EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52014PC0395
Proposal for a COUNCIL IMPLEMENTING DECISION authorising Italy to apply, in determined geographical areas, reduced rates of taxation on gas oil and LPG used for heating purposes in accordance with Article 19 of Directive 2003/96/EC
Voorstel voor een UITVOERINGSBESLUIT VAN DE RAAD waarbij Italië wordt gemachtigd om in bepaalde geografische gebieden een verlaagd belastingtarief toe te passen op gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden in overeenstemming met artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EEG
Voorstel voor een UITVOERINGSBESLUIT VAN DE RAAD waarbij Italië wordt gemachtigd om in bepaalde geografische gebieden een verlaagd belastingtarief toe te passen op gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden in overeenstemming met artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EEG
/* COM/2014/0395 final - 2014/0200 (NLE) */
Voorstel voor een UITVOERINGSBESLUIT VAN DE RAAD waarbij Italië wordt gemachtigd om in bepaalde geografische gebieden een verlaagd belastingtarief toe te passen op gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden in overeenstemming met artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EEG /* COM/2014/0395 final - 2014/0200 (NLE) */
TOELICHTING 1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL ·
Motivering en doel van het voorstel De belastingheffing van energieproducten en
elektriciteit in de EU is geregeld bij Richtlijn 2003/96/EG([1]) van de Raad (hierna
"de energiebelastingrichtlijn" of "de richtlijn" genoemd). Behalve op grond van de bepalingen van met
name de artikelen 5, 15 en 17 kan de Raad ook uit hoofde van artikel 19, lid 1,
van de richtlijn op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen
besluiten dat een lidstaat uit specifieke beleidsoverwegingen wordt gemachtigd
om verdere vrijstellingen of verlagingen van de accijns in te voeren. Dit voorstel strekt ertoe Italië te machtigen
om in bepaalde bijzonder benadeelde gebieden een verlaagd belastingtarief toe
te passen op gasolie en vloeibaar petroleumgas (lpg) voor
verwarmingsdoeleinden, teneinde de hoge stookkosten van de bewoners van die
gebieden ten dele te compenseren. De hoge stookkosten zijn te wijten aan zeer
strenge klimatologische omstandigheden dan wel het gevolg van strenge klimatologische
omstandigheden of een afgelegen ligging in combinatie met een moeilijke
brandstofbevoorrading. ·
Algemene context Bij brief van 31 mei 2012 hebben de Italiaanse
autoriteiten verzocht om verlenging van Beschikking 2008/318/EG van de Raad van
7 april 2008 waarbij Italië wordt gemachtigd om in bepaalde geografische
gebieden een verlaagd belastingtarief toe te passen op gasolie en lpg voor
verwarmingsdoeleinden in overeenstemming met artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG([2]), teneinde in bepaalde
geografisch bijzonder benadeelde gebieden een verlaagd belastingtarief te mogen
toepassen op gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden. Op grond van deze
beschikking mocht Italië tot 31 december 2012 in bepaalde bijzonder benadeelde
gebieden een verlaagd accijnstarief toepassen op huisbrandolie en lpg voor
verwarmingsdoeleinden. In hun verzoek om verlenging hebben de Italiaanse
autoriteiten ook gevraagd om de machtiging uit te breiden tot gemeenten die
deel uitmaken van provincies waar meer dan 70 % van de gemeenten in
klimaatzone F is ingedeeld maar die zelf niet onder klimaatzone F vallen. De
Italiaanse autoriteiten hebben aanvullende informatie en nadere toelichtingen
verstrekt op 4 december 2012, 16 juli 2013, 31 december 2013 en 22 januari 2014.
Bij brief van 19 maart 2014 hebben de Italiaanse autoriteiten de Commissie
meegedeeld dat zij een verlenging van de bij Beschikking 2008/318/EG van de
Raad verleende machtiging willen aanvragen voor een nieuwe periode van zes
jaar, evenwel zonder toevoeging van nieuwe gemeenten zoals in het initiële
verzoek. Ter onderbouwing van zijn derogatieverzoek
wijst Italië op de uiteenlopende klimatologische en geografische omstandigheden
op zijn grondgebied. De nationale niveaus van de accijns op gasolie en lpg voor
verwarmingsdoeleinden zijn relatief hoog in Italië. Om een te hoge
belastingdruk op bepaalde consumenten die sterk afhankelijk zijn van
verwarming, te vermijden, heeft Italië in bepaalde delen van zijn grondgebied
verlaagde belastingtarieven ingevoerd en het land zou dezelfde verlagingen als
die welke in 2006 zijn ingevoerd, willen blijven toepassen. De
belastingverlaging voor gasolie bedraagt 129,11 EUR per 1 000 liter (het
toepasselijke tarief daalt daarmee tot 274,10 EUR per 1 000
liter) en voor lpg 159,07 EUR per 1 000 kg (het toepasselijke tarief
daalt daarmee tot 30,87 EUR per 1 000 kg). De toepasselijke tarieven
liggen boven de in de richtlijn voorgeschreven minimumbelastingniveaus. De belastingverlaging geldt in de geografische
gebieden die aan de volgende voorwaarden voldoen: Op grond van artikel 8, lid 10, van de
Italiaanse wet nr. 448/1998 geldt het voordeel voor leveringen van de
brandstoffen in kwestie (gasolie en lpg) die worden gebruikt in gemeenten: ·
die zijn ingedeeld in klimaatzone F, zoals bedoeld
in presidentieel besluit nr. 412 van 26 augustus 1993; ·
die niet over een gasdistributienet beschikken en
zijn ingedeeld in klimaatzone E, zoals bedoeld in voornoemd presidentieel besluit
nr. 412/1993. In dit geval vervalt het voordeel, zoals bepaald in artikel 8,
lid 10, onder c), punt 4, van wet nr. 448/1998 zodra de gemeente
wordt aangesloten op het gasdistributienet; ·
op Sardinië en de kleinere eilanden, zolang het
aardgasnet niet beschikbaar is in de gemeente in kwestie; dit deel van de
regeling omvat alle Italiaanse eilanden behalve Sicilië. Het belastingvoordeel kan niet worden
gecombineerd met andere accijnsverlagingen. Volgens de Italiaanse autoriteiten is de
belastingdifferentiatie gebaseerd op objectieve criteria en moet zij zorgen
voor geografische continuïteit met de rest van het Italiaanse grondgebied, dat
wil zeggen voor meer gelijkheid tussen de bewoners van de betrokken gebieden en
de rest van Italië, door hun onevenredig hoge stookkosten te drukken. Voor alle
gebruikers is de belastingverlaging even groot; het enige doel is de extra
stookkosten van de bewoners van de betrokken gebieden als gevolg van het koude
klimaat of de moeilijke brandstofbevoorrading ten dele op te vangen. Volgens de Italiaanse autoriteiten zijn de
extra kosten voor het transport van lpg voor bergachtige gebieden 120 %
hoger en voor dat van gasolie 132 % hoger dan in de rest van het land. Volgens de Italiaanse autoriteiten komt de
belastingverlaging voor de klimaatzones E en F overeen met gemiddeld 11-12% van
de prijs van gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden. Deze cijfers moeten worden vergeleken met de
gemiddelde verwarmingskosten; als gevolg van de klimatologische omstandigheden
liggen deze in klimaatzone E 90 % en in klimaatzone F 170 % hoger dan
het nationale gemiddelde. Specifiek voor de eilanden is dat de geografische
kenmerken slechts een beperkt aanbod van brandstoffen toelaten, die door het
extra transport bovendien duurder zijn dan op het Italiaanse vasteland. De
Italiaanse autoriteiten hebben bevestigd dat de belastingverlaging geen
overcompensatie inhoudt en de prijzen van lpg en gasolie ook niet laat dalen
onder het prijsniveau op het vasteland. Wat de toepassing van de subsidie op de
kleinere eilanden betreft, wijzen zij erop dat de kosten in de toeleveringsketen
daar onvermijdelijk hoger zijn dan op het Italiaanse vasteland. De hogere
kosten zijn het gevolg van een gebrek aan primaire logistieke infrastructuur,
hetgeen aanleiding geeft tot hogere distributiekosten. Zij zijn ook te wijten
aan een vaak omslachtige bereikbaarheid over de weg, hogere kosten voor
motorbrandstoffen dan op het vasteland, de transportkosten naar de kleinere
eilanden en de beperkte omvang van afzonderlijke leveringen. Volgens ramingen
van de Italiaanse autoriteiten liggen deze kosten ongeveer 10-15 % boven
de overeenkomstige kosten op het Italiaanse vasteland. Volgens de Italiaanse autoriteiten heeft de
maatregel in de afgelopen drie jaar de kleinhandelsprijs van lpg en gasolie
voor verwarmingsdoeleinden met ongeveer 10 % doen dalen. De Italiaanse autoriteiten hebben erop gewezen
dat er in die gebieden geen aardgasnet voorhanden is, hetgeen een extra nadeel
vormt voor deze berggemeenten, Sardinië en de kleine eilanden. De jaarlijkse begrotingsuitgaven van de maatregel bedragen ongeveer 230
miljoen EUR. ·
Bestaande bepalingen op het door het voorstel
bestreken gebied Richtlijn 2003/96/EG
van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire
regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit en Beschikking
2008/318/EG van de Raad van 7 april 2008 waarbij Italië wordt gemachtigd om in
bepaalde geografische gebieden een verlaagd belastingtarief toe te passen op
gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden in overeenstemming met artikel 19
van Richtlijn 2003/96/EG. Samenhang met andere beleidsgebieden en
doelstellingen van de EU Ieder derogatieverzoek uit hoofde van artikel 19
van de energiebelastingrichtlijn moet door de Commissie worden onderzocht met
inachtneming van de goede werking van de interne markt, de noodzaak eerlijke
mededinging te verzekeren, en het gezondheids-, milieu-, energie- en
vervoersbeleid van de EU. De belastingdifferentiatie ondervangt ten dele
de extra stookkosten van burgers in bepaalde geografische gebieden in Italië
die bijzonder benadeeld zijn ten opzichte van de rest van het Italiaanse
grondgebied en waarvoor bijgevolg het normale belastingtarief dat van
toepassing is op lpg en gasolie voor verwarmingsdoeleinden, zou resulteren in
een te hoge belastingdruk. Het geografische nadeel vertaalt zich in extra
stookkosten die te wijten zijn aan de strenge klimatologische omstandigheden of
de afgelegen ligging van die gebieden, in combinatie met het ontbreken van
alternatieve verwarmingsbronnen, met name het ontbreken van toegang tot het
aardgasnet. Het verlaagde belastingtarief voor zowel
gasolie als lpg blijft boven de in de energiebelastingrichtlijn vastgestelde
EU-minimumbelastingniveaus en compenseert slechts ten dele de extra stookkosten
in de geografische gebieden in kwestie. De verlaging kan dus worden geacht verenigbaar
te zijn met het streven naar fiscale stimulering van energie-efficiëntie. De
maatregel blijkt niet onverenigbaar te zijn met het relevante milieu- en
energiebeleid van de EU. Voorts is de maatregel aanvaardbaar in het licht
van de goede werking van de interne markt en de noodzaak om eerlijke
mededinging te verzekeren. Hij heeft uitsluitend tot doel de extra stookkosten
die verband houden met de objectieve omstandigheden in de betrokken gebieden,
ten dele te compenseren. De belastingverlaging wordt niet gecombineerd met
andere vormen van belastingverlaging en geldt niet voor ander gebruik van de
verwarmingsbrandstoffen dan voor de verwarming van ruimten. In artikel 19, lid 2, van de
energiebelastingrichtlijn is voorts bepaald dat maatregelen die uit hoofde van
deze richtlijn worden aangenomen, van beperkte duur moeten zijn, namelijk ten
hoogste zes jaar, en eventueel verlengd kunnen worden. Naar de Commissie
begrijpt, moet de verlenging van deze - tijdelijke - belastingmaatregel Italië
voldoende tijd geven om de milieueffecten ervan te beoordelen, maar ook om
stimuleringsmaatregelen te nemen ter bevordering van de energie-efficiëntie en
deze te evalueren. Met de verlenging van de maatregel zouden de Italiaanse
autoriteiten voldoende tijd moeten hebben om de nodige informatie voor een
dergelijke beoordeling te verzamelen. De verlenging zal ook een signaal geven
dat in de toekomst de nadruk moet liggen op meer doelgerichte energiebesparende
maatregelen om de energie-efficiëntie te verbeteren en een positief effect op
het milieu te bewerkstelligen. Om deze redenen is het in dit stadium passend om
de machtiging te verlenen voor een periode van drie jaar. Regels inzake staatssteun De verlaagde belastingtarieven die de
Italiaanse autoriteiten voor ogen hebben, namelijk 274,10 EUR per 1 000
liter voor gasolie en 30,87 EUR per 1 000 kg voor lpg voor
verwarmingsdoeleinden, liggen boven de EU-minimumbelastingniveaus
overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 2003/96/EG. De maatregel valt derhalve
onder artikel 25 van Verordening 800/2008/EG([3]) ("de algemene
groepsvrijstellingsverordening") en wordt bijgevolg verenigbaar geacht met
de interne markt en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting. De
geldigheid van de algemene groepsvrijstellingsverordening was oorspronkelijk
beperkt tot 31 december 2013, maar werd bij Verordening 1224/2013/EU [4]) verlengd tot 30 juni 2014.
Indien de Commissie nieuwe staatssteunregels vaststelt vóórdat de Raad over dit
voorstel besluit, zullen de aanmeldingsverplichtingen opnieuw moeten worden
beoordeeld in het kader van de nieuwe regels. 2. RESULTATEN VAN DE
RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING · Raadpleging van belanghebbende partijen Dit voorstel betreft uitsluitend Italië. · Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid Er behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid. · Effectbeoordeling Dit voorstel betreft een machtiging van een afzonderlijke lidstaat op diens eigen verzoek. 3. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET
VOORSTEL Het voorstel strekt ertoe Italië te machtigen
om van de algemene bepalingen van Richtlijn 2003/96/EG van de Raad af te
wijken en een verlaagd belastingtarief toe te passen op gasolie en lpg voor
verwarmingsdoeleinden. Rechtsgrondslag Artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG van de
Raad. Subsidiariteitsbeginsel Het onder artikel 113 VWEU vallende gebied van
de indirecte belastingen ressorteert als zodanig niet onder de exclusieve
bevoegdheid van de Europese Unie in de zin van artikel 3 VWEU. De lidstaten mogen hun bevoegdheden op dit
gebied evenwel slechts uitoefenen binnen de welomschreven grenzen van de
bestaande EU-wetgeving. Overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG kan
alleen de Raad een lidstaat machtigen verdere vrijstellingen of verlagingen in
te voeren in de zin van dat artikel. De lidstaten kunnen niet in de plaats van
de Raad treden. Het subsidiariteitsbeginsel wordt derhalve
door het voorstel in acht genomen. Evenredigheidsbeginsel Het evenredigheidsbeginsel wordt door het
voorstel in acht genomen. De belastingverlaging gaat niet verder dan wat nodig
is om het gestelde doel te bereiken (zie hierboven bij de overwegingen in
verband met de interne markt en eerlijke mededinging). Keuze van instrumenten Voorgesteld instrument: uitvoeringsbesluit van
de Raad. Artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG voorziet
uitsluitend in dit soort maatregel. 4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING De maatregel leidt niet tot financiële of
administratieve lasten voor de Unie. Het voorstel heeft derhalve geen gevolgen
voor de begroting van de Unie. 2014/0200 (NLE) Voorstel voor een UITVOERINGSBESLUIT VAN DE RAAD waarbij Italië wordt gemachtigd om in
bepaalde geografische gebieden een verlaagd belastingtarief toe te passen op
gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden in overeenstemming met artikel 19 van
Richtlijn 2003/96/EEG DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, Gezien Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27
oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting
van energieproducten en elektriciteit([5]),
en met name artikel 19, lid 1, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Overwegende hetgeen volgt: (1) Overeenkomstig artikel 19,
lid 1, van Richtlijn 2003/96/EG was Italië gemachtigd om in bepaalde bijzonder
benadeelde gebieden een verlaagd accijnstarief toe te passen op gasolie en lpg
voor verwarmingsdoeleinden. Deze machtiging was verleend tot 31 december 2012
bij Beschikking 2008/318/EG van de Raad van 7 april 2008 waarbij Italië wordt
gemachtigd om in bepaalde geografische gebieden een verlaagd belastingtarief
toe te passen op gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden in overeenstemming
met artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG([6]). (2) Bij brief van 31 mei 2012
hebben de Italiaanse autoriteiten verzocht om in bepaalde geografisch bijzonder
benadeelde gebieden een verlaagd belastingtarief te mogen passen op gasolie en
lpg voor verwarmingsdoeleinden, in voortzetting van een praktijk die op grond
van voornoemde beschikking van de Raad in een aantal gebieden werd toegepast,
vóór het verstrijken van deze beschikking. De Italiaanse autoriteiten hebben
aanvullende informatie en nadere toelichtingen verstrekt op 4 december 2012, 16
juli 2013, 31 december 2013 en 22 januari 2014. Bij brief van 19 maart 2014
hebben de Italiaanse autoriteiten verzocht om verlenging van de bij Beschikking
2008/318/EG van de Raad verleende machtiging zonder wijziging van het
territoriale toepassingsgebied. De gevraagde machtiging had betrekking op de
periode 1 januari 2013 tot en met 31 december 2018. (3) Het Italiaanse grondgebied
wordt gekenmerkt door zeer uiteenlopende klimatologische en geografische
omstandigheden. Rekening houdende met de specifieke kenmerken van zijn
grondgebied heeft Italië een verlaagd tarief voor gasolie en lpg vastgesteld om
de onevenredig hoge stookkosten van de bewoners van bepaalde geografische
gebieden ten dele te compenseren. (4) De belastingdifferentiatie is
gebaseerd op objectieve criteria en moet zorgen voor meer gelijkheid tussen de bewoners
van de betrokken gebieden en de rest van Italië, door het verlagen van hun
onevenredig hoge stookkosten die te wijten zijn aan strenge klimatologische
omstandigheden of een moeilijke brandstofbevoorrading in vergelijking met de
rest van het Italiaanse grondgebied. (5) De belastingverlaging is van
toepassing in geografische gebieden die aan de volgende criteria voldoen: i)
zeer strenge klimatologische omstandigheden op het Italiaanse grondgebied
(gemeenten die in zone F vallen zoals omschreven in presidentieel besluit
nr. 412/1993([7])),
ii) strenge klimatologische omstandigheden in combinatie met een moeilijke
brandstofbevoorrading (gemeenten die in zone E vallen zoals omschreven in
presidentieel besluit nr. 412/1993, zolang er geen aardgasnet in de
gemeente beschikbaar is), en iii) afgelegen ligging in combinatie met moeilijke
en dure brandstofbevoorrading: Sardinië en de kleinere eilanden. Aangezien de
ontwikkeling van het aardgasnet de extra stookkosten in belangrijke mate zou
doen dalen en het brandstofaanbod in voorkomend geval zou diversifiëren, is de
toepassing van het verlaagde tarief beperkt tot de voltooiing van het
aardgasnet in de gemeenten in kwestie. (6) De maatregel is door de
Commissie aan een evaluatie onderworpen waaruit is gebleken dat hij de mededinging
niet verstoort noch de werking van de interne markt belemmert, en hij wordt
niet onverenigbaar geacht met het EU-beleid op het gebied van milieu, energie
en vervoer. Het verlaagde belastingtarief voor zowel gasolie als lpg blijft
hoger dan de in Richtlijn 2003/96/EG vastgestelde EU-minimumbelastingniveaus en
compenseert slechts ten dele de extra stookkosten in de geografische gebieden
in kwestie. (7) De maatregel in kwestie geldt
alleen voor de verwarming van ruimten (zowel voor particulieren als bedrijven),
met uitsluiting van iedere andere vorm van zakelijk gebruik van de genoemde
producten. Volgens de Italiaanse autoriteiten valt het belastingvoordeel voor
zakelijke gebruikers in ieder afzonderlijk geval onder de bepalingen van
Verordening (EU) nr. 1407/2013 van de Commissie van 18 december 2013
betreffende de toepassing van de artikelen 107 en 108 van het VWEU op
de-minimissteun([8]).
In ieder geval dient het voordeel, wanneer dit voor een afzonderlijke
onderneming het in die verordening vastgestelde plafond overschrijdt, bij de
Commissie worden aangemeld overeenkomstig Verordening (EU) nr. 734/2013
van de Raad van 22 juli 2013 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 659/1999
tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van
het EG-Verdrag([9]). (8) Gezien de potentiële
milieueffecten van de maatregel is het passend de machtiging voor een periode
van drie jaar te verlenen. Deze toepassingsperiode moet de Italiaanse
autoriteiten voldoende tijd geven om het milieueffect van de maatregel te
beoordelen, en zal ook duidelijk maken dat in de toekomst meer doelgerichte
energiebesparende maatregelen zullen moeten worden genomen om de
energie-efficiëntie te verbeteren en een positief effect op het milieu te
bewerkstelligen, HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1 Italië wordt gemachtigd om in de volgende
benadeelde geografische gebieden een verlaagd belastingtarief toe te passen op
gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden: 1.
Gemeenten die vallen onder klimaatzone F zoals
omschreven in presidentieel besluit nr. 412 van 26 augustus 1993. 2.
Gemeenten die vallen onder klimaatzone E zoals
omschreven in presidentieel besluit nr. 412 van 26 augustus 1993. 3.
Gemeenten op Sardinië en kleine eilanden([10]). Teneinde overcompensatie te vermijden, mag de
verlaging niet hoger zijn dan de extra stookkosten in de betrokken gebieden. In
het specifieke geval van Sardinië en kleine eilanden mag de belastingverlaging
bijgevolg de prijs niet doen dalen onder het prijsniveau van diezelfde
brandstoffen op het Italiaanse vasteland. Het verlaagde tarief moet in overeenstemming
zijn met de vereisten van Richtlijn 2003/96/EG van de Raad en met name de
in artikel 9 van die richtlijn vastgestelde minimumbelastingniveaus. Artikel 2 De in de punten 2 en 3 van de bijlage genoemde
geografische gebieden komen slechts in aanmerking voor zover het aardgasnet in
de betrokken gemeente niet beschikbaar is. Artikel 3 Dit besluit wordt van kracht op de dag van de kennisgeving ervan. Het
vervalt drie jaar later. Artikel 4 Dit besluit is gericht tot de Italiaanse
Republiek. Gedaan te Brussel, Voor
de Raad De
voorzitter ([1]) Richtlijn
2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de
communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit
(PB L 283 van 31.10.2003, blz. 51; richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijnen 2004/74/EG en 2004/75/EG (PB L 157 van 30.4.2004, blz. 87 en blz. 100). ([2]) PB
L 109 van 19.4.2008, blz. 27-29. ([3]) Verordening
(EG) nr. 800/2008 van de Commissie van 6 augustus 2008 waarbij bepaalde
categorieën steun op grond van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag met de
gemeenschappelijke markt verenigbaar worden verklaard (PB L 214 van 9.8.2008,
blz. 3). ([4]) PB
L 320 van 30.11.2013. ([5]) PB
L 283 van 31.10.2003, blz. 51; richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/75/EG
(PB L 157 van 30.4.2004, blz. 100). ([6]) PB
L 109 van 19.4.2008, blz. 27-29. ([7]) Presidentieel
decreet nr. 412/1993 deelt het Italiaanse grondgebied in zes klimaatzones
(A tot en met F) in. De indeling is gebaseerd op de eenheid "graden per
dag"; hierbij wordt rekening gehouden met het aantal dagen per jaar waarop
de buitentemperatuur verschilt van de optimale temperatuur van 20°C en er dus
verwarming nodig is. ([8]) PB
L 352 van 24.12.2013, blz. 1. ([9]) PB
L 204 van 31.7.2013, blz. 15. ([10]) Alle
Italiaanse eilanden behalve Sicilië.