EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62005CJ0332
Samenvatting van het arrest
Samenvatting van het arrest
Sociale zekerheid van migrerende werknemers – Gelijke behandeling – Prestaties bij ziekte
(Verordening nr. 1408/71 van de Raad, art. 3, lid 1)
Artikel 3, lid 1, van verordening nr. 1408/71 verzet zich tegen de toepassing door een lidstaat van een regeling voor ziekengeld op grond waarvan een migrerend werknemer wiens echtgenote in een andere lidstaat woont, ambtshalve in een ongunstiger belastinggroep wordt ingedeeld, namelijk die voor gehuwde werknemers die duurzaam van hun echtgenote gescheiden wonen, dan een gehuwd nationaal werknemer wiens echtgenote in de betrokken lidstaat woont en geen bezoldigde werkzaamheid uitoefent, op grond waarvan voor het bedrag van dat ziekengeld, dat wordt berekend op basis van het netto-inkomen, dat zelf door de belastinggroep wordt bepaald, niet met terugwerkende kracht rekening mag worden gehouden met een wijziging achteraf van die belastinggroep na een uitdrukkelijk verzoek van de migrerend werknemer gebaseerd op zijn werkelijke gezinssituatie.
Het in artikel 3, lid 1, van verordening nr. 1408/71 neergelegde beginsel van gelijke behandeling verbiedt immers niet alleen openlijke discriminatie op grond van de nationaliteit van onder de socialezekerheidsregelingen vallende personen, doch ook iedere verkapte vorm van discriminatie die door toepassing van andere onderscheidingscriteria in feite tot hetzelfde resultaat leidt.
Ofschoon een dergelijke regeling voor de berekening van het bedrag van het ziekengeld geen formeel verschil in behandeling maakt tussen nationale werknemers en werknemers die uit een andere lidstaat afkomstig zijn, kan de toepassing ervan tot gevolg hebben dat de migrerend werknemer, wiens echtgenote dikwijls in de lidstaat van herkomst blijft wonen, in een situatie wordt gebracht die rechtens of feitelijk ongunstiger is dan die waarin de nationale werknemer zich onder dezelfde voorwaarden zou bevinden.
Dit verschil in behandeling kan niet worden gerechtvaardigd door overwegingen die verband houden met de administratieve vereenvoudiging van de procedures voor toekenning van ziekengeld, de functie daarvan om de betrokken werknemers een inkomen te garanderen waardoor zij in hun levensonderhoud kunnen voorzien, of de ingewikkeldheid van de berekeningen die voor de betaling van het ziekengeld moeten worden verricht. Die doelstellingen verhinderen immers niet dat achteraf een correctie van het bedrag van het ziekengeld wordt toegestaan, onder meer door invoering van een regeling volgens welke dat dit bedrag met terugwerkende kracht wordt aangepast aan de reële situatie van de betrokken migrerende werknemer.
(cf. punten 23, 29, 31, 34, 36‑38, 40 en dictum)