KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 28.5.2020
COM(2020) 451 final
2020/0101(COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do nadzwyczajnych zasobów dodatkowych i przepisów wykonawczych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”, aby zapewnić pomoc na wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność (REACT-EU)
UZASADNIENIE
1.KONTEKST WNIOSKU
•Przyczyny i cele wniosku
Od początku pandemii COVID-19 Komisja przedstawiła szereg wniosków mających na celu zapewnienie możliwości zmobilizowania wszystkich dostępnych środków finansowych w ramach programów na lata 2014–2020 finansowanych z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w celu natychmiastowego zareagowania na bezpośrednie i pośrednie skutki kryzysu. Zmiany te zapewniły możliwość uruchomienia dostępnych środków finansowych w celu zaspokojenia potrzeb wynikających ze zwiększonej presji na systemy ochrony zdrowia, a także zapewnienia wsparcia dla pracodawców i pracowników ułatwiającego im przetrwanie tych nadzwyczajnych okoliczności. Państwom członkowskim i regionom zapewniono natychmiastową płynność i elastyczność, aby umożliwić im ukierunkowanie europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych tam, gdzie były one najbardziej potrzebne. Możliwość przeznaczenia 100 % unijnego finansowania na te środki w roku budżetowym rozpoczynającym się w 2020 r. przyczyni się do zmniejszenia obciążenia ich finansów publicznych.
Rozprzestrzenianie się koronawirusa między krajami skłoniło wiele rządów do wprowadzenia bezprecedensowych środków w celu powstrzymania pandemii, takich jak tymczasowe wstrzymanie działalności gospodarczej lub powszechne ograniczenie podróży i mobilności. To z kolei doprowadziło do gwałtownego spadku poziomu produkcji w wielu gospodarkach pociągającego za sobą poważne konsekwencje społeczne. W nadchodzących latach będzie to stanowić poważne wyzwanie dla finansów publicznych i zarządzania długiem, co z kolei może ograniczyć inwestycje publiczne niezbędne do odbudowy gospodarki. Ponadto krajowe i regionalne zdolności reagowania na skutki kryzysu różnią się w poszczególnych państwach członkowskich i regionach ze względu na różną strukturę gospodarczą i sytuację budżetową. Jeżeli różnice te zostaną zlekceważone, mogą prowadzić do asymetrycznej odbudowy i przyczynić się do zwiększenia dysproporcji regionalnych, co z kolei może osłabić rynek wewnętrzny, stabilność finansową strefy euro i naszą Unię jako całość.
Sytuacja powoli się zmienia, a wiele regionów i państw członkowskich przygotowuje się do ostrożnego rozluźnienia ograniczeń nałożonych na społeczeństwo i przedsiębiorstwa, a także do ożywienia gospodarek. Niemniej jednak bezpośredni i pośredni wpływ kryzysu odbił się już na wielu sektorach, proces odbudowy gospodarki będzie wymagał czasu i nie da się wykluczyć konieczności wprowadzenia dalszych środków izolacji. Gospodarka ponosi straty, a bezrobocie rośnie. Niepewność sytuacji może prowadzić do wolniejszej odbudowy.
Aby zapobiec powiększaniu się dysproporcji oraz uniknąć nierównomiernego procesu odbudowy gospodarki, konieczne jest zatem zapewnienie dodatkowego wsparcia w perspektywie krótko- i średnioterminowej dla państw członkowskich i regionów, w szczególności tych, których gospodarka najbardziej ucierpiała wskutek pandemii i które mają najmniejsze możliwości pomyślnego wyjścia z obecnej sytuacji, aby zwiększyć ich zdolność reagowania na zaistniały kryzys, pomóc przetrwać ten kryzys ich gospodarkom i społeczeństwom oraz przygotować podstawy szybkiej odbudowy ich gospodarek.
Nadzwyczajne środki zapewniające jak największą możliwą elastyczność i finansowanie z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych odegrały istotną rolę we wspieraniu państw członkowskich i regionów w radzeniu sobie z bezpośrednimi skutkami kryzysu. Jest jednak jasne, że ich zakres był ograniczony dostępnością nieprzydzielonych środków finansowych pozostających do dyspozycji na koniec okresu programowania 2014–2020. W tym kontekście należy zrobić więcej i jest to możliwe wyłącznie w drodze udostępnienia dodatkowych zasobów.
Komisja proponuje wykorzystanie pełnej mocy budżetu UE w celu uruchomienia inwestycji i skoncentrowania wsparcia finansowego na działaniach przeprowadzanych w kluczowych pierwszych latach odbudowy. Te propozycje opierają się na dwóch filarach. Z jednej strony, na zmienionych wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020 i nadzwyczajnym Europejskim Instrumencie na rzecz Odbudowy, który tymczasowo zwiększy zasoby finansowe budżetu UE, wykorzystując margines elastyczności tego budżetu w celu pozyskania dodatkowego finansowania na rynkach finansowych. Z drugiej strony, na wzmocnionych wieloletnich ramach finansowych na lata 2021–2027. Komisja proponuje wzmocnienie kluczowych programów za pośrednictwem Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy, aby niezwłocznie skierować inwestycje tam, gdzie są one najbardziej potrzebne, wzmocnić jednolity rynek, zintensyfikować współpracę w obszarach takich jak zdrowie i zarządzanie kryzysowe oraz wyposażyć Unię w ukierunkowany budżet, który będzie sprzyjał długoterminowej transformacji wiodącej ku bardziej odpornej, ekologicznej i cyfrowej Europie, przy równoczesnym wsparciu zasad europejskiego filaru praw socjalnych. Niniejszy wniosek należy do pierwszego z powyższych filarów.
Wspomniane dodatkowe zasoby mogą zostać szybko uruchomione w gospodarce realnej tylko wtedy, gdy zostaną udostępnione w ramach wciąż trwających programów z okresu programowania 2014–2020.
Proponuje się zatem udostępnienie zasobów dodatkowych w wysokości 58 272 800 000 EUR w cenach bieżących na fundusze strukturalne na okres 2020–2022. Dodatkowe zasoby na 2020 r. pochodzą ze zwiększenia zasobów ogólnych na rzecz spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020 i stanowią dodatkowe zasoby ogólne dla EFRR i EFS w bieżącym okresie. Dodatkowe zasoby na lata 2021 i 2022 stanowią zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel pochodzące z Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy.
Kwoty te będą rozdzielane między państwa członkowskie z uwzględnieniem ich względnej zamożności oraz wpływu obecnego kryzysu na ich gospodarki i społeczeństwa. Na zasadzie odstępstwa od zasad mających zastosowanie do zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel zawartych w rozporządzeniu finansowym, do tych dodatkowych zasobów, po ich przyporządkowaniu do programów operacyjnych, zastosowanie mają przepisy określone w rozporządzeniu w sprawie wspólnych przepisów, w tym przepisy rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów dotyczącymi zobowiązań i umorzeń.
Państwa członkowskie mogą wykorzystać te kwoty w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) lub Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) w celu wspierania kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 w regionach, których gospodarka i miejsca pracy ucierpiały bardziej, i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność, lub w celu zwiększenia alokacji środków na programy wspierane z Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD).
Aby umożliwić przekierowywanie zasobów dodatkowych na te obszary geograficzne, które najbardziej ich potrzebują, zasobów dodatkowych nie należy, jako środka nadzwyczajnego, rozbijać według kategorii regionów, bez uszczerbku dla zasad ogólnych dotyczących przydzielania zasobów funduszy strukturalnych. Oczekuje się jednak, że państwa członkowskie wezmą pod uwagę różne regionalne potrzeby i poziomy rozwoju, aby położyć nacisk na regiony słabiej rozwinięte, zgodnie z celami spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. Zgodnie z zasadą partnerstwa, państwa członkowskie powinny również zaangażować władze lokalne i regionalne, a także odpowiednie podmioty reprezentujące społeczeństwo obywatelskie.
Ponadto na potrzeby wdrożenia tych zasobów udostępniony zostanie nowy przekrojowy cel tematyczny „Wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność”, co ułatwi proces programowania i zapewni możliwie największy zakres działań. Ten cel tematyczny będzie dostępny wyłącznie na potrzeby programowania i wdrażania dodatkowych zasobów. Nie można ich łączyć z żadnym innym celem tematycznym i nie ma możliwości przeniesienia zasobów ze „zwykłej” alokacji w ramach tego nowego specjalnego celu tematycznego. W związku z tym, że w zaleceniach dla poszczególnych krajów wydanych w kontekście europejskiego semestru w 2020 r. określono konkretne obszary priorytetowe, w których należy skoncentrować inwestycje publiczne w celu ułatwienia odbudowy gospodarki, zachęca się państwa członkowskie do uwzględnienia tych obszarów priorytetowych przy programowaniu dodatkowych zasobów.
W celu umożliwienia szybkiego zwrotu i uproszczonego dostępu do dodatkowych zasobów wnioskuje się, aby 50 % dodatkowych zasobów na rok 2020 zostało udostępnionych natychmiast po zatwierdzeniu programu (programów) lub zmian w programie (programach), jako początkowe płatności zaliczkowe, które będą musiały zostać rozliczone dopiero w momencie zamknięcia programów. Zachęca się państwa członkowskie i regiony do wykorzystania tych płatności zaliczkowych do przekazania zaliczek beneficjentom, aby zwiększyć ich płynność finansową. Proponuje się również, aby w odniesieniu do dodatkowych zasobów przydzielonych na programy roczne wypłacane były płatności zaliczkowe w latach 2021, 2022 i 2023. Biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia szybkiego przeznaczenia tych dodatkowych zasobów na inwestycje w terenie, by przyniosły efekty w gospodarce realnej, nie proponuje się przedłużenia ostatecznej daty kwalifikowalności, która przypada – również w odniesieniu do dodatkowych zasobów – w dniu 31 grudnia 2023 r. (w odniesieniu do wydatków poniesionych na poziomie beneficjentów). Niemniej jednak wyjaśniono, że zobowiązania związane z dodatkowymi zasobami są umarzane zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do zamykania programów (tj. w 2025 r. po przedłożeniu niezbędnych dokumentów zgodnie z art. 141 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów).
Przewiduje się również, że elektroniczny system wymiany informacji stosowany do celów oficjalnej wymiany informacji między Komisją a państwami członkowskimi zgodnie z art. 74 ust. 4 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów zostanie dostosowany, aby umożliwić państwom członkowskim składanie wniosków w sprawie programów operacyjnych lub zmiany programów operacyjnych w celu alokacji dodatkowych zasobów na lata 2020, 2021 i 2022 bez żadnych opóźnień. Kwotę w wysokości 0,35 % dodatkowych zasobów należy przeznaczyć na pomoc techniczną z inicjatywy Komisji.
Ponadto proponuje się również wykorzystanie dodatkowych zasobów do dofinansowania kwalifikujących się wydatków do 100 % z budżetu UE. Aby zapewnić taką możliwość, konieczne jest, by zasoby te były programowane w ramach jednej lub większej liczby nowych specjalnych osi priorytetowych lub, w stosownych przypadkach, w ramach nowego odrębnego programu operacyjnego.
Wyjaśniono, że wymogi w zakresie koncentracji tematycznej, w tym wymogi dotyczące przydzielenia określonej części EFRR na zrównoważony rozwój obszarów miejskich, warunki wstępne lub przepisy dotyczące rezerwy wykonania, stosowania ram wykonania oraz strategii komunikacji, nie mają zastosowania do tych dodatkowych zasobów. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę dodatkowe wsparcie, które może być w całości finansowane z budżetu UE bez żadnego współfinansowania krajowego, uzasadnione jest nałożenie na państwa członkowskie i instytucje zarządzające wymogu informowania ogółu społeczeństwa, potencjalnych beneficjentów, beneficjentów, uczestników i ostatecznych odbiorców instrumentów finansowych o istnieniu i pochodzeniu tego dodatkowego wsparcia.
Aby uniknąć dodatkowych obciążeń administracyjnych, lecz zapewnić właściwą analizę doświadczeń z wdrażania dodatkowych zasobów, proponuje się, aby każde państwo członkowskie korzystające z dodatkowych zasobów przygotowało jedną ewaluację oceniającą skuteczność, efektywność i wpływ tych zasobów. Chociaż nie proponuje się określenia wspólnych wskaźników na szczeblu UE, aby zapewnić porównywalność i możliwość zagregowania na szczeblu UE wyników działań objętych wsparciem, zachęca się państwa członkowskie do korzystania ze wskaźników specyficznych dla programu udostępnionych przez Komisję w celu śledzenia działań w zakresie reagowania na skutki pandemii COVID-19 finansowanych z funduszy.
Te wyjątkowe zmiany pozostają bez uszczerbku dla przepisów, które powinny być stosowane w normalnych okolicznościach, i nie stanowią precedensu dla przepisów mających zastosowanie do okresu programowania 2021–2027.
•Spójność z innymi politykami Unii
Wniosek jest ograniczony do ukierunkowanych zmian niezbędnych do ustalenia zasad udostępniania dodatkowych zasobów i zarządzania ich wdrażaniem. Wniosek jest spójny z ogólnymi ramami prawnymi ustanowionymi dla europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych i ogranicza się do ukierunkowanej zmiany rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. Wniosek stanowi uzupełnienie ostatnich zmian wprowadzających szczególne środki w celu uruchomienia inwestycji w systemy ochrony zdrowia państw członkowskich oraz w innych sektorach ich gospodarek w odpowiedzi na pandemię COVID-19 oraz szczególne środki mające na celu zapewnienie wyjątkowej elastyczności w odniesieniu do wykorzystania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w odpowiedzi na pandemię COVID-19 (Inicjatywa inwestycyjna w odpowiedzi na koronawirusa), a także wszelkie inne środki mające na celu zaradzenie obecnej bezprecedensowej sytuacji. Środki te są zgodne z wnioskiem Komisji dotyczącym Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy oraz wnioskiem dotyczącym rewizji wieloletnich ram finansowych.
2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ
•Podstawa prawna
Podstawą wniosku są art. 177 i 322 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
•Pomocniczość
Wniosek nie zmienia modelu realizacji programów w ramach funduszy strukturalnych, który jest w dalszym ciągu objęty zarządzaniem dzielonym.
Zarządzanie dzielone opiera się na zasadzie pomocniczości, jako że Komisja przekazuje państwom członkowskim i regionom strategiczne zadania związane z programowaniem i realizacją. Ogranicza też unijne działania do tego, co jest niezbędne do osiągnięcia celów, zgodnie z Traktatami.
Wniosek ma na celu umożliwienie udostępnienia dodatkowych zasobów i wyjaśnienie zasad regulujących wykorzystanie tych zasobów w kontekście programów w ramach bieżącego okresu programowania.
•Proporcjonalność
Wniosek jest ograniczony i ukierunkowany na określenie niezbędnych zasad, którymi należy się kierować w celu udostępnienia dodatkowych zasobów. Przepisy te nie wykraczają poza to, co jest konieczne do udostępnienia dodatkowych zasobów, i określają zasady mające zastosowanie do wykorzystania tych zasobów.
•Wybór instrumentu
Proponowanym instrumentem jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady, zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą określoną w art. 177 Traktatu.
3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW
•Oceny ex post/kontrole sprawności obowiązującego prawodawstwa
•Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Nie przeprowadzono konsultacji z zainteresowanymi podmiotami zewnętrznymi. Przedstawienie wniosku poprzedziły jednak szeroko zakrojone konsultacje z państwami członkowskimi i Parlamentem Europejskim, jakie miały miejsce w ciągu ostatnich tygodni. Uwzględniono w nim ponad 400 pytań o wyjaśnienia i porady otrzymanych od organów krajowych w związku ze stosowanymi przez nie środkami reagowania kryzysowego za pośrednictwem grupy zadaniowej ds. inicjatywy inwestycyjnej w odpowiedzi na koronawirusa.
•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej
Nie dotyczy
•Ocena skutków
W celu przygotowania wniosku dotyczącego rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 przeprowadzona została ocena skutków. Te ograniczone i ukierunkowane zmiany nie wymagają oddzielnej oceny skutków, ponieważ odnoszą się wyłącznie do określenia zasad mających zastosowanie do dodatkowych zasobów udostępnianych w kontekście pandemii COVID-19.
•Sprawność regulacyjna i uproszczenie
Nie dotyczy
•Prawa podstawowe
4.WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek doprowadzi do powstania dodatkowych zobowiązań w roku 2020, finansowanych ze zwiększenia pułapu wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020. Doprowadzi również do powstania dodatkowych zobowiązań na lata 2021 i 2022, finansowanych z zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel. Uruchomi to płatności dodatkowe w latach 2020–2025.
5.ELEMENTY FAKULTATYWNE
•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku
Proponuje się zmianę rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 (rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów), aby udostępnić państwom członkowskim nadzwyczajne zasoby dodatkowe z funduszy strukturalnych; zasoby te mają zostać przeznaczone na wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 na obszarach geograficznych Europy, których gospodarka i miejsca pracy zostały silniej dotknięte kryzysem, i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność.
Proponuje się, by na lata 2020, 2021 i 2022 na zobowiązania budżetowe udostępnić dodatkowe zasoby z funduszy strukturalnych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”. Dodatkowe zasoby na 2020 r. pochodzą ze zwiększenia zasobów na rzecz spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020 i stanowią dodatkowe zasoby ogólne dla EFRR i EFS w bieżącym okresie. Dodatkowe zasoby na lata 2021 i 2022 stanowią zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel pochodzące z [Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy]. Komisja będzie upoważniona do określenia w decyzji wykonawczej podziału całości dodatkowych zasobów dla każdego państwa członkowskiego na lata 2020 i 2021 na podstawie kryteriów alokacji opartych na najnowszych dostępnych obiektywnych danych statystycznych dotyczących względnej zamożności państw członkowskich oraz skali skutków obecnego kryzysu dla ich gospodarek i społeczeństw. Biorąc pod uwagę szczególną wrażliwość gospodarek i społeczeństw regionów najbardziej oddalonych, metoda alokacji powinna przewidywać specjalną kwotę dodatkową dla tych regionów. W celu odzwierciedlenia zmieniającego się charakteru skutków kryzysu, proponuje się przegląd niniejszej decyzji wykonawczej Komisji w 2021 r. w celu określenia dodatkowych zasobów dla każdego państwa członkowskiego na rok 2022 na podstawie tej samej metody alokacji, z wykorzystaniem najnowszych danych statystycznych dostępnych na dzień 19 października 2021 r.
Dodatkowe zasoby należy podzielić między EFRR i EFS poprzez programowanie zasobów bez żadnych ograniczeń. Państwa członkowskie mają również możliwość wykorzystania części tych dodatkowych zasobów na Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym. Dodatkowe zasoby zostaną przydzielone na jedną lub kilka odrębnych osi priorytetowych w ramach istniejącego programu lub programów na podstawie wniosku o zmianę przedmiotowego programu lub programów lub na nowy odrębny program w drodze przygotowania i przedłożenia nowego programu operacyjnego.
Dodatkowe zasoby mogą być wykorzystane jedynie do finansowania operacji wspierających kryzysowe działania naprawcze w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność poprzez inwestycje w działania przyczyniające się do transformacji ku zielonej i cyfrowej gospodarce w ramach celu tematycznego uzupełniającego cele tematyczne określone w art. 9 oraz do finansowania pomocy technicznej. Do daty rozpoczęcia kwalifikowalności wydatków i wyboru operacji otrzymujących wsparcie z tych dodatkowych zasobów będą miały zastosowanie zwykłe przepisy rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów.
Zezwala się na przydzielenie do 4 % dodatkowych zasobów wciąż dostępnych na programowanie w ramach EFRR i EFS (z wyłączeniem kwot wykorzystywanych do wsparcia FEAD, w stosownych przypadkach) na pomoc techniczną, bądź w ramach istniejących osi priorytetowych dotyczących pomocy technicznej lub programów otrzymujących finansowanie z EFRR lub EFS, bądź w ramach jednej lub kilka nowo utworzonych osi priorytetowych dotyczących pomocy technicznej.
Zasoby dodatkowe nieprzydzielone na pomoc techniczną i Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym wspierają wyłącznie działania w ramach EFRR i EFS objęte nowym celem tematycznym „Wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność”. Dla celów programowania i wdrażania, ten cel tematyczny stanowi również jedyny priorytet inwestycyjny.
W przypadku EFRR dodatkowe zasoby wykorzystuje się przede wszystkim na wspieranie inwestycji w produkty i usługi na potrzeby świadczeń zdrowotnych i na zapewnianie wsparcia w postaci kapitału obrotowego lub wsparcia na inwestycje dla MŚP, w tym w odniesieniu do kosztów operacyjnych i kosztów personelu, a także środków z zakresu zdrowia i bezpieczeństwa.
W przypadku EFS zasoby dodatkowe wykorzystuje się przede wszystkim w celu utrzymania miejsc pracy, m.in. poprzez mechanizmy zmniejszonego wymiaru czasu pracy i wsparcie dla osób pracujących na własny rachunek, w celu tworzenia miejsc pracy, w szczególności dla osób w trudnej sytuacji, wsparcia środków na rzecz zatrudnienia młodzieży i rozwoju umiejętności, a także zwiększenia dostępu do usług socjalnych świadczonych w interesie ogólnym, w tym dla dzieci.
50 % dodatkowych zasobów na rok 2020 zostanie wypłaconych jako początkowe płatności zaliczkowe na rzecz przedmiotowych programów. Początkową płatność zaliczkową należy całkowicie rozliczyć w sprawozdaniach finansowych Komisji nie później niż w momencie zamknięcia programu. Dodatkowe zasoby zostaną również uwzględnione do celów obliczenia kwoty rocznych płatności zaliczkowych, które mają zostać wypłacone na zwykłych zasadach w 2021, 2022 i 2023 r.
Na zasadzie odstępstwa od zwykłych wymogów dotyczących współfinansowania, należy pozwolić, by osie priorytetowe otrzymujące wsparcie z dodatkowych zasobów programowanych w ramach nowo powstałego specjalnego celu tematycznego były współfinansowane z funduszy w wysokości do 100 %.
Wnioski o zmianę istniejącego programu operacyjnego w celu uwzględnienia dodatkowych zasobów złożone przez państwo członkowskie muszą być należycie uzasadnione i wskazywać w szczególności oczekiwany wpływ zmian w programie na wspieranie działań naprawczych związanych z kryzysem w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność.
W przypadku gdy ustanawia się odrębny program operacyjny, w uzasadnieniu należy wyjaśnić oczekiwany wpływ zmian w programie na wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 lub na przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność. W przypadku gdy ustanawia się odrębny program operacyjny, państwa członkowskie mogą wskazywać jedynie wyznaczone instytucje odpowiedzialne za realizowane już programy.
Należy określić, że państwa członkowskie muszą zapewnić przeprowadzenie co najmniej jednej ewaluacji do dnia 31 grudnia 2024 r., aby ocenić skuteczność, efektywność i wpływ dodatkowych zasobów oraz sposób, w jaki przyczyniły się one do osiągnięcia założeń nowego specjalnego celu tematycznego. Ponadto, konieczne jest również zapewnienie, aby państwa członkowskie i instytucje zarządzające, wykonując swoje obowiązki związane z informowaniem, komunikacją i widocznością, wykorzystały wszystkie możliwe środki, aby zadbać o to, że potencjalni beneficjenci, beneficjenci, uczestnicy, ostateczni odbiorcy instrumentów finansowych oraz ogół społeczeństwa będą wiedzieli o istnieniu dodatkowych zasobów, znali ich skalę oraz mieli świadomość, że dzięki nim możliwe jest uzyskanie dodatkowego wsparcia. Dla celów tych wymogów konieczne jest określenie, że odniesienie do funduszy zostało uzupełnione lub zastąpione odniesieniem do [„REACT-EU”].
Ponadto konieczne jest wyjaśnienie, że przepisy dotyczące koncentracji tematycznej, warunków wstępnych, rezerwy wykonania i stosowania ram wykonania, jak również obowiązek przygotowania strategii komunikacji nie mają zastosowania do tych dodatkowych zasobów.
2020/0101 (COD)
Wniosek
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do nadzwyczajnych zasobów dodatkowych i przepisów wykonawczych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”, aby zapewnić pomoc na wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność (REACT-EU)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 177 i art. 322 ust. 1 lit. a),
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,
uwzględniając opinię Komitetu Regionów,
uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Państwa członkowskie zostały w sposób bezprecedensowy dotknięte kryzysem ze względu na skutki pandemii COVID-19. Obecny kryzys hamuje wzrost gospodarczy w państwach członkowskich, co z kolei pogłębia poważne niedobory płynności spowodowane nagłym i znaczącym wzrostem inwestycji publicznych potrzebnych w ich systemach ochrony zdrowia i w innych sektorach gospodarki. Stworzyło to wyjątkową sytuację, której rozwiązanie wymaga użycia szczególnych środków.
(2)W odpowiedzi na skutki sytuacji kryzysowej w dniu 30 marca 2020 r. dokonano zmian rozporządzeń (UE) nr 1303/2013 i (UE) nr 1301/2013 w celu zapewnienia większej elastyczności w realizacji programów operacyjnych wspieranych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego („EFRR”), Europejskiego Funduszu Społecznego („EFS”) i Funduszu Spójności („fundusze”), a także Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego („EFMR”). Jednak z uwagi na fakt, że poważne negatywne skutki dla gospodarek i społeczeństw Unii uległy pogorszeniu, oba rozporządzenia zostały ponownie zmienione w dniu 23 kwietnia 2020 r., aby zapewnić wyjątkową dodatkową elastyczność pozwalającą państwom członkowskim na skupienie się na niezbędnej reakcji na bezprecedensowy kryzys poprzez zwiększenie możliwości mobilizacji niewykorzystanych środków wsparcia z funduszy oraz uproszczenie wymogów proceduralnych związanych z wdrażaniem programów i audytami.
(3)W celu zrekompensowania skutków ogromnych wstrząsów w gospodarce wynikających z nadzwyczajnych restrykcji wprowadzonych przez państwa członkowskie w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się COVID-19 oraz złagodzenia ryzyka asymetrycznej odbudowy wynikającej z różnych środków krajowych dostępnych w różnych państwach członkowskich i mających poważny wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego w dniu 23 kwietnia 2020 r. Rada Europejska zatwierdziła „Plan odbudowy” zawierający silny element inwestycyjny, wezwała do utworzenia Europejskiego Funduszu Odbudowy i upoważniła Komisję do przeanalizowania potrzeb w taki sposób, aby zasoby zostały skierowane do najbardziej dotkniętych sektorów i obszarów geograficznych Unii, wyjaśniając jednocześnie związek z wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2021–2027.
(4)Zgodnie z rozporządzeniem [w sprawie Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy] i w granicach zasobów w nim przydzielonych należy wprowadzić środki na odbudowę i zwiększenie odporności gospodarki w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w celu zaradzenia bezprecedensowym skutkom kryzysu związanego z COVID-19. Takie dodatkowe zasoby powinny zostać wykorzystane do zapewnienia przestrzegania terminów przewidzianych w rozporządzeniu [w sprawie Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy]. Ponadto należy udostępnić dodatkowe zasoby na rzecz spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w drodze rewizji wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020.
(5)Należy udostępnić dodatkową, nadzwyczajną kwotę w wysokości 58 272 800 000 EUR (w cenach bieżących) na zobowiązanie budżetowe z funduszy strukturalnych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”, na lata 2020, 2021 i 2022, w celu udzielenia pomocy państwom członkowskim i regionom najbardziej dotkniętym kryzysem we wspieraniu kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i w przygotowaniach do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność, z myślą o szybkim przekazaniu zasobów do realnej gospodarki za pośrednictwem istniejących programów operacyjnych. Zasoby na 2020 r. pochodzą ze zwiększenia zasobów dostępnych na rzecz spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020, natomiast zasoby na lata 2021 i 2022 pochodzą z Instrumentu Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy. Część dodatkowych zasobów powinno się przydzielić na pomoc techniczną z inicjatywy Komisji. Komisja powinna określić podział pozostałych dodatkowych zasobów dla każdego państwa członkowskiego na podstawie metody alokacji opartej na najnowszych dostępnych obiektywnych danych statystycznych dotyczących względnej zamożności państw członkowskich oraz skali skutków obecnego kryzysu dla ich gospodarek i społeczeństw. Metoda alokacji powinna uwzględniać specjalną kwotę dodatkową dla regionów najbardziej oddalonych ze względu na szczególną wrażliwość ich gospodarek i społeczeństw. W celu odzwierciedlenia zmieniającego się charakteru skutków kryzysu, podział należy poddać przeglądowi w 2021 r. w oparciu o tę samą metodę alokacji, z wykorzystaniem najnowszych danych statystycznych dostępnych na dzień 19 października 2021 r., tak aby rozdzielić dodatkowe zasoby przewidziane w transzy na 2022 r.
(6)Do niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają horyzontalne przepisy finansowe przyjęte przez Parlament Europejski i Radę na podstawie art. 322 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przepisy te, ustanowione rozporządzeniem finansowym, określają w szczególności procedurę ustanawiania i wykonania budżetu w drodze dotacji, zamówień, nagród i wykonania pośredniego oraz przewidują kontrole wykonywania obowiązków przez podmioty upoważnione do działań finansowych. Przepisy przyjęte na podstawie art. 322 TFUE dotyczą również ochrony budżetu Unii w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwach członkowskich, jako że poszanowanie praworządności jest niezbędnym warunkiem wstępnym należytego zarządzania finansami i skutecznego unijnego finansowania.
(7)Aby zapewnić państwom członkowskim największą elastyczność w dopasowywaniu kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 lub w przygotowaniach do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność, Komisja powinna określać alokacje na szczeblu państw członkowskich. Ponadto należy przewidzieć możliwość wykorzystania wszelkich dodatkowych zasobów do wsparcia pomocy dla osób najbardziej potrzebujących. Ponadto konieczne jest ustalenie pułapów dotyczących alokacji środków na pomoc techniczną z inicjatywy państw członkowskich, przy jednoczesnym zapewnieniu państwom członkowskim maksymalnej elastyczności w odniesieniu do alokacji środków w ramach programów operacyjnych wspieranych z EFRR lub EFS. Należy wyjaśnić, że nie ma potrzeby przestrzegania minimalnego udziału EFS w odniesieniu do dodatkowych zasobów. Biorąc pod uwagę oczekiwane szybkie wydatkowanie dodatkowych zasobów, zobowiązania związane z tymi dodatkowymi zasobami powinny zostać umorzone dopiero w momencie zamknięcia programów operacyjnych.
(8)W przypadku dodatkowych zasobów należy również wprowadzić możliwości przesuwania środków finansowych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” między EFRR i EFS, tak jak ma to już miejsce w przypadku części zasobów ogólnych dostępnych do programowania w 2020 r. zgodnie z art. 25a rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. Takie przesunięcia nie powinny mieć wpływu na zasoby dostępne w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” ani na szczególną alokację środków na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych.
(9)W celu uzupełnienia działań objętych już zakresem wsparcia dostępnego z EFRR, które rozszerzono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/460 i (UE) 2020/558, państwom członkowskim należy w dalszym ciągu umożliwiać wykorzystanie dodatkowych zasobów przede wszystkim na wspieranie inwestycji w produkty i usługi na potrzeby świadczeń zdrowotnych, na zapewnianie wsparcia w postaci kapitału obrotowego lub wsparcia na inwestycje dla MŚP, na działania przyczyniające się do transformacji ku zielonej i cyfrowej gospodarce, na inwestycje w infrastrukturę zapewniającą obywatelom podstawowe usługi oraz na środki wsparcia gospodarczego w regionach, które są w największym stopniu uzależnione od sektorów najsilniej dotkniętych kryzysem. Pomoc techniczna również powinna być objęta wsparciem. Właściwym jest, by dodatkowe zasoby były skupione wyłącznie w ramach nowego celu tematycznego „Wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność”, który powinien również stanowić jedyny priorytet inwestycyjny, tak aby umożliwić uproszczone programowanie i wdrażanie dodatkowych zasobów.
(10)W przypadku EFS państwa członkowskie powinny wykorzystać dodatkowe zasoby przede wszystkim do utrzymania miejsc pracy, m.in. poprzez mechanizmy zmniejszonego wymiaru czasu pracy i wsparcie dla osób pracujących na własny rachunek, tworzenia miejsc pracy, w szczególności dla osób w trudnej sytuacji, wsparcia środków na rzecz zatrudnienia młodzieży, kształcenia i szkolenia oraz rozwoju umiejętności, a także do zwiększenia dostępu do usług socjalnych świadczonych w interesie ogólnym, w tym dla dzieci. Należy wyjaśnić, że w obecnych wyjątkowych okolicznościach wsparcie dla mechanizmów zmniejszonego wymiaru czasu pracy i wsparcie dla osób pracujących na własny rachunek w kontekście pandemii COVID-19 może zostać udzielone nawet, jeżeli wsparcie to nie wiąże się z aktywnymi instrumentami rynku pracy, chyba że wymaga tego prawo krajowe. Wsparcie unijne dla tych mechanizmów zmniejszonego wymiaru czasu pracy powinno być ograniczone w czasie.
(11)Aby zagwarantować, że państwa członkowskie będą miały wystarczające zasoby finansowe na szybkie wprowadzenie w życie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność, konieczne jest zapewnienie wyższych początkowych płatności zaliczkowych na potrzeby szybkiego wdrożenia działań wspieranych z zasobów dodatkowych. Początkowe płatności zaliczkowe powinny zapewnić państwom członkowskim środki umożliwiające, w razie konieczności, wypłatę zaliczek na rzecz beneficjentów oraz szybki zwrot kosztów beneficjentom po przedłożeniu wniosku o płatność.
(12)Państwa członkowskie powinny mieć elastyczność w zakresie przydzielania dodatkowych zasobów na nowe odrębne programy operacyjne lub nowe osie priorytetowe utworzone w ramach istniejących programów. Aby umożliwić szybkie wdrożenie działań, w odniesieniu do nowych odrębnych programów operacyjnych zezwala się na wskazywanie jedynie już wyznaczonych organów istniejących programów operacyjnych wspieranych z EFRR, EFS lub Funduszu Spójności. Nie należy wymagać od państw członkowskich ewaluacji ex ante i należy ograniczyć elementy wymagane w celu przedłożenia programu operacyjnego do zatwierdzenia przez Komisję.
(13)Aby zmniejszyć obciążenie budżetów publicznych w związku z kryzysowymi działaniami naprawczymi podejmowanymi w związku z pandemią COVID-19 i przygotowaniami do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność, należy wyjątkowo umożliwić państwom członkowskim wnioskowanie o dofinansowanie na poziomie 100 % w odniesieniu do odrębnych osi priorytetowych programów operacyjnych zapewniających wsparcie z dodatkowych zasobów.
(14)W celu umożliwienia państwom członkowskim szybkiego wykorzystania zasobów dodatkowych na kryzysowe działania naprawcze w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność jeszcze w trakcie obecnego okresu programowania, w odniesieniu do zasobów dodatkowych uzasadnione jest zwolnienie, w drodze wyjątku, państw członkowskich z obowiązku spełniania warunków wstępnych, wymogów dotyczących rezerwy wykonania i stosowania ram wykonania, wymogów koncentracji tematycznej – również w odniesieniu do pułapów ustanowionych dla zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich w ramach EFRR – oraz z wymogów dotyczących przygotowania strategii komunikacji. Niemniej jednak państwa członkowskie powinny przeprowadzić co najmniej jedną ewaluację do dnia 31 grudnia 2024 r., aby ocenić skuteczność, efektywność i wpływ dodatkowych zasobów oraz przeanalizować sposób, w jaki zasoby te przyczyniły się do osiągnięcia założeń nowego specjalnego celu tematycznego. Aby ułatwić dostęp do porównywalnych informacji na poziomie Unii, zachęca się państwa członkowskie do korzystania ze wskaźników specyficznych dla programu udostępnionych przez Komisję. Ponadto, wykonując swoje obowiązki związane z informowaniem, komunikacją i widocznością, państwa członkowskie i instytucje zarządzające powinny eksponować nadzwyczajne środki i zasoby wprowadzone przez Unię: w szczególności powinny one zapewnić, aby potencjalni beneficjenci, beneficjenci, uczestnicy i ostateczni odbiorcy instrumentów finansowych, a także ogół społeczeństwa, wiedzieli o istnieniu dodatkowych zasobów, znali ich skalę oraz mieli świadomość, że dzięki nim możliwe jest uzyskanie dodatkowego wsparcia.
(15)Aby umożliwić przekierowywanie zasobów dodatkowych na te obszary geograficzne, które najbardziej ich potrzebują, zasobów dodatkowych przydzielonych na EFRR oraz EFS nie należy, jako środka nadzwyczajnego, rozbijać według kategorii regionów, bez uszczerbku dla zasad ogólnych dotyczących przydzielania zasobów funduszy strukturalnych. Oczekuje się jednak, że państwa członkowskie wezmą pod uwagę różne regionalne potrzeby i poziomy rozwoju, aby zapewnić utrzymanie nacisku na regiony słabiej rozwinięte, zgodnie z celami spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej określonymi w art. 173 TFUE. Zgodnie z zasadami partnerstwa państwa członkowskie powinny też zaangażować władze lokalne i regionalne, a także odpowiednie podmioty reprezentujące społeczeństwo obywatelskie.
(16)W celu ułatwienia realizacji przesunięć dopuszczonych na podstawie zmian wprowadzonych w niniejszym rozporządzeniu, warunek określony w art. 30 ust. 1 lit. f) rozporządzenia finansowego dotyczący przeznaczenia środków na ten sam cel nie powinien mieć zastosowania do tych przesunięć.
(17)Cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie reakcja na skutki kryzysu w dziedzinie zdrowia publicznego poprzez wprowadzenie środków zapewniających elastyczność w dziedzinie udzielania wsparcia z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez same państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary i skutki proponowanego działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, a zatem Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(18)Ze względu na pilny charakter sytuacji związanej z pandemią COVID-19 niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(19)Z uwagi na pandemię COVID-19 oraz pilną potrzebę zareagowania na powiązany z nią kryzys w dziedzinie zdrowia publicznego uznaje się za niezbędne zastosowanie wyjątku od ośmiotygodniowego terminu, o którym mowa w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.
(20)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1303/2013.
(21)Art. 135 ust. 2 Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej stanowi, że zmiany w rozporządzeniu Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 lub decyzji Rady 2014/335/UE, Euratom, które przyjęto w dniu wejścia w życie wspomnianej umowy lub po tej dacie, nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa w zakresie, w jakim wpływają na zobowiązania finansowe tego kraju. Wsparcie na podstawie niniejszego rozporządzenia na 2020 r. finansuje się ze zwiększenia pułapu wieloletnich ram finansowych, a na lata 2021 i 2022 – ze zwiększenia pułapu zasobów własnych Unii, co miałoby wpływ na zobowiązania finansowe Zjednoczonego Królestwa. Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zatem zastosowania do Zjednoczonego Królestwa ani na jego terytorium,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013 wprowadza się następujące zmiany:
1.w art. 91 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Oprócz zasobów ogólnych, o których mowa w ust. 1, udostępnia się zasoby dodatkowe w wysokości 5 000 000 000 EUR w cenach bieżących na spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną na potrzeby zobowiązań budżetowych w 2020 r., które to zasoby zostają przydzielone na EFRR i EFS.”;
2.dodaje się art. 92a i art. 92b w brzmieniu:
„Artykuł 92a
Zasoby pochodzące z Instrumentu Unii Europejskiej na rzecz Odbudowy
Środki, o których mowa w art. 2 rozporządzenia [w sprawie Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy] wdraża się w ramach funduszy strukturalnych w kwocie 53 272 800 000 EUR w cenach bieżących, pochodzącej z kwoty, o której mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) ppkt (i) tego rozporządzenia, z zastrzeżeniem art. 4 ust. 3, ust. 4 i ust. 8.
Te dodatkowe zasoby na lata 2021 i 2022 stanowią zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. 21 ust. 5 rozporządzenia finansowego.
Artykuł 92b
Nadzwyczajne zasoby dodatkowe i przepisy wykonawcze dotyczące celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” na potrzeby zapewnienia pomocy na wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność (REACT-EU)
1.
Zasoby dodatkowe, o których mowa w art. 91 ust. 1a oraz art. 92a („zasoby dodatkowe”) zostaną udostępnione w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”, aby zapewnić pomoc na wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność (REACT-EU). Zasoby dodatkowe wykorzystuje się do wdrażania pomocy technicznej zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu oraz operacji służących realizacji celu tematycznego określonego w ust. 10 niniejszego artykułu.
2.
Zasoby dodatkowe na zobowiązanie budżetowe na lata 2020–2022 udostępnia się jako uzupełnienie zasobów ogólnych, o których mowa w art. 91, a ich podział przedstawia się następująco:
–2020 r.: 5 000 000 000 EUR;
–2021 r.: 42 434 400 000 EUR;
–2022 r.: 10 820 400 000 EUR.
Zasoby dodatkowe na 2020 r. udostępnia się z zasobów dodatkowych określonych w art. 91 ust. 1a.
Zasoby dodatkowe na lata 2021 i 2022 udostępnia się z zasobów dodatkowych określonych w art. 92a. Zasoby dodatkowe określone w art. 92a wspierają również wydatki administracyjne do kwoty 18 000 000 EUR w cenach bieżących.
3.
Kwotę w wysokości 0,35 % zasobów dodatkowych przeznacza się na pomoc techniczną z inicjatywy Komisji.
4.
Komisja, w drodze aktów wykonawczych, przyjmuje decyzję w sprawie podziału zasobów dodatkowych jako środków z funduszy strukturalnych na lata 2020 i 2021 dla poszczególnych państw członkowskich zgodnie z kryteriami i metodyką określonymi w załączniku VIIa. W 2021 r. należy dokonać przeglądu tej decyzji w celu określenia podziału zasobów dodatkowych na 2022 r. w oparciu o dane dostępne na dzień 19 października 2021 r.
5.
Na zasadzie odstępstwa od art. 76 akapit pierwszy zobowiązania budżetowe na zasoby dodatkowe w odniesieniu do każdego programu operacyjnego, którego to dotyczy, podejmowane są dla każdego funduszu na lata 2020, 2021 i 2022.
Zobowiązanie prawne, o którym mowa w art. 76 akapit drugi, w odniesieniu do lat 2021 i 2022 wchodzi w życie z dniem, o którym mowa w art. 4 ust. 3 [rozporządzenia w sprawie Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy].
Art. 76 akapit trzeci i akapit czwarty nie mają zastosowania do zasobów dodatkowych.
Na zasadzie odstępstwa od art. 14 ust. 3 rozporządzenia finansowego zasady dotyczące anulowania zobowiązań, określone w części II tytuł IX rozdział IV oraz w art. 136, mają zastosowanie do zobowiązań budżetowych opartych na zasobach dodatkowych, o których mowa w art. 92a. Na zasadzie odstępstwa od art. 12 ust. 4 lit. c) rozporządzenia finansowego zasoby dodatkowe nie mogą zostać wykorzystane na kolejny program lub kolejne działanie.
Na zasadzie odstępstwa od art. 86 ust. 2 i art. 136 ust. 1 zobowiązania dotyczące zasobów dodatkowych umarza się zgodnie z zasadami, które stosuje się w przypadku zamknięcia programów.
Każde państwo członkowskie przydziela na programy operacyjne zasoby dodatkowe dostępne na programowanie w ramach EFRR i EFS.
Na zasadzie odstępstwa od art. 92 ust. 7 przed przydzieleniem lub w trakcie przydzielania środków na EFRR i EFS można również zaproponować, by część zasobów dodatkowych została wykorzystana na zwiększenie wsparcia dla Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym („FEAD”).
Po dokonaniu wstępnej alokacji, zasoby dodatkowe mogą, na wniosek państwa członkowskiego o zmianę programu operacyjnego zgodnie z art. 30 ust. 1, zostać przesunięte między EFRR i EFS, bez względu na wartości procentowe, o których mowa w art. 92 ust. 1 lit. a), b) i c).
Art. 30 ust. 5 nie ma zastosowania do zasobów dodatkowych. Zasoby te wyłącza się z podstawy obliczeń do celów pułapów określonych w tym ustępie.
Do celów stosowania art. 30 ust. 1 lit. f) rozporządzenia finansowego warunek, by środki były przeznaczone na ten sam cel, nie ma zastosowania do wspomnianych przesunięć. Przesunięcia mogą dotyczyć jedynie bieżącego roku lub kolejnych lat w planie finansowym.
Wymogi określone w art. 92 ust. 4 nie mają zastosowania do wstępnej alokacji lub jej kolejnych przesunięć.
Kwoty przydzielone na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych zgodnie z art. 92 ust. 5 w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia” pozostają nienaruszone.
Zasoby dodatkowe wdraża się zgodnie z zasadami Funduszu, do którego zostały przydzielone lub przesunięte.
6.
Na pomoc techniczną w ramach dowolnego istniejącego programu operacyjnego wspieranego z EFRR lub EFS lub nowego programu operacyjnego, o którym mowa w ust. 11, można przeznaczyć maksymalnie 4 % zasobów dodatkowych w ramach EFRR i EFS.
7.
Na zasadzie odstępstwa od art. 81 ust. 1 i art. 134 ust. 1 początkowe płatności zaliczkowe, wypłacane w następstwie decyzji Komisji w sprawie przyjęcia programu operacyjnego lub zatwierdzenia zmian w programie operacyjnym na potrzeby alokacji zasobów dodatkowych, wynoszą 50 % zasobów dodatkowych przydzielonych programom na rok 2020 w ramach nowego celu tematycznego, o którym mowa w ust. 10 niniejszego artykułu.
Do celów stosowania art. 134 ust. 2 w odniesieniu do rocznych płatności zaliczkowych w latach 2021, 2022 i 2023 kwota wsparcia z funduszy na cały okres programowania przewidziana dla programu operacyjnego obejmuje zasoby dodatkowe.
Kwota wypłacona w ramach dodatkowych początkowych płatności zaliczkowych, o których mowa w akapicie pierwszym, zostaje całkowicie rozliczona w sprawozdaniach finansowych Komisji nie później niż w momencie zamknięcia programu operacyjnego.
8.
Zasoby dodatkowe nieprzydzielone na pomoc techniczną wykorzystuje się w ramach celu tematycznego określonego w ust. 10 na potrzeby wzmocnienia operacji wspierających kryzysowe działania naprawcze w kontekście pandemii COVID-19 lub przygotowujących do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność.
Państwa członkowskie mogą przydzielić zasoby dodatkowe na jedną lub kilka odrębnych osi priorytetowych w ramach istniejącego programu lub programów operacyjnych albo na nowy program operacyjny, o którym mowa w ust. 11. Na zasadzie odstępstwa od art. 26 ust. 1 program obejmuje okres do dnia 31 grudnia 2022 r., z zastrzeżeniem ust. 4 powyżej.
W przypadku EFRR zasoby dodatkowe wykorzystuje się przede wszystkim na wspieranie inwestycji w produkty i usługi na potrzeby świadczeń zdrowotnych, na zapewnianie wsparcia w postaci kapitału obrotowego lub wsparcia na inwestycje dla MŚP, na inwestycje przyczyniające się do transformacji ku zielonej i cyfrowej gospodarce, inwestycje w infrastrukturę zapewniającą obywatelom podstawowe usługi oraz na środki gospodarcze w regionach, które są w największym stopniu uzależnione od sektorów najsilniej dotkniętych kryzysem.
W przypadku EFS zasoby dodatkowe wykorzystuje się przede wszystkim w celu utrzymania miejsc pracy, m.in. poprzez mechanizmy zmniejszonego wymiaru czasu pracy i wsparcie dla osób pracujących na własny rachunek, nawet jeżeli wsparcie to nie wiąże się z aktywnymi instrumentami rynku pracy, chyba że wymaga tego prawo krajowe. Zasoby dodatkowe wspierają również tworzenie miejsc pracy, w szczególności w przypadku osób znajdujących się w trudnej sytuacji, środki na rzecz zatrudnienia młodzieży, kształcenie i szkolenie, rozwój umiejętności, w szczególności w celu wsparcia dwojakiej transformacji ekologicznej i cyfrowej oraz w celu zwiększenia dostępu do usług socjalnych świadczonych w interesie ogólnym, w tym dla dzieci.
9.
Z wyjątkiem pomocy technicznej, o której mowa w ust. 6, oraz zasobów dodatkowych wykorzystywanych na Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym, o którym mowa w ust. 5 akapit siódmy, zasoby dodatkowe wspierają operacje w ramach nowego celu tematycznego „Wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność”, uzupełniającego cele tematyczne określone w art. 9.
Na cel tematyczny, o którym mowa w akapicie pierwszym, można się powoływać wyłącznie w przypadku programowania zasobów dodatkowych. Na zasadzie odstępstwa od art. 96 ust. 1 lit. b), c) i d) celu tego nie można łączyć z innymi priorytetami inwestycyjnymi.
Cel tematyczny, o którym mowa w akapicie pierwszym, stanowi również jedyny priorytet inwestycyjny dla programowania i wdrażania zasobów dodatkowych z EFRR i EFS.
W przypadku ustanowienia w ramach istniejącego programu operacyjnego jednej lub kilku odrębnych osi priorytetowych odpowiadających celowi tematycznemu, o którym mowa w akapicie pierwszym, do opisu osi priorytetowej w zmienionym programie operacyjnym nie wymaga się elementów wymienionych w art. 96 ust. 2 lit. b) ppkt (v) i (vii).
W zmienionym planie finansowym przewidzianym w art. 96 ust. 2 lit. d) określa się alokację zasobów dodatkowych na lata 2020, 2021 oraz, w stosownych przypadkach, na 2022 r., bez wskazywania kwot na rezerwę wykonania i bez podziału na poszczególne kategorie regionów.
Na zasadzie odstępstwa od art. 30 ust. 1 wnioski o zmianę programów przedstawiane przez państwa członkowskie są odpowiednio uzasadniane, a w szczególności wskazują oczekiwany wpływ zmian w programie na wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność. Do wniosku dołączany jest zmieniony program.
10.
Na zasadzie odstępstwa od art. 26 ust. 4 państwa członkowskie mogą sporządzić nowy odrębny program operacyjny w ramach nowego celu tematycznego, o którym mowa w ust. 10. Nie wymaga się ewaluacji ex ante, o której mowa w art. 55.
Na zasadzie odstępstwa od art. 96 ust. 2 lit. a), w przypadku gdy ustanawia się taki nowy program operacyjny, uzasadnienie powinno określać oczekiwany wpływ programu operacyjnego na wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność.
W przypadku utworzenia takiego nowego programu operacyjnego jedynie organy wyznaczone w ramach istniejących programów operacyjnych wspieranych z EFRR, EFS lub Funduszu Spójności mogą zostać wskazane przez państwa członkowskie do celów art. 96 ust. 5 lit. a).
W odniesieniu do takich nowych programów operacyjnych nie wymaga się elementów określonych w art. 96 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) ppkt (v) i (vii), ust. 4, ust. 6 lit. b) i c) oraz w ust. 7. Elementów określonych w art. 96 ust. 3 wymaga się jedynie w przypadku, gdy udzielane jest odnośne wsparcie.
11.
Na zasadzie odstępstwa od art. 120 ust. 3 akapit pierwszy i drugi do osi priorytetowej lub osi priorytetowych wspieranych z zasobów dodatkowych zaprogramowanych w ramach celu tematycznego, o którym mowa w ust. 10 niniejszego artykułu, można stosować stopę dofinansowania sięgającą nawet 100 %.
Na zasadzie odstępstwa od art. 56 ust. 3 i art. 114 ust. 2 państwa członkowskie zapewniają, aby do dnia 31 grudnia 2024 r. przeprowadzono co najmniej jedną ewaluację wykorzystania zasobów dodatkowych w celu oceny ich skuteczności, efektywności, wpływu oraz sposobu, w jaki przyczyniają się one do osiągnięcia celu tematycznego, o którym mowa w ust. 10 niniejszego artykułu.
12.
Następujące przepisy nie mają zastosowania do zasobów dodatkowych:
a)wymogi dotyczące koncentracji tematycznej, w tym pułapy dla zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich ustanowione w niniejszym rozporządzeniu lub w przepisach dotyczących poszczególnych funduszy, na zasadzie odstępstwa od art. 18;
b)warunki wstępne, na zasadzie odstępstwa od art. 19 i przepisów dotyczących poszczególnych funduszy;
c)wymogi dotyczące rezerwy wykonania i stosowania ram wykonania, na zasadzie odstępstwa od, odpowiednio, art. 20 i art. 22;
d)odstępstwo przewidziane w art. 65 ust. 10 akapit drugi, w którym określono właściwość daty 1 lutego 2020 r. dla operacji mających na celu wzmocnienie zdolności reagowania kryzysowego w kontekście pandemii COVID-19;
e)odstępstwo przewidziane w art. 25a ust. 7 w odniesieniu do wyboru operacji mających na celu wzmocnienie zdolności reagowania kryzysowego w kontekście pandemii COVID-19, o których mowa w art. 65 ust. 10 akapit drugi;
f)wymóg przygotowania strategii komunikacji, na zasadzie odstępstwa od art. 116 oraz art. 115 ust. 1 lit. a).
13.
Wypełniając swoje obowiązki związane z informowaniem, komunikacją i widocznością zgodnie z art. 115 ust. 1 i ust. 3 oraz załącznikiem XII, państwa członkowskie i instytucje zarządzające zapewniają, aby potencjalni beneficjenci, beneficjenci, uczestnicy, ostateczni odbiorcy instrumentów finansowych oraz ogół społeczeństwa wiedzieli o istnieniu dodatkowych zasobów, znali ich skalę oraz mieli świadomość, że dzięki nim możliwe jest uzyskanie dodatkowego wsparcia.
W przypadku gdy wsparcia finansowego operacji udziela się z zasobów dodatkowych odniesienie do „funduszu”, „funduszy” lub „EFSI” w sekcji 2.2 załącznika XII zostaje zastąpione lub uzupełnione odniesieniem do [REACT-EU].”;
3.w art. 154 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Art. 91 ust. 1a, art. 92a i art. 92b nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa ani na jego terytorium. Zawarte w tych przepisach odniesienia do państw członkowskich rozumie się jako nieobejmujące Zjednoczonego Królestwa.”;
4.
dodaje się nowy załącznik VIIa.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego
W imieniu Rady
Przewodniczący
Przewodniczący
OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI
1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY
1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy
Wniosek w sprawie ROZPORZĄDZENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do nadzwyczajnych zasobów dodatkowych i przepisów wykonawczych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”, aby zapewnić pomoc na wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 i przygotowania do ekologicznej i cyfrowej odbudowy gospodarki zwiększającej jej odporność
1.2.Obszary polityki, których dotyczy wniosek/inicjatywa (klaster programów)
4 Zatrudnienie, sprawy społeczne i włączenie społeczne (2020) – 7 Inwestowanie w ludzi, spójność społeczna i wartości (2021–2027)
13 Polityka regionalna i miejska (2020) – 5 Rozwój regionalny i spójność (2021–2027)
1.3.Wniosek/inicjatywa dotyczy:
◻ nowego działania
◻ nowego działania, będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego
X przedłużenia bieżącego działania
◻ połączenia lub przekształcenia co najmniej jednego działania pod kątem innego/nowego działania
1.4.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy
1.4.1.Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej, w tym szczegółowy terminarz przebiegu realizacji inicjatywy
Proponuje się zmianę rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 (rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów), aby udostępnić państwom członkowskim nadzwyczajne zasoby dodatkowe z funduszy strukturalnych; zasoby te mają zostać przeznaczone na wspieranie kryzysowych działań naprawczych w kontekście pandemii COVID-19 na obszarach geograficznych Europy, których gospodarka i miejsca pracy zostały silniej dotknięte kryzysem, oraz na przygotowania do odbudowy gospodarki. Proponuje się, by na lata 2020, 2021 i 2022 na zobowiązania budżetowe udostępnić dodatkowe zasoby z funduszy strukturalnych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”.
1.4.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej (może wynikać z różnych czynników, na przykład korzyści koordynacyjnych, pewności prawa, większej efektywności lub komplementarności). Na potrzeby tego punktu „wartość dodaną z tytułu zaangażowania Unii” należy rozumieć jako wartość wynikającą z unijnej interwencji, wykraczającą poza wartość, która zostałaby wytworzona przez same państwa członkowskie.
Od początku pandemii COVID-19 Komisja przedstawiła szereg wniosków mających na celu zapewnienie możliwości zmobilizowania wszystkich dostępnych środków finansowych w ramach programów na lata 2014–2020 finansowanych z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w celu natychmiastowego zareagowania na bezpośrednie i pośrednie skutki kryzysu. Wnioski te zapewniły możliwość uruchomienia dostępnych środków finansowych w celu zaspokojenia potrzeb wynikających ze zwiększonej presji na systemy opieki zdrowotnej, a także zapewnienia wsparcia dla pracodawców i pracowników ułatwiającego im przetrwanie tych nadzwyczajnych okoliczności. Państwom członkowskim i regionom zapewniono natychmiastową płynność oraz elastyczność, aby mogły dopilnować, by wsparcie z funduszy trafiało tam, gdzie jest najbardziej potrzebne. Możliwość przeznaczenia 100 % unijnego finansowania na te środki w roku budżetowym rozpoczynającym się w 2020 r. przyczyni się do zmniejszenia obciążenia ich finansów publicznych.
Rozprzestrzenianie się koronawirusa między krajami skłoniło wiele rządów do wprowadzenia bezprecedensowych środków w celu powstrzymania pandemii, takich jak tymczasowe wstrzymanie działalności gospodarczej lub powszechne ograniczenie podróży i mobilności, a także doprowadziło do większej niepewności i zawirowań na rynkach finansowych. To z kolei może prowadzić do gwałtownego spadku poziomu produkcji w wielu gospodarkach pociągającego za sobą poważne konsekwencje społeczne. W nadchodzących latach będzie to stanowić poważne wyzwanie dla finansów publicznych i zarządzania długiem, co z kolei może ograniczyć inwestycje publiczne niezbędne do odbudowy gospodarki. Ponadto krajowe i regionalne zdolności reagowania na skutki kryzysu różnią się w poszczególnych państwach członkowskich i regionach ze względu na różną strukturę gospodarczą i sytuację budżetową. Jeżeli różnice te zostaną zlekceważone, mogą prowadzić do asymetrycznej odbudowy i przyczynić się do zwiększenia dysproporcji regionalnych, co z kolei może osłabić rynek wewnętrzny, stabilność finansową strefy euro i naszą Unię jako całość.
1.4.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań
1.4.4.Spójność z innymi właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia
Wniosek jest ograniczony do ukierunkowanych zmian niezbędnych do ustalenia zasad udostępniania dodatkowych zasobów i zarządzania ich wdrażaniem. Wniosek jest spójny z ogólnymi ramami prawnymi ustanowionymi dla europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych i ogranicza się do ukierunkowanej zmiany rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. Wniosek stanowi uzupełnienie ostatnich zmian wprowadzających szczególne środki w celu uruchomienia inwestycji w systemy ochrony zdrowia państw członkowskich i w innych sektorach ich gospodarki w reakcji na pandemię COVID-19 oraz szczególne środki mające na celu zapewnienie wyjątkowej elastyczności w odniesieniu do wykorzystania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w odpowiedzi na pandemię COVID-19 (Inicjatywa inwestycyjna w odpowiedzi na koronawirusa), a także wszelkie inne środki mające na celu zaradzenie obecnej bezprecedensowej sytuacji. Środki te są zgodne z wnioskiem Komisji dotyczącym Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy oraz wnioskiem dotyczącym rewizji wieloletnich ram finansowych.
1.5.Okres trwania wniosku/inicjatywy i jego wpływ finansowy
X Ograniczony czas trwania
–◻
Okres trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.
–X
Okres trwania wpływu finansowego: od 2020 r. do 2022 r. w odniesieniu do środków na zobowiązania i od 2020 r. do 2025 r. w odniesieniu do środków na płatności.
◻ Nieograniczony czas trwania
–Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od 2021 r.,
–po którym następuje faza operacyjna.
1.6.Planowane tryby zarządzania
X Bezpośrednie zarządzanie przez Komisję (w odniesieniu do 0,35 % przydziału środków związanych z pomocą techniczną)
–X w ramach jej służb, w tym za pośrednictwem jej pracowników w delegaturach Unii;
–◻
przez agencje wykonawcze;
X Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi
◻ Zarządzanie pośrednie poprzez przekazanie zadań związanych z wykonaniem budżetu:
–◻ państwom trzecim lub organom przez nie wyznaczonym;
–◻ organizacjom międzynarodowym i ich agencjom (należy wyszczególnić);
–◻ EBI oraz Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu;
–◻ organom, o których mowa w art. 70 i 71 rozporządzenia finansowego;
–◻ organom prawa publicznego;
–◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu, które świadczą usługi użyteczności publicznej, o ile zapewniają one odpowiednie gwarancje finansowe;
–◻ podmiotom podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego, którym powierzono realizację partnerstwa publiczno-prywatnego oraz które zapewniają odpowiednie gwarancje finansowe;
–◻ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej oraz określonym we właściwym podstawowym akcie prawnym.
2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA
2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości
Określić częstotliwość i warunki
Wniosek jest ograniczony i ukierunkowany na określenie niezbędnych zasad, którymi należy się kierować w celu udostępnienia dodatkowych zasobów. Przepisy te nie wykraczają poza to, co jest konieczne do udostępnienia dodatkowych zasobów, i określają zasady mające zastosowanie do wykorzystania tych zasobów.
2.2.System zarządzania i kontroli
Wniosek jest ograniczony i ukierunkowany na określenie niezbędnych zasad, którymi należy się kierować w celu udostępnienia dodatkowych zasobów. Przepisy te nie wykraczają poza to, co jest konieczne do udostępnienia dodatkowych zasobów, i określają zasady mające zastosowanie do wykorzystania tych zasobów. W przypadku decyzji o ustanowieniu nowych programów operacyjnych finansowanych z zasobów dodatkowych państwa członkowskie mogą wykorzystać do ich wdrażania jedynie organy wyznaczone w ramach istniejących programów operacyjnych wspieranych z EFRR, EFS lub Funduszu Spójności.
2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom
Określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony, np. ze strategii zwalczania nadużyć finansowych.
Wniosek jest ograniczony i ukierunkowany na określenie niezbędnych zasad, którymi należy się kierować w celu udostępnienia dodatkowych zasobów. Przepisy te nie wykraczają poza to, co jest konieczne do udostępnienia dodatkowych zasobów, i określają zasady mające zastosowanie do wykorzystania tych zasobów.
3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY
3.1.Dział wieloletnich ram finansowych i proponowane nowe linie budżetowe po stronie wydatków
Dział wieloletnich ram finansowych
|
Linia budżetowa
|
Rodzaj
środków
|
Wkład
|
|
1b Inteligentny wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu - Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna (2014–2020) /2 – Spójność i wartości (2021–2027)
|
Zróżn. / niezróżn.
|
państw EFTA
|
krajów kandydujących
|
państw trzecich
|
w rozumieniu art. [21 ust. 2 lit. b)] rozporządzenia finansowego
|
1b/2
|
04 01 04 01 Wydatki pomocnicze na Europejski Fundusz Społeczny i nieoperacyjną pomoc techniczną
|
Środki niezróżnicowane
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
1b/2
|
13 01 04 01 Wydatki pomocnicze na Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR)
|
Środki niezróżnicowane
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
1b/2
|
04.02.XX – EFS finansowany z REACT-EU (2020)
|
Zróżn.
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
1b/2
|
13.03.XX – EFRR finansowany z REACT-EU (2020)
|
Zróżn.
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
1b/2
|
04 02 63 01 Europejski Fundusz Społeczny — Operacyjna pomoc techniczna
|
Zróżn.
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
1b/2
|
13 03 65 01 Zakończenie programów Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) — Operacyjna pomoc techniczna
|
Zróżn.
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
1b/2
|
04 01 04 05 Wydatki pomocnicze na Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym
|
Środki niezróżnicowane
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
1b/2
|
04 06 02 – Operacyjna pomoc techniczna (Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym)
|
Zróżn.
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
1b/2
|
04 06 XX – Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym finansowany z REACT-EU
|
Zróżn.
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
NIE
|
3.2.Szacunkowy wpływ na wydatki
3.2.1.Synteza szacunkowego wpływu na wydatki
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
Dział wieloletnich
ram finansowych
|
1b
|
Inteligentny wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu (2014–2020) – Spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna
|
Ma to wpływ na całkowity roczny podział środków na zobowiązania w 2020 r. w ramach rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, który zostaje przedłużony również na lata 2021 i 2022.
Wniosek doprowadzi do powstania dodatkowych zobowiązań w roku 2020, finansowanych ze zwiększenia pułapu wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020. Doprowadzi to również do zaciągnięcia dodatkowych zobowiązań na lata 2021 i 2022, finansowanych z zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel. Dodatkowe zobowiązania w latach 2021 i 2022 oraz płatności w latach 2021–2025 finansuje się z zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel. Wszystkie kwoty zostaną udostępnione jako zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel, w rozumieniu art. 21 ust. 5 rozporządzenia finansowego, pochodzące z operacji zaciągania pożyczek przez Unię, jak określono w [rozporządzeniu w sprawie Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy]. Z zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel kwota do 18 000 000 EUR może zostać przeznaczona na wydatki administracyjne, w tym koszty personelu zewnętrznego.
Szacunkowy podział dodatkowych wydatków na rok 2020 jest następujący:
|
|
|
2020 r.
|
2021 r.
|
2022 r.
|
2023 r.
|
2024 r.
|
2025 r.
|
Ogółem
|
Dodatkowe wydatki operacyjne REACT-EU na rok 2020 r.
|
Środki na zobowiązania
|
(1)
|
5 000,000
|
|
|
|
|
|
5 000,000
|
|
Środki na płatności
|
(2)
|
2 500,000
|
275,000
|
475,000
|
1 700,000
|
|
50,000
|
5 000,000
|
Szacunkowy podział wydatków finansowanych z zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel jest następujący:
|
|
|
2021 r.
|
2022 r.
|
2023 r.
|
2024 r.
|
2025 r.
|
OGÓŁEM
|
Wydatki finansowane z zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy
|
Środki na zobowiązania
|
(1)
|
42 434,400
|
10 820,400
|
|
|
|
53 254,800
|
|
Środki na płatności
|
(2)
|
2 716,139
|
10 067,880
|
15 442, 79
|
22 150,126
|
2 878, 76
|
53 254,800
|
Wydatki na wsparcie administracyjne finansowane z zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy
|
Środki na zobowiązania = środki na płatności
|
(3)
|
3,600
|
3,600
|
3,600
|
3,600
|
3,600
|
18,000
|
Suma wydatków finansowanych z zewnętrznych dochodów przeznaczonych na określony cel Europejskiego Instrumentu na rzecz Odbudowy
|
Środki na zobowiązania
|
=1+3
|
42 438,000
|
10 824,000
|
3,600
|
3,600
|
3,600
|
53 272,800
|
|
Środki na płatności
|
=2+3
|
2 719,739
|
10 071,480
|
15 445,879
|
22 153, 26
|
2 881,976
|
53 272,800
|
Dział wieloletnich
ram finansowych
|
7
|
„Wydatki administracyjne”
|
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
|
2021 r.
|
2022 r.
|
2023 r.
|
2024 r.
|
2025 r.
|
2026 r.
|
2027 r.
|
po 2027 r.
|
OGÓŁEM
|
Zasoby ludzkie
|
0,750
|
0,750
|
0,750
|
|
|
|
|
|
2,250
|
Pozostałe wydatki administracyjne
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
OGÓŁEM środki na DZIAŁ 7 wieloletnich ram finansowych
|
(Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem)
|
0,750
|
0,750
|
0,750
|
|
|
|
|
|
2,250
|
3.2.2.Podsumowanie szacunkowego wpływu na środki administracyjne
–◻
Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych
–X
Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
Rok
|
2020
|
2021
|
2022
|
2023
|
2024
|
2025
|
OGÓŁEM
|
DZIAŁ 7
wieloletnich ram finansowych
|
|
|
|
|
|
|
|
Zasoby ludzkie
|
|
0,750
|
0,750
|
0,750
|
|
|
2,250
|
Pozostałe wydatki administracyjne
|
|
|
|
|
|
|
|
Suma cząstkowa DZIAŁU 7
wieloletnich ram finansowych
|
|
0,750
|
0,750
|
0,750
|
|
|
2,250
|
Poza DZIAŁEM 7
wieloletnich ram finansowych
|
|
|
|
|
|
|
|
Zasoby ludzkie
|
|
2,800
|
2, 800
|
2,800
|
3, 00
|
3,200
|
14,800
|
Pozostałe
wydatki administracyjne
|
|
0,800
|
0,800
|
0,800
|
0,400
|
0,400
|
3,200
|
Suma cząstkowa
poza DZIAŁEM 7
wieloletnich ram finansowych
|
|
3,600
|
3,600
|
3,600
|
3,600
|
3,600
|
18,000
|
OGÓŁEM
|
|
4,350
|
4,350
|
4,350
|
3,600
|
3,600
|
20,250
|
Potrzeby w zakresie środków na zasoby ludzkie i inne wydatki o charakterze administracyjnym zostaną pokryte z zasobów dyrekcji generalnej już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.
3.2.2.1.Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie
–◻
Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich.
–X
Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:
Wartości szacunkowe należy wyrazić w ekwiwalentach pełnego czasu pracy
Rok
|
2020
|
2021
|
2022
|
2023
|
2024
|
2025
|
2026
|
•Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony)
|
W centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji
|
|
5
|
5
|
5
|
|
|
|
W delegaturach
|
|
|
|
|
|
|
|
Badania naukowe
|
|
|
|
|
|
|
|
• Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy: EPC) – CA, LA, SNE, INT i JED
Dział 7
|
Finansowanie z DZIAŁU 7 wieloletnich ram finansowych
|
- w centrali
|
|
|
|
|
|
|
|
|
- w delegaturach
|
|
|
|
|
|
|
|
Finansowanie ze środków przydzielonych na program
|
- w centrali
|
|
|
|
|
|
|
|
|
- w delegaturach
|
|
|
|
|
|
|
|
Badania naukowe
|
|
|
|
|
|
|
|
Inne (dochody przeznaczone na określony cel)
|
|
35
|
35
|
35
|
40
|
40
|
|
OGÓŁEM
|
|
40
|
40
|
40
|
40
|
40
|
|
Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów dyrekcji generalnej już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych. Dodatkowi pracownicy zewnętrzni będą finansowani wyłącznie z dochodów przeznaczonych na określony cel.
Opis zadań do wykonania:
Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony
|
|
Personel zewnętrzny
|
Personel kontraktowy na potrzeby wsparcia negocjacji dotyczących nowych lub zmienionych programów, monitorowania wdrażania, w tym audytu i zarządzania finansami, oraz udziału w procesie zamykania programów
|
3.3.Szacunkowy wpływ na dochody
–X
Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.
–◻
Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:
–◻
wpływ na zasoby własne
–◻
wpływ na dochody inne
Wskazać, czy dochody są przypisane do linii budżetowej po stronie wydatków ◻
w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)
Linia budżetowa po stronie dochodów
|
Wpływ wniosku/inicjatywy
|
|
2021
|
2022
|
2023
|
2024
|
2025
|
2026
|
2027
|
Artykuł …
|
|
|
|
|
|
|
|
W przypadku wpływu na dochody przeznaczone na określony cel należy wskazać linie budżetowe po stronie wydatków, które ten wpływ obejmie.
Pozostałe uwagi (np. metoda/wzór użyte do obliczenia wpływu na dochody albo inne informacje).