This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52014DC0388
COMMUNICATION FROM THE COMMISSION TO THE EUROPEAN PARLIAMENT AND THE COUNCIL Concerning a consultation on Fishing Opportunities for 2015 under the Common Fisheries Policy
KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY dotyczący konsultacji w sprawie uprawnień do połowów na 2015 r. w ramach wspólnej poltyki rybołówstwa
KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY dotyczący konsultacji w sprawie uprawnień do połowów na 2015 r. w ramach wspólnej poltyki rybołówstwa
/* COM/2014/0388 final */
KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY dotyczący konsultacji w sprawie uprawnień do połowów na 2015 r. w ramach wspólnej poltyki rybołówstwa /* COM/2014/0388 final */
KOMUNIKAT
KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY dotyczący
konsultacji w sprawie uprawnień do połowów na 2015 r. w ramach wspólnej polityki
rybołówstwa Wprowadzenie Uprawnienia do
połowów na 2015 r. będą pierwszymi uprawnieniami ustalonymi w
ramach nowej wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb)[1].
Określanie uprawnień do połowów musi przyczyniać się
do osiągania celów nowej WPRyb. Uprawnienia do połowów określone
zgodnie z celem dotyczącym maksymalnego podtrzymywalnego połowu, w
powiązaniu z innymi instrumentami zarządzania określonymi w
nowej WPRyb, powinny zapewnić zrównoważenie działalności
połowowej pod względem środowiskowym w długiej perspektywie
i zarządzanie nią w spójny sposób, zmierzający do osiągania
korzyści gospodarczych, społecznych i związanych z
zatrudnieniem, a także zagwarantować dostępność dostaw
żywności. Uprawnienia do
połowów muszą być określane zgodnie z art. 2 ust. 2
rozporządzenia w sprawie WPRyb oraz z uwzględnieniem stopniowej
odbudowy i zachowania populacji stad ryb powyżej poziomów biomasy
pozwalających uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów (MSY). Cel
MSY należy osiągnąć w miarę możliwości do 2015
r., a w stopniowy, narastający sposób w odniesieniu do wszystkich
stad – najpóźniej do 2020 r. Cel ten przyczyni się też do
osiągnięcia dobrego stanu środowiska do 2020 r., przewidzianego
w dyrektywie ramowej w sprawie strategii morskiej[2] (MSFD)
i WPRyb. Aby zapewnić
osiągnięcie tego celu, wnioski Komisji będą opierać
się na sprowadzeniu oddziaływania flot rybackich na stada
(śmiertelność połowowa) w najkrótszych wykonalnych ramach
czasowych do poziomu niezbędnego do odbudowy stad do poziomów biomasy
umożliwiających maksymalny podtrzymywalny połów. Po
osiągnięciu powyższego Komisja zaproponuje, stosownie do
okoliczności, środki umożliwiające dalszą
odbudowę. Rok 2015
będzie też rokiem, w którym wejdzie w życie obowiązek
wyładunku niektórych połowów[3].
Uprawnienia do połowów stad objętych obowiązkiem wyładunku
muszą zostać ustalone z uwzględnieniem zmiany uprawnień do
połowów, które odzwierciedlają połowy, a nie wyładunki[4], przy
założeniu, że nie powinno to zagrozić realizacji celu MSY
ani skutkować zwiększeniem śmiertelności połowowej w
rybołówstwie. Komisja oprze
swoje wnioski dotyczące uprawnień do połowów na najlepszych
dostępnych opiniach naukowych w sprawie osiągnięcia MSY sformułowanych
przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES) i Komitet
Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STEFC). W przypadku
stad, w odniesieniu do których takie opinie nie są dostępne, we
wnioskach Komisji będzie stosowana zasada ostrożnego zarządzania
zasobami zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie WPRyb. Na
wniosek Komisji ICES przygotowała opinię dotyczącą ram
oceny dobrego stanu środowiska (GES) dla stad ryb i skorupiaków
eksploatowanych przemysłowo (wskaźnik opisowy 3 dyrektywy MSFD)[5]. Dalsze
prace będą prowadzone w celu pokazania sposobu, w jaki MSY przyczynia
się do osiągnięcia GES, a dzięki temu zapewnia
spójność między wdrażaniem rozporządzenia w sprawie WPRyb
i dyrektywy MSFD. Niniejszy
komunikat przedstawia zasady zastosowane we wnioskach Komisji dotyczących
uprawnień do połowów na 2015 r.[6].
Komisja zaprasza zainteresowane strony do przedstawienia opinii do dnia 30.9.2014
r. Art. 50
rozporządzenia w sprawie WPRyb stanowi, że Komisja przedkłada
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie coroczne sprawozdanie na temat
postępów w zapewnianiu maksymalnego podtrzymywalnego połowu oraz na
temat sytuacji stad ryb. Zamierzeniem tego komunikatu jest również
zapewnienie tej informacji. Nowa wspólna polityka
rybołówstwa i propozycje TAC na 2015 r. Zarządzanie według planów wieloletnich Nowa WPRyb
wymaga przyjmowania planów wieloletnich. W celu przezwyciężenia
impasu międzyinstytucjonalnego i ułatwienia opracowywania i wprowadzania
planów wieloletnich w ramach nowej WPRyb utworzono
międzyinstytucjonalną grupę zadaniowa. Grupa zadaniowa
zakończyła prace w kwietniu 2014 r. i przedłożyła
sprawozdanie instytucjom europejskim. Sprawozdanie
jest oparte na założeniach dotyczących planów wieloletnich
przewidzianych w nowej WPRyb. Plany powinny zawierać solidne i
trwałe ramy zarządzania, zapewniające zrównoważenie
rybołówstwa, przy wysokiej i stabilnej wydajności w sektorze
rybołówstwa, z uwzględnieniem podejścia ekosystemowego do
zarządzania rybołówstwem przez minimalizowanie negatywnego
wpływu działalności połowowej na ekosystem morski. Cel MSY
i terminy osiągnięcia tego celu są centralnymi elementami
planów. Cel MSY będzie wyrażony w formie zakresów i powinien zawierać
punkty odniesienia dotyczące ochrony. Decyzje podejmowane na podstawie
planów muszą być oparte na najlepszych dostępnych opiniach
naukowych. Plany powinny umożliwiać zachowanie elastyczności w
rocznych decyzjach w sprawie uprawnień do połowów. W razie potrzeby
plany powinny umożliwiać przyjęcie alternatywnych środków
ochrony w odniesieniu do niektórych stad, co byłoby podstawą do
regionalizacji. W przypadkach połowów wielogatunkowych plany powinny
określać gatunki docelowe rybołówstwa i zapewniać
zarządzanie wszystkimi stadami zgodnie z celem MSY. Komisja
możliwie jak najszybciej zaproponuje plany wieloletnie w oparciu o
niniejsze sprawozdanie i przeanalizuje potrzebę dostosowania
istniejących wniosków dotyczących planów na podstawie
zaktualizowanych opinii naukowych. Komisja rozważa też
przedłożenie nowych wniosków w celu zastąpienia
istniejących planów odbudowy lub zarządzania, których cele
zostały osiągnięte lub które wymagają zastąpienia w celu
dostosowania do nowej WPRyb. Stada z oceną MSY Celem WPRyb jest
osiągnięcie w miarę możliwości wskaźników
eksploatacji MSY do 2015 r. Następnie Komisja zamierza
zaproponować całkowite dopuszczalne połowy (TAC) zgodne z MSY w 2015
r. w odniesieniu do rosnącej grupy stad z pełnymi ocenami i szacunkami
MSY. W najnowszych ocenach grupa ta obejmowała 46 stad będących
przedmiotem szczególnego zainteresowania UE w północno-wschodnim Atlantyku
i Morzu Bałtyckim (zob. poniżej i załącznik I).
Zostały uwzględnione dane za ostatnie trzy lata dla Morza
Śródziemnego i Morza Czarnego, lecz liczba stad nieobjętych
oceną w tym rejonie jest nieznana. Opóźnienie
realizacji celu poza 2015 r. (i nie później niż w 2020 r.)
byłoby dopuszczalne tylko w przypadku, gdyby osiągnięcie MSY do 2015
r. poważnie groziło społecznemu i ekonomicznemu
zrównoważeniu odnośnych flot rybackich. Jest to zgodne ze
zreformowaną WPRyb. Tam, gdzie plany
wieloletnie istnieją i są zgodne z MSY, Komisja będzie je nadal
stosować. Tam, gdzie istniejące plany przestały mieć
zastosowanie (np. ponieważ został osiągnięty inny cel
niż MSY), Komisja przyjmie propozycje dotyczące uprawnień do
połowów na podstawie MSY. Uproszczenie
zarządzania jest priorytetem w ramach nowej WPRyb; Komisja zbada
wartość dodaną zarządzania przez ograniczenie nakładu
połowowego jako dodatkowego systemu względem TAC. Zamierza ona
usuwać instrumenty zarządzania, które nie wnoszą wartości
dodanej w realizację celów nowej WPRyb. W przypadku stad
z oceną MSY, które są dzielone z krajami trzecimi lub zarządzane
przez regionalne organizacje zarządzania rybołówstwem, Komisja
będzie dążyć do porozumienia z naszymi partnerami w sprawie
takiego samego podejścia. Inne stada W odniesieniu do
przypadków, w opinie naukowe nie są wystarczające do określenia
tych poziomów, należy wziąć pod uwagę parametry
zastępcze. Wskazano pięć opisanych poniżej sytuacji. We
wszystkich przypadkach Komisja zamierza przedstawić wnioski w oparciu
o opinie naukowe i bez stwarzania zagrożeń dla potrzeb
związanych z ochroną tych stad. Stada z dostępem danych
umożliwiających określenie parametrów zastępczych na
potrzeby MSY Ta kategoria
stad składa się ze stad bogato udokumentowanych danymi, ocenionych
analitycznie i posiadających prognozy tendencji. Ogólnie dostępny
jest parametr zastępczy na potrzeby MSY. Podejście zmierzające
do określenia wartości TAC będzie podobne jak w sytuacji stad z
pełną oceną MSY. Komisja planuje
dalszą ocenę potrzeby i możliwości zwiększania wiedzy
na temat tych stad w kierunku pełnych ocen MSY w niedalekiej
przyszłości. Stada z tendencjami ocenionymi na podstawie
badań lub z seriami czasowymi połowów do opracowywania parametrów
zastępczych na potrzeby MSY. Opinia ICES na
temat tych stad jest tylko ilościowa: proponowane limity połowowe
wobec braku oceny MSY. Komisja zamierza wykorzystać w swych wnioskach
zaktualizowaną opinię ICES na temat tych stad i będzie
analizować sytuację osobno dla każdego przypadku, stosując
zasadę ostrożnego zarządzania zasobami. W niedalekiej
przyszłości Komisja planuje dla każdego stada osobną
ocenę potrzeby i możliwości poszerzenia wiedzy o tych
stadach, aby umożliwić określenie parametrów zastępczych na
potrzeby MSY. Stada z domniemaniem stabilności W grudniu 2013
r. Rada i Komisja uzgodniły stanowisko na temat przydatności
utrzymania wartości TAC w stanie niezmienionym dla 25 stad, o ile opinia
naukowa nie wskaże potrzeby zmiany. Ogólnie są to stada
odławiane tylko jako przyłowy lub charakteryzujące się
niskimi poziomami wykorzystania kwot, z ograniczoną informacją na
temat statusu stada i o małym znaczeniu gospodarczym. Stada bez opinii naukowej W razie
niedostępności opinii naukowej należy stosować podejście
oparte na zasadzie ostrożnego zarządzania zasobami zgodnie z art.
2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie WPRyb, w sposób systematyczny,
wcześniej określony i przejrzysty. Stada głębinowe W 2014 r. Rada
określi uprawnienia do połowów stad głębinowych na lata 2015–2016.
Zarządzanie stadami głębinowymi musi być zrównoważone
z uwagi na wrażliwy charakter niektórych z tych stad i organizmów
żyjących w głębinach morskich. W odniesieniu do wielu stad
nadal nie są dostępne wystarczające zasoby wiedzy i dane do
analizy naukowej. Potrzeba stosowania zasady ostrożnego zarządzania
zasobami w sposób systematyczny, wcześniej określony i przejrzysty
zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie WPRyb ma charakter pilny.
Podczas przygotowywania wniosków Komisja odpowiednio uwzględni
zobowiązania zawarte w rezolucjach ONZ 61/105 z 2006 r., 64/72 z 2009
r. i 66/68 z 2011 r. oraz międzynarodowe wytyczne Organizacji Narodów
Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa dotyczące
zarządzania dalekomorskimi połowami głębinowymi z 2008 r. Obowiązek wyładunku wszystkich
połowów W 2015 r.
obowiązek wyładunku wejdzie w życie w odniesieniu do[7]: ·
połowów
małych gatunków pelagicznych (makreli, śledzia, ostroboka,
błękitka, kaprosza, sardeli, srebrzyka smukłego, sardynki i
szprota), ·
połowów
dużych gatunków pelagicznych[8]
(tuńczyka błękitnopłetwego, miecznika[9],
tuńczyka białego, opastuna, marlina błękitnego i
białego), ·
połowów
do celów przemysłowych (gromadnika, dobijakowatych, okowiela i innych), ·
połowów
łososia w Morzu Bałtyckim, oraz ·
najpóźniej
od dnia 1 stycznia 2015 r. w odniesieniu do gatunków określających
połowy i nie później niż w dniu 1 stycznia 2017 r. w
odniesieniu do wszystkich innych gatunków w łowiskach w Morzu
Bałtyckim. Państwa
członkowskie współpracowały na poziomie regionalnym we
wdrażaniu obowiązku wyładunku. Parlament i Rada analizują też
wniosek Komisji dotyczący dostosowania rozporządzeń w sprawie
środków technicznych i kontroli do przepisów dotyczących
obowiązku wyładunku. W przypadku odnośnych
sektorów rybołówstwa ustalenie uprawnień do połowów
uwzględnia zmianę odzwierciedlającą połowy zamiast
wyładunków. Te korekty mogą obejmować dostosowania wartości
TAC w zależności od zakresu danych na temat wcześniejszych
odrzutów i na temat potrzeby unikania zwiększania śmiertelności
połowowej. Komisja
zwróciła się do ICES o uwzględnienie dostępnych danych na
temat odrzutów w tych sektorach rybołówstwa w odpowiednich ocenach stad i
prognozach połowów. ICES użyje dostępnych danych na temat
odrzutów mających miejsce w niedawnej przeszłości, o ile dane te
zostaną zatwierdzone do użytku w ocenach i opiniach na 2015 r.
Oczekuje się, że doprowadzi to do skorygowania uprawnień do
połowów w przypadku stad objętych obowiązkiem wyładunku w 2015
r. Zasadnicze znaczenie ma utrzymanie zgodności tych korekt z
osiągnięciem MSY. W ramach nowej
WPRyb zachęca się państwa członkowskie do wdrażania
projektów pilotażowych w celu przygotowania do obowiązku
wyładunku. Powinno to zostać zrealizowane w ramach dostępnych
uprawnień do połowów. Do wspierania projektów pilotażowych
państwa członkowskie mogą korzystać z dostępnych kwot
krajowych w celu poprawy danych. Będzie to pomocne w przypadku uprawnień
do połowów po 2015 r. Nowa WPRyb
zapewnia pewne środki dodatkowej elastyczności do wykorzystania
w zarządzaniu stadami w sektorach rybołówstwa podlegających
obowiązkowi wyładunku[10]. W
odniesieniu do uprawnień do połowów istotne znaczenie ma
międzyroczna elastyczność kwot, elastyczność
międzygatunkowa (pod pewnymi warunkami połowy jednego gatunku
mogą być odliczane od kwoty dla gatunków docelowych), zwolnienia de
minimis i zwolnienia na podstawie dużego wskaźnika
przeżywalności. Informacje o tych zasadach elastyczności
będą uwzględniane podczas przedkładania przyszłych
wniosków dotyczących uprawnień do połowów. Morze
Śródziemne Cel
MSY ma również zastosowanie do stad śródziemnomorskich, które nie
są zarządzane za pomocą TAC. Komisja i państwa
członkowskie przeprowadzają przegląd spójności celów
krajowych planów zarządzania przyjętych na podstawie
rozporządzenia w sprawie Morza Śródziemnego[11] z celem MSY. Plany obecnie przyjmowane lub bliskie przyjęcia
zostały wymienione poniżej: CHORWACJA – Trawlery CHORWACJA – Okrężnice CYPR – Trawlery GRECJA – Sejnery do połowów okrężnicą GRECJA – Trawlery FRANCJA – Trawlery FRANCJA – Sieci typu „gangui” FRANCJA – Niewody dobrzeżne HISZPANIA – Trawlery HISZPANIA – Okrężnice HISZPANIA – Niewody zarzucane ze statku, Murcja HISZPANIA – Niewody zarzucane ze statku, Baleary HISZPANIA – Niewody zarzucane ze statku, Katalonia HISZPANIA – Dragi, Andaluzja WŁOCHY – Sieci okrążające (4 plany) WŁOCHY – Trawlery (8 planów) WŁOCHY – Niewody zarzucane ze statku, Liguria–Toskania SŁOWENIA – Trawlery SŁOWENIA – Okrężnice MALTA – Trawlery MALTA – Okrężnice (2 plany) Zmiany stanu
stad Przełowienie
zmniejszyło się w europejskich wodach Atlantyku, Morzu Północnym
i Morzu Bałtyckim. W przypadku stad z ocenami MSY przełowienie
zmniejszyło się z 94 % stad w 2003 r. do 63 % w 2009 r. i do 41
% w 2012 r. Coraz większa część stad jest oceniona. Liczba stad,
które zgodnie z dostępnymi szacunkami są poławiane na poziomie
odpowiadającym MSY, wzrosła z zaledwie dwóch w 2003 r. do 13 w 2009
r. i do 27 w 2012 r. (załącznik Ia). Liczba stad z
pełnymi ocenami MSY zwiększyła się z 34 w 2005 r. do 35 w 2009
r. i 46 w 2014 r. Zostały poczynione znaczne postępy w kwestii
liczby stad z opinią ilościową, która zwiększyła
się z 59 w 2003 r. do 71 w 2014 r. w wyniku wprowadzenia nowych metod
przez ICES w 2013 r. Wraz z szybkim
wzrostem liczby ocenianych stad staje się jasne, że przełowienie
jest nadal rozpowszechnione w całym Morzu Śródziemnym, jak
zaprezentowano na rys. 1–3. Należy szybko podjąć skuteczne
działania zmierzające do stopniowego zmniejszenia przełowienia. Rys. 1. Liczba
stad, dla których ocena jest znana od 2007 do 2012 r. w podregionie
śródziemnomorskim i Morzu Czarnym. Rok Rys. 2. Liczba
stad, dla których ocena jest znana od 2007 do 2012 r. według łowisk
w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym. Rok Rys. 3. Liczba
stad ocenionych jako przełowione od 2007 do 2012 r. według
łowisk w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym Wstępna
analizę przedstawiono w załączniku Ic. W przypadku niektórych
obszarów dokonano oceny jedynie części stad. Mimo niedawnej poprawy
nadal istnieje duży zakres niewiadomych w przypadku Morza
Śródziemnego i Morza Czarnego. Obecna wiedza na
temat innych stad ryb została opisana poniżej w ujęciu
regionalnym[12]. Stada pelagiczne północno-wschodniego Atlantyku Większość
stad śledzia (Morze Północne, na zachód od Szkocji, Morze Irlandzkie
i Morze Celtyckie) jest poławiana na poziomie lub w granicach MSY. We
wszystkich przypadkach na 2014 r. zostały określone wartości TAC
odpowiadające MSY. Sytuacja
pogorszyła się w przypadku niektórych innych stad: zachodnie stado ostroboka
z i stado śledzia na północny-zachód od Irlandii są
przełowione. W przypadku makreli zostało osiągnięte
porozumienie między Wyspami Owczymi, Norwegią i UE na rzecz
zrównoważonego zarządzania. Opinia ICES na 2014 r. wskazywała,
że stado mogło ulec znacznemu zwiększeniu. Morze Północne, Skagerrak i Kattegat Czarniak,
gładzica, plamiak i homarzec w cieśninie Skagerrak oraz na Fladen
Ground są poławiane na poziomie zgodnym z MSY. Wszystkie inne stada
są albo przeławiane, albo ich stan jest nieznany. Mimo
niedawnego wzrostu rozmiarów stad i zmniejszenia śmiertelności
połowowej, stado dorsza w Morzu Północnym tylko nieznacznie
przekracza limit biomasy i nadal znacznie poniżej poziomu
ostrożnościowego. Śmiertelność połowowa nadal
przekracza poziom MSY. Współczynniki odrzutu spadają, jednak nadal
wynoszą około 25 % wyładunków. W obszarze Kattegat stado dorsza
jest na skrajnie niskim poziomie i mogą być potrzebne dalsze
środki oprócz niższych wartości TAC oraz nakładów. Morze Bałtyckie W
sprawie określenia wartości TAC zgodnie z opinią naukową
Rada postąpiła zgodnie ze wspólnym stanowiskiem dyrekcji państw
członkowskich ds. bałtyckich na forum BALTFISH. Środkowobałtyckie
stado śledzia, stado śledzia w Morzu Botnickim i szprot z Morza
Bałtyckiego są poławiane zgodnie z MSY. Niemniej ostatnia opinia
wskazuje, że w odniesieniu do zachodniobałtyckich stad dorsza
śmiertelność połowowa przewidziana w istniejącym
planie dalece odbiega od celu MSY. Wschodnie stada dorsza wykazują zmiany,
które uniemożliwiają korzystanie z obecnych modeli oceny. Nowy plan
wieloletni dla Morza Bałtyckiego zostanie zaproponowany przez Komisję
w 2014 r. Obszar na zachód od Szkocji, Morze Irlandzkie i
Morze Celtyckie Na obszarze na
zachód od Szkocji liczebność niektórych stad ryb łososiowatych
innych niż plamiak utrzymuje się na niskim poziomie. Odrzuty
pozostają duże i muszą zostać opanowane. Państwa
członkowskie opracowały środki techniczne zmierzające do
zmniejszenia śmiertelności dorsza i unikania niepożądanych
połowów; niektóre z tych środków wykazały zmniejszenie
niepożądanych połowów (np. w Morzu Irlandzkim). Inne środki
są nadal poddawane ocenie i potrzebne są dalsze prace. W Morzu
Celtyckim uprawnienia do połowów zostały zmniejszone w wyniku
niedawnego zanikania uzupełnień stad młodymi rybami. Po opinii
dotyczącej MSY uprawnienia do połowów dorsza i witlinka zostały
znacznie zmniejszone. W przypadku plamiaka był okres zmniejszenia
uzupełnień, lecz odrzuty również stanowiły problem. Środki
na rzecz selektywności wprowadzone w Morzu Celtyckim w 2012 r.
zostały poddane przeglądowi, lecz komitet STECF nie zajął
jednoznacznego stanowiska na temat wkładu tych środków w realizację
celów związanych z ochroną. Istnieją
opinie oparte na MSY dotyczące wszystkich stad homarca, z wyjątkiem
jednej jednostki funkcjonalnej, łącznie z obszarem Porcupine Bank,
który jest sezonowo zamykany (na jeden miesiąc) i ma oddzielną
wartość poniżej TAC. ICES
zapewniła oceny MSY dla 18 stad, wraz z opinią doradzającą
zmniejszenie uprawnień do połowów 14 stad, często w znacznym
stopniu. Opinia MSY została wdrożona w odniesieniu do 12 z tych
stad w przypadku uprawnień do połowów na rok 2014 r. Gatunki głębinowe W odniesieniu do
większości stad głębinowych projekcje nie są
dostępne ze względu na brak danych. Najnowsza opinia ICES dotycząca
większości stad głosi, że połowy powinny być
ograniczone lub nie należy zezwalać na ich rozszerzanie w latach 2015–2016,
chyba że wiadomo, iż są podtrzymywalne. Główne obawy
dotyczą gardłosza atlantyckiego, rekinów głębinowych,
morlesza i niektórych stad buławika czarnego. W opinii ICES odnotowano,
że wiele połowów, których celem są gatunki głębinowe
są to połowy mieszane, ze stosunkowo dużym przyłowem
gatunków niedocelowych. Określenie wartości TAC dla gatunków
docelowych powinno uwzględniać wpływ na gatunki
przyławiane. Iberyjska część Atlantyku i Zatoka
Biskajska Istnieje
niewiele ocen stad w odniesieniu do Zatoki Biskajskiej i mórz iberyjskiej
części Atlantyku. Poprawia się stan południowych populacji
morszczuka, smuklicy i żabnicy. Choć południowa populacja
morszczuka doświadczyła pozytywnego uzupełnienia młodymi osobnikami,
stado jest nadal przełowione, a jego długoterminowa
podtrzymywalność jest narażona na ryzyko. Systemy rejestracji
połowów i nakładów państw członkowskich zostały
poddane audytowi przez Komisję w 2012 r. Zostały uzgodnione
działania monitorujące, a kontrola ulega poprawie. Do homarca w
Morzu Kantabryjskim nadal ma zastosowanie opinia doradzająca zaprzestanie
połowów. Morze Śródziemne i Morze Czarne W okresie 2007–2012
Generalna Komisja Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) i STEFC
przeprowadziły ponad 300 ocen. Liczba ocenionych stad wzrosła z 29 w 2007
r. do 104 w 2012 r. Mimo powyższego wiedza jest nadal ograniczona,
gdyż całkowita liczba stad eksploatowanych komercyjnie jest znacznie
wyższa. Liczba
ocenionych stad w części zachodniej i środkowej jest wyższa
niż we wschodniej części basenu. Niewiele wiadomo o statusie
stad w podregionach południowych. Poziomy eksploatacji
znajdują się znacznie powyżej celów MSY. Z 97 stad 91 % jest
przełowionych. Morszczuk europejski, barwena i krewetka
głębokowodna są najczęściej przeławianymi stadami
przydennymi. Sardynka i sardela są dwoma powszechnie przeławianymi
małymi gatunkami pelagicznymi. W Morzu Czarnym
status siedmiu stad jest znany i pięć z nich jest nadmiernie
eksploatowanych. Ze stad zarządzanych za pomocą TAC turbot jest
przełowiony, a szprot jest eksploatowany w sposób podtrzymywalny od 2007
r. Daleko migrujące stada ryb w Oceanie
Atlantyckim i Morzu Śródziemnym Stada te
obejmują tuńczyka błękitnopłetwego, tuńczyka
białego, tuńczyka tropikalnego, miecznika i makrelosze, które są
oceniane i zarządzane w Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony
Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT). Większość
gatunków tuńczyka jest długowieczna i oceny nie są
przeprowadzane corocznie. Dostępne informacje na temat statusu ochrony
różnych stad są zróżnicowane i pozostaje kilka niewiadomych.
Najnowsze oceny (2013) dotyczące miecznika atlantyckiego pokazały,
że stado odbudowało się po przełowieniu w pierwszych latach
XXI wieku. Północnoatlantycki tuńczyk biały był
również oceniany w 2013 r. Współczynniki śmiertelności
połowowej znajdują się poniżej poziomu MSY, choć
biomasa stada nadal wymaga odbudowy do poziomu, który może
umożliwić MSY. Stado
tuńczyka błękitnopłetwego w Atlantyku wschodnim i Morzu
Śródziemnym wzrosło w ostatnich latach. Istnieje znaczna
niepewność co do oceny, lecz wdrożenie planu odbudowy ICCAT
skutkowało zmniejszeniem śmiertelności połowowej,
którą obecnie szacuje się na poniżej poziomu MSY. Połowy na
obecnym poziomie TAC umożliwią prawdopodobnie pełną
odbudowę stada w perspektywie średniookresowej. Zmiany sytuacji gospodarczej Wyniki
gospodarcze flot UE na wszystkich obszarach stopniowo poprawiały się
w ostatnich latach, począwszy od marży zysku netto wynoszącej 1
% w 2008 r. do 6 % w 2011 r. Choć koszty zwiększyły się
ogólnie w 2011 r. ze względu na wzrosty cen paliw, dochód
zwiększył się w stopniu większym niż koszty.
Wartość dodana brutto (WDB) wytworzona w 2011 r. wyniosła 3,4 mld
EUR (+4 % w porównaniu z 2010 r.), zysk brutto wyniósł 1,3 mld EUR (+7 %),
a zysk netto wyniósł 410 mln EUR (+22 %). W 2011 r. flota rybacka UE
wyładowała mniej, lecz wytworzyła większą
wartość połowów przy pierwszej sprzedaży. Ponieważ
flota UE jest bardzo zróżnicowana, tendencja ta nie dotyczy wszystkich
części floty. Doświadczenia z przechodzeniem na
rybołówstwo MSY Poniżej
zostały omówione niektóre przykłady przechodzenia na rybołówstwo
MSY. W przypadku
połowów dorsza w Morzu Bałtyckim wyniki gospodarcze flot
zależnych od dorsza znacznie się poprawiły po wdrożeniu
planu zarządzania dorszem, który przybliżył sytuację
połowową do sytuacji MSY. Połowy były utrzymywane na mniej
więcej stabilnym poziomie, a wielkości stad zaczęły
rosnąć, co oznaczało wzrost rentowności. Koszty
połowów uległy zmniejszeniu w wyniku mniejszego spalania paliwa i
niższych kosztów kapitałowych. Wartość dodana brutto
według reprezentatywnych jednostek pływających
zwiększyła się o ponad 40 % w latach od 2008 do 2011. W 2011
r. floty te wytworzyły sześciokrotnie wyższy zysk brutto w
porównaniu z 2008 r. lub o 40 % wyższy w porównaniu z rokiem 2009. W przypadku
połowów soli i gładzicy w Morzu Północnym przechodzenie na
połowy MSY oznaczało, że większość flot
mogła zachować rentowność nawet w obliczu 32 % wzrostu
kosztów paliwa do 2011 r. Miało to miejsce, ponieważ wyładunki
gładzicy zwiększyły się o 51 % w okresie od 2008 do 2011,
natomiast koszty związane z połowami znacznie spadły, gdy wzrosła
obfitość stad. Połowy soli
w zachodniej części kanału La Manche były eksploatowane na
poziomie MSY od 2009 r. Od tego czasu do 2013 r. wielkość stada
zwiększyła się o 16 %, a połowy wzrosły o 24 %.
Ceny soli i innych gatunków będących przedmiotem tego planu
zarządzania zwiększały się do 2011 r. Poprawa
stabilności połowów mogła znacznie poprawić
możliwości inwestycyjne flot. Plan Planowany harmonogram
prac jest następujący. Rozporządzenie w sprawie uprawnień do połowów || Opinia || Wniosek Komisji || Możliwe przyjęcie przez Radę Stada w Atlantyku, Morzu Północnym, Antarktyce i innych obszarach || Koniec czerwca – koniec października || Październik || Grudzień Morze Bałtyckie || Koniec maja || Sierpień || Październik Morze Czarne || Koniec października || Listopad || Grudzień Obszary głębinowe || Maj – czerwiec || Wrzesień || Listopad Wnioski W niniejszym
komunikacie przedstawione zostały podstawowe zasady w odniesieniu do
określania uprawnień do połowów po raz pierwszy od wejścia
w życie nowego rozporządzenia w sprawie WPRyb. Zaprasza się
państwa członkowskie, komitety doradcze i zainteresowane strony
do przemyśleń na temat nakreślonych kierunków i przekazywania Komisji
zaleceń oraz sugestii w celu zapewnienia, by uprawnienia do połowów
na 2015 r. pomagały w osiąganiu celów nowej WPRyb. ZAŁĄCZNIK
Ia – Opinia naukowa dotycząca stad w Atlantyku północno-wschodnim i
wodach przylegających[13] Bezpieczne granice biologiczne
odnoszą się do stosowania art. 15 ust. 8 rozporządzenia 1380/2013. * W
porównaniu ze zwiększającym się udziałem stad
podlegających opinii ilościowej. Stada, w
przypadku których jest przedstawiana opinia niewyrażona ilościowo nie
zostały uwzględnione w tabeli 5. W tej analizie
nie uwzględniono: gatunków głębinowych, w tym molwy, brosmy i
kaprosza; wartości TAC dla przyłowów śledzia; wartości TAC
powiązanych z inną decyzją dotyczącą tego samego stada
(np. czarniaka na zachód od Szkocji), wartości TAC reprezentujących
wymianę uprawnień do połowów z państwami trzecimi,
wartości TAC poza obszarem północno-wschodniego Atlantyku,
wartości TAC, w przypadku których istnieje rybołówstwo nieregulowane
w odniesieniu do tego samego stada (np. błękitka przed 2006 r.),
stad, w przypadku których istnieje opinia, lecz nie ma TAC (np.
żarłacz śledziowy), wartości TAC, w przypadku których
głównym narzędziem zarządzania było zarządzanie
nakładami (np. dobijakowate). Jeżeli TAC obejmuje dwa gatunki,
w odniesieniu do których istnieje ocena (np. smuklice, żabnica, VII i
VIII), analiza dotyczy obfitszego z tych dwóch stad objętych TAC. Metoda użyta
do zestawienia tych informacji w odniesieniu do europejskich wód Atlantyku
pozostaje niezmieniona od czasu poprzednich wydań tego sprawozdania,
choć niektóre kolumny lat zostały oznaczone na nowo, aby
odzwierciedlić fakt, że dane są gromadzone i pomiary są
dokonywane dwa lata przed rokiem, w którym ocena jest wdrażana. Załącznik Ib. Sytuacja stad w
odniesieniu do Fmsy[14] Rys. 1.
Udziały proporcjonalne masy wyładowanej UE stad przydennych
poławianych na poziomie lub poniżej Fmsy (jasnoszary),
powyżej Fmsy (czyli przełowionych) (czarny) lub o nieznanym
statusie (w kratkę). W Morzu Śródziemnym proporcja połowów o
nieznanym statusie nie została w pełni oceniona, lecz uważa
się, że jest to wielkość w granicach 70–85 %
wyładunków. Tytuły planszy pokazują ocenione wyładunki
(tony – t lub tysiące ton – kt). Rys. 2.
Udziały proporcjonalne masy wyładowanej UE stad pelagicznych
poławianych na poziomie lub poniżej Fmsy (jasnoszary),
powyżej Fmsy (czyli przełowionych) (czarny) lub o nieznanym
statusie (w kratkę). W Morzu Śródziemnym proporcja połowów o
nieznanym statusie nie została w pełni oceniona, lecz uważa
się, że jest to wielkość w granicach 70–85 %
wyładunków. Tytuły planszy pokazują ocenione wyładunki
(tony – t lub tysiące ton – kt). Rys. 3.
Udziały proporcjonalne stad przydennych poławianych na poziomie lub
poniżej Fmsy (jasnoszary), powyżej Fmsy (czyli przełowionych)
(czarny) lub o nieznanym statusie (w kratkę). W Morzu
Śródziemnym proporcja stad o nieznanym statusie nie została w
pełni oceniona. Rys. 4.
Udziały proporcjonalne stad pelagicznych poławianych na poziomie lub
poniżej Fmsy (jasnoszary), powyżej Fmsy (czyli przełowionych)
(czarny) lub o nieznanym statusie (w kratkę). W Morzu
Śródziemnym proporcja stad o nieznanym statusie nie została w
pełni oceniona. Analiza na
rysunkach 1–4 obejmuje rok najbardziej aktualnych danych dotyczących
połowów. W odniesieniu do stad śródziemnomorskich stan stad
uważa się za znany przez trzy lata następujące po ostatniej
ocenie. [1]
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11
grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające
rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz
uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004
oraz decyzję Rady 2004/585/WE, Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22. [2]
Dyrektywa 2008/56/WE, Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19–40. [3]
Połowy małych gatunków pelagicznych, połowy dużych gatunków
pelagicznych, połowy do celów przemysłowych, połowy łososia
oraz gatunków określających połowy w wodach Unii na Morzu
Bałtyckim (art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013). [4]
Art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. [5]http://www.ices.dk/sites/pub/Publication%20Reports/Advice/2014/Special%20Requests/EU_Draft_recommendations_for_the_assessment_of_MSFD_Descriptor3.pdf [6] W przypadku stad głębinowych odniesienie do 2015 r. powinno
być rozumiane jako odniesienie do lat 2015–2016, ponieważ dla tych
stad uprawnienia do połowów są określane na dwa lata. [7] Wszystkie połowy gatunków podlegających limitom
połowowym, a w Morzu Śródziemnym również połowy gatunków
podlegających minimalnym rozmiarom zgodnie z załącznikiem III do
rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie
środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów
rybołówstwa Morza Śródziemnego, zmieniającego
rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 i uchylającego rozporządzenie
(WE) nr 1626/94, Dz.U. L 409 z 30.12.2006, s. 11. [8] Nie naruszając obowiązków międzynarodowych. [9] W Morzu Śródziemnym, w zależności od obowiązków
międzynarodowych. [10] Art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. [11] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1967/ [12]
Pełna analiza stanu stad ryb znajduje się na stronie www.ices.dk w
odniesieniu do Atlantyku i wód sąsiednich oraz https://stecf.jrc.ec.europa.eu w odniesieniu do wszystkich obszarów. [13] Opinia jest wydawana z użyciem danych i pomiarów wykonanych dwa
lata przed rokiem, którego ona dotyczy. [14] Wstępna analiza. Komisja zwróciła się do STECF o
dokonanie metodycznego przeglądu.