This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62022CA0479
Case C-479/22 P: Judgment of the Court (Sixth Chamber) of 7 March 2024 - OC v European Commission (Appeal – Actions for damages – Non-contractual liability of the European Union – Alleged unlawful conduct of the European Anti-Fraud Office (OLAF) – Press release from OLAF – Protection of natural persons with regard to the processing of personal data by the Union institutions, bodies, offices and agencies – Regulation (EU) 2018/1725 – Article 3, point 1 – Concepts of ‘personal data’ and of ‘identifiable natural person’ – Investigations conducted by OLAF – Regulation (EU, Euratom) No 883/2013 – Presumption of innocence – Right to good administration)
Zaak C-479/22 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 maart 2024 – OC / Europese Commissie [Hogere voorziening – Beroep tot schadevergoeding – Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie – Beweerd onrechtmatig gedrag van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) – Persbericht van OLAF – Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie – Verordening (EU) 2018/1725 – Artikel 3, punt 1 – Begrippen „persoonsgegevens” en „identificeerbare natuurlijke persoon” – Onderzoeken door OLAF – Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 – Vermoeden van onschuld – Recht op behoorlijk bestuur]
Zaak C-479/22 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 maart 2024 – OC / Europese Commissie [Hogere voorziening – Beroep tot schadevergoeding – Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie – Beweerd onrechtmatig gedrag van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) – Persbericht van OLAF – Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie – Verordening (EU) 2018/1725 – Artikel 3, punt 1 – Begrippen „persoonsgegevens” en „identificeerbare natuurlijke persoon” – Onderzoeken door OLAF – Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 – Vermoeden van onschuld – Recht op behoorlijk bestuur]
PB C, C/2024/2904, 6.5.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2024/2904/oj (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, GA, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
![]() |
Publicatieblad |
NL C-serie |
C/2024/2904 |
6.5.2024 |
Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 maart 2024 – OC / Europese Commissie
(Zaak C-479/22 P) (1)
(Hogere voorziening - Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie - Beweerd onrechtmatig gedrag van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) - Persbericht van OLAF - Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie - Verordening (EU) 2018/1725 - Artikel 3, punt 1 - Begrippen „persoonsgegevens” en „identificeerbare natuurlijke persoon” - Onderzoeken door OLAF - Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 - Vermoeden van onschuld - Recht op behoorlijk bestuur)
(C/2024/2904)
Procestaal: Grieks
Partijen
Rekwirante: OC (vertegenwoordiger: I. Ktenidis, dikigoros)
Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Adamopoulos, J. Baquero Cruz, F. Blanc Simonetti en A. Bouchagiar, gemachtigden)
Dictum
1) |
Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 4 mei 2022, OC/Commissie (T-384/20, EU:T:2022:273), wordt vernietigd voor zover het Gerecht daarbij de vordering van het beroep heeft afgewezen die ertoe strekt dat de Europese Commissie de schade vergoedt die voortvloeit uit de niet-nakoming door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) van zijn verplichtingen krachtens verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 45/2001 en besluit nr. 1247/2002/EG, alsmede uit de schending door OLAF van het beginsel van het vermoeden van onschuld en het recht op behoorlijk bestuur. |
2) |
De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige. |
3) |
Zaak T-384/20 wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie. |
4) |
De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2024/2904/oj
ISSN 1977-0995 (electronic edition)