EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62005CJ0315
Samenvatting van het arrest
Samenvatting van het arrest
Harmonisatie van wetgevingen – Etikettering en presentatie van, alsmede reclame voor, levensmiddelen – Richtlijn 2000/13
(Richtlijn 2000/13 van het Europees Parlement en de Raad, art. 2, 3 en 12)
De artikelen 2, 3, en 12 van richtlijn 2000/13 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een regeling van een lidstaat, op grond waarvan een in deze lidstaat gevestigde marktdeelnemer die een alcoholhoudende drank verkoopt die bestemd is om als zodanig te worden geleverd in de zin van artikel 1 van deze richtlijn, en die is geproduceerd door een in een andere lidstaat gevestigde marktdeelnemer, aansprakelijk kan worden gesteld voor een door een overheidsorgaan vastgestelde schending van deze regeling als gevolg van de onjuistheid van het door de producent op het etiket van het betrokken product vermelde alcoholvolumegehalte, en bijgevolg kan worden gestraft door oplegging van een bestuurlijke boete, ofschoon hij in zijn hoedanigheid van loutere distributeur het levensmiddel slechts in de handel brengt zoals de producent hem dit heeft geleverd.
Een dergelijke nationale regeling, die bepaalt dat in geval van niet-nakoming van die verplichting ter zake van etikettering niet alleen de producenten, maar ook de distributeurs aansprakelijk zijn, brengt geenszins het door deze richtlijn voorgeschreven resultaat in gevaar. In zoverre een dergelijke regeling de kring van marktdeelnemers die aansprakelijk kunnen worden gesteld voor niet-nakoming van de in richtlijn 2000/13 geformuleerde verplichtingen ter zake van etikettering, ruim definieert, draagt zij juist kennelijk bij tot het bereiken van het doel van deze richtlijn, de eindverbruiker van levensmiddelen voor te lichten en te beschermen.
Bovendien is het in beginsel aan het nationale recht om de bepalingen vast te stellen volgens welke een distributeur aansprakelijk kan worden gesteld voor niet-nakoming van de door de artikelen 2, 3 et 12 van richtlijn 2000/13 oplegde verplichting ter zake van etikettering en met name om de verdeling te regelen van de respectieve verantwoordelijkheden van de verschillende marktdeelnemers die betrokken zijn bij het in de handel brengen van het betrokken levensmiddel.
(cf. punten 49‑50, 59‑60 en dictum)