EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62022TN0369
Case T-369/22: Action brought on 24 June 2022 — Heßler v Commission
Zaak T-369/22: Beroep ingesteld op 24 juni 2022 — Heßler/Commissie
Zaak T-369/22: Beroep ingesteld op 24 juni 2022 — Heßler/Commissie
PB C 326 van 29.8.2022, p. 19–21
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, GA, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
29.8.2022 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
C 326/19 |
Beroep ingesteld op 24 juni 2022 — Heßler/Commissie
(Zaak T-369/22)
(2022/C 326/27)
Procestaal: Duits
Partijen
Verzoekende partij: Michael Heßler (Mannebach, Duitsland) (vertegenwoordiger: I. Steuer, advocaat)
Verwerende partij: Europese Commissie
Conclusies
— |
het op de klacht genomen besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag van 25 maart 2022 nietig verklaren; |
— |
verweerster verplichten om de in artikel 3, lid 4, tweede alinea, van verordening (EEG, EURATOM, EGKS) nr. 260/68 bedoelde belastingvrijstelling, zoals die is vastgelegd in de conclusies 222/04 van de hoofden van administratie, met terugwerkende kracht vanaf 1 augustus 2021 te blijven verlenen; |
— |
de uitgebleven betalingen overeenkomstig het Financieel Reglement te vermeerderen met rente; |
— |
verweerster verwijzen in de kosten. |
Middelen en voornaamste argumenten
Volgens het op de klacht genomen besluit gaat verzoeker, die zich voor de uitlegging van verordening nr. 260/68 (1) beroept op de conclusies 222/04 van de hoofden van administratie, voorbij aan de nieuwe rechtspraak uit het arrest van 12 maart 2020, XB/ECB (T-484/18, niet gepubliceerd, EU:T:2020:90). Daarnaast stelt de Europese Commissie zich in dat besluit op het standpunt dat die conclusies hoe dan ook geen bindende werking hebben in individuele gevallen. Zij hoeven volgens haar dan ook niet te worden toegepast door de administratie, omdat alle besluiten uiteindelijk besluiten over individuele gevallen zijn. De Commissie is van mening dat het niet van belang is dat verzoekers situatie niet vergelijkbaar is met die van de verzoeker in zaak T-484/18. Alleen de ontvangst van een kindertoelage geeft recht op het genot van de belastingvrije som.
Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker de volgende vier middelen aan:
1. |
Eerste middel: stilzitten van de administratie Verzoeker heeft tot nog toe naar eigen zeggen twee verzoeken ingediend om voor zijn beide kinderen, die ouder zijn dan 26 jaar, te blijven genieten van de belastingvrijstelling als bedoeld in artikel 3, lid 4, tweede alinea, van verordening nr. 260/68, zoals deze nader is geregeld in de conclusies 222/04 van de hoofden van administratie. De administratie heeft hem daarop twee als informatie omschreven e-mails doen toekomen, waarbij hem werd meegedeeld dat de belastingvrije som ten gevolge van het arrest in zaak T-484/18 enkel nog wordt toegekend indien de verzoeker een kindertoelage ontvangt. Tegen deze informatie kon volgens die e-mails geen klacht als bedoeld in artikel 90 van het Statuut van de ambtenaren worden ingediend, omdat het niet ging om een besluit. De administratie heeft bijgevolg niet beslist op verzoekers verzoek. |
2. |
Tweede middel: onjuist voorwerp van het op de klacht genomen besluit Het voorwerp van de klacht en het besluit hebben niets met elkaar van doen. Verzoeker heeft wegens het uitblijven van een antwoord een klacht ingediend overeenkomstig artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren. Op 25 maart 2022 zou verzoekers vermeende verzoek tot nietigverklaring van in werkelijkheid niet genomen besluiten evenwel zijn afgewezen omdat deze zogenoemde besluiten juist heetten te zijn. |
3. |
Derde middel: onjuiste uitlegging van het begrip “ten laste komend kind” Verzoeker stelt dat de administratie van mening is dat enkel kinderen waarvoor recht op een kindertoelage bestaat, ten laste komende kinderen zijn. Aangezien verzoekers kinderen ouder zijn dan 26 jaar, heeft verzoeker volgens de administratie geen ten laste komende kinderen meer en heeft hij bijgevolg ook niet langer recht op de belastingvrijstelling. Verzoeker is de mening toegedaan dat de administratie aldus het begrip “ten laste komend kind” verwart met de aanvullende voorwaarden voor de kindertoelage. |
4. |
Vierde middel: onjuiste uitlegging van de voorwaarden voor de belastingvrijstelling
|
(1) Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 260/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van de voorwaarden en de wijze van heffing van de belasting ten bate van de Europese Gemeenschappen (PB 1968, L 56, blz. 8)
(2) Verordening nr. 32 (EEG), nr. 12 (EGA) tot vaststelling van de voorwaarden en de wijze van heffing van de belasting ten bate van de Gemeenschap, ter uitvoering van artikel 12, eerste alinea, van de Protocollen betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (PB 1962, 45, blz. 1461).