EUR-Lex Baza aktów prawnych Unii Europejskiej
Ten dokument pochodzi ze strony internetowej EUR-Lex
Dokument 62008CJ0033
Judgment of the Court (Second Chamber) of 11 June 2009.#Agrana Zucker GmbH v Bundesministerium für Land- und Forstwirtschaft, Unwelt und Wasserwirtschaft.#Reference for a preliminary ruling: Verwaltungsgerichtshof - Austria.#Sugar - Temporary scheme for the restructuring of the sugar industry - Article 11 of Regulation (EC) No 320/2006 - Calculation of the temporary restructuring amount - Inclusion of the part of the quota subject to a preventive withdrawal - Principles of proportionality and non-discrimination.#Case C-33/08.
Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 czerwca 2009 r.
Agrana Zucker GmbH przeciwko Bundesministerium für Land- und Forstwirtschaft, Unwelt und Wasserwirtschaft.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym: Verwaltungsgerichtshof - Austria.
Cukier - Tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego - Artykuł 11 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 - Obliczanie tymczasowej składki restrukturyzacyjnej - Uwzględnienie części kwoty podlegającej wycofaniu zapobiegawczemu - Zasada proporcjonalności i zakazu dyskryminacji.
Sprawa C-33/08.
Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 czerwca 2009 r.
Agrana Zucker GmbH przeciwko Bundesministerium für Land- und Forstwirtschaft, Unwelt und Wasserwirtschaft.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym: Verwaltungsgerichtshof - Austria.
Cukier - Tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego - Artykuł 11 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 - Obliczanie tymczasowej składki restrukturyzacyjnej - Uwzględnienie części kwoty podlegającej wycofaniu zapobiegawczemu - Zasada proporcjonalności i zakazu dyskryminacji.
Sprawa C-33/08.
Identyfikator ECLI: ECLI:EU:C:2009:367
z dnia 11 czerwca 2009 r. ( *1 )
„Cukier — Tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego — Artykuł 11 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 — Obliczanie tymczasowej składki restrukturyzacyjnej — Uwzględnienie części kwoty podlegającej wycofaniu zapobiegawczemu — Zasada proporcjonalności i zakazu dyskryminacji”
W sprawie C-33/08
mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) postanowieniem z dnia 19 listopada 2007 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 28 stycznia 2008 r., w postępowaniu:
Agrana Zucker GmbH
przeciwko
Bundesministerium für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft,
TRYBUNAŁ (druga izba),
w składzie: C.W.A. Timmermans, prezes izby, K. Schiemann, P. Kūris (sprawozdawca), L. Bay Larsen i C. Toader, sędziowie,
rzecznik generalny: V. Trstenjak,
sekretarz: R. Grass,
uwzględniając procedurę pisemną,
rozważywszy uwagi przedstawione:
— |
w imieniu rządu litewskiego przez D. Kriaučiūnasa, działającego w charakterze pełnomocnika, |
— |
w imieniu Rady Unii Europejskiej przez M. Moore’a oraz Z. Kupčovą, działających w charakterze pełnomocników, |
— |
w imieniu Komisji Wspólnot Europejskich przez F. Erlbachera oraz B. Doherty’ego, działających w charakterze pełnomocników, |
po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu 18 lutego 2009 r.,
wydaje następujący
Wyrok
1 |
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w niniejszej sprawie dotyczy wykładni i ważności art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.U. L 58, s. 42). |
2 |
Wniosek ten został złożony w ramach postępowania wszczętego na skutek skargi wniesionej w dniu 16 kwietnia 2007 r. przez Agrana Zucker GmbH (zwaną dalej „Agraną Zucker”) przeciwko Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft (federalnemu ministrowi rolnictwa, leśnictwa, środowiska naturalnego i wód) w przedmiocie kwoty tymczasowej składki restrukturyzacyjnej na rok gospodarczy 2006/2007 (zwanej dalej „kwotą tymczasową”). |
Ramy prawne
3 |
W ramach reformy wspólnej organizacji rynku w sektorze cukru przeprowadzanej w 2006 r. Rada Unii Europejskiej wydała rozporządzenie (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.U. L 58, s. 1), jak i rozporządzenie nr 320/2006, wydane tego samego dnia, ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego. Zgodnie z art. 44 rozporządzenia nr 318/2006 Komisja Wspólnot Europejskich wydała rozporządzenie Komisji (WE) nr 493/2006 z dnia 27 marca 2006 r. ustanawiające środki przejściowe w ramach reformy wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1265/2001 i (WE) nr 314/2002 (Dz.U. L 89, s. 11). |
Rozporządzenie nr 318/2006
4 |
Motyw 22 rozporządzenia nr 318/2006 stwierdza, co następuje: „Należy wprowadzić nowe narzędzia rynkowe zarządzane przez Komisję. Po pierwsze, jeżeli ceny rynkowe spadną poniżej ceny referencyjnej dla cukru białego, przedsiębiorcy powinni mieć możliwość, na warunkach ustalonych przez Komisję, korzystania z prywatnego systemu przechowywania. Po drugie, aby utrzymać równowagę strukturalną między rynkami cukru na poziomie cenowym bliskim cenie referencyjnej, Komisja powinna mieć możliwość podjęcia decyzji o wycofaniu cukru z rynku na okres potrzebny do powrotu tego rynku do równowagi”. |
5 |
Artykuł 19 rozporządzenia nr 318/2006 ma następujące brzmienie: „1. W celu zachowania równowagi strukturalnej rynku na poziomie cenowym bliskim cenie referencyjnej, z uwzględnieniem zobowiązań Wspólnoty wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 traktatu, do dnia rozpoczęcia następnego roku gospodarczego można wycofać z rynku część cukru kwotowego […] określoną przy użyciu współczynnika procentowego, jednakowego dla wszystkich państw członkowskich. […] 2. Współczynnik procentowy, o którym mowa w ust. 1, ustala się najpóźniej do dnia 31 października danego roku gospodarczego na podstawie przewidywanych tendencji rynkowych w tym roku gospodarczym. 3. Każde przedsiębiorstwo, któremu przyznano kwotę, przechowuje w okresie wycofania na własny koszt ilość cukru wynikającą z zastosowania współczynnika procentowego, o którym mowa w ust. 1, do jego produkcji w ramach kwoty na dany rok gospodarczy. Ilości cukru wycofane w roku gospodarczym uznaje się za pierwsze ilości wyprodukowane w ramach kwoty dla kolejnego roku gospodarczego. Jednakże, po uwzględnieniu przewidywanych tendencji na rynku cukru, można, zgodnie z procedurą określoną w art. 39 ust. 2, podjąć decyzję o uwzględnieniu w obecnym lub przyszłym roku gospodarczym całości lub części wycofanego cukru […] jako:
[…]”. |
Rozporządzenie nr 320/2006
6 |
Motywy 1, 2, 4 i 5 rozporządzenia nr 320/2006 mają następujące brzmienie:
[…]
|
7 |
Zgodnie z art. 3 rozporządzenia nr 320/2006, ze zmianami wynikającymi z rozporządzenia Rady (WE) nr 2011/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. (Dz.U. L 384, s. 1): „1. Przedsiębiorstwo produkujące cukier […], któremu do dnia 1 lipca 2006 r., a w przypadku Bułgarii i Rumunii do dnia 31 stycznia 2007 r. przydzielono kwotę, ma prawo do pomocy restrukturyzacyjnej udzielanej na tonę kwoty, której się zrzeka, pod warunkiem że przedsiębiorstwo to w ciągu jednego roku gospodarczego w latach gospodarczych 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009 i 2009/2010:
[…]”. |
8 |
Artykuł 11 rozporządzenia nr 320/2006 stanowi: „1. Tymczasowa składka […] wpłacana jest za dany rok gospodarczy od tony kwoty przez przedsiębiorstwa, którym zostały przydzielone kwoty […]. Kwoty, których przedsiębiorstwo się zrzekło od danego roku gospodarczego zgodnie z art. 3 ust. 1, nie są obciążone tymczasową składką […] w tym roku gospodarczym i w kolejnych. 2. Tymczasowa składka […] dla cukru […] ustalona zostaje na:
[…] 3. Państwa członkowskie są odpowiedzialne wobec Wspólnoty za pobieranie tymczasowej składki […] na swoim terytorium. […] 5. Całość należnych zgodnie z ust. 3 tymczasowych składek […] jest rozdzielana przez państwo członkowskie między przedsiębiorstwa działające na jego terytorium zgodnie z kwotą przyznaną w ciągu danego roku gospodarczego. […]”. |
Rozporządzenie nr 493/2006
9 |
Pośród środków tymczasowych rozporządzenie nr 493/2006, ze zmianami wynikającymi z rozporządzenia Komisji (WE) nr 1542/2006 z dnia 13 października 2006 r. (Dz.U. L 283, s. 24) (zwane dalej „rozporządzeniem nr 493/2006”) przewiduje „wycofanie zapobiegawcze”. |
10 |
Motyw 6 rozporządzenia nr 493/2006 stanowi: „Aby poprawić równowagę rynku we Wspólnocie bez tworzenia nowych zapasów cukru w roku gospodarczym 2006/2007, należy przewidzieć środek przejściowy w celu zmniejszenia produkcji kwalifikowanej w ramach kwot w odniesieniu do wspomnianego roku gospodarczego. Należy ustalić próg, po przekroczeniu którego produkcję objętą kwotą każdego przedsiębiorstwa uznaje się za wycofaną w rozumieniu art. 19 rozporządzenia […] nr 318/2006 lub, na żądanie przedsiębiorstwa, za produkcję pozakwotową w rozumieniu art. 12 wspomnianego rozporządzenia. Biorąc pod uwagę przejście od jednego do drugiego systemu, próg ten musi być kombinacją, w równych częściach, metody określonej w art. 10 rozporządzenia nr 1260/2001 i metody określonej w art. 19 rozporządzenia […] nr 318/2006 oraz musi on uwzględniać szczególne wysiłki podjęte przez niektóre państwa członkowskie w ramach funduszu restrukturyzacji ustanowionego rozporządzeniem […] nr 320/2006 […]”. |
11 |
Artykuł 3 rozporządzenia nr 493/2006 ustanawia przepisy przejściowe dotyczące wycofania zapobiegawczego. „1. W odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa część produkcji cukru […] z roku gospodarczego 2006/2007, która jest produkowana w ramach kwoty przyznanej zgodnie z kwotą określoną w załączniku IV i która przekracza próg ustanowiony zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, uznaje się za wycofaną w rozumieniu art. 19 rozporządzenia […] nr 318/2006 lub, na wniosek zainteresowanego przedsiębiorstwa złożony przed dniem 31 stycznia 2007 r., w całości lub części, uznaje się za produkt pozakwotowy w rozumieniu art. 12 wspomnianego rozporządzenia. 2. W odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa próg, o którym mowa w ust. 1, określa się poprzez pomnożenie kwoty, o której mowa w ust. 1, przez sumę następujących współczynników:
Jednakże jeżeli suma współczynników przekracza 1,0000, próg równy jest kwocie, o której mowa w ust. 1”. |
Postępowanie przed sądem krajowym i pytania prejudycjalne
12 |
W 2006 r. organ administracji przyznał Agranie Zucker kwotę cukru w łącznej wysokości 405812,4 ton na produkcję cukru w latach gospodarczych od 2006/2007 do 2014/2015. Organ ten wyznaczył na podstawie art. 3 rozporządzenia nr 493/2006 próg produkcyjny w wysokości 348565,56 ton na rok gospodarczy 2006/2007, stosując w ten sposób wobec tej spółki wycofanie zapobiegawcze w wysokości 57246,84 ton. |
13 |
Decyzja Agrarmarkt Austria (organu administrującego pomocą) z dnia 16 stycznia 2007 r. zobowiązała Agranę Zucker do zapłaty pierwszej części składki tymczasowej za rok gospodarczy 2006/2007, w wysokości 30776812,42 EUR. |
14 |
Twierdząc, że wysokość składki tymczasowej została obliczona na podstawie przyznanej jej kwoty, a zatem włączając do tej podstawy 57246,84 ton cukru wycofanego, którego nie mogła ona zbyć jako ilości wyprodukowanej w ramach kwoty, Agrana Zucker wniosła przeciwko decyzji Agrarmarkt Austria skargę do Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft. Sąd ten oddalił skargę orzeczeniem z dnia 16 kwietnia 2007 r. będącym przedmiotem postępowania przed sądem, który przedstawił pytanie prejudycjalne (zwanym dalej „sądem krajowym”). |
15 |
Z postanowienia odsyłającego wynika, że Agrana Zucker twierdzi w postępowaniu przed sądem krajowym, że włączenie do kwoty składki tymczasowej ilości cukru będącej przedmiotem wycofania z rynku narusza zasadę proporcjonalności i zasadę niedyskryminacji wyrażone w art. 34 ust. 2 WE. |
16 |
W tych okolicznościach Verwaltungsgerichtshof postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:
|
W przedmiocie pytań prejudycjalnych
W przedmiocie pytania pierwszego
17 |
W pytaniu pierwszym sąd krajowy zmierza co do zasady do ustalenia, czy art. 11 rozporządzenia nr 320/2006 należy interpretować w ten sposób, że kwota cukru przyznana danemu przedsiębiorstwu, będąca przedmiotem wycofania zapobiegawczego na podstawie art. 3 rozporządzenia nr 493/2006 jest wliczana do podstawy składki tymczasowej. |
18 |
Należy przypomnieć, że art. 11 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 320/2006 stanowi, że tymczasowa składka wpłacana jest za dany rok gospodarczy od tony kwoty przez przedsiębiorstwa, którym zostały one przydzielone. |
19 |
Z przepisu tego wynika, że w skład podstawy składki tymczasowej, do której zapłaty jest zobowiązane przedsiębiorstwo, wchodzi całkowita liczba ton kwoty cukru przyznanej mu na dany rok gospodarczy. |
20 |
Jedyny wyjątek od obowiązku zapłaty składki tymczasowej przewiduje art. 11 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 320/2006 i dotyczy kwot, których przedsiębiorstwo się zrzekło zgodnie z art. 3 ust. 1 tego rozporządzenia. Chodzi tu o kwoty, których przedsiębiorstwo dokonujące całkowitego lub częściowego demontażu swoich urządzeń produkcyjnych lub ich niewykorzystujące, a z tego tytułu uprawnione do pomocy restrukturyzacyjnej od wycofanej tony kwoty cukru, zrzekło się w trakcie jednego z lat gospodarczych, których przepis ten dotyczy. |
21 |
Należy zwrócić uwagę w tym względzie, że zrzeczenie się kwoty, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 320/2006, jest w ramach reformy wspólnej organizacji rynku cukru instrumentem bardzo różnym od wycofania cukru z rynku w rozumieniu art. 19 rozporządzenia nr 318/2006 oraz wycofania zapobiegawczego w rozumieniu art. 3 rozporządzenia nr 493/2006, których charakter i cele są odmienne. |
22 |
Jak w istocie wskazała rzecznik generalny w pkt 40–43 opinii, zrzeczenie się przez przedsiębiorstwo kwot towarzyszące demontażowi lub unieruchomieniu maszyn produkcyjnych ma charakter ostateczny. Z motywów 1 i 5 rozporządzenia nr 320/2006 wynika, że stanowi ono jeden ze środków restrukturyzacji sektora cukru podejmowanych w celu zmniejszenia nierentownej produkcji we Wspólnocie oraz zachętę ekonomiczną, w postaci pomocy restrukturyzacyjnej dla przedsiębiorstw o niższej produktywności, do zaprzestania produkcji cukru w ramach kwot. |
23 |
Natomiast wycofanie z rynku na podstawie decyzji Komisji ma charakter tymczasowy. Ilości cukru, o których mowa, zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia nr 318/2006 są wycofywane z rynku do momentu rozpoczęcia nowego roku gospodarczego i mogą być magazynowane lub zbywane poza systemem kwot. Jak wynika z tego przepisu i z motywu 22 rozporządzenia, instrument ten zmierza do utrzymania równowagi strukturalnej rynku na poziomie cen bliskim cenom referencyjnym, biorąc przy tym pod uwagę międzynarodowe zobowiązania Wspólnoty. |
24 |
Stąd też wycofanie zapobiegawcze przewidziane w art. 3 rozporządzenia nr 493/2006, które stanowi zgodnie z motywem 6 tego rozporządzenia środek przejściowy mający na celu poprawę równowagi na rynku Wspólnoty, nie tworząc nowych zapasów cukru podczas roku gospodarczego 2006/2007. |
25 |
Po drugie, jako że zrzeczenie się kwoty, wycofanie z rynku i wycofanie zapobiegawcze wchodzą w skład tego samego zespołu środków służących reformie wspólnej organizacji rynku w sektorze cukru, wynika stąd, że w tym celu prawodawca wspólnotowy nie ustanowił w art. 11 rozporządzenia nr 320/2006 zwolnienia od składki tymczasowej ilości cukru wycofanych z rynku, jak to uczynił w stosunku do kwot, których zrzekły się zainteresowane przedsiębiorstwa. |
26 |
W świetle tych rozważań, na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, że art. 11 rozporządzenia nr 320/2006 należy interpretować w ten sposób, że część kwoty cukru przyznanej danemu przedsiębiorstwu, będąca przedmiotem wycofania zapobiegawczego na podstawie art. 3 rozporządzenia nr 493/2006 wchodzi w skład podstawy obliczenia składki tymczasowej. |
W przedmiocie pytania drugiego
27 |
Drugie pytanie prejudycjalne dotyczy ważności art. 11 rozporządzenia nr 320/2006. Mimo że pytanie to powołuje się na zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, to uzasadnienie postanowienia odsyłającego odwołuje się do zasady proporcjonalności i niedyskryminacji. Należy zatem zbadać ważność art. 11 w świetle tych dwóch ostatnich zasad. |
W przedmiocie ważności art. 11 rozporządzenia nr 320/2006 w świetle zasady proporcjonalności
28 |
Z postanowienia odsyłającego wynika, że skarżąca w postępowaniu przed sądem krajowym twierdzi co do zasady, że ponieważ wysokość składki tymczasowej należnej od danego przedsiębiorstwa stosownie do przyznanej mu kwoty zależy również od części kwoty wycofanej z rynku, skutkuje to obciążeniem tego przedsiębiorstwa w sposób nieproporcjonalny, a cena netto cukru wyprodukowanego w ramach kwoty jest z tego powodu dużo niższa od ceny referencyjnej. Ponadto część kwoty wycofana z rynku w trakcie roku gospodarczego 2006/2007, przenoszona na następny rok gospodarczy, jest na nowo włączana do systemu obliczania składki tymczasowej w roku następnym. |
29 |
Taki sposób obliczania składki tymczasowej jest tym samym sprzeczny z celem reformy rynku cukru, mianowicie wzmacnianiem zakładów zdolnych do przeciwstawienia się konkurencji. Sposób ten jest poza tym sprzeczny z zasadą proporcjonalności, jak również z motywem 4 rozporządzenia nr 320/2006, zgodnie z którym środki restrukturyzacyjne powinny być finansowane z tymczasowych składek wpłacanych przez tych producentów cukru, którzy ostatecznie skorzystają z procesu restrukturyzacji. |
30 |
Rząd litewski jest również zdania, że włączenie do podstawy składki tymczasowej części kwoty wycofanej z rynku skutkuje nieuzasadnionym i nieproporcjonalnym obciążeniem finansowym zainteresowanych przedsiębiorstw, a tym samym ich bezpodstawnym obciążeniem opłatami, uniemożliwiającym im korzystanie z procesu restrukturyzacji. Twierdzi on, że ocena, jakiej dokonał Trybunał w wyroku z dnia 8 maja 2008 r. w sprawach połączonych C-5/06 i od C-23/06 do C-36/06 Zuckerfabrik Jülich i in., Zb.Orz. s. I-3231, może być przyjęta również w niniejszej sprawie. |
31 |
Należy przypomnieć w tym względzie, iż zasada proporcjonalności, będąca jedną z ogólnych zasad prawa wspólnotowego, wymaga, by akty instytucji Wspólnoty nie wykraczały poza to, co odpowiednie i konieczne do realizacji uzasadnionych celów, którym mają służyć, przy czym oczywiście tam, gdzie istnieje możliwość wyboru spośród większej liczby odpowiednich rozwiązań, należy stosować te najmniej dotkliwe, a wynikające z tego niedogodności nie mogą być nadmierne w stosunku do zamierzonych celów (wyrok z dnia 7 września 2006 r. w sprawie C-310/04 Hiszpania przeciwko Radzie, Zb.Orz. s. I-7285, pkt 97 i przytoczone tam orzecznictwo). |
32 |
W ramach kontroli sądowej okoliczności wykonywania tej zasady, w kontekście szerokiego zakresu uznania, którym dysponuje prawodawca wspólnotowy w dziedzinie wspólnej polityki rolnej, jedynie oczywiście nieodpowiedni w odniesieniu do celów, jakie właściwa instytucja zamierza osiągnąć, charakter działania ustanowionego w tej materii może mieć wpływ na jego zgodność z prawem (ww. wyrok w sprawie Hiszpania przeciwko Radzie, pkt 98 i przytoczone tam orzecznictwo). |
33 |
Tym samym nie chodzi o wątpliwość, czy podjęte przez prawodawcę działanie było jedynym lub najlepszym z możliwych, lecz czy było ono w oczywisty sposób nieodpowiednie (ww. wyrok w sprawie Hiszpania przeciwko Radzie, pkt 99 i przytoczone tam orzecznictwo). |
34 |
W niniejszej sprawie z motywu 1 rozporządzenia nr 320/2006 wynika, że Rada uznała, że aby dostosować wspólnotowy system produkcji cukru i handlu cukrem do wymogów międzynarodowych, a także zapewnić konkurencyjność tego systemu w przyszłości, należy zainicjować proces głębokiej restrukturyzacji prowadzący do znacznego ograniczenia nieopłacalnej zdolności produkcyjnej we Wspólnocie. W tym celu, jako warunek wstępny wprowadzenia funkcjonującej nowej wspólnej organizacji rynków cukru, należy ustanowić odrębny i autonomiczny tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie. |
35 |
W ramach tego przejściowego systemu rozporządzenie nr 320/2006 przewiduje — jak to zostało wskazane w motywie 5 rozporządzenia — zachętę ekonomiczną w formie odpowiedniej pomocy restrukturyzacyjnej dla przedsiębiorstw o najniższej produktywności do rezygnacji z produkcji w ramach posiadanych kwot. W tym celu przytoczone rozporządzenie przewiduje w art. 3 pomoc restrukturyzacyjną dostępną w czterech latach gospodarczych, mianowicie od 2006/2007 do 2009/2010, w celu zmniejszenia produkcji w zakresie koniecznym, aby osiągnąć stan równowagi rynkowej we Wspólnocie. |
36 |
W celu finansowania środków restrukturyzacji przewidzianych rozporządzeniem nr 320/2006 Rada ustanowiła tymczasowy fundusz restrukturyzacyjny, a w szczególności podjęła decyzję, jak to zostało wskazane w motywie 4 tego rozporządzenia, że środki te powinny być finansowane z tymczasowych składek wpłacanych przez tych producentów cukru, izoglukozy i syropu inulinowego, którzy ostatecznie skorzystają z procesu restrukturyzacji. Przychody z tytułu pobierania tej składki powinny być uznane za „dochody przeznaczone na określony cel” zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248, s. 1). |
37 |
W ten sposób przedmiotem składki tymczasowej przewidzianej w art. 11 rozporządzenia jest samofinansowanie przez producentów tymczasowego systemu restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie, który zakłada równowagę budżetową pomiędzy poniesionymi wydatkami a uzyskanymi dochodami w trakcie czterech lat gospodarczych branych pod uwagę. |
38 |
W odpowiedzi na pisemne zapytanie Trybunału Komisja przedstawiła tabelę tymczasowych wydatków i dochodów tymczasowego funduszu restrukturyzacyjnego za okres 2007–2013, jak i bilans roku gospodarczego 2006/2007. Wynika stąd, po pierwsze, że tymczasowe wydatki równoważą się w okresie trzech lat, że nadmierne dochody osiągnięte w trakcie roku gospodarczego 2006/2007 służą finansowaniu wydatków przewidzianych na kolejne lata gospodarcze, a po drugie, że wydatki poniesione w trakcie tego pierwszego roku gospodarczego znacznie przekroczyły wydatki planowane. |
39 |
Dane te potwierdzają fakt, że ustalenie wysokości składki tymczasowej należnej od producentów cukru stosownie do przyznanej im kwoty, a nie kwoty, której obrotu mogli w rzeczywistości dokonywać po wycofaniu z rynku jej części, nie jest oczywiście niewłaściwym środkiem, aby osiągnąć cel rozporządzenia nr 320/2006 opisany w pkt 34 niniejszego wyroku. |
40 |
W tym względzie omawiany środek różni się od środka spornego w ww. sprawie Zuckerfabrik Jülich i in. zakończonej wyrokiem, w którym Trybunał orzekł, że sposób obliczania składki poddanej analizie w pkt 57–60 tego wyroku wykraczał poza to, co konieczne, aby osiągnąć cel rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.U. L 178, s. 1), tj. zapewnienia, aby w sprawiedliwy, a zarazem skuteczny sposób producenci sami pokrywali koszty zbytu nadwyżek produkcji wspólnotowej według zasady samofinansowania. |
41 |
Odwrotnie, wyłączenie z podstawy obliczania składki tymczasowej części kwoty wycofanej z rynku w danym roku gospodarczym załamałoby planowaną równowagę budżetową, szkodząc stabilności i przewidywalności dochodów. W ten sposób tego rodzaju zmiana podważyłaby samofinansowanie środków restrukturyzacyjnych przewidzianych przez prawodawcę wspólnotowego, a tym samym funkcjonowanie i realizację celu tymczasowego systemu restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego ustanowionego rozporządzeniem nr 320/2006. |
42 |
Poza tym odnosząc się do opłat, którymi system ten obciąża uczestniczące w nim przedsiębiorstwa, należy podkreślić tymczasowy jego charakter, konkretny charakter wycofania zapobiegawczego, jak również korzyść, jaką te przedsiębiorstwa mogą osiągnąć, z jednej strony poprzez zrzeczenie się kwot, które prawodawca wspólnotowy zamierzał stymulować, a z drugiej strony poprzez wsparcie cen cukru w ramach dopuszczonych kwot przez wycofanie z rynku, a w szczególności przez wycofanie zapobiegawcze. Korzyść ta kompensuje niedogodności spowodowane przez ten system, w tym okoliczność, że ilości cukru wycofane z rynku w trakcie roku gospodarczego nadal podlegają składce tymczasowej stosowanej do kwot przyznanych na następny rok gospodarczy, jeśli tylko ilość ta jest przeniesiona na następny rok, a nie zbyta jako cukier przemysłowy lub poza kwotą na rynku światowym. |
43 |
Z powyższych uwag wynika, że ustalenie składki tymczasowej stosownie do przyznanej kwoty, w tym jak w niniejszym przypadku części kwoty wycofanej z rynku, nie jest oczywiście niewłaściwym środkiem dla osiągnięcia realizowanego celu, a w konsekwencji nie może być traktowane jako sprzeczne z zasadą proporcjonalności. |
W przedmiocie ważności art. 11 rozporządzenia nr 320/2006 w świetle zasady niedyskryminacji
44 |
Z postanowienia odsyłającego wynika, że skarżąca w postępowaniu przed sądem krajowym twierdzi, iż włączenie do podstawy składki tymczasowej ilości cukru będącej przedmiotem wycofania zapobiegawczego jest sprzeczne z zasadą niedyskryminacji ustanowioną w art. 34 ust. 2 WE. Podnosi ona co do zasady, że włączenie ilości cukru w ten sposób wycofanej z rynku dotyka w sposób dyskryminujący, ze względu na sposób obliczania poziomu produkcji przewidziany w art. 3 rozporządzenia nr 493/2006, przedsiębiorstwa w państwach członkowskich, w których zrzeczono się małej ilości kwot w roku gospodarczym 2006/2007 w stosunku do przedsiębiorstw w państwach członkowskich, w których przeciwnie w tym roku gospodarczym wycofano ostatecznie z rynku dużą liczbę kwot. Pierwsze z przedsiębiorstw znalazły się w sytuacji niekorzystnej względem drugiej grupy przedsiębiorstw, ponieważ uzyskały one za ilość cukru w ramach kwot, które im pozostały po wycofaniu zapobiegawczym, cenę o wiele niższą od ceny, jaką uzyskały ostatnie z przedsiębiorstw. |
45 |
Rząd litewski zwraca uwagę jednocześnie, że taki sposób ustalania wysokości składki tymczasowej powoduje bezzasadne, nierówne traktowanie przedsiębiorstw, które nie wycofały się z rynku, ponieważ ciężar składki tymczasowej jest rozłożony w różny sposób pomiędzy producentami cukru znajdującymi się w porównywalnej sytuacji, ale posiadającymi siedziby w różnych państwach członkowskich, stosownie do czynników, które nie są od nich zależne. |
46 |
Należy przypomnieć w tym względzie, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem art. 34 ust. 2 akapit drugi WE ustanawiający zakaz jakiejkolwiek dyskryminacji w ramach wspólnej polityki rolnej daje jedynie szczególny wyraz ogólnej zasadzie równości, która wymaga, by porównywalne sytuacje nie były traktowane w odmienny sposób i by odmienne sytuacje nie były traktowane w sposób jednakowy, chyba że takie odmienne traktowanie jest obiektywnie uzasadnione (wyrok z dnia 11 lipca 2006 r. w sprawie C-313/04 Franz Egenberger, Zb.Orz. s. I-6331, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). |
47 |
W niniejszej sprawie, jak to wynika z motywu 6 rozporządzenia nr 493/2006, wycofanie zapobiegawcze stanowi, w ramach środków przejściowych ustanowionych tym rozporządzeniem w celu zapewnienia przejścia sektora cukru z wcześniejszego systemu przewidzianego rozporządzeniem nr 318/2006 do systemu ustanowionego mocą rozporządzenia nr 493/2006, środek przejściowy mający na celu zmniejszenie produkcji kwalifikowanej w ramach kwot w roku gospodarczym 2006/2007, tak aby poprawić równowagę rynku bez tworzenia nowych zapasów cukru w tym roku gospodarczym. Artykuł 3 przytoczonego rozporządzenia ustanawia w tym celu próg, powyżej którego produkcja w ramach kwoty każdego przedsiębiorstwa jest uważana jako wycofana w rozumieniu art. 19 rozporządzenia nr 318/2006. |
48 |
Próg ten zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 493/2006 określony jest przez pomnożenie kwoty przydzielonej przedsiębiorstwu przez dwa współczynniki, z których drugi zależy całkowicie od całości kwot, których przedsiębiorstwo się zrzekło w roku gospodarczym 2006/2007 w danym państwie członkowskim na mocy art. 3 rozporządzenia nr 320/2006. |
49 |
Wynika stąd, że wysokość wycofania zapobiegawczego nałożonego na przedsiębiorstwa w tym roku gospodarczym różniła się w zależności, w szczególności, od państwa członkowskiego, w którym przedsiębiorstwo miało siedzibę. Tym samym część składki tymczasowej odpowiadającej części kwoty, będącej przedmiotem zapobiegawczego wycofania jest również wyższa lub niższa w zależności od tego, w jakim państwie przedsiębiorstwo ma swoją siedzibę. |
50 |
W tym zakresie ustalenie wysokości składki tymczasowej, takiej jak przewidziana w art. 11 rozporządzenia nr 320/2006, jest wynikiem odmiennego traktowania przedsiębiorstw znajdujących się w ewentualnie porównywalnej sytuacji, ale z siedzibami w różnych państwach członkowskich. |
51 |
Niemniej jednak tego rodzaju traktowanie przedsiębiorstw jest obiektywnie uzasadnione. W rzeczywistości bowiem podział kwot pomiędzy przedsiębiorstwami i zarządzanie kwotami pozostaje zapewnione przez państwa członkowskie, również zrzeczenie się kwot jest organizowane na poziomie krajowym i różni się jedno od drugiego. W tym kontekście i jak to wynika z motywu 6 rozporządzenia nr 493/2006, zastosowanie zgodnie z art. 3 ust 2 tego rozporządzenia współczynników zmiennych w zależności od danego państwa członkowskiego ma na celu uwzględnienie starań podejmowanych przez państwa członkowskie w celu ostatecznego wycofania kwot, a w ten sposób obniżenia produkcji w takim samym zakresie we wszystkich państwach członkowskich, tak aby osiągnąć równowagę produkcyjną w całej Wspólnocie. |
52 |
Wynika stąd, że włączenie do podstawy obliczania składki tymczasowej ilości cukru będącej przedmiotem wycofania zapobiegawczego nie może być uznane za sprzeczne z zasadą niedyskryminacji. |
53 |
Mając na względzie powyższe uwagi, należy na pytanie drugie odpowiedzieć, że analiza tego pytania nie wykazała niczego, co naruszałoby ważność art. 11 rozporządzenia nr 320/2006. |
W przedmiocie kosztów
54 |
Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed tym sądem, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi. |
Z powyższych względów Trybunał (druga izba) orzeka, co następuje: |
|
|
Podpisy |
( *1 ) Język postępowania: niemiecki.