EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62013FJ0011
Delcroix/EDEO
Delcroix/EDEO
ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN VAN DE EUROPESE UNIE
(Derde kamer)
14 mei 2014
Nicola Delcroix
tegen
Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)
„Openbare dienst — Ambtenaar — EDEO — Hoofd van een delegatie in een derde land — Overplaatsing naar het hoofdkantoor van EDEO — Voortijdige beëindiging van werkzaamheden als hoofd van de delegatie”
Betreft:
Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Delcroix vraagt om, kort samengevat, nietigverklaring van het besluit om hem over te plaatsen naar het hoofdkantoor van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) te Brussel (België) en zijn tewerkstelling als hoofd van de delegatie van de Europese Unie in de Republiek Djibouti dus voortijdig te beëindigen. Voorts vraagt hij om EDEO te veroordelen tot betaling aan hem van het verschil tussen zijn voormalige bezoldiging en die welke hij sinds zijn terugkeer op het hoofdkantoor ontvangt.
Beslissing:
Het besluit, waarvan kennis is gegeven bij schrijven van 8 maart 2012, om Delcroix over te plaatsen naar het hoofdkantoor van de Europese Dienst voor extern optreden en zijn tewerkstelling als hoofd van de delegatie van de Europese Unie in de Republiek Djibouti dus voortijdig te beëindigen, wordt nietig verklaard. De Europese Dienst voor extern optreden draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Delcroix.
Samenvatting
Ambtenaren – Organisatie van diensten – Tewerkstelling in een ambt van hoofd van een delegatie van de Unie – Nieuwe tewerkstelling van een ambtenaar op het hoofdkantoor in het belang van de dienst – Bevoegd gezag
(Art. 221 VWEU; besluit 2010/427 van de Raad, art. 5)
Ambtenaren – Beginselen – Rechten van de verdediging – Omvang
(Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 41, lid 2, sub a)
Blijkens artikel 221 VWEU en artikel 5 van besluit 2010/427 tot vaststelling van de organisatie en werking van de Europese dienst voor extern optreden (EDEO) zorgen de delegaties voor de diplomatieke vertegenwoordiging van de Unie overeenkomstig het Verdrag van Wenen inzake diplomatiek verkeer van 18 april 1961 en staan zij onder gezag van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, zodat het besluit om een delegatiehoofd terug te roepen naar het hoofdkantoor als zodanig niet kan worden genomen door de uitvoerend directeur van de Europese Dienst voor extern optreden en de directeur Personeelszaken.
(cf. punt 25)
De rechten van de verdediging vormen een fundamenteel beginsel van het Unierecht, waaruit voortvloeit dat de betrokkene vóór de vaststelling van een voor hem ongunstig besluit in staat moet zijn gesteld om naar behoren zijn standpunt duidelijk te maken over het bestaan en de relevantie van de feiten en omstandigheden op basis waarvan dat besluit is genomen. Wil een schending van het recht om te worden gehoord tot de nietigverklaring van het bestreden besluit kunnen leiden, dan moet tevens worden onderzocht of de procedure, bij gebreke van die onregelmatigheid, een andere uitkomst had kunnen hebben. In dergelijke omstandigheden komt de aanname dat het bevoegd gezag, zelfs na de betrokkene te hebben gehoord, eenzelfde besluit zou hebben genomen, neer op een uitholling van het fundamentele recht om te worden gehoord dat is neergelegd in artikel 41, lid 2, sub a, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aangezien de inhoud van dat recht impliceert dat de betrokkene de mogelijkheid heeft om het betrokken besluitvormingsproces te beïnvloeden.
(cf. punten 35, 42 en 44)
Referentie:
Hof: 10 juli 1986, België/Commissie, 234/84, punt 27; 5 oktober 2000, Duitsland/Commissie, C‑288/96, punt 99; 9 november 2006, Commissie/De Bry, C‑344/05 P, punt 37
Gerecht van de Europese Unie: 14 september 2011, Marcuccio/Commissie, T‑236/02, punt 115
Gerecht voor ambtenarenzaken: 12 december 2013, CH/Parlement, F‑129/12, punt 38
ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN VAN DE EUROPESE UNIE
(Derde kamer)
14 mei 2014
Nicola Delcroix
tegen
Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)
„Openbare dienst — Ambtenaar — EDEO — Hoofd van een delegatie in een derde land — Overplaatsing naar het hoofdkantoor van EDEO — Voortijdige beëindiging van werkzaamheden als hoofd van de delegatie”
Betreft:
Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Delcroix vraagt om, kort samengevat, nietigverklaring van het besluit om hem over te plaatsen naar het hoofdkantoor van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) te Brussel (België) en zijn tewerkstelling als hoofd van de delegatie van de Europese Unie in de Republiek Djibouti dus voortijdig te beëindigen. Voorts vraagt hij om EDEO te veroordelen tot betaling aan hem van het verschil tussen zijn voormalige bezoldiging en die welke hij sinds zijn terugkeer op het hoofdkantoor ontvangt.
Beslissing:
Het besluit, waarvan kennis is gegeven bij schrijven van 8 maart 2012, om Delcroix over te plaatsen naar het hoofdkantoor van de Europese Dienst voor extern optreden en zijn tewerkstelling als hoofd van de delegatie van de Europese Unie in de Republiek Djibouti dus voortijdig te beëindigen, wordt nietig verklaard. De Europese Dienst voor extern optreden draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Delcroix.
Samenvatting
Ambtenaren – Organisatie van diensten – Tewerkstelling in een ambt van hoofd van een delegatie van de Unie – Nieuwe tewerkstelling van een ambtenaar op het hoofdkantoor in het belang van de dienst – Bevoegd gezag
(Art. 221 VWEU; besluit 2010/427 van de Raad, art. 5)
Ambtenaren – Beginselen – Rechten van de verdediging – Omvang
(Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 41, lid 2, sub a)
Blijkens artikel 221 VWEU en artikel 5 van besluit 2010/427 tot vaststelling van de organisatie en werking van de Europese dienst voor extern optreden (EDEO) zorgen de delegaties voor de diplomatieke vertegenwoordiging van de Unie overeenkomstig het Verdrag van Wenen inzake diplomatiek verkeer van 18 april 1961 en staan zij onder gezag van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, zodat het besluit om een delegatiehoofd terug te roepen naar het hoofdkantoor als zodanig niet kan worden genomen door de uitvoerend directeur van de Europese Dienst voor extern optreden en de directeur Personeelszaken.
(cf. punt 25)
De rechten van de verdediging vormen een fundamenteel beginsel van het Unierecht, waaruit voortvloeit dat de betrokkene vóór de vaststelling van een voor hem ongunstig besluit in staat moet zijn gesteld om naar behoren zijn standpunt duidelijk te maken over het bestaan en de relevantie van de feiten en omstandigheden op basis waarvan dat besluit is genomen. Wil een schending van het recht om te worden gehoord tot de nietigverklaring van het bestreden besluit kunnen leiden, dan moet tevens worden onderzocht of de procedure, bij gebreke van die onregelmatigheid, een andere uitkomst had kunnen hebben. In dergelijke omstandigheden komt de aanname dat het bevoegd gezag, zelfs na de betrokkene te hebben gehoord, eenzelfde besluit zou hebben genomen, neer op een uitholling van het fundamentele recht om te worden gehoord dat is neergelegd in artikel 41, lid 2, sub a, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aangezien de inhoud van dat recht impliceert dat de betrokkene de mogelijkheid heeft om het betrokken besluitvormingsproces te beïnvloeden.
(cf. punten 35, 42 en 44)
Referentie:Hof: 10 juli 1986, België/Commissie, 234/84, punt 27; 5 oktober 2000, Duitsland/Commissie, C‑288/96, punt 99; 9 november 2006, Commissie/De Bry, C‑344/05 P, punt 37
Gerecht van de Europese Unie: 14 september 2011, Marcuccio/Commissie, T‑236/02, punt 115
Gerecht voor ambtenarenzaken: 12 december 2013, CH/Parlement, F‑129/12, punt 38