EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62013TN0089
Case T-89/13: Action brought on 18 February 2013 — Calestep v ECHA
Zaak T-89/13: Beroep ingesteld op 18 februari 2013 — Calestep/ECHA
Zaak T-89/13: Beroep ingesteld op 18 februari 2013 — Calestep/ECHA
PB C 108 van 13.4.2013, p. 33–34
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
13.4.2013 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
C 108/33 |
Beroep ingesteld op 18 februari 2013 — Calestep/ECHA
(Zaak T-89/13)
2013/C 108/82
Procestaal: Spaans
Partijen
Verzoekende partij: Calestep, SL (Estepa, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Cabezas Mateos, advocaat)
Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)
Conclusies
Verzoekster vraagt het Gerecht, alle stappen van de procedure volgend, het verzoek toe te wijzen en het besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) waarnaar zij verwijst, nietig te verklaren.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster in de onderhavige procedure heeft, door haar kwalificatie als kleine onderneming, de lagere vergoeding betaald als bedoeld in artikel 74, lid 3, van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1), en verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie van 16 april 2008 betreffende de aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen te betalen vergoedingen (PB L 107, blz. 6), die op hun beurt verwijzen naar aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van micro-, kleine en middelgrote ondernemingen (PB L 124, blz. 36).
Na controle heeft ECHA zich op het standpunt gesteld dat verzoekster niet als kleine onderneming kan worden aangemerkt, doordat zij deel uitmaakt van een groep. Van mening dat deze onderneming niet voldoet aan de gestelde voorwaarden, heeft verweerder verzoekster gelast het saldo te betalen van de volledige vergoeding voor middelgrote ondernemingen, vermeerderd met een vergoeding voor administratieve kosten.
Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één enkel middel aan, betreffende de niet-naleving van twee van de voorwaarden van artikel 2, lid 2, van de bijlage bij de bovenvermelde aanbeveling.
Verzoekster stelt dienaangaande dat, door het gebruik van het voegwoord „en” in deze bepaling, een onderneming slechts kan worden geacht geen kleine onderneming te zijn, indien zij niet alleen meer dan vijftig werknemers heeft, maar ook voldoet aan een van de twee overige voorwaarden van deze bepaling. Dit is in casu niet het geval.