamentu Europejskiego - Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów - Artykuł 8 - Postępowanie karne w sprawie czynu zabronionego polegającego na pomówieniu - Oświadczenia złożone poza pomieszczeniami Parlamentu - Pojęcie "opinii wyrażonej w czasie wykonywania obowiązków parlamentarnych" - Immunitet - Przesłanki.
Sprawa C-496/10.
Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 stycznia 2012 r.
Postępowanie karne przeciwko Aldo Patriciello.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym: Giudice di Pace di Venafro - Włochy.
Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania - Poseł do Parlamentu Europejskiego - Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów - Artykuł 8 - Postępowanie karne w sprawie czynu zabronionego polegającego na pomówieniu - Oświadczenia złożone poza pomieszczeniami Parlamentu - Pojęcie "opinii wyrażonej w czasie wykonywania obowiązków parlamentarnych" - Immunitet - Przesłanki.
Sprawa C-496/10.
Zbiór orzeczeń – ogólne – sekcja „Informacje o orzeczeniach niepublikowanych”
Identyfikator ECLI: ECLI:EU:C:2012:24
Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 19 stycznia 2012 r. – postępowanie karne przeciwko Patriciello
(sprawa C‑496/10)
Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu postępowania – Poseł do Parlamentu Europejskiego – Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów – Artykuł 8 – Postępowanie karne w sprawie czynu zabronionego polegającego na pomówieniu – Oświadczenia złożone poza pomieszczeniami Parlamentu – Pojęcie „opinii wyrażonej w czasie wykonywania obowiązków parlamentarnych” – Immunitet – Przesłanki
Przywileje i immunitety Unii Europejskiej – Akt dotyczący wyboru członków Parlamentu Europejskiego – Immunitet w zakresie wyrażonych opinii i stanowisk zajętych w głosowaniu przy wykonywaniu przez nich obowiązków – Pojęcie opinii wyrażonej w czasie wykonywania obowiązków – Zastosowanie w ramach postepowania sądowego wszczętego wobec posła do Parlamentu – Jurysdykcja sądu krajowego, do którego wniesiono sprawę (Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, art. 8) (por. pkt 15–17, 19; sentencja)
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Ufficio del Giudice di Pace di Venafro – Wykładnia art. 9 i 10 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (Dz.U. 1967, 152, s. 13) – Poseł do Parlamentu Europejskiego, któremu postawiono zarzut popełnienia przestępstwa pomówienia w następstwie fałszywego oskarżenia przedstawiciela służb porządkowych – Pojęcie opinii wyrażonej w czasie wykonywania obowiązków służbowych |
Sentencja
Artykuł 8 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, załączonego do traktatów UE, FUE i EWEA, należy interpretować w ten sposób, że oświadczenie złożone przez posła do Parlamentu Europejskiego poza pomieszczeniami Parlamentu, w którego sprawie wszczęto postępowanie karne w jego państwie członkowskim pochodzenia z tytułu czynu zabronionego polegającego na pomówieniu, stanowi opinię wyrażoną w czasie wykonywania przez niego obowiązków parlamentarnych objętą zakresem immunitetu określonego w tym przepisie, tylko gdy oświadczenie to odpowiada subiektywnej ocenie, która wykazuje bezpośrednią więź z wykonywaniem takich obowiązków. Do sądu odsyłającego należy określenie, czy przesłanki te są spełnione w zawisłej przed nim sprawie.